အခန်း ၁၀၇၃

အခန်း (၁၀၇၃) နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် အကြီးအကဲ။ ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွင်းခြင်း။ (၁)

"တောင်သခင်ကျန်း... မြင့်မြတ်တဲ့ ရှေးဟောင်းနိုင်ငံက ဂိုဏ်းကြီးတွေနဲ့ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေကနေ အဲ့ကို သွားတဲ့သူတွေက ဘယ်လိုလူတွေလဲ"

စူးချန်ခုန်းက ကျန်းယောင်အား ထိုလူများ၏ စွမ်းအားအဆင့်ကို သိလိုသဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါက ပြောရခက်တယ်... ဒါပေမဲ့ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တွေတော့ မပါလောက်ပါဘူး။

မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားရှိသူတွေက မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံရဲ့ နယ်နိမိတ်ကို အလွယ်တကူ မစွန့်ခွာကြဘူး။ တစ်ခါတစ်ရံ သူတို့ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီဆိုရင် ကိစ္စက ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေတာမျိုးပဲ။"

ကျန်းယောင်က ပြောပြသည်။

စူးချန်ခုန်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များသည် မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်၏ အထွတ်အထိပ် တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သူများ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီဆိုလျှင် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ကြီးမားလှပြီး အထူးသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးအကြား တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားပါက ကြီးမားသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်!

အကယ်၍ အင်အားစုနှစ်ခုက မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားရှိသူများကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်လာပါက ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

မကြာမီ ကြီးမားသော မငြိမ်မသက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည်ဟု လူတိုင်းသိရှိထားကြရာ လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ စွမ်းအားကို ထိန်းသိမ်းထားကြပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှု၏ မျက်နှာဖုံးကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်ရန် မလိုလားကြပေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းယောင်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ မည်သည့် မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားရှိသူမျှ ထိုထူးခြားသော ဝိညာဉ်သွေးကြောအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် သွားရောက်မည်မဟုတ်ပေ။

"မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားရှိသူတွေ မပါဘူးဆိုရင်တော့ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိစွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာရဲ့ အခြေခံလုံခြုံမှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မှာပါ"

စူးချန်ခုန်းက တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားရှိသူများအောက်တွင် သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ ကြောက်ရွံ့ရန် မလိုတော့ပေ။

"တောင်သခင်ကျန်း... ကျွန်တော် အချိန်ခဏလောက် ခရီးထွက်လိုက်ပါဦးမယ်" စူးချန်ခုန်းက ကျန်းယောင်အား ပြောလိုက်ပြီး သူ ထွက်ခွာသွားရမည့် အကြောင်းရင်းကို ပြောပြသည်။

ကျန်းယောင်က စူးချန်ခုန်းသည် ပြန်သွားရန် စီစဉ်နေကြောင်း သိလိုက်ပြီး "အကြီးအကဲစူး... ခရီးလမ်းမှာ ဂရုစိုက်ပါ။ တစ်စုံတစ်ရာ အခက်အခဲရှိခဲ့ရင် မိမိကိုယ်ကို အရင်ဆုံး ကာကွယ်ပါ" ဟု ပြောသည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။"

စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျန်းယောင်အား နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် မဆိုင်းမတွပင် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

"ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်ကို ရောက်လာတာ ဆယ်နှစ်တောင် မရှိသေးဘူး... မနေ့ကလိုပါပဲလား။"

ခရီးလမ်းတစ်လျှောက်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် အောက်မှ လျင်မြန်စွာ ကျော်ဖြတ်သွားသော တောင်တန်းများနှင့် မြေပြင်ကို ကြည့်ရင်း အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်နေမိသည်။

"ဒီကိုလာတုန်းက သုံးနှစ်ကြာခဲ့ပေမဲ့ အခု ပြန်တဲ့ခရီးမှာတော့ သုံးလဆို လုံလောက်ပါတယ်။"

စူးချန်ခုန်းက လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။

ယခင်က သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ အခုမှ ရောက်ရှိလာသော စူးချန်ခုန်းနှင့် ယခုလက်ရှိ သူသည် လုံးဝ ကွာခြားလှသည်။

ဝူချင်းရှီ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးနောက် သူ၏ ပျံသန်းမှုအရှိန်မှာ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆနီးပါး မြန်ဆန်လာပြီး သွားလာရေးအတွက် အချိန်အများကြီး မကုန်တော့ပေ။

ခရီးလမ်းမှာ ပျင်းရိဖွယ်ကောင်းလှသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ သုံးခုကို အမြန်ဆုံး အကန့်အသတ်အထိ ရောက်ရှိစေရန် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဆေးများကို စားသုံးသန့်စင်သည်။

"မဟာမီးလျှံအင်ပါယာမှာ ဘာတွေ ပြောင်းလဲသွားပြီလဲဆိုတာ သိချင်မိသား..."

