အခန်း ၂၄၄

အခန်း (၂၄၄) - ဘီမြို့တော်မှ ဧည့်သည်တော်

ထူထူက ဖုတ်ကောင်ခေါင်းဆောင်၏ စကားကို ဘာသာပြန်ပေးပြီးနောက် ထန်ဝေ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... လေ့ဟောက်ကျန့်ကလည်း အဆင့်မြင့်ဖုတ်ကောင် အယောက် ၇၀ ကျော်နဲ့အတူ အဲဒီမှာပဲ နေထိုင်နေတာ..."

လေ့ဟောက်ကျန့်သည်လည်း ထိုနေရာ၌ပင် နေထိုင်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖုတ်ကောင်များ၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် အရောင်တောက်သွားကြသည်။ ထန်ဝေ့သည် သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

'သူတို့က ဘာလို့ သူတို့ရဲ့ အိုင်ဒေါနဲ့ အတူတူနေရတော့မယ့်အတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတာလဲ... လေ့ဟောက်ကျန့်က ဖုတ်ကောင်လောကမှာ တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ နာမည်ကြီးတာလား... ဟင်း... အခုတော့ ကိစ္စတွေက ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းလာပြီပဲ...'

ဖုတ်ကောင်များသည် ခေတ္တမျှ ဆွေးနွေးပြီးနောက် ဖုတ်ကောင်ခေါင်းဆောင်က ထန်ဝေ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဂါး... ဟို... ဂါး... ငါတို့ မင်းတို့ရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာဖို့ သဘောတူတယ်... ငါတို့ ဘယ်အချိန် ဝင်လို့ရမလဲ... ဒီနေ့ပဲ ဖုတ်ကောင်ဘုရင်နဲ့ တွေ့ခွင့်ရမလား..."

ထန်ဝေ့က ဖုတ်ကောင်ခေါင်းဆောင်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏နောက်ကွယ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော ဝန်ထမ်းကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဖုတ်ကောင်တွေ အရှေ့ပိုင်းဇုန်မှာ နေထိုင်နိုင်ဖို့အတွက် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကို ပြင်ဆင်ပေးလိုက်ပါ..."

ဝန်ထမ်းက သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"လုပ်ငန်းစဉ်တွေ အားလုံးပြီးဖို့ အနည်းဆုံး ၁၀ မိနစ်လောက်တော့ ကြာလိမ့်မယ်..."

ဝန်ထမ်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ထန်ဝေ့က ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကို အမြန်ပြင်ဆင်ပေးပါ... ကျုပ် သူတို့ကို အရှေ့ပိုင်းဇုန်ဆီ ခေါ်သွားလိုက်မယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်ကိုကျီ... ကျွန်တော် အခုပဲ သွားလိုက်ပါ့မယ်..."

ဝန်ထမ်းဖြစ်သူက စကားပြောပြီးနောက် အခြားဝန်ထမ်းနှစ်ဦးနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဝန်ထမ်းသုံးဦး ထွက်သွားပြီးနောက် ထန်ဝေ့က ဖုတ်ကောင်ခေါင်းဆောင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်း စောစောက ပြောတော့ လေ့ဟောက်ကျန့်က ငါတို့စခန်းမှာ နေတယ်ဆိုတာ ကြားခဲ့ရတယ်ဆို... အဲဒီသတင်းကို ဘယ်ကနေ ရခဲ့တာလဲ..."

ဖုတ်ကောင်ခေါင်းဆောင်က မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ဂါး... ဂါး... ဟို... ဂါး... မင်းတို့ ဝူလင်စခန်းရဲ့ အပြင်က ကောလာဟလတွေကို မကြားမိဘူးလား... ဒီစခန်းက အက်စ်မြို့တော်နဲ့ အနီးနားက မြို့တွေမှာ အရမ်းကို နာမည်ကြီးနေတာ...”

“တခြားမြို့တွေက အစွမ်းထက်တဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေတောင် ဒီစခန်းဆီကို လာနေကြပြီလို့ ကြားတယ်... ငါ့အထင်တော့ သူတို့ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရောက်လာကြလိမ့်မယ်..."

