အခန်း ၆၂

အခန်း ၆၂ - ငွေလား အချစ်လား။

"ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့ အဘိုးထန်ရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိလဲ။"

ထန်မော့ရွှေမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေသည်။ သူမသည် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေရသည်။

"အစ်မလေး ရိုးရိုးလေး ပြောရရင်တော့ အဘိုးထန်ရဲ့ အစာအိမ်မှာရှိတဲ့ ကင်ဆာဆဲလ်တွေ တော်တော်များများ သေသွားပြီ။ သူ့ရဲ့ အစာအိမ်၊ အသည်း၊ ကျောက်ကပ်နဲ့ တခြား အလုပ်မလုပ်တော့တဲ့ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတွေ အားလုံးကို အာဟာရဖြည့်ပေးပြီး ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးလိုက်သလိုပါပဲ။ ဒီအင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတွေရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေလည်း သိသိသာသာ ပြန်ကောင်းလာပါတယ်။ အရေးအကြီးဆုံးအချက်ကတော့ ဒီကုသမှုဟာ ဓာတ်ရောင်ခြည်ကုသမှု ဒါမှမဟုတ် ကီမိုဆေးသွင်းသလိုမျိုး ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေ လုံးဝ မထွက်ပေါ်လာဘူး။ တကယ်တော့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ဆိုတာ လုံးဝ မရှိတာပါ။"

ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့က စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ စကားလုံးများကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ပြောဆိုသည်။

"ဒါဆို... ဒါဆို အဖေ့ရဲ့ ကင်ဆာရောဂါ ပျောက်သွားတာလား။"

ထန်မော့ရွှေ၏ နှလုံးသားမှာ ဒိတ်ဒိတ်ခုန်နေသည်။

"အတိအကျတော့ မပြောနိုင်သေးဘူး။ ကင်ဆာရောဂါဆိုတာ အနောက်ပြန်လှည့်ဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဘိုးထန် အနည်းဆုံး တစ်လလောက် ထပ်သက်တမ်း ရှည်သွားပြီဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် အတည်ပြုနိုင်ပါတယ်။"

ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့က အမှန်အတိုင်း ပြောပြသည်။

ရောဂါပျောက်ကင်းခြင်း အဆောင်တစ်ခုက သက်တမ်းကို တစ်လ တိုးပေးလိုက်သည်။

ခဏနားပြီးနောက် ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆက်ပြောသည်။

"မမလေး ဒီတစ်လဆိုတဲ့ ကာလကို အထင်မသေးပါနဲ့။ အဘိုးထန်ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေ ပြင်းထန်မှုအရဆိုရင် တစ်ရက် ဒါမှမဟုတ် တစ်နာရီလောက် ထပ်သက်တမ်း ရှည်တာတောင် စိတ်ကူးယဉ်လို့မရတဲ့ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပါ။ ဒီတစ်လဆိုတဲ့ ကာလဟာ ရွှေထက်တောင် တန်ဖိုးရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ငွေက အရာရာကို လုပ်နိုင်တယ်လို့ ပြောလေ့ရှိပေမဲ့ အသက်ကတော့ တန်ဖိုးဖြတ်လို့ မရပါဘူး။ အသက်ကုန်ခါနီးအချိန်မှာ ငွေဘယ်လောက်များများ ပေးပေး အသက်ကို ပြန်ဝယ်လို့ မရပါဘူး။ လက်ရှိ အခြေအနေအရ အဘိုးထန်ဟာ ဒုတိယအကြိမ် အသက်ရှင်ခွင့်ကို ရသွားတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ဒါ့အပြင် ဒီအဆောင်တွေရဲ့ စွမ်းအားတွေက ဆေးပညာနဲ့ သဘာဝသိပ္ပံထက် အများကြီး သာလွန်ပြီး အံ့ဩဖို့ကောင်းလွန်းပါတယ်။ ဒီစွမ်းအားက အဘိုးထန်ရဲ့ အသက်ဓာတ်ကို ထိရောက်စွာ အာဟာရဖြည့်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဆိုလိုတာက ဒီအဆောင်တွေ ဆက်လက် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သရွေ့ အဘိုးထန်ဟာ နှစ်အတော်ကြာအောင် သက်တောင့်သက်သာ နေသွားနိုင်မှာပါ။ ဒါဟာ တကယ်ကို အံ့ဖွယ်ပါပဲ။"

ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် ထန်မော့ရွှေမှာ ကျယ်လောင်စွာ ငိုရှိုက်လိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့မှာ ဝမ်းသာခြင်း မျက်ရည်များ ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ ဘဝတွင် အရေးအကြီးဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ကို ဆုံးရှုံးရတော့မည် မဟုတ်တော့ပါ။ ဤခံစားချက်မှာ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် အဘိုးထန် နိုးလာသည်။

"သမီးလေး သမီးလေး..."

