အခန်း ၁၀၇၁

အခန်း (၁၀၇၁) မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မိစ္ဆာသားရဲ ရုပ်ခန္ဓာ။ (၂)

စူးချန်ခုန်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသာ နှစ်သိမ့်နေရသည်။

"ရှူး"

စူးချန်ခုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး လိပ်အသက်ရှူ ကျင့်စဉ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဆန်းကြယ်လိပ် ရွှေအမြုတေမှာ လည်ပတ်လာသည်။ သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပြန့်ကျဲနေသော မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ဂျွတ် ဂျွတ် ဂျွတ်"

စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အရိုးကျိုးသံများကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အရေပြားပေါ်ရှိ အနက်ရောင် အကြေးခွံများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အမည်းရောင် မိစ္ဆာစွမ်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ အရေပြား၊ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာပင် ပုံမှန်အရွယ်အစားသို့ ပြန်လည် ကျုံ့သွားသည်။

"လိပ်အသက်ရှူ ကျင့်စဉ်နဲ့ ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပေမဲ့ ပုံမှန်လူသား တစ်ယောက်လိုပဲ ဟန်ဆောင်ထားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ စစ်ဆေးနိုင်စွမ်း ရှိတဲ့ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ယောက်သာ သေချာ စစ်ဆေးကြည့်ရင် ငါက လူသားပုံစံ မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်ဆိုတာ သိသွားလိမ့်မယ်..."

စူးချန်ခုန်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားကြည့်လိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သာမန်လူများနှင့် မခြားနားသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ လူသားအသွင် ဖုံးကွယ်ထားသည့် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်နှင့် ဆင်တူနေသည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အများစုမှာ သူ၏ စွမ်းအားကို ခံစားမိပါက ကြောက်ရွံ့သွားမည် ဖြစ်ပြီး တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် မိစ္ဆာကို နှိမ်နင်းရန် ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။

"သွားမယ်။ ဒီနေရာကနေ အရင် ထွက်သွားရမယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ဇာတိမရဏတောင်ကြား၏ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း စမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် တောင်ကြားမှာ အလိုအလျောက် ပွင့်လာသည်။

တောင်ကြား၏ ထွက်ပေါက်မှာ မြူခိုးငွေ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ အပြင်ဘက်တွင်မူ ကျန်းရှောတောက် ဦးဆောင်သော ကျန်းမိသားစုမှ စွမ်းအားကြီးသူများ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

"ဇာတိမရဏတောင်ကြား ပွင့်လာပြီ... အကြီးအကဲစူး အောင်မြင်သွားတာလား။ ကျရှုံးသွားတာလား။"

မကြာခင် ကျန်းရှောတောက်တို့ အပါအဝင် လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အနက်ရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ယောက် တောင်ကြားထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာသည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသူမှာ စူးချန်ခုန်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါက တကယ်ကို... အံ့ဖွယ်ပဲ"

ကျန်းရှောတောက်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရှုပ်ထွေးမှုများ အပြည့်နှင့်။ သူသည် ယခင်က ဇာတိမရဏ တောင်ကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ကျရှုံးခဲ့သည်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းမှာ အသက်ကယ် အဆောင်မပါဘဲ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ပါရမီမှာလည်း ထူးချွန်ကြောင်း ပြသနေသည်။

"နှစ်တစ်ထောင်အတွင်းမှာ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်ရဲ့ ဧကရာဇ်ကျန်းကလွဲလို့ ဇာတိမရဏ တောင်ကြားကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တဲ့ နောက်ထပ် တစ်ယောက် ပေါ်လာပြီ။"

ကျန်းမိသားစုမှ စွမ်းအားကြီးသူများမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။ သို့သော် ကျန်းမိသားစုဝင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ယောက်၏ မျက်ဝန်းတွင်မူ အန္တရာယ် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"အားလုံး သတိထားကြ... ဒါ မိစ္ဆာသားရဲပဲ။"

ထိုသူသည် စူးချန်ခုန်း၏ အတွင်းပိုင်းတွင် ပုန်းကွယ်နေသော မိစ္ဆာစွမ်းအားကို မြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"မိစ္ဆာသားရဲလား။ အကြီးအကဲစူး... အောင်မြင်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။"

လူတိုင်းမှာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ကြပြီး စူးချန်ခုန်းမှာ လူသားအသွင်ဆောင်သော မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။

ကျန်းရှောတောက်လည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။ စူးချန်ခုန်းမှာ ဇာတိမရဏ တောင်ကြားထဲမှ ထွက်လာသော်လည်း မိစ္ဆာသားရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်ရာ သေသည်နှင့် မခြားတော့ပေ။

"ထာ... သူ့ကို လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ပို့ပေးလိုက်ရအောင်။"

ကျန်းရှောတောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ မတိုက်ကြပါနဲ့ဦး။ ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြဿနာရှိနေပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်နှလုံးကတော့ မပျက်စီးသေးပါဘူး။"

ဇာတိမရဏ တောင်ကြား၏ အဝင်ဝမှ ထွက်လာသည့် စူးချန်ခုန်းသည် မိမိအား စူးစမ်းနေသော အရှိန်အဝါများစွာကို ခံစားလိုက်ရပြီး မကြာမီပင် ရန်လိုသည့် အကြည့်များက သူ့ထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ရောက်ရှိလာသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဤအခြေအနေဖြစ်ပေါ်ရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းကို သဘာဝအတိုင်း နားလည်လိုက်သည်။ သူ မိစ္ဆာသားရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြောင်း သိသွားကြလေပြီ။

