အခန်း ၄၆၉

အပိုင်း (၄၆၉) – အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာနှင့် အားပြိုင်ခြင်း

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊

ရပ်တန့်သွားသော အိပ်မက် သည် ပြန်လည် လည်ပတ်လာတော့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ယဲ့ချန်၏ မျက်လုံးများရှေ့၌ ကူမော့သည် ချစ်သူကောင်မလေး၏ ခေါင်းကို အင်အားသုံး၍ ရိုက်ချလိုက်ရာ လည်ပင်းကျိုးသွားပြီးနောက် ထပ်မံရိုက်ချက်ကြောင့် ဦးခေါင်းမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားရသည်။

ယဲ့ချန်၏ အိပ်မက်ဆိုးထဲတွင် ကူမော့သည် ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ နေရာကို အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာက ယဲ့ချန်၏ စိတ်အသိကို ကျူးကျော်ရန် ဖန်တီးထားသည့် အတုအယောင် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဤအိပ်မက်ဆိုးတွင် ယဲ့ချန်သည် ဓားပြခေါင်းဆောင်ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်စေပြီး၊ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ စွမ်းအားကို အဆတစ်ရာ တိုးမြှင့်ကာ ယဲ့ချန်ကို စိတ်ဓာတ်ကျစေရန်နှင့် သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို ပြိုလဲစေရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် ကူမော့ကိုယ်တိုင်က အိပ်မက်ဆိုးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ဓားပြခေါင်းဆောင်နေရာတွင် အစားထိုးလိုက်သောကြောင့်၊ တိုက်ပွဲမှာ ယဲ့ချန်နှင့် ကူမော့အကြား ဖြစ်နေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ကူမော့နှင့် အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာတို့၏ ဝိဉာဏ်ဆိုင်ရာ ယှဉ်ပြိုင်မှု ဖြစ်နေသည်။

"အား”

ယဲ့ချန်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ရင်း ဒေါသတို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူသည် ကျောက်ခဲတစ်ခဲကို ကောက်ကိုင်ကာ ကူမော့ဆီသို့ အသက်စွန့်ပြီး ပြေးဝင်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကူမော့သည် ချစ်သူကောင်မလေး၏ အလောင်းကို ရုတ်တရက် ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

"ကျောက်ခဲကို အောက်ချလိုက်စမ်း.. မဟုတ်ရင် ဒီအလောင်းကို အပိုင်းပိုင်းခုတ်ထစ်ပြီး ခွေးတွေကို ကျွေးပစ်မယ်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ မိဘတွေ၊ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေကိုပါ သေတာထက်ဆိုးတဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ ကြုံတွေ့စေရမယ်"

ကူမော့၏ အသံမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်ပြီး ပြင်းထန်သော ဖိအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုခြိမ်းခြောက်မှုမှာ ဓားလက်နက်များထက် ပိုမိုထိရောက်သွားသည်။ ဒေါသနှင့်အတူ ပြေးဝင်လာသော ယဲ့ချန်သည် ရေခဲရေ လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ ငြိမ်းအေးသွားပြီး ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ကူမော့၏ လက်ထဲရှိ ချစ်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်တွင် တုန်ယင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ကျောက်ခဲကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ၏လက်ဆစ်များ ဖြူလျော်လာသည်အထိ တင်းကျပ်နေသော်လည်း၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဒေါသတို့ကြားတွင် သူသည် နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်းမျှ ရှေ့သို့ မလှမ်းဝံ့တော့ဘဲ အသက်ရှူနှုန်းတို့ပင် ရပ်တန့်လုမတတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။

"အောက်ချထားလိုက်"

ကူမော့သည် ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်ရာ၊ သူ၏ အသံမှာ ယဲ့ချန် ၏ နှလုံးသားကို ထုနှက်လိုက်သော တူ တစ်ချောင်းအလား ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ခလွမ်း"

