အခန်း ၄၀

အခန်း ၄၀ - ဒူးထောက်အရှုံးပေးခြင်း။

"အော်... ဒူးထောက်အရှုံးပေးမယ် ဟုတ်လား။"

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ယဲ့ချန်၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ အတွေးပေါင်းများစွာ ဖျတ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ ကွမ်းထျန်ရှောင်းသည် ယန်မြို့တော် တွင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီးအတော်အတန် ကြွယ်ဝချမ်းသာကာ နောက်ခံအဆက်အသွယ်များလည်း နက်ရှိုင်းလှသည်။ အကယ်၍ သူ့ကို ဒူးထောက်အရှုံးပေးခိုင်းနိုင်ပါက ၎င်းက အကျိုးကျေးဇူးသာရှိပြီး မည်သည့်ဆိုးကျိုးမျှ ရှိလာလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် ယဲ့ချန် တွေးမိသည်မှာ ကွမ်းထျန်ရှောင်းသည် ဒီည ငရဲတံခါးဝအထိ လမ်းလျှောက်သွားပြီးမှ ပြန်လှည့်လာခဲ့ရခြင်းဖြစ်ရာ သူသည် နောက်ကွယ်တွင် မည်သည့် လှည့်ကွက်မှ ထပ်မံကြံစည်ရဲတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် ယဲ့ချန်၏ အကြီးမားဆုံးသော အားကိုးရာမှာ တကယ့်တော့ သာမန် ကြိုးဆွဲချသရဲမတစ်ကောင်တည်း မဟုတ်ဘဲ ဤစနစ်ကြီး ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

သူ့လက်ထဲတွင် စနစ်ရှိနေသရွေ့ အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ တိတ်တဆိတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်တွင် သူသည် ဤကြိုးဆွဲချသရဲမ၏ အကူအညီကိုပင် မလိုအပ်ဘဲကွမ်းထျန်ရှောင်းကို ကောင်းစွာ နှိပ်ကွပ်ထားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

တီ...တာဝန်တစ်ခု စတင်ဖန်တီးလိုက်ပါပြီ။ တာဝန်အကြောင်းအရာ- အိမ်ရှင် အနေဖြင့်ကွမ်းထျန်ရှောင်း နှင့် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ဒူးထောက်အရှုံးပေးခိုင်းရန်။ ဆုလာဘ်- စနစ်မှ တာဝန်၏ ခက်ခဲမှုကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေဆဲဖြစ်ပြီးဆုလာဘ်များကို နောက်မှ တွက်ချက်ပေးပါမည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာကြီး ဒီနေ့ကစပြီး ငါက ဆရာကြီးရဲ့ ခွေးပါပဲ သစ္စာရှိတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ပါ ဝုတ် ဝုတ် ဝုတ် ဝုတ် ဝုတ် ဝုတ်။"

ကွမ်းထျန်ရှောင်းသည် တကယ့်ကို အရှက်မရှိဘဲ ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အော်ဟစ် ဟောင်ပြလိုက်တော့သည်။ ဤလူသည် မိမိ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် သူ၏ သိက္ခာတရားနှင့် စည်းကမ်းချက်အားလုံးကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်နောင်တွင် ပတ်ပတ်လည်တွင် ဒူးထောက်နေကြသော ဖော်လံဖားများကလည်း ၎င်းအတိုင်း လိုက်ပါလျက် အဆက်မပြတ် အော်ဟစ် ဟောင်ပြကြတော့သည်။ ယဲ့ချန် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ ကြိုးဆွဲချသရဲမသည် သူမ၏ ရှည်လျားသော လျှာကြီးကို ဖြေလျော့ပေးလိုက်ပြီး ကွမ်းထျန်ရှောင်းအား မီတာအနည်းငယ်ခန့်အကွာသို့ အမှိုက်တစ်ခုကဲ့သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ကွမ်းထျန်ရှောင်းမြေပြင်ပေါ်သို့ မှောက်လျက်လဲကျသွားခဲ့ပြီး သူ၏ အရိုးများမှာ ကြေမွတော့မည့်အတိုင်း နာကျင်နေခဲ့ရသော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်နေခဲ့ပြီး မထရဲဘဲ ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆက်လက် ဟောင်နေခဲ့သည်။