"ငါသာ ဇာတိမရဏ တောင်ကြားထဲမှာ မသေဘဲ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်အဖြစ်နဲ့ ကျန်းရှောတောက်တို့ လက်ချက်ကြောင့် အသတ်ခံလိုက်ရမယ်ဆိုရင် ဒါက တော်တော်လေး မတရားရာကျလိမ့်မယ်။"

"မင်း ဘယ်လိုသက်သေပြမှာလဲ။"

မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သူ့ကို မယုံကြည်ကြပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရန်လိုမှုအပြည့်ဖြင့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူတို့၏ အမြင်တွင် ၎င်းတို့ရှေ့မှ စူးချန်ခုန်းသည် မိစ္ဆာသားရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီးသား ဖြစ်နေသည်။ မိမိအသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဘာမျှမဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်နေခြင်းမှာ သူတို့အမြင်တွင် ပုံမှန်သာ ဖြစ်နေသည်။

"အားလုံးပဲ ကြည့်ကြပါ"

စူးချန်ခုန်းမှာ စကားအများကြီး မပြောတော့ဘဲ သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော မူလဝိညာဉ်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

"ဒါက... မူလဝိညာဉ်လား။ မိစ္ဆာသားရဲတွေမှာ မူလဝိညာဉ် မရှိဘူး။ မူလဝိညာဉ်ကို အပြင်ထုတ်ဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

ကျန်းမိသားစုဝင်များမှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တိတ်တဆိတ် တိုင်ပင်နေကြသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ရွှေရောင် မူလဝိညာဉ်မှာ အတုအယောင် မဟုတ်ပေ။

"သူ့ရဲ့ မူလဝိညာဉ်... ပြဿနာ တစ်စက်မှ မရှိဘူး။ တကယ့် လူသား သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ရဲ့ မူလဝိညာဉ်ပဲ..."

"ဇာတိမရဏတောင်ကြားမှာ ကျွန်တော်ဟာ ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်း အခက်အခဲကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်က မိစ္ဆာသားရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ မူလဝိညာဉ်နဲ့ အသိစိတ်ကတော့ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော်က ကျွန်တော်ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ။"

စူးချန်ခုန်းက သူ့၏ လက်ရှိအခြေအနေကို လူအုပ်ကြီးကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာသားရဲ ခန္ဓာကိုယ် ဒါပေမဲ့ လူသား ဝိညာဉ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တယ်ပေါ့..."

ကျန်းမိသားစုဝင်များမှာ အချင်းချင်း အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အတွေ့အကြုံ ဗဟုသုတများစွာ ရှိသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးကို မည်သည့်အခါကမျှ မကြားဖူး၊ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။

"အကြီးအကဲ ကျန်းရှောတောက်... ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်သလဲ။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က အသံလွင့်၍ လှမ်းမေးလိုက်သည်။ ကျန်းရှောတောက်၏ မျက်ခုံးများမှာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တွန့်ချိုးနေသည်။ မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် လူသားများမှာ မည်သည့်အခါကမျှ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူမနေနိုင်သည့် ဆန့်ကျင်ဘက် အုပ်စုများ ဖြစ်ကြသည်။

လူသားတစ်ဦး မိစ္ဆာသားရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းမှာ သမိုင်းတွင် အလွန်ရှားပါးသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ဖြစ်ရပ်ကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်သာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝိညာဉ် ထိခိုက်မှု မရှိခြင်းမှာလည်း ရှေးယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသည့် ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ရာ ကျန်းရှောတောက်မှာ မည်သို့ ဆုံးဖြတ်ရမည်ကို ခက်ခဲနေသည်။

"ငါ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ထံ လမ်းညွှန်ချက် တောင်းခံပြီး နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူပဲ ချမှတ်စေတော့မယ်။"

ကျန်းရှောတောက် နောက်ဆုံးတွင် အစီရင်ခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤဒေသမှာ ဧကရာဇ်နိုင်ငံတော်၏ နယ်မြေအတွင်း ကျရောက်နေသဖြင့် သူ၏ တုံကင်တံဆိပ်ပြားကို အသုံးပြု၍ သတင်းစကား ပေးပို့နိုင်ပေသည်။

ကျန်းရှောတောက်က တုံကင်တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူကာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်းလည်း ကျန်းမိသားစုက သူ့ကို မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်အဖြစ် သဘောထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါက ငြိမ်ခံနေမည်မဟုတ်ကြောင်း သိသဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာ အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကျန်းရှောတောက်မှာ စူးချန်ခုန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲစူး၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ အမိန့်အရ မိစ္ဆာသားရဲနဲ့ လူသားကို ခွဲခြားတဲ့ အရာဟာ ခန္ဓာကိုယ် မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်လို့ ဆိုပါတယ်။ မင်းရဲ့ စိတ်နှလုံးကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တဲ့အတွက် မင်းကို လူသားအဖြစ်ပဲ သတ်မှတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်မှာ မင်းရဲ့ အခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ထူးခြားတာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပေးရမယ်။"

စူးချန်ခုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကျန်းမိသားစု၏ အကြီးအကဲများမှာ သဘောထားကြီးကြသည်။ စူးချန်ခုန်းမှာလည်း အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားပြီး မိစ္ဆာသားရဲ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော အန္တရာယ်များကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် ပိုမို အားကောင်းအောင် ကျင့်ကြံသွားမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။