အခန်း ၂၉၀

အခန်း (၂၉၀) လိမ်ညာမှု အစီအရီ

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသည် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ ၏ ဘေးတွင် ရိုးရိုးလေး ထိုင်နေရုံသာ ဆိုလျှင်။ ရှောင်ချူနန် က မည်သည့် ကန့်ကွက်မှုမျှ ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

အဓိက အချက်ကတော့...

ထိုလူသည် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ ၏ သေးသွယ်သော ခါးလေးကိုပင် ဖက်ထားသေးသည် မဟုတ်လော။

သူ့ကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေခဲ့သောအရာမှာ...

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ က ဒေါသမထွက်သည့်အပြင်... ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ခေါင်းငုံ့ကာ စကားပြောနေကြဆဲပင်။

‘ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ…’ ဟု တွေးလိုက်မိ၏။

‘အဲဒါက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနက စစ်သေနာပတိ ရဲ့ စရိုက် မဟုတ်ဘူးလေ...

တကယ်လို့ အရင်ကသာ ဆိုရင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ က သူ့ကို ပါးရိုက်ပြီး လွင့်စင်သွားအောင် လုပ်ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား…’

ရှောင်ချူနန် ၏ မျက်နှာသည် အလွန်အမင်း မှောင်မိုက်နေခဲ့ပေ၏။

သူ အမြဲတမ်း ယုံကြည်ထားခဲ့သည်မှာ။

ဟွာရှနိုင်ငံ တစ်ခုလုံးတွင် သူ တစ်ယောက်တည်းသာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန ၏ စစ်သေနာပတိ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ နှင့် ထိုက်တန်သည် ဟူ၍ပင်။

‘ဒီကောင်က ရှန်ကွမ်ယွဲ့ ကို လှည့်စားဖို့ ချိုသာတဲ့ စကားတစ်ချို့ကို သုံးခဲ့တာ သေချာတယ်…’ ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှန်ကွမ်ယွဲ့က ဒီနှစ်တွေ တစ်လျှောက်လုံး နယ်စပ်မှာ ရန်သူတွေကို တိုက်ခိုက်နေခဲ့တာလေ...

သူမကို လူသတ်ခိုင်းရင်တော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး...ဒါပေမဲ့ အချစ်ရေးမှာ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်တဲ့ ကစားသမားတွေကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူမ သေချာပေါက် ကိုင်တွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...အင်း...ဒါပဲ ဖြစ်ရမယ်…’ဟု သူတွေးလိုက်၏။

ရှောင်ချူနန် က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး အလျင်အမြန် လျှောက်သွားလိုက်၏။

"ရှောင်ယွဲ့... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်"

ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း

သူသည် သူ၏ လက်ထဲမှ နှင်းဆီပန်းများကိုပင် ကမ်းပေးလိုက်သေးသည်။

"ငါ ဒီနှစ်တွေ တစ်လျှောက်လုံး နယ်စပ်ပြင်ပ စစ်မြေပြင် မှာ ရှိနေခဲ့တာ... ငါတို့ မတွေ့ရတာ နှစ်တွေ တော်တော် ကြာသွားပြီနော်... ခုနက အပေါ်တက်လာတုန်း ပန်းရောင်းတဲ့လူ တစ်ယောက်ကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့လိုက်လို့ ဝယ်လာတာ... ဒါက မင်းရဲ့ ဟန်ပန်နဲ့ အတိအကျ လိုက်ဖက်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်... မင်း ဒါကို သေချာပေါက် လက်ခံပေးရမယ်နော်"

သူလည်း ရှန်ကွမ်ယွဲ့ ကို သိလာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ ဖြစ်ပေ၏။

သီးသန့် အချိန်များတွင် ၎င်းတို့ အားလုံးသည် အချင်းချင်း နာမည်ကိုသာ ခေါ်ဆိုကြလေသည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

သူမသည် ချန်ဖုန်း ၏ လက်ကို အလိုအလျောက် ဖယ်ရှားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ချူနန်... ပန်းတွေ မလိုပါဘူး... ငါတို့ အတူတူ ထမင်းစားပြီး စကားပြောကြရအောင်လေ... တကယ်လို့ ငါက နင့်ပန်းတွေကို လက်ခံလိုက်ရင် နင့်ကို သဘောကျနေတဲ့ ကောင်မလေးတွေ မြင်သွားတဲ့အခါ တစ်ခုခုကို နားလည်မှုလွဲသွားကြမှာပေါ့"

ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်ခြင်းပင်။

ထို့အပြင်...သူမ၏ စကားများမှာလည်း အလွန် လိမ္မာပါးနပ်ပြီး တစ်ဖက်လူကို မျက်နှာသာ အပြည့်အဝ ပေးထားလေ၏။

ရှောင်ချူနန် က ပန်းများကို ဇွတ်ပေးကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့က ငါ့ရင်ထဲမှာ မင်းရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်တောင် အရေးမပါပါဘူး... ရှောင်ယွဲ့... ငါက မင်းရဲ့ သဘောထားကိုပဲ ဂရုစိုက်တာပါ"

"..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှု ပိုမို နက်ရှိုင်းသွားပေ၏။

သူမ တစ်စုံတစ်ရာ မပြောနိုင်မီမှာပင် သူမ၏ဘေးရှိ ချန်ဖုန်း က နှင်းဆီပန်းကို ရုတ်တရက် လုယူလိုက်သည်။

သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏ "မင်းလည်း မလိုချင်ဘူး... သူမလည်း မလိုချင်ဘူး... ဒါဆို ငါပဲ ရှင်းပေးလိုက်ပါ့မယ်"

ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း

သူသည် နှင်းဆီပန်းကို အနီးနားရှိ အမှိုက်ပုံးထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်လေ၏။

"မင်း..."

ရှောင်ချူနန် ၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။

‘အဲဒါက သူ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ ကို ပေးတဲ့ ပန်းတွေလေ... ဒီအရူးက အဲဒါတွေကို အမှိုက်ပုံးထဲ ပစ်ထည့်လိုက်တယ်ပေါ့…’

အကယ်၍ ယခု ရှန်ကွမ်ယွဲ့ သာ ဤနေရာတွင် မရှိနေပါက သူ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားလောက်ပြီ ဖြစ်၏။

သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။

သူ၏ ရင်ထဲရှိ ဒေါသများကို ဖိနှိပ်ကာ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ မေးလိုက်သည်။ "ရှောင်ယွဲ့... ဒီလူက ဘယ်သူလဲ"

"သူက ချန်ဖုန်း လေ"

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ က ခဏတာ တွေးတောလိုက်၏။

သူမသည် ခေါင်းကို စောင်းကာ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"သူက ငါ့ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူလည်း ဟုတ်တယ်"

ဘုန်း...

ရှောင်ချူနန် သည် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွား၏။

‘စေ့စပ်ထားသူ…’

သူသည် နယ်စပ်ပြင်ပ စစ်မြေပြင် တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်မိနေခဲ့သော်လည်း ရှန်ကွမ်ယွဲ့ ကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည် မဟုတ်လော။

‘ဒါပေမဲ့ သူမမှာ စေ့စပ်ထားသူ ရှိတယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး…’ ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

‘မဟုတ်ဘူး... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး...

သူမ ငါ့ကို လိမ်နေတာ ဖြစ်ရမယ်...

ငါ သူမကို လိုက်နေတာကို လက်လျှော့သွားအောင်လို့ စေ့စပ်ထားသူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာလာတာ ဖြစ်ရမယ်…’

ရှောင်ချူနန် ချက်ချင်းပင် အကြောင်းရင်းကို သဘောပေါက်သွားလေ၏။

တစ်ဖက်လူက စေ့စပ်ထားသူ ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ... သူတို့ လက်မထပ်ရသေးသရွေ့ မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးတယ်လေ…

"မင်္ဂလာပါ... ငါ့နာမည်က ရှောင်ချူနန် ပါ"

ရှောင်ချူနန် သည် သူ့ကိုယ်သူ အတိုချုပ် မိတ်ဆက်လိုက်သည်။ "ပြီးတော့ ငါက ရှောင်ယွဲ့ ရဲ့ ချစ်ရေးဆိုနေသူ တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တယ်"

"မင်္ဂလာပါ"

ချန်ဖုန်း က မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန ၏ နည်းပြချုပ် ချန်ဖုန်း ပဲ"

‘စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန ၏ နည်းပြချုပ် ဟုတ်လား…’

ရှောင်ချူနန် သည် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန သို့ တရားဝင် မဝင်ရသေးချေ။

‘စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန မှာ ဘယ်အချိန်က နည်းပြချုပ် ရသွားလဲဆိုတာတောင် ငါ မသိဘူး…’ ဟု သူ တွေးလိုက်မိ၏။

တစ်ဖက်လူတွင် နောက်ခံအချို့ ရှိပုံရပေသည်။

‘ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ...

