အခန်း ၂၀

အခန်း ၂၀ ဝမ်ချောင်၊ မိလ္လာမြောင်းထဲက နံရံ

ရွှီရှန်း ပြုတ်ကျသွားသည်။

အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သေချင်းဆိုး..."

ရွှီရှန်း နှုတ်မှ ထွက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ၏ တင်ပါးအောက်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ အလိုအလျောက် ခေါင်းလှည့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

'မိလ္လာမြောင်းလား...'

ရွှီရှန်း ကြောင်အမ်းသွားသည်။ မှောင်မည်းပြီး အဆုံးအစမမြင်ရသော မိလ္လာမြောင်းပိုက်များကို ကြည့်ရင်း သူ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားသည်။ အိမ်သာကျင်းထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားသော အပုပ်နံ့တစ်ခုက နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ ၎င်းမှာ ခြေအောက်ရှိ ခြောက်သွေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ရွှံ့နွံများမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး မိလ္လာမြောင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားကြောင်း သေချာသွားစေသည်။

မိလ္လာမြောင်းက မည်မျှ ကြီးမားသနည်းဆိုသည်ကို တွေးကြည့်နိုင်သည်။ သာမန်လူများက ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများထဲကလို ကျဉ်းမြောင်းပြီး တွားသွားရန်ပင် ခက်ခဲမည်ဟု ထင်ကောင်းထင်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် တကယ်တမ်းတွင် ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ မြို့ကြီးများ၏ မိလ္လာမြောင်းအချို့မှာ နှစ်မီတာခန့် မြင့်မားတတ်သည်မှာ သာမန်ပင် ဖြစ်သည်။ ယခု သူမြင်နေရသော မိလ္လာမြောင်းကတော့ အနည်းဆုံး သုံးမီတာခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။

ရွှီရှန်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ လှည့်ပိတ်ထားပြီး အလင်းရောင် အနည်းငယ်သာ ဝင်နိုင်သော ရေမြောင်းအဖုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အလွန်မြင့်မားပြီး မျက်စိမှန်းဖြင့်ပင် အနည်းဆုံး သုံးမီတာခန့် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ထိုင်လို့ ဝပြီလား..."

အောက်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရွှီရှန်း အံ့သြသွားပြီး ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ တင်ပါးအောက်တွင် ခြေထောက်တစ်စုံ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤနေရာတွင် ကံဆိုးသူ နောက်တစ်ယောက် ရှိနေသေးပုံရသည်။

ရွှီရှန်း အလျင်အမြန် ထလိုက်သည်။

"ဆောရီး ဆောရီး... ငါက ပြုတ်ကျလာတာ ဘာလို့ မနာတာလဲလို့ တွေးနေတာ... တကယ်တော့..."

သူ၏ ရှေ့တွင် တင်ပါးကို ပွတ်ကာ မျက်နှာရှုံ့မဲ့နေသော မိတ်ကပ်ရောင်စုံ လိမ်းထားပြီး ရွှံ့နွံများ ပေကျံနေသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးကို မြင်သောအခါ ရွှီရှန်း တောင်းပန်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာကို သေချာမြင်လိုက်ရချိန်တွင် ရွှီရှန်း အံ့သြသွားပြီး မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"ငါတို့ တစ်နေရာရာမှာ တွေ့ဖူးသလိုပဲနော်..."

ရွှီရှန်းက မျက်စိမှိတ်ကာ ရှေ့ရှိ အမျိုးသားကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ အမျိုးသားမှာ ပိတ်ကြမ်းအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာတွင် မိတ်ကပ်များ လိမ်းထားသည်။ ရွှံ့နွံထဲသို့ တစ်ကြိမ် ပြုတ်ကျပြီး နောက်တစ်ကြိမ် လဲကျသွားသောကြောင့် ယခုအခါ တစ်ကိုယ်လုံး အပုပ်နံ့နံနေသော ရွှံ့နွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူက ဒေါသထွက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင်အောက်တွင် မြင်ရသည့် ရွှီရှန်း၏ မျက်နှာကို သေချာမြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ သိသာစွာ ပေါ်လာသည်။ သူ ဤလူကို တွေ့ဖူးသလိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

"မတွေ့ဖူးပါဘူး... မတွေ့ဖူးပါဘူး အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို တကယ် မတွေ့ဖူးပါဘူး..."