စူးချန်ခုန်းသည်လည်း စိတ်ထဲတွင် သိလိုနေသည်။

သူ ထွက်ခွာသွားချိန်က မဟာမီးလျှံအင်ပါယာ တည်ရှိရာမြေသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား နည်းပါးလွန်းသဖြင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များကိုပင် မနည်း ထိန်းသိမ်းထားရသော်လည်း သုံးနှစ်ခန့်က သူ ဇာတိမရဏတောင်ကြားတွင် ရှိနေစဉ် မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခု ပြန်လည်နိုးထလာပြီး ထိုမြေ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြောင်းလဲပေးနေသည်ဟု သူ သံသယရှိခဲ့သည်။

ယခု ပြောင်းလဲမှုမှာ အလွန် သိသာထင်ရှားနေပေလိမ့်မည်။

အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သွားလာနေစဉ် စူးချန်ခုန်းသည် မြင့်မြတ်သောရှေးဟောင်းနိုင်ငံ၏ နယ်နိမိတ်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သုံးလ ကုန်လွန်သွားကာ လူသားတို့၏ နိုင်ငံကိုးခု၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဒီပြောင်းလဲမှုက... တကယ်ကို မြင်သာတာပါပဲ။"

နိုင်ငံကိုးခု၏ နယ်နိမိတ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ စူးချန်ခုန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ လေထဲတွင် စီးဆင်းနေသော ကြွယ်ဝသော သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ခံစားမိလိုက်ရာ သူ ထွက်ခွာသွားချိန်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသော ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ဆယ်နှစ်အတွင်း တစ်ထပ်တိုက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ မွေးရပ်မြေသည် နေရာတိုင်းတွင် အဆောက်အအုံမြင့်များဖြင့် ပြည့်နေသည့် မြို့ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာသကဲ့သို့ပင်။

"အရင်ဆုံး ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကို ပြန်သွားပြီး ကြည့်ရအောင်။"

ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ကာ စူးချန်ခုန်းသည် တစ်ဖက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။ ၎င်းမှာ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာတွင် သူ ကျင့်ကြံခဲ့သည့် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ ထွက်ခွာသွားစဉ်က ဂိုဏ်းအတွက် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး ယခု ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း မည်သို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသည်ကို ကြည့်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှာ ဗဟိုပြည်နယ်ရှိ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များရှိသည့် ဂိုဏ်းများအကြားတွင် သေးငယ်သော ဂိုဏ်းတစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်နိုင်သည်။

အစက ထိုဂိုဏ်းတွင် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် သိပ်မများလှသော်လည်း စူးချန်ခုန်း ဂိုဏ်းတွင် ရှိစဉ်က ထူးခြားသော အရည်အချင်းရှိသည့် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အုပ်စုတစ်စုကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ချန်ရစ်ခဲ့သဖြင့် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များ ပေါ်ထွက်လာမည်မှာ အနှေးနှင့် အမြန်သာဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တည်ရှိရာ ကျုံးလင်တောင်သည်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားပြီး ဝိညာဉ်မြက်များနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများ ပေါက်ရောက်နေကာ နတ်ဘုံနတ်နန်းနှင့်ပင် တူနေသည်။

"နှစ်တွေ ကုန်လွန်သွားပြီးတော့.. ပြောင်းလဲမှုတွေက တကယ်ကို မသေးဘူးပဲ။"

စူးချန်ခုန်းက အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ထိုနေရာကို အနည်းငယ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သော်အခါ မကြာမီပင် သူ တောင့်ခဲသွားသည်။

"ဟမ်…ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ယောက် ရှိနေတယ်... ဒီအငွေ့အသက်က ရင်းနှီးနေသလိုပဲ။ ဒါ ထွမ်မုထောင်လား။ သူ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။"

သူ၏ မူလဝိညာဉ် တုန်ခါမှုတစ်ခုက စူးချန်ခုန်းကို ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ယောက် ရှိနေကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ရစေသည်။

ထိုသူမှာ တခြားသူမဟုတ်ဘဲ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာ၏ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ အကြီးအကဲ ထွမ်မုထောင်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်က စူးချန်ခုန်းကို စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။ ထွမ်မုထောင် ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။

"သူနဲ့ တွေ့ကြည့်ရအောင်"

စူးချန်ခုန်းမှာ ထွမ်မုထောင်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်းက အဖြေရလိမ့်မည်ဟု သိသဖြင့် မဆိုင်းမတွပင် သွားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းရှိ ခန်းမကြီးတစ်ခုအတွင်း ထွမ်မုထောင်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် တရားမှတ်နေသည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်ခွံများ တုန်ခါသွားပြီး သူ မသိလိုက်ဘဲ ခန်းမကြီးထဲတွင် လူတစ်ယောက် ထပ်မံ ရောက်ရှိလာရာ သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ကျဉ်တက်သွားသည်။ "ဘယ်သူလဲ... ငါ မသိလိုက်ဘဲ ဒီခန်းမထဲကို ဘယ်သူ ရောက်လာတာလဲဟ။ ငါက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်လေ။"

ထွမ်မုထောင် မယုံနိုင်ဖြစ်နေသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို သန့်စင်ပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ရာ လူသားတို့၏ နိုင်ငံကိုးခုတွင် အထွတ်အထိပ်နေရာ၌ ရှိနေသူဖြစ်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမသိလိုက်ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာနိုင်ခဲ့သည်။

ထွမ်မုထောင်မှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ မဝေးလှသောနေရာတွင် ရပ်နေသည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသူမှာ သူနှင့် ရင်းနှီးနေသလို ထူးဆန်းနေသည်။

ထွမ်မုထောင်က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စမ်းသပ်မေးမြန်းသည်။ "တာ့.. အကြီးအကဲတာ့လား"

ခန်းမထဲသို့ ရောက်ရှိလာသူမှာ တခြားသူမဟုတ်။ စူးချန်ခုန်းပင် ဖြစ်သည်။

"အရှင်ထွမ်မု... မတွေ့တာ နှစ်တွေ အတော်ကြာပြီနော်။ ခင်ဗျားကတော့ အခုထိ ကြည့်ကောင်းနေတုန်းပဲ။"