သူ့ရဲ့ ချောမောတဲ့ မျက်နှာလေးကို ကြည့်ရတာ သူက ငါ့လောက် အစွမ်းထက်နိုင်ပါ့မလား…’

ချန်ဖုန်း နှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုကိုပင် သူ ရှာဖွေချင်နေခဲ့၏။

‘စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန ၏ နည်းပြချုပ် က ပိုအထင်ကြီးစရာ ကောင်းသလား... ဒါမှမဟုတ် မျိုးဆက်သစ် ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တွေက ပိုအထင်ကြီးစရာ ကောင်းသလား ဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့…’

"ကောင်းပြီ... အရင်ဆုံး ဟင်းမှာကြရအောင်"

ထိုနေရာရှိ တင်းမာနေသော လေထုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ သည် မီနူးကို အလျင်အမြန်ထုတ်ကာ ဟင်းပွဲအချို့ကို မှာယူလိုက်လေသည်။

ရှောင်ချူနန် သည် သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေ၏။

သူ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားပြီး အတွေးများထဲတွင် နစ်မြောနေခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။

သူက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်ယွဲ့... နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ် က သူတို့ရဲ့ အင်အားတွေကို စုစည်းပြီး ဟွာရှနိုင်ငံ ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်... ဒီတစ်ခေါက် ငါ နယ်စပ်ပြင်ပ စစ်မြေပြင် က ပြန်လာတာဆိုတော့ မင်းကို ကူညီပေးလို့ ရပြီ... ငါက မင်းလောက် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေမဲ့ အခု ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလေ"

ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း

သူက ရင်ဘတ်ကို ကော့ကာ မာနတထောင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နယ်စပ်ပြင်ပ စစ်မြေပြင် မှာတုန်းက ရန်သူ့နိုင်ငံက ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ လေးယောက်ကိုတောင် ငါ သတ်ခဲ့သေးတယ်... နည်းပြချုပ်ချန် ရော အခု ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိနေပြီလဲဆိုတာ ငါ သိချင်လိုက်တာ"

"ငါက..."

ချန်ဖုန်း က ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်၏။

‘ဒီကောင်က ငါ့ဆီကနေ လုယူချင်ရုံတင် မကဘူး... ငါ့ရှေ့မှာ ဟန်ရေးပြချင်နေသေးတာပဲ…’

သူ စကားပြောရန် အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်မီ။

ရှောင်ချူနန် က တိုက်ရိုက် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"နည်းပြချုပ်ချန် က နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ ပုံစံလေးဆိုတော့ သီအိုရီ အသိပညာတွေကိုပဲ သင်ပေးတာ ဖြစ်လောက်တယ်လို့ ငါ ထင်ပါတယ်... နည်းပြချုပ် ရာထူးအတွက်တော့ နှမြောစရာပဲ... ရိုးရိုးသားသား မပြောတာတော့ မဟုတ်ဘူး... ရှောင်ယွဲ့ က အနည်းဆုံးတော့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန ရဲ့ စစ်သေနာပတိ လေ... ပြီးတော့ သူမရဲ့ ခွန်အားကလည်း မှန်းဆလို့မရနိုင်လောက်အောင် နက်နဲတယ်... နည်းပြချုပ်ချန်... တကယ်လို့ မင်းက ဒီရာထူးကို ရဖို့ ရှောင်ယွဲ့ ရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကို အားကိုးခဲ့တယ်ဆိုရင် သူမအတွက် ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"

"ရှောင်ချူနန်..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ သည် အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပုံရပေ၏။

"ရှောင်ယွဲ့... ငါက မင်းအတွက် ကောင်းဖို့ ပြောနေတာပါ"

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ချူနန် သည် အကြောင်းအရာကို အလျင်အမြန် ပြောင်းလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ငါ ဆက်မပြောတော့ပါဘူး...နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ် အကြောင်းပဲ ပြောကြတာပေါ့... အရင်တစ်ခေါက်က ပြင်ပအဖွဲ့အစည်းဖြစ်တဲ့ အဇူရာနန်းတော် က လူတွေကို နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ် က ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်... မင်းတောင် သူတို့ကို ကူညီဖို့ သွားခဲ့သေးတယ် မဟုတ်လား"