သူက အတင်း ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

ရွှီရှန်းက သွားများပေါ်အောင် ပြုံးလိုက်ပြီး အမျိုးသားကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ သဲလွန်စလေး ပေးမယ်... စက်တင်ဘာလ နှစ်ရက်နေ့... ညဆယ့်နှစ်နာရီ ဆယ့်ခြောက်မိနစ်... ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရေး စတူဒီယို အပေါက်ဝ... ထောင်ယွမ်လမ်း အဆုံးက လမ်းကြားလေးထဲမှာ..."

ထိုအချိန်နှင့် နေရာက မည်သည့်အဓိပ္ပာယ် ရှိသနည်းဆိုလျှင် အခြားမဟုတ်ဘဲ လူခေါင်းပါသော ခွေး တာဝန်ကို လက်ခံခဲ့သည့် နေရာသာ ဖြစ်သည်။ ထူးခြားချက် ရှိသလားဆိုလျှင် ဘာမှမရှိပေ။ သို့သော် ကြောက်လန့်နေသော ဒီကောင်လေးက ရဲကို ဖုန်းဆက်တိုင်ပြီး သူ့ကို ရဲစခန်းရောက်အောင် လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကိစ္စကြောင့် သရဲအိမ်ရော သူပါ အများကြီး နစ်နာခဲ့ရသည်။ ရွှီရှန်း၏ လက်သီးများပင် ယားကျိကျိ ဖြစ်လာသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ခင်ဗျား လူမှားနေပြီ..."

အမျိုးသားက အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ရေမြောင်းထဲ ပြုတ်ကျရသည်မှာ ကံဆိုးလှပြီဟု ထင်ထားသော်လည်း ယခု လူသတ်သမားနှင့် တွေ့ရသည်အထိ ကံဆိုးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူက ရဲစခန်းကို အဖမ်းခံရတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ထောင်ဖောက်ပြေးလာတာလားဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။ စဉ်းစားလေလေ ပို၍ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိလေလေပင် ဖြစ်သည်။ ယခုချိန်တွင် အမျိုးသားမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထောင်ဖောက်ပြေးလာသူက သူ့ကြောင့် ထောင်ကျခဲ့ရသူကို တွေ့လျှင် မည်သို့ လုပ်မည်နည်း။ သူ ဝန်မခံချင်သော်လည်း ရွှီရှန်း၏ အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ငြင်းနေ၍လည်း အပိုပင် ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

"အစ်ကို... ကျွန်တော် တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး... အစ်ကို... ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်... ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့..."

ရွှီရှန်း ကြောင်အမ်းသွားသည်။ ရွှီရှန်း၏ မျက်ထောင့်တစ်ချက် လှုပ်သွားသော်လည်း အရေးမလုပ်တော့ပေ။ ယခု အရေးကြီးဆုံးမှာ အပေါ်ပြန်တက်ပြီး တာဝန်ကို ဖြေရှင်းရန် ဖြစ်သည်။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီးနောက် အကြည့်ကို အမျိုးသားထံသို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်လို ပြုတ်ကျလာတာလဲ..."

