← Chapters

အခန်း ၂၈၄

Vol. 29 Ch. 284

အခန်း ၂၈၄

Vol. 29 Ch. 284

အခန်း (၂၈၄) ပြတ်သားသော သဘောထား

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

သခင်လေး နန်ကုန်းရိ သည်လည်း အတွင်းရေးမှူးမလေး၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော မျက်နှာအမူအရာကို သတိပြုမိသွားပေ၏။

ထို့နောက် သူက ဖုန်းကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

ဖုန်းအပေါ်ရှိ အလုပ်ထုတ်စာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူသည် လှောင်ပြုံးပြုံးခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

"ချန်ဖုန်း က သူ့ကိုယ်သူ ဥက္ကဋ္ဌလို့ တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား... အလုပ်ထုတ်စာလောက်နဲ့ ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ"

"အောက်ဆင်းပြီး သွားကြည့်ကြရအောင်"

ထိုသို့ပြောဆိုရင်း သူသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားလေ၏။

အတွင်းရေးမှူးမလေးမှာလည်း နောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး အောက်ထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ သည် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူ ဘာမှမပြောခဲ့ချေ။

သခင်လေး နန်ကုန်းရိ သည် သူ၏ အတွင်းရေးမှူးမလေးကို စိတ်ဝင်စားသွားခြင်းက သူ့အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို ပိုမို နီးကပ်သွားစေခဲ့ပေ၏။

သူက အလျင်အမြန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံရပေသည်။

"သခင်လေးနန်ကုန်း ကျွန်တော် အမြန်မပြန်သွားရင် ချန်ဖုန်း က ကုမ္ပဏီကို ပြန်လုယူသွားလိမ့်မယ်... အခု ကုမ္ပဏီရဲ့ တရားဝင် တံဆိပ်တုံးကတောင် သူ့ဆီမှာ ရောက်နေပြီ…”

"ဘာတွေ လောနေတာလဲ"

သခင်လေး နန်ကုန်းရိ မှာ အနည်းငယ်မျှပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်း မရှိချေ "သွားကြစို့... ကုမ္ပဏီကို ခင်ဗျားနဲ့အတူ ကျွန်တော် လိုက်ခဲ့မယ်... တခြား ရှယ်ယာရှင် အနည်းငယ်လည်း ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား... သူတို့ကိုပါ လာခဲ့ဖို့ အကြောင်းကြားလိုက်"

"ကျွန်တော် အကြောင်းကြားပြီးပါပြီ"

ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားခဲ့၏။ ထိုအဓိက ရှယ်ယာရှင်ကို သူ မကိုင်တွယ်နိုင်လျှင်ပင် နန်ကုန်းမိသားစု မှ လူများက သူ့ကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားမည် မဟုတ်လော။

သူက ဘေးရှိ လူများအား ရုတ်တရက် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ "ကုမ္ပဏီကို ပြန်ကြမယ်"

လူတစ်စုသည် ကုမ္ပဏီဆီသို့ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြတော့၏။

…

[ဒင်… မာစတာအဆင့် ဟက်ကာစွမ်းရည် ကို အောင်မြင်စွာ လဲလှယ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ပိုင်ရှင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်... စနစ်ပွိုင့် ၁၀၀၀ နှုတ်ယူလိုက်ပါပြီ…]

[ဒင်…ပိုင်ရှင် လက်ရှိ ကျန်ရှိသော စနစ်ပွိုင့်များ ၄၂၈၀၀…]

[ဒင်… မာစတာအဆင့် ဟက်ကာစွမ်းရည် ကို ကျောပိုးအိတ်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားပြီး အချိန်မရွေး အသုံးပြုနိုင်ပါပြီ…]

"ချီးပဲ"

"အဆင့်မြင့် နည်းပညာတစ်ခုတည်းက တကယ်ပဲ စနစ်ပွိုင့် တစ်ထောင်တောင် ကုန်ကျတာလား..."

