အခန်း ၁၁

အခန်း ၁၁ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေသော မိခင်နှင့် အထူးဝန်ထမ်း (နိဒါန်း)

လူတစ်ယောက်သည် အခြားသူတစ်ယောက်၏ ခံစားချက်ကို ကိုယ်ချင်းမစာနိုင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ များသောအားဖြင့် မိမိ၏ အခြေအနေနှင့် တစ်ဖက်လူ၏ အခြေအနေ မတူညီသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရွှီရှန်းက ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်ထားသည်။

သေချာသည်မှာ သူနားလည်သလို အခြားသူများလည်း နားလည်သင့်ပေသည်။ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်စလုံးက ဤပြဿနာကို သိရှိထားပြီးမှတော့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် တစ်ဖက်လူအား အခြေအမြစ်မရှိ စွပ်စွဲခံရခြင်း ဆိုသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ကိုယ်တိုင်ခံစားစေပြီးမှ ကိုယ်ချင်းစာစိတ်မွေးစေခြင်းက ယုတ္တိတန်သည် မဟုတ်ပါလား။

'ဒါက ယုတ္တိတန်ရဲ့လား'

'အရမ်းကို ယုတ္တိတန်လွန်းတယ်'

'တကယ်ကို အပြည့်အဝ ယုတ္တိတန်တယ်'

ရဲများ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အစွန်းရောက် ပရိသတ်အုပ်စုမှာ ရေနွေးပူ အလောင်းခံရသော ပုရွက်ဆိတ်အုံကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

ဆဲဆိုရာတွင် အဆိုးရွားဆုံးသူ အချို့ကို ရွှီရှန်းက အငြိုးတကြီး မှတ်ထားလိုက်သည်။ ထိုသူများမှာ ထွက်မပြေးနိုင်ကြဘဲ ရဲများက သူတို့ကို ပထမဆုံး ဖမ်းဆီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ အားလုံးသည် ဥပဒေနှင့်အညီ ဆောင်ရွက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ပြဿနာရှာတာ... သတင်းအမှားဖြန့်တာ... သူတစ်ပါးပိုင်ဆိုင်မှုကို အကြောင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးတာ... ပြီးတော့ သူတစ်ပါးကို ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကျူးလွန်တာ... ဒီလောက်ဆိုရင် ဒီလူတွေအတွက် ထိုက်တန်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ပေးဖို့ လုံလောက်ပြီ"

ရုန်းကန်နေသော်လည်း ရဲကားပေါ်သို့ ဆွဲခေါ်သွားခြင်း ခံရသူများကို ကြည့်ရင်း ရွှီရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ဆုံးတော့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ပြစ်မှုများကို စုပေါင်း၍ ရဲတပ်ဖွဲ့က အသေးစိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမည်ဆိုပါက သူတို့အား လျော်ကြေးငွေ ပေးဆောင်စေပြီး ထောင်ထဲတွင် လအနည်းငယ် နေစေရန် အလွယ်တကူ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသည်နှင့် ရွှီရှန်း၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ပေါ့ပါးလန်းဆန်းသွားသည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ ပျော်ရွှင်မှုမှာ ကြာရှည်မခံလိုက်ဘဲ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သူဌေး"

"သူဌေး သေဒဏ်မကျဘူးလား"

ရွှီရှန်း၏ မျက်နှာတွင် ချက်ချင်းဆိုသလို မည်းမှောင်သွားပြီး သူပေးခဲ့သော အလုပ်သင်ထောက်ခံစာကြောင့် အလုပ်ရလာသည့် မျက်လုံးအပြစ်ကင်းစင်သော တက္ကသိုလ်ကျောင်းဆင်းလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သေဒဏ်ကျစရာလား"

"လူသတ်သမားကို ဖမ်းမိသွားပြီ... ငါက အပြစ်ကင်းတယ်... ဘာကိစ္စ သေဒဏ်ကျရမှာလဲ"

ရွှီရှန်းက ကြိမ်းမောင်းလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို အလျင်စလို ခါပြလိုက်သည်။

"ကဲ ကဲ... လူစုခွဲကြ... ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် သွားလုပ်ကြ... မဟုတ်ရင် အလုပ်ပျက်တယ်လို့ စာရင်းသွင်းလိုက်မယ်"

