အခန်း ၃၉

အခန်း ၃၉ - သရဲနိုင်ဆရာကြီး။

အခြေအနေက အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကြီးမားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယဲ့ချန်သည် ဓားသွားပေါ်တွင် သွေးတင်ကာ အသက်ရှင်နေကြသော အသက်စွန့်ဝံ့သည့် လူဆိုးဂိုဏ်းတစ်စုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် သူသည် အမျိုးသားချန်ပီယံအဆင့် လက်ဝှေ့နှင့် နပန်းပညာရပ်များ ရှိနေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ လာပြီး ကြွားဝါမနေတော့ဘဲ စနစ်မှ ဆုလာဘ်အဖြစ် ချပေးထားသော အနီရောင်ဝတ် ကြိုးဆွဲချသရဲမကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

၎င်းက လောလောဆယ်တွင် ယဲ့ချန်၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော ဝှက်ဖဲဖြစ်ပြီး အကြီးမားဆုံးသော အားကိုးရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ချက်ချင်းပင်။

ထူထပ်လှသော သရဲအငွေ့အသက်များနှင့် ရန်ငြိုးများမှာ ကူးစက်ရောဂါတစ်ခုကဲ့သို့ ပြန့်နှက်သွားခဲ့ပြီး တစ်မိုင်ပတ်လည်အတွင်းကို လွှမ်းမိုးသွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်၏ ရာသီဥတုနှင့် အပူချိန်ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင်ကွမ်းထျန်ရှောင်းနှင့် သူ၏ ဖော်လံဖားများအားလုံး ရင်ထဲတွင် အသက်ရှူကျပ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ယခင်က မကြုံဖူးသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတစ်ခုက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီးဦးနှောက်များ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကာ ခြေလက်များ အားအင်ချည်းနဲ့သွားခဲ့ရသည်။ ကျီးကန်းများ၏ အော်ဟစ်မြည်တမ်းသံများမှာလည်း သူတို့၏ နားထဲတွင် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ထွက်ပေါ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြမတတ်အောင် ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ထူးခြားဆန်းပြားသော စွမ်းအားတစ်ခုကို အထင်အရှား ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။ သရဲလေညင်းက ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့်၊ လေထုထဲမှ သွေးစက်များ ညှစ်ထုတ်ယူ၍ ရနိုင်လုမတတ်ပင်။ ၎င်းက သရဲတစ္ဆေများနှင့် ဝံပုလွေများ အော်ဟစ်မြည်တမ်းနေသကဲ့သို့ ညည်းတွားနေခဲ့သည်။

ဤမျှအထိ ပြင်းထန်လှသော သရဲလေညင်းက သာမန်လူသားတစ်ဦးအပေါ်သို့ တိုက်ခတ်မိပါကသရဲအငွေ့အသက်များ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ သေဆုံးခြင်းမရှိလျှင်တောင်မှ နောက်ပိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော ရောဂါဝေဒနာကို ခံစားရပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ယဲ့ချန် မတ်တတ်ရပ်နေသော နေရာလေးမှာမူ ထိုသရဲလေညင်းနှင့် သရဲအငွေ့အသက်များရန်မှ လုံးဝ သီးသန့်ကင်းလွတ်နေခဲ့သဖြင့်။ သူသည် လန်းဆန်းနေခဲ့ပြီး မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

"သူ... သူဌေးကြီး... ဒါ... ဒါက ဘာကြီးလဲ..."

ကွမ်းထျန်ရှောင်း၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဖော်လံဖားမှာ ခြေထောက်များ ဂျယ်လီကဲ့သို့ ပျော့ခွေနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက်သူ၏ ဘောင်းဘီခွကြားမှာ စိုစွတ်သွားခဲ့ပြီး စူးရှသော အနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ထိတ်လန့်လွန်းလှသဖြင့် ဘောင်းဘီထဲတွင် ဆီးထွက်ကျသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး... စိတ်ကို ထိန်းကြစမ်း။ ဘာ... ဘာကို ကြောက်နေကြတာလဲ။ ငါ... ငါ ကွမ်းထျန်ရှောင်းက ရန်မြို့တော်ကို ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ စိုးမိုးလာတာ... ဘယ်... ဘယ်စောက်ကောင်က ငါ့ကို ဟင့်အင်းလို့ ပြောရဲလို့လဲ။ လူဖြစ်ဖြစ် သရဲဖြစ်ဖြစ်... အားလုံး... အားလုံးက ဒူးထောက်ရတာ..."

