အခန်း ၁

အခန်း ၁ မအောင်မြင်မီ ကျဆုံးရခြင်း

၂၀၀၃ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ သုံးရက်နေ့၊ နေ့လယ် ဆယ့်နှစ်နာရီ၊ အရှေ့နိုင်ငံ၊ လျိုကျိုးပြည်နယ်၊ ကျန်ဆန်းမြို့၊ မှုခင်းစုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးတပ်ဖွဲ့။

"မင်းဆိုလိုတာက... ဒီဓားက မင်းကိုယ်မင်း ကာကွယ်ဖို့ ဆောင်ထားတာဆိုတဲ့ သဘောလား..."

စစ်ကြောရေးခန်းအတွင်းတွင် အပြာရောင်ရှပ်အင်္ကျီဝတ်ထားသော ရဲအရာရှိက ရွှီရှန်းရှေ့တွင်ထိုင်ကာ သူ့ကိုကြည့်၍ မျက်နှာသေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရဲအရာရှိ၏ လက်ထဲတွင် သန့်ရှင်းနေသော သစ်သီးလှီးဓားတစ်ချောင်းပါသည့် အလုံပိတ်အိတ်ကြီးတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်..."

ရွှီရှန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရဲအရာရှိနှစ်ဦး အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်းဆုံလိုက်ပြီးနောက် ကျောပိုးအိတ်ကို ဘေးသို့ချထားလိုက်သည်။

"မင်းက ညသန်းခေါင်ယံမှာ အိမ်ကနေ ရုတ်တရက်ထွက်လာတယ်... ပြီးတော့ ဓားတစ်ချောင်းယူလာပြီး မှုခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို တောက်လျှောက်ပြေးသွားတယ်... နစ်နာသူရှေ့မှာ ရပ်နေခဲ့တယ်... မင်းရဲ့ ရှင်းပြချက်အရဆိုရင်... အကြွေးပြဿနာတွေကြောင့် အိပ်မပျော်လို့ စိတ်ပြေလက်ပျောက် လမ်းထွက်လျှောက်တာဆိုပါတော့... ပြီးတော့ ဒါက အကျင့်တစ်ခုလိုဖြစ်နေပြီး စီစီတီဗွီမှတ်တမ်းတွေကိုလည်း စစ်ဆေးကြည့်လို့ရတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပေါ့... သစ်သီးလှီးဓားကတော့ ဓားပြတိုက်ခံရမှာစိုးလို့ ကာကွယ်ဖို့ ယူလာတာဆိုပါတော့..."

ရွှီရှန်း၏ မျက်ထောင့်တစ်ချက် လှုပ်သွားသော်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ရဲအရာရှိက ခေတ္တတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထပ်ပြောလာသည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းက ဓားတစ်ချောင်းကိုင်ပြီး ညသန်းခေါင်ယံအချိန်မှာ နစ်နာသူရှေ့ ရပ်နေခဲ့တယ်... မှုခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာမှာ ရောက်နေခဲ့တယ်... ဒါတွေအကုန်လုံးက တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်ပဲလို့ ပြောချင်တာလား... မစ္စတာရွှီ... ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား အရမ်းရယ်စရာကောင်းနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား... မင်းက ဥပဒေပြင်ပက လူမိုက် လုပ်ချင်နေတာလား..."

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရဲအရာရှိများသာမက ရွှီရှန်းပါ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

"အရာရှိမင်း... တကယ်ကို တိုက်ဆိုင်တာပါ... ကျွန်တော်က အဲဒီနေရာကို အမှတ်မထင် ဖြတ်သွားမိရုံသက်သက်ပါ..."

ရွှီရှန်းမှာ သွားကိုက်သလို ကျိန်းစက်နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတစ်ပါးတွေ ကူးပြောင်းလာလျှင် ဘုရင်လုပ်သူလုပ်နှင့် စနစ်နှင့်ပေါင်းကာ အမြင့်ဆုံးထိပ်တန်းအဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ကြသည်။ သူနှင့်ကျမှ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ဖြစ်ရသည်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ ကူးပြောင်းလာပြီးသည်နှင့် စနစ်၏ ဂျင်းထည့်ခြင်းကိုခံရကာ ထောင်ထဲဝင်ထိုင်ရမည့်ကိန်း ဆိုက်နေပြီဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ... လောလောဆယ်တော့ ငါယုံလိုက်မယ်..."

