အခန်း ၄၆၄
Vol. 36 Ch. 464
အပိုင်း (၄၆၄) -ထူးဆန်းသောပန်းချီကား
ယဲ့ချန်သည် ဤအခြေအနေကြောင့် ကြက်သီးထသွားမိသည်။ မကြာသေးမီက ကံဆိုးကံကောင်းများ ရောထွေးနေခဲ့သည့်သူ့အတွက် ယခုမြင်ကွင်းသည် သာမန်မဟုတ်မှန်း သိလိုက်သည်။
ကူမော့ပင်လျှင် ဤနေရာ၏ စည်းများကို အလွန်အလေးအနက်ထား၍ သတိကြီးစွာ ကိုင်တွယ်နေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အန္တရာယ်မှာ အလွန်ကြီးမားမည်မှာ သေချာနေသည်။ ထို့ကြောင့် ရွှံ့ရုပ်ဆိုင်တွင်ကဲ့သို့ အမှားမျိုးကို ထပ်မလုပ်မိစေရန် သူ အထူးသတိထားနေရတော့သည်။
ချက်ချင်းပင်၊ ယဲ့ချန် က ဆိုသည်။
“အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီး နဲ့ ယဲ့ကျင့်လန် တို့ပဲ ရှာကြပါ... ကျွန်တော် ဝင်မပါတော့ဘူး... ကျွန်တော့် ကံကြမ္မာ က ခန့်မှန်းလို့ မရဘူးလေ၊ ခင်ဗျားတို့ကို ဒုက္ခ မပေးချင်ဘူး”
ကူမော့ သည် ယဲ့ချန် ၏ အခက်အခဲကို နားလည်သဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။
“ဒါဆို အနားယူဖို့ နေရာ တစ်ခုခု ရှာလိုက်ပါ... ဒီမှာ ရတနာ တွေ အများကြီး ရှိတယ်... မင်း သဘောကျတာ တစ်ခုခု တွေ့ရင် ယူသွားလိုက်...”
“အဲဒါ ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ၊ ဟီးဟီး”
ယဲ့ချန်သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် သေတ္တာများကို ရွေးချယ်ဖွင့်လှစ်နေစဉ် ကူမော့နှင့် ယဲ့ကျင့်လန်တို့ကမူ ဝှက်ထားသော ကန့်သတ်ချက်များကို ရှာဖွေရန် ကျောက်နံရံများကို စူးစမ်းနေကြသည်။
ကံဆိုးမည့်အရေးကို စိုးရိမ်သော ယဲ့ချန်သည် နံရံဝင်္ကပါများကို ရှောင်ရှားပြီး အလယ်ရှိ သေတ္တာကြီးများကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ တတိယမြောက်သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် လိပ်ထားသော ရှေးဟောင်းပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ပန်းချီကားကို ဖြန့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အရောင်ခုနစ်မျိုး ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံတူကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပြုံးရွှင်နေပြီး၊ နံနက်ခင်းဆီးနှင်းစက်များဖြင့် စိုစွတ်နေသည့် မက်မွန်ပန်းများအလား နူးညံ့ကာ ကြယ်ရောင်များ စွန်းထင်းနေသကဲ့သို့ တောက်ပသည်။
သဘာဝအတိုင်း နီမြန်းသော သူမ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အနည်းငယ်ကွေးတက်နေသဖြင့် ပျားရည်များပင် စီးကျလာမည့်အလား ချိုမြိန်လှသည်။
သူမဝတ်ဆင်ထားသော အရောင်ခုနစ်မျိုး ဂါဝန်မှာ တဖျတ်ဖျတ်လက်နေပြီး၊ ရွှေချည်ဖြင့်ထိုးထားသည့် တိမ်တိုက်ပုံစံများမှာ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုအလိုက် ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေသည်။ ရေတံခွန်အလား စီးကျနေသော အမည်းရောင်ဆံကေသာကို အလှဆင်ထားသည့် ကျောက်စိမ်းတန်ဆာများမှာလည်း ယိမ်းနွဲ့နေသည်။
သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နွေဦးအလင်းရောင်ကိုပင် အရည်ပျော်ကျသွားစေသကဲ့သို့ လှပလွန်းလှသည်။
“ကျွတ် ကျွတ်၊ ဒါ တကယ့်ကို လှတာပဲ”
ယဲ့ချန် သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ ပန်းချီကား ထဲရှိ အမျိုးသမီး ၏ စကတ်အနားသတ် ကို မသိစိတ်အရ ကိုင်နေမိလေသည်။
“သူမသာ တကယ့် အစစ်အမှန် ဆိုရင် ကောင်းမှာပဲ၊ သူမက အရမ်း လှတယ်...”