ဝန်ထမ်းများ၏ ရင်ထဲမှ ဖိအားများ ပြေပျောက်သွားပြီး မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပေါ်လာကာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အသံကို ကြားရ၍ သရဲအိမ်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် သွားကြတော့သည်။ ဝန်ထမ်း သိပ်မများလှပေ။ စုစုပေါင်း ဆယ့်ခြောက်ဦးသာ ရှိသော်လည်း ဤရက်ပိုင်း ပြဿနာများကြောင့် ရှစ်ဦးသာ ကျန်တော့သည်။

စီမံခန့်ခွဲသူ သုံးဦးလည်း ရှိသေးသည်။

လူလတ်ပိုင်း နှစ်ဦးမှာ သူ၏ မိဘများလက်ထက်ကတည်းက ခန့်ထားသူများ ဖြစ်သည်။ ရွှီရှန်း အန္တရာယ်ကင်းသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့လည်း သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။

တတိယတစ်ယောက်ကတော့ ကလေးလား။

ရွှီရှန်းက ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးများဖြင့် သူ့ကို အေးချမ်းစွာ ကြည့်နေသော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မျက်ထောင့်တစ်ချက် လှုပ်သွားသည်။

မိန်းကလေးကို သူသိသည်။ ဘဝနှစ်ခုစလုံးတွင် သိခဲ့ပြီး ပတ်သက်မှုက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသည်။ သူမသည် ရွှီရှန်းထက် နှစ်နှစ်ကြီးကာ ငယ်စဉ်ကတည်းက အတူကြီးပြင်းလာသော အိမ်နီးချင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ အကြွေးရှင်ဖြစ်သလို သရဲအိမ်၏ ဝါရင့်ဝန်ထမ်း တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

ရွှီရှန်း မိဘများ နေမကောင်းဖြစ်စဉ်က ငွေကြေး လုံးဝပြတ်လပ်သွားသဖြင့် သူမ၏ မိဘများထံမှ ယွမ်တစ်သိန်းခွဲ ချေးယူခဲ့ရပြီး သူမကလည်း ကိုယ်ပိုင်ငွေ ယွမ်တစ်သိန်းခွဲ ထပ်မံပေးအပ်ခဲ့သည်။

မိန်းကလေးမှာ အရပ် တစ်ဒသမခြောက်သုံးမီတာခန့် ရှိပြီး ရွှီရှန်းနှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန်သေးသွယ်လှသည်။ ရိုးရှင်းစင်ကြယ်သော ရုပ်ရည်ရှိပြီး အေးချမ်းသော အသွင်အပြင် ရှိသည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အချိုးအစားကျနပြီး မျက်လုံးများက ကြင်နာယုယမှု အပြည့်ရှိကာ မျက်လုံးအဆုံးတွင် မျက်ရည်ခံမှဲ့လေး တစ်လုံး ရှိသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမက ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ရွှီရှန်းကို အေးချမ်းစွာ ကြည့်နေသည်။

ဟန်ယွဲ့၏ အကျင့်စရိုက်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး သဘောကောင်းသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရွှီရှန်းနှင့် အတူရှိနေချိန်တွင်မူ ရွှီရှန်းမှာ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို အမြဲခံစားရလေ့ရှိသည်။

"ရှောင်ရှန်း... အထဲမှာ နေရတာ အဆင်ပြေရဲ့လား"

"အနိုင်ကျင့်ခံရသေးလား"

"မဟုတ်သေးဘူး... နင်တောင် ပိန်သွားတယ်"

ဟန်ယွဲ့က မတ်တတ်ရပ်ကာ ခေါင်းမော့ပြီး ရွှီရှန်းကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

သူမက အလုပ်ဝတ်စုံကို ကျွမ်းကျင်စွာ ချွတ်လိုက်ပြီး အိတ်ထဲမှ သန့်ရှင်းသော ခါးစည်းစပတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဆံပင်ကို မြင့်မြင့် စည်းနှောင်လိုက်ပြီးနောက် ခါးစည်းစပတ်ကို သွယ်လျသော ခါးတွင် စည်းလိုက်သည်။

"ခဏနေရင် နင်ကြိုက်တဲ့ အသားလုံးလေးတွေ လုပ်ပေးမယ်လေ... ဘယ်လိုလဲ"

"ရှောင်ရှန်း ပျော်လား"

"ပျော်... ပျော်ပါတယ်"