ကွမ်းထျန်ရှောင်းသည် သူ၏ ဓားမကြီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ပင် အာလုပ်ကန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သရဲလေညင်းက သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး စိုးမိုးခဲ့သော မာနများနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များကို မရှိတော့အောင် တိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီကောင်စုတ်က လှည့်ကွက် သုံးနေတာပဲ။ ညီအစ်ကိုတို့... သရဲဆိုတာလည်း ရက်စက်တဲ့လူကို ကြောက်တာကွ။ ငါတို့ရဲ့ လူသားအငွေ့အသက်က ပြင်းထန်တယ်။ မကြောက်ကြနဲ့အားလုံး အတူတူ တက်ပြီး သူ့ကို ခုတ်သတ်ပစ်ကြစမ်း။"

ကွမ်းထျန်ရှောင်းသည် မိမိ၏ လျှာဖျားကို ကိုက်ကာ အားအင်အနည်းငယ်ကို မနည်းစုစည်းလျက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ဖော်လံဖားများမှာမူ ရုပ်တုများကဲ့သို့ပင် တစ်ချက်မျှ မလှုပ်ရှားဘဲ ထိုနေရာတွင်တင် တောင့်တောင့်ကြီး မတ်တတ်ရပ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကွမ်းထျန်ရှောင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အထီးကျန်စွာ တိုက်ပွဲဝင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အသက်နှင့် သေခြင်းတရားက အပ်ချည်မျှင်တစ်မျှသာ ကွာခြားတော့ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ယခုအချိန်တွင် ယဲ့ချန်ကို ဦးအောင် သတ်ဖြတ်ခြင်းမပြုနိုင်ပါကအခြေအနေက ပိုမို ဆိုးရွားသွားကာ သူသည် စဉ်းတီတုံးပေါ်က ငါးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ကွမ်းထျန်ရှောင်းသည် အရာအားလုံးကို ရင်းလိုက်ပြီးဓားမကြီးကို မြှောက်လျက် ယဲ့ချန်ထံသို့ ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သွေးနီရောင် သရဲအရိပ်တစ်ခုက လေထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီးယဲ့ချန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် လမ်းပိတ်ရပ်လိုက်သည်။

မှေးမှိန်လှသော လရောင်အောက်တွင် ၎င်းက ပြဇာတ်ဝတ်စုံကဲ့သို့သော အနီရောင်ဂါဝန်ကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သည်။ ထိုအနီရောင်မှာ လတ်ဆတ်သော သွေးများဖြင့် ရဲရဲတောက် ပေကျံနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထူထပ်လှသော အနက်ရောင် ရန်ငြိုးများမှာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လျှံထွက်နေခဲ့ပြီး၊း ရေနွေးပူကြီးကဲ့သို့ ပွက်ပွက်ဆူနေခဲ့သည်။

ပြဇာတ်ဝတ်စုံ ထူထပ်လှသော မိတ်ကပ်များ ပြီးတော့ သရဲသွေးများ ပေကျံနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး။

၎င်းသည်ကွမ်းထျန်ရှောင်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေခဲ့သည်။

ဒါက ဘယ်လို မျက်နှာမျိုးလဲ။

၎င်းက ဖြူဖျော့ပြီး ရုပ်ဆိုးကာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မျက်လုံးနှစ်လုံးမှာ လျှပ်စစ်မီးသီးများကဲ့သို့ ပြူးထွက်နေခဲ့ပြီး မျက်တွင်းအပြင်ဘက်သို့ တွဲလောင်းကျလျက် သရဲသွေးများ စီးကျနေခဲ့သည်။ သွားစွယ်များ ပြည့်နှက်နေသော ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ပါးစပ်ကြီးထဲမှ တစ်မီတာကျော် ရှည်လျားသော ခရမ်းရောင် လျှာကြီးတစ်ချောင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်အထိ တွဲလောင်းကျနေခဲ့သည်။ အထူးဆန်းဆုံးအချက်မှာ ၎င်း၏ နှုတ်ခမ်းအစုံက အထက်သို့ ကွေးညွတ်လျက်လူသားတစ်ဦးနှင့် လုံးဝမတူသော သရဲအပြုံးကို ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂျီး ဂျီး ဂျီး ဂျီး ဂျီး ဂျီ

