အခန်း ၃၃၆

အခန်း ၃၃၆ ဆီးနှင်း ဧကရာဇ် ပုလဲလုံး

"အိုး... မိုင်ဂေါ့... တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ရေခဲအအေးဓာတ်ကြီးပါလား..."

"ဝပ်သဟက်ပင်း... ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးနဲ့ တွေ့လိုက်တာများလား..."

ဒန်နီရယ်၏ ရင်ထဲတွင်လည်း အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ မှောင်မိုက်သော အပြာရောင် အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံလာချိန်တွင် ဘေးကင်း ဇုန် အတွင်း၌ ရှိနေလျှင်ပင် အရေပြားများ နာကျင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ရေခဲအအေးဓာတ် စွမ်းအားမှာ မည်မျှတိုင်အောင် အစွမ်းထက်ကြောင်းကို သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

သူတို့ သုံးဦး သံသယဖြစ်နေစဉ်မှာပင် မှောင်မိုက်သော အပြာရောင် အလင်းတန်း၏ အလယ်ဗဟို၌ လက်သီးဆုပ်ခန့် အရွယ်အစားရှိသော ပုလဲလုံး တစ်လုံး လေထဲတွင် လွင့်မျောလာလေသည်။

ဤပုလဲလုံး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်လည် မီတာတစ်ရာ အတွင်းရှိ နယ်မြေမှာ မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ရေခဲများ အဆက်မပြတ် အေးခဲလာပြီး ရေခဲထုမှာ တစ်မီတာကျော်ခန့် အထိ အထူ ရှိလာလေသည်။ ရေခဲအအေးဓာတ် စွမ်းအားမှာ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ရတနာ... ဒါက သေချာပေါက် ရတနာကြီးပဲ..."

"လပ်ကီး... ရတနာကြီးက ငါတို့နားမှာ ပေါ်လာတာပဲ..."

သူတို့ သုံးဦးမှာလည်း အကဲခတ်နိုင်စွမ်း မရှိသူများ မဟုတ်ကြရာ ဤပုလဲလုံး၏ သာမန်မဟုတ်သော အချက်များကို ချက်ချင်း သိရှိသွားကြလေသည်။

"ဟားဟားဟား... ဒါက ငါ့ပိုင်တာပဲ..."

"ငါ ဒန်နီရယ်က တကယ်ကို ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော်ပဲ... ခရစ်တော်ဘုရားက ငါ့ကို စောင့်ရှောက်နေတာ သေချာတယ်..."

ဒန်နီရယ်မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။ တကယ့် ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးကြီး ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် သူနှင့် အလွန် နီးကပ်သော နေရာတွင် ရှိနေပြီး ဘေးကင်း ဇုန် မှ ထွက်သွားလိုက်ရုံဖြင့် ဤပုလဲလုံးကို သိမ်းပိုက်နိုင်တော့မည် ဖြစ်လေသည်။

"ကောင်းတယ်... ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးကို ရလိုက်တာနဲ့ နောက်ဆိုရင် ကျိုးဟန် ဘာညာဆိုတာကို ငါ ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး..."

"နတ်ဘုရားနဲ့ နတ်ဆိုး ကမ္ဘာမြေကြီးကို စိုးမိုးမှာက ငါတို့ ကြီးမြတ်တဲ့ လွတ်လပ်ခြင်း နိုင်ငံက ဒန်နီရယ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

ဒန်နီရယ်သည် လွတ်လပ် ပေါ့ပါးစွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ ဤပျော်ရွှင်မှုကြီးမှာ တကယ်ကို ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းလှပေသည်။ သူ၏ Ss အဆင့် မွေးရာပါ စွမ်းရည် နှင့် ဤအစွမ်းထက်သော ပုလဲလုံးသာ ပေါင်းစပ်လိုက်မည် ဆိုပါက သေချာပေါက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် အပြည့် ရှိနေလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဆာဗာများ ပေါင်းစပ်သွားပြီ ဖြစ်ရာ အနာဂတ်တွင် ကျိုးဟန် နှင့် အာဏာလုပွဲများ ဖြစ်ပေါ်လာရန်မှာ မလွဲမသွေပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံး အနိုင်ရရှိမည့်သူမှာ သူသာလျှင် ဖြစ်ရပေမည်။

ဒန်နီရယ်သည် အများကြီး တွေးတောမနေတော့ဘဲ နောက်လိုက် နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဘေးကင်း ဇုန် မှ တိုက်ရိုက် ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ထိုခဏမှာပင် အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားစေမည့် အေးစက်သော ခံစားချက်ကြီးမှာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာလေသည်။

"ဟက်... ငါက ရေခဲဒြပ်စင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်လို့ တော်သေးတယ်... အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ဒီနေ့ ဒီကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးက ငါနဲ့ ရေစက်ဝေးသွားမှာ..."