"ဒါ မှန်တယ်"

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ က သူမ၏ဘေးရှိ ချန်ဖုန်း ကို ခိုးကြည့်လိုက်၏။

ရှောင်ချူနန် သည် နယ်စပ်ပြင်ပ စစ်မြေပြင် မှ ယခုလေးတင် ပြန်ရောက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး အရင်က ကိစ္စရပ်များအကြောင်း သိပ်သိမည် မဟုတ်ချေ။ ချန်ဖုန်း ၏ အစစ်အမှန် အမှတ်အသားကိုပင် သူ မသိပေ။

ရှောင်ချူနန် က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အရင်တစ်ခေါက်က အဇူရာနန်းတော် က လူတွေကို မင်း ကူညီပေးခဲ့တယ်လေ... ဒီတစ်ခေါက် နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ် က ဟွာရှနိုင်ငံ ကို ပစ်မှတ်ထားချင်နေတယ်... သူတို့လည်း ကူညီပေးသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား... စိတ်မပူပါနဲ့... တကယ်လို့ သူတို့ မကူညီရင်တောင် ငါ သူတို့ရဲ့ နန်းတော်သခင်ကို ဖျောင်းဖျပေးနိုင်ပါတယ်"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်…

ချန်ဖုန်း သည် ပြုံးလိုက်ခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။ "အစ်ကိုရှောင် မှာ အဇူရာနန်းတော်သခင် ကို ဖျောင်းဖျနိုင်မယ့် နည်းလမ်းများ ရှိနေလို့လား"

"ဟက်... ငါက သိပ်တော့ မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေမဲ့ အဇူရာနန်းတော်သခင် နဲ့ အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ဆက်ဆံဖူးတယ်လေ"

ရှောင်ချူနန် က မာနတထောင်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒီတုန်းက နယ်စပ်ပြင်ပ စစ်မြေပြင် မှာ အဇူရာနန်းတော်သခင် အမဲလိုက်ခံနေရတာ... သူက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရနေပြီး အဲဒီအကျပ်အတည်းကို ကျော်လွှားနိုင်အောင် ငါက ကူညီပေးခဲ့တာ... သူ့လက်ထဲက အဇူရာတိုကင် က ဘယ်ကရောက်လာလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

"ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ"

ချန်ဖုန်း ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာခဲ့၏။

‘ဒီကောင်က လိမ်တဲ့အခါ အကြမ်းရေးဖို့တောင် မလိုဘူးပဲ…’ ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

‘သူ ဘယ်လောက် တည်ငြိမ်ပြီး မတုန်မလှုပ် ဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကြည့်ပါဦး...

တကယ်လို့ ငါကသာ အဇူရာနန်းတော်သခင် မဟုတ်ခဲ့ရင် ငါ ယုံတောင် ယုံသွားလောက်တယ်…’

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အလွန် ထူးဆန်းနေခဲ့ပေ၏။

သူမသည် ရှောင်ချူနန် ကို ကြားဖြတ်ပြောရန် အကြိမ်အနည်းငယ် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူ၏ လိမ်ညာမှုများကို ဖော်ထုတ်ရန် မရက်စက်နိုင်ခဲ့ချေ။

ရှောင်ချူနန် သည် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာများကို သတိမပြုမိပုံရပေသည်။

သူက ပြုံးလျက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ အဇူရာတိုကင် က နယ်စပ်ပြင်ပ စစ်မြေပြင် မှာ ယခင် နန်းတော်သခင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တာလေ... အခုလက်ရှိ အဇူရာနန်းတော်သခင် ကို ငါ ကယ်တင်ပြီးနောက် သူ့ကို အဇူရာတိုကင် ရှာဖို့ ငါ လိုက်ကူညီပေးခဲ့တာ... ပြီးတော့ အခု ငါတို့ နောက်ဆုံးတော့ အဲဒါကို ရှာတွေ့သွားပြီ... ဒါကြောင့် သူ့အပေါ်မှာ ငါ့ရဲ့ ကျေးဇူးရှိနေတယ်လေ... ဒီတစ်ခေါက် နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ် က ဟွာရှနိုင်ငံ ကို ပစ်မှတ်ထားချင်နေတယ်... ငါ့မျက်နှာကြောင့် အဇူရာနန်းတော်သခင် ကလည်း သေချာပေါက် ကူညီပေးမှာပါ"