အခန်း ၂၂

အခန်း ၂၂ - မင်းတို့ကို စိတ်ကောင်းမွေးဖို့ ငါအကြံပေးတယ်။

လူမိုက်ကြီးနှစ်ဦးသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းတန်းများဖြင့် ယဲ့ချန် ထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လျှောက်လှမ်းလာကြတော့သည်။

စန်းယွီ မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားရသည်။ သူမသည် အခြားအရာအားလုံးကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ မေမေကြက်မကြီးက သူမ၏ ကြက်ပေါက်စလေးကို ကာကွယ်ပေးသကဲ့သို့ ယဲ့ချန်၏ ရှေ့မှ မားမားမတ်မတ် မတ်တပ်ရပ်ကာ ကာကွယ်ပေးလိုက်ပြီး တုန်ရင်နေသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"နင်တို့ ဘာလုပ်မလို့လဲ။ ဒါက မောင်လေး ယဲ့ချန်နဲ့ လုံးဝ မသက်ဆိုင်ဘူး။"

ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီး ခြင်ဆီဆေးကြောခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ယဲ့ချန်၏ စိတ်အာရုံမှာ ပိုမိုထက်မြက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ဖြတ်သန်းပြေးလွှားနေခဲ့သည်။

'ဟူး ငါ သူတို့ကို ကိုယ်ထိလက်ရောက်ပဲ တိုက်ခိုက်ရမလား ဒါမှမဟုတ် သရဲတွေကိုပဲ လွှတ်လိုက်ရမလား။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါ့ရဲ့ အိမ်နားမှာလေ။ တကယ်လို့ ငါက ဒီမှာ ပြဿနာအကြီးအကျယ် ရှာလိုက်ရင်သူတို့ရဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ဆို ငါ့ကို အလွယ်တကူ စုံစမ်းထောက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်... အဲ့ဒီအခါကျရင် အငြိုးအတေးကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်ဆိုးတွေက ငါ့ကို အမြဲတမ်း လာရောက်နှောင့်ယှက်နေပြီး ငါ့ရဲ့ ဘဝအရည်အသွေးကို ထိခိုက်စေလိမ့်မယ် ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ မိဘတွေကိုပါ ဒီကိစ္စထဲ ဆွဲသွင်းမိသလို ဖြစ်သွားနိုင်တယ်...'

တကယ်လို့ သူသာ အပြင်မှာဆိုရင်တော့ ယဲ့ချန်အနေဖြင့် စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ်နှင့် အားရပါးရ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ယခုမှာ မိမိ၏ အိမ်တံခါးဝတွင်ဖြစ်နေသဖြင့် သူ့တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုအချို့ ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် မကြာမီမှာပဲ ယဲ့ချန် အကြံတစ်ခု ရသွားခဲ့သည်။

"ခဏစောင့်ဦး။"

ယဲ့ချန်က ရုတ်တရက် လှမ်းအော်လိုက်သည်။

"ဟားဟားဟားဟား"

သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားက သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများ တောက်ပလျက် ခြောက်ကပ်ပြီး ရိုင်းစိုင်းသော ရယ်မောသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"မခံနိုင်တော့ဘူးလား။ အရှုံးပေးချင်လို့လား။ ဒါပေမဲ့ ငါက အားရအောင် မဆော့ရသေးဘူးကွ။ လူငယ်လေး... မှတ်ထားစမ်း မင်းက ဟန်ပန် ဘယ်လောက်ပဲ ဖော်ဖော်အဲ့ဒီ ဟန်ပန် ပျက်စီးသွားတဲ့ အခါကျရင် မင်း ပေးဆပ်ရမယ့် အဖိုးအခက ပိုပြီး ကြီးမားလိမ့်မယ်။"

"အင်း... ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်။ ငါ မှတ်ထားပါ့မယ်။"

ယဲ့ချန်က သဘောတူဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီညမှာတော့ နင်က အကြွေးတောင်းတာကို မင်းအလိုအလျောက် စွန့်လွှတ်ပြီး ဒီကနေ ရိုရိုသေသေ လိမ့်ထွက်သွားရလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါကိုတော့ ငါ အာမခံရဲတယ်။"

"အိပ်မက်မက်နေလိုက် ကောင်စုတ်လေး... ဒီည မင်း ပိုက်ဆံဆပ်မလား ဒါမှမဟုတ် လူပဲ ပေးမလား။ တို့ရဲ့ သူဌေးကိုယ်တိုင် လာခဲ့တာဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ် လက်ဗလာနဲ့ ပြန်ရမှာလဲ။"

