အခန်း ၈၆၃

အခန်း ၈၆၃ - သေမင်းကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားခြင်းနှင့် ကြယ်တာရာ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း မှိုနတ်ဆေးကို ရရှိခြင်း (အပိုင်း - ၂)

မူလကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာပြီး အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပါက၊ မည်သူမဆို ကောင်းကင်ဘုံ နိယာမ၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ဆက်လက် ရရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဥပမာအားဖြင့် တိုင်းပြည်တစ်ခုမှ မြို့တော်ဝန် တစ်ဦးသည် အခြား တိုင်းပြည်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သာမန် အရပ်သား တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သွားပြီး၊ သဘာဝကျကျပင် မည်သည့် အထူး အခွင့်အရေး သို့မဟုတ် အာဏာစက်ကိုမျှ ပိုင်ဆိုင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်သကဲ့သို့ပင်။

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ထိုထူးဆန်းသော တည်ရှိမှုများက 'ကံကြမ္မာ၏ သားတော်' များကို အထင်အမြင် သေးကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ အမြင်တွင် ကံကြမ္မာ၏ သားတော် ဆိုသည်မှာ ကိုယ့်နယ်မြေအတွင်း၌သာ ကြီးကျယ်နေသော ဒေသခံများမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ ဤကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကံကြမ္မာ၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို သဘာဝကျကျပင် ရရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ကျန်းဖန်ကမူ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။ အခြားသော ကမ္ဘာများသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်တိုင်၊ သူ၏ ကံကြမ္မာများမှာ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ပေါကြွယ်ဝနေဆဲပင်။

မည်သည့် ကမ္ဘာသို့ပင် ရောက်ရှိသွားပါစေ၊ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ နိယာမ၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို အပြည့်အဝ ရရှိနေသော ကံကြမ္မာ၏ သားတော် တစ်ဦး အဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ဤအချက်မှာ သူ၏ ထူးခြားလှသော 'ကံကြမ္မာဇာတာ' နှင့် ကြီးမားသော ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေမည်ဟု ခန့်မှန်းရပေသည်။

ဝုန်း~~

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုက ကျန်းဖန်၏ အသိစိတ်ပင်လယ် နက်ရှိုင်းရာသို့ ချက်ချင်း ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"သင်သည် အခြားသော မဟာ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုဖြစ်သည့် 'ဝိညာဉ် အပျက်အစီး နယ်ပယ်'သို့ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်၏ ကျိန်စာကို အောင်မြင်စွာ ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ကာ သေဘေးမှ သီသီလေး အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့သဖြင့် ကံကောင်းခြင်းအမှတ် ၁၀ သန်းကို ရရှိခဲ့ပါသည်။"

"ဒါ..."

ဤသတင်းအချက်အလက်ကို ရရှိပြီးနောက် ကျန်းဖန်သည် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ရင်တွင်း၌ အတော်လေး စိတ်အေးသွားတော့သည်။

ဤကပ်ဘေး အတွင်းတွင် မည်သည့် ကံကောင်းမှု အခွင့်အရေးကိုမျှ မရရှိခဲ့သော်ငြား၊ ကံကောင်းခြင်းအမှတ် ၁၀ သန်း ရရှိလိုက်ခြင်းကပင် မှတ်သားလောက်ဖွယ် အကျိုးအမြတ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။ ၎င်းမှာ သူ၏ ကံကြမ္မာများ ဧရာမ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခြင်းနှင့် ညီမျှပေသည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ၊ ဤကမ္ဘာတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီးနောက်၊ ရန်သူများ၏ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်မှုမှ သူ အမှန်တကယ် ကင်းဝေးသွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကံကြမ္မာ၏ လမ်းညွှန်ချက် အရ၊ ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ်ကြီးသို့ သူ ပြန်မသွားမီ အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ်ခန့် စောင့်ဆိုင်းရန် လိုအပ်ပေသည်။

ထိုအချိန် မတိုင်မီအထိ၊ ဤစိမ်းသက်နေသော ကမ္ဘာသစ်ကြီးတွင် သူ ဆက်လက် နေထိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

"ဒီကမ္ဘာကို ဝိညာဉ် အပျက်အစီး နယ်ပယ် လို့ ခေါ်တာလား။ ဒါ ဘယ်လို ကမ္ဘာမျိုးများလဲ။"

ကျန်းဖန်သည် အလွန်အမင်း သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေတော့သည်။

သို့သော် ဤကမ္ဘာမှ သက်ရှိများနှင့် ချက်ချင်း ဆက်သွယ်ရန် သူ အလျင်စလို လုပ်စရာ မလိုအပ်ချေ။ သူ အချိန်ယူ၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့လာနိုင်သည်။