အမျိုးသားက တုန်ယင်စွာဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မျက်နှာပြရမယ့် ဇာတ်ကားလေးတစ်ခု ရထားလို့ ဒါရိုက်တာက မနက်ဖြန် ရိုက်ကွင်းသွားဖို့ တစ်ရက်ကြိုပြီး မိတ်ကပ် လိမ်းပေးလိုက်တာ... အိမ်ပြန်ဖို့ လမ်းလျှောက်လာရင်း ခြေလှမ်းနည်းနည်းပဲ လှမ်းရသေးတယ်... အောက်ကို ပြုတ်ကျလာတာပဲ... ဒီရေမြောင်းပေါက်က ပိတ်ထားရမှာ... လှေကားကလည်း အရမ်းစုတ်ပြတ်နေပြီး ဆွေးနေပြီ... အပေါ်တက်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

သူ ပြောပြီးသည်နှင့် ရွှီရှန်းက သံချေးတက်နေပြီး အနည်းငယ် ထိလိုက်ရုံဖြင့် ကျိုးပဲ့သွားမည့် လှေကားအစုတ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နှစ်မီတာဆိုလျှင် ရွှီရှန်း ခုန်တက်ကြည့်ရန် ကြိုးစားနိုင်သော်လည်း ယခုက သုံးမီတာခန့် မြင့်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အားပြုစရာ နေရာလည်း မရှိပေ။

"ငါ့ကို ကူညီပြီး အပေါ်ရောက်အောင် တွန်းတင်ပေး... ပြီးရင် မင်းကို ဆွဲတင်ပေးမယ်..."

ရွှီရှန်းက စဉ်းစားပြီးနောက် အမျိုးသားကို ပြောလိုက်သည်။

အမျိုးသားက အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူက ရွှီရှန်း အပေါ်ရောက်သွားပြီးနောက် ရေမြောင်းပေါက်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို အထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။ သို့မဟုတ် သူက မကူညီပါက ရွှီရှန်းက သူ့ကို သတ်ပြီး အလောင်းပေါ် နင်းတက်သွားမည်ကိုလည်း ကြောက်နေသည်။ ထို့အပြင် သူ့ကို ဒီအတိုင်း ထားရစ်ခဲ့မည်ကိုလည်း စိုးရိမ်နေပြန်သည်။ ရေမြောင်းပေါက် အနီးတွင် မီးပွိုင့်မရှိသဖြင့် အနီးအနားမှ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ ကားများနှင့် ဆိုင်ကယ်များသာ ရှိရာ သူ အသံကုန် အော်ဟစ်လျှင်ပင် မည်သူမျှ ကြားမည် မဟုတ်ပေ။

"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေး..."

သူက စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရွှီရှန်းက ချက်ချင်း ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ရွှီရှန်းက အိတ်ကပ်ထဲမှ လီရှန်း ပေးထားသော မှုခင်းအကြံပေး ကတ်ပြားကို ထုတ်ကာ အမျိုးသားရှေ့တွင် ပြလိုက်သည်။ အမျိုးသားက ကတ်ပြားကို ကြောင်အမ်းအမ်း ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် ရွှီရှန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ရဲလား..."

ရွှီရှန်းက ရှင်းမပြချင်သဖြင့် ခေါင်းသာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။ အမျိုးသားမှာ ချက်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်တော်က ပြောသားပဲ... ရဲအရာရှိက ရုပ်ရည်သန့်သန့်ပြန့်ပြန့်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရာဇဝတ်ကောင် ဖြစ်နိုင်မှာလဲလို့... လာ... ကျွန်တော့်ပခုံးကို နင်းပြီး တက်... ပြည်သူနဲ့ ရဲ တစ်မိသားစုတည်းပဲ... အခု ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အခက်အခဲကို အတူတူ ဖြေရှင်းကြတာပေါ့..."

ရွှီရှန်း၏ မျက်ထောင့်တစ်ချက် လှုပ်သွားသည်။

"မင်းက မျက်နှာပြောင်တိုက်တာ မြန်လှချည်လား..."

သို့သော် သူ ပြောသာပြောလိုက်သော်လည်း လှုပ်ရှားမှုကတော့ မနှေးပေ။ သူက တစ်ဖက်လူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ တက်ကာ ရေမြောင်းအဖုံးကို တွန်းဖွင့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် မရခဲ့ပေ။

"အစ်ကိုကြီး... ရပြီလား... ကျွန်တော် မခံနိုင်တော့ဘူး..."