သူ စကားမဆုံးမီမှာပင်၊ ပန်းချီကား ထဲရှိ အမျိုးသမီး ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် အပေါ်သို့ ကွေးတက်သွားပြီး အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြနေတော့သည်။
ယဲ့ချန် က ချီးကျူးလိုက်သည်။
“သူမ ပြုံးလိုက်တော့ ပိုတောင် လှသွားသေးတယ်...”
‘ဟင်... သူမ ပြုံးလိုက်တာလား'
‘ဘုရားရေ၊ ငါ ထပ်ပြီးတော့လား'
ယဲ့ချန် ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“အစ်ကိုကြီး...”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ပန်းချီကား ထဲရှိ အမျိုးသမီး ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတန်း တစ်ခု လက်သွားပြီး ယဲ့ချန် မှာ ရုတ်တရက် အေးခဲသွားတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကူမော့သည် ယဲ့ချန် ၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အလျင်အမြန် ရောက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ...”
ယဲ့ချန် သည် ခေါင်းကို ကုတ်ကာ၊ သူ၏ လက်ထဲရှိ ပန်းချီကား ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး မျက်နှာပြောင်တိုက်ကာ မေးလိုက်သည်။
“အစ်ကိုကြီး... မလှဘူးလား...”
ကူမော့... "??"
ဤအချိန်တွင်၊ ယဲ့ချန် ၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် ယဲ့ကျင့်လန် လည်း ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရပြီး၊ တစ်ခုခု ရှာတွေ့သွားပြီဟု ထင်မှတ်ကာ ယဲ့ချန် ၏ မေးခွန်းကို သူ ကြားလိုက်ရလေသည်။
ယဲ့ကျင့်လန် မှာ စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ဘဲ ဆိုသည်။
“မင်း မေးတာ ဒါပဲလား...”
“ ပန်းချီကား ကို ကျွန်တော် လိုချင်တယ်...”
ယဲ့ကျင့်လန် က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ဘာလဲ၊ ပြန်ယူသွားပြီး မင်းနဲ့အတူ အိပ်မလို့လား...”
“အင်း...”
ယဲ့ကျင့်လန်... "??"
ပန်းချီကားကို ကိုင်ထားပြီး၊ လုံးဝ နစ်မြောနေသည့်အလား "အင်း" ဟု ဆိုနေသော ယဲ့ချန် အား ကူမော့ နှင့် ယဲ့ကျင့်လန် တို့က ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ မျက်ခုံးများမှာ မသိစိတ်အရ တွန့်ကွေးသွားတော့သည်။
"သနားစရာကောင်းလိုက်တာ"
ယဲ့ချန်၏ ထူးဆန်းလွန်းသော တွေးခေါ်မှုပုံစံကြောင့် ယဲ့ကျင့်လန်သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မျက်စိစုံမှိတ်ကာ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ ကူမော့မှာလည်း ယဲ့ချန်၏ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော အပြုအမူများကို လိုက်မမီနိုင်တော့သဖြင့် ခေါင်းသာခါကာ ကန့်သတ်ချက်များ ကို ရှာဖွေရန်သာ အာရုံစိုက်လိုက်တော့သည်။
နှစ်ဦးစလုံးမှာ လောကတွင် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြသည့်အတိုင်း သူတို့၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ထက်မြက်သည်။ ကူမော့သည် လက်ချောင်းထိပ်မှစစ်မှန်သည့်ချီစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ကာ မြေအောက်နန်းတော်၏ ကျောက်နံရံနှင့် ကြမ်းပြင်များကို တစ်လက်မမကျန် စေ့စပ်သေချာစွာ စစ်ဆေးသည်။
ယဲ့ကျင့်လန်မှာလည်း မျက်လုံးကိုမှိတ်ကာ လေထုအတွင်းရှိ သိမ်မွေ့လှသော စွမ်းအင်အတက်အကျများကို အာရုံခံနေသည်။ ခန်းမအတွင်း၌ ယဲ့ချန်တစ်ယောက်တည်း ရတနာများကို ရှာဖွေရင်း ပျော်ရွှင်စွာ မြည်တွန်သံများသာ ဟိန်းထွက်နေသည်။
အချိန်အတန်ကြာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက် ကူမော့သည် နန်းတော်၏ သာမန်ဟု ထင်ရသော ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူသည် အေးစက်နေသည့် အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လက်ဖဝါးကို ညင်သာစွာ ဖိချလိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားပုံဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တော့သည်။
"ရှာတွေ့ပြီလား..."
ယဲ့ကျင့်လန် သည် အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာလေသည်။
"အင်း၊ အရမ်းကို သေချာ ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ..."
