အခန်း ၄၆၃

အပိုင်း (၄၆၃) -ဟန်ဆန်းရတနာတိုက်

ရှောင်ပိုင် က ဆိုသည်။

“သူက လောကမှာ အားအကောင်းဆုံးပဲ၊ အဲဒီ ဘွဲ့နာမည် နဲ့ တကယ် ထိုက်တန်ပါတယ်... ကျွန်မက သူ့ကို မယှဉ်နိုင်သေးပါဘူး... အရှင်မင်းသား၊ သူ မြို့တော် မှာ ရှိနေမှတော့ ဟန်ဆန်း ရတနာတိုက် ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြတာပေါ့... “

“ မနက်ဖြန် အိမ်ရှေ့မင်းသား အခမ်းအနား ပြီးရင်၊ ရှင့်ရဲ့ နယ်မြေ ကို မြို့တော် ကနေ တိုက်ရိုက် ထွက်သွားလိုက်ပါ... ဒီမှာ ဆက်ပြီး မနေပါနဲ့တော့”

လီကျုံးရီမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားသည်။ နတ်သမီး၏ ထူးခြားလှသော နည်းလမ်းများကို သူ လွန်စွာ အံ့အားသင့်မိသည်။

ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က ထိုနတ်သမီးသည် သူ့ထံ ရုတ်တရက် ချဉ်းကပ်လာကာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ သူမကိုယ်သူမ ပင်လယ်ရပ်ခြားမှ မြေမသေမျိုးတစ်ဦးဟု မိတ်ဆက်ပြီး၊ စပါးကြီးမြွေကံကြမ္မာပါသူတစ်ဦးအား ထီးနန်းတက်နိုင်ရန် ကူညီပေးရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုသို့ ကူညီခြင်းဖြင့် နဂါးအသွင်ပြောင်းကာ ကောင်းကင်ဘုံမသေမျိုးအဖြစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူမက ဆိုခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် လီကျုံးရီတစ်ယောက် သူမအား အယုံအကြည်မရှိခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ထူးခြားလှသော အရှိန်အဝါကြောင့်သာ ဆက်သွယ်ဖြစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူ လွန်စွာ အံ့ဩရတော့သည်။

အထင်ရှားဆုံးဥပမာမှာ သူ၏ အစေခံမ သုံးဦးပင် ဖြစ်သည်။ သာမန်အရပ်သူများသာ ဖြစ်သော ထိုမိန်းကလေးများသည် နတ်သမီး၏ လေ့ကျင့်ပေးမှု တစ်လအတွင်းမှာပင် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ လီကျုံးရီ နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်ပင် တန်းတူထားခဲ့သော ထိုနတ်သမီးပိုင်မှာ ကူမော့ကို ကြောက်ရွံ့နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

ကူမော့သည် အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး စစ်တပ်များကိုပင် အမှုမထားနိုင်သည့် လောက၏ အသန်မာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသော်လည်း၊ နတ်သမီးပိုင်ကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးလောက် မစွမ်းဆောင်နိုင်ဟု သူ အမြဲ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ယခုမြင်တွေ့နေရသော အခြေအနေမှာမူ သူ၏ ထင်မြင်ချက်များ လွဲမှားနေပုံပင် ဖြစ်သည်။

“နတ်သမီး...”

လီကျုံးရီ က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ကူမော့ က အဲဒီလောက် အစွမ်းထက်တာလား... ခင်ဗျားက နတ်ဘုရား တစ်ပါး မဟုတ်ဘူးလား...”

နတ်သမီး ပိုင် က ဆိုသည်။

“မြေ မသေမျိုး နယ်ပယ် ကပ်ဘေး ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ဒီသေမျိုး လောက ကို ကျွန်မ ရောက်လာခဲ့တာပါ... ကျွန်မရဲ့ နည်းလမ်း အများအပြားကို အချိန်တိုအတွင်း သုံးလို့ မရသေးပါဘူး... အသားကျဖို့ လိုပါတယ်... အလွန်ဆုံး တစ်နှစ် အတွင်းမှာ၊ ကူမော့ က ဘာပြဿနာမှ ရှိလာမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး”

လီကျုံးရီ ရုတ်တရက် နားလည်သွားပြီး စိတ်အေးသွားလေသည်။ သူက ဆိုသည်။

“နတ်သမီး ရဲ့ စကားကို ကြားရတာ ကျွန်တော် စိတ်အေးသွားပါပြီ... ကျွန်တော် အစိုးရိမ်ဆုံး ကိစ္စကတော့ စစ်တပ် ကို ဖွဲ့စည်းတဲ့ အချိန်မှာ ကူမော့ ရဲ့ ကြားဖြတ် တားဆီးမှုနဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာကိုပါပဲ...”