၎င်းသည် ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ ထူးဆန်းသောအသံကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ၎င်းက ငိုနေတာလား ရယ်နေတာလား ဆိုတာကို ခွဲခြားရ ခက်လှသည်။ ထိုအသံမှာ လေထဲတွင် ပျံလွင့်နေပြီး စူးရှလွန်းလှသဖြင့်နားစည်များကို ဖောက်ထွင်းကာ ဦးနှောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး လူ့ဦးနှောက်ကို စုပ်ယူတော့မည့်အတိုင်းပင်။

တစ်ချက် ကြည့်ပြီးနောက် ကွမ်းထျန်ရှောင်းလုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။

ဂျလွင်....

သူ့လက်ထဲမှ ဓားမကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ လုံးဝ သွေးပျက်သွားခဲ့ရပြီ။

"သရဲ... သရဲ... သရဲ... ဒါက... ဒါက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သရဲစိမ်းကြီးပဲ... သရဲစိမ်းကြီး။"

ကွမ်းထျန်ရှောင်း လှည့်ပြီး ထွက်ပြေးချင်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အားအင်အားလုံး ကုန်ခမ်းသွားခဲ့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ဘာအားမျှ မထုတ်နိုင်တော့ဘဲ ဒူးများ ပျော့ခွေကာ ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ကျသွားခဲ့တော့သည်။

သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ သရဲစိမ်းကြီးမှာ သူ ဟိုတယ်ထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သော ကြိုးဆွဲချသရဲမထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။ ၎င်းက သိုးတစ်ကောင်နှင့် ကျားတစ်ကောင်၏ ကွာခြားချက်အတိုင်းပင်။ ကွမ်းထျန်ရှောင်းသေလုမတတ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟားဟားဟားးးး"

ထိုအခိုက်တွင် ယဲ့ချန်သည် စိတ်မပါဘဲ အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

ကြည့်ရတာ စနစ်က ချပေးထားတဲ့ ဒီကြိုးဆွဲချသရဲမက တကယ့်ကို ခြောက်လှန့်နိုင်စွမ်း အပြည့်ရှိတာပဲ။ ကွမ်းထျန်ရှောင်းလို ရက်စက်တဲ့ လူမိုက်ကြီးတောင်မှ ၎င်းကို မြင်တာနဲ့ ဒူးထောက်လိုက်ရတာပဲ မဟုတ်လား။

"ဘယ်လိုလဲ။ ငါ မင်းကို သရဲတစ်ကောင်နဲ့ ပြန်လျော်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ ငါ မင်းကို မလိမ်ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား။"

ယဲ့ချန်သည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် တာ့ချုံကျို ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ယူကာ မီးညှိပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ရှူရှိုက်လိုက်သည်။

"ယူလိုက်စမ်းပါ ဒီသရဲကို မင်း စိတ်ကြိုက် ယူသွားလိုက်..."

"ညီ... ညီလေးရယ်... ငါ... ငါ မှားသွားပါတယ်... ငါ... ငါ မှားသွားပါပြီ... ဒီနေ့ ငါ ကွမ်းထျန်ရှောင်း အရှုံးပေးပါတယ်... ငါ..."

ကွမ်းထျန်ရှောင်း၏ လျှာမှာ စကားမပီတော့ချေ။

"မင်းက... မင်းက တကယ်ပဲ... တကယ်ပဲ သရဲနိုင်ဆရာကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး... မင်းလက်ထဲမှာ ရှုံးရတာ ငါ... ငါ နောင်တမရပါဘူး... ဆရာကြီးရယ် ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ... ချမ်းသာပေးပါဦး..."

"ဟိ... ငါ ကြားတာတော့ မင်းက ငါ့ရဲ့ အသားတွေကို တစ်စစီ လှီးဖြတ်ပြီး ငါးစာအဖြစ် သုံးချင်တာဆို။ ပြီးတော့ ငါ့မိဘတွေကို သတ်ပြီး ငါတို့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ချင်တာဆို..."

