အခန်း ၄၈

အခန်း ၄၈ - အလိုက်သိလွန်းတဲ့ သူတစ်ယောက် မဖြစ်ပါနဲ့။

"အစ်ကိုကြီး ညီမလေး... စိတ်မပူကြပါနဲ့ဦး။"

ထန်ကျိယွမ်က သူ၏ အသံကို မြှင့်လိုက်ရာ ဧည့်ခန်းအတွင်းရှိ လူအားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို သူ့ထံသို့ အောင်မြင်စွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

"ဒုတိယအစ်ကို မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ။"

သခင်လေးထန်က ချက်ချင်းပင် မေးခွန်းထုတ်သည်။

"ဒီနေ့တော့ ငါ ထူးခြားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို အထူးတလည် ဖိတ်ခေါ်လာခဲ့တယ်။"

ထန်ကျိယွမ်က ယဲ့ချန်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ဒီညီလေးရဲ့ အသက်အရွယ်ကို ကြည့်ပြီး အထင်မသေးလိုက်ပါနဲ့ သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အလွန်ကို နက်နဲလှတယ်။ အခုလောလောဆယ်မှာ ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့လို ဆေးပညာဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်တစ်ဦးတောင် ဘာမှမတတ်နိုင်တော့တဲ့ အခြေအနေမှာ ဒီညီလေးကို စမ်းသပ်ခွင့်ပေးကြည့်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ။"

ချွန်ထက်သော မျက်လုံး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ယဲ့ချန်ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ကြည့်လာကြသည်။

ယဲ့ချန်သည် နောက်မတွန့်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"ငါ စမ်းကြည့်လို့ရပါတယ် ဒါပေမယ့် အောင်မြင်မယ်လို့တော့ အာမမခံနိုင်ဘူးနော်။"

"လူငယ်လေး... မင်း ဘယ်ဆေးရုံကလဲ။"

ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့က သူ့နှာခေါင်းပေါ်ရှိ မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး ယဲ့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်သည်။

"ရိုးရာ တရုတ်ဆေးပညာလား ဒါမှမဟုတ် အနောက်တိုင်း ဆေးပညာလား။ စဉ်းစားကြည့်ရသလောက်တော့ မကြာသေးမီနှစ်တွေအတွင်း ပြည်တွင်း ဆေးပညာလောကမှာ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူငယ်တွေကို ငါ အကုန်လုံးနီးပါး တွေ့ဖူးပြီးပြီ..."

သူ့စကား၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ မင်းလိုလူမျိုးကိုတော့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူးဟူ၍ ဖြစ်သည်။

"နိုင်ငံခြားမှာ သွားပြီး ပညာသင်လာတာလား။"

ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့က ထပ်မေးသည်။

"အမ်..."

ယဲ့ချန် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါက တရုတ်ဆေးပညာရှင်လည်း မဟုတ်ဘူး အနောက်တိုင်း ဆရာဝန်လည်း မဟုတ်ဘူး။ ငါ ဆေးပညာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှလည်း မသိဘူး။"

ဤစကားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဧည့်ခန်းအတွင်း၌ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လူအများစုက ယဲ့ချန်ကို မကျေမနပ် ကြည့်ကြသလိုထန်ကျိယွမ်ကိုလည်း အပြစ်တင်သည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ကြသည်။

"ဒုတိယအစ်ကို မင်း ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ။ အဖေက အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရတဲ့ အခြေအနေမှာ အားလုံးက ကယ်တင်ဖို့ နည်းလမ်းရှာနေကြတာကို မင်းက ဒီလို ရှင်းပြလို့မရတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာရသလား... မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။"

သခင်လေးထန်က ပြတ်သားစွာ မေးခွန်းထုတ်သည်။

"မင်း တစ်နေ့လုံး ပျောက်နေတာ ဒီလိုလူမျိုးကို သွားရှာဖို့အတွက်လား။"

