အခန်း ၂၈၆

အခန်း (၂၈၆) လူအုပ်ကြီး ထိတ်လန့်သွားခြင်း

လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

သခင်လေး နန်ကုန်းရိ ၏ မျက်နှာသည် ရေခဲတမျှ အေးစက်နေခဲ့သည်။

သူသည် စိတ်လွတ်သွားပုံရပေ၏။

သူသည် သူ၏ခါးမှ ပစ္စတိုတစ်လက်ကို တိုက်ရိုက် ဆွဲထုတ်ကာ ချန်ဖုန်း ထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ယုံသည်ဖြစ်စေ၊ မယုံသည်ဖြစ်စေ အခုချက်ချင်း မင်းကို ငါ သတ်ပစ်မယ်..."

ချန်ဖုန်း ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေဆဲ ဖြစ်လေ၏။

သူက ရှေ့သို့ပင် ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"ငါ မယုံဘူး..."

"မင်း..."

သခင်လေး နန်ကုန်းရိ ချက်ချင်းပင် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားတော့၏။

အကယ်၍ သူ ယခု ချန်ဖုန်း ကို သတ်လိုက်လျှင်ပင် နန်ကုန်းမိသားစု ၏ ကျောထောက်နောက်ခံဖြင့် သူ ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

သူ ခလုတ်ဆွဲရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ် ရုတ်တရက် နာကျင်သွားလေသည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ သေနတ်သည် ချက်ချင်းပင် ချန်ဖုန်း ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့၏။

ချန်ဖုန်း က သေနတ်ကို ချက်ချင်း ပြောင်းပြန်လှည့်လိုက်ပြီး ပါးစပ်မှ

"ဒိုင်း" ဟု ကျယ်လောင်စွာ အသံပြုလိုက်လေသည်။

သခင်လေး နန်ကုန်းရိ သည် လန့်ဖြတ်သွားပြီး အလိုအလျောက် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိပေသည်။

သူ၏ နဖူးပြင်တစ်ခုလုံး ချွေးစေးများ ပျံထွက်လာခဲ့၏။

၎င်းမှာ ရိုးရှင်းသော ခြေတစ်လှမ်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက လူအုပ်ကြီးကြားတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ထပ်မံ ဖြစ်ပွားသွားစေခဲ့သည်။

ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ နှင့် အခြားသူများသည် ချန်ဖုန်း ၏ သတ္တိကို အံ့သြချီးကျူးရုံသာမကဘဲ

သခင်လေး နန်ကုန်းရိ ဆုတ်ခွာသွားသည့်အတွက် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားကြလေ၏။

သူ ဆုတ်ခွာသွားတယ်ပေါ့...

အမြဲတမ်း ခေါင်းမာပြီး မာနကြီးသော သခင်လေး နန်ကုန်းရိ သည် ယခုအခါ ကုမ္ပဏီတစ်ခု၏ ရှယ်ယာရှင်တစ်ဦးကြောင့် နောက်ဆုတ်ရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံခဲ့ရလေပြီ။

နောက်တစ်ခဏ၌

လူတိုင်း ပို၍ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရပေ၏။

ချန်ဖုန်း ၏ လက်ထဲရှိ သေနတ်သည် သူ့ကြောင့် သံတုံးတစ်တုံးအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ကြေမွသွားခဲ့လေသည်။

"ဘုန်း" ဟူသော ကျယ်လောင်သည့် အသံနှင့်အတူ။

သူက သံတုံးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်၏။

အကယ်၍ ၎င်းသာ ၎င်းတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဖြစ်ခဲ့ပါက ၎င်းတို့ ချက်ချင်း ကြေမွသွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားက လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများကို အဆက်မပြတ် စူးရှသွားစေခဲ့သည်။

"ချန်ဖုန်း..."

သခင်လေး နန်ကုန်းရိ ၏ အသံတွင် တိုးညှင်းသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။ "မင်းက တကယ်ပဲ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်မှာလား... နန်ကုန်းမိသားစု ကို တကယ်ပဲ ဆန့်ကျင်မှာလား..."

"ဖြန်း..."

ချန်ဖုန်း ၏ ပုံရိပ်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်လှပေ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် အနားသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အနည်းငယ်မျှ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ သူ့ကို ထပ်မံ ပါးရိုက်ချလိုက်လေသည်။

"နန်ကုန်းမိသားစု က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်တောင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေလို့လား..."

"မင်း..."

