အခန်း ၆၈

အခန်း ၆၈ ပျောက်ဆုံးမှု အမှုအခင်းသစ်

နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်း ရှက်ဗရိုလက် ကားထဲတွင်။

စနစ် မျက်နှာပြင်မှ ပေးအပ်သော ကောင်းမွန်ပါသည် ဟူသည့် အကဲဖြတ်ချက်နှင့် အသစ်ရရှိသော ခံနိုင်ရည်တိုး ဆေးရည် သုံးပုလင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရိုအန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တစ်ချက် တွန့်ကွေးသွားသည်။

ခံနိုင်ရည်တိုး ဆေးရည် တစ်ပုလင်းကို တိတ်တဆိတ် သောက်သုံးလိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် နာကျင်ကိုက်ခဲနေသော ခါးမှာ ချက်ချင်းပင် ခွန်အားများ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာသည်။ ရိုအန်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေပြီးနောက် ထိုအားကစားရုံကို အမည်ပျက် စာရင်းထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။

'ငါ့ရဲ့ ခွန်အား တွေကို စုပ်ယူသွားတယ်... နောက် ဘယ်တော့မှ လာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး...'

နံနက် ခုနစ်နာရီ လေးဆယ် မိနစ်တွင် ရိုအန်က ဂျေးကော့ ဖက်ဒရယ် ရုံးအဆောက်အအုံ အောက်ရှိ ကားပါကင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရှက်ဗရိုလက် ကားကို သေချာစွာ ရပ်နားလိုက်ပြီးနောက် အချိန် ရသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ရုံးအဆောက်အအုံ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ကော်ဖီဆိုင်သို့ လှည့်ထွက်သွားကာ သကြားနှင့် နို့ ရောစပ်ထားသော သာမန် ကော်ဖီ တစ်ခွက်ကို ဝယ်ယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

'အရင်ဘဝ တုန်းက... နို့လက်ဖက်ရည် က ဖက်ဒရယ် နိုင်ငံတော် ထဲကို ဘယ်အချိန် က ဝင်လာခဲ့တာလဲ...'

ကော်ဖီနှင့် နံနက်စာ အိတ်ငယ်လေးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဂျေးကော့ ဖက်ဒရယ် ရုံးအဆောက်အအုံ ပထမထပ်ရှိ လုံခြုံရေး စစ်ဆေးရေးဂိတ်ကို ဖြတ်သန်းလာစဉ် နယူးယောက်တွင် နို့လက်ဖက်ရည်ဆိုင် တစ်ဆိုင် ဖွင့်လှစ်ရန် သင့်မသင့် ရိုအန် စဉ်းစားနေမိသည်။ နေ့စဉ် ရေနွေးကြမ်းသာ သောက်နေရသော ဤဖက်ဒရယ် နိုင်ငံတော်မှ တောသားများကို အရှေ့တိုင်း၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြဲသော ယဉ်ကျေးမှုနှင့် မိတ်ဆက်ပေးရန် သူ တွေးတောနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကော်ဖီ သောက်ရင်း အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ရှိရာ အထပ်သို့ သွားမည့် ဓာတ်လှေကားဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဓာတ်လှေကား တံခါး ပိတ်လုဆဲဆဲ အချိန်လေးတွင် လက်တစ်ဖက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တံခါးကို တားဆီးလိုက်သည်။

ဓာတ်လှေကား တံခါးက ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည် ပွင့်လာပြီးနောက် ရိုအန်က ခေါင်းမော့ ကြည့်လိုက်ရာ ဝင်ရောက်လာသူများမှာ ဘရိုဆန်နှင့် မျက်နှာပေါ်တွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြောင်း အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသော မက်သရူးတို့ ဖြစ်နေကြသည်။ ရိုအန်သည် မက်သရူး၏ နာမည်ကို ယခင်က ဝီလျံထံမှ ကြားသိထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ညလုံးပေါက် အိပ်မထားသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှပြီး မျက်လုံးများ နီရဲကာ မျက်နှာ တစ်ခုလုံး ဆီပြန်နေသော ထိုသူနှစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရိုအန်က တစ်စက္ကန့်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မျက်နှာပေါ်တွင် နွေးထွေးသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။

"အရာရှိကြီး တို့ နှစ်ယောက်လုံး... မနက်ခင်းပါ..."