ဝါရင့်မှုခင်းရဲအရာရှိက ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် ယုံကြည်ဟန်မပေါ်ပေ။ သို့သော် ရွှီရှန်းအား ရှင်းပြခွင့်မပေးတော့ဘဲ သူက လက်ကာပြလိုက်သည်။

"တော်လောက်ပြီ... မစ္စတာရွှီကို အနားယူဖို့ ခေါ်သွားလိုက်ပါတော့..."

ရဲစခန်းတွင် ရွှီရှန်းအား သီးသန့်စုံစမ်းစစ်ဆေးမည့်သူများ ရှိပြီးသားဖြစ်ကာ ယနေ့ပင် ရလဒ်ထွက်လာနိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ လက်ရှိတွင် သူတို့သည် တစ်ဖက်လူက ထွက်ဆိုချက်များကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲပြောဆိုခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ကြိုတင်၍ နှုတ်ထွက်စကားများကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ပြောပြီးသည်နှင့် မှုခင်းရဲအရာရှိအချို့သည် စာရွက်စာတမ်းများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကျောပိုးအိတ်နှင့် သစ်သီးလှီးဓားကိုယူကာ ထွက်သွားကြသည်။

ရာထူးစတင်ခန့်အပ်ခံရခါစ ရဲအရာရှိလေး ရှောင်ကျန်းက ရွှီရှန်းရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ ရွှီရှန်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏နောက်မှလိုက်ကာ စစ်ကြောရေးခန်းထဲမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

မှုခင်းစုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးတပ်ဖွဲ့၏ ယာယီထိန်းသိမ်းရေးခန်းမှာ အလွန်ရိုးရှင်းလှသည်။ သံတိုင်တံခါးတစ်ပေါက်၊ သာမန်ကုတင်တစ်လုံးနှင့် ကုလားထိုင်တစ်လုံးတို့သာရှိပြီး ထိုအရာများမှလွဲ၍ ဘာမျှမရှိပေ။

တံခါးပိတ်သံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှောင်ကျန်းက သံတံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

ရွှီရှန်းသည် သံတိုင်များကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် အလွန်အမင်း မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်နေသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေပြီး နံရံပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော [ဖြောင့်ချက်ပေးလျှင် သက်ညှာမည်၊ ငြင်းဆန်လျှင် ပြင်းထန်စွာ အရေးယူမည်] ဆိုသည့် စာသားကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

'ငါ ပိုက်ကွန်ထဲ မိသွားပြီပဲ...'

ရွှီရှန်းသည် အမှန်တရားတစ်ခုကို လက်မခံဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူသည် စနစ်၏ ချောက်ချမှုကြောင့် ရဲစခန်းထဲသို့ ရောက်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီရှန်းသည် ကူးပြောင်းလာသူ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က တပ်ဖွဲ့၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အသက်အငယ်ဆုံး တတိယအဆင့် ရဲအုပ်ဖြစ်သော ရွှီရှန်းသည် အခြားကမ္ဘာသို့ ပို့ဆောင်နိုင်သော မှော်ပညာကို တတ်ကျွမ်းသည့် ဒဏ္ဍာရီလာ မဟာမှော်ဆရာကြီး မောင်းနှင်လာသော မြေတူးကားဟု အမည်ရသည့် မှော်တောင်ဝှေးဖြင့် တိုက်ခံရကာ ကူးပြောင်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အပြိုင်ကမ္ဘာရှိ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ကူးပြောင်းလာခြင်းဖြစ်ပြီး နေရာမှာမူ ၂၀၀၃ ခုနှစ် ကမ္ဘာမြေ၊ အရှေ့နိုင်ငံ၊ လျိုကျိုးပြည်နယ်၊ ကျန်ဆန်းမြို့ ဖြစ်သည်။

