အခန်း ၄၆၆

အပိုင်း (၄၆၆) - ချီမြောင်ရွမ်ရဲ့ အကြံ

"တခြား ဘာလုပ်ဖို့ ထင်လို့လဲ..."

ချီမြောင်ရွှမ် က ဆိုသည်။

"အဆိပ်ပုလဲ ကို သူတို့ ရှာမတွေ့အောင် ငါ တားချင်ခဲ့ရင်၊ အဲဒါကို ပေါက်ကွဲအောင် အဝေးကနေ ငါ ထိန်းချုပ်လို့ ရပါတယ်၊ ချန်အန်းမြို့ တစ်ခုလုံးကို ကပ်ရောဂါ ထဲကို တွန်းချလိုက်တာပေါ့... ငါ ဒီကို ဘာလို့ လာရမှာလဲ..."

"တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ အတားအဆီး ကို ထိတွေ့မိတဲ့ လောကမှာရှိတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ က ဝင်ရောက် ကျူးကျော်ပါတယ်... ဒီလူတွေထဲက ရာဂဏန်းမှာ တစ်ယောက်တောင်မှ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်း နိုင်မှာ မဟုတ်ပေမဲ့၊ အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ ဟာ ပြင်ဆင်ဖို့အတွက် ကြိုတင် ဝင်ရောက် ကျူးကျော်လာမှာပါ..."

"ကူမော့ မှာ လက်ရှိ အဲဒီ အဆင့်ကို ရောက်နေတဲ့ လူနှစ်ယောက် ရှိပါတယ် ယဲ့ကျင့်လန် နဲ့ ယဲ့ချန် ပေါ့..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးရာ က၊ အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ ဟာ ယုရှီအာ ကို ရှာတွေ့ခဲ့ချိန်တုန်းက၊ ငါ သူ့ကို လျှို့ဝှက်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ ရဲ့ စွမ်းအား အနည်းငယ်ကို ကြားဖြတ် ယူခဲ့တယ်... အခု အဲဒါကို ဟန်ဆန်း ရတနာတိုက် ထဲမှာ ထားထားတယ်...”

“ ယဲ့ကျင့်လန် မှာ ခိုင်မာတဲ့ စိတ်ဆန္ဒ ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ ရဲ့ အဲဒီ စွမ်းအား အနည်းငယ် က သူ့ကို တုန်လှုပ်အောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး... ယဲ့ချန် ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက်တွေကို ငါ တမင် ပစ်မှတ်ထားခဲ့တာပါ..."

"ထောင်ချောက် တစ်ခုကို ငါ ဆင်ထားတယ်... အဲဒီကောင်လေး ဟာ သူ့ရဲ့ အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ တွေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို သေချာပေါက် ခံရမှာပါ..."

"ယဲ့ချန် ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အပြုအမူတွေ ပြသလာတဲ့အခါ၊ ကူမော့ က အဲဒါကို သိရှိနိုင်မှာပါ... ကူမော့ မှာ လက်ရှိ လူဝင်စားခြင်း မှန်ကြေးမုံ ရဲ့ မူလ စွမ်းအင် အနည်းငယ် ရှိနေတယ်...”

“ သူ့ရဲ့ ပါရမီ နဲ့ဆိုရင် သူ အဲဒါကို ရှာတွေ့ပြီး အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ တွေကို ဖိနှိပ်ဖို့ သံသရာ ရဲ့ မူလ စွမ်းအင် ကို သုံးနိုင်မှာပါ..."

"ကူမော့ က အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ တွေကို မသတ်နိုင်ရင်တောင်မှ၊ သူတို့ကို သေချာပေါက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်... ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ သေမျိုး လောကမှာ ကျန်းရော့ရွှေ လို့ ခေါ်တဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ရှိနေသေးတယ်... "

“ သူက အဆုံးသတ်ပေးနိုင်ပါတယ်... သူက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင် အတွင်း သေမျိုး လောကမှာ အစွမ်းရှိဆုံး လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး၊ လူသား စစ်စစ် တစ်ယောက် အနေနဲ့ တက်လှမ်းခြင်း ရဲ့ အလွန်မှာရှိတဲ့ နယ်ပယ် ကို ထိတွေ့နိုင်ခဲ့တယ်လေ..."

