အခန်း ၉

အခန်း ၉ ဖမ်းဆီးခြင်း

အစောပိုင်းကာလ၊ ၂၁ ရာစုအစောပိုင်း။

ဘတ်စ်ကားများကို အသုံးအများဆုံး သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ယာဉ်အဖြစ် အများက အလားအလာကောင်းသည်ဟု ရှုမြင်ကြသဖြင့် ပုဂ္ဂလိက လုပ်ငန်းရှင် အများအပြားကလည်း လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု စတင်ခဲ့ကြသည်။

ကုမ္ပဏီကြီးများမှအစ၊ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်သူများအဆုံး ပါဝင်ကြသည်။ အတွေ့ရအများဆုံးမှာ ကားရှေ့တွင် ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားပြီး (XX - XX) ကားမှတ်တိုင်တွင် စောင့်နေသူများကို မြင်လျှင် ရပ်ကာ လိုက်မလားဟု မေးတတ်သော ကားမျိုး ဖြစ်သည်။

၂၀၂၃၊ ၂၀၂၄ ခုနှစ်များတွင်လည်း ရှိသေးသော်လည်း အမြတ်မရသဖြင့် သိပ်မတွေ့ရတော့ပေ။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုသို့သော ကားများကို နေရာအနှံ့ တွေ့နိုင်သည်။ သို့သော် လူအများစုကတော့ မသိကြပေ။

"အင်းလေ... လောင်ကျောက်ရော... လောင်ကျောက် မလာတာ ကြာပြီ... ဘယ်သူက လောင်ကျောက်ကို မြင်ဖူးလဲ..."

"မသိဘူး... သူ အလုပ်မဆင်းတာ တစ်ပတ်လောက် ရှိပြီထင်တယ်..."

ရွှီရှန်း၏ သတိပေးမှုကြောင့် လူတိုင်းက ချက်ချင်းပင် မူမမှန်မှုများကို သတိထားမိသွားကြသည်။

"လောင်ကျောက်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ..." လီရှန်းက မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"လောင်ကျောက်ဆိုတာ ကားဂိတ်နဲ့ တွဲလုပ်နေတဲ့ ပုဂ္ဂလိက ဘတ်စ်ကား ယာဉ်မောင်း တစ်ယောက်ပါ..."

တာဝန်ခံကျန်းက မှတ်မိသွားသည်။ တစ်ဖက်လူက မိမိ၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် မရှိသဖြင့် ပျောက်သွားသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"လောင်ကျောက်ရဲ့ ဖုန်းနံပါတ် ဘယ်သူ့ဆီမှာ ရှိလဲ..."

ရွှီရှန်းက ခေါင်းမော့ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယာဉ်မောင်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိတယ်..."

ယာဉ်မောင်းတစ်ဦးက သူ၏ 'နိုကီယာ' ဖုန်းကို အလျင်စလို ထုတ်လိုက်သည်။ သူက လူအများရှေ့တွင် ကျောက်ချန်၏ ဖုန်းနံပါတ်ကို ချက်ချင်း ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့်...

[တူ... တူ... တူ... သင်ခေါ်ဆိုသော ဖုန်းနံပါတ်မှာ လောလောဆယ် ဆက်သွယ်၍ မရနိုင်ပါ...]

အသံတစ်သံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဖုန်းမကိုင်ဘူးလား..."

ယာဉ်မောင်းမှာ ကြောင်အမ်းသွားပြီး ရဲအရာရှိများကို ကြည့်ကာ အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်း ဆုံလိုက်ကြသည်။

လီရှန်းက တစ်ဖက်လူကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူနှင့် ရဲအရာရှိများ၏ မျက်ထောင့်များမှာ လှုပ်ခါသွားပြီး ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

'ဖုန်းဆက်လို့ မရဘူး... သူ ဘာများဖြစ်နေလို့လဲ...'

လောလောဆယ် အခြေအနေအရ လူသတ်သမား၏ လူသတ်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသည်။ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပြီးနောက် ခေတ္တအနားယူပြီး ဒုတိယ မှုခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ခဲ့သည်။

"ငါတို့နဲ့ အနီးစပ်ဆုံး သေဆုံးခဲ့တဲ့ နစ်နာသူက... သေဆုံးချိန်ကနေ အခုအချိန်အထိ အချိန်ဘယ်လောက် ကြာပြီလဲ..."

လီရှန်းက ဟန်ယန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး... အများဆုံး သုံးရက်... အနည်းဆုံး နှစ်ရက်ခွဲလောက် ရှိပြီ..."

'နှစ်ရက်ခွဲလောက်...'

