အခန်း ၁၄

အခန်း ၁၄ - ပိုရှည် ပိုချော ပိုတော်။

ယဲ့ချန်သည် မက်မောဖွယ်ရာ နေ့ခင်းအိပ်မက်များထဲတွင် နစ်မြောနေသော်လည်း ဘေးတွင်ရပ်နေသည့် လင်းယွီရှီးမှာမူ တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသည့် အန္တရာယ်ရှိသော စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ယဲ့ချန်... သူက ဘယ်သူလဲ။"

လင်းယွီရှီးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မောင်ချောလေး... ကူညီပါနော်။ စိတ်ချပါ... ငါ့မှာ ဘာမကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မှ လုံးဝမရှိပါဘူး။"

ထိုအမျိုးသမီး ဝန်ထမ်းသည် သူမ၏ မာနကို အောက်ချ၍ ယဲ့ချန်အား တောင်းပန်သလောက်နီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ စကားပုံတစ်ခု ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။ ပြုံးရွှင်နေသော မျက်နှာကို မည်သူမျှ ရိုက်လွှတ်လေ့မရှိပါ။ အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှပဂေးတစ်ဦး ဖြစ်နေလျှင် ပို၍ပင် ဆိုးသည်။

ယဲ့ချန်သည် ထွေထွေထူးထူး ထပ်မံမစဉ်းစားတော့ဘဲ ထိုအမျိုးသမီး ဝန်ထမ်းအား သူ၏ WeChat နှင့် ဖုန်းနံပါတ်ကို ပေးလိုက်တော့သည်။ ထိုအမျိုးသမီး ဝန်ထမ်းသည် ထပ်ခါတလဲလဲ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

"နင်က သူမကို ဒီအတိုင်း ယုံကြည်လိုက်တာပဲလား။"

လင်းယွီရှီး အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်သွားရသည်။

'ဟူးငါ့မျက်စိရှေ့တင် တခြားမိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ဆက်သွယ်ရန် လိပ်စာပေးလိုက်တယ်... ဒါက တကယ်ပဲ အဆင်ပြေရဲ့လား။ ယဲ့ချန် နင်ကတော့ တစ်သက်လုံး လူပျိုကြီး ဖြစ်ဖို့ ကံပါလာတာပဲ။'

"သူမက လူဆိုးတစ်ယောက်နဲ့ မတူပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

ယဲ့ချန်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"အော်"

လင်းယွီရှီးသည် ယဲ့ချန်နှင့် ဘေးချင်းယှဉ်လျက် စက်မှုနည်းပညာကောလိပ် ဆီသို့ လမ်းလျှောက်လာရင်း အနည်းငယ် စိတ်ကောက်နေသည့် ပုံစံရှိနေသည်။

"ယဲ့ချန်... ငါ့မှာ နင့်ရဲ့ ဆက်သွယ်ရန်လိပ်စာ မရှိသေးဘူး။ ငါ့ကို ပေးခဲ့ဦး။ ဒီည နင့်ကို ညစာ ကျွေးပါရစေ။"

"ဟင် ငါ့ကို ညစာကျွေးမလို့လား။"

ယဲ့ချန် ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားသည်။

"ဟုတ်တယ်။"

လင်းယွီရှီးက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့သာ နင်မရှိရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ငါတောင် မတွေးရဲဘူး။ ငါ တကယ်ကို တကယ်ကို နင့်ကို သေချာကျေးဇူးတင်ပြီး ကျေးဇူးဆပ်ချင်လို့ပါ။ ငါ့ကို အခွင့်အရေး ပေးမလားဟင်။"

"ညစာ စားဖို့ကတော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။"

ယဲ့ချန် မိမိကိုယ်ကိုယ် အတော်လေး ကျေနပ်မိသွားသည်။ လင်းယွီရှီးနှင့် နှစ်ယောက်တည်း ညစာစားရန် ချိန်းဆိုခွင့်ရခြင်းတစ်ခုလုံးကြီးမားလှသော စက်မှုနည်းပညာကောလိပ်တွင် မည်သည့်ယောက်ျားလေးမျှ ဤကဲ့သို့ ဂုဏ်ထူးဆောင်ခွင့်ကို မရရှိဖူးချေ။ ယဲ့ချန်က ပထမဆုံး ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် လင်းယွီရှီးကိုယ်တိုင် စတင်ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