လူမိုက်ကြီးတစ်ယောက်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်းက တို့သူဌေးရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို လုံးဝ မသိသေးတာပဲ ငါတို့သူဌေးက အပြင်မှာ လူတွေကို လိုက်ခုတ်နေတုန်းက မင်းက ဘောင်းဘီဖင်ပြဲတောင် ဝတ်နေတုန်းကွ။"

"မဟုတ်ဘူး ဒီညမှာတော့ ငါက သူ့ကို စိတ်ကောင်းမွေးစေချင်တာ။"

ယဲ့ချန်က လူယုတ်မာ အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"စိတ်ကောင်း ဟုတ်လား။"

သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားက ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး အဲ့ဒီ စကားလုံးနှစ်လုံးက ငါ့ရဲ့ အဘိဓာန်ထဲမှာ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး။ ငါက မွေးကတည်းက လူဆိုး အရိုးထဲအထိ ယုတ်မာတဲ့ လူဆိုးကွ အာလုံ အာဟူ... သူ့ကို အပြင်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်စမ်း။"

စန်းယွီပင်လျှင် ယဲ့ချန် ထိုသို့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ သူသည် အလွန်အမင်း သဘာဝကျလွန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီသက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားက လူကို အရိုးပါမကျန် ဝါးမြိုမည့် သားရဲတစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်။ သူက စိတ်ကောင်းမွေးမည့်သူလား။ နေမင်းကြီး အနောက်ဘက်က ထွက်လာလျှင်ပင် ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

မောင်လေး ယဲ့ချန်လို တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကတော့ ဆင်စွယ်ရတနာ ရုန်းကန်မှုမရှိတဲ့ ကျောင်းတော်ကြီးထဲမှာ အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်လာခဲ့တာဆိုတော့ လူ့အဖွဲ့အစည်းကြီးက ကျောင်းနံရံတွေရဲ့ အပြင်ဘက်ကနေ သူ့ကို သွေးဆာနေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေတယ်ဆိုတာကို လုံးဝ သတိမထားမိသေးတာပဲ။ သူက တကယ့်ကို ဖြူစင်လွန်းပါသေးတယ်။

ထိုအချိန်မှာပင် ယဲ့ချန်သည် စနစ်အတွင်း၌ တာဝန်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဖန်တီးလိုက်သည်။

တီ။ တာဝန်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ပါပြီ။ အကြောင်းအရာ စန်းယွီအား အကြွေးအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းပေးရန်။ ဆုလာဘ် — စနစ်မှ တာဝန်၏ ခက်ခဲမှုကို ခွဲခြမ်းစီစစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဆုလာဘ်ကို နောက်မှ သတ်မှတ်ပေးပါမည်။

အရာအားလုံးက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ ထွားကြိုင်းသော လူမိုက်ကြီးနှစ်ဦးသည် ယဲ့ချန်၏ ဘယ်နှင့်ညာမှနေ၍ ဝန်းရံထားလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ယဲ့ချန်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် အေးဆေးစွာ ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထမတ်တပ်ရပ်ခြင်း မရှိချေ။ သို့သော် သူ၏ စိတ်အာရုံကမူ သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားထံသို့ အခိုင်အမာ စိုက်ကြည့်ထားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယဲ့ချန်၏ နှုတ်ခမ်းများက တစ်စုံတစ်ခုကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဖတ်နေသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

ဆွဲဆောင်ခြင်း အင်းစာသားကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဂါထာ ရွတ်ဆိုခြင်း ပြီးမြောက်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး ဂါထာစာပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက် ယဲ့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာခဲ့ရာသူသည် လယ်ကွင်းများစွာကို ထွန်ယက်ခဲ့ရသော နွားအိုကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရပြီး သို့မဟုတ် အဝတ်အထည် ထူထူကြီးများကို ဝတ်ဆင်ထားရသကဲ့သို့ အသက်ပင် မရှူနိုင်လောက်အောင် ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

'လခွမ်းပဲ... ပင်ပန်းလိုက်တာ~~ တကယ် ပင်ပန်းတာပဲ...'

