အခန်း ၄၆၂

အပိုင်း (၄၆၂) - ရှောင်ပိုင် ပေါ်လာခြင်း

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ချန်အန်းမြို့ ရှိ ချီ မင်းသား ၏ စံအိမ်တော် တွင်၊ မင်းသား လီကျုံးရီ သည် သူ၏ စာကြည့်ဆောင် ထဲတွင် ဒေါသထွက်နေပြီး၊ မှင်များ၊ စုတ်တံများ နှင့် စက္ကူများ မြေပြင် တစ်ခွင် ပြန့်ကျဲနေလေသည်။ သူ၏ရှေ့တွင် အလွန် လှပသော အမျိုးသမီး သုံးဦး ရပ်နေကြလေသည်။

အကယ်၍ ယဲ့ချန် သာ သည်မှာ ရှိနေမည်ဆိုလျှင်၊ ဤအမျိုးသမီး သုံးဦးမှာ မနေ့က သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော မိန်းကလေး သုံးဦး ဖြစ်ကြောင်း သူ မှတ်မိလိမ့်မည် ဖြစ်လေသည်။

“အသုံးမကျတဲ့သူ သုံးယောက်”

လီကျုံးရီ သည် အမျိုးသမီး သုံးဦးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

“လူသုံးယောက်စလုံး၊ လူတစ်ယောက်တည်းရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရတယ်ပေါ့လေ မင်းတို့ အားလုံး ဝက်ဦးနှောက် တွေလား...”

အမျိုးသမီး သုံးဦးမှာ တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး၊ အဆဲခံရခြင်းကို တိတ်တဆိတ် သည်းခံနေကြလေသည်။

လီကျုံးရီမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပို၍ ဒေါသထွက်လာသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် တံခါးရုတ်တရက် ပွင့်လာကာ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး တံခါးဝ၌ ပေါ်လာ၏။ သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ နတ်သမီးတစ်ပါးအလား လောကီနှင့် ကင်းကွာနေပုံရသည်။

ကျက်သရေရှိပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ် ငြင်းစရာမရှိအောင် လှပလွန်းလှသော်လည်း၊ လီကျုံးရီသည် သာမန်အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်လင့်ကစား မည်သည့် ကာမဆန္ဒကိုမျှ လုံးဝ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။

အကြောင်းမှာ ထိုအမျိုးသမီး၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် မြင့်မြတ်လွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအမျိုးသမီးမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဖုန်လိုင်ကျွန်းမှ ရောက်လာသော ရှောင်ပိုင်ပင် ဖြစ်သည်။ သူမကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် လီကျုံးရီ၏ ဒေါသများ ချက်ချင်း လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

“နတ်သမီး ပိုင်... ဘာကများ ဒီကို ရောက်လာစေတာလဲ...”

ရှောင်ပိုင် က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

“ကျွန်မ လမ်းလျှောက်နေတုန်း ရှင် ဒေါသထွက်နေတယ်လို့ ကြားလိုက်ရလို့ ဘာဖြစ်တာလဲ ဆိုတာ လာကြည့်တာပါ...”

လီကျုံးရီ သည် ခေါင်းငုံ့နေသော အမျိုးသမီး သုံးဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဆိုသည်။

“အဲဒါ အားလုံး အဲဒီသုံးယောက် ကြောင့်ပါ... မနေ့က ရတနာတိုက် ရဲ့ မြေပုံ ကို ကြားဖြတ်လုယူဖို့ သူတို့ကို လွှတ်လိုက်တာလေ... "

“သူတို့ အောင်မြင်ခဲ့တာ ရှင်းနေပေမဲ့၊ နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ သုံးယောက်စလုံး လူတစ်ယောက်တည်းရဲ့ လှည့်စားတာကို ခံလိုက်ရပြီး သူတို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ အားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားတာပါ...”

ရှောင်ပိုင် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ...”