လီရှန်း၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယာဉ်မောင်းများထံသို့ အလျင်စလို အကြည့်ရောက်သွားသည်။

"ကျောက်ချန် ဘယ်မှာနေလဲ..."

"ကျွန်တော် သိတယ်... သူ ဟုန်ထုံလမ်းမှာ နေတယ်..."

နောက်တစ်ယောက်က ချက်ချင်း ဖြေလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... မင်း လမ်းပြ..."

ပုဂ္ဂလိက ကားများသည် ပြဿနာဖြစ်လေ့ရှိသည်။ ပထမအချက်မှာ ဈေးနှုန်းမြင့်မားပြီး ဒုတိယအချက်မှာ စီမံခန့်ခွဲမှု အားနည်းသောကြောင့် ငွေညှစ်ခြင်း သို့မဟုတ် လုယက်ပြန်ပေးဆွဲခြင်း ကဲ့သို့သော ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။

ကျောက်ချန်သည် ယခုနှစ် လေးဆယ့်နှစ်နှစ် ရှိပြီဖြစ်ပြီး ကားကို အရင်က တစ်ပတ်ရစ် ဝယ်ထားကာ ဤနေရာတွင် မောင်းနှင်လာသည်မှာ ဆယ်နှစ်နီးပါး ရှိပြီဖြစ်သည်။ မှုခင်းဖြစ်ပွားချိန်၊ တစ်ဖက်လူ ပျောက်ဆုံးသွားချိန်နှင့် ထိုလမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ လေလွင့်ကလေးများ ပျောက်ဆုံးသွားသည့် အချိန်ကာလတို့ကို တွက်ကြည့်လျှင်...

တစ်ဖက်လူသည် နစ်နာသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ရဲတပ်ဖွဲ့က သေချာပေါက် အတည်ပြုနိုင်သည်။

"ဒိုင်း..."

"မလှုပ်နဲ့... လက်မြှောက်ထား..."

ရဲအရာရှိအချို့ နေရာယူပြီးနောက် လီရှန်းက လူများကို ဦးဆောင်ကာ တံခါးကို ချက်ချင်း ကန်ဖွင့်လိုက်ပြီး လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်လျက် ကျောက်ချန်၏ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဤနေရာသည် ကျေးလက်ဒေသရှိ ခြံဝင်းတစ်ခုနှင့် တူပြီး အလယ်တွင် ကားတစ်စီး ရပ်ထားသည်။ လီရှန်းတို့ ဧည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီရှန်းက ကားခေါင်းပိုင်းတွင် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

'ကားခေါင်းပိုင်းက နည်းနည်း ချိုင့်နေပြီး တချို့နေရာတွေမှာ သံချေးတက်နေတယ်...'

ရွှီရှန်းက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲမှ ရေမှုတ်ဘူးငယ်လေးကို ထုတ်ကာ ကားခေါင်းပိုင်းနှင့် ဘီးများဆီသို့ ဖြန်းလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မှော်အတတ်ပြသကဲ့သို့ မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရွှီရှန်း ကွယ်ထားသော အရိပ်ထဲတွင် ရေဖြန်းထားသည့် နေရာများမှ လင်းလက်နေသော...

အပြာနုရောင် အလင်းတန်းလေးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါက ဘာလဲ..."

ရှောင်ကျန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"လူမီနော တုံ့ပြန်မှု (Luminol Reaction)... သွေးရာတွေကို တုံ့ပြန်တဲ့ အရာပဲ..."

လူမီနောဆိုသည်မှာ မှုခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာများတွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရာ၌ အသုံးပြုသော ဓာတုဆေးရည် တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ရုပ်ရှင်နှင့် ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲများတွင် ထိုသို့ လင်းလက်နေသော သွေးရာများမှာ ဤအရာပင် ဖြစ်သည်။ လူသတ်လေ့ရှိသူများ အားလုံး သိကြသည့်အတိုင်း သင့်ခြေအောက်ရှိ အုတ်ခဲများတွင် သွေးပေကျံဖူးပါက သုံးလေးနှစ်ကြာသည်အထိ မည်မျှပင် ပြောင်စင်အောင် ဆေးကြောထားစေကာမူ ဤအရာဖြင့် ဖြန်းလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။

ကားခေါင်းပိုင်းတွင်မူ ကြီးမားသော အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်နေသည်။

"ကြည့်ရတာ ကျောက်ချန်ရဲ့ လက်တွေကလည်း မသန့်ရှင်းဘူးထင်တယ်..."

ရွှီရှန်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက အများကြီး ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ ဧည့်ခန်းထဲမှ ထွက်လာသော လီရှန်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ကျောက်ချန်ကော..."