'ဟင်း သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ မိန်းကလေးတွေကို ပိုးပန်းဖို့ အထိရောက်ဆုံးနဲ့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ သူရဲကောင်းက အလှလေးကို ကယ်တင်တာပဲ။'

ယဲ့ချန် နှလုံးသားထဲကနေ လေးလေးနက်နက် ယုံကြည်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင် ကတိအတိုင်းပဲနော်။"

ယဲ့ချန်က ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ လင်းယွီရှီး အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားသည်။ သတိမထားမိဘဲ နှစ်ဦးကြားရှိ ဆက်ဆံရေးက သဘာဝအတိုင်း ပိုမိုနီးကပ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ စကားမစပ်... ရှေးခေတ်တုန်းက ချောမောတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်က အလှပဂေးကို ကယ်တင်ရင် အဲ့ဒီမိန်းကလေးက ဒီမိန်းမငယ်လေးမှာ ပြန်ဆပ်စရာ မရှိလို့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပဲ အပ်နှံပါရစေလို့ ပြောတတ်ကြတယ်။ တကယ်လို့ ရုပ်ဆိုးတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်က အလှပဂေးကို ကယ်တင်ရင်တော့ ဒီမိန်းမငယ်လေးမှာ ပြန်ဆပ်စရာ မရှိလို့ နောင်ဘဝမှာ နွားလို မြင်းလို အလုပ်အကျွေး ပြုပါရစေလို့ ပြောတတ်ကြတယ်။ ဒါက သမိုင်းတစ်လျှောက် အမြဲတမ်း သုံးနေကျ အကွက်ဟောင်းကြီးပါ။ ငါ့အတွက်ကတော့ သနားစရာပဲ ငါ့ရဲ့ ဆက်ဆံခံရမှုက ရုပ်ဆိုးတဲ့ကောင်ထက်တောင် ဆိုးနေသေးတယ်။ ထမင်းတစ်နပ်တည်းနဲ့ ကျေးဇူးဆပ်ခံရတယ်လေ။"

"အဟိ"

လင်းယွီရှီးသည် ယဲ့ချန်ကြောင့် ရယ်မောမိသွားပြီး သူမ၏ ယခင်က စိတ်ကောက်နေမှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ယဲ့ချန်... နင်က တကယ်ကို ရယ်ရတာပဲ။ နင်... နင်က ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မင်းဆီ အပ်နှံစေချင်လို့လား။"

"မင်း အပ်နှံမှာမလို့လား။"

ယဲ့ချန် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါထင်တာတော့ မင်း လုပ်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက ချောမောတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက် မဟုတ်လို့လေ။"

လင်းယွီရှီး၏ မျက်နှာလေး ရှက်သွေးဖြန်းကာ နီမြန်းသွားသည်။ သူမ ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အတော်ကြာမှ ခြင်ကောင် အော်သံလောက်လေးဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"နင်... နင်က တော်တော်လေး ချောပါတယ်..."

ကျောင်းဂိတ်ဝသို့ ရောက်သောအခါ သူတို့ အချင်းချင်း WeChat အကောင့်ချင်း အပ်နှံကာ ဖုန်းနံပါတ်များ လဲလှယ်လိုက်ကြသည်။

"ယဲ့ချန်... ကျောင်းဆင်းရင် ငါ နင့်ကို ဆက်သွယ်လိုက်မယ်။"

လင်းယွီရှီးက ယဲ့ချန်အား မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ချိုသာစွာ ပြုံးပြပြီးနောက် လမ်းခွဲထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ယဲ့ချန် ကျောင်းဝင်းအတွင်းရှိ သစ်ပင်ရိပ် လမ်းလေးအတိုင်း လျှောက်လာစဉ် အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ဝင်လာပြီး ပီကေနှင့် တူသော ဆေးလုံးတစ်လုံး သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် သတင်းအချက်အလက်တစ်ခု ယဲ့ချန်၏ စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာခဲ့သည်။

【ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ဆေးလုံး - ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို မြှင့်တင်ပေးသည်။ သွေးကြောများကို အားဖြည့်ပေးပြီး ဦးနှောက်ကို လန်းဆန်းစေသည်။ တစ်လုံးသောက်သုံးပြီးပါက ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုသည် အိုလံပစ်ချန်ပီယံအဆင့် အားကစားသမားတစ်ဦးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်။ တစ်ကြိမ်သာ သုံးစွဲနိုင်သော ပစ္စည်းဖြစ်သည်။】

"အိုး... ဒါက တကယ်ကို လန်းတာပဲ။ ဒါက ဝတ္ထုတွေထဲကလို အရိုးကိုလဲပြီး အသားကို ပြောင်းလဲစေတဲ့ နတ်ဆေးလုံးလား။"

ယဲ့ချန် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားခဲ့သည်။

နေဦး... ကျူးပါကျဲ နတ်သီးစားသလို ဘာအရသာမှ မသိလိုက်ရပါလား။

သို့သော် မကြာမီ။

ဂွီ... ဂွီ...

ယဲ့ချန်၏ ဗိုက်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ မြည်ဟည်းလာတော့သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ချွေးပေါက်များအားလုံးမှ နံစော်သော အနံ့ဆိုးများ စဉ်ဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒါက ယဲ့ချန်အား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် မစင်နံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

"နံလိုက်တာ တောက်... ဒါက တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းလွန်းတယ်။ ဒီခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ဆေးလုံးမှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေတာလား။"

ယဲ့ချန် ဗိုက်နာလာသဖြင့် ၎င်းသည် အောက်က အာရုံတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မလောင်းကြေးထပ်ရဲချေ။ အရှုံးကြီး ရှုံးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် အနီးနားရှိ အများသုံးအိမ်သာကို ကပျာကယာ ရှာဖွေလိုက်ပြီးနောက် ရလဒ်အနေဖြင့် သဲသဲမဲမဲ ရွာချလိုက်တော့သည်။ ထိုခံစားချက်က တကယ်ကို ပြင်းထန်လှသည်။ သူ စွန့်ထုတ်လိုက်သော မစင်များမှာ ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ မည်းနက်ပြီး နံစော်နေကာ ညစ်ပတ်သော သွေးများနှင့် အညစ်အကြေးအချို့ ရောနှောနေခဲ့သည်။

သို့သော် ကိစ္စပြီးမြောက်သွားသောအခါ ယဲ့ချန်သည် မောပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း မရှိသည့်အပြင် သူ၏ ခြေလက်များနှင့် အရိုးများမှာ ပိုမို လန်းဆန်းလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ဘောင်းဘီကို ဆွဲတင်လိုက်ပြီး အိမ်သာထဲမှ မထွက်ရသေးမီမှာပင် သူ၏ ဗိုက်က ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံ မြည်လာပြန်သည်။

သူ့ကို ပို၍ အရှက်ရစေသည့်အရာမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နံစော်ပြီး ညစ်ပတ်ကာ ကြည့်ရဆိုးသည့် အနက်ရောင် စေးကပ်ကပ် ချွေးအလွှာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီများကို စိုရွှဲသွားစေခဲ့သည်။

"ဒါမျိုးတော့ မဖြစ်သေးဘူး။ ငါ အိမ်ပြန်ပြီး ဖြေရှင်းမှ ရမယ်... ဒီနေ့တော့ အတန်းမတက်နိုင်တော့ဘူး။"

ယဲ့ချန် အိမ်သာသို့ ထပ်မံ သွားရောက်ခဲ့ပြီး စာသင်ခန်းသို့ သွားရန်ပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ကျောင်းပြင်သို့ အပြေးထွက်ကာ အိမ်သို့ တက္ကစီဖြင့် ပြန်ခဲ့တော့သည်။ သူ ကားပေါ်က ဆင်းသောအခါ တက္ကစီဒရိုင်ဘာက နှာခေါင်းကို ပိတ်ပြီး စက်ဆုပ်ရွံရှာသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သဖြင့် ယဲ့ချန် မြေကြီးထဲသို့သာ တိုးဝင်ချင်စိတ် ပေါက်သွားရသည်။ အိမ်သို့ ရောက်သောအခါ သူ အိမ်သာသို့ ထပ်မံ သွားရပြန်သည်။