"ဒုတိယအစ်ကို မနောက်ပါနဲ့တော့။"

ဤအချိန်တွင် ထန်မော့ရွှေလည်း အလွန်အမင်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည်။

"ငါ ဘယ်မှာ နောက်နေလို့လဲ။ ဒီညီလေးမှာ တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေ ရှိတာ။ ငါ ကိုယ်တိုင် အတွေ့အကြုံ ရှိပြီးသား။"

ထန်ကျိယွမ်က ပြန်လည် ချေပပြီး ယဲ့ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"ညီလေး... အမှန်တရားက စကားလုံးတွေထက် ပိုကျယ်လောင်ပါတယ်။ မင်း ရှေ့ဆက်လုပ်လိုက်ပါ။ မင်း အဖေ့ရဲ့ နာကျင်မှုကို ဘယ်လို သက်သာအောင် လုပ်ပေးမလဲဆိုတာ သူတို့ကို ပြောပြလိုက်ပါ။"

ယဲ့ချန် အနည်းငယ် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး သူ့အိတ်ကပ်ထဲကို လက်နှိုက်လိုက်ဟန် ဆောင်သည်။ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်နှင့် သိုလှောင်ခန်းထဲမှ 【နာကျင်မှု သက်သာစေသော အဆောင်】 ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

တီ... တာဝန် ဖန်တီးပြီးပါပြီ။ တာဝန်အကြောင်းအရာ- သခင်ကြီးထန်၏ နာကျင်မှုကို သက်သာစေရန်။ ဆုလာဘ်- စနစ်က တာဝန်၏ အခက်အခဲကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေပြီးဆုကို နောက်မှ ဖြေရှင်းပေးပါမည်။

"ဒါက နာကျင်မှု သက်သာစေတဲ့ အဆောင်တစ်ခုပါ။ ငါ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ရေးဆွဲထားတာဖြစ်ပြီး အဲ့ဒီထဲမှာ မှော်စွမ်းအင်တွေ ပါဝင်တယ်။"

ယဲ့ချန် တစ်စုံတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ယဲ့ချန်က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် အဝါရောင် စက္ကူအပိုင်းအစတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဧည့်ခန်းထဲက လူအားလုံးမှာ လုံးဝ ကြက်သေသေသွားကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် ယဲ့ချန်ကို မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကြသည်။

ယဲ့ချန်က ဆက်ပြောသည်။

"ဒီအဆောင်ကို နာကျင်တဲ့နေရာမှာ ကပ်လိုက်ရင် မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ရှိလာလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ နာကျင်မှု သက်သာသွားရင်လည်း ငါ့မှာ ရောဂါပျောက်ကင်းစေသော အဆောင်တစ်ခု ရှိသေးတယ် အဲ့ဒါက သခင်ကြီးထန်ရဲ့ သက်တမ်းကို တိုးပေးနိုင်ကောင်း တိုးပေးနိုင်လိမ့်မယ်။"

"ရပ်။"

ထန်မော့ရွှေက ယဲ့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးသူမ၏ ပန်းရောင် လက်သီးဆုပ်လေးများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ထားကာ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသော်လည်း သူမကိုယ်သူမ ထိန်းချုပ်နေသည်။

"အခုချက်ချင်း တိတ်လိုက်ပါ။ လူတွေရဲ့ သည်းခံနိုင်စွမ်းမှာ အကန့်အသတ် ရှိတယ်။"

"သူဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"

ယဲ့ချန် ဘေးနားရှိ ထန်ကျိယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့ညီမက မင်းကို လိမ်ညာသူတစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

ထန်ကျိယွမ် တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"မိုက်ရူးရဲဆန်လိုက်တာ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ စိတ်ကူးယဉ်နေတာပဲ။"

ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့ကပါ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒါက ဘာလဲ အဆောင်တွေလား မင်းသာ ဆေးလုံးတစ်လုံး ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုကို ထုတ်ပြခဲ့ရင် ငါ အနည်းငယ်တော့ ယုံမိမှာပါဒါပေမဲ့ မင်းက စက္ကူဝါစလေး တစ်ခုကို ထုတ်ပြလာတာ ကမ္ဘာပေါ်က အဆင့်မြင့်ဆုံး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာတွေ ဈေးအကြီးဆုံး ဆေးဝါးတွေနဲ့ အတော်ဆုံး ဆရာဝန်တွေတောင် မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့အရာကို မင်းက စက္ကူဝါစလေး တစ်ခုနဲ့ အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းပေးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မင်း ငါတို့ရဲ့ ဉာဏ်ရည်ကို အထင်သေးနေတာလား။"

ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့သည် တရုတ်ကင်ဆာတိုက်ဖျက်ရေး အသင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌနှင့် ယန်မြို့ အကျိတ်သုတေသနဌာန၏ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖြစ်သည်။ သူသည် ရိုးရာ တရုတ်ဆေးပညာနှင့် အနောက်တိုင်း ဆေးပညာ နှစ်ခုစလုံးတွင် အလွန်အားကောင်းသည့် အောင်မြင်မှုများ ရှိပြီး အာဏာပိုင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့သည် Metaphysics ကို အယုံအကြည် မရှိချေ။ ထို့အပြင် ဒီလောကမှာ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို နှင်ထုတ်နိုင်တဲ့အရိုးတွေကို ဖတ်နိုင်တဲ့ ကံကြမ္မာကို ဟောကိန်းထုတ်နိုင်တဲ့ Metaphysics ဆရာကြီးတွေ ရှိတယ်ဆိုရင်တောင်အဲ့ဒီလူက ယဲ့ချန်လို အသက် ၂၀ ကျော် အရွယ် လူငယ်လေးတော့ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲတွေနဲ့ ရုပ်ရှင်တွေမှာ ဘယ်ဆရာကြီးတွေကများ အသားအရေ ဝင်းပပြီး ဆံပင်ဖြူမုတ်ဆိတ်ဖြူတွေ မရှိဘဲနဲ့ ဆရာကြီး လုပ်နေမှာလဲ။

ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့သာမက ဧည့်ခန်းထဲက ဘယ်သူမှလည်း ထန်ကျိယွမ်မှလွဲ၍ ယဲ့ချန်ကို မယုံကြည်ကြပေ။

မယုံကြည်ရုံတင်မကဘဲယဲ့ချန်အပေါ် ထားရှိတဲ့ သူတို့ရဲ့ သဘောထားက ရန်လိုမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"မင်းကို ဒုတိယအစ်ကိုက ဖိတ်ခေါ်လာတာမို့လို့ ငါ မျက်နှာပေးလိုက်တာပါ၊"

ထန်မော့ရွှေ၏ မျက်ခုံးများမှာ ဓားသွားများအလား ထက်မြက်နေပြီးသူမ၏ ဆောင်းဦးရေကန်ကဲ့သို့သော မျက်လုံးများထဲတွင် မောက်မာမှု အရိပ်အယောင်များ တက်လာခဲ့သည်။ သူမက ယဲ့ချန်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ထွက်သွားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"

ဤမိန်းကလေးမှာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပသော်လည်း လူတွေ အနားမကပ်ရဲအောင် ဖိအားပေးနိုင်သည့် အရှိန်အဝါမျိုး အမြဲရှိနေသည်။

"အော် ငါ့ကို နှင်ထုတ်တာလား။ မင်းမှာလည်း စရိုက်နဲ့ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသားပဲ။"

ယဲ့ချန်က လျစ်လျူရှုစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပျင်းရိလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

'ထန်မော့ရွှေက တကယ်ကို ချစ်စရာ မကောင်းဘူး။ နည်းပညာတက္ကသိုလ်ရဲ့ နံပါတ်တစ် နတ်သမီးလေးတဲ့လား။ အဲ့လောက်တောင် ရှားပါးနေလို့လား။ တောက်... ယွီရှီးကမှ အကောင်းဆုံး။'

