အခန်း ၁၁၀၂

အခန်း(၁၁၀၂)

သံယုကြယ်

---

"မင်းသွားမယ်ဆိုရင် ငါလည်းပဲ ခရီးတစ်ခု ထွက်ရမှာပေါ့။ ဒါက တျန်ယွမ်ကြယ်ရဲ့ သံတမန်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါတို့နယ်မြေထဲမှာ ဒီလိုကိစ္စမျိုး ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့အတွက် သံယုကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင်ဆီကနေ ရှင်းလင်းချက်တစ်ခု ငါလိုအပ်တယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ကုဇေကြယ်ကတော့ အန္တရာယ်ရှိနေဦးမှာပဲ" ဟု ချန်ယွီက ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

အိုယန်ယွန်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "ချန်ယွီအစ်မ... အစ်မလည်း သွားမလို့လား" ဟု မေးလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်" ဟု ချန်ယွီက အတည်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကာ "နင်တို့ရဲ့ ကုဇေကြယ်က တျန်ယွမ်ကြယ်ရဲ့ လက်အောက်ခံ ကြယ်နယ်မြေတစ်ခုပဲ။ ပြီးတော့ သံယုကြယ်ရဲ့ ကျူးကျော်မှုက တျန်ယွမ်ကြယ်ကို ကျူးကျော်တာနဲ့ အတူတူပဲမို့ ငါ့မှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့် ရှိတယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက "ဒီခရီးက နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးနော်။ သံတမန် ချန်ယွီ... မင်းမှာ တခြားတာဝန်တွေလည်း ရှိသေးတာပဲ မဟုတ်လား။ အကယ်၍ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ကြုံလာရရင် မနှမြောစရာကောင်းဘူးလား" ဟု ဆိုလိုက်ချေသည်။

ချန်ယွီသည် သူဘာကို ဆိုလိုသည်ကို သိသည် ပေရာ သူမအနေဖြင့် ဖန်ယွမ်ကို စောင့်ရှောက်ရန် ရှိသေးသည်။ သို့သော် သူမက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ "ငါ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ ငါ ကောင်းကောင်းသိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းတောင် အဲဒီနေရာကို သွားရဲသေးတာပဲ... ငါက ဘာလို့ မသွားရဲရမှာလဲ။ ငါက အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ သေခြင်းတရားကို ကြောက်တတ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ မင်းကော သေမှာ ကြောက်လို့လား" ဟု ပြောလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး "သေမှာ ကြောက်တာပေါ့... သေလောက်အောင် ကြောက်တာ"

ပြောပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းက လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ယခုခရီးစဉ်သည် အမှန်တကယ်တော့ လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးအတွက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ သွားလာလှုပ်ရှားမှုများက သံယုကြယ်၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူနှင့် ညှိနှိုင်း၍ မရပါက လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးသည် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။

"အကိုချင်... ငါ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်" ဟု ဟော့လုံက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ပြောသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ့ကို ချန်ထားခဲ့၍ မရမှန်း သိသော်လည်း သူ၏ နောက်ကွယ်မှ လျန်ဟွာကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့အား ပြောလိုက်သည် "စီနီယာ လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးက ဒီမှာ ကျင့်ကြံနေတာ ကြာပြီဆိုတော့ သွားလာလှုပ်ရှားရတာ သိပ်မဆင်ပြေဘူး။ မင်း ဒီမှာ နေခဲ့ရင် လျန်ဟွာနဲ့ ဆက်ရှိနေနိုင်ရုံတင်မကဘဲ စီနီယာ လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးရဲ့ မျက်စိနဲ့ နား အဖြစ်လည်း လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် စီနီယာက ဝါရင့်တဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အတွေ့အကြုံလည်း ကြွယ်ဝတယ်လေ..."

ဤသို့ ပြောရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ့ကို မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြလိုက်၏။

ဟော့လုံသည် ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားချေသည်။ လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးသည် တစ်ချိန်က နတ်ဘုရားအရှင်သခင် အဆင့်ရှိ ပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အတွေ့အကြုံသည် အလွန်တရာ ကြွယ်ဝနေမည် ဖြစ်တန်ရာသည်။

အကယ်၍ သူ့ထံမှ လမ်းညွှန်ချက် တောင်းခံနိုင်ပါက ဧကန်မုချ အကျိုးကျေးဇူး အမြောက်အမြား ရရှိနိုင်ပေသည်။ သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့်အတူ အမှန်တကယ် လိုက်ချင်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း ပေးခဲ့သည့် အကြောင်းပြချက်များမှာ ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို "ဒါဆို မင်း ဂရုစိုက်ရမယ်နော်။ ဘယ်လို အခက်အခဲပဲ ကြုံရကြုံရ ငါ့ကို မဖြစ်မနေ ဆက်သွယ်လိုက်" ဟု ပြောလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ အမှန်တော့ သူသည် ဟော့လုံကို အနှောင့်အယှက် သိပ်မပေးချင်တော့ပေ။ ယခု သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားဖြင့် အပြင်တွင် လျှောက်သွားနေခြင်းက ဘာမှ အကျိုးရှိမည် မဟုတ်ချေ။ မီးလျှံနဂါးသားရဲကြီး တစ်ကောင်၏ တည်ရှိမှုသည်ပင် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားများစွာကို မက်မောစေရန် လုံလောက်လှသည်။