ယဲ့ချန်၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။

"ဟူး... ငါ မွေးထားတဲ့ ဒီကြိုးဆွဲချသရဲမက ရန်ငြိုးတွေနဲ့ သေဆုံးခဲ့ရတဲ့ အကောင်ဗျ။ သူ လူတစ်ယောက်ကို မသတ်ရရင်သူ့ရဲ့ ရန်ငြိုးတွေက ပြယ်လွင့်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါက ဖြေရှင်းဖို့ နည်းနည်း ခက်ခဲလိမ့်မယ်..."

သူ စကားပြောပြီးစီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြိုးဆွဲချသရဲမ၏ လျှာကြီးမှာ ရုတ်တရက် မြွေဟောက်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝှေ့ယမ်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ လျှာမှာ ၁၅ မီတာအထိ ရှည်လျားနိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းကကွမ်းထျန်ရှောင်း ၏ မျက်နှာဘေးသို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ပါးရိုက်လိုက်သည့်အလား၎င်း၏ လျှာကြီးဖြင့်ကွမ်းထျန်ရှောင်း၏ ညာဘက်ပါးပြင်ကို ဖြန်း ခနဲ အသံထွက်အောင် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။ ကွမ်းထျန်ရှောင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဖူးခနဲ အသံနှင့်အတူသူသည် သွေးတစ်လုတ်နှင့် ရှေ့သွားနှစ်ချောင်းကို ထွေးထုတ်လိုက်ရရှာသည်။

"ဆရာကြီး... ချမ်းသာပေးပါ ချမ်းသာပေးပါ ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါဦး။"

ကွမ်းထျန်ရှောင်းနာကျင်မှုကို မအော်ဟစ်ရဲရှာချေ။ သူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် ယဲ့ချန်အား သစ်တောက်ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ဦးညွှတ် ကန်တော့နေခဲ့သည်။

"ဆရာကြီး... ချမ်းသာပေးပါ ငါ့ရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါဦး ငါ... ငါ ပိုက်ဆံပေးပါ့မယ်။ ငါ့အသက်ကို ရွေးဖို့ ပိုက်ဆံပေးပါ့မယ်။ ဆရာကြီး ဈေးနှုန်းသာ သတ်မှတ်လိုက်ပါ ငါ မင်းကို ပိုက်ဆံပေးပါ့မယ်။"

ယဲ့ချန်သည် ကြိုးဆွဲချသရဲမအား ချက်ချင်း လူသတ်ခွင့် မပြုခဲ့ချေ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင်သူ့တွင် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒ ရှိနေသော်လည်း သူသည် သရဲတစ်ကောင်ကို သုံးပြီး လူတစ်ယောက်ကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိသေးချေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အသက် ၂၁ နှစ်အရွယ် လူငယ်လေးတစ်ဦးကောလိပ်ကျောင်းသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ နေနေသာသာသူ ကြက်တစ်ကောင်ကိုတောင် မသတ်ဖူးသေးချေ။

ဒါ့အပြင် လူသတ်မှုမှန်သမျှကို မဖြစ်မနေ ဖော်ထုတ်ရမယ့် ဤဥပဒေစိုးမိုးရေး လူမှုအဖွဲ့အစည်းမှာ လူတွေကို သတ်ဖြတ်တာက ၎င်းကလည်း တစ်ယောက်ထက်မကတာဆိုတော့နောက်နောင်တွင် ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။ အကယ်၍ အာဏာပိုင်တွေက တစ်ခုခု ရိပ်မိသွားရင်ဒါက အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကြီးမားလိမ့်မည်။

ယဲ့ချန်သည် သူ၏ တုံ့ဆိုင်းမှုများကို ထုတ်မပြခဲ့ချေ။ ဤကြိုးဆွဲချသရဲမကို အမိန့်ပေးရခြင်းက အလွန် လွယ်ကူလှသည်။ သူ၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါများကို ထိန်းချုပ်ရသကဲ့သို့ စိတ်ကူးတစ်ခုတည်းဖြင့် အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်။

ယဲ့ချန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ကြိုးဆွဲချသရဲမ၏ ရှည်လျားသော လျှာကြီးမှာကွမ်းထျန်ရှောင်းအား စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း မုန့်ထုပ်သကဲ့သို့ ရစ်ပတ်လိုက်ပြီးသူ့ကို လေထဲသို့ မြှောက်တင်လိုက်တော့သည်။