ဖော်လံဖားများမှာမူ ယခင်ကထက် ပိုမို တက်ကြွစွာဖြင့် ဖားယားလျက် ဟောင်နေကြတော့သည်။

"ကဲ... တော်ကြစမ်း မဟောင်ကြနဲ့တော့။"

ယဲ့ချန် မိမိ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ခွေးသေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လဲလျောင်းနေသောကွမ်းထျန်ရှောင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိပြီးသူ၏ ရင်ထဲတွင် ထူးခြားသော ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အတိတ်ကာလကဆိုလျှင်ကွမ်းထျန်ရှောင်းကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးသည် ယဲ့ချန်အနေဖြင့် မော့ကြည့်ရန်သာ ထိုက်တန်သော မြင့်မားလှသည့် တောင်တန်းကြီးတစ်လုံး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူသည် ယဲ့ချန်၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ သေးငယ်လှသော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်နေခဲ့ပြီစိတ်ကူးတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သူ့ကို မှုတ်ထုတ်ပစ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

"ဩော်... လူတွေရဲ့ အသက်နဲ့ သေခြင်းတရားကို ထိန်းချုပ်ရတဲ့ ခံစားချက်က ဒီလောက်အထိ စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းတာကိုး... အံ့ဩစရာမရှိပါဘူး။ လူအများကြီးက အာဏာကို စွဲလန်းနေကြတာ။"

ယဲ့ချန် မချိတင်ကဲ သက်ပြင်းချမိသည်။

"သရဲတွေက လူတွေထက် ပိုပြီး တွယ်ကပ်တတ်ကြတယ်။ ငါ့ရဲ့ ကြိုးဆွဲချသရဲမက မင်းအပေါ်မှာ သရဲအမှတ်အသား လုပ်ထားပြီးပြီ။ အကယ်၍ ငါသာ သူ့ကို မင်းကို သတ်ခိုင်းလိုက်ရင် မင်း ကမ္ဘာမြေကြီးရဲ့ အဆုံးအစအထိ ထွက်ပြေးရင်တောင်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မယ့် လမ်းမရှိဘူး။"

ယဲ့ချန်က ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်းကွမ်းထျန်ရှောင်းသည် ဤစကားကို လုံးဝ ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။

"ဆရာကြီး... မင်း... စိတ်ချပါ ငါကွမ်းထျန်ရှောင်းက နောက်နောင်ကျရင် ဆရာကြီးကိုပဲ အလုပ်အကျွေးပြုပါ့မယ်။ ဆရာကြီးရဲ့ အမိန့်တွေကိုပဲ နာခံပြီး ဘယ်တော့မှ နောက်ကွယ်ကနေမကြံစည်ပါဘူး..."

ကွမ်းထျန်ရှောင်း ကတိသစ္စာပြုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကောင်းပြီ။"

ယဲ့ချန် ကြိုးဆွဲချသရဲမအား သိုလှောင်ခန်း ထဲသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ပတ်ပတ်လည်မှ သရဲအငွေ့အသက်များမှာလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြယ်လွင့်သွားခဲ့တော့သည်။ ယဲ့ချန် စိတ်ကူးတစ်ခုတည်းဖြင့် သရဲကို ထုတ်လွှတ်လိုက် ပြန်သိမ်းဆည်းလိုက် လုပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ထူးဆန်းဆန်းပြားလှသော နည်းလမ်းများကြောင့် ကွမ်းထျန်ရှောင်းနှင့် အခြားသူများ ပိုမို ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြရသည်။

"ကဲ... ငါ အိမ်ပြန်တော့မယ်။"