သူ၏ အသံမှာ အရင်ကထက် ပိုမိုအားကောင်းနေသည်။ ခဏတာ အနားယူပြီးနောက် သူ၏ ခွန်အားများ များစွာ ပြန်လည်ရရှိလာပုံရသည်။

"အဖေ သမီးဒီမှာ သမီးဒီမှာပါ။"

ထန်မော့ရွှေသည် သူမ၏ မျက်ရည်များကို အမြန်သုတ်ပြီး အိပ်ရာဘေးသို့ အမြန်သွားသည်။ အဘိုးထန်မှာ သူဘာသာ သူ ထိုင်လိုက်နိုင်သေးသည်။

"အဖေ အားမစိုက်ပါနဲ့။ သမီး ကူပေးပါ့မယ်။"

"ဟား သမီးလေး အဖေအခု အားအင်တွေ အပြည့်ရှိနေပြီ။"

အဘိုးထန်၏ မျက်နှာမှာ ပန်းရောင်သမ်းနေပြီး လန်းဆန်းနေသည်။ သေမင်းနှင့် နီးကပ်နေသည့် ကြောက်စရာကောင်းသော အခြေအနေများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"သမီးလေး အဖေပြောတာ ယုံလား။ အဲ့ဒီ လူငယ်လေးက တကယ်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးပါပဲ သူက အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ် သမီးလေးသမီး သူ့ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်။ မဟုတ်ဘူး။ အဖေကိုယ်တိုင် သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ရမယ် သူက အဖေ့ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတာ။"

"အဖေ စိတ်အေးအေးထားပါ။ စိတ်မပူပါနဲ့ သမီး သူ့ကို ကျေးဇူးကန်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သမီး သူ့ကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း ကျေးဇူးတင်လိုက်ပါ့မယ်။"

ထိုအချိန်တွင် ထန်မော့ရွှေသည် ယဲ့ချန်၏ အရေးပါမှုကို ကောင်းစွာ နားလည်သွားသည်။ ယဲ့ချန်၏ အဆောင်များသည် အဘိုးထန်၏ အသက်ကယ်ကြိုး ဖြစ်နေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် အဘိုးထန်၏ အသက်သည် ယဲ့ချန်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။

"သမီးလေး အ ဗိုက်ဆာတယ်။ ခေါက်ဆွဲပြုတ် စားချင်တယ်။ မြန်မြန်၊ ဒေါ်ချန်းကို ခေါက်ဆွဲတစ်ပွဲလောက် ပြုတ်ခိုင်းလိုက်ပါ။ ဗိုက်အရမ်းဆာနေပြီ။"

အဘိုးထန်က ပါးစပ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောသည်။

"ဟင်..."

ထန်မော့ရွှေမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ အဘိုးထန်မှာ ဖျားနာပြီးကတည်းက အချိန်အတော်ကြာအောင် ဘာမှ မစားသောက်နိုင်ဘဲ အသက်ရှင်ရန် အာဟာရဖြည့်စွက်စာများကိုသာ မှီခိုနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထန်မော့ရွှေက ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။"

ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့က ပြောသည်။

"ကျွန်တော် ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ အခုကစပြီး အဘိုးထန်ရဲ့ ဘဝအရည်အသွေး သိသိသာသာ တိုးတက်လာပါပြီ။ သူ ခေါက်ဆွဲ၊ ထမင်း၊ ဟော့ပေါ့ကို အစားအသောက် ကန့်သတ်ချက်မရှိ စားနိုင်ပါပြီ။ မနက်ဖြန်ဆိုရင် အိပ်ရာက ထပြီး လှုပ်ရှားနိုင်ပါလိမ့်မယ်။"

"ကောင်းလိုက်တာ။"

ထန်မော့ရွှေမှာ သူမ၏ နှလုံးသားထဲသို့ လေပြေအေးလေး တိုက်ခတ်လာသကဲ့သို့ ဝမ်းသာလွန်းနေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ကြာမြင့်စွာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော တောက်ပသည့် အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။