ရွှီရှန်းက မျက်နှာပူပူဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

'ဘယ်နေရာကများ မှားနေတာလဲဆိုတော့'

'ဒီကောင်မလေးက ငါ့ကို သူဌေးလို မဆက်ဆံသလို သူငယ်ချင်းလိုလည်း မဆက်ဆံဘူး... အနည်းဆုံးတော့ အကြွေးရှင်လိုတောင် မဆက်ဆံဘူး'

'သူက ငါ့ကို'

'သားတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံနေသလားလို့'

'ဒါဆို သူက ငါ့အမေလား'

မိမိ၏ ပခုံးလောက်သာ အရပ်ရှိပြီး ကလေးတစ်ယောက်နှင့် တူသော ဟန်ယွဲ့ကို ကြည့်ရင်း ရွှီရှန်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး နေရခက်သလို ခံစားနေရသည်။

"အချိန်လည်း မစောတော့ဘူး... ခဏနေရင်လည်း ဧည့်သည် သိပ်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး... ဦးလေးကျန်းနဲ့ ဦးလေးလီ... အနောက်ခန်းက ရှောင်ကျောက်တို့ကို သွားပြောပေးပါဦး"

ဟန်ယွဲ့က ခါးစည်းစပတ်ကို စည်းရင်း ဦးလေးကျန်းနှင့် ဦးလေးလီကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ နည်းနည်းပိုလုပ်လိုက်မယ်"

"ဒီနေ့ အားလုံး အတူတူ စားကြတာပေါ့"

ရွှီရှန်း ပို၍ပင် နေရခက်သွားသည်။

'ဒီလို စကားပြောဟန်က အရမ်းကို ရင်းနှီးနေသလိုပဲ'

"ကောင်းပါပြီ"

ဦးလေးကျန်းနှင့် ဦးလေးလီကလည်း ငြင်းဆန်မနေတော့ပေ။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက သူမ၏ ဤကဲ့သို့သော စကားပြောဟန်ကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူတို့က သရဲအိမ်တံခါးဝသို့ ဝင်သွားပြီး အတွင်းမှ ဝန်ထမ်းများကို သွားရောက် အသိပေးကြသည်။

"ဟူး... ဒါတွေက ဘယ်လို ကိစ္စတွေလဲကွာ"

သူတို့သုံးယောက် ပျောက်ကွယ်သွားရာ နေရာကို ကြည့်ရင်း ရွှီရှန်းက လီရှန်း သက်ပြင်းချသကဲ့သို့ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ တစ်ခုခု ထပ်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားမိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ရွှီရှန်းက လက်မှတ်ရုံတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး စိတ်ကို ငြိမ်သက်အောင် ထားလိုက်သည်။

[ဒင်... စနစ်ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် ခွေးကိုယ်လူခေါင်း တာဝန် ပြီးမြောက်သွားသည့်အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်]

[(ဝုတ်)]

[ဆုကြေးများ ရရှိပါသည်]

[ဆုကြေးများ ပေါ်ထွက်လာပါပြီ... စနစ်ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် အထူးဝန်ထမ်း တစ်ယောက်၊ ခွေးကိုယ်လူခေါင်း တစ်ကောင်၊ မိတ်ကပ်ပညာ၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတို့ကို ရရှိပါသည်]

'အထူးဝန်ထမ်း... ခွေးကိုယ်လူခေါင်း... ပြီးတော့ မိတ်ကပ်ပညာ'

မိတ်ကပ်ပညာကို ရွှီရှန်း နားလည်သည်။ ထိုအရာကို ရရှိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကောင်းဆုံး မိတ်ကပ်ပညာကို တတ်ကျွမ်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးဆိုသည်မှာ ပြုံးလိုက်သောအခါ အခြားသူများ၏ သတိထားမှုကို လျော့ကျစေပြီး ယုံကြည်မှု ပိုမိုရရှိစေနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

'ဒါပေမဲ့ ခွေးကိုယ်လူခေါင်းနဲ့ အထူးဝန်ထမ်းဆိုတာက'

[အထူးဝန်ထမ်း... ကျန်ဆန်းမြို့ ကန်းတုန်း တံတားအောက်မှာ လူငယ်အမှိုက်ကောက်သမား နှစ်ယောက် ပေါ်လာပါပြီ... ခင်ဗျားအနေနဲ့ ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်မှာ သွားစောင့်ပြီး သူတို့ကို သင့်တင့်တဲ့ လစာနဲ့ အလုပ်ကမ်းလှမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်]