လီရှန်း၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်နေပြီး ဘေးသို့ အနည်းငယ် ဖယ်ပေးလိုက်ရာ ဧည့်ခန်းအတွင်းပိုင်းကို မြင်နိုင်သော နေရာလွတ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ရွှီရှန်းက ခေါင်းပြူကြည့်ရန်ပင် မလိုအပ်တော့ပေ။ တစ်ဖက်လူ တံခါးဖွင့်ပြီး ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်...

အလွန်ပြင်းထန်သော သွေးနံ့ကြီးက မျက်နှာကို လာရိုက်ခတ်သွားသည်။

ဧည့်ခန်းထဲတွင် ယခုအခါ အမျိုးသားတစ်ဦး လဲကျနေသည်။ ထိုအမျိုးသား၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများ နေရာအနှံ့ ပြည့်နှက်နေပြီး လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်ခံထားရကာ ခေါင်းပျောက်ဆုံးနေသည်။ လက်နှစ်ဖက်နှင့် ခြေနှစ်ဖက်လုံးကိုလည်း ခုတ်ဖြတ်ခံထားရပြီး လူတစ်ကိုယ်လုံး အလယ်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။

ဖြတ်တောက်ခံထားရသော ဒဏ်ရာများမှ သွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့ တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားပုံရသည်။

ရွှီရှန်းက အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ရဲများက ကုတင်အောက်မှ ဆွဲထုတ်လာသည့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ကာ ရူးသွပ်နေသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက ကျောက်ချန်ရဲ့ မိန်းမလား..."

"ဟုတ်တယ်... သူက လူသတ်မှု ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ခဲ့ရတာ... လူသတ်သမားက သူ့ကိုတော့ လွှတ်ပေးခဲ့တယ်... အကယ်၍ အခု လူသတ်သမားကို မဖမ်းနိုင်ဘူးဆိုရင် သူ့ဆီကနေ သဲလွန်စ တစ်ခုခု ရကောင်းရနိုင်တယ်..."

လီရှန်းက အလွန်မှောင်မိုက်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရွှီရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

'အလောင်းက သွေးထွက်နေတုန်းပဲဆိုတော့ လူသတ်သမားက လူသတ်ပြီးတာ မကြာသေးဘူး... သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကနေ ထွက်သွားပြီး ပဉ္စမမြောက် နစ်နာသူဆီကို သွားနေလောက်ပြီ... ဒါမှမဟုတ် နောက်တစ်မျိုး ဖြစ်နိုင်တာက...'

"အူး"

ရုတ်တရက် အလွန်စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခုက လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရဲအရာရှိအားလုံး ချက်ချင်း ကြောင်အမ်းသွားကြပြီး အသံလာရာဘက်သို့ အလိုအလျောက် မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

'ဒါက...'

'ခွေးဟောင်သံ...'

ရွှီရှန်းနှင့် လီရှန်းတို့ အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်း ဆုံလိုက်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး တံတွေးမြိုချလိုက်ကြသည်။

'ဖြစ်နိုင်တာက...'

'ကျောက်ချန်ရဲ့ မိန်းမဆီက သဲလွန်စ တောင်းဖို့ မလိုတော့ဘူး...'

"လူဖမ်း..."

ရွှီရှန်းက လန့်သွားသော ယုန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချက်ချင်း အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ လီရှန်းတို့လည်း အလျင်စလို အပြင်သို့ လိုက်ထွက်သွားကြသည်။

ယခုအချိန်မှာ ညနေ လေးနာရီခွဲ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်မှာ တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာကာ လမ်းမပေါ်တွင် အလုပ်ဆင်းပြီး အိမ်ပြန်လာသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရွှီရှန်းက လူအုပ်ကြားထဲမှ တိုးဝှေ့ထွက်လာပြီး လမ်းကြားငယ်များစွာကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝင်္ကပါကဲ့သို့ ကွေ့ကောက်နေသော လမ်းများကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် မည်သူမျှ သတိမထားမိနိုင်သော လမ်းပိတ်တစ်ခုတွင် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"လူရှိသေးလား..."

လီရှန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရသည်။ အသက်ငါးဆယ်နီးပါး အရွယ်ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ ခွန်အားက လူငယ်များကို မမီတော့ပေ။ ရွှီရှန်းက ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။ လီရှန်းမှာ ကြောင်အမ်းသွားသော်လည်း အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းနေသော လမ်းကြားလေးထဲတွင် မည်သည့်အရာ ရှိနေသည်ကို သေချာမြင်လိုက်ရချိန်တွင်မူ...