သခင်လေး နန်ကုန်းရိ သည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့၏။

တစ်ဖက်လူက နန်ကုန်းမိသားစု ကို အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

"ဖြန်း..."

ချန်ဖုန်းက သူ့ကို ထပ်မံ ပါးရိုက်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မင်းလိုကောင် မဆိုထားနဲ့ နန်ကုန်းမိသားစု ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဒီမှာ ရှိနေရင်တောင် ငါ အနည်းငယ်လေးမှ ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဖြန်း..."

"ဖြန်း..."

"ဖြန်း..."

…

သူသည် နန်ကုန်းရိ အား ဘယ်ညာ ဆက်တိုက် ပါးရိုက်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားတော့၏။

"မင်း..."

သခင်လေး နန်ကုန်းရိ တွင် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ချေ။သူ့တွင် ကိုယ်ရံတော် အချို့ ရှိထားသော်လည်း ယခင်က ၎င်းတို့ကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ အခြေခံအားဖြင့် တစ်ခုခု ဖြစ်လာတိုင်း နန်ကုန်းမိသားစု ဟူသော နာမည်ကို အားကိုးခြင်းက ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် လုံလောက်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုး ပထမဆုံးအကြိမ် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းပင်။

ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ နှင့် အခြားသူများသည် သွားရောက်ကူညီချင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ချန်ဖုန်း ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော သဘောထားကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ၎င်းတို့က မည်သို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရဲမည်နည်း။

သူ လုပ်နိုင်သမျှမှာ ဘေးမှနေ၍ အော်ဟစ်ရန်သာ ဖြစ်ပေသည် "ချန်ဖုန်း အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်တော့... မင်း သူ့ကို ရိုက်သတ်မိတော့မယ်..."

"ဖြန်း..."

ချန်ဖုန်း သည် ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ အား လက်ပြန်ပါးရိုက်လိုက်ရာ သူ့ကို လွင့်စင်သွားစေခဲ့လေ၏။

ဆယ်မိနစ် အကြာတွင်။

သတိလစ်နေသော သခင်လေး နန်ကုန်းရိ အား အပြင်သို့ သယ်ထုတ်သွားကြပေသည်။

ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ သည်လည်း မြေပြင်ပေါ်မှ ထလာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်လေ၏။

ချန်ဖုန်း သည် အရူးမဟုတ်ကြောင်း သူ သိနိုင်ပေသည်။

Great Wall Real Estate ၏ ရှယ်ယာ ၄၅ ရာခိုင်နှုန်းကို ဝယ်ယူနိုင်သူတစ်ဦးက မည်သို့လျှင် အရူးဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

‘တစ်ဖက်လူက သခင်လေး နန်ကုန်းရိ ကို ထိရဲတယ်...

နန်ကုန်းမိသားစု ကို ဆန့်ကျင်ရဲတယ်…’

၎င်းက သူ၏ နောက်ခံနှင့် အမှတ်အသားသည် နန်ကုန်းမိသားစု ထက် မလျော့နည်းကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေပေ၏။

အထူးသဖြင့် ခုနက ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်ချိန်တွင် မည်သည့် ရှယ်ယာရှင်ကမျှ ဖုန်းမကိုင်ခဲ့ကြချေ။

ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ သည် ချက်ချင်းပင် ရုတ်တရက် အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

‘တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ…’ ဟု တွေးလိုက်မိ၏။

ဤအချိန်၌ ချန်ဖုန်း သည် ၎င်းတို့အား ဖြည်းညင်းစွာ ကြည့်ကာ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလျက် ပြောလိုက်သည်။

"အခု မသက်ဆိုင်တဲ့ လူတွေ ထွက်သွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ ကိစ္စတွေကို ပြန်ပြောကြတာပေါ့... ခုနက မင်းတို့ ပြောတယ်နော် ငါထုတ်ပြန်လိုက်တဲ့ အလုပ်ထုတ်စာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မေးစရာရှိတယ် ဆို..."

"မရှိ... မရှိပါဘူး..."

ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် သူ၏ ဆံပင်များပင် ထောင်မတ်သွားခဲ့ပေ၏။

ခုနက ပါးရိုက်ခံလိုက်ရခြင်းက သူ၏ မျက်နှာကို ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

‘နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်သာ ဆိုလျှင် ငါ့အသက် ဆုံးရှုံးသွားတော့မှာပဲ…’ ဟု သူ တွေးလိုက်မိ၏။

အခြား အမှုဆောင်အရာရှိများမှာလည်း အကြောက်လွန်၍ ချွေးစေးများ ပျံထွက်နေကြသည်။ "က... ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး..."