ဒန်နီရယ်သည် ရေခဲ ဧရာမ လက်ကြီး တစ်ဖက်ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး ပုလဲလုံးဆီသို့ လှမ်းဆွဲလိုက်လေသည်။ ရင်ထဲတွင် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး မကြာမီ သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

"ထွက်သွားစမ်း..."

ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံ တစ်ခုနှင့်အတူ [နဂါးဟိန်းဟောက်သံ] ၏ အရှိန်အဝါများ ပါဝင်လာပြီး ရေခဲ ဧရာမ လက်ကြီးမှာ ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် ရေခဲစအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားလေတော့သည်။

"ဖာ့ခ်... ဘယ်သူလဲ... သေချင်နေတာလား..."

"ဒီကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးက ငါ့ဟာ... မသက်ဆိုင်တဲ့သူတွေ အကုန်လုံး ထွက်သွားကြစမ်း..."

ဒန်နီရယ် အလွန် ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဒေါသကြောင့် နီရဲလာလေသည်။

ဤကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးကို သူ ပိုင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ပြီး မည်သူကမျှ လာရောက် လုယူခြင်းကို ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ရူးသွပ်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

လေဟာနယ် တစ်နေရာ ဗလာကျင်းနေသော နေရာမှ ပွင့်ဟသွားပြီးနောက် ကျိုးဟန်သည် နောက်လိုက် တစ်အုပ်စုနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ထို့နောက် သဲကွဲမှု မရှိသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဒန်နီရယ် ကို ကြည့်ရှုနေလေသည်။

"မင်းလား... မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်လာတာလဲ..."

ဒန်နီရယ်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး နဖူးမှ ချွေးစေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ပါးစပ်မှသာ ကျိုးဟန်ကို မကြောက်ဟု ပြောနေသော်လည်း တကယ်တမ်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဤအရှိန်အဝါ တစ်ခုတည်းကပင် ဒန်နီရယ်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်သွားစေလေသည်။

'ဒီကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးက ငါနဲ့ တကယ်ပဲ ဝေးကွာသွားရတော့မည်လား...'

'လက်တစ်ကမ်း အလိုတွင် ရှိနေသော အစွမ်းထက်သည့် ရတနာကြီးကို ယခုကဲ့သို့ အခြားသူကို အတင်းအကျပ် ပေးအပ်လိုက်ရတော့မည်လား...'

'ငါ လုံးဝ မကျေနပ်နိုင်ဘူးကွာ...'

'တိုးတက်ကြီးပွားရန် မျှော်လင့်ချက်မှာ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသော်လည်း ယခုအခါ မျှော်လင့်ချက် ပေးပြီးမှ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤမျှ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားစေရသနည်း...'

ဒန်နီရယ်သည် အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေသည်။ ကျိုးဟန် ထွက်ပေါ်လာခြင်းက သူနှင့် ဤအစွမ်းထက်သော ရတနာကြီး အကြား လုံးဝ ရေစက် ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို ကြေညာလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားမှာ ကျိုးဟန် နှင့် ကြီးမားသော ကွာဟချက် ရှိနေပြီး တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်မည် ဆိုပါက အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်မျှပင် မရှိချေ။ ဤသည်မှာ လူကို အလွန် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စေသော အချက် ပင်ဖြစ်သည်။

"မင်းက လွတ်လပ်ခြင်း နိုင်ငံက ကစားသမားလား..."

ကျိုးဟန်က ဒန်နီရယ်ကို အကဲခတ်ကာ ကစားချင်စရာ ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"မင်း... မင်း ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ..."

မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် ပါဝင်သည့် အပြုံးကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် ဒန်နီရယ်၏ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားလေသည်။

'ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးကို အလုခံရရုံသာမက အသက်ပါ မပေးရတော့ဘူးလား...'