ဤအမျိုးသမီး သုံးဦးသည် ချန်အန်း သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ပိုင်ယွီ မြို့တော် ၏ စွမ်းရည်များကို အသုံးပြု၍ သူမ လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သော ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦး ဖြစ်လေသည်။ သာမန်လူများနှင့် သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ သူတို့၏ တွေးခေါ်မှုတွင် ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူတို့၏ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်များမှာ ထိပ်တန်း ဆရာသခင် များနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် သာမန် ဆရာသခင် များထက် များစွာ သာလွန်ပြီး၊ သူတို့၏ စွမ်းရည်များမှာလည်း အားမနည်းပါချေ။

“မင်းတို့ဘာသာ ပြောပြလိုက်စမ်း”

လီကျုံးရီ က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ပထမ အမျိုးသမီး က ဆိုသည်။

“ကျွန်မ ရတနာမြေပုံ ကို ယူလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ နန်းတော် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ ရဲ့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးပြီး ဝိုင်းရံတာကို ခံခဲ့ရပါတယ်... “

“ကျွန်မရဲ့ လူ့အရေပြား မျက်နှာဖုံး ကို ချွတ်လိုက်နိုင်ပေမဲ့၊ နန်းတော် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ က အလွယ်တကူ လှည့်စားလို့ မရပါဘူး၊ ပြီးတော့ ယဲ့ကျင့်လန် လည်း အဲဒီမှာ ရှိနေတယ်လေ... မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာနဲ့ပဲ၊ အရှာမခံရအောင် ရတနာမြေပုံ ကို တခြား တစ်ယောက်ဆီ ကျွန်မ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ရတယ်...”

“အဲဒီအချိန်က၊ အသက် နှစ်ဆယ် ဒါမှမဟုတ် သုံးဆယ်လောက်ရှိတဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းနေတဲ့ လူတစ်ယောက် သကြားလုံးကပ် သစ်သီး တွေကို ကြည့်ပြီး သွားရည်ကျနေတာကို ကျွန်မ မတော်တဆ တွေ့လိုက်ရတယ်...”

“ ရတနာမြေပုံ ကို သူ့အပေါ် တင်ထားလိုက်မယ်လို့ တွေးလိုက်မိတယ်။ သူ့မှာ အပို တစ်ခုခု ရှိနေတယ် ဆိုတာကို တစ်ရက် နှစ်ရက်လောက်တော့ သူ သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်လိုက်တာပါ... သူက နာမည်ကြီး 'ရွေးချယ်ခံရသူ' ယဲ့ချန် ဖြစ်နေမယ်လို့ ကျွန်မ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး...”

ဒုတိယ အမျိုးသမီး က ဆက်ပြောသည်။

“ကျွန်မလည်း အလားတူ အခြေအနေမျိုး ကြုံခဲ့ရတာပါ... တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ က ဝမ်ကျန်းကဲ ကိုယ်တိုင် ကျွန်မကို ခြေရာခံခဲ့ပြီး၊ ကျွန်မလည်း ရတနာမြေပုံ ကို အပြင်ထုတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်... "

“အဲဒီအချိန်လေးမှာပဲ လူတစ်ယောက်က အရူးတစ်ယောက်လို ကျွန်မကို ပြုံးဖြီးဖြီး ကြည့်နေတာ မြင်လိုက်ရတော့၊ သူက အသင့်တော်ဆုံး လူပဲလို့ ကျွန်မ ထင်ခဲ့တာပါ... အဲဒါ ယဲ့ချန် ဖြစ်နေမယ်လို့ ကျွန်မ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး...”

တတိယ အမျိုးသမီး က ဆိုသည်။

“ကျွန်မလည်း အတူတူပါပဲ... သူ့ကို အရူး တစ်ယောက်လို့ ကျွန်မလည်း ထင်ခဲ့တာပါ... ယဲ့ချန် က တမင်တကာ လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်...”

