အခန်း ၁၁၀၁

အခန်း(၁၁၀၁) စီမံခန့်ခွဲခြင်း

"သခင်လေးချင်... မင်း သူ့ကို ဘယ်လိုစီမံဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ"

ကွီလင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အကြည့်များက အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားပြီးနောက် အိုယန်ယွန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက မိန်းကလေးယွန်းရဲ့ နယ်မြေပဲလေ။ သူကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ အမှားအတွက် သူ့ကို အပြစ်ပေးဖို့ အခွင့်အရေး အရှိဆုံးလူက မိန်းကလေးယွန်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စကို မိန်းကလေးယွန်း စီမံဖို့ပဲ ငါ လွှဲအပ်လိုက်မယ်။"

ကွီလင်းမှာ အနည်းငယ် ကြောင်အံသွားပြီးနောက် စိတ်သက်သာရာရစွာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကိစ္စကို ရှောင်ယွန်း လက်ထဲ အပ်လိုက်တာ တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ အကြံဉာဏ်ပဲ။"

ယင်းကြောင့် သူလည်း စိတ်ထဲမှ ဝမ်းသာသွားသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် မည်သည့်အကျိုးဆက်ပင် ဖြစ်လာပါစေ သူ တာဝန်ယူရန် မလိုတော့ပေ။ သူ့ဖခင်က အိုယန်ယွန်းကို ကိစ္စရှင်းလင်းလိုလျှင်ပင် တျန်ယွမ်ကြယ်၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်။

---

ချန်ယွီလည်း ကြောင်အံ့သွားရသည်။ ဒီကိစ္စကို တကယ်ပဲ အိုယန်ယွန်းကို စီမံခွင့် ပေးလိုက်တာလား။ ဒီချင်ယွမ်ဖုန်းရဲ့ ခေါင်းကို တံခါးနဲ့ ညှပ်ထားလို့လား။ သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားသည့်နှယ် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒီကောင်လေးက တကယ်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ကောက်ကျစ်တာပဲ။"

"ငါ့နယ်မြေထဲမှာ လာပြီး ပြဿနာရှာရဲတယ်ပေါ့... ကွီရှူး... နင် တကယ် သတ္တိကောင်းတာပဲ။ နင် ငါ့ကို ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ် လက်ထပ်ချင်တယ် မဟုတ်လား။ အခု ငါ သဘောတူလိုက်ပြီလေ။" အိုယန်ယွန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ကွီရှူး၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဤမျှ ကောင်းမွန်သော အရာမျိုး ရှိနိုင်ပါ့မလား။ ဒီမိန်းကလေးငယ်က ခုနကတင် သူ့ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုအောက်မှာ နစ်မျောသွားခဲ့တာလား။ ထိုသို့တွေးမိကာ ကွီရှူးမှာ ချက်ချင်းပင် ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် သူ၏ ကံကြမ္မာ လှည့်ပြောင်းတော့မည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်သည့် ကာလ၌ပင် သူ၏ ပေါင်ကြားထဲမှ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက နာကျင်စွာ ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်ရတော့သည်။

"ဟိဟိ... နင့်ကို ဘယ်လို အပြစ်ပေးရမလဲဆိုတာ ငါ မတွေးတတ်ခဲ့ဘူး။ ငါ နင့်ကို သတ်လိုက်ရင် နင့်အဖေက ကုဇေကြယ်ကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နင့်ကို အပြစ်ပေးတာ ပေါ့သွားရင်လည်း နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင် နင် ဒီလိုပဲ ထပ်လုပ်ဦးမှာ။ ဒါကြောင့် ဒီအပြစ်ဒဏ်က နင့်အတွက် အသင့်တော်ဆုံး မဟုတ်ဘူးလား။" အိုယန်ယွန်းက တခိခိ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကွီရှူးမှာ ဤအမျိုးသမီး၏ အပြုံးသည် အလွန်ပင် ရက်စက်လွန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ နာကျင်မှုကြောင့် သူက ချက်ချင်းပင် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြောလိုက်ရသည်။ "ကောင်းပြီ... ငါ့အသံက ဘာလို့ ပြောင်းသွားတာလဲ။"

ကွီရှူးမှာ ငိုပင် ငိုချင်သွားသည်။ သူ ယခု ပြောလိုက်သော အသံမှာ မိန်းမစိုးတစ်ဦးကဲ့သို့ စူးရှပြီး သေးငယ်လွန်းနေသည်။ ငါ တကယ်ပဲ ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားပြီလား။