"ဥက္ကဋ္ဌချန် ရဲ့ စီစဉ်မှုက အသင့်တော်ဆုံးလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်ကတည်းက ကျွန်တော် နေမကောင်းဖြစ်နေလို့ ကျန်းမာရေးကိုပဲ ဂရုစိုက်ချင်နေတာပါ... ဒါကြောင့် အလုပ်ကနေ နားဖို့ စဉ်းစားနေတာ ကြာပါပြီ..."

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ငါတို့ အကုန်လုံး အသက်ကြီးနေကြပြီဆိုတော့ လူငယ်မျိုးဆက်သစ်တွေကို အခွင့်အရေး ပေးဖို့ အချိန်တန်ပါပြီ..."

"..."

လူတိုင်း အလျင်အမြန် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ကြ၏။ ၎င်းတို့က ကုမ္ပဏီတွင် မည်သို့ ဆက်နေရဲမည်နည်း။

ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ရှယ်ယာများကိုပင် စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။ "ချန်... ဥက္ကဋ္ဌချန် ခင်ဗျားရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ ကုမ္ပဏီက သေချာပေါက် ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်..."

"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကျွန်တော်လည်း အခု အိမ်ပြန်ပြီး အနားယူချင်နေတာပါ... ကျွန်တော် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ခင်ဗျား မငြင်းဘူးဆိုရင် ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးနဲ့ ပြန်ဝယ်ယူလို့ ရပါတယ်..."

"ဒါပေါ့လေ ခင်ဗျားက ဈေးကြီးတယ်လို့ ထင်ရင် ငါတို့ ဈေးညှိနှိုင်းလို့ ရပါတယ်..."

"ဟင်..."

ချန်ဖုန်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ က သူ၏ ရှယ်ယာများကို လိုလိုလားလား စွန့်လွှတ်လိမ့်မည်ဟု သူ တကယ်ပင် မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

၎င်းမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိလိုက်သော လေလွင့်အကျိုးအမြတ်တစ်ခုပင်။

"ဥက္ကဋ္ဌချန် ခင်ဗျား လိုချင်ရင် ကျွန်တော့်ကို အချိန်မရွေး ဖုန်းဆက်လို့ ရပါတယ်..."

ဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းစီတာ သည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ နာကျင်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏ ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်များကို အလျင်အမြန် ချန်ထားရစ်ခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် သူက လျင်မြန်စွာ ထွက်သွားတော့၏။

Great Wall Real Estate တွင်ရှိသော သူ၏ ရှယ်ယာများကို အမြန်ဆုံး ရောင်းချပစ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ ချန်ဖုန်း သည် သခင်လေး နန်ကုန်းရိ အား စော်ကားမိလေပြီ။

ချန်ဖုန်း ၏ နောက်ခံမှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နန်ကုန်းမိသားစု က ဘယ်သောအခါမှ အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။

ဤသို့ဆိုလျှင် သူ၏ ကုမ္ပဏီသည် သေချာပေါက် ဖိနှိပ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး နန်ကုန်းမိသားစု ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

‘အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် စတော့ရှယ်ယာတွေ ကျဆင်းပြီး ရန်ပုံငွေ လည်ပတ်မှု ပြတ်တောက်သွားလိမ့်မယ်... ကုမ္ပဏီ ဒေဝါလီခံရတဲ့အထိတောင် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်... အခုချက်ချင်း ငွေသားအဖြစ် ပြောင်းပြီး ဒီလူနဲ့ ဝေးဝေးနေတာ အကောင်းဆုံးပဲ…’ ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

လူတစ်စုသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။

၎င်းတို့ ရောက်လာစဉ်က ဒေါသထွက်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ ရာထူးနေရာများသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် ကျိန်ဆိုခဲ့ကြကာ အဓိက ရှယ်ယာရှင်ကိုပင် ဘေးဖယ်ထားရန် ကြိုးစားခဲ့ကြပေသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့ ထွက်သွားချိန်တွင်မူ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်နေကြတော့၏။

ဤသို့ဖြင့် အပြောင်းအလဲ ကြီးကြီးမားမားသည် အဆုံးသတ်သွားခဲ့လေသည်။

ကုမ္ပဏီရှိ လူတိုင်းသည် ယခုအခါ သူဌေးကြီးမှာ ချန်ဖုန်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြပြီ ဖြစ်ပေ၏။

