အခန်း ၄၇၀

အပိုင်း (၄၇၀) – ကူမော့ကို သတ်မယ့် လက်နက်

ယဲ့ချန်၏ အခန်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကူမော့သည် ဟုန်လုကျောင်းတော်မှ မထွက်ခွာဘဲ ဝူထုံးမြို့နှင့် ပတ်သက်သည့် သဲလွန်စများကို ရှာဖွေရန် မှတ်ပုံတင်ရုံးသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားရောက်ခဲ့သည်။

မှန်လောကအတွင်း မိစ္ဆာကိုယ်ပွား၏ အသိစိတ်ပြေးနှုန်းကို အခြေခံ၍ တွက်ချက်ကြည့်သော် ၎င်းသည် ကန်နိုင်ငံ၏ နယ်မြေကို ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိရှိထားသည်။

နိုင်ငံတကာ ဆက်သွယ်ရေးကို တာဝန်ယူထားသည့် ဟုန်လုကျောင်းတော်၏ မှတ်ပုံတင်ရုံးတွင် နိုင်ငံတကာနယ်မြေများအကြောင်း အပြည့်စုံဆုံး သတင်းအချက်အလက်များ ရှိနေမည်ဖြစ်၍ သူ ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ယနေ့သည် အိမ်ရှေ့မင်းသား တင်မြှောက်မည့် နေ့ကြီးဖြစ်သော်လည်း၊ တရားရုံး၏ တင်းကျပ်သော စည်းမျဉ်းများကြောင့် မှတ်ပုံတင်ရုံးမှ စာရေးကြီးမှာ အခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်ခွင့်မရှိဘဲ ရုံးတွင်သာ ကျန်ရှိနေသည်။

အသက်ခြောက်ဆယ်ခန့်ရှိ စာရေးကြီး လင်းသည် ကူမော့ ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာသည်ကို သိသည်နှင့် အလွန်အံ့အားသင့်သွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် လာရောက်နှုတ်ဆက်သည်။

ကူမော့သည် အချိန်မဖြုန်းဘဲ လိုရင်းကိုသာ တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။

"စာရေးကြီးလင်း... ဝူထုံးမြို့ဆိုတာ ရှိလား”

စာရေးကြီး လင်း က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်။

"တကယ်တော့၊ ရှိပါတယ်... သခင်ကြီး ကူ က သည် ဝူထုံး မြို့ အကြောင်း ပိုသိချင်လို့လား..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

"ဝူထုံး မြို့ က ဘယ်နိုင်ငံပိုင်လဲ.."

စာရေးကြီး လင်း သည် ကူမော့အတွက် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးရင်း ဆိုသည်။

"ဝူထုံး မြို့ ဟာ မြောက်ပိုင်းကျိုး မင်းဆက် ပိုင်ပါတယ်၊ အဲဒါက မြောက်ပိုင်းကျိုး ရဲ့ မြို့တော် ပါ..."

ကူမော့ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"မြောက်ပိုင်းကျိုး နိုင်ငံ က မြို့တစ်ရာ ရှိတဲ့ မြို့တစ်မြို့ မဟုတ်ဘူးလား..."

ကူမော့သည် မြောက်ပိုင်းကျိုး နိုင်ငံ အကြောင်းကို သိလေသည်၊ ၎င်းသည် ကန်နိုင်ငံ ၏ အိမ်နီးချင်း နိုင်ငံ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ လက်အောက်ခံ နိုင်ငံ များအနက်မှ တစ်ခုအဖြစ်လည်း သတ်မှတ်ခံရကာ ကန်နိုင်ငံ နှင့် အတော်လေး နီးကပ်သော ဆက်ဆံရေး ရှိလေသည်။

ယခင်က ကူမော့ ချန်အန်း သို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာစဉ်က၊ ဧကရာဇ် ကန် သည် မိဘုရားကြီး ယန် နှင့် အာဏာလုပွဲ ဆင်နွှဲနေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ပုဂ္ဂလိက ဘဏ္ဍာတိုက် ကို ဖြည့်တင်းရန်အတွက် မြောက်ပိုင်းကျိုး နိုင်ငံ အပါအဝင် အိမ်နီးချင်း နိုင်ငံ သုံးခုနှင့် ကုန်သွယ်ရေး သဘောတူညီချက်များ လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့လေသည်။