ဤကမ္ဘာရှိ မိမိကိုယ်တိုင်သည်လည်း ယခင်ဘဝက အတွေ့အကြုံများနှင့် အခြေခံအားဖြင့် ကွာခြားမှုမရှိပေ။ သူသည် ရဲတက္ကသိုလ်တွင် မှုခင်းဆရာဝန်ဘာသာရပ်ကို အောင်မြင်စွာ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း မိဘများ ဆိုင်ဖွင့်ထားစဉ်အတွင်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရောဂါရလာသောကြောင့် စုဆောင်းထားသမျှ ငွေများကုန်ခန်းသွားကာ အကြွေးနွံထဲမှ မရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပေ။

အလှည့်အပြောင်းမှာ မိဘများ ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက်တွင် ဖြစ်သည်။ မူလပိုင်ရှင်သည် တတိယနှစ်ကျောင်းသားဘဝတွင် ရဲတက္ကသိုလ်၏ မှုခင်းဆရာဝန်ဘာသာရပ်မှ ကျောင်းထွက်ခဲ့ပြီး ပြိုလဲလုနီးပါးဖြစ်နေသော မိဘများ၏ အမွေဖြစ်သည့် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ဆက်ခံရန် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

အမွေဆက်ခံခြင်းနှင့်အတူ မိဘများ၏ အကြွေးဖြစ်သော ယွမ်ငါးသိန်းကိုလည်း တစ်ပါတည်း ဆက်ခံလိုက်ရသည်။

၂၀၀၃ ခုနှစ်တွင် အကြွေး ယွမ်ငါးသိန်းဆိုသည်မှာ အင်မတန်များပြားလှပြီး ဝန်ထမ်းများ၏ တစ်လစာ လစာကိုပင် ပေးရန် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ဤအခြေအနေသည် ငရဲဘုံ၏ အခက်အခဲအဆင့်ဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။

ယာယီထိန်းသိမ်းရေးခန်းထဲသို့ ရောက်လာရခြင်းမှာလည်း စနစ်၏ ချောက်ချမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကူးပြောင်းလာသည့် ပထမဆုံးနေ့တွင် စနစ်က သူ့အား ခွေးကိုယ်လူခေါင်း အမည်ရသည့် တာဝန်တစ်ခုကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသည်နှင့် ရွှီရှန်းသည် သူ၏ စနစ်ချပ်ပြားကို အလိုအလျောက် ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။

[စနစ်ပိုင်ရှင် - ရွှီရှန်း]

[အသက် - ၂၄]

[အလုပ်အကိုင် - မှုခင်းရဲအရာရှိ၊ မှုခင်းဆရာဝန်၊ သရဲအိမ်ပိုင်ရှင်]

[ရမှတ် - ၀]

[ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည် - မရှိပါ]

ထိုစနစ်ချပ်ပြားကို သူတစ်ဦးတည်းသာ မြင်နိုင်ပြီး အသွင်အပြင်မှာ အွန်လိုင်းဂိမ်းများရှိ ချပ်ပြားများနှင့် အတော်လေး ဆင်တူသည်။

ရွှီရှန်းက လက်ချောင်းဖြင့် ဆွဲရွှေ့လိုက်ပြီး ဘေးဘက်ရှိ တာဝန် ဆိုသည့် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

[တာဝန် - ခွေးကိုယ်လူခေါင်း]

[အခြေအနေ - လက်ခံရယူပြီး]

[ရုပ်ရှင်ရိုက်ကွင်းအနီး၊ ထောင်ယွမ်လမ်း၏ အဆုံးတွင် သင့်အတွက် အသုံးဝင်မည့်အရာများ ပုန်းကွယ်နေသည်၊ ယနေ့ည သန်းခေါင်ယံ ဆယ့်နှစ်နာရီတွင် လမ်းကြားထဲသို့သွားကာ လမ်းဆုံးအထိ လျှောက်သွားခြင်းဖြင့် တာဝန်ကို လက်ခံရယူနိုင်ပါသည် (ပြီးမြောက်ပါပြီ)]

[တာဝန်၏ရည်ရွယ်ချက် - ပဟေဠိကို ဖော်ထုတ်ကာ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူကို ရှာဖွေပါ]