“ သူက ယဲ့ကျင့်လန်၊ ကျောက်ချင်းဖုန်း၊ စုဇီယို နဲ့ ဒုတိယ အစ်ကို ရဲ့ အဖွဲ့က တခြားလူတွေ နဲ့ ဆက်ဆံရေး အရမ်း ကောင်းတယ်လေ... ကျွန်တော်သာ စစ်တပ် ကို ဖွဲ့စည်းမယ် ဆိုရင်၊ သူက ဒုတိယ အစ်ကို ကို သေချာပေါက် ကူညီမှာဖြစ်ပြီး၊ သူက စစ်တပ်တွေကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘူး...”

ရှောင်ပိုင် က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

“စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး... ရှင့်ရဲ့ နယ်မြေ ကို ရောက်တာနဲ့၊ ရှင့်ကို သိုင်းပညာ လျှို့ဝှက် ကျမ်းစာ တွေ အများကြီး ကျွန်မ ပေးပါ့မယ်...”

“ ပါရမီရှင်တွေကို ရှင် စုဆောင်းနိုင်ပြီး ငွေကြေးတွေနဲ့ ကျမ်းစာတွေ ပေးဖို့ မနှမြောပါနဲ့... အဲဒီအခါကျရင် ရှင့်အတွက် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ကျွန်မ လေ့ကျင့်ပေးနိုင်ပါတယ်...”

လီကျုံးရီ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး အမျိုးသမီး သုံးဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဆိုသည်။

“ဒီသုံးယောက်ကို လေ့ကျင့်ပေးသလိုမျိုးလား...”

ရှောင်ပိုင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူမအတွက်မူ သာမန်ကျွမ်းကျင်သူများကို လေ့ကျင့်ပေးရသည်မှာ အလွန်လွယ်ကူသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ ပိုင်ယွီမြို့တော်၏ သိုလှောင်ရုံအတွင်း အမြန်သင်ယူနိုင်သော သိုင်းပညာနည်းစနစ်များစွာရှိပြီး၊ အထူးသဖြင့် "လောဘကြီးသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်" မှာ အခြားသူများ၏ အတွင်းအားကို တိုက်ရိုက်စုပ်ယူနိုင်သဖြင့် အလွန်အစွမ်းထက်လှသည်။

သူမ၏ နည်းလမ်းမှာ ရက်စက်သည်။ လူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ မူလဝိညာဉ်ကို ထုတ်ယူကာ ဘိုင်ယွီမြို့တော်၏ စွမ်းရည်ဖြင့် သန့်စင်ပြီးနောက် သိုင်းပညာစိတ်ဆန္ဒနှင့် အသိစိတ်ကိုသာ ချန်ထားသည်။

ထို့နောက် သင့်လျော်မည့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် အစွမ်းထက်သော လက်ပါးစေတစ်ဦးကို ရရှိသွားသည်။ ဖုန်လိုင်ကျွန်းမှ သူများကဲ့သို့ အလိုအလျောက် ကြီးထွားနိုင်စွမ်းမရှိသော်လည်း၊ ရှောင်ပိုင်ဖန်တီးထားသူများသည် သူမ၏ အမိန့်ကိုသာ နာခံမည့် အသိစိတ်ရှိသော ရုပ်သေးရုပ်များ ဖြစ်လာကြသည်။

သို့သော် ရှောင်ပိုင်၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ယခင်ကျွန်းပိုင်ရှင်များနှင့် မတူပေ။ ပထမနှင့် ဒုတိယကျွန်းပိုင်ရှင်များသည် မျိုးရိုးမြင့်လမ်းစဉ်ကို လိုက်ခဲ့ကြပြီး ဝိညာဉ်များကို လွတ်လပ်စွာ ဖွံ့ဖြိုးခွင့်ပေးခဲ့သည်။

ရှောင်ပိုင်မူကား လူသားတို့၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ နားလည်သော သူမသည် လီကျုံးရီကို ဧကရာဇ်ဖြစ်လာစေရန် ကူညီပေးခြင်းဖြင့် သူမ၏ ရည်မှန်းချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