နောက်တစ်စက္ကန့်၌ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး စက်ရပ်သွားသကဲ့သို့ နေရာမှာပင် တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ ယခုအခါ ရဲအရာရှိ တစ်စုက လမ်းကြား၏ တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

လမ်းကြား၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် အလွန်ညစ်ပတ်နေသော အဝတ်စုတ်များဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသည့် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော အရပ်တစ်မီတာ ခုနစ်ဆယ်ခန့်ရှိ အမျိုးသားတစ်ဦးက သွေးအိုင်ထဲတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသည်။

ထိုအမျိုးသားမှာ အရိုးပေါ် အရေတင်ဖြစ်နေပြီး အရိုးစုတစ်ခုကဲ့သို့ ပိန်ချုံးနေကာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရေပြားများမှာ ဖုန်မှုန့်များကြောင့် မည်းနက်နေသည်။

သူက ခေါင်းငုံ့ကာ လက်ထဲရှိ ဓားကို မြင့်မားစွာ မြှောက်လိုက်ပြီးနောက်... အားကုန် လွှဲချလိုက်သည်။

"ခွပ်..."

အရိုးခုတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်းက သူ၏ အနီးရှိ အမှိုက်များ ထည့်ထားသော 'မြေသြဇာအိတ်' ထဲမှ နစ်နာသူ၏ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ဖြတ်ခံထားရသော လက်တစ်ဖက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် အပ်နှင့်အပ်ချည်ကို ထုတ်ကာ အလောင်းပေါ်တွင် ချုပ်နှောင်နေသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ... ပင်လယ်ဖျံတစ်ကောင်နှင့် တူနေသလား။

အမျိုးသားက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ကိုင်ပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ လှုပ်ရမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် အလောင်းမှာ အလောင်းသာဖြစ်ပြီး သူလိုချင်သောအရာ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ လူခေါင်းကို ခွေးခေါင်းနေရာတွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီး ဖြူရော်နေသော မျက်လုံးများက အမျိုးသား၏ လှုပ်ရှားမှုများအတိုင်း တုန်ခါနေကာ ရွှီရှန်းကို စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ရွှီရှန်းတို့၏ အရိပ်များကို သတိထားမိသွားပုံရပြီး ကောင်လေးမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ ရဲအရာရှိများသည် တစ်ပြည်နယ်လုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သော ဤကွင်းဆက် လူသတ်မှု၏ လူသတ်သမားမှာ အတိအကျ မည်သို့ ရုပ်ရည်မျိုး ရှိသည်ကို သိရှိသွားကြသည်။

သူသည် ကောင်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

အများဆုံး အသက်နှစ်ဆယ်ဝန်းကျင်ခန့်သာ ရှိမည်ဖြစ်ပြီး အရိုးပေါ် အရေတင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်တွင် နံရိုးများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ညစ်ပတ်နေပြီး အင်္ကျီပေါ်တွင် သွေးများ ခဲနေသော အညိုရောင် စေးကပ်ကပ် အရာများ ရှိနေသည်။

အလွန်ညစ်ပတ်နေပြီး ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရသော်လည်း မျက်နှာသွင်ပြင်က ကလေးဆန်နေသေးကြောင်း သိသာသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အော့အန်ချင်စရာကောင်းသော အနံ့ဆိုးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူက မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးများ ပေကျံနေသည်။ ကျောရိုးမှာ အရေပြားတစ်ထပ်သာ ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သူက ခေါင်းလှည့်ကာ ရွှီရှန်းတို့ကို ကြည့်နေသည်။ မျက်ထောင့်မှ စီးကျလာသော မျက်ရည်များက မျက်ရည်ကြောင်း နှစ်ကြောင်း ဖြစ်ပေါ်နေပြီး မျက်နှာပေါ်ရှိ သွေးများနှင့် ရောနှောကာ စီးကျလာသဖြင့် သွေးမျက်ရည်များ ကျနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူက ရဲအရာရှိများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဂရုမစိုက်ပေ။ ခေါင်းပြန်လှည့်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် ခေါင်းငုံ့ပြီး အပ်နှင့်အပ်ချည်ကို ကိုင်ကာ လူခေါင်းနှင့် ခွေးကိုယ်ကို ဆက်လက် ချုပ်နှောင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ရဲအရာရှိများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ရွှီရှန်း၏ မျက်စိရှင်မှုကြောင့် ဟာကွက်ကြားမှ မြေသြဇာအိတ်ထဲတွင် ခြောက်သွေ့နေပြီး လောက်ကောင်များ ထိုးဖောက်ထားသော အပေါက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ခေါင်းတစ်လုံး ရှိနေသေးကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။

သူက လီရှန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ လီရှန်းက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်မှု အနည်းငယ် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် အားမာန်အပြည့်ပါသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"လူဖမ်း..."

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အရိပ်ဆယ်ခုကျော်က မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသော အမျိုးသားဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။