အောက်ဘက်မှ အမျိုးသားမှာ အားစိုက်ထားရသဖြင့် မျက်နှာ နီရဲနေသည်။ ရွှီရှန်းက ခွန်အားစိုက်လေလေ သူ့ပခုံးပေါ်သို့ ဖိအားပိုများလာလေလေဖြစ်ပြီး ခြေထောက်များပင် တုန်ယင်လာသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရွှီရှန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပခုံးပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ရာ ရွှံ့နွံများ စင်ထွက်သွားသည်။

"ရေမြောင်းအဖုံးက ညပ်နေတယ်... ပြုတ်ကျလာတုန်းက ကွန်ကရစ်တုံး သုံးတုံးကို တိုက်မိပြီး သေချာ ညပ်သွားတဲ့ပုံပဲ..."

ရေမြောင်းအဖုံး ညပ်နေသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် အမျိုးသား အံ့သြသွားပြီး မျက်နှာ အလွန် ဆိုးရွားသွားသည်။ ဤနေရာတွင် သူတို့၏ အော်ဟစ်သံကို မည်သူမျှ ကြားနိုင်မည် မဟုတ်သလို သူ၏ ဖုန်းကလည်း အားကုန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဒီထဲကနေ ဘယ်လို ထွက်ရမည်နည်း။

ရွှီရှန်းက အကူအညီတောင်းရန် ဖုန်းဆက်မည်ဟု တွေးလိုက်သော်လည်း ကိစ္စတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ စနစ်က တာဝန်အကြောင်း ရှင်းပြရာတွင် မည်သို့ ပြောခဲ့သည်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားလိုက်သည်။

[ကျန်ဆန်းမြို့ မြစ်ကမ်းဘေးရှိ ချွန်းဟွာလမ်း ဤလမ်းသည် လူအသွားအလာ များပြားပြီး နေ့ဘက်တွင် လူစည်ကားလှသည် ဘူတာရုံ အပါအဝင် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အချက်အချာကျသော နေရာများနှင့် နီးကပ်ပြီး ကျန်ဆန်းမြို့၏ အရေးကြီးသော စီးပွားရေးဇုန် တစ်ခုဖြစ်ကာ အလွန် စည်ကားလှသည် သို့သော် ထိုစည်ကားမှု၏ နောက်ကွယ်တွင် တစ်နိုင်ငံလုံးကို တုန်လှုပ်စေလောက်သည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ပုန်းကွယ်နေနိုင်သည်]

ရွှီရှန်းက ထိုစာလုံးအချို့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

[နောက်ကွယ်တွင်]

ပထမ တာဝန်အရ စနစ်သည် အနာဂတ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်း အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရှိနေသည်။ အကယ်၍ သူ မိလ္လာမြောင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားမည်ကိုလည်း ကြိုတင် တွက်ချက်ထားသည် ဆိုပါက ထိုစကားလုံးများက အဓိပ္ပာယ် တစ်ခုခု ရှိနေနိုင်သည်။

'နောက်ကွယ်တွင်... တကယ်လို့ ဒါမှန်တယ်ဆိုရင် ငါ မြေပြင်ပေါ်မှာ ရှာမတွေ့တာ အကြောင်းပြချက် ရှိသွားပြီ...'