ချန်ဖုန်း သည် စနစ်၏ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုကို ထပ်မံ၍ မကျေမနပ် ညည်းတွားလိုက်ပြီးနောက် ဥက္ကဋ္ဌရုံးခန်းရှိ ကွန်ပျူတာကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖွင့်ကာ စကားဝှက်ကို စတင် ဖောက်ထွင်းလိုက်လေ၏။

ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ အသုံးပြုသော ကွန်ပျူတာတွင် ကွန်ပျူတာဖွင့်သည့် စကားဝှက်များသာမက အရေးကြီးသော ဖိုင်အချို့အတွက် စကားဝှက်များပါ ရှိနေပေသည်။

ချန်ဖုန်း သည် ယခင်က ကွန်ပျူတာ အခြေခံသာရှိသူ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ မာစတာအဆင့် ဟက်ကာစွမ်းရည် ကို အသုံးပြုပြီးနောက် ကွန်ပျူတာ၏ စကားဝှက်ကို နှစ်မိနစ်မပြည့်မီမှာပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့လေ၏။

ထို့နောက် သူက အချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ယွင်ထင် သည် ပေ့ဟူ မှ မကြာမီ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာတော့မည်ဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏီကို သူမ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ပေမည်။

မူလက ချန်ဖုန်း သည် Great Wall Real Estate ၏ ကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ချင်ခဲ့သော်လည်း ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ ၏ လုပ်ရပ်များမှာ လွန်ကျူးလွန်းသဖြင့် သူ့ကို အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့၏။

ချန်ဖုန်း ကို ပို၍ပင် ဒေါသထွက်စေခဲ့သောအရာမှာ သခင်လေး နန်ကုန်းရိ သည်လည်း ဤကိစ္စတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

အပြင်ဘက်ရှိ အထွေထွေရုံးခန်းကို သူ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဝန်ထမ်းများအားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အပြုံးများ ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လွန်ခဲ့သော ငါးမိနစ်ခန့်က ချန်ဖုန်း သည် ကုမ္ပဏီ၏ အမှုဆောင်အရာရှိများ အားလုံးကို အစားထိုးမည်ဟူသော ကြေညာချက်တစ်ခုကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အမှုဆောင်အရာရှိ အချို့ကို ဝန်ထမ်းများထဲမှ ရွေးချယ်မည်ဖြစ်ပြီး စွမ်းရည်ရှိသူ မည်သူမဆို ကုမ္ပဏီ၏ အမှုဆောင်အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း ကြေညာထားပေ၏။

ဤအချိန်၌ အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ သည် လူတစ်စုနှင့်အတူ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ပြေးဝင်လာခဲ့၏။

သူက ဥက္ကဋ္ဌရုံးခန်း၏ တံခါးကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ဖွင့်လိုက်လေသည်။

မိမိ၏နေရာတွင် ထိုင်နေသော သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ သည် ဒေါသအလွန်ထွက်သွားသဖြင့် စိတ်လွတ်သွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"မင်းက ချန်ဖုန်း လား"

ချန်ဖုန်း က သူ၏ မျက်ခွံများကို အနည်းငယ် ပင့်မကြည့်လိုက်၏။

ဒေါသထွက်နေသော လူအုပ်ကြီးနှင့် လူအုပ်၏အနောက်တွင် ဟာသတစ်ခုကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ လျှောက်လာသော သခင်လေး နန်ကုန်းရိ အား သူ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

"မင်း..."

ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲသွားတော့၏။

‘မင်းက ငါ့ရဲ့ ရုံးခန်းနဲ့ ကုမ္ပဏီကို လုယူသွားတာလေ... သူက ဒီလောက်တောင် တည်ငြိမ်နေသေးတယ်ပေါ့…’ ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ ဒေါသကို ဖိနှိပ်ကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌချန် က ဘာကို ဆိုလိုချင်တာလဲ... ခင်ဗျားက ကုမ္ပဏီရဲ့ အဓိက ရှယ်ယာရှင် ဖြစ်နေရင်တောင် ဝန်ထမ်းတွေကို ဒီလို အလွယ်တကူ အလုပ်ထုတ်ပစ်လို့ မရဘူးလေ"

"ကျွန်တော့်အနောက်မှာရှိတဲ့ အမှုဆောင်အရာရှိတွေ အကုန်လုံးက ကုမ္ပဏီအတွက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးပြုမှုတွေ လုပ်ခဲ့ကြတဲ့သူတွေချည်းပဲ... ခင်ဗျားက ဘယ်လိုလုပ် လူတွေကို ဒီလိုမျိုး အလုပ်ထုတ်ပစ်နိုင်ရတာလဲ"

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့သာ မရှိရင် ကုမ္ပဏီက ဘယ်လိုလုပ် ဒီအရွယ်အစားအထိ ကြီးထွားလာနိုင်မှာလဲ"

"အမှန်ပဲ... ဥက္ကဋ္ဌချန် က ရှယ်ယာရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်နေရင်တောင် အကြောင်းပြချက် ခိုင်ခိုင်လုံလုံတော့ ရှိရမှာပေါ့"

"..."