သွေးစွန်းနေသော ကျောက်ခဲမှာ ယဲ့ချန်၏ လက်ထဲမှ လွတ်ကျသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ 'ဖြန်း' ခနဲ ပြုတ်ကျသွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ဒေါသအငွေ့အသက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အကြောက်တရားနှင့် အကူအညီမဲ့မှုတို့က အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားပြီး ပခုံးများမှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြင့် မောဟိုက်နေကာ ဖိနှိပ်ခံထားရသည့် သားရဲတစ်ကောင်သဖွယ် တိုးညှင်းသော အော်ဟစ်သံများကိုသာ ထုတ်လွှတ်နိုင်တော့သည်။

ဒေါသနှင့် အမုန်းတရားတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူသည် အားနည်းလှသည့် ကောင်လေးတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ကူမော့သည် တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ ကျောက်ခဲကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် မည်သို့မျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ယဲ့ချန်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ အားကုန်ထုချလိုက်သည်။ "ဗွမ်း" ခနဲ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ယဲ့ချန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံလျက်လဲကျသွားသည်။

သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ မူးဝေပြီး အသိစိတ်များ ဝေဝါးသွားချိန်တွင် ကူမော့သည် ရပ်တန့်မသွားဘဲ ကျောက်ခဲဖြင့် ဆက်တိုက် ရူးသွပ်စွာ ထုနှက်နေတော့သည်။ မကြာမီပင် ယဲ့ချန်မှာ သွေးသံရဲရဲဖြင့် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အိပ်မက်လောကကြီးမှာ မှန်ကွဲသကဲ့သို့ စတင်ပြိုကျလာသည်။ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ အသံမှာ နက်ရှိုင်းအေးစက်ကာ ဒေါသဖြင့် တုန်ရီနေသည်။

"မင်း... မင်း တကယ်ပဲ ဒီလိုယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးရက်တာလား မင်းရဲ့အောင်ပွဲက ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ တရားမျှတမှု မရှိဘူး"

ကူမော့သည် ကျောက်ခဲကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး မိစ္ဆာအား အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အနည်းငယ် နှုတ်ခမ်းတွန့်ကွေးကာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"တရားမျှတမှုတဲ့လား။ ဒါက အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုပဲလေ၊ အဲ့ဒီထဲမှာ တရားမျှတမှုဆိုတာ ဘယ်တုန်းက ရှိခဲ့လို့လဲ။ ငါလုပ်တာက မင်းဖန်တီးထားတဲ့ စည်းမျဉ်းကို ပြန်သုံးလိုက်တာပဲ။ မင်း ယဲ့ချန်ကို နှိပ်စက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သလိုပဲ၊ ငါလည်း မင်းကို အဲ့ဒီနည်းအတိုင်း ပြန်ကစားလိုက်တာပဲ မဟုတ်လား။"

"ငါ ယဲ့ချန် နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ လိုလို့လား..."

"ဒါက သူ့ကို ဒီအိပ်မက်ဆိုး ကနေ ဘယ်တော့မှ မလွတ်မြောက်နိုင်အောင် တားဆီးလိုက်မှာကို မင်း မကြောက်ဘူးလား... သူသာ အဆင့် ချိုးဖောက်အောင်မြင်သွားရင်၊ မလွဲမသွေ မိစ္ဆာ ပူးကပ်ခံရတော့မှာ..."

ကူမော့ က စကားမဆိုနိုင်တော့ဘဲ

"ငါ မင်းကို သတ်လိုက်သရွေ့တော့ လောကမှာ အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ တွေ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ... ဒီ အိပ်မက်ဆိုး က အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိဦးမှာလား..."

အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ... မင်းက ငါ့ကို ပိတ်‌ေလှာင်ထားနိုင်ပြီလို့ ထင်နေတာကိုး၊ အဲဒါကြောင့် မင်း ဒါကို လုပ်ရဲတာပေါ့... မင်း နောင်တရလိမ့်မယ်... ယဲ့ချန် ဟာ မင်းရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေရလိမ့်မယ်..."

“ အို၊ မင်းက အရမ်း တွေးနေတာပါ..."