ရွှီရှန်းက အရာအားလုံးကို မျိုချတော့မည့်အလား မှောင်မည်းနေသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မိလ္လာမြောင်းထဲတွင် ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရဲများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အောက်ဘက်တွင်မူ ရှာဖွေမည့်သူ သိပ်မရှိပေ။ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ရွှီရှန်းက မြေပြင်ပေါ်ရှိ မှတ်မိနေသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း မိလ္လာမြောင်းထဲတွင် စတင် ရှာဖွေလိုက်သည်။

ခြေသံ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ရှိမရှိ ဆိုလျှင် ခြေသံ မထွက်ပေါ်လာပေ။ ၎င်းမှာ ရွှီရှန်း၏ စိတ်ကူးထဲမှ အသံသာ ဖြစ်သည်။ ခြေအောက်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဆင်းနေသော စေးကပ်ပြီး ရွံရှာဖွယ်ကောင်းကာ အပုပ်နံ့နံနေသည့် ရွှံ့နွံများသာ ရှိသည်။ ရှင်းလင်းသော ခြေသံများ မထွက်ပေါ်နိုင်ဘဲ ပျစ်ချွဲသော သလိပ်ကို နင်းမိသကဲ့သို့ ခံစားမှုမျိုးသာ ရှိသည်။

"ဟေ့... ရဲအရာရှိ... ဘယ်သွားမလို့လဲ... ကျွန်တော့်ကိုလည်း ခေါ်သွားပါဦး..."

ဝမ်ချောင်က ရွှီရှန်း ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လန့်ဖျပ်သွားပြီး အလျင်အမြန် လိုက်သွားသည်။ ဤနေရာတွင် ပိတ်မိပြီး ငတ်မသေချင်ပေ။

"ရေမြောင်းအဖုံးက ပိတ်နေတော့ တခြား ထွက်ပေါက် ရှာမလို့..."

ရွှီရှန်းက အပေါ်ယံမျှသာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမျိုးသားမှာ သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ပြီး ပြုံးကာ ရွှင်မြူးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရဲအရာရှိ... အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်ကတည်းက ခင်ဗျားရဲ့ တည်ငြိမ်တဲ့ အသွင်အပြင်ကို သတိထားမိတယ်... ခင်ဗျားသာ မလာဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် ဒီမိလ္လာမြောင်းထဲမှာ ငတ်သေတော့မှာ... ဒါနဲ့ ရဲအရာရှိ... ရဲစခန်းက ဘယ်လိုပုံစံလဲ... ရဲမေတွေကော လှလား... ရဲအရာရှိ... ကျွန်တော်..."

သူက အနည်းငယ် စကားများနေသည်။ ၎င်းမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြေဖျောက်ရန် စကားပြောခြင်းဖြင့် အာရုံလွှဲသည့် ပုံမှန် စိတ်ပညာ သဘောတရားပင် ဖြစ်သည်။ ရွှီရှန်းက တစ်ဖက်လူ၏ စကားများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်လျှောက်သွားသည်။ ကွေ့ကောက်သော လမ်းအချို့ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ရွှံ့နွံများ စီးဆင်းရာဘက်သို့ လိုက်သွားလိုက်သည်။ ခြေအောက်ရှိ ရွှံ့နွံများက တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး ရှေ့တွင် တစ်စုံတစ်ခုက ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ရွှီရှန်း မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မနှစ်မြို့ဖွယ် အနံ့အချို့ကို ရလိုက်သည်။ အနံ့ရရာဘက်သို့ အလျင်အမြန် ဆက်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... ရဲအရာရှိ... ကျွန်တော့်နာမည် ဝမ်ချောင်... ခင်ဗျားနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ..."

ဝမ်ချောင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ လည်ပင်းပုဝင်ရင်း တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"ရွှီရှန်း..."

ရွှီရှန်းက ပြန်ဖြေလိုက်စဉ် ရုတ်တရက် ခြေအောက်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို နင်းမိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက ခြေလှမ်းရပ်ကာ ခြေသလုံးလောက်အထိ မြင့်နေသော ရွှံ့နွံများထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို စမ်းသပ် ရှာဖွေလိုက်သည်။ ထိုအရာကို ဆယ်ယူပြီးနောက် အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားသောအခါ ရွှီရှန်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ရွှံ့နွံများ စီးဆင်းမှုကို ပိတ်ဆို့နေသော အရာကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"ရွှီရှန်း... ရဲအရာရှိရွှီ... နာမည်ကောင်းလေးပဲ... ဒါနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ အိမ်က... ဟေ့... ရဲအရာရှိ ဘာလို့ ရပ်လိုက်တာလဲ..."