"သခင်လေး ကွီရှူး... အခု မင်း ဘယ်လို ခံစားရလဲ။" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အနားသို့ တိုးကပ်ကာ မေးလိုက်သည်။

ကွီရှူးမှာ သေလုမတတ် ခံစားနေရသည်။ အိုယန်ယွန်း၏ တိုက်ကွက်က သူ့ကို သားသမီး မရနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေလောက်သည်။ သူ မည်သို့လျှင် နေလို့ကောင်းနိုင်ပါမည်နည်း။

"တောက်... အမင်္ဂလာပဲ။" ကွီရှူးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ၏ စကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေသည်။ သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အနားတွင် ရှိနေသော ကွီလင်းကမူ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုသုံး... ရှောင်ယွန်းရဲ့ တိုက်ကွက်က ပေါ့သေးတယ် ထင်တယ်။ နောက်တစ်ချက်လောက် ထပ်လိုချင်သေးလား။"

နောက်တစ်ချက်သာ ထပ်ထိလျှင် သူ လုံးဝ ဒုက္ခိတ ဘဝ ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ တွေးမိပြီး ကွီရှူးက ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စူးစူးဝါးဝါး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီကောင်က ကိုယ်တိုင် လက်မပါဘဲ အိုယန်ယွန်းဆိုတဲ့ မိန်းကလေးငယ်ကို လုပ်ခိုင်းတာမို့ သူ့ကို အပြစ်တင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ သူ ဤတစ်ကြိမ်တော့ သည်းခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သံယုကြယ်တွင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများစွာ ရှိနေသဖြင့် သူ့ကို ကုသပေးနိုင်သည့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ရှိကောင်း ရှိနိုင်ပေသည်။

"ကောင်းပြီ... မင်း သွားနိုင်ပြီ။" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

---

အိုယန်ယွန်းသာမက ချန်ယွီနှင့် ကွီလင်းတို့ပင် အံ့အားသင့်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက တကယ်ပဲ သူ့ကို လွှတ်ပေးတော့မှာလား။ ဒါက တောထဲကို ကျားလွှတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူက ခုနတင် ကွီရှူးကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာမို့ ဟိုဘက်က ရန်ငြိုးဖွဲ့ထားမှာ သေချာသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူက ကွီရှူး၏ ကလဲ့စားချေမှုကို မကြောက်တော့ဘူးလား။

"သခင်လေးချင်... မင်း တကယ်ပဲ ဒီလိုလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား။" ကွီလင်းက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။ "သေချာတာပေါ့။ ငါတို့ သူ့ကို ပြန်မလွှတ်ရင် သံယုကြယ်ရဲ့ ကြယ်အရှင်သခင် ရောက်လာပြီး လိုက်ရှာတဲ့အခါ ကိစ္စတွေက ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးသွားလိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူးလား... သခင်လေး ကွီရှူး။"

ကွီရှူးက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ငါ့ကို မလွှတ်ရင် ငါ့အဖေက ကုဇေကြယ်ကို စစ်မီးမွှေဖို့ အကြောင်းပြချက် ရသွားလိမ့်မယ်။ ငါ မင်းတို့ကို သေချာ စဉ်းစားဖို့ သတိပေးလိုက်မယ်။"

လူတိုင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားကြသည်။ ကွီရှူး ပြောသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ့ကို မလွှတ်ပေးပါက သံယုကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင်သည် စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်လာနိုင်ပေသည်။ ကုဇေကြယ်၏ အင်အားက သံယုကြယ်ထက် နိမ့်ကျနေသဖြင့် မြေလှန်ခံရမည့် အခြေအနေမှာ မဖြစ်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။

"အကြီးအကဲ ကုလုံ... သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါ။" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုလိုက်သည်။

ကွီရှူးကို ဖမ်းချုပ်ထားသော ကုလုံသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပညာရပ်ကို အသုံးပြုကာ သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ကွီရှူးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားရသည်။ ကွီလင်း၏ အကြည့်များက ဝေဝါးသွားပြီး သူ ဘာတွေးနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

"ဒါဆို ငါ သွားပြီ။" ကွီရှူးက ချင်ယွမ်ဖုန်း ကတိဖျက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် စမ်းသပ်သည့် အနေဖြင့် အထူးတလည် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ခဏစောင့်ဦး။" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