ချန်အန်းမြို့၊ ယဲ့စံအိမ်တော်တွင်မူ အရေးကြီးသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ယဲ့ကျင့်လန်သည် နန်းတော်တွင် နောက်ဆုံးရတနာမြေပုံအပိုင်းအစကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ယဲ့ချန်၏ မြေပုံလေးခုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ ထိုမြေပုံသည် ရိုးရိုးမြေပုံမဟုတ်ဘဲ ကဗျာတစ်ပုဒ် ဖြစ်နေကြောင်း ဖော်ထုတ်လိုက်နိုင်သည်။

စုဇီယိုက ထိုကဗျာကို ပုံဖော်လိုက်သည့်အခါ ဟန်ဆန်းရတနာတိုက်၏ တည်နေရာကို ချန်အန်းမြို့ရှိ ရေကန်တစ်ခုအတွင်း၌ တည်ရှိကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ ယဲ့ကျင့်လန်သည် အချိန်မဆိုင်းဘဲ နန်းတော်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ကို စေလွှတ်၍ ရေကန်ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ဝိုင်းရံထားလိုက်သည်။

ကူမော့သည် ရေကန်ကမ်းပါးတွင် ရပ်ကာ ရေပြင်ကို လက်ချောင်းဖြင့် တို့ထိကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အတွင်းအားသည် ရေကန်ကြမ်းပြင်သို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး တည်နေရာကို စူးစမ်းရှာဖွေလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် ရေကန်အတွင်းမှ အချက်အလက်များကို ရရှိသွားပုံရပြီး ယဲ့ကျင့်လန်ကို မော့ကြည့်ကာ စကားဆိုရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

“ရေကန်ကြမ်းပြင်က ဝင်္ကပါ မှာ လှိုင်းဂယက်လေးတွေ ရှိနေတယ်၊ အဲဒါက အဝင်ဝ ဖြစ်ရမယ်...”

ယဲ့ကျင့်လန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ စုဇီယိုအား လိုအပ်သည့် ညွှန်ကြားချက်များ ပေးကာ နန်းတော်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ကို ယာယီကွပ်ကဲရန် တာဝန်ပေးအပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ရေကန်ထဲသို့ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ခုန်ဆင်းသွားသည်။ ယဲ့ချန်နှင့် ကူမော့တို့သည်လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အချက်ပြကာ စွမ်းအင်များကို စုစည်းပြီး ရေထဲသို့ လိုက်လံဝင်ရောက်သွားရာ၊ သူတို့၏ ပုံရိပ်များသည် စိမ်းပြာရောင်ရေလှိုင်းများကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရေကန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ရေစီးကြောင်းများသည် ရေညှိများနှင့် ရောယှက်ကာ ပြင်းထန်နေသည်။ ကူမော့သည် မိမိလက်ဖဝါးမှ မှိန်ပျပျအလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး နောက်ကျိနေသော ရေကို ဖောက်ထွင်းကာ ရွှံ့နွံလွှာကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ရေကန်ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်မျက်နှာပြင်တွင် ပါကွပုံစံတစ်ဝက်ကို ထွင်းထုထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းမှာ ရတနာမြေပုံပါ ကဗျာတွင် ဆိုထားသည့် "ရေကိုဖုံးကွယ်ထားသော ချန်အဋ္ဌဂံ" ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ယဲ့ချန်သည် ကျောက်မျက်နှာပြင်ကို စမ်းသပ်ရင်း အဋ္ဌဂံအပေါက်များထဲသို့ လက်ချောင်းများဖြင့် ထိုးကြည့်လိုက်ရာ "ကလစ်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုသုံးဦးစလုံး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ကျောက်ပြားများ ပြန်လည်ပိတ်သွားကာ သူတို့သည် ရေကန်နှင့် လုံးဝသီးခြားဖြစ်သွားတော့သည်။

သူတို့ဖြတ်သန်းလာသည့် လမ်းကြောင်းမှာ ကျဉ်းမြောင်းသော်လည်း အဆုံးတွင်မူ ကျယ်ဝန်းလှသော အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းများဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသည့် မြေအောက်ခန်းမတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ အမိုးခုံးတွင် တပ်ဆင်ထားသော တောက်ပသည့်ပုလဲများကြောင့် နေရာတစ်ခုလုံးမှာ ရွှေရောင်ငွေရောင်တို့ဖြင့် လင်းလက်နေသည်။