သို့သော်လည်း အားလုံးသိကြသည့်အတိုင်း မြောက်ပိုင်းကျိုး နိုင်ငံ ၏ မြို့တော် မှာ ဘိုင်ယီ မြို့ ဖြစ်လေသည်။

အရာရှိ လင်း က ရှင်းပြသည်။

"ဝမ်းနည်းစရာပဲ၊ သခင်ကြီး ကူ... ခင်ဗျား ဒါကို သိချင်မှ သိမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က မြောက်ပိုင်းကျိုး နိုင်ငံ ရဲ့ မြို့တော် ဟာ ဘိုင်ယီ မြို့ ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ... ဒါပေမဲ့၊ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ် ကုန်ခါနီးမှာ မြောက်ပိုင်းကျိုး နိုင်ငံ မှာ ပုန်ကန်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်...”

“ ပုန်ကန်သူ စစ်တပ် ဟာ ဘိုင်ယီ မြို့ ထဲကို ဝင်ရောက် စီးနင်းပြီး မီးရှို့၊ သတ်ဖြတ်၊ လုယက် ခဲ့ကြလို့ နောက်ဆုံးမှာ ဘိုင်ယီ မြို့ ဟာ အပျက်အစီးတွေ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတယ်..."

"မြောက်ပိုင်းကျိုး နိုင်ငံ ရဲ့ ဧကရာဇ် ဟာ ဘိုင်ယီ မြို့ မကျဆုံးခင်မှာ နန်းတွင်း တစ်ခုလုံးနဲ့အတူ မြို့ကို စွန့်ခွာပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ကာ၊ နောက်ဆုံးမှာ ဝူထုံး မြို့ မှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပါတယ်...”

“ ဝူထုံး မြို့ ကို ရွေးချယ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ အဲဒီမြို့ဟာ မျက်နှာပြင် သုံးဖက်စလုံး ရေနဲ့ ဝန်းရံထားတဲ့ နေရာမှာ တည်ရှိပြီး၊ ကာကွယ်ရေး အတွက် သဘာဝ အတားအဆီး တစ်ခု ရှိနေလို့ပါပဲ..."

ကူမော့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ငါ နားလည်ပြီ..."

အရာရှိ လင်း က မေးလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး ကူ... ခင်ဗျား ဝူထုံး မြို့ ကို သွားမလို့လား..."

ကူမော့ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။

လင်း က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်။

"သခင်ကြီး ကူ... ခင်ဗျားရဲ့ သိုင်းပညာ တွေက ပြိုင်ဘက်ကင်း လို့ မြောက်ပိုင်းကျိုး မှာ ဖြစ်နေတဲ့ စစ်ပွဲ အတွက် ခင်ဗျား စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး... ဒါပေမဲ့၊ ခင်ဗျား အလုပ်ကိစ္စနဲ့ သွားမယ် ဆိုရင်တော့ အခုသွားဖို့ အဆင်မပြေပါဘူး”

“ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မြောက်ပိုင်းကျိုး ဟာ အခုလောလောဆယ် ကစဉ့်ကလျား အခြေအနေမှာ ရှိနေပြီး ပြည်သူတွေရော အရာရှိတွေရော ဘယ်သူ့ကိုမှ ရှာမတွေ့နိုင်လို့ပါပဲ... နေရာတော်တော်များများမှာ အစိုးရရုံး တွေတောင် မရှိကြတော့ပါဘူး..."

"လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ကူမော့ က ဦးညွှတ်လျက် ဆိုသည်။

"ဒါနဲ့..."

