အခန်း ၂၃

အခန်း ၂၃ - ပိုက်ဆံပဲ လွှဲလိုက်တော့။

စစ်သည်တစ်ဦးမျှ အင်အားမပြုရဘဲတိုက်ပွဲတစ်ခုမျှ ဆင်နွှဲရန်မလိုဘဲ သူသည် ရက်စက်ယုတ်မာသော လူဆိုးကြီးတစ်ဦးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီး အစ်မစန်းယွီ အား သူမ၏ အကျပ်အတည်းကို ယာယီကျော်လွှားနိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

ထို့အပြင် လမ်းခရီးတွင် တာဝန်တစ်ခုကိုပါ ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့သဖြင့် အင်းပြား နှစ်မျိုးကိုပါ ရရှိခဲ့သေးသည်။ ယဲ့ချန် တကယ့်ကို စိတ်ကျေနပ်မိသည်။ သို့သော် သူ အလွန်ပင်ပန်းနေပြီဖြစ်၍ အိမ်ပြန်ပြီး ချက်ချင်း အိပ်စက်ချင်နေမိသည်။

"အစ်မ စန်းယွီ... အများကြီး ထပ်မတွေးပါနဲ့တော့။ အရေးကြီးဆုံးကတော့ ချေးငွေစာချုပ်က ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဆိုတော့ အစ်မမှာ ဘာမှ ပတ်သက်မှု မရှိတော့ဘူး။ ကျွန်တော်အိမ်ပြန်တော့မယ်။ အစ်မလည်း စောစောအိပ်တော့နော်။ မှတ်ထားပါ... နောက်ပိုင်းမှာ ဘယ်လို ပြဿနာပဲ ကြုံရကြုံရ ကျွန်တော်ကို တိုက်ရိုက်ပြောပြပါ။ အစ်မအတွက် ဖြေရှင်းပေးမယ်။ စကားပုံ ရှိသားပဲ ဝေးကွာတဲ့ ဆွေမျိုးထက် နီးစပ်တဲ့ အိမ်နီးနားချင်းက ပိုအားကိုးရတယ်ဆိုတာ။ နောက်ဆိုရင် ဒီလိုမျိုး အစွန်းရောက်တဲ့ အတွေးတွေ လုံးဝ မတွေးပါနဲ့တော့ ဒီလောကကြီးထဲမှာ ကျော်ဖြတ်လို့မရတဲ့ အခက်အခဲဆိုတာ မရှိပါဘူး။"

"အင်း။ မောင်လေး ယဲ့ချန်... အစ်မ နားလည်ပါပြီ။ ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်နော်။"

စန်းယွီသည် မျက်ရည်ဝိုင်းနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ယဲ့ချန်အား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီနေ့ ယဲ့ချန် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သမျှအရာအားလုံးက သူမ လွန်ခဲ့သည့် အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်အတွင်း တစ်ခါမှ မခံစားဖူးခဲ့သော ခခံစားချက်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။ ၎င်းက ဂရုစိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အော်... တစ်စုံတစ်ဦးရဲ့ ဂရုစိုက်ခြင်းကို ခံရတာက ဒီလို ခံစားချက်မျိုးပါလား။

တကယ့်ကို နွေးထွေးလှသည်။ ရင်ထဲကို ထိခိုက်စေသည်။ တကယ့်ကို ထူးခြားလှပေသည်။

အမျိုးသမီးတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်ကူးယဉ်မှုတစ်ခု ရှိတတ်ကြသည်မှာမိမိကိုယ်ကိုယ် အားကိုးရာမဲ့ဖြစ်နေသည့် အချိန်တွင် ဒဏ္ဍာရီလာ သူရဲကောင်းတစ်ဦးက ရောင်စုံတိမ်တိုက်များကို စီးနင်းကာ မိမိအား ကူညီရန်၊ ကာကွယ်ရန်နှင့် ကယ်တင်ရန်အတွက် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