ထူထူ၏ ဘာသာပြန်မှုကို ကြားသောအခါ ထန်ဝေ့၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် ဝိုင်းစက်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"ဘာ... အဆင့်မြင့်ဖုတ်ကောင်တွေက ငါတို့စခန်းကို ထပ်လာဦးမှာ ဟုတ်လား..."

ဖုတ်ကောင်ခေါင်းဆောင်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ သူ၏နောက်ကွယ်မှ ဖုတ်ကောင်များကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဂါး... ဟို... သူတို့အားလုံးက ဘီမြို့တော်က လာကြတာ... ဒီနေ့ ငါတို့ မြူခိုးတွေရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ဆုံမိပြီး ဒီကို အတူတူလာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာ..."

ဖုတ်ကောင်ခေါင်းဆောင် ပြောပြီးနောက် ဘီမြို့တော်မှ ရောက်လာသော ဖုတ်ကောင်များအနက် တစ်ကောင်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဂါး... ဂါး... ဂါး... ဟို... ဟုတ်တယ်... ငါတို့က ဘီမြို့တော်ကလာတာ... တော်သေးလို့ပေါ့...”

“အဲဒီအဖွဲ့အစည်းက လူတွေက ဒီအက်စ်မြို့တော်မှာ သိပ်ပြီး အာဏာမရှိလို့... မဟုတ်ရင် ငါတို့ ဒီစခန်းကို ရောက်ဖို့ တော်တော်ခက်ခဲလိမ့်မယ်..."

ထိုဖုတ်ကောင်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ထန်ဝေ့က ညည်းတွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျိန်စာမိတာပဲ... ငါတော့ နောက်ထပ် အချိန်ပိုတွေ လုပ်ရဦးမယ် ထင်တယ်... အပြင်မှာ ဘယ်လို ကောလာဟလတွေ ပြန့်နေလို့ ဒီဖုတ်ကောင်တွေ ငါတို့စခန်းဆီ ရောက်လာကြတာလဲ မသိဘူး..."

သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် ဖုတ်ကောင်ခေါင်းဆောင်နှင့် အခြားဖုတ်ကောင်များသည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့၏ လက်သည်းများနှင့် အစွယ်များကို ဖြန့်ထုတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် အမူအရာကို မြင်သောအခါ ထန်ဝေ့နှင့် အစောင့်များသည်လည်း တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုအသေးစားတစ်ခုသည် သူတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ ပေါ်လာတော့သည်။

ဘုန်း… ဘုန်း… ဘုန်း…

ထိုဖုတ်ကောင်များသည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သူတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ ပေါ်လာသောအခါ ထန်ဝေ့နှင့် အစောင့်များသည် အသစ်ရောက်လာသော ဖုတ်ကောင်အုပ်စုထံမှ ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆီးနှင်းများ ငြိမ်သက်သွားပြီး မြင်ကွင်း ပိုမိုရှင်းလင်းလာသောအခါ ထန်ဝေ့နှင့် အခြားသူများသည် အဆင့်မြင့်ဖုတ်ကောင်များ၏ ရှေ့တွင် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ မတ်တပ်ရပ်နေသော ချစ်စရာကောင်းသည့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ကြရသည်။

ထိုမိန်းကလေးသည် မျက်လုံးများကို မော့ကြည့်ကာ စခန်းအတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ အရောင်ဟပ်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ စိတ်ခံစားချက် အပြောင်းအလဲကို အာရုံခံမိသောအခါ ထန်ဝေ့က အသံကို နှိမ့်ကာ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာမှတစ်ဆင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအသစ်ရောက်လာတဲ့ ဧည့်သည်တွေက အရမ်းကို အန္တရာယ်များတယ်... အားလုံး တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ထားကြ..."

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အခြားအဖွဲ့များက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။

"နားလည်ပါပြီ..."