[မှတ်ချက် - ပထမဆုံးတာဝန်ဖြစ်သောကြောင့် စနစ်ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေများနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်၊ တည်ငြိမ်စွာ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းပြီး လုံလောက်သော ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားပါ]

ဤတာဝန်ကပင် သူ့အား ရဲစခန်းထဲသို့ ရောက်လာစေရန် တွန်းပို့ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

စနစ်၏ ညွှန်ကြားချက်အရ ထောင်ယွမ်လမ်း၏ အဆုံးရှိ အမှိုက်ပုံနားတွင် သူအသုံးပြုနိုင်မည့်အရာများ ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် တာဝန်ကို လက်ခံရယူချိန်တွင် ရွှီရှန်းအနေဖြင့် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်သောကြောင့် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် သတိပေးထားသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီရှန်းသည် ဟိုတွေးဒီတွေးဖြင့် ကာကွယ်ရန် ပစ္စည်းနှစ်ခုကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

ပထမတစ်ခုမှာ အလင်းရောင်ပြင်းပြင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်သော လက်နှိပ်ဓာတ်မီးဖြစ်ပြီး အလင်းရောင်ဖြင့် မျက်စိကျိန်းစေကာ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထွက်ပြေး၍မရပါက ဒုတိယပစ္စည်းဖြစ်သည့် သစ်သီးလှီးဓားကို ထုတ်ကာ ရင်ဆိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ထားသောအရာများ ဖြစ်လာပါက အသင့်ဖြစ်စေရန် ထိုပစ္စည်းနှစ်ခုကို ကျောပိုးအိတ်ထဲတွင် ထည့်ထားခဲ့သည်။ တကယ်တမ်း ရတနာသေတ္တာစောင့် ဘီလူးများနှင့် ကြုံတွေ့လာရလျှင်ပင် ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိသည်မျိုး မဖြစ်စေရန် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် လုံးဝ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ခွေးကိုယ်လူခေါင်း တာဝန်ဆိုသည်က တကယ့်ကိုပင် ခွေးကိုယ်နှင့် လူခေါင်း ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

စာသားအတိုင်းပင် လူခေါင်းပေါက်နေသော ခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။ သို့တည်းမဟုတ် ဤသည်မှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားရက်စက်လှသော လူသတ်မှုကြီးတစ်ခုဟု ဆိုလျှင် ပိုမှန်ပေလိမ့်မည်။

လူသတ်သမားသည် လူတစ်ယောက်၏ ခေါင်းကို ဓားဖြင့် လည်ပင်းမှနေ၍ ရက်ရက်စက်စက် ခုတ်ဖြတ်ထားသည်။

နစ်နာသူ၏ ခေါင်းမှာ တစ်လုံးတည်းသာ ကျန်ရှိပြီး စတင်ပုပ်ပွနေပြီ ဖြစ်သည့်အပြင် လမ်းဘေးကြောင်များ ကိုက်ဖဲ့စားသောက်ထားသည့် အရာများလည်း ရှိနေသည်။ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် ဟာကွက်များ၊ ပြတ်ရှရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လည်ပင်းဒဏ်ရာ၏ ဖြတ်တောက်ထားသော မျက်နှာပြင်မှာ ဝက်သုံးထပ်သားကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ခွေးတစ်ကောင်၏ လည်ပင်းနှင့် တွဲဆက်ထားသည်။

လူသတ်သမားက အပ်နှင့်အပ်ချည်ကို အသုံးပြုကာ လူခေါင်းကို ခွေး၏လည်ပင်းပေါ်တွင် ကြမ်းတမ်းစွာ ချုပ်နှောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် လူခေါင်းတပ်ထားသော ခွေးတစ်ကောင်သည် ရွှီရှန်း၏ မျက်မှောက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် ရဲကို တိုင်ကြားချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဖုန်းကိုပင် ထုတ်မကိုင်ရသေးခင်မှာ ရုပ်ရှင်ရိုက်ကွင်းမှ ညပိုင်းရိုက်ကူးရေးအပြီး အိမ်အပြန် လမ်းကြုံလာသော ဇာတ်ပို့သရုပ်ဆောင်တစ်ဦးက မြင်သွားခဲ့သည်။