"ချင်အကို... အကို ပြန်လာဦးမှာလား" အိုယန်ယွန်းသည် ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်း ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် သူမဆီကနေ ဝေးကွာသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်သက်လုံး ပြန်တွေ့ခွင့်ရတော့မည် မဟုတ်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူမကို ကြည့်ပြီး "ဆုံစည်းခြင်း ရှိရင် ခွဲခွာခြင်း ရှိစမြဲပဲလေ။ မင်းလည်း ကြီးပြင်းလာပြီ ဆိုတော့ ကိုယ့်လမ်းကိုယ် လျှောက်ရတော့မှာ။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ သွားမှာလား မသွားဘူးလား" ကွီရှူးသည် ပြန်သွားပြီး ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် စိတ်လောနေချေသည်။ မဟုတ်ပါက အချိန်လွန်သွားလျှင် ကယ်တင်နိုင်ဦးမလား မသိနိုင်ပေ။ သားသမီး မရနိုင်တော့သည်က ကိစ္စမရှိသော်လည်း တခြားသော စွမ်းဆောင်ရည်များကို ထိခိုက်သွားပါက အလှည့်ပြင်ရ ခက်လိမ့်မည်။

"ငါတို့ မင်းရဲ့ သံယုကြယ်ကို ရောက်တဲ့အခါ မင်း ငါတို့ကို ဒုက္ခမပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ့ကို ပြောလိုက်၏။

ကွီရှူးက ချက်ချင်းပင် "ဒါပေါ့... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အခု သံတမန် ချန်ယွီပါ ငါတို့နဲ့ အတူ လိုက်လာတာပဲလေ။ ငါတို့က မင်းတို့ကို အခမ်းအနားနဲ့ ကြိုဆိုဖို့တောင် အချိန်မလောက် ဖြစ်နေဦးမှာ။ အကယ်၍ ငါ့အဖေက မင်းတို့ကို ဧည့်ခံဖို့ မအားရင်တောင် ငါကတော့ ငါ့တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် လုပ်မှာပါ" ဟု ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "သခင်လေး ကွီရှူးက အားနာစရာကောင်းအောင် ယဉ်ကျေးပြနေတာပဲ"

"မဟဟုတ်တာ... မဟုတ်တာ" ဟု ကွီရှူးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ သံယုကြယ်သို့ ရောက်သည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မည်သို့ နှိပ်ကွပ်ရမည်ကို အကြံထုတ်နေချေသည်။

ချက်ချင်းပင် ကွီရှူးသည် ပျံသန်းခြင်း မှော်လက်နက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ဤမှော်လက်နက်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ မှော်ရတနာနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံထဲတွင် ပျံသန်းသည့် အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသဖြင့် သူတို့ သံယုကြယ်သို့ ရောက်ရန် အချိန်အများကြီး မဖြုန်းလိုက်ရချေ။

---

သူတို့ သံယုကြယ်သို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပျံသန်းခြင်း မှော်လက်နက်ပေါ်မှနေ၍ မှေးမှိန်သော အရောင်အဆင်းရှိသည့် လုံးဝန်းသော ဂြိုဟ်တစ်လုံးကို လှမ်းမြင်လိုက်ရပြီး တစ်ပြင်လုံး ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ အသွင်ဆောင်နေသည်။

ကွီရှူးက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဘေးတွင် ရပ်ရင်း "သခင်လေးချင်... ဒါက ငါတို့ရဲ့ သံယုကြယ်ပဲ။ ဒီမှာ ရှိတဲ့သူ အားလုံးက ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်ပြီး အဲဒီထဲမှာ နတ်ဘုရားအဆင့် ဝိညာဉ်နတ်မင်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ နည်းနည်း ခြောက်ခြားစရာ ကောင်းတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ အတွင်းထဲက လူတွေက အဲဒီလောက် မကြောက်ဖို့ကောင်းပါဘူး။ ဒါက ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ပတ်ဝန်းကျင်မို့လို့ပါ" ဟု ရှင်းပြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ထိုသို့သော ကျင့်ကြံခြင်း ပတ်ဝန်းကျင်သည် သူတို့အတွက် အကျိုးကျေးဇူး အမြောက်အမြား ရှိနိုင်ပေသည်။