ကူမော့ က ဆိုသည်။

"ငါ မင်းကို မသတ်နိုင်ရင်တောင်မှ ကိစ္စမရှိပါဘူး... ယဲ့ချန် မိစ္ဆာ ပူးကပ်ခံရတယ် ဆိုရင်တောင်မှ၊ ဖြစ်ပါစေလေ... အဲဒါ အရေးမကြီးပါဘူး... ဒီကောင်က မယုံနိုင်လောက်အောင်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိပါတယ်"

အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ... "..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အိပ်မက်ကမ္ဘာကြီးသည် မှန်ကွဲစများအလား ပြိုကွဲကာ ယဲ့ချန်၏ ကစဉ့်ကလျားဖြစ်နေသော အသိစိတ်ပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများသို့ အလင်းစက်များအဖြစ် ပျံ့လွင့်သွားသည်။

အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကိုယ်ပွားတို့သည် မမြင်နိုင်သော ကြိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ဆွဲငင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ပြိုလဲနေသော ထိုအသိစိတ်နယ်မြေမှ ချက်ချင်းဆုတ်ခွာကာ သူတို့၏ မူလရင်းမြစ်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြသည်။

မိစ္ဆာကိုယ်ပွားသည် အစစ်အမှန်လောကနှင့် ပုံရိပ်ယောင်လောကကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်၌ပင် ကူမော့၏ မူလဝိညာဉ်မှာ လက်တွေ့ဘဝသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဟုန်လုကျောင်းတော်ရှိ ယဲ့ချန်၏အခန်းတွင် ကူမော့သည် တင်းကျပ်စွာမှိတ်ထားသော မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ပွင့်ဟလိုက်သည်။ သူသည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အိတ်ထဲမှ ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓဓာတ်တော်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူ၏ နိယာမချီစွမ်းအားကို စုစည်းကာ ဓာတ်တော်ထဲသို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ပြီး လူဝင်စားခြင်းမှန်ကြေးမုံမှ မြစ်ဖျားခံသည့် မူလချီစွမ်းအားတစ်မျှင်ကို တိကျစွာဖမ်းယူကာ အတင်းအကျပ် အသက်သွင်းလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ကြီးမားသည့်စွမ်းအားမဟုတ်သော်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြံ့ခိုင်သောအရှိန်အဝါတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အသက်သွင်းလိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့၏ စိတ်ဆန္ဒ တုန်ခါသွားသည်။

"ဝီ"

ကူမော့၏ သိုင်းပညာနယ်မြေ ယင်နှင့်ယန်၏ သံသရာ၊ အသက်နှင့်သေဆုံးခြင်းကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ကိုယ်စားပြုသော အမည်းနှင့်အဖြူကမ္ဘာသည် မကြုံစဖူးအရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျယ်ပြန့်သွားသည်။

၎င်းသည် တစ်ဦးတစ်ယောက်ကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းမဟုတ်တော့ဘဲ ဟုန်လုကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။ အိမ်များ၊ နံရံများ၊ ပရိဘောဂများနှင့် လေထုထဲရှိ ဖုန်မှုန့်များအစ အမည်းနှင့်အဖြူနယ်မြေအတွင်းသို့ အတင်းအကျပ် ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရပြီး အချိန်နှင့် လေဟာနယ်တို့မှာ ရပ်တန့်သွားသည်။

မိစ္ဆာကိုယ်ပွားသည် ယဲ့ချန်၏ အသိစိတ်ပင်လယ်မှ ထွက်ခွာလာပြီး ၎င်း၏ပင်မခန္ဓာကိုယ်ထံ ပြန်ရန် အတိုင်းအတာများကို ဖြတ်ကျော်တော့မည့်အချိန်၌ မမြင်ရသော်လည်း အလွန်ကြံ့ခိုင်သော ပင့်ကူအိမ်တစ်ခုနှင့် ဆောင့်မိသွားသကဲ့သို့ တန့်သွားခဲ့ရသည်။

"ဟင်..."