ကူမော့ က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။
"အဲဒါက အဆောက်အအုံ ရဲ့ မျက်နှာပြင်မှာ တွယ်ကပ်နေတဲ့ စည်း တစ်ခု မဟုတ်ဘဲနဲ့၊ မြေအောက် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာက မြေကြော တစ်ခုနဲ့ တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်ထားတာ...”
“ ဒီ စည်း ဟာ အကာအကွယ် တစ်ခုထက်စာရင်၊ ထောင်ချောက် တစ်ခု၊ ရှေးဟောင်း ဝင်္ကပါ တစ်ခုနဲ့ ပိုတူတယ်... ဘာအထူး စွမ်းအားမှ မရှိဘဲနဲ့၊ ငါ့ရဲ့ မူလဝိညာဉ် က အဲဒါကို အာရုံမခံနိုင်ခဲ့တာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါဘူး..."
ကူမော့သည် လက်ချောင်းထိပ်မှ ချီစွမ်းအားများကို လည်ပတ်စေကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများကို ဖော်ပြရင်း
"ကြည့်စမ်း၊ ဒီစည်း ရဲ့ အဓိကအချက်အချာက မြေအောက်အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာအထိ ဆန့်ထွက်နေပြီး ရေကန်အောက်ခြေက ရေစီးကြောင်းစနစ်နဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတယ်။ “
“အဲဒါကို အတင်းအကျပ် အသက်သွင်းလိုက်တာ ဒါမှမဟုတ် မှားယွင်းတဲ့နည်းလမ်းနဲ့ ဖယ်ရှားလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဒီနေရာရဲ့ ဘူမိဗေဒမျှတမှု ပျက်ယွင်းသွားပြီး ရေကန်တစ်ခုလုံးရဲ့ ရေမှတ်ရုတ်တရက်ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်။ “
“အဲဒီအခါ မြေအောက်နန်းတော်တစ်ခုလုံး ပျက်စီးမြုပ်နှံသွားရုံတင်မကဘဲ ရေတွေနောက်ပြန်စီးဆင်းမှုကြောင့် ချန်အန်းမြို့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတချို့ပါ ရေလွှမ်းမိုးမှုဒဏ် သက်ရောက်နိုင်တယ်။ အကျိုးဆက်တွေက စိတ်ကူးကြည့်လို့တောင် မရနိုင်ဘူး။ ဒီက ရတနာတွေကို ယူဖို့နေနေသာသာ၊ ဝင်လာတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်သွားရင်တောင် အံ့ဩစရာပဲ"
ဟု လေးလေးနက်နက် ရှင်းပြလိုက်သည်။
ယဲ့ကျင့်လန်ကလည်း တည်ငြိမ်သောလေသံဖြင့်
"အဲဒါက အဲဒီအဘိုးကြီး ချီမြောင်ရွှမ်ရဲ့ စရိုက်နဲ့ အကိုက်ညီဆုံးပဲ။ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ လူ့အသက်ဆိုတာ ပုရွက်ဆိတ်လောက်တောင် အရေးမပါဘူး”
“ဒါကြောင့် သာမန်လူတစ်ယောက် ဝင်လာခဲ့ရင် ယဲ့ချန်လို ကံကောင်းလို့ အဆိပ်ပုလဲကို ရှောင်ရှားနိုင်ရင်တောင်မှ၊ ဒီကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးတဲ့ ဝင်္ကပါကြောင့် ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်ပြီး ချန်အန်းမြို့ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေဦးမှာပဲ"
ဟု မှတ်ချက်ပြုသည်။
ကူမော့မှာလည်း သူမ၏ စကားကို သဘောတူသည့်အလား ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။
"အစ်ကိုကူ၊ အဲဒါကို မင်း ဖြေရှင်းနိုင်မလား..."
ယဲ့ကျင့်လန် က မေးလိုက်သည်။
"နည်းနည်းတော့ ဒုက္ခများတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သိပ်တော့ မဆိုးပါဘူး..."