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထိုမိန်းကလေးသည် စခန်းဆီမှ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။ သူမသည် အစောင့်များနှင့် အခြားအဆင့်မြင့် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံး၌ ထန်ဝေ့ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူတို့၏ အေးစက်ပြီး သတိကြီးစွာ ထားနေကြသော အမူအရာများကို ကြည့်ကာ သူမက ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ တောင့်တင်းနေသော ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ ခက်ခက်ခဲခဲ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့က ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း လာတာ... မင်းတို့က ငါတို့ကို အရင်မတိုက်ခိုက်ဘူးဆိုရင် ငါတို့လည်း မင်းတို့ကို တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

သူမ၏ အက်ကွဲကွဲအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ထန်ဝေ့၊ အစောင့်များနှင့် အခြားအုပ်စုမှ ဖုတ်ကောင်များအားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူမ၏ အသံမှာ အက်ရှရှနှင့် နားဝင်မချိုသော်လည်း ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်က လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ စကားပြောနိုင်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထန်ဝေ့က သူမကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ဒီကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာကြတာလဲ..."

အမျိုးသမီးဖုတ်ကောင်သည် သူမ၏နောက်ကွယ်မှ အဆင့်မြင့်ဖုတ်ကောင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထန်ဝေ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့က ငါ့သူငယ်ချင်းတွေ မဟုတ်ဘူး... ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ... ငါဒီကို ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲဆိုရင် ငါ့မောင်လေး ဒီမှာရှိနေတယ်လို့ သိထားလို့ပဲ... ငါသူ့ကို လာတွေ့ပြီး ခေါ်သွားဖို့ လာခဲ့တာ..."

သူမ၏ အဖြေကို ကြားရသောအခါ ထန်ဝေ့က မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မောင်လေး... မင်းမောင်လေးက ဘယ်သူလဲ..."

သူမက တောင့်တောင့်တင်းတင်း ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့နာမည်က ယွီယင်း... ငါ့မောင်လေး နာမည်က ချန်ယွီ... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ငါသူ့ရဲ့ သတင်းကို ကြားခဲ့ရလို့ ဒီကိုအပြေးအလွှား လာခဲ့တာ... ငါ့မောင်လေးကို ငါ့ဆီ ပြန်ပေးစေချင်တယ်... မဟုတ်ရင်တော့ စစ်ပွဲပဲ..."

သူမထံမှ ချန်ယွီ၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထန်ဝေ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း ချန်ယွီ့အကြောင်းကို ဘယ်ကနေ ကြားခဲ့တာလဲ..."

ထိုမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ အမျိုးသမီးဖုတ်ကောင်မှာ ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါ့မောင်လေးက တကယ်ပဲ ဒီမှာ ရှိနေတာပေါ့... ငါသူ့ကို အခုချက်ချင်း တွေ့ချင်တယ်..."

ထန်ဝေ့က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ်မေးခွန်းကို အရင်ဖြေပါ..."

ထန်ဝေ့၏ လေးနက်သောအမူအရာကို မြင်သောအခါ အမျိုးသမီးဖုတ်ကောင်သည် စိတ်ကို လျှော့လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဘီမြို့တော်မှာ ဒီဝူလင်စခန်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကောလာဟလတချို့ကို ကြားခဲ့ရတယ်... အဲဒီထဲက ကောလာဟလတစ်ခုက လမ်းညွှန်လေးအကြောင်းပဲ..."

“သူတို့က အဲဒီလမ်းညွှန်လေးအကြောင်း ဖော်ပြတာတွေကို ကြားပြီး သူက ငါ့မောင်လေး ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါခန့်မှန်းမိတယ်... အဲဒါကြောင့် ငါကံစမ်းကြည့်ဖို့ ဒီစခန်းကို လာခဲ့တာ..."

သူမ၏ အဖြေကို ကြားပြီးနောက် ထန်ဝေ့က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး အစောင့်တစ်ဦးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လောင်ရှို့ဆီကို သွားပြီးတော့ ဒီကိစ္စကို အမြန်ဆုံး အစီရင်ခံလိုက်ပါ..."