အခန်း ၁၂၁

အပိုင်း (၁၂၁)

"ဒုက္ခပဲ။"

လွီဆုချင်းက စိတ်လောသွားပြီး ကပျာကယာ ပြောလိုက်၏ "ဆရာကြီးချန်း... ကယ်ပါအုံး။"

"ညီလေးဟုန် သတိထား။"

"သတိထား။"

တစ်ချိန်လုံး ဝိုင်းကြည့်နေကြသော လူအနည်းငယ်သည်လည်း ချက်ချင်း အော်ဟစ် သတိပေးလိုက်ကြ၏။

"အု... အု... အု။"

ရတနာဝက်ဝံလည်း စိတ်လောသွားပြီး စိုးရိမ်တကြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ အလျင်စလို အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒုက္ခပဲ။"

ဟုန်ရှောင်ပေါင်သည် အတိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းမူးနေပြီး ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီး၏ အရိပ်ကိုပင် မမြင်ရသေးမီ အလိုအလျောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှန်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် မျက်စိရှေ့တွင် မှောင်မိုက်သွား၏။ ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီးက ခုန်အုပ်လာပြီ ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော ခြေသည်းကြီး နှစ်ဖက်က ဟုန်ရှောင်ပေါင်၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလာခဲ့၏။

"ဟေး။"

ဟုန်ရှောင်ပေါင်သည်လည်း စိတ်လောသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အားသွန်ခွန်စိုက် ခုခံလိုက်သည်။

ဘုန်း ဟူသော အသံတစ်သံနှင့်အတူ နှစ်ယောက်သား၏ လက်သည်းများက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်သွယ်သွားပြီး လက်ချောင်းဆယ်ချောင်း အချင်းချင်း တင်းကြပ်စွာ ချိတ်ဆက်သွားကြ၏။

ဤအချိန်တွင် အစစ်မှန်ဆုံးသော ခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်မှု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ယခင်က တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသော ကြီးမားသည့် ခွန်အားတစ်ခုက သူ၏ လက်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းကို ချေမွပစ်တော့မည်ဟု ဟုန်ရှောင်ပေါင် ခံစားလိုက်ရသည်။

"အား။"

ဟုန်ရှောင်ပေါင်က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူလည်း စိတ်လောနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ဤသို့သော အချိန်မျိုးတွင် သူက ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ရန်သာ ရှိကြောင်း နားလည်၏။

နှစ်ယောက်သား လက်ချင်း တိတ်တဆိတ် အားပြိုင်နေသကဲ့သို့ပင် အရင် ခွန်အား လျှော့ပေးလိုက်သူက အရိုးထဲထိ နာကျင်အောင် ချေမွခံရပေလိမ့်မည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဟုန်ရှောင်ပေါင်၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ ကြွက်သားများ အဖုအထစ် ထွက်လာခဲ့၏။ ယခုအချိန်အထိ သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော ခွန်အားများကို ပေါက်ကွဲ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီး၏ ကြီးမားလှသော ခွန်အားကို အသက်ရှင်လျက် တောင့်ခံထားနိုင်ခဲ့၏။

"ဒုက္ခရောက်တော့မယ် ထင်တယ်။"

ဦးလေးချင် က စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသည်။ "လောင်ချန်း... ကယ်ဖို့ ပြင်ထား။"

ချန်းရှူ က မျက်တောင်မခတ်တမ်း ကြည့်ရှုနေပြီး အခြေအနေကို အလျင်အမြန် ခွဲခြား သုံးသပ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ခဏ ထပ်စောင့်အုံး။"

ဝေါင်း... ဝေါင်း...

ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီးက အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်နေပြီး ထက်မြက်သော သွားများ အပြည့်ရှိသည့် ပါးစပ်ကြီးက ဟုန်ရှောင်ပေါင်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေ၏။ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ချိန်တွင် စေးကပ်နေသော တံတွေးများစွာ လွင့်စင်လာပြီး ဟုန်ရှောင်ပေါင်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

"ဒုက္ခပဲ။"

လူတိုင်းက ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီး ပါးစပ်ကြီး ဖွင့်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ဤသားရဲက ဟုန်ရှောင်ပေါင်နှင့် ခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်နေသော်လည်း သူ့တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါးစပ်ကြီး တစ်ပေါက် ရှိနေသေးကြောင်းကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကြ၏။

ထို့အပြင်ယခုအချိန်တွင် ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီး၏ ခြေသည်း နှစ်ဖက်နှင့် ဟုန်ရှောင်ပေါင်၏ လက်ချောင်း ဆယ်ချောင်း အချင်းချင်း တင်းကြပ်စွာ ချိတ်ဆက်ထားရာ ထိုပါးစပ်ကြီးက တစ်ချက် ကိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ဟုန်ရှောင်ပေါင် အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစ မရှိတော့ချေ။

"ဝေါင်း... " ချန်းရှူ က တံခါးဖွင့်ရန် အလျင်အမြန် သွားလိုက်သော်လည်း တံခါးဝတွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ စူးရှသော အော်သံ တစ်သံနှင့်အတူ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ချက်က လိုဏ်ဂူ အတွင်းရှိ ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီးဆီသို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

"အား။" ဟုန်ရှောင်ပေါင်က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်နေခဲ့၏။

မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ခွန်အားက လူသားများထက် မူလကတည်းက သာလွန်ပြီး ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီးက ဟုန်ရှောင်ပေါင်ထက် အဆင့်တစ်ဆင့် ပိုမို မြင့်မားနေကာ တတိယအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများအနက် နာမည်ကြီးသော ခွန်အားကြီး အကောင် ဖြစ်သည်။

ဟုန်ရှောင်ပေါင်သည် သူ၏ ခွန်အား အားလုံးကို ဖောက်ကွဲ ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း လက်နှစ်ဖက်က တဖြည်းဖြည်း မခံနိုင်တော့ချေ။ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်မည့် နည်းလမ်းကို အလျင်အမြန် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် မျက်စိရှေ့တွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။ ရွှေရောင် အရိပ်တစ်ခုက ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီး၏ မျက်နှာပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်အုပ်သွားခဲ့၏။

ဝေါင်း ဝေါင်း။ ဝေါင်း...

ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီး၏ နာကျင်စွာ ညည်းတွားသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟုန်ရှောင်ပေါင်ကို အားသွန်ခွန်စိုက် ခါထုတ်လိုက်ကာ အနောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားခဲ့၏။

ဟုန်ရှောင်ပေါင် အံ့အားသင့်သွားပြီး စူးစိုက် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီး၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ရွှေရောင် အရိပ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ရွှေရောင် သားရဲလေး တစ်ကောင်က ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီး၏ မျက်လုံးများကို ဖြောင်းခနဲ ဖြောင်းခနဲ ရိုက်နှက်နေသည်။ ရတနာဝက်ဝံပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခိုးဝင်လာတာလဲ။"

ဟုန်ရှောင်ပေါင် အံ့အားသင့်သွားပြီး ရတနာဝက်ဝံထိခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီးဆီသို့ ချက်ချင်း ခုန်ဝင်သွားခဲ့၏။

"အု အု။"

ရတနာဝက်ဝံ၏ ပုံစံက အလွန် ဒေါသထွက်နေပုံရပြီး ခြေနှစ်ချောင်း၊ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမွှေးအမျှင်များကို ဆွဲကိုင်ထားကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီး၏ မျက်လုံးများကို အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် ရိုက်နှက်နေသည်။

ဝေါင်း... ဝေါင်းဝေါင်း...

ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီးက မည်သို့မျှ စည်းရုံးလို့ မရသည့် အကောင်မျိုး ဖြစ်ပါစေ မျက်လုံးများကိုတော့ ကျောက်တုံး ဖြစ်အောင် ကျင့်ကြံထားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း နာကျင်သွားပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် အဆက်မပြတ် ဆုတ်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဖြောင်း...

ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီး၏ လက်ဝါးက ကိုယ့် မျက်နှာကို ရိုက်မိသွား၏။

သို့သော်ငြား ရတနာဝက်ဝံ၏ အမြန်နှုန်းက မည်မျှ မြန်သနည်း။ အရိပ်လေး လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာသည်နှင့် ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီး၏ လည်ပင်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ထက်မြက်သော သွားလေးများ အပြည့်ရှိသည့် ပါးစပ်ကို ဖွင့်၍ ပြင်းထန်စွာ ကိုက်ချလိုက်သည်။

ဝေါင်း...

ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီးက နောက်ထပ် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြန်ပြီး လက်ဝါးကို လွှဲ၍ ကိုယ့် လည်ပင်းနောက်ဘက်သို့ ရိုက်ချလိုက်ပြန်၏။

သို့သော်ငြား ရတနာဝက်ဝံ၏ အမြန်နှုန်းက အလွန် မြန်ဆန်လွန်းလှပြီး ရွှေရောင်အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရစ်ပတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဟုန်ရှောင်ပေါင်သည်လည်း ရတနာဝက်ဝံ၏ အကောက်ကျစ်ဆုံးသော အချက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်၏။ သွားများနှင့် လက်သည်းများကို အားနည်းဆုံး နေရာများဆီသို့သာ အသုံးပြုနေသည်။ မျက်လုံး ၊ နှာခေါင်း ၊ ချိုင်းကြား ၊ ပေါင်ကြား စသည်တို့ ဖြစ်၏။

ဟုန်ရှောင်ပေါင် ကြည့်နေရင်းပင် ကြက်သီးများ ထသွားခဲ့သည်။

ခဏမျှအတွင်းမှာပင် ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီးသည် ရတနာဝက်ဝံ၏ အနိုင်ကျင့်မှုကြောင့် အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်နေရပြီး ယခုအခါ လိုဏ်ဂူ နံရံအောက်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ဟုန်ရှောင်ပေါင်က ဤအခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ရတနာဝက်ဝံပြဿနာ မရှိနိုင်ဘူးဟု ထင်မြင်မိသော်လည်း တကယ်ပဲ လက်ဝါး တစ်ချက် အရိုက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် အလျင်အမြန် ခုန်ဝင်သွားခဲ့၏။

ထို ခေါင်းဖြူ ခွေးတူဝက်တူကြီး ကုတ်ခြစ်ခံရလွန်း၍ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး အပြင်ဘက်ရှိ လူအနည်းငယ်မှာ အချင်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်နေမိကြသည်။

"ဆရာကြီးချန်း... ဒါ... ဒါက တရားမဝင်ဘူးနော်။"

ယွမ်လဲ့ရွှေက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက မတရားဘူး။ ဒီလိုမျိုး လူကို အနိုင်ကျင့်တာ... မိစ္ဆာသားရဲ ကို အနိုင်ကျင့်တာ မရဘူးလေ။"

အခြား လူအနည်းငယ်က မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားကြပြီး ချန်းရှူ ကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။

"ဟေး... တခြား စံအိမ်က လူတွေ ဒီစကားကို ပြောလာရင် ပြဿနာ မရှိပေမဲ့ မင်းက သားရဲယဉ်ပါးရေးစံအိမ် က ဖြစ်နေပြီးတော့ ဒီမေးခွန်းကို မေးရဲတယ်လား"

ချန်းရှူ က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ "မိစ္ဆာသားရဲ က ငါတို့ သားရဲယဉ်ပါးရေးစံအိမ် တပည့်တွေရဲ့ စွမ်းရည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲလေ။ ရွှေဝါရောင် ဝက်ဝံပေါက်လေး က ဟုန်ရှောင်ပေါင်ရဲ့ မိစ္ဆာသားရဲပဲ။ ဘာဖြစ်လို့ မရရမှာလဲ။"