"ကူမော့ ကလည်း တက်လှမ်းခြင်း ရဲ့ အလွန်မှာရှိတဲ့ နယ်ပယ် ကို ထိတွေ့နိုင်ခဲ့တယ် ဆိုပေမဲ့၊ သူက နောက်ဆုံးတော့ နဂါး တစ်ကောင်ပဲလေ... “

“အင်း၊ စကားမစပ်၊ အဲဒီတုန်းက မင်း နဂါး ဥ တွေ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီလိုမျိုး ဘာမှ ချန်မထားခဲ့ဘူးလေ... ယုတ္တိတန်တန် တွေးကြည့်ရင်၊ နဂါး သွေးကြော ကလွဲလို့၊ တခြား နဂါး တွေ မရှိသင့်ဘူး မဟုတ်လား..."

မိုးပြာရောင်နဂါး မှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး၊ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသည်ကို ၎င်းလည်း မသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ငွေလရောင်သည် ထွင်းထုထားသော ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ဟုန်လုကျောင်းတော်ရှိ ယဲ့ချန်၏ အခန်းအတွင်းသို့ ဖြာကျလာပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အေးစက်သော နှင်းခဲလွှာတစ်ခုကို ဖြန့်ကျက်ထားသည်။ သို့သော် ဤအေးချမ်းသောညနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်မှာ ယဲ့ချန်၏ ဂနာမငြိမ်သော နှလုံးသားပင်ဖြစ်သည်။

သူသည် အိပ်မပျော်၊ တရားလည်း မထိုင်ဘဲ စားပွဲတွင် ထိုင်ကာ တွေးတောနေသည်။ ဆီမီးခွက်မှာ ငြိမ်းသွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ သူဂရုတစိုက် ကိုင်ထားသော ပန်းချီကားကို ထွန်းလင်းပေးရန် လရောင်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ပန်းချီကားထဲမှ သက်တံရောင်ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လှပသော အမျိုးသမီးသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းစားထားသည့်နှယ်ပင်။

သူမ၏အပြုံးသည် လရောင်အောက်တွင် ပို၍ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး၊ ချစ်ခင်မြတ်နိုးဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံးများက ယဲ့ချန်ကို ညှို့ယူဖမ်းစားထားသည်။ သူသည် ရံဖန်ရံခါ အံ့ဩချီးကျူးမှုဖြင့် တိုးတိုးလေး အသံပြုလေ့ရှိပြီး၊ အိပ်မက်ထဲကချစ်သူ၏ အရေပြားကို ထိတွေ့နေရသကဲ့သို့ လက်ချောင်းများက စက္ကူကို မသိစိတ်အရ ခြေရာခံနေမိသည်။

ပန်းချီကားပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည့် လရောင်သည် မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ပန်းချီကားအတွင်းသို့ သိမ်မွေ့စွာ စိမ့်ဝင်သွားသည်။

ထိုအခါ နူးညံ့သော်လည်း ကြက်သီးထဖွယ် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရေအလား လှိုင်းဂယက်ထလာသည်။ ယဲ့ချန်မှာ ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို မည်သို့မျှ အံ့ဩခြင်းမရှိဘဲ စူးစိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။

ရုတ်တရက် ပန်းချီကားထဲမှ အမျိုးသမီး၏ မျက်တောင်များမှာ လိပ်ပြာတောင်ပံများအလား ညင်သာစွာ တုန်ခါသွားသည်။

ထို့နောက် သူမ၏မျက်လုံးများမှာ အချိန်နှင့်နေရာ၏ အတားအဆီးများကို ကျော်လွန်၍ ယဲ့ချန်၏ နှလုံးသားအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ကြည့်ရှုနေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ သူမ၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်ဟသွားပြီး အဆုံးမရှိသော လွမ်းဆွတ်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သည့်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"သခင်... ကျွန်မ နောက်ဆုံးတော့ ရှင့်ကို စောင့်နေရတာ အကျိုးရှိသွားပြီပဲ"

ယဲ့ချန် တုန်ယင်သွားပြီး၊ မူးဝေမှု လှိုင်းလုံးတစ်ခု သူ့အား မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ ပန်းချီကား ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခြင်းသည် သူ့ကို မကြောက်ရွံ့စေခဲ့ချေ။ ၎င်းအစား သူသည် အလွန် ဝမ်းသာသွားခဲ့လေသည်။

"မင်း ငါ့ကို စောင့်နေခဲ့တာလား..."