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လွတ်လပ်ခြင်း နိုင်ငံမှာ ပြဿနာရှာရန် အမြဲ ဝါသနာပါပြီး နဂါးနိုင်ငံကို စောစောစီးစီး ကတည်းက ရန်စထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ယခုအချိန်တွင် ကျိုးဟန် အနေဖြင့် သူ့ကို သတ်ပစ်ချင်မည် ဆိုလျှင်လည်း အလွန် ယုတ္တိတန်လှပေသည်။

သေချာပေါက် ဤအရာများ အားလုံးမှာ သူ၏ ကယောင်ကတမ်း အတွေးများသာ ဖြစ်လေသည်။

အဓိကအားဖြင့် ကျိုးဟန်၏ အကြည့်များက ကြီးမားသော ဖိအားများကို သယ်ဆောင်လာသဖြင့် ဒန်နီရယ်ကို အလွန် စိုးရိမ် ထိတ်လန့်သွားစေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"တိုက်ရမှာပဲ..."

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အစွမ်းကုန်သုံးပြီး ကျိုးဟန်ကို တားထားစမ်း..."

ဒန်နီရယ်သည် သွားကိုက်ကာ ပုလဲလုံးဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်လေသည်။ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြည့်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

အကယ်၍ ကျိုးဟန်သာ သူ့ကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ချင်မည် ဆိုပါက ကျိုးဟန်၏ စွမ်းအားကို သူ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ထားပြီး ဖြစ်ရာ ဘေးကင်း ဇုန် ထဲသို့ ရောက်အောင်ပင် ပြေးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာလှပေသည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သေရမည့်အတူတူ ဤပုလဲလုံး၏ အကွာအဝေးမှာ ပိုမို နီးကပ်နေသေးသည်။ အကယ်၍ ဤပုလဲလုံးကို ရရှိသွားပါက ရှုံးနိမ့်မှုကို ပြန်လည် အနိုင်ယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိလာနိုင်လေသည်။

"ဖာ့ခ်... သွားတားလိုက်လေ..."

"ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် တားနိုင်မှာလဲ..."

နောက်လိုက် နှစ်ဦးမှာ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရင်ထဲ၌ ကျိန်ဆဲလိုက်မိကြသည်။ ဤသည်မှာ ပုရွက်ဆိတ်က ဆင်ကို တားသကဲ့သို့ မဖြစ်နေဘူးလား။

"သေချင်နေတာပဲ..."

"ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးကိုတောင် ထိရဲတယ်ပေါ့..."

ကျိုးဟန်၏ မျက်ဝန်းများ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ဓားစွမ်းအင်များက ကောင်းကင်ယံကို ခွဲဖြာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဤ ရွှမ်ယွမ် နန်းတော် တစ်ခုလုံးရှိ ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးများ အားလုံးမှာ သူ၏ အပိုင် ဖြစ်ရာ မည်သူ့ကိုမျှ လာရောက် ထိပါးခြင်း ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ။

ဤသို့ဖြစ်နေမှတော့ အဆုံးသတ် မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိလေသည်။ ၎င်းမှာ သေခြင်းတရား ပင်ဖြစ်သည်။

ဓားစွမ်းအင်များ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ဒန်နီရယ် နှင့် နောက်လိုက် နှစ်ဦးမှာ ထာဝရ တိတ်ဆိတ်ခြင်း သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။

"ဟက်... လွတ်လပ်ခြင်း နိုင်ငံက ကောင်တွေက တကယ်ကို ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ် မသိတာပဲ... အစ်ကိုကြီးရှေ့မှာ ရတနာ လုရဲတယ်ပေါ့..."

"အရမ်းမိုက်တယ်... လွတ်လပ်ခြင်း နိုင်ငံက တော်တော်လေး မောက်မာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

နောက်လိုက်များမှာ အဆက်မပြတ် မြှောက်ပင့် ပြောဆိုနေကြပြီး ရင်ထဲတွင် အလွန် ကျေနပ်နေကြလေသည်။

ကျိုးဟန်ကမူ အရေးမစိုက်ဘဲ အံ့မခန်း မှောင်မိုက်သော အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ရေခဲပုလဲလုံးကို လှမ်းယူလိုက်လေသည်။

အနည်းငယ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အချက်အလက် အကျဉ်းချုပ်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

[ဆီးနှင်း ဧကရာဇ် ပုလဲလုံး - ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ဆီးနှင်း ဧကရာဇ် ၏ ဆက်ခံမှုကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ကြီးထွားမှု အလားအလာမှာ ကြယ်ကိုးပွင့် နတ်ဘုရားအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပါသည်... ရေခဲ ဒြပ်စင် ပိုင်ဆိုင်သူများသာ ပေါင်းစပ်ရန် ကန့်သတ်ထားပါသည်]

"အစ်ကိုကြီး... ဒါက ဘာအရည်အသွေးလဲ..."