ပုံကျနေသည့် ရတနာများ၊ ကျောက်စိမ်းအသုံးအဆောင်များ၊ ရှေးဟောင်းဓားသေတ္တာများနှင့် ပိုးသားကျမ်းလိပ်များ ပြန့်ကျဲနေခြင်းက ဟန်ဆန်းရတနာတိုက်၏ စစ်မှန်သော ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် မြင်ကွင်းကို ဖော်ပြနေတော့သည်။

“ရှာတွေ့ပြီ”

မြေအောက်အကျဉ်းထောင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိနေသော အမည်းရောင်သံယဇ်ပလ္လင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ယဲ့ကျင့်လန်၏ အကြည့်တို့မှာ ပိုမိုထက်မြက်ပြတ်သားလာသည်။

ထိုယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် အမည်းရောင်စွမ်းအင်တန်းများ ဝဲပျံလျက်ရှိသော အမည်းရောင်ပုလဲတစ်လုံးသည် လည်ပတ်နေသည်။ ၎င်းမှာ ကပ်ဆိုးနတ်ဘုရား ချန်ရစ်ခဲ့သော အဆိပ်ပုလဲဖြစ်ပြီး၊ ကူမော့၏ လက်ထဲတွင်ရှိသည့် အရာနှင့် အသွင်သဏ္ဍာန် အတိအကျတူညီနေသည်။

အဆိပ်ပုလဲများနှင့် ပတ်သက်၍ အတွေ့အကြုံရှိပြီးဖြစ်သော ကူမော့သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ရှေ့သို့တိုးလာသည်။

သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် စစ်မှန်သောချီစွမ်းအားကို စုစည်းလိုက်ပြီးနောက်၊ သံညှပ်ကလေးများဖြင့် ကိုင်တွယ်သကဲ့သို့ အဆိပ်ပုလဲကို တည်ငြိမ်စွာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်တွင်ပင် ပုလဲတစ်ဝိုက်မှ အမည်းရောင်စွမ်းအင်တန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထိုအခါ.

“တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ”

ကူမော့က ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်သည်။

ယဲ့ကျင့်လန် က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ...”

ကူမော့ က ဆိုသည်။

“ငါ အပြင်မှာ ရှိနေတုန်းက၊ ဒီမြေအောက်နန်းတော် ထဲမှာ ငါ့ရဲ့ အာရုံခံစားမှု တွေကို ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ အထူး ကန့်သတ်ချက် တစ်ခု ရှိနေတယ် ဆိုတာကို သေချာပေါက် ခံစားခဲ့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါ အခု မရှိတော့ဘူး... “

“ကန့်သတ်ချက် သာ မရှိခဲ့ဘူး ဆိုရင်၊ ဒီလောက် ရက်အကြာကြီး ကြိုးစားပြီးတဲ့ နောက်မှာတောင် အဆိပ်ပုလဲ ကို ငါ ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

ယဲ့ကျင့်လန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

“မြေအောက်နန်းတော် ရဲ့ တည်ဆောက်ပုံ က သိပ်ပြီး အဆင့်မြင့်တာတော့ မဟုတ်ဘူး... စည်း မရှိဘဲနဲ့၊ ဒီလောက် သေချာ ပုန်းကွယ်နေဖို့ ဆိုတာ တကယ်တော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီ စည်း ဟာ မြေအောက်နန်းတော် ရဲ့ ဝင်္ကပါ နဲ့ ဆက်စပ်နေသင့်တယ်... ငါတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာ ကြည့်လိုက်ရင် တစ်ခုခုတော့ ရှာတွေ့နိုင်မှာပါ...”

ကူမော့ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

“ချီမြောင်ရွှမ် ဟာ သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး... သူ့ရဲ့ စည်း ကို မဖြေရှင်းရင် နောက်နောင်မှာ ဒုက္ခတွေ သေချာပေါက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... အပြင်က စစ်သားတွေကို တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရွှေ့ဖို့ အထဲ ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ရင် သူတို့တွေ အတွက် အန္တရာယ် တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရနိုင်တယ်...”

ယဲ့ကျင့်လန် အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

“ငါတို့ သေချာ ရှာရမယ်”