“ သူက အရမ်းကို လှည့်စားတတ်တာပဲ၊ အရူး တစ်ယောက်လို ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်နေတာလေ... သူက အရမ်းကို ရိုးအပုံ ပေါက်တယ်... သူ့အပေါ် တစ်ခုခု တင်ထားရင် ခဏလောက်တော့ သူ သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးရင် ကျွန်မ အလွယ်တကူ ပြန်ယူလို့ ရနိုင်မယ်လို့ တွေးခဲ့တာပါ...”

နားထောင်ပြီးနောက်၊ ရှောင်ပိုင် သည် လုံးဝကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပုံရလေသည်။ သူမက ဆိုသည်။

“ ယဲ့ချန် ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ... သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အရမ်းကို ရှုပ်ထွေးတာပဲ။ သူက နင်တို့ သုံးယောက်စလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ကြိုးကိုင်နိုင်ခဲ့တာလေ... သူက နင်တို့ကို အချိန်တစ်လျှောက်လုံး လျှို့ဝှက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်၊ ခြေလှမ်းတိုင်းကို သေချာ စီစဉ်ထားတာပေါ့... “

“အဲဒါကြောင့်မို့လို့ တိုက်ဆိုင်မှုတွေ အများကြီး ရှိနေတာ... သူက လက်တစ်ချောင်းတောင် မလှုပ်ဘဲ၊ နန်းတွင်း ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို မရစေဘဲ ပစ္စည်း အားလုံးကို ရသွားခဲ့တယ်လေ... သူက မိစ္ဆာ တစ်ကောင်လို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတာပဲ”

လီကျုံးရီ က ဆိုသည်။

“သူဟာ ချူနိုင်ငံ မှာ တတိယမြောက် အားအကောင်းဆုံး ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ပြီး သိုင်းလောက မှာ ကံကြမ္မာမှ ရွေးချယ်ခံရသူ လို့ လူသိများပါတယ်... သူ့ဆီမှာ စုစုပေါင်း ရှစ်ခု ရှိတဲ့အထဲက ရတနာမြေပုံ လေးခု ရှိနေနှင့်ပြီးသားပါ... အခု သူ့ဆီမှာ ခုနစ်ခု ရှိနေပြီလေ”

အရာအားလုံးကို သူမ သိနေနှင့်ပြီးသားဖြစ်ပုံ ပေါ်သော ရှောင်ပိုင် က

“အရှင်မင်းသား၊ ချီ မင်းသား...”

“ဒါက သူဟာ အဝေးကနေ တိုက်ပွဲတွေကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ် ဆိုတာကို ပြသနေတာပါပဲ... သူတို့ သုံးယောက် လှည့်စားခံရတာက သဘာဝကျပါတယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့ကို အပြစ်ပေးဖို့ မလိုပါဘူး”

လီကျုံးရီ သည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသော်လည်း၊ ၎င်းကို အတိအကျ မပြောပြနိုင်ခဲ့ပါချေ။ သူသည်

“နတ်သမီး က သူတို့အတွက် တောင်းဆိုပေးနေမှတော့၊ ထားလိုက်ပါတော့...”

ရှောင်ပိုင် က ဆိုသည်။

“အခုလောလောဆယ် အရေးအကြီးဆုံးက ယဲ့ချန် ဆီကနေ ရတနာမြေပုံ ကို ရဖို့ နည်းလမ်း ရှာဖို့ပဲလေ... သူ့ဆီမှာ ခုနစ်ခု ရှိနေတယ် ဆိုမှတော့ အဋ္ဌမမြောက် တစ်ခုအတွက် သူ စီစဉ်နေတာ သေချာတယ်... "

“သူက မယုံနိုင်လောက်အောင် ကောက်ကျစ်ပြီး၊ သူ လုပ်မယ့် လှုပ်ရှားမှု တိုင်းကို တွက်ချက်ထားတာ... အဋ္ဌမမြောက် မြေပုံ ကလည်း သေချာပေါက် သူ့အပိုင် ဖြစ်လာမှာပဲ... သူ့ဆီမှာ ရတနာမြေပုံ တွေ အားလုံး ရှိလာတဲ့ အချိန်အထိ ငါတို့ စောင့်ပြီးမှ သူ့ကို ဖမ်းလို့ ရတာပေါ့”

“အဲဒါ အလုပ်ဖြစ်မယ် မထင်ဘူး...”