စန်းယွီသည် သူမ၏ ဒဏ္ဍာရီလာ သူရဲကောင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ခပ်ရေးရေး ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဂွတ်နိုက်ပါ အစ်မ စန်းယွီ။"

ယဲ့ချန်၏ မျက်ခွံများမှာ ခဲဆွဲထားသကဲ့သို့ လေးလံလာပြီး အိပ်ငိုက်လာခဲ့သည်။

'ဒီ ဆွဲဆောင်ခြင်း အင်းစာသားက အံ့ဩစရာကောင်းပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ပေမဲ့ စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းတာလည်း အရမ်းများလွန်းတယ်။ နောက်ပိုင်းကျရင်တော့ အတတ်နိုင်ဆုံး လျှော့သုံးရမယ်...'

ယဲ့ချန် စန်းယွီအား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်ခဲ့တော့သည်။သူ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ နေသာထိုင်သာရှိသော ရေနွေးနွေးလေးဖြင့် ရေချိုးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အားအင်နှင့် စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာများက အနည်းငယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေစဉ် ယဲ့ချန် အိပ်မငိုက်တော့ချေ။ သူသည် အလေ့အထအတိုင်း သူ၏ ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် စတင်ဆော့ကစားလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် တစ်နာရီကျော်ခန့်က လင်းယွီရှီး သည် သူမထံသို့ WeChat မှတစ်ဆင့် အိမ်သို့ ရောက်ရှိပြီလားဟု မေးမြန်းထားသော စာတစ်စောင် ပေးပို့ထားခဲ့သည်။ ယဲ့ချန် အရင်က ဖုန်းကို စစ်ဆေးရန် အခွင့်အရေး မရရှိခဲ့ချေ။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်းယွီရှီး အိပ်ပျော်နေပြီလား မသိသဖြင့် သူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် စာတစ်စောင်ကို ရေးသား၍ ပေးပို့လိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ယွီရှီး... ငါ နင့်ဆီမှာ အရာတစ်ခု ထားခဲ့မိတယ် ထင်တယ်။"

မကြာမီမှာပဲ လင်းယွီရှီးက စာတစ်စောင် ပြန်လည်ပေးပို့လာခဲ့သည်။

"ဘာပစ္စည်းလဲ။"

"ယွီရှီးက အခုထိ မအိပ်သေးဘူးလား။"

ယဲ့ချန် ပြုံးလိုက်သည်။

"သူမက ငါ့ရဲ့ စာပြန်တာကို စောင့်နေတာများလား။ ဟဲဟဲ... ငါတော့ တကယ်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလာမိပြီ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သာယာတဲ့ စိတ်တွေတောင် ဝင်လာပြီ..."

ချက်ချင်းပင် ယဲ့ချန် နောက်ထပ် စာတစ်စောင် ပေးပို့လိုက်သည်။

"ဒီလောကကြီးထဲမှာ ရှားပါးလှတဲ့ ငါ့ရဲ့ ချောမောခန့်ညားမှုတွေပေါ့။"

ဤ WeChat စာစောင်ကို လက်ခံရရှိသောအခါ လင်းယွီရှီးသည် ရယ်မောကာ သူမ၏ ကုတင်ပေါ်တွင် ဟိုလှည့်ဒီလှည့်ဖြင့် လူးလိမ့်နေခဲ့တော့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ဤကဲ့သို့ပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည် ပြောဆိုနေခဲ့ကြသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ချန်သည် သူ၏ WeChat အဆက်အသွယ်များထဲ၌ သူငယ်ချင်းအသစ် တောင်းဆိုမှုတစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ WeChat အမည်မှာ ရှယန်နန် ဖြစ်သည်။ ယဲ့ချန် အများကြီး မစဉ်းစားတော့ဘဲ ရှယန်နန်အား သူငယ်ချင်းအဖြစ် တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ယန်မြို့NH အဆင့်မြင့် အိမ်ရာဝင်း။