အမှောင်ထုထဲတွင် ထိုဇာတ်ပို့သရုပ်ဆောင်သည် ရွှီရှန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဘေးရှိ ခွေးကိုယ်လူခေါင်းကိုပါ ထပ်မံ မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။

ဇာတ်ပို့သရုပ်ဆောင်က ရဲကို ဖုန်းဆက်တိုင်ကြားလိုက်သည်။

ရဲများ ရောက်လာခဲ့သည်။

အိတ်ထဲတွင် ဓားကိုင်ဆောင်ထားပြီး ညသန်းခေါင်ယံအချိန်၌ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ မှုခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ရောက်နေသော ရွှီရှန်းကို ကြည့်ရင်း အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ညသန်းခေါင်ယံတွင် ဓားတစ်ချောင်းယူလာပြီး မှုခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ တိတိကျကျ ရောက်ရှိနေခြင်းက မည်သို့မျှ ရှင်းပြ၍မရနိုင်အောင် အပြစ်လက္ခဏာများ အပြည့်အဝ စုပုံနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အခြားသော သက်သေအထောက်အထားများ ရှိနေသေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် နစ်နာသူ၏ သေဆုံးချိန်နှင့် ရွှီရှန်းရှိနေသည့်အချိန် ကိုက်ညီမှု မရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်သာ ရွှီရှန်းသည် လူသတ်သမားနှင့် သိပ်မတူတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရွှီရှန်းကို တကယ်တမ်း ဒုက္ခရောက်စေသည်မှာ ဤမျှလောက် သံသယဖြစ်ခံရမှုလေး မဟုတ်ပေ။

ထောင်ယွမ်လမ်းသည် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကွင်းမြို့တော်၏ အပြင်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။

ကျန်ဆန်းမြို့သည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အားနည်းသော်လည်း ရုပ်ရှင်ရိုက်ကွင်းကမူ တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် နာမည်ကြီးလှသည်။

စက်တင်ဘာလတွင် အရှေ့နိုင်ငံမှ ထိပ်တန်းကြယ်ပွင့်များ အချင်းချင်း ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြပြီး ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့်သည် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကွင်းအတွင်း၌ နွေဦးပွဲတော်ရာသီအတွက် ရုပ်ရှင်ကားများကို ပြင်ဆင်ရိုက်ကူးနေကြသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော မီဒီယာများ၊ သတင်းထောက်များနှင့် ဖျော်ဖြေရေးချန်နယ် အသီးသီးမှ သတင်းသမားများသည် သတင်းဦးသတင်းထူး အနည်းငယ်မျှ ရရှိရန် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကွင်းအတွင်း စုပြုံပိတ်ဆို့နေကြသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ ရုပ်ရှင်ရိုက်ကွင်းအနီး ထိပ်တန်းကြယ်ပွင့်များ၏ အနီးအနား၌ အလွန်တရာ ဆိုးရွားရက်စက်သော လူသတ်သမား တစ်ဦး ပုန်းအောင်းနေသည်ဆိုသည့် သတင်းကို သူတို့ ရရှိသွားခဲ့ကြသည်။

ထိုသတင်းကြောင့် မီဒီယာများ၊ သတင်းထောက်များ၊ ပရိသတ်များနှင့် ခိုးရိုက်သူများအားလုံး ချက်ချင်းဆိုသလို ပွက်လောရိုက်သွားခဲ့ကြသည်။

မန်နေဂျာများက နာမည်ကြီး ကြယ်ပွင့်များကို အချိန်တိုအတွင်း လူမြင်ကွင်းသို့ ထွက်ခြင်းကို ငြင်းဆန်ကာ ပုန်းရှောင်နေရန် တိုက်ရိုက် ညွှန်ကြားခဲ့ကြသည်။ သတင်းထောက်များကမူ ကြည့်ရှုသူအရေအတွက် တက်လာစေရန် အဆက်မပြတ် ဖန်တီးနေကြပြီး အခြေအနေကို အထွတ်အထိပ်ရောက်အောင် ဆီလူးရေဆွတ်ကာ ပုံကြီးချဲ့နေကြသည်။