"ဒေါ်ချန်း မြန်မြန် အဖေ့ကို ခေါက်ဆွဲတစ်ပွဲ ပြုတ်ပေးပါ ကြက်သားခေါက်ဆွဲပြုတ် မြန်မြန်လုပ်လိုက်။"

ထန်မော့ရွှေကိုယ်တိုင် အဘိုးထန်ကို ခေါက်ဆွဲတစ်ပွဲလုံး ကုန်စင်အောင် ခွံ့ကျွေးသည်။ အဘိုးထန်မှာလည်း အစာစားချင်စိတ် ကောင်းမွန်နေပြီး ခေါက်ဆွဲသာမက ဟင်းရည်ပါ မကျန်အောင် သောက်သုံးလိုက်သည်။ စားသောက်ပြီးနောက် သူ အိပ်ပျော်သွားသည်။

"ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့ ကျွန်မ အဲ့ဒီ အစ်ကိုလေးဆီ သွားလိုက်ဦးမယ်။"

ထန်မော့ရွှေက သူမ၏ စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေသည်။

"ကျွန်တော်လည်း လိုက်မယ်။"

ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့မှာလည်း ယဲ့ချန်ထံမှ သင်ယူလိုပြီး နာကျင်မှုသက်သာစေသော အဆောင် နှင့် ရောဂါပျောက်ကင်းခြင်း အဆောင် ကို သုတေသနပြုရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။ သူသာ သုတေသနရလဒ် တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိခဲ့ပါက ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့သည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ကျော်ကြားသွားမည်ဖြစ်ပြီး နိုဘယ်ဆုကိုပင် အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သည်။

ချက်ချင်းပင် ထန်မော့ရွှေနှင့် ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့တို့သည် အဘိုးထန်၏ အခန်းမှ အမြန်ထွက်ခွာပြီး စာကြည့်ခန်းသို့ သွားကြသည်။ ယဲ့ချန်မှာ ခြေထောက်ကို ချိတ်ထိုင်ရင်း လက်ဖက်ရည်ကို အေးဆေးသောက်နေပြီး ပညာရှိတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပုံစံမျိုးဖြင့် ရှိနေသည်။

"အဖေ သက်သာသွားပါပြီ။"

ထန်မော့ရွှေက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောလိုက်သော်လည်း သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ထင်ရှားနေသည်။

"သက်သာသွားပြီ ဟား ဟား ဟား ဟားအစ်ကိုလေးမှာ အရည်အချင်းရှိမှန်း ကျွန်တော် သိပြီးသားပါ ဟား ဟား ဟား ကျွန်တော် လောင်းကြေးနိုင်သွားပြီ။"

ထန်ကျိကွမ်က အစ်ကိုအကြီးဆုံးနှင့်အတူ ဝမ်းသာလွန်း၍ ငိုလိုက်ရယ်လိုက် ဖြစ်နေကြသည်။ အဘိုးထန် အသက်ရှင်သန်နေခြင်းကြောင့် ထန်မိသားစုမှာ တည်ငြိမ်သွားတော့မည်။

"အစ်ကိုလေး..."

ထန်မော့ရွှေက ယဲ့ချန်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"ကျွန်မ အသက်ထက်ဆုံး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

တီ.. ဂုဏ်ယူပါတယ်။ တာဝန်အကြောင်းအရာ: အဘိုးထန်၏ အသက်ကို ရှည်စေရန် အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသည်။

ရရှိသော ရောဂါပျောက်ကင်းခြင်း အဆောင် ၂၀ ခု စနစ်၏ သိုလှောင်ခန်းတွင် အလိုအလျောက် သိမ်းဆည်းထားသည်။

ရရှိသော ။

ရရှိသော ပြင်ဆင်မှု စွမ်းအင် 0.1

စနစ် ပြင်ဆင်မှု 1.5% ပြီးစီးပြီ။

'အို ဆေးပညာကျွမ်းကျင်မှုတွေပါ ရတာလားတော်တော်မိုက်တာပဲ။'

ယဲ့ချန်မှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"အစ်ကိုလေး..."

ထန်မော့ရွှေ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားပြီး ကျက်သရေရှိသော ထန်မိသားစု၏ အလိုအလိုက်ဆုံး မင်းသမီးလေးမှာ ယဲ့ချန်၏ ရှေ့တွင် နိမ့်ချစွာ ရပ်နေပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများထဲတွင် တောင်းပန်သည့် အကြည့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ကျွန်မ အစ်ကိုလေးဆီကနေ ဆရာဂါပျောက်ကင်းခြင်း အဆောင်တွေ ထပ်ရချင်ပါတယ်။"

"ဟား ဟား ဟား ဟား..."