NH အဆင့်မြင့် အိမ်ရာဝင်းသည် ယန်မြို့ရှိ သူဌေးကြီးများ နေထိုင်ရာ ရပ်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယန်မြို့ရှိ အကောင်းဆုံးသော နေရောင်ခြည်၊လေထုနှင့် ဖုန်းရွှေ အားလုံးမှာ NH အဆင့်မြင့် အိမ်ရာဝင်းတွင် ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

၎င်းက NH အဆင့်မြင့် အိမ်ရာဝင်းအတွင်းရှိ ဗီလာ အိမ်ရာဇုန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဗီလာအမှတ် ၁၇၊ သီးသန့်ခွဲထွက်နေသော အိမ်ကြီးတစ်လုံး။ ရှယန်နန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ အဝေးရောက် အွန်လိုင်းအစည်းအဝေး ကို ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အွန်လိုင်းအစည်းအဝေးအတွင်း နိုင်ငံအသီးသီးမှ လေယူလေသိမ်းမျိုးစုံဖြင့် ပြောဆိုကြသော အင်္ဂလိပ်စကားများနှင့် ရှုပ်ထွေးလှသော လုပ်ငန်းဆိုင်ရာ အစီရင်ခံစာများကြောင့် သူမ၏ အာရုံကြောများမှာ တင်းမာနေခဲ့ရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ နောက်ဆုံး၌ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ လက်ပ်တော့ကို ပိတ်လိုက်တော့သည်။

သို့သော် သူမတွင် အိပ်ငိုက်စိတ် လုံးဝ မရှိချေ။ ကြီးမားလှသော ဗီလာအိမ်ကြီးအတွင်းရှိ အခန်းတိုင်း၌ မီးများ လင်းထိန်နေသော်လည်း သူမတစ်ဦးတည်းသာ နေထိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါက သူမအား အနည်းငယ် အထီးကျန်စေပြီး စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြ၍မရသည့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားရစေသည်။

ရှယန်နန် ထိုင်ရာမှထကာ ကော်ဖီတစ်ခွက် သွားဖျော်လိုက်သည်။ သူမသည် ရုံးလုပ်ငန်းသုံး ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဘဲဥပုံစံ မျက်နှာလေးမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး လှပလွန်းလှကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွယ်လျပြီး စရိုက်လက္ခဏာမှာ သိက္ခာရှိလှသည့်အပြင် ခြေအိတ်အမည်းရောင်လေးကလည်း ညှို့ငင်နိုင်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ ရှယန်နန်သည် ဤလောကရှိ မည်သည့်အမျိုးသားမဆို၏ ရင်ထဲက နတ်သမီးတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ သူမတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အလှတရားနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော စရိုက်လက္ခဏာများ ရှိရုံတင်မကဘဲသူမသည် ယန်မြို့၏ စီးပွားရေးလောကတွင် ဦးဆောင်နေသူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူမ ထိန်းချုပ်ထားသော ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးများ၏ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အောင်မြင်သူဟု သတ်မှတ်ထားကြသော ယန်မြို့ရှိ အမျိုးသားအများစုကိုပင် တစ်စက္ကန့်အတွင်း ပြာကျသွားစေနိုင်လောက်သည်။