မိစ္ဆာကိုယ်ပွားသည် အံ့အားသင့်စွာနှင့် အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် သံသယများရှိနေသော်လည်း ကူမော့အပေါ် ထားရှိသည့် အထင်သေးမှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမရှိသေးဘဲ

"မင်းမှာ လှည့်ကွက်တွေ ကုန်သွားပြီလား... နယ်မြေ တစ်ခု သက်သက်နဲ့၊ ငါ့ကို မင်း ထောင်ချောက်ဆင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား... စိတ်ကူးယဉ်နေလိုက်"

မိစ္ဆာကိုယ်ပွားသည် တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်ထက် သာလွန်သော အဆင့်တစ်ခုတွင် ရှိနေသည့်အတွက် သူ၏ စွမ်းအားမှာ လူသားတို့၏ နယ်ပယ်ကို အလွယ်တကူ ကျော်လွန်နိုင်သည်။

ကူမော့ဖန်တီးထားသော အမည်းနှင့်အဖြူနယ်မြေ၏ အတားအဆီးမှာ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒအရှိန်အဝါကို ခဏတာမျှပင် မတားဆီးနိုင်ခဲ့ဘဲ "ပေါက်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားတော့သည်။

မိစ္ဆာကိုယ်ပွားသည် အောင်ပွဲခံသည့် အပြုံးဖြင့် လေဟာနယ်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ မသိလိုက်သည်မှာ သူသည် လွတ်မြောက်သွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကူမော့ ကြိုတင်စီစဉ်ထားသော ထောင်ချောက်ထဲသို့သာ ခြေဦးလှည့်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ကူမော့သည် နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်ဧရိယာကို လူဝင်စားခြင်းမှန်ကြေးမုံ၏ မူလစွမ်းအင်ဖြင့် အလွှာလိုက် ဖုံးအုပ်ထားခဲ့သည်။ မိစ္ဆာကိုယ်ပွားသည် နယ်မြေကို ဖောက်ထွင်းလိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် ထိုမှန်လောကအတွင်းသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ယခုသူ မြင်နေရသမျှ အရာအားလုံးသည် သူ၏ အသိစိတ်ကို ပြန်လည်ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည့် ပုံရိပ်ယောင်များသာ ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာကိုယ်ပွားသည် နေရာလွတ်ကို ဆွဲဖြဲကာ အရှေ့ဘက်ရှိ ဝူထုံးမြို့ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ဦးတည်သွားသည်။ သို့သော် သူ ဝူထုံးမြို့၏ နယ်နိမိတ်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်စုံတစ်ခု လွဲချော်နေကြောင်း ရုတ်တရက် အာရုံခံလိုက်ရသည်။

ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်လွန်းနေပြီး လေထုထဲတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော တုန်ခါမှုများ ရှိနေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အေးစက်စက်နှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသော အသံတစ်ခုက သူ၏ နားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

"မင်းရဲ့ ခရီးစဉ်က ဒီနေရာမှာပဲ အဆုံးသတ်ဖို့ ပြင်ထားလိုက်ပါတော့။ မင်း ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့လမ်းက မင်းကို ပိုပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကိုပဲ ပို့ဆောင်ပေးနေတာပဲ"

ထိုအသံမှာ ကူမော့၏ အသံဖြစ်ပြီး၊ သူပတ်လည်ရှိ လေဟာနယ်မှာ ရုတ်တရက် အမည်းရောင် မှန်သားပြင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ့ကို ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။ မိစ္ဆာကိုယ်ပွားသည် မိမိကိုယ်တိုင် မှန်လောကအတွင်း သောင်တင်နေကြောင်းကို နောက်ဆုံးတွင် သတိပြုမိသွားတော့သည်။

"လူဝင်စားခြင်း မှန်ကြေးမုံ ရဲ့ စွမ်းအား... ကူမော့၊ မင်းရဲ့ ရုပ် ခန္ဓာကိုယ် က တက်လှမ်း သွားတာနဲ့ပဲ၊ ငါက မင်းကို ဘာမှ လုပ်လို့ မရတော့ဘူးလို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား... ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် က ဝူထုံး မြို့ မှာ မင်း လာပြီး သေဖို့ စောင့်နေပါ့မယ်..."

စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ထိုစိတ်ဆန္ဒ သည် အမှန်တကယ်ပင် သူ့ကိုယ်သူ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး၊ လူဝင်စားခြင်း မှန်ကြေးမုံ ၏ မူလ စွမ်းအင် အတွင်း၌ အသိဉာဏ်မဲ့သော မိစ္ဆာ စွမ်းအင် တစ်မျှင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

ကူမော့သည် လူဝင်စားခြင်း မူလ စွမ်းအင် ကို ရှေးဟောင်း ဗုဒ္ဓ ဓာတ်တော် အတွင်းသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး၊ ဓာတ်တော် က လူဝင်စားခြင်း မှန်ကြေးမုံ ၏ မူလ စွမ်းအင် ကို လွှမ်းခြုံထားကာ၊ လူဝင်စားခြင်း မှန်ကြေးမုံ ၏ မူလ စွမ်းအင် က အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ ၏ မိစ္ဆာ စွမ်းအင် ကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ဥ-အတွင်း-ဥ ပုံစံ တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင်၊မြေကြီးပေါ်တွင် လဲနေသော ယဲ့ချန် သည် နိုးလာခဲ့လေသည်။ သူသည် ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ ရုန်းကန်ထရပ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ခွေးခြေခုံ တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ကာ ဆိုသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ အခုလေးတင် ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ရိုက်လိုက်တာလား... ကျွန်တော့်ခေါင်းက အရမ်း နာနေတယ်"

"အဲဒါ မအရေးကြီးပါဘူး..."

ကူမော့ က ဆိုသည်။

"အရေးကြီးတာက မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက် အန္တရာယ် ကို ဖြေရှင်းဖို့ ငါ ကူညီပေးလိုက်တာပဲ..."

"ဖြေရှင်းပြီးပြီလား..."

ယဲ့ချန် က ကြောင်အအဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အိပ်မက်တစ်ခု မက်ခဲ့ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့၊ အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော့်ကို ရိုက် သတ်လိုက်တယ်လို့တောင် ကျွန်တော် အိပ်မက်မက်ခဲ့တယ်လေ... အစ်ကိုကြီး၊ အခု အစ်ကိုကြီး ကို မြင်ရတာ ကျွန်တော် နည်းနည်း ကြောက်နေတယ် "

“ အို၊ အဲဒါ အဆင်ပြေပါတယ်... ဖြစ်နိုင်တာက မင်း အခု ငါ့ကို ပိုပြီး ရိုသေလာတာ ဖြစ်မယ်... မင်း အကျင့်ပါသွားလိမ့်မယ်..."

"အို၊ အဲဒီလိုလား"

"ဝူထုံး မြို့ ကို မင်း သိလား..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

"တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး..."

ကူမော့ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ မင်း ခဏလောက် အနားယူသင့်တယ်... ငါ သွားတော့မယ်..."

"အစ်ကိုကြီး"

ယဲ့ချန် ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ချန် က အနည်းငယ် အနေရခက်စွာဖြင့် ဆိုသည်။

"အဲဒါက... အင်း၊ အဲဒါက... ခင်ဗျား ပြောခဲ့တဲ့ ဆေးဖက်ဝင် ပါဝင်ပစ္စည်း ဆယ်မျိုး ပါတဲ့ အားဆေး လုံးလေ..."

ကူမော့ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်း အဆင်ပြေစေရမယ်လို့ ငါ အာမခံပါတယ်... ဒီညနေ ဆေးလာယူဖို့ ငါ့ဆီ လာခဲ့လို့ ရပါတယ်"

"တစ်ခါ အစ်ကိုကြီး ဖြစ်ရင်၊ အမြဲတမ်း အစ်ကိုကြီး ပါပဲ"

...