ကူမော့က ရှင်းပြလိုက်သည်။
"ဒီကန့်သတ်ချက်က မြေကြောတွေနဲ့ တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေတာ။ အင်အားသုံးပြီး ဖျက်ဆီးဖို့ဆိုတာ အန္တရာယ် အရမ်းများတယ်။ စွမ်းအင်ပုံစံကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး အရေးအကြီးဆုံး 'အမှတ်' တွေကို ရှာဖွေဖို့ သန့်စင်တဲ့ အတွင်းအားလိုအပ်တယ်”
“ မြေကြောရေကို မနှောင့်ယှက်ဘဲနဲ့ အဲဒါတွေကို တစ်ခုချင်းစီ ခွဲထုတ်ဖျက်ဆီးနိုင်ပါတယ်။ အချိန်တော့ နည်းနည်းယူရလိမ့်မယ်"
ဤ ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးတက်သည့်ဝင်္ကပါကို ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ ဝင်္ကပါကျွမ်းကျင်သူများအတွက်ပင် အလွန်ခက်ခဲသော ဒုက္ခတစ်ခုဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်မျှ မှားယွင်းစွာကိုင်တွယ်လိုက်ရုံဖြင့် ဝင်္ကပါတစ်ခုလုံး အလိုအလျောက် ပျက်စီးသွားနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ကူမော့တွင် ပေါများသော စစ်မှန်သည့်ချီစွမ်းအားများ ရှိနေသဖြင့် ဝင်္ကပါ၏ အဓိကအမှတ်များကို အရင်ဆုံး တည်ငြိမ်သွားအောင် ပြုပြင်နိုင်ခဲ့သည်။
"အစ်ကိုကူ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆက်လုပ်ပါ... မင်းကို ငါ ကာကွယ်ပေးထားပါ့မယ်"
ယဲ့ကျင့်လန် က အလျင်အမြန် ဆိုသည်။
ကူမော့သည် ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ချီစွမ်းအားများကို မြေကြီးထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ စီးဝင်စေလိုက်သည်။ မြေအောက်နန်းတော်တစ်ခုလုံးမှာ အနည်းငယ်တုန်ခါနေပြီး လေထုထဲတွင် မမြင်ရသော ဖိအားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
ကူမော့သည် ဝင်္ကပါကို ဖျက်ဆီးရန် အာရုံစိုက်နေရင်း အချိန်များကုန်လွန်သွားသည်။ နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင်မူ သူ၏လက်ဖဝါးမှ အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားတော့သည်။
ကူမော့ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။
"ပြီးပြီ... အကာအကွယ်စည်းကို လုံးဝဖယ်ရှားပြီး မြေကြောတွေနဲ့ ဆက်သွယ်မှုကိုလည်း ဖြတ်တောက်လိုက်ပါပြီ။ ဒီနေရာက အခု လုံခြုံသွားပါပြီ။ ဒီက တန်ဖိုးရှိတဲ့ပစ္စည်းတွေကို သယ်ထုတ်ဖို့ လူတွေကို အချိန်မရွေး စီစဉ်နိုင်ပါတယ်။ ခို့ရွှီးအပျက်အစီးတွေက တန်ဖိုးရှိပေမဲ့ အခုရလိုက်တဲ့ ဒီရတနာတွေက စစ်မြေပြင်က စစ်သားတွေကို ပိုပြီး အသက်ကယ်ပေးနိုင်မှာပါ"
ယဲ့ကျင့်လန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။
"ဒီငွေတွေက အများကြီး ဖြစ်နေပါပြီ... အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းရရင် ငွေ တုံး နှစ်သိန်း အောက်တော့ မနည်းနိုင်ပါဘူး..."
“ အဲဒါက လက်နက်တွေနဲ့ သံချပ်ကာ တွေ အများကြီး လုပ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်... ကျန်းနိုင်ငံ မှာ အေးတယ်လေ...”
“ ငါတို့သာ အဲဒီ ငွေ နှစ်သိန်း လုံးကို အဝတ်အစားတွေ ဝယ်ဖို့ သုံးမယ်ဆိုရင်၊ စစ်သား အများအပြား ဆောင်းတွင်းကို ဖြတ်သန်းနိုင်ဖို့လည်း ကူညီပေးနိုင်မှာပါ... စစ်ပွဲမှာ ဆိုတာ ငွေကြေးနဲ့ အသက်တွေ အကြောင်းပဲ မဟုတ်ဘူးလား...”
ဘေးတွင်ရပ်နေသော ယဲ့ချန်မှာ ပန်းချီကားလိပ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ထားရင်း အသံပင် မထွက်ရဲတော့ပေ။ ကန်နိုင်ငံသားနှစ်ဦးက နိုင်ငံတော်အရေးကို ဆွေးနွေးရင်း ဒေါသထွက်၍ သူ့ကို ရိုက်နှက်မည် စိုးရိမ်နေမိသည်။
ပထမအချက်မှာ ကူမော့ကို သူ မနိုင်မှန်း သိသည်။ ယဲ့ကျင့်လန်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ကောင်းကင်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် အဆင့်(၁၀)သာရှိသည့် ယဲ့ကျင့်လန်ကို ချူနိုင်ငံ၏ အကောင်းဆုံး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည့် သူက အနိုင်မယူနိုင်ဟု အမြဲတမ်း ခံစားနေရသည်။
"သွားကြစို့..."
ကူမော့ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဆိုသည်။