အထူးသဖြင့် အစွန်းရောက် ပရိသတ်များပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ငွေကြေးအရင်းအနှီးရှင်များသည် နာမည်ကြီး ကြယ်ပွင့်များကို မြှောက်စားရန် စတင်ကြိုးစားနေကြပြီဖြစ်ပြီး ထိုကြယ်ပွင့်များ၏ အမျိုးသမီးပရိသတ်များနှင့် အမျိုးသားပရိသတ်အချို့၏ အစွန်းရောက်မှုအခြေအနေမှာ ရဲတပ်ဖွဲ့၏ ပြောကြားချက်အရဆိုလျှင် အလွန်ဆိုးရွားနေပြီ ဖြစ်သည်။

အင်တာနက်ပေါ်တွင် နေရာအနှံ့၌ အသိဉာဏ်မဲ့သူများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဉာဏ်ကောင်းသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ရွှီရှန်းကို လူသတ်သမားအဖြစ် စွပ်စွဲနေကြသည်။ ရဲကို တိုင်ကြားခြင်းမှာ သူ၏လုပ်ရပ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် သက်သက်သာဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုနေကြသည်။

ထို့ထက်ဆိုးသည်မှာ ရဲတပ်ဖွဲ့မှ သူ့ကို ပြသသော ဗီဒီယိုထဲတွင် သူ၏မိဘများ ချန်ထားခဲ့သော တစ်ခုတည်းသော အမွေဖြစ်သည့် ဆိုင်ကို ထိုညတွင်ပင် အစွန်းရောက်ပရိသတ်များ ရောက်လာကြသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ငွေအနည်းငယ်ဖြင့် ပြုပြင်မွမ်းမံထားသည်များကို ဆေးသုတ်ရည်များ ပက်ကာ ဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည်။

ထို့ပြင် သူ၏ ဦးလေးများ ကိုယ်ထိလက်ရောက် တိုက်ခိုက်ခံရခြင်း၊ ဆဲဆိုခံရခြင်းနှင့် ရိုင်းစိုင်းစွာ ဆဲဆိုနေသည်ကိုပင် ပြန်မပြောရဲဘဲ ငြိမ်ခံနေရသည့် မြင်ကွင်းများကိုလည်း တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူတို့၏ အချစ်တော် ကြယ်ပွင့်များ ထိခိုက်နစ်နာမှု မရှိစေရန်အတွက် အမြန်ဆုံး ဖြောင့်ချက်ပေးရန်နှင့် နှစ်သစ်ကူးပထမနေ့တွင် ရုပ်ရှင်အသစ်များကို ကြည့်ရှုလိုသေးကြောင်း ပြောဆိုနေကြသည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင် ရွှီရှန်းသည် အမည်ခံသက်သက်မဟုတ်သော တကယ့် လူသတ်သမားအစစ် ဖြစ်နေချေပြီ။

မိမိ၏ ဆွေမျိုးများမှစ၍ မိမိကိုယ်တိုင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာပါ ပြင်းထန်စွာ ညှိုးနွမ်းစေခဲ့သည်။

ဤကိစ္စမျိုးသည် မိမိနေထိုင်ရာ နေရာနှင့် အပန်းဖြေဥယျာဉ်တစ်ဝိုက်တွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စီစီတီဗွီမှတ်တမ်း ဗီဒီယိုထဲတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် မိမိနှင့် ရင်းနှီးပြီး အပြစ်မရှိဘဲ အထိနာခဲ့ရသူများ နှစ်ယောက်သုံးယောက် စုကပ်ကာ ကြောက်လန့်တကြား ရှင်းပြနေရပုံကို ပြန်တွေးမိတိုင်း ရွှီရှန်း၏ ရင်ထဲတွင် အကြောင်းပြချက်မရှိသော ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