ရွှီရှန်းက အောက်ဘက်သို့ ဆက်ဖတ်လိုက်သည်။

[ခွေးကိုယ်လူခေါင်း... လေလွင့်ခွေးတွေနဲ့ တောင်းရမ်းစားသောက်သူတွေရဲ့ တူညီတဲ့အချက်က ဘာလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား]

[ကျန်ဆန်းမြို့ ကန်းတုန်း တံတားအောက်မှာ ထူးခြားတဲ့ ခွေးတစ်ကောင် ရှိတယ်... ခင်ဗျားရဲ့ မိတ်ကပ်ပညာနဲ့ အဲဒီခွေးကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုလို့ ရနိုင်ပါတယ်]

'ဆုကြေးတွေက သက်ရှိတွေလား'

'ငါ့ရဲ့ သရဲအိမ်မှာ အသုံးပြုလို့ ရတယ်ပေါ့လေ'

ရွှီရှန်းက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

'ရဲစခန်းမှာလည်း နေခဲ့ပြီးပြီပဲ... အခု ဆုကြေးတွေ ကျလာတဲ့အချိန်မှာ သွားမယူရင် အလကား နေခဲ့ရသလို ဖြစ်သွားမှာပေါ့'

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသည်နှင့် ရွှီရှန်းက ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူနေထိုင်ရာ အိမ်၏ မီးဖိုချောင်ဘက်သို့ လှမ်းအော်လိုက်သည်။

"ဟန်ယွဲ့... ငါ ကိစ္စလေးတစ်ခု ရှိလို့ ခဏ အပြင်ထွက်လိုက်ဦးမယ်"

ထိုဘက်မှ အသံကြားသောအခါ နူးညံ့သောအသံလေးဖြင့် ပြန်ဖြေလာသည်။

"အရမ်းကြီး အကြာကြီး အပြင်မထွက်နဲ့နော်... ညရှစ်နာရီမထိုးခင် အိမ်ပြန်လာပြီး ထမင်းစားဖို့ မမေ့နဲ့"

ရွှီရှန်းက ဤစကား၏ လေသံမှာလည်း အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း အချိန်မရှိသောကြောင့် အသေးစိတ် မတွေးတော့ပေ။

"အေးပါ"

လေလွင့်ခွေးများနှင့် တကယ့် တောင်းရမ်းစားသောက်သူများ လေလွင့်သူများ၏ တူညီသောအချက်က ဘာလဲ။

ဒေါက်ခူပင်များနှင့် တူသည်။ ဆောင်းကုန်၍ နွေဦးပေါက်လာသောအခါ ဆောင်းတွင်း၌ အချမ်းဒဏ်ကြောင့် အုပ်စုတစ်စု သေဆုံးသွားလျှင် နွေဦးရောက်သည်နှင့် နောက်ထပ် တောင်းရမ်းစားသောက်သူ အသစ်များ ထွက်ပေါ်လာတတ်သည်။

သူတို့ ဘယ်နေရာမှာ ရောဂါရ၍ သေမည် ငတ်သေမည် အအေးဒဏ်ကြောင့် သေမည် သို့မဟုတ် အမှိုက်ပုံးထဲမှ အစားအစာများကြောင့် အဆိပ်သင့်သေမည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။ သို့သော် သူတို့ သေဆုံးသွားလျှင် အလောင်းကိုပင် မတွေ့ရတတ်ပေ။

ကန်းတုန်း တံတားသည် အလွန်ထင်ရှားသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤနေရာသည် ကျန်ဆန်းမြို့၏ မြစ်ကူးတံတား ဖြစ်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ တံတားအောက် နေရာမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းကာ လူရာနှင့်ချီ၍ ခိုလှုံနိုင်သည်။ လေလွင့်သူများအတွက်မူ ဤနေရာသည် သူတို့၏ အိမ်ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီရှန်းသည် ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ဆင်းပြီး တံတားအောက်သို့ လျှောက်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှိုက်ပုံကြီးများကို ကြည့်လိုက်သည်။ အမှိုက်များကို စည်းနှောင်ထားပြီး အမျိုးအစား ခွဲခြားထားကာ ပလတ်စတစ်ပုလင်းများ စက္ကူဖာများ စသည်တို့ကို သေသေချာချာ ခွဲခြားထားသည်။