မရပ်မနား သွားနေခဲ့သည်။ ယဲ့ချန်သည် လေလည်ရင်တောင် မစင်များ ပန်းထွက်သွားနိုင်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။ ညနေ ၄ နာရီကျော်အထိ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးနောက်မှသာ နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ ယဲ့ချန် သက်ပြင်းချနိုင်သွားပြီး သက်သောင့်သက်သာ ရေချိုးပြီးနောက် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် သိသာထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ပထမအချက်။

သူ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်က ယခင်ကထက် ပိုမို ကောင်းမွန်လာသည်။

လင်းနို့တောင်ပံကဲ့သို့ ကျောပြင်၊ ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားလိုင်းများ၊ ခြောက်တုံးမဟုတ်ဘဲ ရှစ်တုံးထွက်နေသည့် ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သား ထို့အပြင် ၎င်းသည် ကြည့်ရဆိုးခြင်း မရှိဘဲ အင်္ကျီဝတ်ထားလျှင် သွယ်လျပြီး အင်္ကျီချွတ်လိုက်ပါက ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့်နိုင်ငံတကာ ထိပ်တန်း မော်ဒယ်လ်တစ်ဦး၏ စံပြ ကိုယ်ခန္ဓာမျိုး ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာဆန်သော ကိုယ်ခန္ဓာမျိုးပင်။

ဒုတိယအချက်။

သူ၏ အရပ်သည်လည်း စင်တီမီတာ အနည်းငယ် ပိုရှည်လာခဲ့သည်။ သူ အရပ်ကို တိုင်းတာကြည့်ရာ ၁၇၇ စင်တီမီတာမှ ၁၈၂ စင်တီမီတာသို့ တိုးလာခဲ့သည်။ ထို့အပြင်

သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်က သိသိသာသာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသော်လည်း ပိုမို ညီညွတ်သွားကာ သူ့ကို ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို ချောမောသွားစေသည်။

ဖြည့်စွက်ချက်အနေဖြင့်။

ယဲ့ချန်သည် ယခုအခါ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော ခွန်အားများ ရှိနေသည်ဟု ခံစားရသည်! သူ ရှူထုတ်လိုက်သော အသက်ရှူသံကလည်း ပီကေဝါးထားသကဲ့သို့ မွှေးပျံ့နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်။

သူ၏ အမြင်အာရုံ၊ အရသာခံအာရုံ၊ အကြားအာရုံ၊ အထိအတွေ့အာရုံစသည်တို့ အားလုံး မြှင့်တင်ခံလိုက်ရသဖြင့် လောကကြီးရှိ အရာအားလုံးအပေါ် အမြင်သစ်တစ်ခု ရရှိသွားခဲ့သည်။

သူ၏ စိတ်က ပိုမို ကြည်လင်လာပြီး၊ အတွေးအခေါ် လျင်မြန်ကာ၊ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများ ပွင့်လင်းလာပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော ကျွမ်းကျင်မှု အကွက်များ စဉ်ဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဘုရားရေ ဒါက တကယ်ပဲ ဝတ္ထုတွေထဲကလိုပဲ။ နဂါး ဒါမှမဟုတ် မြွေက အရေခွံလဲလိုက်သလို လုံးဝ အသွင်ပြောင်းသွားတာပဲ။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်ချောမောလှပသည့် လူချောတစ်ဦးက ယဲ့ချန်၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း ရင်ဆိုင်ကြည့်နေကြပြီး မည်သူမျှ တိတ်ဆိတ်မှုကို မဖျက်ဆီးကြချေ။ ယဲ့ချန်၏ လက်များ ညောင်းညာလာပြီး မှန်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ချလိုက်သည့်တိုင်အောင် ဖြစ်သည်။

"တောက်... ငါကတော့ ငါ့ကိုယ်ငါတောင် ပြန်ကြိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားပြီ ငါကတော့ တကယ်ကို ကယ်တင်မရအောင် ချောလွန်းနေပြီ။"