ရိုအန် ဆိုသည့် လူမှာ အမြဲတမ်း ယဉ်ကျေးပျူငှာ တတ်သူ တစ်ဦး ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဓာတ်လှေကား အတွင်းရှိ လူမှာ ရိုအန် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ရိုအန်၏ နှုတ်ဆက်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မက်သရူး၏ ပါးစပ်မှ ဆဲရေးတိုင်းထွာ လိုစိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

သို့သော် ဘေးနားရှိ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဘရိုဆန်က မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပေါ်လွင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဓာတ်လှေကား အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မက်သရူးက လည်ချောင်းဝသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော စကားလုံးများကို အလျင်အမြန် မြိုချလိုက်ပြီး ဘရိုဆန်၏ နောက်မှ လိုက်ကာ ဓာတ်လှေကား အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ရိုအန်က ကော်ဖီနှင့် နံနက်စာကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဓာတ်လှေကား၏ ဘယ်ဘက် အနောက်ထောင့်တွင် ရပ်နေပြီး ဘရိုဆန်နှင့် မက်သရူးတို့က ဓာတ်လှေကား တံခါးပေါက်၏ ညာဘက်ခြမ်းတွင် ရပ်နေကြရာ သူတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်က မြစ်ရေ အကြည်နှင့် အနောက် ရောနှော မသွားသကဲ့သို့ ပြတ်သား ထင်ရှားလှလေသည်။

စိတ်ကူးထားသကဲ့သို့ အပြန်အလှန် စကားများခြင်း မျိုး မရှိဘဲ ဓာတ်လှေကားက စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့များ ရှိရာ အထပ်သို့ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဓာတ်လှေကား တံခါး ပွင့်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဘရိုဆန်က မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပေါ်လွင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြီးမားသော ခြေလှမ်းများ လှမ်းကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ အစမှ အဆုံးတိုင် ရိုအန်ကို တစ်ချက်မျှ လှည့်မကြည့်ခဲ့ဘဲ ဤလူ တစ်ယောက်လုံး လုံးဝ မရှိနေသကဲ့သို့ သဘောထားနေလေသည်။

မက်သရူး ကမူ ဓာတ်လှေကား အတွင်းမှ ထွက်ခွာချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို တီးတိုး ဆဲရေးတိုင်းထွာ သွားခဲ့သော်လည်း ရိုအန်ကို လှည့်ကြည့်ကာ အဖက်လုပ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

စင်္ကြံလမ်းတွင် မက်သရူးက ဘရိုဆန်၏ ခြေလှမ်းများကို အမီလိုက်သွားပြီး အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်... ဒီ ရိုအန် က..."

"မလောနဲ့... သူ အမှု ဖော်ထုတ်တာ ကျရှုံးသွားတဲ့ အချိန်ကျမှ လှုပ်ရှားမယ်..."

မက်သရူး၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း ဘရိုဆန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အမူအရာမျှ မရှိချေ။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးအိမ် အောက်ခြေရှိ အေးစက်သော အလင်းရောင်က လူကို အေးခဲ သေဆုံးသွားစေနိုင်သည့် အလား ထက်ရှနေလေသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မက်သရူး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အပေါ်သို့ ကွေးတက်သွားပြီး အေးစက်စွာ အဆက်မပြတ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ခေါင်းဆောင်..."

အခြား တစ်ဖက်တွင်မူ အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့၏ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသော ရိုအန်က ခေါင်းစောင်းကာ ဘရိုဆန်၏ ကျောပြင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ကော်ဖီ တစ်ငုံ သောက်လိုက်လေသည်။

'အရှေ့တိုင်း မှာ ရှေးစကား တစ်ခွန်း ရှိတယ်... ကိုက်မယ့် ခွေး က မဟောင်ဘူး တဲ့...'

မျက်လုံးများ အတွင်း၌ အေးစက်သော အလင်းရောင် တစ်ချက် တောက်ပသွားပြီးနောက် ရိုအန်က မိမိ အပေါ် ထားရှိသော ဘရိုဆန်၏ အန္တရာယ် ပေးနိုင်မှု အဆင့်ကို စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တစ်ဆင့် မြှင့်တင် လိုက်တော့သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ နည်းလမ်းများမှာ ရေတွင်းထဲ ကျနေသူကို ကျောက်ခဲဖြင့် ထပ်ပေါက်ခြင်း မျိုး သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ ကျောက်ခဲဖြင့် ပေါက်ရန် အတွက် ဦးစွာ ရေတွင်း တစ်တွင်း ရှိနေရန် လိုအပ်လေသည်။

"မနက်ခင်းပါ ရိုအန်..."