"ကျွန်မပါ သခင်၊ ကျွန်မက ရှင့်ရဲ့ ချိုးနျန် ပါ"

အမျိုးသမီး ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖျတ်ဖျတ် လက်နေပြီး၊ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင် ကြာ တမ်းတမှုနှင့် နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုတို့ ပါဝင်နေလေသည်။

"ကျွန်မတို့ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ဆုံကြပြီနော်"

လရောင်နှင့် သက်တံရောင် များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ သုံးဖက်မြင် ပုံစံ ဖြင့် ရှင်းလင်းလာပြီး၊ ပန်းချီကား ထဲမှ ထွက်လာကာ ယဲ့ချန် ၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်လေသည်။

"ချိုးနျန်လား... ငါတို့ သိကြလို့လား..."

ယဲ့ချန် ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် ထုံကျဉ်နေလေသည်။ သူ၏ရှေ့ရှိ အမျိုးသမီး နှင့် ရင်းနှီးမှု ခံစားချက်ကို သူ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"သိရုံတင် မကပါဘူး"

ချိုးနျန် ၏ အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဆို့နင့်နေပြီး သူမက ဆိုသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးရာက၊ ရှင်နဲ့ ကျွန်မ ဟာ ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်တီးပေးထားတဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ စုံတွဲ တစ်တွဲ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ အရမ်းကို ချစ်ခင်ခဲ့ကြတာပါ... ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာ က ကျွန်မတို့ကို ရက်စက်တဲ့ လှည့်ကွက် တစ်ခု လုပ်ခဲ့တယ်... “

“ ကျွန်မတို့ကျွန်မတို့ မသေမျိုးအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ အတူတကွ လုပ်ဆောင်နေကြတဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ၊ ကပ်ဘေး တစ်ခုနဲ့ ကျွန်မတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်၊ကျွန်မကို ကယ်ဖို့အတွက် ရှင့်ရဲ့ နတ်ဘုရား ဝိညာဉ် ကို လောင်ကျွမ်းခံပြီး၊ ကျွန်မကို မသေမျိုး လောက ထဲကို တွန်းပို့ပေးခဲ့တယ်”

“ ရှင် ကတော့ အခြေခံအုတ်မြစ် တွေ ပြိုကျသွားပြီး၊ သေမျိုး လောက မှာ အဆုံးမရှိတဲ့ လူဝင်စားခြင်း သံသရာ ထဲကို ကျရောက်သွားခဲ့ရတယ် အချစ်ရယ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးရာ လုံးလုံး၊ ချိုးနျန် ဟာ အချိန်တိုင်း ရှင့်ကို သတိရနေခဲ့တာပါ"

တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ယဲ့ချန် ခံစားလိုက်ရသော်လည်း၊ ချိုးနျန် ၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံလိုက်ချိန်တွင် ဤခံစားချက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ၏ အတိတ်ဘဝ က ဝေးကွာသော မှတ်ဉာဏ်များကို သူ၏ ဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် တကယ်ပဲ ထိတွေ့ခံလိုက်ရသည့်အလား၊ ထူးဆန်းသော ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ကံကြမ္မာ ခံစားချက် တစ်ခုက သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် လွှမ်းမိုးလာတော့သည်။

ချိုးနျန် ၏ မျက်ရည်ဝဲနေသော၊ အမူအရာကို ကြည့်ရင်း၊ သူမ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ ဆိုသည်။

"ဒါဆို အဲဒီလို ဖြစ်ခဲ့တာကိုး ချိုးနျန်... မင်း အများကြီး ဒုက္ခခံခဲ့ရတာပဲ၊ ငါ.. ငါ ဘာမှ မမှတ်မိတော့ဘူး"