"မဟုတ်ဘူး... ညီလေး ငါ့ရဲ့ ညီမလေးက စိတ်ဆိုးလွယ်တတ်တဲ့ အကျင့်ရှိလို့ပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သည်းခံပေးပါ။"

ထန်ကျိယွမ်က ဘေးနားမှ ရှင်းပြသည်။

"သူမကို ထပ်ပြီး ရှင်းပြလိုက်ပါ သူမက မတရားတဲ့ လူမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။"

"သူမက ငါ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ဘူးငါက ဘာလို့ သူမရဲ့ အကျင့်ဆိုးတွေကို လိုက်ပြီး သည်းခံနေရမှာလဲ။ ကောင်းပြီ ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့လည်း ငါ အနည်းငယ် မှားခဲ့မိပါတယ်။ မင်းက အတိုးကြီးစားတဲ့ စီးပွားရေး လုပ်နေတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပေမယ့် အစ်မယွီရဲ့ အဖေက မင်းဆီက ငွေချေးခဲ့တာလေ။ ဒါကြောင့် သူမကိုယ်စား ငါ မင်းကို အနည်းငယ် လျော်ကြေးပေးလိုက်မယ်။"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ယဲ့ချန်သည် လက်ထဲရှိ 【နာကျင်မှု သက်သာစေသော အဆောင်】 ကို ထန်ကျိယွမ်လက်ထဲသို့ ထိုးပေးလိုက်သည်။

"ဒီအဆောင်ကို ယူလိုက်ပါ။ ဘယ်လို သုံးရမလဲဆိုတာ ငါ ပြောပြီးသားပါ။ အခုကစပြီး ငါတို့ ကြွေးကြေပြီ။"

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် ယဲ့ချန်သည် နောက်ကို ပြန်မကြည့်တော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဝတ္ထုတွေထဲမှာလို ငယ်ရွယ်စဉ်မှာ ဆင်းရဲနေတာကို မနှိမ်ပါနဲ့ဆိုတဲ့ ဆရာကြီးဟန်မျိုးလည်း မလုပ်ခဲ့ပေ။

ထန်ကျိယွမ်က တောင်းပန်စကားများ ပြောရင်း အလျင်အမြန် နောက်က လိုက်လာခဲ့သည်။

"ဒုတိယအစ်ကိုကတော့ ဒီလို လိမ်ညာသူကို ယုံကြည်နေတာရူးနေပြီ။"

ယဲ့ချန်သည် ထန်မိသားစု အိမ်ရာဝင်းအပြင်ဘက်သို့ လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ညီလေး... ဒီနေ့ကိစ္စအတွက် တကယ်ပဲ တောင်းပန်ပါတယ်။"

ထန်ကျိယွမ်က အပြစ်ရှိသလို မျက်နှာဖြင့် ပြောသည်။

"ငါ ကိစ္စတွေကို အရမ်း ရိုးရှင်းလွန်းတယ်လို့ ထင်မိတာပါ။ ဟင်း... "

"ဘာမှ ပြောမနေနဲ့တော့ ငါ့မှာ လုပ်စရာတွေ ရှိသေးတယ်။"

ယဲ့ချန် နောက်ပြန်လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ ထန်ကျိယွမ်ကို ခေါင်းငြိမ့်ပြကာတစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

"ညီလေး တစ်ယောက်ယောက်ကို မင်းကို လိုက်ပို့ခိုင်းမယ်လေ။"

"မလိုပါဘူး မင်း အိမ်ပြန်ပြီး မင်းအဖေရဲ့ ဈာပနအတွက်သာ ပြင်ဆင်တော့။"