မျက်နှာပေါ်ရှိ မိတ်ကပ်များ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်နေပြီ ဖြစ်သော လေစီက ပင်ပန်း နွမ်းနယ်နေသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲလွဲကာ ဓာတ်လှေကား အတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

နှုတ်ဆက် စကား ဆိုပြီးနောက် လေစီက ရိုအန်၏ လက်ထဲရှိ နံနက်စာကို အလွယ်တကူ လုယူကာ နှစ်လုတ် သုံးလုတ်ခန့်ဖြင့် မြိုချလိုက်သည်။ ထို့နောက် လေစီက ကိုယ်ပိုင် ရုံးသုံး စားပွဲပေါ်တွင် မှောက်အိပ် သွားတော့သည်။

ရိုအန် တစ်ယောက် ဘာပြောရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်သွားရသည်။

"မနက်ခင်းပါ ရိုအန်..."

ရိုအန် မိမိ၏ ခုံတွင် ပြန်လည် နေရာယူလိုက်ချိန်မှာပင် တစ်ကိုယ်လုံး ကြွက်သားများ အပြည့် ရှိနေသော ရက်ဒ် ကလည်း နံနက်စာ အိတ်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် လျှောက်လာလေသည်။

"မနက်ခင်းပါ ရက်ဒ်..."

ရိုအန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြုံးလျက် ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရုံးသုံး စားပွဲပေါ်သို့ ချထားရန် ပြင်နေသော ရက်ဒ်၏ နံနက်စာကို အလွယ်တကူ လှမ်းယူလိုက်ပြီး နှစ်လုတ် သုံးလုတ်ခန့်ဖြင့် ပါးစပ်ထဲသို့ သွတ်သွင်း လိုက်တော့သည်။

ရက်ဒ် တစ်ယောက် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားတော့သည်။

"မနက်ခင်းပါ စုံထောက်တို့... မင်းတို့ရဲ့ ဘဝခရီးလမ်း နောက်ထပ် တစ်ရက် ရှေ့ဆက် တက်လှမ်း နိုင်ခဲ့တဲ့ အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်..."

ဗိုက်ရွှဲရွှဲနှင့် နံနက်စာ အိတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော သြဂတ်စ်က အချိန်ကိုက်ပင် အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး တံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ငါတို့ ရင်ဆိုင် ရမယ့် ရန်သူ က ဒီကွင်းဆက် လူသတ်မှုကြီး ရဲ့ လူသတ်သမား ပဲ... မနေ့က စုံထောက် ရိုအန် ရဲ့ အလွန် ကောင်းမွန်တဲ့ ခွဲခြမ်း စိတ်ဖြာမှု အတွက် ကျေးဇူးတင်တယ်... ငါတို့ အတွက် မှားယွင်းတဲ့ ရွေးချယ်စရာ တချို့ကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ခဲ့တယ်... အခု ဘယ်စုံထောက် ဆီမှာများ သတင်း အသစ် ရထားတာ ရှိလဲ..."

"ရှိပါတယ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝီလျံက ဖိုင်တွဲ တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မနေ့က အလုပ်မဆင်းခင်... လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလ တုန်းက စိန့် ဖီးလ် ဘုရားကျောင်း ငယ်လေး မှာ လက်ထပ်ခဲ့ပြီး အခု လက်ရှိ အဲ့ဒီ စက်ဝိုင်း ထဲမှာ နေထိုင်နေတဲ့ ဇနီးမောင်နှံ တွေကို စစ်ဆေး ရှာဖွေ နေတုန်း... မနေ့က မနက်စောစောပိုင်း က နယူးဂျာစီ ရဲတွေဆီ တိုင်ကြားထားတဲ့ ပျောက်ဆုံးမှု အမှုအခင်း တစ်ခုကို မမျှော်လင့်ဘဲ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်..."