သူမသည် တကယ့်ကို အမျိုးသားများအရှေ့တွင် ခေါင်းမငုံ့တတ်သော မိန်းမလှတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သင် သိထားရမည်မှာ ဤလောကရှိ မည်သည့်လူသားမဆို အမျိုးသားဖြစ်စေ အမျိုးသမီးဖြစ်စေ၊ ဆင်းရဲသားဖြစ်စေ၊ သူဌေးဖြစ်စေ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မိမိတို့ မြတ်နိုးရသော ဝါသနာအချို့ ရှိတတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ရှယန်နန်သည်လည်း ခြွင်းချက်မရှိချေ။ သို့သော် သူမ၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာမူ အလွန် ထူးဆန်းပြီး ဆန်းကြယ်လှသည်။ သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတတ်ပညာများ နှင့် သရဲတစ္ဆေ နတ်ဘုရား ပုံပြင်များကို အလွန်အမင်း စွဲလမ်းခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ဒီနေ့ သူမ ကားဖြင့် ကုမ္ပဏီသို့ သွားနေစဉ်အတွင်း ယဲ့ချန်က ဆွန်းလီ ၏ မျက်နှာကို ပါးရိုက်ဆုံးမခဲ့သည့် အကြောင်းအရာ တစ်ခုလုံးကို မမျှော်လင့်ဘဲ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမ တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ်ပင် မထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ယဲ့ချန်၏ စွမ်းဆောင်ချက်မှာ သူမ၏ အကြိုက်နှင့် ကွက်တိဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ရှယန်နန်၏ စိတ်အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်ဟု ပြော၍ရသည်။ သူမအနေဖြင့် ယဲ့ချန်အား တစ်သက်တွင် တစ်ယောက်သာ တွေ့နိုင်မည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆရာကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ယုံကြည်ရန် အကြောင်းပြချက် ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင်တင် သူမသည် သူမ၏ အတွင်းရေးမှူးမလေး ရှောင်ဟုန်အား ယဲ့ချန်၏ WeChat နှင့် ဖုန်းနံပါတ်ကို စုံစမ်းခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ သူငယ်ချင်းအဖြစ် တောင်းဆိုမှုများကို အကြိမ်ကြိမ် ပေးပို့ခဲ့သော်လည်း ယဲ့ချန်က လက်မခံခဲ့ချေ။

"တကယ်လို့ ငါ သူ့ကို WeChat မှာတောင် သူငယ်ချင်းအဖြစ် ထည့်လို့မရရင် ဆရာကြီးဆီကနေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လမ်းညွှန်ချက် တောင်းခံလို့ရမှာလဲ။ ငါ တကယ်ပဲ အရှက်မရှိဘဲ ဖုန်းတိုက်ရိုက် ဆက်ရတော့မှာလား။"

ရှယန်နန် ကော်ဖီတစ်ငုံ သောက်လိုက်ရင်း အလွန် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေမိကာထို့နောက် သူမ၏ ဖုန်းကို ထုတ်၍ WeChat ကို ဖွင့်ကာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သူမ နောက်ဆုံးတော့ ဆရာကြီးကို WeChat မှာ သူငယ်ချင်းအဖြစ် ထည့်သွင်းနိုင်ခဲ့ပြီ။

ရှယန်နန် ဝမ်းသာအားရဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ ထိုသို့ အောင်နိုင်လိုက်သည့် ခံစားချက်မှာ ယွမ် သန်းပေါင်းရာချီ တန်ဖိုးရှိသော စာချုပ်တစ်ခုကို လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။ ချက်ချင်းပင် ရှယန်နန်သည် ရင်ခုန်တုန်ရင်စွာဖြင့် WeChat စာတစ်စောင်ကို ရေးသား၍ ပေးပို့လိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ ဆရာကြီးရှင့်။"

ယဲ့ချန်နှင့် လင်းယွီရှီးတို့ WeChat တွင် တော်တော်ကြာအောင် စကားပြောခဲ့ကြသည်။ ညဉ့်နက်လာပြီဖြစ်၍ သူတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး Goodnightဟု နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ချန်သည် သူ၏ သူငယ်ချင်းအသစ်ဖြစ်သော ရှယန်နန်ထံမှ တက်ကြွစွာ ပေးပို့ထားသော စာကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဆရာကြီးးးး"

ယဲ့ချန် အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားရသည်။

သူ လူမှားပေါင်းမိတာလား။

ဘယ်တုန်းက ဆရာကြီး ဖြစ်သွားတာလဲ။

ချက်ချင်းပင် ရှယန်နန် နောက်ထပ် စာတစ်စောင် ပေးပို့လာခဲ့ပြန်သည်။ယ

"ဆရာကြီးရှင့် ဒီလို ညဉ့်နက်တဲ့ အချိန်မှာ ဆရာကြီးရဲ့ အနားယူမှုကို လာရောက်နှောင့်ယှက်မိတာ တကယ့်ကို မလေးမစား ပြုမူမိတာပါ။ ကျွန်မက ဒီနေ့ ဆရာကြီးရဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ အချက်အလက်ကို တောင်းခံခဲ့တဲ့သူပါ။ ဒါက ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင် WeChat အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး အသုံးပြုထားတဲ့ အမည်ကလည်း ကျွန်မရဲ့ နာမည်အရင်းပါရှင့်။"