ယဲ့ချန် ချက်ချင်းပင် တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေသွားတော့သည်။ယ

"ဟားဟားဟားဟား မစရသေးဘူး။ ဒီကောင်စုတ်လေးက ကြောက်လို့ ပျော့ခွေသွားပြီ... တကယ့် သတ္တိကြောင်တဲ့ကောင်ပဲ။"

လူမိုက်ကြီးတစ်ယောက်က လှောင်ပြောင်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုသော ရယ်မောသံဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်။

"ရပ်လိုက်စမ်း။"

သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားက ရုတ်တရက် လှမ်းအော်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေးနှင့် မျက်ဝန်းများတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မှောက်ခုံဖြစ်သွားလောက်သည့် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

ရက်စက်ခြင်း၊ ယုတ်မာခြင်း၊ ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်း၊ အေးစက်ခြင်း၊ မောက်မာခြင်း အားလုံးက လုံးဝ ဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်! အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခုမျှပင် ရှာမတွေ့တော့ချေ။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ လူသားတို့၏ သောကများကို ဆေးကြောပေးနိုင်သည့် ကြည်လင်သော စမ်းရေတွင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သူ၏ မျက်နှာပေးမှာ လောကအပေါ် ကရုဏာသက်ခြင်းနှင့် ရုတ်တရက် တရားရသွားခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာပင် သနားကရုဏာစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်လာပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ တကယ်လို့ သူ့ကို ရဟန်းဝတ်စုံသာ ဝတ်ပေးလိုက်လျှင် သူသည် မိတ်ကပ်ပြင်စရာမလိုဘဲ တရားရထားသော ဆရာတော်ကြီးတစ်ပါးအဖြစ် သရုပ်ဆောင်နိုင်လောက်ပေသည်။

"မင်းတို့တွေက လူတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ရိုက်နှက်ရဲတာလဲ။"

သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားက သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားနှစ်ဦးအား သူတို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရား မကောင်းမှုကို ဒေါသတကြီးဖြင့် ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

"အမြန်... မင်းတို့ရဲ့ ဓားတွေကို ချက်ချင်း ချပစ်လိုက်ကြစမ်း။"

လူမိုက်ကြီးနှစ်ဦး လုံးဝ အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားရသည်။

"သူဌေး... တကယ်ကြီးလားဗျာ။ ကျွန်တော်တို့ကို လုပ်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာ သူဌေးကိုယ်တိုင်လေ။"

"ဟုတ်ပါတယ် သူဌေးရယ် သူ့ကို ရိုက်တာက သူ့အတွက် သက်သာလွန်းပါတယ်။ သူဌေးက သူ့ကို နှိပ်စက်ဖို့ တခြားနည်းလမ်းကို ရှာချင်တာ မဟုတ်လား။ နားလည်ပါပြီ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို မီးရှို့လိုက်ရမလား ဒါမှမဟုတ် ငရုတ်သီးရေတွေ တိုက်ရမလား။"

လူမိုက်ကြီးတစ်ယောက်က သူကိုယ်သူ ဉာဏ်ကောင်းသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ သူဌေးကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ သူဌေးက တကယ့်ကို ယုတ်မာပြီး မကောင်းမှုဟူသမျှကို ပြုလုပ်နိုင်ကာ အကြံပက်စက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသူ ဖြစ်သည်။

"မောက်မာလိုက်တာ။"

သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားက တရားမျှတစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူများရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အိမ်ထဲကို အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်တာကတင် ကြီးမားတဲ့ ရာဇဝတ်မှု ဖြစ်နေပြီ ပြီးတော့ အကြမ်းဖက်မှုကို အသုံးပြုပြီး အခြားသူတွေကို နာကျင်အောင် လုပ်တာက ပိုပြီးတော့တောင် ဆိုးသေးတယ် မင်းတို့တွေ ငါ မင်းတို့ကို စိတ်ကောင်းမွေးဖို့ အကြံပေးချင်တယ်။ မတရားမှုတွေကို အများကြီး ပြုလုပ်တဲ့သူက သေချာပေါက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးရာ ရောက်လိမ့်မယ် မင်းတို့တွေ အနှေးနဲ့အမြန် ဝဋ်လိုက်လိမ့်မယ်။"

လူမိုက်ကြီးနှစ်ဦး လုံးဝ ဆွံ့အသွားရတော့သည်။

ဒါက တကယ်ပဲ ငါတို့ရဲ့ သူဌေးလား။

သူဌေး... သူဌေးက လူသားအဝတ်ခြုံထားတဲ့ တကယ့် တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ လူတစ်ယောက် ပြောမယ့် စကားမျိုးတွေကို လာပြောနေရတာလဲ။

သူ ဆေးမှားသောက်လာတာလား။

"မောင်လေး ယဲ့ချန်... သူတို့... သူတို့ ဘာပြဇာတ် ကပြနေကြတာလဲ။"

စန်းယွီက ယဲ့ချန်၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ ဘဏ္ဍာရေးကုမ္ပဏီ သူဌေးက ပြဇာတ်မင်းသား ဝင်ပူးနေတာလား။"