လူကို အနိုင်ကျင့်လွန်းသည်။ တကယ်ကို အနိုင်ကျင့်လွန်းအားကြီးသည်။

ဆဲဆိုခံရသူများထဲတွင် သူ့ကို ငယ်ငယ်ကတည်းက ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်လာခဲ့သူ အချို့လည်း ပါဝင်ကြောင်း သိထားရမည်။ သို့သော် သူ၏အကြောင်းကြောင့် အသက်လေးငါးဆယ်အရွယ်ရှိပြီဖြစ်သော ထိုသူများသည် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် လူငယ်အချို့၏ ဆဲဆိုမှုကို ပြန်လည်မချေပနိုင်ဘဲ ခံနေခဲ့ရသည်။

"စနစ်... မင်းငါ့ကို ယာယီထိန်းသိမ်းရေးခန်းထဲ ရောက်အောင် ချောက်ချခဲ့ပေမဲ့ ဒီကိစ္စတွေနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ဒါက ဘာမှမဟုတ်တော့ပါဘူး..."

ရွှီရှန်း၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေသည်။

ရွှံ့ရုပ်တွင်ပင် ဒေါသရှိသေးသည်ဖြစ်ရာ ဤကလဲ့စားကို မချေရလျှင် ရွှီရှန်းအနေဖြင့် မြေတူးကားတစ်စီးကို ထပ်ရှာပြီး ဝင်တိုက်သေလိုက်သည်ကမှ ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

သူသည် ဒေါသကို မြိုသိပ်ထားတတ်ပြီး အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ခြုံငုံသုံးသပ်တတ်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။ သဘောထားသေးသိမ်ခြင်း၊ ကိုယ်ကျင့်တရားမရှိခြင်း၊ အပေါ်ယံတွင် ပြုံးနေသော်လည်း အတွင်းစိတ်ကောက်ကျစ်ခြင်းနှင့် လိပ်ပြာမသန့်ခြင်းများမှာ အခြားသူများက သူ၏ အပြင်ပန်းသဏ္ဍာန်ကိုကြည့်၍ တပ်ပေးထားသော အမည်ဝှက်များ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။

"အခုချိန်မှာ ရဲတွေက ဒီလူတွေကို အရေးယူဖို့ အားလပ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့..."

ရွှီရှန်းသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး စနစ်ကို တိတ်တဆိတ် ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။

[တာဝန်၏ရည်ရွယ်ချက် - ပဟေဠိကို ဖော်ထုတ်ကာ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူကို ရှာဖွေပါ]

'ဒီအမှုက အရမ်းရှုပ်ထွေးတယ်... ကျန်ဆန်းမြို့အနေနဲ့ ပြည်သူလူထုရဲ့ ထင်မြင်ချက်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် သေချာပေါက် အချိန်အကန့်အသတ်နဲ့ အမှုဖော်ထုတ်ဖို့ အမိန့်ချမှတ်လိမ့်မယ်... ၂၀၀၃ ခုနှစ်က စနစ်တကျ လေ့ကျင့်သင်ကြားမှု မရရှိထားတဲ့ ဝါရင့်ရဲတွေက ဒီလိုအမိန့်မျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် ခေါင်းမီးတောက်ပြီး အပြစ်ပေးခံရဖို့ ရာခိုင်နှုန်းများတယ်... ပြီးတော့ ဒီအမှုက ဖြေရှင်းလို့မရတဲ့ အမှုဟောင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... တကယ်လို့ ငါက ဒီရှုပ်ထွေးလှတဲ့ အမှုကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ရင် ရဲတွေကို ဥပဒေနဲ့အညီ ကိစ္စတစ်ခုလောက် လုပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်လို့ရတယ်...'

ရွှီရှန်းက စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

'ဒါက သိပ်ကို ယုတ္တိတန်တယ်မလား...'

ရွှီရှန်းသည် သရဲအိမ်ပိုင်ရှင် တစ်ယောက်တည်းသာ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အခြားအလုပ်အကိုင်တစ်ခုမှာ မှုခင်းရဲအရာရှိ ဖြစ်သည်။

'ဒါနဲ့... မှုခင်းစုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးတပ်ဖွဲ့ကို ငါမှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ဟန်ယွဲ့ရဲ့အစ်ကိုက တပ်ခွဲမှူးအဆင့်ကို မရောက်သေးဘဲ တပ်ဖွဲ့ထဲမှာပဲ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတာမလား…’