ဤရှင်းပြချက်ကို ကြားမှ ယဲ့ချန် မှတ်မိသွားတော့သည်။

အော်... ဆိုတော့ ဒါက အရင်တုန်းက တွေ့ခဲ့ရတဲ့ တကယ့်ကို ရုပ်ရည်လှပတဲ့ ရုံးလုပ်ငန်းသုံး ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးကြီးပဲ။

ရင့်ကျက်တယ်၊ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတယ်၊ ခြေတံရှည်တယ်၊ ပြီးတော့ တင်ပါးကလည်း စွင့်ကားတယ် အင်တာနက်ပေါ်မှာတော့ ဒီလိုမျိုး အမျိုးသမီးတွေက ကုတင်ပေါ်မှာ တကယ့်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ လက်နက်တွေလို့ ပြောကြတာပဲ။

ယဲ့ချန် ရှယန်နန်၏ WeChat ပရိုဖိုင်ပုံကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းက သဘာဝရှုခင်းပုံတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ Moments တွင်လည်း လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်အတွင်းက အခြေအနေများကိုသာ ပြသထားခဲ့သည်။ သူမ လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်အတွင်းMoments တွင် ဘာမှ တင်ထားခြင်းမရှိသဖြင့် ယဲ့ချန် ဘာမှ မမြင်တွေ့ရချေ။

"ဟိုး... အတော်လေး ဆန်းကြယ်တာပဲ ဟုတ်လား။"

မမလှလှလေးက ငါ့ကို ဆရာကြီးလို့ ခေါ်နေမှတော့ ငါလည်း သူမနဲ့အတူ ခဏလောက် သရုပ်ဆောင်ပေးရမှာပေါ့။

လူတိုင်းတွင် ဝါကြွားလိုသော စိတ် ရှိတတ်ကြရာ ယဲ့ချန်သည်လည်း သဘာဝအတိုင်း ခြွင်းချက်မရှိချေ။ လှပပြီး ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော ရုံးဝတ်စုံအမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦး၏ ရိုရိုသေသေဖြင့် ဆရာကြီးဟု ခေါ်ဆိုခြင်းကို ခံရသဖြင့် ယဲ့ချန် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လွင့်မျောသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး တကယ့်ကို သက်တောင့်သက်သာရှိကာ ဝမ်းသာသွားခဲ့ရသည်။

"အင်း... မင်္ဂလာညချမ်းပါ။ ငါ ခုနက တရားထိုင်နေတာ ဆိုတော့မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်း တောင်းဆိုမှုကို မမြင်လိုက်ဘူး။ တောင်းပန်ပါတယ်။"

ယဲ့ချန်က လိုရင်းတိုရှင်း စာတစ်စောင် ပြန်လည်ပေးပို့လိုက်သည်။

တရားထိုင်နေတာ ဟုတ်လား။

ယဲ့ချန် ကိုယ်တိုင်ပင် မအောင့်နိုင်ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

"တရားထိုင်နေတာ။"

ရှယန်နန်၏ လှပသော မျက်ဝန်းလေးများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာခဲ့သည်။

"ဒီလောကကြီးထဲမှာ တကယ့်ကို ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းတွေ ရှိနေတာပဲလား။ အို ဘုရားသခင် ဒီတစ်ခါ... ဒီတစ်ခါတော့ ငါ တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်ရှိတဲ့ ဆရာကြီးတစ်ဦးနဲ့ ကြုံတွေ့လိုက်ရပြီ။"