အမေရိကန် နိုင်ငံ၏ အချို့သော ဒေသများတွင် ပျောက်ဆုံးချိန် နှစ်ဆယ့်လေး နာရီ မပြည့်သေးပါက ပျောက်ဆုံးမှု အဖြစ်အပျက် အဖြစ်သာ သတ်မှတ်လေ့ ရှိပြီး ရဲတပ်ဖွဲ့က မှတ်တမ်းတင်ရုံ သက်သက်သာ ပြုလုပ်ကာ စုံစမ်း စစ်ဆေးခြင်း မပြုလုပ်ကြချေ။ ပျောက်ဆုံးချိန် နှစ်ဆယ့်လေး နာရီ ကျော်လွန်သွားမှသာ ပျောက်ဆုံးမှု အမှုအခင်း အဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင် သတ်မှတ်လေသည်။ သို့သော် ရဲတပ်ဖွဲ့သည် ပျောက်ဆုံးသူ၏ မိသားစု အခြေအနေ အပေါ် မူတည်၍ အမှုကို စုံစမ်း စစ်ဆေးရန် သင့်မသင့် နှင့် စုံစမ်း စစ်ဆေးရာတွင် ရဲအင်အား မည်မျှ စေလွှတ်ရမည် ဆိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်လေ့ ရှိကြသည်။ လုပ်ငန်းစဉ် အားလုံးက အလွန်ပင် အမေရိကန် ဆန်လှလေသည်။

လူအားလုံး အလွန် စိတ်ဝင်စားသွားကြပြီး အကြည့်များက ဝီလျံထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ သို့သော် ဝီလျံက ဆက်လက် ပြောဆိုလေသည်။

"ပျောက်ဆုံးမှု ကို တိုင်ကြားခဲ့တဲ့ သူက... အဲ့ဒီ မင်္ဂလာမောင်နှံ တွေ ထဲက ခင်ပွန်းသည် ဖြစ်သူ ဆိုတာ သေချာတယ်... ဒါပေမဲ့ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ သူက သူ့ရဲ့ ဇနီး မဟုတ်ဘဲ... အထက်တန်း ကျောင်းတက်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ သမီး ဖြစ်နေတယ်..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သြဂတ်စ်၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားလေသည်။

"ဒီလို ပြောရတာ နည်းနည်းတော့ မကောင်းပေမဲ့... အထက်တန်း ကျောင်းသူ အရွယ် မိန်းကလေး ဆိုတာ က... ငါတို့ ရှာနေတဲ့ ဒီလူသတ်သမား ရဲ့ ပြစ်မှု ကျူးလွန်တဲ့ ပစ်မှတ် နဲ့ မကိုက်ညီဘူး မလား..."

"မှန်ပါတယ်... ဒါတင် မကသေးဘူး... အဲ့ဒီ မိန်းကလေး ကို မနေ့ည က သူ့အဖေ ကိုယ်တိုင် ပြန်ရှာတွေ့ သွားပြီ... ပျောက်ဆုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်း က ရည်းစား ဖြစ်သူ နဲ့ ခိုးပြီး လျှောက်လည် နေကြလို့တဲ့... အဲ့ဒါကြောင့် ပျောက်ဆုံးမှု အဖြစ်အပျက် ကိုလည်း နယူးဂျာစီ ရဲတွေက ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီ..."

ဝီလျံက ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။

ဝီလျံ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ ဘာပြောရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်သွားကြသည်။ ရိုအန် တစ်ယောက်သာ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားပြီး သံသယ ဖြစ်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကိစ္စ က အဲ့ဒီမှာတင် ပြီးမသွားသေးဘူး မလား..."

"မှန်တယ်..."

ဝီလျံက မင်း ငါ့ကို နားလည်တယ် ဟူသော အကြည့်ဖြင့် ရိုအန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်မှ နောက်ထပ် ဖိုင်တွဲ တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခုလေးတင် ငါ ကွန်ပျူတာ ဖွင့်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ... အဲ့ဒီ ခင်ပွန်းသည် က နယူးဂျာစီ ရဲစခန်း မှာ နောက်ထပ် ပျောက်ဆုံးမှု အဖြစ်အပျက် တစ်ခု ကို ထပ်တိုင်ထားတာ တွေ့လိုက်ရတယ်... ဒီတစ်ကြိမ် ပျောက်ဆုံး သွားတာ က သူ့ရဲ့ ဇနီးသစ် ဖြစ်နေတယ်... ခင်ပွန်းသည် ရဲ့ ပြောပြချက် အရ... ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ အချိန် က မနေ့ည က သူ့သမီး ကို အပြင်ထွက် ရှာနေတဲ့ အချိန်မှာ တဲ့... ပျောက်ဆုံးချိန် နှစ်ဆယ့်လေး နာရီ မပြည့်သေးတဲ့ အတွက် နယူးဂျာစီ ရဲတွေက ဒီပျောက်ဆုံးမှု ကို အမှု အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း မရှိသေးသလို... စုံစမ်း စစ်ဆေးတာ မျိုးလည်း မလုပ်သေးဘူး..."

ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူအားလုံး၏ အကြည့်များ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဝီလျံက ထိုဇနီးမောင်နှံ၏ လက်ထပ်ခဲ့သော အချက်အလက် များကို ခေါင်းငုံ့ ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

"သူတို့ ဇနီးမောင်နှံ က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လခွဲ ကမှ လက်ထပ်ခဲ့ကြတာ..."

နေအိမ်မှာ စိန့် ဖီးလ် ဘုရားကျောင်း ငယ်လေး အနီးတွင် ရှိပြီး စက်ဝိုင်း အတွင်း၌ ပါဝင်နေသည်။ လက်ထပ်ခဲ့သော အချိန်မှာ သုံးလ အတွင်း ဖြစ်ပြီး ပျောက်ဆုံးသူမှာ အိမ်ထောင်သည် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ပျောက်ဆုံးချိန် မှာလည်း ညဘက် ဖြစ်နေသဖြင့် ယခင် သေဆုံးသူများ၏ အခြေအနေ သတ်မှတ်ချက် များအားလုံးနှင့် ကိုက်ညီ နေလေသည်။ ၎င်းသာမက မနေ့ကပင် လူသတ်သမား သည် ဤကာလ အတွင်း၌ နောက်ထပ် ပြစ်မှု ထပ်မံ ကျူးလွန်နိုင်ချေ ရှိသည်ဟု သူတို့ ခန့်မှန်းထားခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ဦးနှောက်ထဲတွင် အချက်အလက် များကို အလျင်အမြန် စဉ်းစား သုံးသပ်လိုက်ပြီးနောက် ရိုအန်က သြဂတ်စ် ထံသို့ ပြတ်သားစွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သြဂတ်စ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဝီလျံကို ထိုင်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"တခြား သတင်း အသစ် ရထားတဲ့ စုံထောက် ရှိသေးလား..."

စုံထောက်များ အားလုံးက ခေါင်းခါယမ်း လိုက်ကြသဖြင့် သြဂတ်စ်က ရိုအန် ထံသို့ ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။ ရိုအန် ကလည်း တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း လုံးဝ မရှိဘဲ ရက်ဒ် နှင့် လေစီ တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ လက်နက်တိုက် ဆီသို့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာ သွားတော့သည်။

လက်နက် ကိရိယာ များ တပ်ဆင် ပြီးနောက် သူတို့ သုံးဦးက အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့၏ အက်စ်ယူဗီ ကားပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြသည်။ ရိုအန်က လီဗာကို အားကုန် နင်းလိုက်သဖြင့် ကားကြီးမှာ ဟိန်းထွက်ကာ အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် ပြေးထွက်သွားလေသည်။

စိန့် ဖီးလ် ဘုရားကျောင်း ငယ်လေး ၏ အနောက်တောင်ဘက် ၂.၅ မိုင် အကွာရှိ ရပ်ကွက် တစ်ခု အတွင်း။ သေးငယ်သော နှစ်ထပ် တိုက်ခန်း တစ်လုံး အတွင်းသို့ ရိုအန် တို့ သုံးဦး ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် လူလတ်ပိုင်း အရွယ် လူဖြူ ခင်ပွန်းသည် ဂျိုနို က လှေကားပေါ်တွင် ရပ်ကာ ဒေါသတကြီး ဖြင့် အထပ်ပေါ်ရှိ အခန်း တစ်ခန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ အဆက်မပြတ် ဆဲရေးတိုင်းထွာ နေလေသည်။

"အကုန်လုံး မင်း အမှား တွေချည်းပဲ... မင်းသာ မလုပ်ခဲ့ရင်..."

“ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်…”

အစကတည်းက ပိတ်မထားသော အိမ်တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ရိုအန်က အက်ဖ်ဘီအိုင် ၏ ရွှေရောင် ရင်ထိုး တံဆိပ်ကို ထုတ်ယူကာ ဂျိုနို အား ပြသလိုက်သည်။ ထို့နောက် လေးနက် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ... အက်ဖ်ဘီအိုင် ကပါ... မစ္စတာ ဂျိုနို... ခင်ဗျား က မနေ့ည က နယူးဂျာစီ ရဲစခန်း မှာ ပျောက်ဆုံးမှု အဖြစ်အပျက် တစ်ခု ကို တိုင်ကြားခဲ့တယ် မလား…”