လင်း က ဆိုသည်။

"သခင်ကြီး ကူ အနေနဲ့ လမ်းပြပေးမယ့်သူ လိုအပ်ရင်၊ အင်ပါယာ ကုန်သည် တွေဖြစ်တဲ့ ယွင် မိသားစု ဆီ သွားလို့ ရပါတယ်... ယွင် မိသားစု ဟာ မဟာကန် နဲ့ မြောက်ပိုင်းကျိုး ကြားက ကုန်သွယ်ရေး ကို တာဝန်ယူရတဲ့ အင်ပါယာ ကုန်သည် တွေပါ... "

“သူတို့က မြောက်ပိုင်းကျိုး ကို ဝင်ထွက် သွားလာနေတာ အချိန်အတော် ကြာပါပြီ... ဒီတစ်ကြိမ် မြောက်ပိုင်းကျိုး နန်းတွင်း က မဟာကန် ကို အခမ်းအနား အတွက် သံတမန် တစ်ယောက် စေလွှတ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာတောင်မှ ယွင် မိသားစု က အစောင့်အရှောက် အဖြစ် လိုက်ပါသွားခဲ့တာပါ... မဟုတ်ရင်၊ သူတို့ရဲ့ သံတမန် ဟာ မဟာကန် ကို လုံခြုံစွာ ရောက်ရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

"ယွင် မိသားစု လား... အဲဒါ ချန်ကျိုး က ယွင် မိသားစု လား..."

လင်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"အဲဒီ ယွင် မိသားစု ပါပဲ... ယွင် မိသားစု ရဲ့ အကြီးအကဲ ယွင်ရှု ဟာ ခင်ဗျားရဲ့ အသိဟောင်း တစ်ယောက်လို့ ကျွန်တော် ကြားပါတယ်..."

ကူမော့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

...

မြောက်ပိုင်းကျိုး မင်းဆက်၊ ဝူထုံး မြို့ တွင်။

မှောင်မိုက်သော နေရာတစ်ခုတွင်၊ အရိပ်တစ်ခု ဝဲပျံနေသည်။အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ ၏ စစ်မှန်သော ပုံစံ ပင် ဖြစ်လေသည်။

"လူဝင်စားခြင်း ရဲ့ မူလအစ... သူ့ကိုယ်သူ ဒီလောက် မောက်မာရဲတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ဖြည်းညင်းစွာဖြင့်၊ အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ သည် လူတစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး ဆိုသည်။

"ဆရာကြီး ချန်... ကျွန်တော့်ကို ကူမော့ ကို သတ်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်တဲ့ အဲဒီအရာကို ခင်ဗျား ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား... ကူမော့ က ကျွန်တော့်ကို ရှာဖို့ လာနေတယ်...”

“ သူ့ဆီမှာ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ် ခန္ဓာကိုယ် ရှိတယ်လေ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ မိစ္ဆာ စွမ်းအင် တစ်ခုတည်းနဲ့ သူ့ကို မသတ်နိုင်ပါဘူး..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊

ချူနိုင်ငံ နန်းတော် ၏ ထူးဆန်းသော နေရာလွတ် တောင်ကြား တွင်။

ဆရာကြီး ချန် နှင့် ဆရာကြီး ချိုး တို့သည် စမ်းချောင်းထဲရှိ ကျောက်တုံး တစ်တုံးပေါ်တွင် စစ်တုရင် ကစားနေကြလေသည်။ သူတို့အနီးရှိ စီးဆင်းနေသော ရေထဲမှ အရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ ၏ ကိုယ်ပွား ပင် ဖြစ်လေသည်။

လက်တစ်ဖက်စီတွင် စစ်တုရင် တစ်ခုစီ ကိုင်ထားသော ဆရာကြီး ချန် က ဆိုသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ... ညီအစ်ကို ချိုး နဲ့ ကျွန်တော် က သည်ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး... "

“လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က၊ ခင်ဗျား ဘာလို့ ကူမော့ ကို မသတ်နိုင်ခဲ့တာလဲ ဆိုတာကို သိလိုက်ရပြီးတဲ့နောက်၊ ကျွန်တော်တို့ အဲဒီအရာကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီးပါပြီ... တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် က ရုပ် ခန္ဓာကိုယ် တောင်မှ သတ်ဖြတ်ခံရနိုင်ပါတယ်"

အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ ၏ ကိုယ်ပွား က မေးလိုက်သည်။

"အဲဒီအရာက တကယ်တမ်း ဘာလဲ... ဆက်ပြီး လျို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ဖြစ်အောင် လုပ်မနေနဲ့တော့လေ၊ ဟုတ်တယ်မလား..."

ဆရာကြီး ချန် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"နဂါး အကြေးခွံ"