"ဒီနေရာက နင်တို့လို ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ တခြား နတ်ဘုရားတွေအတွက်တော့ ဘာတန်ဖိုးမှ မရှိဘူး။ သံယုကြယ်ရဲ့ အင်အားက ဒီလောက်အထိ တောင့်တင်းနိုင်တာဟာ တစ်ဖက်က ကြည့်ရင် တျန်ယွမ်ကြယ်က နင်တို့ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အကြီးအကျယ် မဟန့်တားခဲ့လို့ပဲ။ တျန်ယွမ်ကြယ်အတွက်တော့ သံယုကြယ်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ဆိုတာ လက်တစ်ဖက်လှန်သလောက် လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စပဲလေ။ ဘာလိုအပ်ချက်မှ မရှိလို့သာ အရေးယူမဆောင်ရွက်ခဲ့တာ" ဟု ချန်ယွီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ စကားအရ ချင်ယွမ်ဖုန်း နားလည်လိုက်သည်မှာ အကယ်၍ သံယုကြယ်၏ ထူးခြားသော ကျင့်ကြံခြင်း ပတ်ဝန်းကျင်သာ မရှိခဲ့ပါက ယခုအချိန်တွင် ဤနေရာသည် တျန်ယွမ်ကြယ်၏ လက်အောက်ခံ ကြယ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်ခြင်းပင်။

"သံယုကြယ်မှာ ပညာရှင်တွေ အတော်များများ ရှိရမယ်။ ကြည့်ရတာ ကုဇေကြယ်ထက် အနည်းဆုံး အဆပေါင်းများစွာ ပိုများတဲ့ ပုံပဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုသည်။

"သခင်လေးချင်... ဘာလို့ အဲလို ပြောတာလဲ" ဟု ကွီရှူးက မေးလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက "ဒီက ပတ်ဝန်းကျင်က အလွန် ထူးခြားတယ်။ ပြီးတော့ ဒီလို ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှာ အသက်ရှင် ရှင်သန်နိုင်တဲ့သူတွေဟာ ဧကန်မုချ သာမန်လူတွေ မဟုတ်ကြဘူး" ဟု ပြောသည်။

ဤစကားကြောင့် ကွီရှူး စိတ်ကျေနပ်သွားချေသည်။ အမှန်တော့ သူတို့ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် မည်သူမျှ သာမန်လူ မဟုတ်ကြချေ။ ထို့နောက် သူက "သခင်လေးချင်က မြှောက်ပင့်လွန်းနေပါပြီ။ ငါတို့ ဘယ်လောက်ပဲ အားကောင်းကောင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာခဲပါတယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။

"ဒါကြောင့် ဒီက လူတွေက ပိုပြီး စည်းလုံးကြတာပေါ့ ဟုတ်လား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုလိုက်ချေသည်။

ကွီရှူးသည် ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးမှ ရယ်မောလိုက်ကာ "ဒါပေါ့... ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက် နည်းပေမဲ့ စည်းလုံးမှုကတော့ အလွန် တောင့်တင်းတယ်။ အို... ရှေ့မှာ မြင်နေရတာ သံယုကြယ်ပဲ။ ငါတို့ မကြာခင် ရောက်တော့မယ်"

စကားပြောနေစဉ်အတွင်း အားလုံးသည် သံယုကြယ်သို့ ချဉ်းကပ်မိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထိုနေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာ၏ အခြေအနေသည် အဝေးက မြင်ရသည်ထက်ပင် ပို၍ ထူးခြားနေကြောင်း ချက်ချင်း တွေ့လိုက်ရ၏။ လေထုထဲတွင်ပင် ဂယက်ထနေသော စိတ်မချမ်းမြေ့ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေပြီး ရေတွက်မရနိုင်သော ဝိညာဉ်များ လွင့်မျောနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

သံယုကြယ်ပေါ်ရှိ တိုက်ကြီးများသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ တိုက်ကြီး အများအပြား ရှိနေပြီး တိုက်တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အကြားတွင် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော အလင်းတန်းများ လျှပ်ခနဲ လျှပ်ခနဲ လက်နေကြရာ ယင်းမှာ တိုက်ကြီးများအကြား ချိတ်ဆက်ထားသည့် နေရာပြောင်းအစီအရင်များ ဖြစ်တန်ရာသည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အေးစက်သော လေပြင်းများကို ခံစားလိုက်ရပြီး နက်ရှိုင်း ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ခံစားချက်တစ်ခုက သူ့ကို ချက်ချင်းပင် လွှမ်းမိုးသွားချေသည်။

"ငါတို့ ကြယ်အရှင်သခင် မဟာခန်းမဆီကို တန်းတန်းမတ်မတ် သွားကြမယ်" ဟု ကွီရှူးက ပြောလိုက်ပြီး ပျံသန်းခြင်း မှော်လက်နက်သည် ကြယ်အရှင်သခင် မဟာခန်းမရှိရာသို့ ချက်ချင်းပင် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

မကြာမီ အချိန်အတွင်း တိုက်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော အဆောက်အအုံ အစုအဝေးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုလုံးသည် အလယ်ခေတ် ရုန်းဂူရဲတိုက်ကြီးနှင့် တူညီပြီး တစ်ခုလုံး မဟူရာရောင် တောက်နေကာ အတွင်း၌ ထိန်းချုပ်ထားသော အလင်းတန်းများ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက "ငါ အကြည့်မမှားဘူးဆိုရင် အောက်က အလင်းတန်းတွေထဲမှာ ကြီးမားတဲ့ အစီအရင်တစ်ခု ပါဝင်နေတယ် မဟုတ်လား" ဟု ဆိုလိုက်ခြင်းပင်။