ယခုအချိန်တွင် အသက် ဆယ့်ငါးနှစ် ဆယ့်ခြောက်နှစ်ခန့်ရှိ မည်းနက်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် လေလွင့်ကလေး နှစ်ဦးက ရွှီရှန်း၏ရှေ့တွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ ရပ်နေကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် အရွယ်ရောက်ပြီးသော ခွေးတစ်ကောင်လည်း ရှိနေသည်။ ခွေးမှာ အလွန်ထင်ရှားသော အဝါရောင် တရုတ်မျိုးရင်းခွေး ဖြစ်ပြီး ထိုကလေးနှစ်ဦးကို ကာကွယ်ပေးထားကာ ရွှီရှန်းကို သွားများပေါ်အောင် ဟိန်းဟောက်နေသည်။

ရွှီရှန်းက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ထိုစဉ် သူ၏ နားထဲတွင် ထူးဆန်းသော စက်ရုပ်အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

[အထူးဝန်ထမ်းများနှင့် တွေ့ဆုံနိုင်သည့်အတွက် စနစ်ပိုင်ရှင်အား ဂုဏ်ပြုပါတယ်]

'ဒီခွေးတစ်ကောင်နဲ့ လူနှစ်ယောက်က စနစ်က ငါ့ကို ပေးမယ့် ဝန်ထမ်းတွေ ဖြစ်ရမယ်'

သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲရှိ သတိထားနေသော အကြည့်များကို မြင်သောအခါ ရွှီရှန်းက ပြုံးလိုက်သည်။ အေးချမ်းပြီး ဖော်ရွေကာ ချဉ်းကပ်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေမည့် ခံစားချက်တစ်ခုက ကလေးနှစ်ဦး၏ ရင်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အလိုအလျောက် ဤသူစိမ်းအပေါ် သတိထားမှုကို လျှော့ချလိုက်ကြသည်။

"ခင်... ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ"

အစ်ကိုဖြစ်သူက သတိထားကာ မေးလိုက်သည်။

"အလုပ်တစ်ခု ရှာချင်စိတ်များ ရှိလား"

ရွှီရှန်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"စားစရာ နေစရာ အကုန် အခမဲ့ စီစဉ်ပေးမယ့် အလုပ်မျိုးပေါ့"

---

နိဒါန်း

ခွေးကိုယ်လူခေါင်း

ကျန်းတ ၏ နာမည်မှာ ကျန်းတ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းတ သည် သူ၏ တကယ့်နာမည် မည်သို့ခေါ်မှန်း မသိပေ။ သူက ကြီးပြင်းချင်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အနိုင်ကျင့် မခံရတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏နာမည်ကို တ (ကြီးသည်) ဟု ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ သူသည် ကျန်း မျိုးရိုး မဟုတ်ပေ။ မျိုးရိုး မရှိပေ။ သို့သော် မျိုးရိုးမရှိသူများသည် မိဘမဲ့ ကလေးများ ဖြစ်ကြသည်။ သူ စဉ်းစားကြည့်ဖူးသည်။ အကယ်၍ မိမိသာ လူကုန်ကူးခံရသူ သို့မဟုတ် ပျောက်ဆုံးသွားသူ ဖြစ်နေပြီး မိဘများ ရှိနေခဲ့လျှင်ကော။

သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ မိသားစုသည် သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး ရှာဖွေနေမည်ဖြစ်ပြီး သူ ညဘက်များတွင် သူတို့ကို သတိရသကဲ့သို့ သူတို့ကလည်း သူ့ကို သတိရနေမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ကျန်း မျိုးရိုးကို ခံယူကာ ကျန်းတ ဟု နာမည်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့တွင် ညီမတစ်ယောက် ရှိပြီး ထိုညီမကို ကောက်ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ညီမလေး၏ နာမည်မှာ ကျန်းအာ ဖြစ်သည်။ သူက ညီမလေးကို သူနှင့်အတူ အန္တရာယ်ကင်းစွာ ကြီးပြင်းလာစေချင်သည်။ ထို့ကြောင့် ပုံမှန်အားဖြင့် အခြားလေလွင့်သူများရှေ့တွင် ညီမလေးကို အသံထွက်ခွင့် မပြုပေ။