လူတစ်စုက ရှေ့သို့ တက်လာကြပြီး ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ ၏ အနောက်တွင် ရပ်လိုက်ကြလေ၏။

၎င်းက အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးပြီး ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ အား အားပေးထောက်ခံနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ဤလူများ၏ ထောက်ခံမှုကြောင့် ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ ၏ ဂုဏ်မာနမှာ ပိုမို ကြီးထွားလာခဲ့၏။

သူက ခေါင်းကို မာနတထောင်ဖြင့် မော့ကာ ပြောလိုက်သည် "ဥက္ကဋ္ဌချန် ခင်ဗျား သေချာ စဉ်းစားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်... ကျွန်တော်တို့သာ မရှိရင် ကုမ္ပဏီက သုံးရက်အတွင်းမှာတင် ပြိုလဲသွားမှာဖြစ်ပြီး အဲဒီအခါကျရင် စတော့ရှယ်ယာတွေ ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်"

"ခင်ဗျား အခုလေးတင် ဝယ်ထားတဲ့ ရှယ်ယာတွေ ချက်ချင်း ကျုံ့ဝင်သွားတာကို ခင်ဗျား မြင်ချင်မယ် မထင်ဘူးနော်..."

ဤအချိန်၌ ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ သည် ချန်ဖုန်း ကို လုံးလုံးလျားလျား ချုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပြီဟု ထင်မှတ်နေခဲ့ပေ၏။

သူ့ကိုယ်သူ မဟုတ်ရင်တောင် သူ၏ အနောက်တွင်ရှိသော ဤအမှုဆောင်အရာရှိများသာ မရှိပါက ကုမ္ပဏီက မည်သို့ လည်ပတ်နိုင်မည်နည်း။

ချန်ဖုန်း က ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

သူသည် တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်သော်လည်း သူ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အရှိန်အဝါမှာ ထိုနေရာရှိ အခြားမည်သူ့ထက်မဆို ပိုမို အားကောင်းနေခဲ့ပေ၏။

လူတိုင်း အလိုအလျောက် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိကြသည်။

၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေ၏။

‘ဤသူဌေးကြီးက တကယ်ကို ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်အဝါ ရှိတာပဲ…’ ဟု တွေးလိုက်မိကြသည်။

ချန်ဖုန်း က ရုတ်တရက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည် "ငါက ကုမ္ပဏီရဲ့ အဓိက ရှယ်ယာရှင် မဟုတ်ဘူးလား"

"ဟုတ်တယ်..."

"ငါက ဥက္ကဋ္ဌနေရာမှာ ထိုင်ဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူးလား"

"ပြည့်မီတယ်..."

"ဒါဆိုရင် ငါ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်လာတာ ပြဿနာ ရှိလို့လား... ငါ မင်းတို့ကို အလုပ်ထုတ်ပစ်တာကရော ပြဿနာ ရှိလို့လား..."

ချန်ဖုန်း က ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်၏။

သူ၏အသံမှာလည်း ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားလေသည်။ "ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ... ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ... ကျုပ်က မူလက ကုမ္ပဏီရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိခဲ့ဘူး... ခင်ဗျားက ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား အရမ်း လည်လွန်းတယ်လို့ ထင်နေတာကိုး"

"ခင်ဗျား မလုပ်သင့်တဲ့ အရာတွေထဲမှာ နန်ကုန်းရိ နဲ့ သွားပြီး ပတ်သက်ခဲ့တာက အဆိုးဆုံးပဲ..."

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်။

လူအုပ်၏အနောက်ဘက်၌ ရပ်နေသော သခင်လေး နန်ကုန်းရိ မှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ပေ၏။

အခြားသူများလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

‘ချန်ဖုန်း က သခင်လေး နန်ကုန်းရိ ရဲ့ အမှတ်အသားကို မသိလို့ သူ့ကို ဒီလို ဗြောင်ကျကျ စော်ကားရဲတာများလား…’ ဟု တွေးလိုက်မိကြ၏။

ချန်ဖုန်း က ဆက်ပြောလိုက်သည် "ကျုပ် ခင်ဗျားတို့ကို ဘာလို့ အလုပ်ထုတ်ပစ်သင့်တာလဲ... ခင်ဗျားတို့ ဘာလိုချင်တယ်ဆိုတာကို ခင်ဗျားတို့ဘာသာ အသိဉာဏ် မရှိကြဘူးလား..."