ထိုအခိုက်တွင် ယဲ့ချန် ပျင်းရိစွာဖြင့် အကြောဆန့်လိုက်သည်။

"ညကလည်း တော်တော် မိုးချုပ်နေပြီ တကယ့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာပဲ... အခုဆိုရင် ငါ အိမ်ပြန်ဖို့ တက္ကစီတောင် ငှားရခက်နေပြီ။"

ခွမ်းထျန်းရှုံ အမြန်ပင် ဖားယားလျက် လျှောက်တင်လိုက်သည်။

"ဆရာကြီး... မင်း... မင်း ကားမောင်းတတ်လား ခင်ဗျာ။"

"အော်... ငါ့မှာ ကားမောင်းလိုင်စင် ရှိပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကောင်းကောင်းတော့ မမောင်းဖူးသေးဘူး။"

ယဲ့ချန်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီလိုလုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ ဆရာကြီး။ ငါ အခုလေးတင် Mercedes-Benz G-Class တစ်စီး ဝယ်ထားတာ ကားနံပါတ်တောင် မတင်ရသေးဘူးယာယီနံပါတ်ပြားပဲ သုံးထားတာပါ။ အကယ်၍ ဆရာကြီး မောင်းနိုင်ရင် ဒီအတိုင်းပဲ ယူသွားလိုက်ပါ ဆရာကြီးအတွက် ငါ့ရဲ့ ရိုသေမှုကို ပြသတဲ့ အထိမ်းအမှတ် လက်ဆောင်လေးတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးပါ ခင်ဗျာ။"

ကွမ်းထျန်ရှောင်းသည် မိန်းမစိုးတစ်ဦးကဲ့သို့ စပ်ဖြဲဖြဲနှင့် ပြုံးပြလျက် တကယ့်ကို ဖားယားနေခဲ့သည်။

"အော်..."

ယဲ့ချန် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ မလှမ်းမကမ်းတွင် နံပါတ်ပြားမရှိသော အနက်ရောင် Mercedes-Benz G-Class တစ်စီး ရပ်တန့်ထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ ထောင့်မှန်ကျပြီး ရှေးဟောင်းဆန်သော ပုံစံမျိုးက တကယ့်ကို ခန့်ညားထည်ဝါမှုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က လိုင်စင်ရပြီးတဲ့နောက် ယဲ့ချန် ကားမဂ္ဂဇင်းအချို့ကို ဖတ်ဖူးခဲ့သည်။ သူ သိထားသည်မှာ ဤသွင်းကုန် Mercedes-Benz G-Class ကြီးသည် လမ်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် ပိုက်ဆံသန်းပေါင်းများစွာ ကုန်ကျနိုင်သည်ဖြစ်ရာ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤကားကို အတော်လေး သဘောကျခဲ့သည်။

ယဲ့ချန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဝမ်းမြောက်မှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှသော မြေခွေးအိုကြီးကွမ်းထျန်ရှောင်း သည် ချက်ချင်းပင် မနည်းထရပ်လိုက်ပြီး ခါးကိုကိုင်းလျက် ယဲ့ချန်၏ ဘေးနားသို့ သုတ်ခြေတင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် အိတ်ကပ်ထဲမှ ကားသော့အသစ်စက်စက်ကို ထုတ်ယူကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်တင်လျက် ယဲ့ချန်ထံသို့ လှမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဆရာကြီး... ဒါ ကားသော့ပါ ခင်ဗျာ။"

ယဲ့ချန် ကားသော့ကို ယူလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒီကားက ဆီစား အရမ်းများတယ် မဟုတ်လား။ တစ်လကို ဆီဖိုးတင် ထောင်ဂဏန်းလောက် ကုန်မှာ ပြီးတော့ နှစ်စဉ် အာမခံကြေးကလည်း နည်းတဲ့ပမာဏ မဟုတ်ဘူး။"