ဤကြိုးဆွဲချသရဲမ၏ အမြင့်ဆုံး ညှစ်သတ်နိုင်စွမ်းမှာ ၄ တန်ခန့် ရှိသည်။ အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာတင် ၎င်းက ခွမ်းထျန်းရှုံ၏ အရိုးစုတစ်ခုလုံးကို ခေါက်ဆွဲခြောက်များကဲ့သို့ တစ်စစီ ကြေမွသွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကြိုးဆွဲချသရဲမက အားအနည်းငယ် ညှစ်လိုက်သည်နှင့်အမျှ ကွမ်းထျန်ရှောင်း၏ အရိုးစုတစ်ခုလုံးမှ ထိတ်လန့်ဖွယ် ဂျွတ် ဂျွတ်အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲတောက်သွားခဲ့ပြီး နဖူးပေါ်မှ အကြောများ လွှတ်ထွက်လုမတတ် ဖြစ်ကာမျက်လုံးနှစ်လုံးမှာလည်း အရှင်လတ်လတ် ပြူးထွက်တော့မည့်အတိုင်းပင်။

သေလုမတတ် ဖြစ်နေသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုကကွမ်းထျန်ရှောင်းကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဖမ်းဆုပ်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဖော်လံဖားများမှာမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် မစင်များပင် ထွက်ကျလျက် တုန်လှုပ်နေကြရှာသည်။

"မလုပ်ပါနဲ့ မလုပ်ပါနဲ့ ဆရာကြီးရယ်။"

သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြားတွင်ကွမ်းထျန်ရှောင်းသည် သူ၏ ဘဝတွင် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားအားလုံးကို အော်ဟစ် ထုတ်ဖော်လိုက်ရတော့သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နှာရည်များ မျက်ရည်များနှင့် တံတွေးများမှာ နှာခေါင်းမှ စီးကျလာသော သွေးများနှင့် ရောနှောနေခဲ့သည်။ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေသော အသံကြီးဖြင့် သူသည် စိတ်ရူးပေါက်သကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဆရာကြီး မ... မသတ်ပါနဲ့ဦး... ဒီနေ့ကစပြီး ငါ ကွမ်းထျန်ရှောင်းက ဆရာကြီးကို ငါ့ရဲ့ အထက်လူကြီးအဖြစ် ရိုသေပါ့မယ်။ ဆရာကြီး ခိုင်းတာမှန်သမျှကို လုပ်ပါ့မယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါ ကွမ်းထျန်ရှောင်းက ဆရာကြီးရဲ့ ဘေးနားက ခွေးတစ်ကောင်ပါပဲ ဆရာကြီး ဘယ်သူ့ကို ကိုက်ခိုင်း ကိုက်ခိုင်း ငါ ကိုက်ပါ့မယ်..."

"ဆရာကြီးက ကြီးမားတဲ့ အစွမ်းအစတွေ ရှိတဲ့သူပဲ ငါ့ကို သတ်ရတာက ဖုန်မှုန့်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရသလို လွယ်ကူလှပါတယ်။ ငါ သေသွားတာက ဆရာကြီးအတွက် ဘာအကျိုးမှ မရှိပါဘူး။ ခွေးတစ်ကောင်ကို မွေးထားတာက ပိုပြီး အကျိုးရှိမှာပါ... ဆရာကြီး... ဆရာကြီးရယ်။"

"ဆရာကြီး ဆရာကြီး ငါ မသေချင်သေးပါဘူး။ ငါက ဆရာကြီးရဲ့ ခွေးပါ။ ငါက လူတွေကို ကိုက်တတ်တဲ့ ခွေးရဲကြီးတစ်ကောင်ပါ ရက်စက်တဲ့ ခွေးကြီးပါ ငါ မသေချင်သေးပါဘူး။"

သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်း ဆုံမှတ်တွင်မူဘဝတစ်လျှောက်လုံး သူဌေးကြီးအဖြစ် စိုးမိုးလာခဲ့သော ကွမ်းထျန်ရှောင်း၏ မာနတရားများမှာ ဘယ်ရောက်သွားခဲ့ပြီနည်း။