လောလောဆယ်တွင် အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို မြှင့်တင်ရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ဤကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ကမ္ဘာကြီး မျိုးတွင် နဝမအလွှာ ယွမ်ယင်းအဆင့် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ လုံလောက်မှု မရှိချေ။

မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်း အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန်၊ အနည်းဆုံးတော့ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် သူ လိုအပ်ပေသည်။

ဝှစ်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ကျန်းဖန်၏ ပုံရိပ်လေးမှာ လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ အနီးအနားရှိ တောင်တန်းများ အတွင်းမှ လျှို့ဝှက် ဂူတစ်ဂူကို ချက်ချင်း ရှာဖွေလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ကျင့်ကြံရန်အတွက် 'အကောင်းမွန်ဆုံး မျှော်စင်' ၏ အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေလိုက်သည်။ အကောင်းမွန်ဆုံး မျှော်စင် ထက် ပို၍ လုံခြုံသော နေရာဆိုသည်မှာ မရှိတော့ချေ။

"ကျွတ် ကျွတ်... ရိလင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ရတနာတိုက် ဖြစ်နေတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူးပဲ။"

"တကယ်ကို ထူးကဲလွန်းတယ်။"

"ဒီလောက် များပြားလှတဲ့ ရတနာတွေကို ပိုင်ဆိုင်ရတာ၊ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ တကယ့်ကို ထီပေါက်တာပဲ။"

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းဖန်သည် ဤတစ်ကြိမ် သူ ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များကို ဂရုတစိုက် စာရင်းပြုစု စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်အာရုံ ဖြင့် ခပ်ဖွဖွလေး စကင်ဖတ် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် သူ၏ ရင်တွင်း၌ အတိုင်းအတာမဲ့သော ဝမ်းမြောက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

သေချာသည်မှာ ပထမဆုံး အနေဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရေအတွက်ပင် ဖြစ်ပြီး၊ ဘီလီယံ ၃၀ တိတိ ရှိလေသည်။ ရှေးဟောင်းခေတ် ကာလမှ လက်ဆင့်ကမ်းလာသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုဖြစ်နေခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ချေ၊ ထိုအထဲတွင် ပါဝင်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရေအတွက်မှာ နာမည်ကြီးရုံ သက်သက် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာ တစ်လျှောက်၊ ရီလင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် တကယ်တမ်းတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြားကို စားသုံးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ အထွတ်အထိပ် အချိန်ကာလတုန်းက ဆိုလျှင်၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရေအတွက်မှာ ဘီလီယံ ရာနှင့်ချီ၍ ရှိခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ဤမျှ ကာလရှည်ကြာ စားသုံးပြီးနောက်၊ ယခုအခါ ဘီလီယံ ၃၀ သာ ကျန်ရှိတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ အတွက်မူ ဤသည်ကပင် ဧရာမ အကျိုးအမြတ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။

ဤမျှ များပြားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များနှင့်ဆိုလျှင်၊ သူသည် အခြားသော မဟာ ကမ္ဘာကြီး အများအပြား သို့လည်း သွားရောက်နိုင်ပေသည်။

"အဲဒီအပြင်၊ မှော်လက်နက်တွေနဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာတွေလည်း အများကြီး ရှိသေးတာပဲ။"

"ဒါတွေက ရိလင် ကျွန်းစုတွေက ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ချန်ထားခဲ့တာ သေချာတယ်။"

"သူတို့တွေ ရီလင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီးတော့၊ သူတို့ရဲ့ ရတနာတွေကို အစီအရင် ဝိညာဉ် 'သင်္ဂြိုဟ်ခြင်း' က သဘာဝကျကျပဲ သိမ်းဆည်းထားခဲ့တာ ဖြစ်မယ်။"

"ဒါကြောင့် အဲဒါတွေ အားလုံး ရတနာတိုက် ထဲမှာ စုပုံနေတာပေါ့။"

"ဒီလောက် များပြားလှတဲ့ မှော်လက်နက် တွေ စုပုံနေတာ ဆိုတော့၊ ကျင့်ကြံသူ တစ်သန်းလောက်ကို လက်နက် တပ်ဆင်ပေးဖို့ ဆိုတာ ပြဿနာ မရှိတော့ဘူး။"

ကျန်းဖန်သည် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။

ဤမှော်လက်နက်များမှာ သူ၏ အတွက် သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်လှချေ။ သို့သော် ဂိုဏ်း၏ အောက်ခြေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ အတွက်မူ အထူးတလည် တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။ ဤသည်မှာ မူလအဆောင်ဂိုဏ်း ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်တစ်ခု အဖြစ်လည်း သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် သူ ပို၍ တန်ဖိုးထားသည်မှာ ရတနာတိုက် အတွင်း၌ ထိန်းသိမ်းထားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင် အများအပြား ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုအထဲတွင် တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၊ စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ နှင့် ပဉ္စမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ပါဝင်လေသည်။