တီ။

ဖုန်းထဲမှ SMS အကြောင်းကြားစာ မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယဲ့ချန် ဖုန်းကို ထုတ်ပြီး ကြည့်လိုက်ရာ

"လေးစားရပါသော သုံးစွဲသူခင်ဗျာ လူကြီးမင်း၏ နံပါတ် ၁၇၂၃ ဖြင့် ဆုံးသော China Construction Bank ကတ်သည် ဇွန် ၁၂ ရက် ၁၆:၄၅ တွင် UnionPay မှတစ်ဆင့် ငွေကျပ် ၂၀၀,၀၀၀ လက်ခံရရှိပါသည်။ လူကြီးမင်း၏ CCB ကတ်လက်ကျန်ငွေမှာ ၂၀၀,၀၀၅ ယွမ် ဖြစ်ပြီး သုံးစွဲနိုင်သော လက်ကျန်ငွေမှာ ၂၀၀,၀၀၅ ယွမ် ဖြစ်ပါသည် 【China Construction Bank】"

"ဟားဟားဟားဟား ယွမ် ၂ သိန်း ဝင်လာပြီပဲ Huidong Grand Hotelက တကယ်ပဲ ငါ့ကို ဆုကြေးငွေ လွှဲပေးလိုက်တာပဲ လန်းတယ်။"

ယဲ့ချန် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ဒါက ယဲ့ချန်၏ ဘဝတွင် ဤမျှကြီးမားသော ငွေပမာဏကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရရှိဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

"တကယ်ကို လန်းတာပဲ ဒါက ချမ်းသာတဲ့ ခံစားချက်မျိုးလား။"

ယဲ့ချန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငွေမရှိတဲ့လူက သရဲထက်ဆိုးတယ် ဆားမပါတဲ့ ဟင်းရည်က ရေလိုပဲ ချမ်းသာတဲ့ ခံစားချက်က တကယ်ကို ဖော်မပြနိုင်လောက်အောင် ကောင်းမွန်လှတယ်။"

လူတစ်ယောက် ပျော်ရွှင်စရာ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုနှင့် တွေ့ကြုံရသောအခါ စိတ်ဓာတ်များ လန်းဆန်းလာတတ်သည်။ ဒီနေ့ ယဲ့ချန် အထူးပင် ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။ လင်းယွီရှီးက WeChat မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့လာပြီး သူမ အတန်းဆင်းလုနီးပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် ယဲ့ချန်အား ကျောင်းပြင်ပတွင် စောင့်ဆိုင်းရန် ပြောကြားလာခဲ့သည်။

ယဲ့ချန် သန့်ရှင်းသော အင်္ကျီတစ်စုံကို အမြန် ရှာဖွေလဲလှယ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်နှင့် အရပ်အမောင်း ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် သူ၏ အဝတ်အစားဟောင်းများမှာ တစ်ဆိုဒ်ခန့် သေးငယ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့က အလွန်အမင်း အဆင်မပြေဖြစ်နေပြီး ကြည့်ရဆိုးနေခဲ့သည်။ သို့သော် အချိန်အလျင်စလိုဖြစ်နေသဖြင့် အဝတ်အစားသစ်များ ဝယ်ယူရန် အချိန်မရှိတော့ရာ ဤအတိုင်းသာ အဆင်ပြေအောင် ဝတ်ဆင်လိုက်ရသည်။

အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

တက္ကစီတစ်စီးကို တားပြီး စက်မှုနည်းပညာကောလိပ်ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်ခဲ့သည်။

လမ်းခရီးတွင် ယဲ့ချန်သည် အချိန်ကို အသုံးချကာ 【နပန်းအတတ် (ခရိုင်ချန်ပီယံအဆင့်)】 နှင့် 【ညို့ယူခြင်းအတတ်】 ကျွမ်းကျင်မှုစာအုပ် နှစ်အုပ်ကို လေ့လာသင်ယူလိုက်သည်။

စနစ်မှ ပေးအပ်သော ကျွမ်းကျင်မှုစာအုပ်များသည် သင်ယူရန် အလွန်လွယ်ကူလှပြီး ဂိမ်းကစားသကဲ့သို့ မည်သည့် အားထုတ်မှုမျှ မလိုအပ်ချေ။