ထွက်ခွာမည့် ကွီရှူး၏ ခြေလှမ်းများ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက အံကြိတ်ကာ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ "မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ... ချင်ယွမ်ဖုန်းက ငါ့ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။" သူက ခေါင်းလှည့်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ဘာလိုချင်သေးလဲ။"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။ "သံယုကြယ်က ကုဇေကြယ်နဲ့ အလှမ်းဝေးသေးတယ်။ သခင်လေး ကွီရှူး တစ်ယောက်တည်း သွားခွင့်ပြုဖို့ ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ချနိုင်မှာလဲ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ မင်းက ငါတို့ကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားပြီလေ။ မင်းကို အသက်ရှင်လျက် ပြန်ခွင့်ပေးတာက သံယုကြယ်ရဲ့ ကြယ်အရှင်သခင်ကို မျက်နှာပေးလိုက်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်း လမ်းခရီးမှာ မတော်တဆ သေဆုံးသွားတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် မမျှော်လင့်တဲ့ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ကြုံရရင် ငါတို့အားလုံး ရှင်းပြနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါတို့ မင်းကို လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပေးရုံပဲ ရှိတာပေါ့။"

"ဘာလဲ။" အိုယန်ယွန်းမှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက တကယ်ပဲ သူ့ကို လိုက်ပို့ဖို့ စိတ်ကူးနေတာလား။ ဒါက ကျားတွင်းထဲကို တိုးဝင်တာနဲ့ မတူဘူးလား။

"မင်း အတည်ပြောနေတာလား။" ချန်ယွီပင် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အိုယန်ယွန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အမှန်ပဲလေ။ တစ်ချက်က သခင်လေး ကွီရှူး လမ်းခရီးမှာ ဘေးအန္တရာယ် ကြုံရမှာ စိုးရိမ်လို့ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ချက်ကတော့ သံယုကြယ်ရဲ့ ကြယ်အရှင်သခင်နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ ဒီကိစ္စအတွက် သူ့ကို ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီပြဿနာက ဘယ်တော့မှ ပြီးဆုံးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

၎င်းတို့အဖွဲ့က ကွီရှူးကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့သည့် အချက်မှာ အမှန်တရား ဖြစ်နေချေပြီ။ အကယ်၍ သံယုကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင်က ဤကိစ္စကို လက်ကိုင်ထားကာ ပြဿနာရှာလာလျှင် အဆုံးမရှိသော ဒုက္ခများ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သံယုကြယ်သို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းပင်။

"မဖြစ်ဘူး။" အိုယန်ယွန်းက တိုက်ရိုက်ပင် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ "အကိုချင်... နင် အခု သံယုကြယ်ကို သွားဖို့က သိပ်ကို အန္တရာယ်များလွန်းတယ်။ အဲဒါ သူတို့နယ်မြေလေ။ နင် အဲဒီကို ရောက်သွားရင် နင့်ရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို ဘယ်သူမှ အာမမခံနိုင်ဘူး။"

အိုယန်ယွန်းမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း တစ်ယောက်တည်း သွားရမည်ကို တကယ်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့... ငါက အခြေအနေကို နားလည်တဲ့လူပါ။ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရင် ယုန်ထက်တောင် မြန်အောင် ပြေးမှာ။ ဒါတင်မကသေးဘူး... ငါ တစ်ယောက်တည်း သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ နင့်ရဲ့ ရည်းစားဟောင်း ကွီလင်းလည်း လိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။"

အိုယန်ယွန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူမက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ရုတ်တရက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ "ဘယ်သူက သူ့ရည်းစားဟောင်းလဲ။"

ဘေးတွင် ရှိနေသော ကွီလင်းကမူ ပြုံးလျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ ဤစကားလုံးများက အိုယန်ယွန်းကို မကျေမနပ် ဖြစ်စေသော်လည်း သူ့ကိုမူ အလွန်ပင် စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိစေကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိအပေါ် မကောင်းသော စိတ်ဆန္ဒ မရှိကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် ကွီလင်းက ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်ယွန်း... စိတ်မပူပါနဲ့။ နင့်ရဲ့ အကိုချင်က ငါ့ရဲ့ အကိုချင်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူ ငါတို့ သံယုကြယ်ကို လိုက်လာပြီး ဒီကိစ္စကို အပြီးသတ် ဖြေရှင်းတာကလည်း လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ အရာပဲ။ မဟုတ်ရင် ပြဿနာတွေ အဆုံးရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ဒီတစ်ခေါက် သံယုကြယ် ခရီးစဉ်မှာ အကိုချင်ကို ကာကွယ်ဖို့ ငါ့စွမ်းအားရှိသမျှ အကုန်ထုတ်ပြီး လုပ်ဆောင်သွားမှာပါ။"

အိုယန်ယွန်းမှာမူ ယခုတိုင် အနည်းငယ် ဝန်လေးနေဆဲ ဖြစ်ချေသည်။