ကွမ်းထျန်ရှောင်းချက်ချင်းပင် ပြုံးလျက် တောင်းပန်လိုက်သည်။

"ဆရာကြီး... မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ ကုမ္ပဏီရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးဌာနကို ဆရာကြီးရဲ့ အကောင့်ထဲကို ပိုက်ဆံ ၁၀ သန်း လွှဲခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။ အဲ့ဒါ ဘယ်လိုလဲ ခင်ဗျာ။"

"၁၀ သန်း ဟုတ်လား။"

ယဲ့ချန် တုန်ရင်သွားခဲ့ပြီး ကွမ်းထျန်ရှောင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကွမ်းထျန်ရှောင်းအမြန်ပင် စကားကို ပြင်ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာကြီး... သန်း ၂၀ ပါ။ ငါ ဘဏ္ဍာရေးဌာနကို ဆရာကြီးဆီ သန်း ၂၀ လွှဲခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။"

"ဒါဆိုရင်လည်း ရတာပေါ့။"

ယဲ့ချန် ရင်ထဲတွင် တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။

သန်း ၂၀ ဗျာ အမေရေ... အဖေရေ။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ယဲ့ချန်၏ လက်ထဲတွင် စနစ်ရှိနေသော်လည်း သူ ဤမျှအထိ များပြားလှသော ပိုက်ဆံပမာဏကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသေးချေ။ သို့သော်လည်း ဤကွမ်းထျန်ရှောင်းသည် သူ၏ ပိုက်ဆံအားလုံးကို မတရားသော နည်းလမ်းများဖြင့် ရှာဖွေထားခြင်း ဖြစ်ရာ မယူဘဲ နေပါက ငတုံး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ယဲ့ချန် အချိန်ကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ မိုး တော်တော်ချုပ်နေပြီဖြစ်သဖြင့် သူသည် Mercedes-Benz G-Class ထံသို့ တည့်တည့် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး သော့ဖွင့်ကာ ကားမောင်းသူနေရာသို့ တက်ထိုင်လိုက်သည်။ အနည်းငယ် စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် ကားကို အနည်းငယ် ယိမ်းထိုးလျက် မောင်းနှင် ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

Mercedes-Benz G-Class ကြီး အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အချိန်ကျမှသာ ကွမ်းထျန်ရှောင်းသည် သက်ပြင်းချနိုင်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေလဲကျသွားခဲ့တော့သည်။

"တောက်... ငါ တကယ်ပဲ ငရဲတံခါးဝကနေ လမ်းလျှောက်ပြီး ပြန်လာခဲ့ရတာပဲ..."

ထိုအချိန်တွင် ဖော်လံဖားများလည်း ပတ်ပတ်လည်သို့ စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်။

"သူဌေးကြီး... အခု ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။"

"ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ ဘာလုပ်ရမှာလဲ ဟုတ်လား။ ငါတို့ အရှုံးပေးလိုက်ပြီကွ ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့အားလုံးက ဆရာကြီးရဲ့ ဘေးနားက ခွေးတွေပဲ မင်းတို့ကောင်တွေ လည်လည်ဝယ်ဝယ် နေကြစမ်း အကယ်၍ ဘယ်သူမဆို ဆရာကြီးကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ရင်အသားတွေကို တစ်စစီ လှီးဖြတ်ပြီး ငါးစာအဖြစ် သုံးပစ်မယ်။"

ကွမ်းထျန်ရှောင်း၏ မျက်နှာ အမူအရာက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သွားခဲ့သည်။လက်အောက်ငယ်သားများမှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

"သူဌေးကြီး... ငါတို့က တကယ်ပဲ ဒူးထောက်ရမှာလား။ ငါတို့ တကယ်ပဲ ခွေးတွေ ဖြစ်ရမှာလား။"