ခဏချင်းတွင်ပင် ယဲ့ချန်သည် ဤကျွမ်းကျင်မှု နှစ်ခုစလုံးကို မွေးရာပါအလား ပိုင်ဆိုင်သွားခဲ့သည်။ စက်မှုနည်းပညာကောလိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီး ကားပေါ်က ဆင်းလိုက်သည်။ သူ ကားပေါ်က ဆင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လမ်းဘေးရှိ သစ်ပင်ရိပ်အောက်တွင် လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူ့ကို နူးညံ့စွာ ပြုံးပြနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

နွေရာသီ င်၏ နေရောင်ခြည်အောက်တွင် သူမ၏ အပြုံးက နွေးထွေးသော လေညင်းထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည့် ပန်းပွင့်ဖတ်လေးများကဲ့သို့ပင်။ လင်းယွီရှီးမှတစ်ပါး အခြားသူ မည်သူဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။

"အား မဟုတ်သေးပါဘူး ဒါက ချစ်မိသွားတဲ့ ခံစားချက်မျိုးပဲ။"

ယဲ့ချန် ရုတ်တရက် ကြောင်အသွားရသည်။

"ယဲ့ချန်... ဒီမှာ။"

လင်းယွီရှီးက ယဲ့ချန်အား လှမ်း၍ လက်ဝှေ့ယမ်းပြသည်။ ယဲ့ချန် အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။

"အယ်..."

လင်းယွီရှီးက ယဲ့ချန်အား စိုက်ကြည့်ပြီး အထက်အောက်၊ ဝဲယာ အသေအချာ အကဲခတ်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်စရာ အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ ယဲ့ချန်... နင် နည်းနည်း ပိုရှည်လာသလိုပဲ... ပြီးတော့... နင်ပိုပြီးတော့တောင် ချောလာသေးတယ် သိသိသာသာကို ပိုချောလာတာ... ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ။"

"တကယ်လား။"

ယဲ့ချန် ရယ်မောလိုက်ပြီး ရှင်းမပြခဲ့ချေ။

"ကဲ... လင်းယွီရှီး၊ ငါတို့ ဘယ်မှာ သွားစားကြမလဲ။"

"Wanda Plazaကို သွားရအောင်။"

လင်းယွီရှီးက ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေရဲ့လား။

"ကောင်းပြီလေ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး။"

ယဲ့ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ဘတ်စကတ်ဘော ဂျာစီဝတ်ဆင်ထားပြီး ဘတ်စကတ်ဘောလုံးတစ်လုံးကို ကိုင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးက လင်းယွီရှီးရှိရာဆီသို့ အပြေးအလွှား လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ သူသည် ထွားကြိုင်းလှပြီး အနည်းဆုံး ၁၉၅ စင်တီမီတာခန့် မြင့်မားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြွက်သားများက ကျောက်တုံးကြီးများကဲ့သို့ ထုထည်ကြီးမားပြီး၊ အသားအရေ ညိုမည်းကာ သံမဏိမျှော်စင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

"ယွီရှီး... ငါ နင့်ကို စောင့်နေတာ ကြာပြီ။ ဒီည ငါတို့ အတူတူ ညစာ စားကြရင် ကောင်းမလား။"

ထိုလူငယ်က လင်းယွီရှီးအား စိတ်အားထက်သန်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ငါ နင့်ကို အကြိမ်ကြိမ် မေးခဲ့ဖူးပြီး ငါ့ရဲ့ စိတ်ရင်းမှန်ကိုလည်း နင်မြင်ပြီးသားပါ။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ နင် သဘောတူသင့်တယ် မဟုတ်လား။"

"ဟင်..."