"ခင်ဗျားတို့က တကယ်ကို စည်းလုံးကြတာပဲ... ကျုပ်က ကုမ္ပဏီရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ဝင်တောင် မစွက်ဖက်ရသေးဘူး... ခင်ဗျားတို့က ကျုပ်ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်ဖို့ ပေါင်းကြံနေကြပြီ..."

"ဘာလဲ... ခင်ဗျားတို့က ဖော်ထုတ်ခံရမှာ ကြောက်လို့ ရှက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခုကို လုပ်ထားကြလို့လား..."

"ခင်ဗျားတို့ အမှုဆောင်အရာရှိတွေက မှတ်တမ်းတွေအရ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှိရဲ့လားဆိုတာ ကြည့်ဖို့ စာရင်းစစ်တစ်ယောက်ယောက်ကို ကျုပ် ရှာရမလား..."

လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကြတော့၏။

မည်သည့်ကုမ္ပဏီတွင်မဆို အဆင့်မြင့်ရာထူးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပါက မည်သူက ငွေအနည်းငယ် မရှာဘဲ နေမည်နည်း။

ရှယ်ယာရှင်များက မျက်စိမှိတ်ပေးထားပါက ကိစ္စမရှိသော်လည်း စာရင်းများကို သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကိစ္စရပ်များက ထိုမျှ ရိုးရှင်းတော့မည် မဟုတ်ချေ။

"ကုမ္ပဏီအတွက်ကတော့..."

ချန်ဖုန်း က ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ အား ထပ်မံကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဥက္ကဋ္ဌကျန်း ဒုက္ခခံနေစရာ မလိုပါဘူး... ခင်ဗျားက ရှယ်ယာရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ပဲ အာရုံစိုက်နေလိုက်... ကုမ္ပဏီရဲ့ ကိစ္စတွေကို ကျုပ်ပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်"

"ကျုပ်ဆီမှာ တခြား ဘာမှ သိပ်မရှိပေမဲ့ ပိုက်ဆံကတော့ အများကြီးရှိတယ်... ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံး ဒေဝါလီခံသွားရင်တောင် ကျုပ် ဂရုမစိုက်ဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ ဥက္ကဋ္ဌကျန်း က ပိုက်ဆံရှုံးမှာကို စိုးရိမ်နေရင် ခင်ဗျားရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ကျုပ်ဆီ ရောင်းလိုက်လို့ ရတယ်လေ..."

"မင်း..."

ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ ၏ မျက်နှာသည် အလွန်အမင်း ကြည့်ရဆိုးနေခဲ့၏။

တစ်ဖက်လူက ဤမျှ အလျှော့မပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ချန်ဖုန်း က လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဥက္ကဋ္ဌကျန်း ခင်ဗျားသာ သေချာ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်မယ်ဆိုရင် ရက်အနည်းငယ်လောက် နေရင် ကျုပ် ဥက္ကဋ္ဌနေရာကနေ ကစားရတာ ငြီးငွေ့သွားနိုင်တယ်..."

"တကယ်လို့ ခင်ဗျားက ဆက်ပြီး စကားတွေများကာ ဂျစ်ကန်ကန် လုပ်နေမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့ ရှယ်ယာရှင် အဆင့်အတန်းကိုတောင် ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ယုံလား... ခင်ဗျားရဲ့ အနောက်မှာ နန်ကုန်းရိ ရှိနေရုံနဲ့ ကျုပ်က ကြောက်သွားမယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း…

သူက ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ လူအုပ်၏အနောက်ဘက်ရှိ သခင်လေး နန်ကုန်းရိ ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နန်ကုန်းရိ ငါ တစ်ခုပဲ ပြောမယ်... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းကို ငါ အပြစ်မယူတော့ဘူး..."

"တကယ်လို့ နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖြစ်မယ်ဆိုရင် နန်ကုန်းမိသားစု ကလည်း မင်းကို ကယ်တင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

All Chapters