ဤအပြောင်းအလဲနှင့် ပတ်သက်၍

ဝန်ထမ်းများမှာမူ သိပ်ခံစားရခြင်း မရှိကြချေ။ သူဌေး မည်သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားစေကာမူ ၎င်းတို့ကတော့ အရင်အတိုင်းပင် အလုပ်လုပ်ကြရမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ။

လစ်လပ်နေသော အဆင့်မြင့် စီမံခန့်ခွဲရေး ရာထူးအချို့ကို ၎င်းတို့ထဲမှ ရွေးချယ်သွားမည် ဖြစ်ခြင်းပင်။

မကြာမီမှာပင် ယွင်ထင် သည်လည်း ပေ့ဟူ မှ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ချန်ဖုန်း က နောက်ထပ် ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို သူမအပေါ်သို့ ပုံချလိုက်ကြောင်း သိလိုက်ရချိန်တွင် သူမ အလွန် ဒေါသထွက်သွားသဖြင့် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို တူငယ်လေးဖြင့် ထုရိုက်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့ပေသည်။

‘ငါ ပင်ပန်းလွန်းလို့ သေတော့မယ်…’ ဟု သူမ တွေးလိုက်၏။

ချန်ဖုန်း က ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ယုံကြည်ရတဲ့ လက်အောက်ငယ်သား အနည်းငယ်ကို လေ့ကျင့်ပေးလိုက်ပါ... ပုံမှန် အလုပ်တချို့ကို သူတို့ဆီ လွှဲပေးလိုက်ရင် မင်းလည်း ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိလာမှာပါ..."

"ပြီးတော့ ကုမ္ပဏီလက်အောက်မှာ ဗီလာစီမံကိန်းတစ်ခု ပြီးသွားပြီလေ... နောက်ကျရင် မင်း ဗီလာနှစ်လုံးလောက် ရွေးထားလိုက်... အဲဒါဆို နောက်တစ်ခါ ကျိုတို ကို လာတဲ့အခါ နေစရာနေရာ ရှိသွားပြီပေါ့..."

"ဒါကမှ တော်သေးတာပေါ့..."

ယွင်ထင် ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် ကောင်းမွန်လာခဲ့၏။

လာမည့်ကာလများအတွင်း သူမသည် Great Wall Real Estate ၏ ကိစ္စရပ်များကို စတင် လွှဲပြောင်းရယူခဲ့လေသည်။

အမှုဆောင်အရာရှိ အမြောက်အမြား ထွက်ခွာသွားခြင်းက သူမအပေါ် ဖိအားအချို့ သက်ရောက်နေဆဲ ဖြစ်ပေ၏။

အချို့သော ရာထူးများကို အောက်ခြေမှ ရာထူးတိုးပေးနိုင်သော်လည်း အချို့ကိုမူ အပြင်မှ ဝန်ထမ်းခေါ်ယူရန် လိုအပ်ပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤနယ်ပယ်တွင် သူမ၏ အသိအကျွမ်းများ ရှိနေသဖြင့် ၎င်းကို လျင်မြန်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်သင့်ပေ၏။

ဤကိစ္စအပြင်

ယွင်ထင် သည် ထျန်ဖုန်းလုပ်ငန်းစု ရုံးချုပ်အတွက် မြေနေရာရွေးချယ်ခြင်းကိုလည်း ကိုင်တွယ်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။ မြေကွက်နှင့် ပတ်သက်၍ ဝန်ကြီး ကျန်းထျန်ရှန်း က ၎င်းတို့ကို အကြောင်းကြားထားပြီးဖြစ်ရာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများနှင့် စာချုပ်များ လျင်မြန်စွာ ပြီးစီးသွားမည် ဖြစ်ပေ၏။

ကျန်ရှိနေသည်မှာ ပန္နက်တင် မင်္ဂလာအခမ်းအနားပင်။

ထို့နောက် ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းများ စတင်ပေလိမ့်မည်။

ဆောက်လုပ်ရေး အချိန်ကာလအရ ဒုတိယ စီးပွားရေးစင်တာကို တစ်နှစ်ခန့်အတွင်း ပြီးစီးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ထျန်ဖုန်းလုပ်ငန်းစု ၏ ရုံးချုပ်ကို ထိုနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့မည် ဖြစ်ပေသည်။

အရာအားလုံးသည် စနစ်တကျ ချောမွေ့စွာ လည်ပတ်နေခဲ့လေ၏။