ယဲ့ချန် နောက်ပြန်မလှည့်တော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထန်ကျိယွမ်သည် ယဲ့ချန်၏ ဝေးကွာသွားသည့် ကျောပြင်ကို ငေးကြည့်ရင်းအကြောင်းရင်းမဲ့စွာဖြင့်ပင် သူ အကြီးအကျယ် တစ်ခုခုကို လွဲချော်သွားပြီဟူသော ခံစားချက်မျိုး ဝင်လာခဲ့သည်။

ဆယ်မိနစ်လောက် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် တက္ကစီတစ်စီး ဖြတ်သွားသဖြင့် ယဲ့ချန် တက္ကစီစီးကာ မြို့ထဲသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူ ကျောင်းသို့ မသွားတော့ဘဲ အိမ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြန်လာခဲ့သည်။ ဒီညမှာ လုပ်စရာ တာဝန်တစ်ခု ကျန်သေးသည်။ စန်းယွီ၏ ရည်းစားအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပေးရမည့် တာဝန်ပင်။

အိမ်ပြန်ရောက်ပြီး ရေချိုးပြီးခါစမှာပင် ဆန်းယုထံမှ ဖုန်းဝင်လာသည်။

"ဟယ်လို အစ်မယွီ။"

ယဲ့ချန် ခေါင်းကို သုတ်ရင်း ဖုန်းဖြေလိုက်သည်။

"ရှောင်ချန် ဒီညကိစ္စကို မေ့မသွားဘူးမလား။"

စန်းယွီ၏ အသံမှာ အမြဲလိုလို ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းနေဆဲဖြစ်သည်။

"မမေ့ပါဘူး။ ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ် မေ့နိုင်ပါ့မလဲ။"

ယဲ့ချန် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရှောင်ချန် ငါ့ရဲ့ အလုပ်ဟောင်းက အစ်မတွေက ငါ့ကို အပြင်ခေါ်သွားပြီး ဆံပင်သွားညှပ်ခိုင်းလို့။ မင်း အခုပဲ လာပြီး ငါ့ကို စောင့်မလားဒါမှမဟုတ် ညစာစားမယ့်နေရာကို တိုက်ရိုက်ပဲ လာခဲ့မလားအဲ့ဒီမှာပဲ တွေ့ကြတာပေါ့။"

ယဲ့ချန် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ညစာကို ဘယ်မှာ စားမှာလဲ။"

"Jinjiang Grand Hotel မှာလေ။ ရောက်ရင် ငါ့ကို ဖုန်းဆက်လိုက်နော်။"

"ကောင်းပါပြီ အစ်မယွီအလုပ်ရှုပ်နေတာ ဆက်လုပ်ပါ။ နောက်မှ တွေ့မယ်။"

"အော် ရှောင်ချန် မင်းက ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့ ရည်းစားအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ရမှာနော် ဒါကြောင့် သေချာပြင်ဆင်ထားပါ။ မင်း အရင်က ရည်းစားမထားဖူးဘူးမလား သတိထားဦး။"

"ကောင်းပါပြီ အစ်မယွီငါ ဝက်သား မစားဖူးရင်တောင် ဝက်ပြေးတာတော့ မြင်ဖူးပါတယ်။"

'ဒီနေ့ သခင်ကြီးထန်ရဲ့ နာကျင်မှုကို သက်သာအောင် လုပ်ပေးမယ့် တာဝန်ကတော့ ပျက်သွားပြီ ဒါပေမဲ့ တစ်နေရာ ပိတ်ရင် တစ်နေရာ ပွင့်လာတာပဲ...'

ယဲ့ချန် ပြုံးလိုက်ပြီး တာဝန်တစ်ခုကို စုစည်းလိုက်သည်။

တီ...တာဝန် ဖန်တီးပြီးပါပြီ။ တာဝန်အကြောင်းအရာ- ဒီညမှာ စန်းယွီ၏ ရည်းစားအဖြစ် အောင်မြင်စွာ သရုပ်ဆောင်ရန်။ ဆုလာဘ်- စနစ်က တာဝန်၏ အခက်အခဲကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေပြီး ဆုကို နောက်မှ ပေးပါမည်။