"အဆင်ပြေပါတယ် သခင်"

ချိုးနျန် သည် မျက်ရည်များကြားမှ ပြုံးလိုက်ရာ၊ သူမ၏ အပြုံးမှာ နွေဦး ပန်းပွင့်များအလား လှပပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဆွဲဆောင်မှု ရှိလေသည်။

"အခု ကျွန်မက နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်နေပါပြီ... ကျွန်မရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ပုံစံ နဲ့ ဒီလောကကို မဆင်းသက်နိုင်ပေမဲ့၊ ရှင့်ကို ရှာဖို့ ဒီရှေးဟောင်း ပန်းချီကား ပေါ်မှာ ကျွန်မရဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်ဆန္ဒ တစ်မျှင်ကို တွယ်ကပ်ထားခဲ့တာပါ...”

“ ကောင်းကင်ဘုံ မှာ မျက်လုံး ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ရှင့်ရဲ့ လူဝင်စား ခြင်းကို ကျွန်မ နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ"

သူမ၏ လေသံမှာ ပြင်းပြလာပြီး မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်လာတော့သည်။

"သခင်... ကျွန်မရဲ့ အတိတ်ဘဝ မှာ ရှင်က ကျွန်မအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးခဲ့တာပါ... ဒီဘဝ မှာတော့၊ မသေမျိုး လမ်းကြောင်း ပေါ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် တက်လှမ်း နိုင်ဖို့ ရှင့်ကို ချိုးနျန် ကူညီပါရစေ လွတ်လပ်ပြီး မသေနိုင်တဲ့ ချစ်သူတွေ အဖြစ်၊ ကျွန်မတို့ လင်မယား တွေ ပြန်ဖြစ်ကြရအောင်၊ ဟုတ်ပြီလား..."

"နတ်ဘုရား စုံတွဲ တစ်တွဲ၊ ထာဝရ အသက်ရှင်နေမယ်"

ယဲ့ချန် ၏ စိတ်မှာ လုံးဝ ဖမ်းစားခံလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြင်းထန်သော တမ်းတမှုများဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေတော့သည်။

"ကောင်းပြီလေ! ချိုးနျန်... ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ... မင်းနဲ့ အတူရှိဖို့ ငါ ဘာမဆို လုပ်မယ်”

"သခင်၊ မလောပါနဲ့..."

ချိုးနျန် ၏ အသံမှာ ရေအလား နူးညံ့ပြီး နှစ်သိမ့်မှုပေးနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

"မသေမျိ လမ်းကြောင်း ကို တက်လှမ်း ဖို့၊ ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် က အရေးကြီးဆုံးပါပဲ... သခင်၊ လက်ရှိ ရှင် ကျင့်ကြံနေတဲ့ ကျင့်ကြံမှု နည်းစနစ်တွေနဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ကျွန်မကို အသေးစိတ် ပြောပြပါဦး... "

“ကျွန်မက ဒီလောကက မဟုတ်ပေမဲ့၊ ကျွန်မမှာ မသေမျိုး နယ်ပယ် ရှိနေသေးတယ်၊ ပြီးတော့ လမ်းညွှန်မှု တချို့ ပေးနိုင်တယ်၊ လျှို့ဝှက် အန္တရာယ် တွေကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ရှင့်ကို လမ်းကြောင်းမှန် ပေါ် ရောက်အောင် ညွှန်ပြပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

"ချိုးနျန်... မင်း ငါ့အပေါ် အရမ်း ကောင်းတာပဲ"

ယဲ့ချန် မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသဖြင့် ငိုလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။ သူ ချက်ချင်း တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး၊ လည်ချောင်းကို ရှင်းကာ၊ သူ ကျင့်ကြံနေသော မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ၏ မန္တန် ကို ရွတ်ဆိုတော့သည်။

"ချန် ယွမ် ဟန် လီ ကျန်း၊ ကွန် ဟောက် တယ် ကျိုင် ဝူ၊ ယင် ယန် ရှန် တန် ကျီး၊ ကျန်း ချန် ကျွမ် ဟွမ် ကျီး ဂျီ"