ကွမ်းထျန်ရှောင်း ညဉ့်ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်မိပြီး တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံရသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆိုသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်ကာတာအိုဆရာကြီးတစ်ယောက်က ငါ့ဆီကနေ အကူအညီတစ်ခု ရခဲ့ဖူးပြီး ငါ့ကို အဆောင်လက်ဖွဲ့အချို့ ပေးခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါကြောင့်ပဲဟိုတယ်ရဲ့ အခန်းနံပါတ် ၂၀၃၅ မှာ အဲ့ဒီ ကြိုးဆွဲချသေဆုံးခဲ့တဲ့ မိန်းကလေးရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ပိတ်လှောင်ထားနိုင်ခဲ့တာ။"

"ငါ အဲ့ဒီ တာအိုဆရာကြီး ပြောတာ ကြားဖူးတယ်ာသရဲနဲ့ လူဆိုတာ အတူတူ နေလို့မရဘူးတဲ့။ ယေဘုယျအားဖြင့် သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ ပတ်သက်နေတဲ့သူမှန်သမျှက လူကောင်းမဟုတ်ကြဘူး။ ပြီးတော့ သရဲတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူတွေက ပိုပြီးတော့တောင် ယုတ်မာရက်စက်ကြတယ်တဲ့။"

ခဏမျှ ရပ်နားပြီးနောက်ကွမ်းထျန်ရှောင်းမိမိကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါတို့က သာမန် လူမိုက်ကလေးတွေပဲ ဒါပေမဲ့ ထိုဆရာကြီးကတော့ တကယ့် သောင်းကျန်းသူ မိစ္ဆာကြီး။ ငါတို့ သူ့လက်ထဲကို ကျရောက်သွားပြီဆိုမှတော့ မသေချင်ရင် သူ့ကိုပဲ အလုပ်အကျွေးပြုရုံပဲ ရှိတာပေါ့။"

"ဒါပေမဲ့ စကားပုံတစ်ခု ရှိတယ်မဟုတ်လား ဘေးဒုက္ခနဲ့ ကံကောင်းခြင်းဆိုတာ အတူတူ ဒွန်တွဲနေတတ်တယ်တဲ့။ ယန်မြို့တော်မှာရှိတဲ့ အင်အားစုအမျိုးမျိုးက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ရောနှောနေကြပြီး ရေနက်လှတယ်။ ခိုင်မာတဲ့ နောက်ခံမရှိရင် ငါတို့က အနှေးနဲ့အမြန် အခြားအင်အားစုတွေရဲ့ ချေမှုန်းဝါးမြိုခြင်းကို ခံရမှာပဲ။ အခု ဆရာကြီးရဲ့ နောက်ကို လိုက်လိုက်တာက မကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်နိုင်ပါဘူး။"

"တာအိုတရား တစ်ပေမြင့်ရင် မိစ္ဆာက တစ်ကိုက် ပိုမြင့်တယ်တဲ့။ ဆရာကြီးက ငယ်ရွယ်ပေမယ့် စိတ်ကြိုက် လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး သရဲတစ္ဆေတွေကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။"

ရုတ်တရက်ကွမ်းထျန်ရှောင်း၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

"ငါ သိပြီ ဆရာကြီးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ သေချာပေါက် ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ ဆရာကြီးတစ်ယောက် ရှိနေရမယ် ဟားဟားဟား ကောင်းတယ်။ အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒီနှစ်အစတုန်းက ငါ ချင်းယန်ဂူကို သွားပြီး ဗေဒင်မေးခဲ့တာ ဗေဒင်ဆရာက ပြောတယ်၊ ငါ ဒီနှစ်ထဲမှာ မြင့်မြတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့လိမ့်မယ်တဲ့... ဟားဟားဟား သေချာပေါက်ပဲ သူ ငါ့ကို မလိမ်ခဲ့ဘူး သူ တကယ်ပဲ မှန်အောင် ဟောခဲ့တာပဲ။"