ယဲ့ချန် အလွန် သေချာသွားခဲ့သည်။

ဂါထာက အလုပ်လုပ်သွားပြီ။ တကယ့်ကို လန်းလွန်းတယ်။ ဒီ ဆွဲဆောင်ခြင်း အင်းစာသားက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။

၎င်းက ရက်စက်ယုတ်မာသော ရာဇဝတ်ကောင်ကြီးတစ်ဦးကိုပင် ချက်ချင်း နောင်တရစေပြီး ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို နင်းမိလျှင်ပင် ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးတတ်သည့် အလွန်အမင်း သနားတတ်သော လူတစ်ယောက်အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

"ဟဲဟဲ အစ်မ စန်းယွီ... ငါ့အထင်တော့ သူ နောင်တရသွားတာ ထင်တယ်။" ယ

ယဲ့ချန်က ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားသည် ယဲ့ချန်နှင့် စန်းယွီထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

"မလာနဲ့"

စန်းယွီက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားသည် ဆိုဖာ၏ ရှေ့သို့ အပြင်းအနှင် လျှောက်လှမ်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်အားလုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေမည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

သူသည် ၉၀ ဒီဂရီ ခါးညွှတ်လိုက်ပြီး စန်းယွီအား ဦးညွှတ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။"

"ဟင်..."

စန်းယွီ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ချေ။

"ကျွန်တော် ညီမအတွက် ဒုက္ခတွေအများကြီး ဖန်တီးခဲ့မိလို့ တကယ်ပဲ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်... ကျွန်တော် တကယ်ကို အပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံစားရပါတယ်။"

သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားက နက်ရှိုင်းသော စိတ်ခံစားချက်များဖြင့် ဝန်ခံလိုက်ပြီး အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးရှာသည်။

"အတိတ်တုန်းက ကျွန်တော် တကယ်ပဲ အမှားတွေအများကြီး ပြုလုပ်ခဲ့မိတယ်။ ကျွန်တော် အပြစ်မဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို လမ်းမှားထဲ တွန်းမပို့သင့်ဘူး၊ ကျွန်တော် အတိုးကြီးစားတဲ့ လုပ်ငန်းတွေကို မလုပ်သင့်ဘူး ကျွန်တော် လူတွေကို မသတ်သင့်ဘူး... အခု ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ ကျွန်တော် မှားခဲ့မှန်း သိပါပြီ... အခုကစပြီး ကျွန်တော် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျန်ရှိတဲ့ ဘဝသက်တမ်းကို အမှားတွေကို ဆေးကြောဖို့နဲ့ ကျွန်တော် နာကျင်အောင် လုပ်ခဲ့မိတဲ့သူတွေကို ပြန်လည် ကုစားပေးဖို့အတွက်ပဲ အသုံးပြုချင်ပါတော့တယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားတွေက ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်း ခံနေရပါပြီ။ တကယ်ကို နာကျင်ရပါတယ်... ကျွန်တော်... ကျွန်တော် တကယ်ကို အပြစ်ရှိပါတယ်။ ဒီလောကကြီးထဲမှာ နောင်တရတဲ့ ဆေးဆိုတာ တကယ်ပဲ ရှိလားဗျာ။ တကယ်လို့ ရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော် အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်ပြီးတော့တောင် ယူပါ့မယ်။"

စကားပြောနေရင်းဖြင့် သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားသည် သူ၏ ရုံးသုံးအိတ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး စာချုပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒါက ညီမရဲ့ ဖခင်ကိုယ်တိုင် လက်မှတ်ရေးထိုးပြီး လက်ဗွေနှိပ်ထားတဲ့ ချေးငွေစာချုပ်ပါ။ အခု ကျွန်တော် ဒီစာချုပ်ကို ညီမရဲ့ လက်ထဲကို အပ်နှံပါရစေ။ အကြွေးအားလုံးကို ပယ်ဖျက်ပေးလိုက်ပါပြီ။ ဒီလိုလုပ်မှပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ နည်းနည်း သက်သာရာ ရတော့မှာပါ။"

ဒါက... တကယ့်ကို ရူးသွန်းစရာကောင်းတဲ့ ဇာတ်ကွက် အလှည့်အပြောင်းပဲ။

စန်းယွီအနေဖြင့် သူမ၏ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် အခြေအနေက ဤကဲ့သို့ အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

"သူဌေး သူဌေး ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။"

လူမိုက်ကြီးနှစ်ဦး ကပျာကယာ ပြေးဝင်လာကြသည်။ယ

"ဘာမှ ထပ်မပြောနဲ့တော့ မင်းတို့တွေကလည်း ငါ့လိုပဲ အပြစ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး နောင်တရဖို့ လိုအပ်နေတဲ့သူတွေပဲ။ ငါ့ကို ကတိပေးစမ်းပါ။ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေနဲ့ အခြားသူတွေအပေါ် အကောင်းဆုံး ပြုမူပေးပါ့မယ်လို့ ကတိပေးစမ်းပါ။"

သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားက တစ်ရှူးတစ်ရွက်ကို ထုတ်ကာ မျက်ရည်များကို သုတ်ရင်း အသည်းအသန် တောင်းပန်ရှာသည်။

"ဟားဟားဟား"

ယဲ့ချန် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်မိရာ အသက်ပင် မရှူနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။

"ကဲ... တော်ပါပြီ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အများကြီး အပြစ်မတင်ပါနဲ့တော့။ အတိတ်ကအရာတွေက မနေ့က သေဆုံးသွားခဲ့ပြီလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ။ အနာဂတ်ကတော့ ဒီနေ့မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ပြီပေါ့။ ဘယ်သူက အမှားမလုပ်ဖူးလို့လဲ။ အမှားတွေ ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးရုံနဲ့တင် မင်းက လူဆိုးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလို့ မဆိုလိုပါဘူး... ဟားဟားဟားဟား... ဆောရီးပဲ ငါ့ရဲ့ ပညာအရည်အချင်းက အကန့်အသတ် ရှိနေတော့ ဒီထက်ပိုပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ စကားလုံးတွေ မလုပ်ကြံတတ်တော့ဘူး..."

ယဲ့ချန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အနားသို့ လျှောက်သွားကာ သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသား၏ လက်ထဲမှ စာချုပ်ကို ယူလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ဖတ်ရှုလိုက်ပြီးနောက် မီးခြစ်တစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။

သူ မီးတောက်တစ်ခုဖြင့် ၎င်းကို ရှို့ပစ်လိုက်တော့သည်။

"မင်း..."

လူမိုက်ကြီးနှစ်ဦးမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသဖြင့် ဒေါသတကြီးဖြင့် တားဆီးရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားက အတင်းအဓမ္မ ပြန်လည် ဆွဲထိန်းထားခဲ့သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့။ ငါ ညီမတို့ရဲ့ အနားယူမှုကို ထပ်ပြီး မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး။ ငါ အိမ်ပြန်ပြီး ဆက်ပြီး နောင်တရနေပါ့မယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင်တော့ ကျွန်တော် ရဲစခန်းကို သွားပြီး အဖမ်းခံရုံပဲ ရှိတော့တယ်။"

သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားက သူ၏ ရင်ထဲမှ အမှန်အတိုင်း ပြောကြားလိုက်ပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဉ်များ ပျက်စီးနေသော လူမိုက်ကြီးနှစ်ဦးအား ဆွဲခေါ်ကာ စန်းယွီ၏ အိမ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

"အစ်မ စန်းယွီ... အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။"

ယဲ့ချန်က လောင်ကျွမ်းနေသော စာချုပ်ကို လှုပ်ခါပြလိုက်သည်။

"ချေးငွေစာချုပ်က လောင်ကျွမ်းသွားပြီဆိုတော့ သူတို့ အစ်မကို ထပ်ပြီး ပြဿနာရှာလို့ မရတော့ပါဘူး။"

"မောင်လေး ယဲ့ချန်... ဘာဖြစ်သွားတာလဲဆိုတာ ငါ့ကို . အမှန်အတိုင်းပြောပြလို့ရမလား။ ငါ... ငါ အိပ်မက်မက်နေသလိုပဲ..."

စန်းယွီသည် မူးယစ်နေသကဲ့သို့ အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေဆဲပင်။ ယဲ့ချန်သည် စာချုပ်၏ ပြာများကို အမှိုက်ပုံးထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

တီ။ အိမ်ရှင်သည်တာဝန်ဖြစ်သော 【စန်းယွီအား အကြွေးအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းပေးရန်】 ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ 【အနာရောဂါ ပျောက်ကင်းစေသော အင်းပြား】 x၂၀ ကို ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းအား စနစ်၏ သိုလှောင်ခန်းအတွင်းသို့ အလိုအလျောက် သိမ်းဆည်းပေးလိုက်ပါပြီ။ 【ဝေဒနာ သက်သာစေသော အင်းပြား】 x၂၀ ကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ ၎င်းအား စနစ်၏ သိုလှောင်ခန်းအတွင်းသို့ အလိုအလျောက် သိမ်းဆည်းပေးလိုက်ပါပြီ။ စနစ် ပြုပြင်ရေး စွမ်းအင် ၀.၁ ရရှိပါသည်။ စနစ် ပြုပြင်မှု ၁% ပြီးမြောက်ပါပြီ။