ယဲ့ချန် ရယ်လိုက်သည်။

"ဘယ်လောက် လိုချင်တာလဲ။"

"များနိုင်သမျှ များများ လိုချင်ပါတယ်။"

"တောင်းပန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ ပျောက်ကင်းခြင်း အဆောင်တွေ ထပ်မရှိတော့ဘူး။"

ယဲ့ချန်က ဈေးဆစ်ရန် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုလေး အဆောင်တွေကို အစ်ကိုလေးပဲ ရေးဆွဲတာ မဟုတ်လား။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပျောက်ကင်းခြင်း အဆောင်တွေကို ပိုရေးပေးပါ။ ထန်မိသားစုက အမြင့်ဆုံးဈေးပေးပြီး ဝယ်ယူမှာပါ။"

ထန်မော့ရွှေက ရိုးသားစွာ တောင်းဆိုသည်။

"အဆောင် ရေးဆွဲရတာ အဲ့လောက် လွယ်မယ် ထင်နေတာလား ဒါက ဝိညာဉ်စွမ်းအား စွမ်းအင်နဲ့ ငါ့ရဲ့ ကျန်းမာရေးကိုပါ စားသုံးရတာ... ဒါက ငါ့ရဲ့ အာဟာရကို ကုန်ခမ်းစေပြီး ကျောက်ကပ်ကိုတောင် ထိခိုက်စေနိုင်တယ်..."

ယဲ့ချန်က လေးနက်စွာ ပြောသည်။

"အစ်ကိုလေး တစ်ခုကို ၁၀ သန်းနဲ့ ဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ။"

ထန်မော့ရွှေက ဈေးနှုန်းကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ပြောလိုက်သည်။ ၁၀ သန်းနှင့် စတင်လိုက်ခြင်းမှာ သူမနောက်မတွန့်ကြောင်း ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် အချိန်ဆွဲရန် သို့မဟုတ် ဈေးဆစ်ရန် မကြိုက်ပေ။ တစ်ခုလျှင် ၁၀ သန်းနှုန်းဆိုပါက ယဲ့ချန် ငြင်းဆန်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်သည်။

လက်ရှိတွင် ယဲ့ချန်၏ သိုလှောင်ခန်းထဲတွင် ပျောက်ကင်းခြင်း အဆောင် ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှိနေသည်။ တစ်ခုလျှင် ၁၀ သန်းဖြင့် တွက်ချက်ပါက ယဲ့ချန်မှာ သန်းရာချီပြီး လွယ်လွယ်ကူကူ ရရှိနိုင်သည်။

အကယ်၍သာ အတိတ်ကာလကဆိုပါက ယဲ့ချန်သည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ အဆောင်များကို ရောင်းချလိုက်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုတွင်မူ သူ၌ ငွေအနည်းငယ် ရှိနေပြီး အရေးကြီးဆုံးမှာ စနစ်ရှိနေသည့်အတွက် သူလိုချင်သမျှကို လုပ်နိုင်ပြီး ငွေကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရှာဖွေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ငွေသည် ထိပ်တန်းဦးစားပေး မဟုတ်တော့ပေ။ ထို့အပြင် အကယ်၍သာ သူ၏ ပျောက်ကင်းခြင်း အဆောင်အားလုံးကို ထန်မိသားစုကို ရောင်းလိုက်ပါက အရေးတကြီး လိုအပ်သည့်အချိန်တွင် သူ ပြန်ရနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"တကယ်တော့ ဘဝမှာ အရေးအကြီးဆုံးက ပျော်ရွှင်မှုပဲ။ ငွေဆိုတာ ဘဝကို ပိုမိုသက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်စေပြီး ဘဝအရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ ဘယ်တော့မှ ငွေရဲ့ကျွန် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ယဲ့ချန်က လေးနက်စွာ ပြောသည်။

"တစ်ခုကို သန်း ၂၀။"

ထန်မော့ရွှေက ဈေးထပ်တိုးလိုက်သည်။ အဆပေါင်း နှစ်ဆ ဖြစ်သွားသည်။ ဤမိန်းကလေးမှာ သတ္တိကောင်းလွန်းသည်ဟု ပြောရမည်။ သန်း ၂၀ ဟု ကမ်းလှမ်းသောအခါ သူမမျက်တောင်ပင် မခတ်ပေ။ သူမမှာ တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းသည်။