ယဲ့ချန်သည် Mercedes-Benz G-Class ကို မောင်းနှင်လျက် မြင့်မားသော စိတ်ဓာတ်များဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် အလွန်ပင် ကားမောင်းရသည်မှာ အဆင်မပြေဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း ကီလိုမီတာ အနည်းငယ် မောင်းနှင်ပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျွမ်းကျင်လာခဲ့သည်။

"အမေရေ ဒီကားမောင်းရတဲ့ ခံစားချက်က တကယ့်ကို သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှချည်လား။"

ယဲ့ချန် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယနေ့တွင် ဘဝ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ လူတိုင်းက အောင်မြင်မှုကို လိုချင်ကြပြီး ယောက်ျားတိုင်းက မိမိကိုယ်ပိုင် Mercedes-Benz G-Class တစ်စီးကို ပိုင်ဆိုင်ချင်ကြသည်၊ သို့သော်လည်း အောင်မြင်သောလူဟူသည် လူနည်းစုသာ ဖြစ်ပြီး Mercedes-Benz G-Class တစ်စီးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သူမှာလည်း အလွန် ရှားပါးလှသည်။ လူမှုပတ်ဝန်းကျင်ကြီးက ဤမျှအထိ ရက်စက်လှပြီး အားနည်းသူကို ဖယ်ထုတ်သည့် ဂိမ်းတစ်ခုကို အစဉ်အမြဲ ကစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဒီညတွင်မူာယဲ့ချန်သည် Mercedes-Benz G-Class တစ်စီးကို အလွယ်တကူ ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"သူတို့ ပြောကြတာ မှန်တာပဲ Mercedes-Benz G-Class ကို မောင်းရတာက ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ပိုပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိစေတယ်။"

ယဲ့ချန် ကားမောင်းရခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုကို လွတ်လပ်စွာ ခံစားနေခဲ့သည်။ မြို့ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ သူ အိမ်သို့ ချက်ချင်း မပြန်သေးဘဲ မြို့ထဲတွင် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ လှည့်ပတ် မောင်းနှင်နေခဲ့သည်။

တီ..အိမ်ရှင် အနေဖြင့် တာဝန်ဖြစ်သော 【ကွမ်းထျန်ရှောင်းနှင့် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ဒူးထောက်အရှုံးပေးခိုင်းရန်】အား အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ 【ဝရဇိန် အဆောင်လက်ဖွဲ့ 】 ၂၀ ကို ရရှိပြီး သိုလှောင်ခန်းထဲသို့ အလိုအလျောက် သိမ်းဆည်းလိုက်ပါပြီ။ ပြုပြင်ရေးစွမ်းအင် ၀.၁ ရရှိပါသည်။ စနစ်ပြုပြင်မှု ၁.၃% ပြီးမြောက်ပါပြီ။

"ဟင်... တာဝန်ပြီးဆုံးသွားပြီလား။"

ယဲ့ချန်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် အဝိုင်းသား ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

"ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီကွမ်းထျန်ရှောင်းဆိုတဲ့ ကောင်က ငါ့ကို တကယ်ပဲ ဒူးထောက်အရှုံးပေးလိုက်တာပေါ့။ ဒါက အတုအယောင် မဟုတ်ဘူးပေါ့။"

အကယ်၍ ကွမ်းထျန်ရှောင်း ကသာ ဟန်ဆောင်အရှုံးပေးခြင်း ဖြစ်ခဲ့ပါက သူ ဖန်တီးထားသော ဤတာဝန်မှာ ပြီးမြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ကျရှုံးခြင်းဖြင့်သာ အဆုံးသတ်ပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ တာဝန်မှာ ပြီးမြောက်သွားခဲ့ပြီး ဆုလာဘ်များလည်း ချပေးခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ၎င်းက ကွမ်းထျန်ရှောင်းသည် အမှန်တကယ် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် အရှုံးပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီးဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟားဟားဟား လန်းလိုက်တာကွာ။"

ယဲ့ချန် ကြီးမားသော စိတ်ကျေနပ်မှုများဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။