ကျန်းတ နှင့် ကျန်းအာ တို့သည် စွန့်ပစ်ခံ တံတားအောက် တစ်နေရာတွင် နေထိုင်ကြသည်။ အမြန်လမ်းများ ကုန်းကျော်တံတားများနှင့် ဘိလပ်မြေလမ်းများ ပေါ်လာသောကြောင့် ဤကဲ့သို့သော တောတွင်းတံတားများမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရသည်။ ကျန်းတ က ဤနေရာသည် သူတို့၏ ဖွင့်ဟနေသော အိမ်ကြီး ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

တံတားပေါ်တွင် အပေါက်တစ်ခု ရှိပြီး ညဘက်များတွင် ထိုအပေါက်မှတစ်ဆင့် ကြယ်များနှင့် လမင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရသည်။

"အစ်ကို... သမီးက ပိုလှလား... ကြယ်လေးတွေက ပိုလှလား"

ကျန်းအာက မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲအိပ်နေပြီး အပေါက်မှတစ်ဆင့် ကြယ်များကို ကြည့်ကာ ကျန်းတ ကို လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ညီမလေးက ပိုလှတယ်"

ကျန်းတ က လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူတို့တွင် ကိုယ်ပိုင် လက်ဟန်ခြေဟန် ဘာသာစကား တစ်ခု ရှိသည်။ အလွန်ရိုးရှင်းပြီး အဓိပ္ပာယ် တစ်ခုကို နားလည်စေရန် လေးငါးကြိမ်ခန့် လက်ဟန်ခြေဟန် ပြုလုပ်ရလေ့ ရှိသည်။ သို့သော် အချင်းချင်း ဆက်သွယ်ရန်အတွက်မူ လုံလောက်ပေသည်။

"ဒီနေ့ ညီမလေး အသံမထွက်ဘူး မဟုတ်လား"

"မထွက်ပါဘူး... သမီးက စကားနားထောင်ပါတယ်"

"ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့"

ကျန်းတ တွင် အိပ်မက် မရှိပေ။ သို့သော် စိတ်ကူးယဉ်မှုများစွာ ရှိသည်။ သူ ကြီးပြင်းလာချင်သည်။ အိမ်လေးတစ်လုံး ရှိချင်သည်။ မိဘများ ရှိချင်သည်။ အစားအသောက်ကောင်းကောင်း စားချင်ပြီး အဝတ်အစားကောင်းကောင်း ဝတ်ချင်သည်။ အပန်းဖြေဥယျာဉ်ထဲက သရဲအိမ်ကို သွားဆော့ချင်သည်။ ကျောင်းသွားတက်ပြီး သင့်အဘွား၏ ခေါင်းက ရာဘာဘောလုံးနှင့် တူသည် ဆိုသည့် စကားကိုသာ မဖတ်ဘဲ ကလေးသူငယ် သင်ပုန်းကြီး ဖတ်ချင်သည်။

သူက ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ကျန်းအာက ပိုလှသလား ကြယ်လေးတွေက ပိုလှသလား ဆိုတာကို သေချာ ကြည့်ချင်သေးသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကျန်းအာကို အသံကြားနိုင်အောင် လုပ်ပေးပြီး လက်ဟန်ခြေဟန် လုပ်စရာ မလိုတော့အောင် လုပ်ပေးချင်သည်။

သို့သော် သူ အမှိုက်ပုံးထဲမှ အမှိုက်များ ကောက်နေချိန်တွင်...

ကျန်းတ က မျက်နှာမည်းမည်းနှင့် လောက်ကောင်များ တွန့်လိမ်နေသော ကျန်းအာ၏ ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပိုက်ထားခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာအောင် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ပိုက်ထားခဲ့သည်။

ကျန်းတ ၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။ တစ်ခုတည်းသော အတွေး ဖြစ်သည်။

သူက ကျန်းအာကို အသက်ပြန်ရှင်လာစေချင်သည်။

ထိုအရာမှလွဲ၍ ကျန်းတ ၏ ခေါင်းထဲတွင် အခြားမည်သည့် စိတ်ကူးယဉ်မှုမှ မရှိတော့ပေ။ ကြီးပြင်းချင်သည့် ဆန္ဒအပါအဝင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်...

ကျန်းတ သည် ကြီးပြင်းလာခွင့် မရတော့ပေ။

【အမှုပိတ်သိမ်းခြင်း】

တောင်းရမ်းစားသောက်သူများ၏ နွေးထွေးသော ပုံပြင်လေး ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။