သူမ လျင်မြန်စွာပင် WeChat စာတစ်စောင်ကို ရေးသားလိုက်သည်။

"ဆရာကြီးရှင့် ဒီနေ့ ဆရာကြီး ပြောကြားခဲ့တဲ့ ကျောက်စိမ်းက ဘေးအန္တရာယ်တွေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ စကားတွေ ပြီးတော့ ကံဆိုးမှုတွေကို စစ်ဆေးဖို့အတွက် စက္ကူမီးရှို့တဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ့်ကို ကျွန်မကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ပါတယ်။ ဆရာကြီးရှင့်... ကျွန်မ ဆရာကြီးကို မေးခွန်းအချို့ မေးမြန်းခွင့်ပြုပါဦးရှင့်။"

"မေးလို့ရပါတယ်။"

"ဆရာကြီးရှင့်... ကျွန်မကို ပြောပြပေးပါဦး ဒီလောကကြီးထဲမှာ သရဲတစ္ဆေတွေ တကယ်ပဲ ရှိတာလားဟင်။"

"သရဲတွေ ဟုတ်လား။"

ယဲ့ချန် ခဏမျှ ကြောင်အသွားရသည်။

တကယ်လို့ ယခင်ကဆိုလျှင် တစ်စုံတစ်ဦးက ယဲ့ချန်အား ဤကဲ့သို့သော မေးခွန်းမျိုးကို မေးမြန်းခဲ့ပါက ယဲ့ချန်သည် သေချာပေါက် လှောင်ပြောင်ပြီး ထိုလူအား စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မပြည့်စုံသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ကြည့်မိမှာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူ လုပ်ကြံဖန်တီး၍ ပြောဆိုရန် လုံးဝ မလိုအပ်တော့ချေ။ သူ ရှယန်နန်အား ၁၀၀% သေချာမှုဖြင့် ပြောပြနိုင်သည်မှာ သရဲတစ္ဆေတွေ တကယ်ပဲ ရှိသည်။

ဟမ်း... ငါ့ဆီမှာတင် ဆွဲကြိုးချသေတဲ့ သရဲအမတစ်ကောင်ရှိနေတာလေ။ ကြည့်ချင်လို့လား။

"အင်း... ဒါက ကောင်းတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုပဲ။ လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားပြီးနောက်မှာ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ထွက်ခွာသွားကြတယ်။ ဝိညာဉ်က သရဲဖြစ်လာပြီး ရုပ်ကလာပ်ကတော့ အလောင်း ဖြစ်သွားတာပေါ့။ သရဲတွေက တကယ်ပဲ ရှိပါတယ်။ တကယ်လို့ နင် စိတ်ဝင်စားတယ်။ ပြီးတော့ ငါ့မှာ အချိန်ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ငါ နင့်ကို သရဲသွားကြည့်ဖို့ ခေါ်သွားပေးလို့ရတယ်။"

ယဲ့ချန် ထိုသို့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ရှယန်နန်၏ မျက်နှာထက်တွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် အလိုအလျောက် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိပြီး လည်ပင်းကို ကျုံ့ကာ ယဲ့ချန်ထံသို့ စာတစ်စောင် ရေးသား၍ ပေးပို့လိုက်သည်။

"ဆရာကြီးရှင့်... ဒါဆိုရင် ဒီလောကကြီးထဲမှာ သရဲတွေ တကယ်ပဲ ရှိတာပေါ့ ဒါဆိုရင်... ဒါဆိုရင် အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်တော့ မကြာသေးမီက ကျွန်မ... ကျွန်မ... ကျွန်မ သရဲနဲ့ ကြုံတွေ့နေရတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဆရာကြီးရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို အသည်းအသန် တောင်းခံပါတယ်ရှင့်။"

ထို့နောက်တွင်မူ ရှယန်နန်သည် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ယဲ့ချန်ထံသို့ ယွမ် ၅,၀၀၀ ကို တိုက်ရိုက် လွှဲပြောင်းပေးလိုက်တော့သည်။