လီကျုံးရီ က ဆိုသည်။

“နတ်သမီး... အဋ္ဌမမြောက် ရတနာမြေပုံ က ကျွန်တော့် ခမည်းတော် ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာပါ... ရတနာမြေပုံ ကို ခိုးသွားတာ ယဲ့ချန် ဆိုတာ သိလိုက်ရတော့၊ သူ့ကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ ကျွန်တော် စီစဉ်ခဲ့တာပါ... “

“ ဒါပေမဲ့၊ အဲဒါက တိုက်ဆိုင်မှု လား ဒါမှမဟုတ် သူက ကြိုတင် စီစဉ်ထားတာလား ဆိုတာတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး၊ သူက မနက်စောစော ယဲ့ကျင့်လန် ရဲ့ နေအိမ်ကို သွားခဲ့တာလေ...”

“ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ယဲ့ကျင့်လန် နန်းတော် ထဲကို ဝင်သွားတယ်... ကျွန်တော့် ခမည်းတော် နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့အတွက် သူက ရတနာမြေပုံ ကို ယဲ့ကျင့်လန် ဆီ လွှဲပေးလိုက်တာလို့ ကျွန်တော် သံသယရှိတယ်...”

ရှောင်ပိုင် က ဆိုသည်။

“အဲဒါ တိုက်ဆိုင်မှု လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ယဲ့ချန် က အရမ်း ဉာဏ်ကောင်းတယ်... သူက ကိစ္စတွေကို အရမ်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တယ်လေ... ဟန်ဆန်း ရတနာတိုက် ဟာ သိုင်းလောကသား တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ သူ့အတွက် အသုံးအဝင်ဆုံး နဲ့ အလိုချင်ဆုံး အရာပဲလေ...”

“သူတို့ သေချာပေါက် လိုချင်တာက အထဲမှာ ရှိတဲ့ သိုင်းပညာ အမွေအနှစ် ပဲ၊ ပြီးတော့ ရှင့်ရဲ့ ခမည်းတော် လိုချင်တာက စည်းစိမ်ချမ်းသာ လေ...”

“သူတို့က ကိုယ်လိုအပ်တာကို ကိုယ်စီ ရကြမှာဆိုတော့၊ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ပူးပေါင်းနိုင်ကြမှာပါ၊ ဘာပဋိပက္ခမှ မရှိဘဲနဲ့ပေါ့... သူတို့က ရှင့်ခမည်းတော် ရဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့မှုကိုတောင် ရရှိဦးမှာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိတဲ့ အခြေအနေ တစ်ခုပါပဲ... “

“ဒီလူဟာ ထူးထူးခြားခြား ဉာဏ်ကောင်းရုံ သာမကဘဲ အလွန် အကျိုးအကြောင်း ဆင်ခြင်တတ်သူ တစ်ယောက်ပါ... အရှင်မင်းသား၊ သူ့ကို မစော်ကားမိပါစေနဲ့... ရှင် လုပ်ခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့ သူ့ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ရပါမယ်”

လီကျုံးရီ က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

“ယဲ့ချန် ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ချန်အန်း မှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ရဲ့ အကာအကွယ်ကို ရရှိစေရုံ သာမကဘဲ၊ လောကမှာ နံပါတ်တစ် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်တဲ့ ကူမော့ ရဲ့ အကာအကွယ်ကိုလည်း ရရှိစေမှာပါ... ချန်အန်း မှာ ဘယ်သူမှ သူ့ကို ထိလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ရှောင်ပိုင် က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ကူမော့ လည်း ချန်အန်း မှာ ရှိနေတာလား...”

“ဟုတ်ပါတယ်...”

လီကျုံးရီ က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“နတ်သမီး က ကူမော့ ကို သိလို့လား...”

“ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ကြားမှာ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အရ နာကြည်းချက် ရှိတယ်လေ...”