ဆဋ္ဌမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ပင်ပင် ပါဝင်နေသေး၏။

ဤသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော အကျိုးအမြတ်ကြီးလည်း ဖြစ်ပေသည်။

"ကြယ်တာရာ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း မှိုနတ်ဆေး ... ဒါက ဆဋ္ဌမအဆင့် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ဝိညာဉ်ဆေးပင် ပဲ။"

"နှစ်တစ်သောင်း သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ပင်နဲ့ ညီမျှပြီး၊ ၎င်းရဲ့ တန်ဖိုးက အတိုင်းအတာမဲ့လွန်းတယ်။"

"အကယ်လို့ ဒီဝိညာဉ်ဆေးပင် ရဲ့ ဆေးစွမ်းကိုသာ ငါ မျိုချ သန့်စင်လိုက်နိုင်မယ် ဆိုရင်၊ ငါ့ရဲ့ မြွေပျံကျင့်စဉ်ကို ပဉ္စမအဆင့် အထိ တက်လှမ်းသွားစေနိုင်တယ်။"

ကျန်းဖန်သည် သူ၏ လက်သီးများကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်ပြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေတော့သည်။

ကြယ်တာရာ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း မှိုနတ်ဆေး ၏ စွမ်းအားကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ ၎င်းမှာ ကြယ်တာရာများ၏ စွမ်းအားကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် ကြီးထွားလာသော မှိုနတ်ဆေး တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်မှာ ကြယ်ရောင်များဖြင့် တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက် တောက်ပနေလေသည်။

၎င်းကို စားသုံးပြီးနောက်၊ ကျင့်ကြံသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ကြယ်တာရာများ၏ စွမ်းအား ဝင်ရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ ဆဲလ်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ် အနေဖြင့် လောကကြီး အတွင်းရှိ ကြယ်တာရာများ၏ စွမ်းအားကို ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ အာရုံခံနိုင်ပြီး စုပ်ယူနိုင်စေကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်၏ ပျော့ပြောင်းမှုနှင့် ဟန်ချက်ညီမှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပေသည်။

ရှေးဟောင်းခေတ် ကာလတုန်းကပင် ဤကဲ့သို့သော နှစ်တစ်သောင်း သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များမှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှပြီး၊ ရွှေနှင့်ပင် တန်ဖိုးဖြတ်၍ မရနိုင်ချေ။

ရိုးရိုးသားသား ဆိုရလျှင်၊ ရိလင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တွင် ဤကဲ့သို့သော ပဉ္စမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ကျန်ရှိနေသေးလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

ယခင်က သူ၏ မြွေပျံကျင့်စဉ် တိုးတက်မှုမှာ အလွန် နှေးကွေးခဲ့သည်။ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ၏ အကူအညီသာ မရှိခဲ့ပါက၊ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ရန် အတွက် ဆယ်စုနှစ်များစွာ သို့မဟုတ် ရာစုနှစ်များစွာပင် အချိန်ယူရနိုင်ပေသည်။

သေချာသည်မှာ 'စစ်မှန်သော ဝိညာဉ် ကျင့်စဉ်' ကို ကျင့်ကြံနေသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး အတွက်မူ ဤသည်မှာ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှု တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ကျန်းဖန် အတွက်မူ ၎င်းမှာ နှေးကွေးလွန်းနေဆဲပင်။ သဘာဝကျကျပင် မြွေပျံကျင့်စဉ် အတွက် ဤမျှ အချိန်များစွာ အကုန်အကျ မခံလိုချေ။ အကယ်၍ ပင်ပန်းခက်ခဲစွာ ကျင့်ကြံရမည့် အချိန်များကို သက်သာစေနိုင်မည် ဆိုပါက၊ အဘယ်ကြောင့် အသုံးမချဘဲ နေမည်နည်း။

"အကယ်လို့ မြွေပျံကျင့်စဉ် သာ ပဉ္စမအဆင့် ကို တက်လှမ်းသွားမယ် ဆိုရင်၊ ငါ့ရဲ့ သက်တမ်း ကလည်း သိသိသာသာ တိုးလာမှာဖြစ်ပြီး ငါ့ရဲ့ စွမ်းအား တွေလည်း လှိုင်းလုံးကြီးတွေလို မြင့်တက်လာမှာပဲ။"

"အဲဒီအခါကျရင် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင် ဖြေရှင်းရတာလည်း အများကြီး ပိုပြီး လွယ်ကူသွားလိမ့်မယ်။”

………….