ယဲ့ချန် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော လူငယ်ကို မှတ်မိသွားသည်။

ဝူချန် စက်မှုနည်းပညာကောလိပ်တွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် ကာယပညာဌာန၏ ထိပ်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျောင်းဘတ်စကတ်ဘောအသင်း၏ ကြယ်ပွင့် ဗဟိုလူဖြစ်သည်။ ကျောင်းမပြီးခင်မှာပင် ထိပ်တန်း ပရော်ဖက်ရှင်နယ် CBA ဘတ်စကတ်ဘောအသင်းတစ်ခုနှင့် နှစ်စဉ် လစာ ယွမ်သန်းချီတန်သည့် စာချုပ်ကြီးတစ်ခုကို ချုပ်ဆိုထားပြီးဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုကြသည်။

ဘတ်စကတ်ဘော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်အချို့ကပင် ဝူချန်အား အမျိုးသား ဘတ်စကတ်ဘောအသင်းအတွက် အနာဂတ်၏ ဒေါက်တိုင် ဗဟိုလူတစ်ဦးဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သုံးသပ်ထားကြပြီး သူ၏ အလားအလာက အာရှတစ်ခုလုံးတွင် အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။ အချိန်တန်လျှင် သူသည် NBA တွင် ကစားခွင့်ရမည့် အခွင့်အရေးပင် ရှိနေသည်။

ထူးချွန်လှသည်။

ဝူချန်သည်ထူးချွန်သူဟူသော စကားလုံးနှင့် ထိုက်တန်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် လင်းယွီရှီးအား အဓိက ပိုးပန်းနေသူများထဲမှ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး ဝူချန် ငါ နင်နဲ့ ညစာစားဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ သဘောမတူခဲ့ပါဘူး။ ငါ ယဲ့ချန်နဲ့ ချိန်းထားပြီးသား။"

လင်းယွီရှီးသည် ဝူချန်အပေါ် မည်သည့်စိတ်ဝင်စားမှုမျှ မရှိပုံရပြီး သတိမထားမိဘဲ ယဲ့ချန်၏ ဘေးနားသို့ တိုးကပ်လိုက်သည်။

"ယဲ့ချန် ဘယ်ကယဲ့ချန်လဲ။"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝူချန်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အကြည့်ကို ယဲ့ချန်ထံသို့ လှည့်လိုက်တော့သည်။ သူသည် ယဲ့ချန်က တစ်ဆိုဒ်ခန့် သေးငယ်နေပြီး အလွန် ဈေးပေါသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် အဝတ်အစားသစ်များ ဝယ်ယူရန် မတတ်နိုင်သည့်အလား လုံးဝ စုတ်ပြတ်သတ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်းက ယဲ့ချန်လား။ မင်းလည်း စက်မှုနည်းပညာကောလိပ်က ကျောင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းအကြောင်း ငါတစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ အောက်ခြေလူတန်းစား ကောင်လေးတစ်ယောက်ပဲ။ ငါက ဝူချန်ပါ မင်းငါ့ကို သိသင့်ပါတယ်။"

ဝူချန်၏ အမူအရာက အလွန်အမင်း အထင်သေးစရာကောင်းလှပြီး ယဲ့ချန်အား အမှိုက်ပုံတစ်ခုကို ကြည့်နေသည့်အလား မဖုံးကွယ်နိုင်သော စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုများ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒီည ငါ ယွီရှီးကို ညစာကျွေးဖို့ ခေါ်သွားမှာမို့၊ ငါ့မျက်စိရှေ့ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားဖို့ မင်းကို တစ်မိနစ် အချိန်ပေးမယ်။ ပြီးတော့ နောင်ကို ယွီရှီးနဲ့ အရမ်း နီးနီးကပ်ကပ် မနေနဲ့။ လူဆိုတာ ကိုယ့်နေရာကိုယ်သိသင့်တယ် ယွီရှီးလို မိန်းကလေးမျိုးက လမ်းဘေးက ကြောင်သူတော် ခွေးသူခိုးတွေ လာပြီး ပတ်သက်ရမယ့် လူမျိုးမဟုတ်ဘူး။ မင်းလို အဝတ်အစားတစ်စုံတောင် မဝယ်နိုင်လောက်အောင် ဆင်းရဲနေတာကို ကြည့်ရတာ မင်းကိုယ်မင်းကော သတိမထားမိဘူးလား။ ကဲ... ထွက်သွားလိုက်တော့ ဝေးဝေးကို လိမ့်သွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ တကယ်လို့ မင်း ကိုယ်တိုင် မလိမ့်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါမင်းကို လိမ့်သွားအောင် ရိုက်ပစ်ရလိမ့်မယ်။"