"ဝိုး... အဆောင်တစ်ခု ရောင်းလိုက်ရုံနဲ့သာမန်လူတစ်ယောက်ကို တစ်သက်လုံး ချမ်းသာသွားစေနိုင်တာလား။"

ညွှန်ကြားရေးမှူးလော့မှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ အဘိုးထန်အတွက် အသက်တစ်လစာ ဝယ်ယူရန် သန်း ၂၀ သုံးစွဲခြင်းနှင့် ညီမျှပြီး တကယ်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။ အစ်ကိုအကြီးဆုံးနှင့် ထန်ကျိကွမ်တို့မှာ ဘေးမှကြည့်နေပြီး ဝင်မပြောကြပေ။ ထန်မိသားစုမှာ ငွေမရှားပါးသည့်အတွက် အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ငွေကို မည်မျှပင် သုံးစွဲရစေကာမူ တန်ဖိုးရှိသည်။

"မင်း အခု ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို စော်ကားနေတာပဲ။"

ယဲ့ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။

ထန်မော့ရွှေမှာ မိုက်မဲသူ မဟုတ်ပေ။ ယဲ့ချန်သည် အခြားသောအရာကို လိုချင်နေမှန်း သူမ သိလိုက်သည်။ အကယ်၍ ငွေမဟုတ်ပါက သူမ ဖြစ်ရမည်။

"ကောင်းပါပြီ အစ်ကိုလေးရဲ့ ဆိုလိုရင်းကို ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ။"

ထန်မော့ရွှေ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ လှောင်ပြောင်သည့် အပြုံးအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းနည်းခြင်း၊ အားကိုးရာမဲ့ခြင်း၊ မုန်းတီးခြင်းနှင့် စက်ဆုပ်ရွံရှာခြင်းများ တောက်ပနေသည်။

သို့သော် သူမသည် ဤခံစားချက်များကို အမြန်ပင် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ အစ်ကိုလေးရဲ့ မိန်းမ ဖြစ်ပေးပါ့မယ်။"

ထန်မော့ရွှေက ကြေကွဲစရာကောင်းပြီး ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ပြောသည်။

"အို ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"

ယဲ့ချန်က ကစားခုန်စားဖြင့် ပြုံးသည်။

"ဟက်ယောက်ျားတွေ အကုန်လုံးက အတူတူပါပဲ။ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အစ်ကိုလေးက ကျွန်မကို အဆောင်တွေ ပေးပြီး ကျွန်မရဲ့ အဖေ့အသက်ကို ကယ်ပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်မ အစ်ကိုလေးအတွက် ဘာမဆို လုပ်ပေးပါ့မယ်။"

ထန်မော့ရွှေက ခံစားချက်မရှိဘဲ ပြောသည်။

"ကျွန်မ အသက် ၂၀ ရှိပြီ ရည်းစားမထားဖူးသေးတဲ့ အပျိုစင်ပါ။ ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အစ်ကိုလေး စိတ်ချရပါတယ်။ ကျွန်မ အစ်ကိုလေးနောက်ကို လိုက်မယ်ဆိုရင် သစ္စာရှိပါ့မယ် အစ်ကိုလေးရဲ့ ကလေးတွေကို မွေးဖွားပေးပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ပေးပါ့မယ်။ အစ်ကိုလေး သေသွားရင်လည်း နောက်အိမ်ထောင် မပြုပါဘူး။ အစ်ကိုလေးရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတွေကိုလည်း မစွက်ဖက်ပါဘူး။ အခု အစ်ကိုလေး ကျေနပ်ပြီလား။"

"အာ..."

ယဲ့ချန်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အသက် ၂၀ ဆိုတော့ ၉၈ ခုနှစ်ဖွားလေးပေါ့။ အင်တာနက်မှာ လူတွေက စိတ်ဖိစီးမှု ပြေပျောက်ဖို့အတွက် ၉၈ ခုနှစ်ဖွားလေးနဲ့ တွဲဖို့ အမြဲ ပြောလေ့ရှိတယ်။ အခု ထန်မော့ရွှေက ငါ့ရဲ့ စိတ်ဖိစီးမှုကို ဖြေဖျောက်ပေးဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေတာလား။"