ဝမ်ချောင်က ဆက်ပြောနေပြီး ခြေအောက်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်မိပေ။ သူက တစ်စုံတစ်ခုနှင့် ခလုတ်တိုက်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဟန်ချက်ပျက်ကာ ရှေ့သို့ မှောက်ရက်လဲကျသွားသည်။ ဝမ်ချောင် လဲမကျသွားပေ။ သူ၏ လက်ဝါးက လူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လက်ဖဝါးထဲတွင် ရေမြှုပ်ကို ကိုင်ထားရသကဲ့သို့ နူးညံ့သော ပါးပြင်တစ်ခုကို စမ်းမိလိုက်သည်။

"ရဲအရာရှိရွှီ... ကျေး..."

ဝမ်ချောင် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရွှီရှန်းက သူ၏ အနောက်ဘက်တွင် ရှိနေကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဝမ်ချောင် တောင့်တင်းသွားသည်။ အကယ်၍ သူ ယခု မှီထားသည်မှာ ရွှီရှန်း မဟုတ်ပါက ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ဝမ်ချောင်က တောင့်တင်းစွာဖြင့် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပုံပန်းပျက်ယွင်းနေပြီး ဧရာမဘီလူးကြီးကဲ့သို့ ဖောင်းပွကာ ပုပ်ပွစပြုနေသော မျက်နှာတစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ အလိုအလျောက် အားစိုက်ကာ ညှစ်လိုက်မိသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဖောင်းပွနေသော မျက်နှာမှ အရည်များ ထွက်ကျလာပြီး လက်ချောင်းများကြားမှ စီးကျသွားသည်။ ၎င်းမှာ အလောင်းပင် ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဝမ်ချောင် တောင့်တင်းသွားပြီး သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားကာ တောင့်တင်းစွာဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရက် လဲကျသွားပြီး ရွှီရှန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရွှီရှန်း၏ လိမ်ညာမှုကို သူ သဘောပေါက်သွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်၏ မျက်နှာတွင် အလွန် ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့... မသတ်ပါနဲ့... ကျွန်တော် တကယ် ရဲကို တမင်တိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော့်ကို ယုံပါ... ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့..."

ရွှီရှန်းက ဝမ်ချောင်၏ စကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မတ်တတ်ရပ်ကာ ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေလိုက်သည်။ ဤအမှုက လူခေါင်းပါသော ခွေး အမှုထက် ပိုကြီးနိုင်သည်ဟု သူ တွေးခဲ့မိသည်။ သို့သော် ဤမျှအထိ ကြီးမားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ အလောင်းတစ်လောင်းက ရွှံ့နွံများ စီးဆင်းမှုကို ပိတ်ဆို့နိုင်ပါသလား။ မပိတ်ဆို့နိုင်ပေ။

သို့သော် ရွှီရှန်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အလောင်း ဆယ်လောင်းကျော် ရောယှက်ကာ တွန့်လိမ်နေသော နံရံကြီးကို ကြည့်နေလိုက်သည်။ ဖောင်းပွပြီး ပါးစပ်ဟကာ ပုပ်ပွစပြုနေသော မျက်နှာ ဆယ်ခုကျော်နှင့် ဖြူရော်နေသော မျက်လုံးများက နံရံပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး ရွှီရှန်းကို ကြည့်နေကြသည်။ သို့သော် အလောင်း ဆယ်လောင်းကျော်ဆိုလျှင်တော့ ပိတ်ဆို့နိုင်ပါသည်။

ရွှီရှန်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ရွှံ့နွံထဲမှ ဆယ်ယူရရှိခဲ့သော အရာကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ပုပ်ပွနေသော နှလုံးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ရဲကို တိုင်လိုက်ပါ…”