"ကြည့်ရတာ ရေခဲဒြပ်စင် ရတနာကြီး ဖြစ်ရမယ်..."

လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ လှုပ်ရှားနေကာ အလွန် စပ်စုချင်စိတ် ပြည့်နှက်နေကြလေသည်။

"မှန်တယ်... ရေခဲဒြပ်စင်ပဲ... ကြယ်ကိုးပွင့် နတ်ဘုရားအဆင့် အလားအလာ ရှိတယ်..."

ကျိုးဟန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘာ... ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား..."

"မိုက်တယ်ကွာ... ကြယ်ကိုးပွင့် နတ်ဘုရားအဆင့် ဆိုတော့ အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ တစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာလေ... တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်..."

"ကျွတ်ကျွတ်ကျွတ်... အားကျစရာပဲ..."

နောက်လိုက်များ အားလုံး အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။ ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်သော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

ရွှမ်ယွမ် နန်းတော် က ပေးအပ်သော ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးများမှာ တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ပေ။

ကျိုးဟန်သည် ရင်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်ကာ တိုက်ရိုက်ပင် အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်လေသည်။

'ဟိုး... အခုက ကြယ်တစ်ပွင့် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဆက်ခံမှု ဖြစ်သွားပြီလား...'

နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ကျိုးဟန်၏ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။

ကြယ်ကိုးပွင့် နတ်ဘုရားအဆင့် နှင့် ကြယ်တစ်ပွင့် အထွတ်အထိပ် အဆင့် မှာ အဆင့်တစ်ဆင့်သာ ကွာဟသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းတို့ နှစ်ခု အကြားတွင် ဖြတ်ကျော်၍ မရနိုင်သော ကြီးမားသည့် ကွာဟချက်ကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာရှင် များစွာမှာ တစ်သက်တာလုံး အချိန်ကုန်ခံခဲ့သော်လည်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် ၏ နက်နဲမှုကို နားလည် သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း မရှိဘဲ နတ်ဘုရားအဆင့် တွင်သာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြရလေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့ တိုးတက်လာမှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်လေသည်။

သို့သော် အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် အကျိုးသက်ရောက်မှု ကို ကျိုးဟန်က ထုတ်ဖော် မပြောပြခဲ့ချေ။ ပိုမို ကြီးမားသော အံ့အားသင့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"နှမြောစရာပဲ... ရေခဲဒြပ်စင် ကျင့်ကြံသူပဲ ပေါင်းစပ်လို့ ရတယ်..."

"ဒီလိုလည်း ကောင်းပါတယ်လေ... အောက်ရွှယ်ကို ပေးလိုက်ရုံပေါ့... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အရှုံးတော့ မရှိပါဘူး..."

ကျိုးဟန်က ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်လေသည်။

"ရှင်... တကယ်ပဲ ကျွန်မကို ပေးမှာလား..."

မေအောက်ရွှယ်၏ လှပသော မျက်ဝန်းလေးများ တုန်ရီသွားပြီး ရင်ထဲတွင် အဆုံးအစမဲ့သော ကျေးဇူးတင်မှုများ လှိမ့်တက်လာလေသည်။

သူမနှင့် ကျိုးဟန် တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အပြန်အလှန် ချစ်ခင်မြတ်နိုးနေကြကြောင်းကို သိရှိထားကြသော်လည်း နောက်ဆုံး အဆင့် သို့ မရောက်ရှိသေးချေ။

ယခုအချိန်တွင်မူ သူမ၏ အဖိုးတန်ဆုံးသော အပျိုစင်ဘဝ ကို ချက်ချင်း ပေးအပ်လိုက်ချင်စိတ်များ ပေါက်လာလေသည်။

ဤကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး သဘောထားကြီးကာ ခန့်ညားပြီး အစွမ်းထက်သော အမျိုးသား ကို လူတိုင်းက ပိုမို စွဲလမ်းလာစေသည်မှာ သဘာဝကျလှပေသည်။