အခန်း ၇၅

အခန်း ၇၅ - ဒူးထောက်ခြင်း။

လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်က ယွီရှီး၏ဖခင် ဖျားနာခဲ့စဉ် မိသားစု၏ စုဆောင်းငွေများမှာ ကုန်စင်သွားခဲ့သည်။ ဖခင်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဖခင်၏ အစ်ကိုကြီး (ဦးလေးကြီး) နှင့် အစ်ကိုလတ် (ဒုတိယဦးလေး) တို့ထံမှ ယွမ် ၅ သိန်းကို အတင်းအကျပ် ချေးယူခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဖခင်၏ရောဂါမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှပြီး ကုသမှုမှာ ငွေကြေးများစွာ လိုအပ်သည့် ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာပင် ယွမ် ၅ သိန်း ကုန်သွားခဲ့ပြီး ရောဂါမှာ ပျောက်ကင်းခြင်းမရှိဘဲ အသက်ကိုသာ ခဲယဉ်းစွာ ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဆေးရုံတက်ရန် ငွေမရှိတော့သဖြင့် လီဟွီနှင့် ယွီရှီးတို့က ဖခင်ကို အိမ်သို့ ပြန်ခေါ်လာကာ ပြုစုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဖခင် အသက်ရှင်နေနိုင်ရန်အတွက် လစဉ် အလွန်ဈေးကြီးသော ဆေးဝါးများကို ဝယ်ယူနေရဆဲဖြစ်သည်။

လီဟွီမှာ စူပါမားကတ်တစ်ခုတွင် အလုပ်လုပ်သော်လည်း လစာနည်းပါးလှသည်။ ထို့ကြောင့် ယွီရှီးမှာ ကျောင်းပြီးသည်နှင့် လက်ကမ်းစာစောင်များ လိုက်ဝေခြင်း အချိန်ပိုင်းအလုပ်များ လုပ်ခြင်းတို့ဖြင့် မိသားစု စားဝတ်နေရေးကို ရုန်းကန်နေရသည်။

သူတို့ဘဝမှာ မည်မျှဆိုးရွားသနည်း။ တစ်လလုံး အသားဟင်း မစားရသည်မှာ ပုံမှန်ပင်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဈေးသို့ သွားပြီး ပုပ်နေသော အရွက်များကို ကောက်ယူ၍ ချက်ပြုတ် စားသောက်ကြရသည်။

ထမင်းချက်ရန် သို့မဟုတ် ရေနွေးနွေးဖြင့် ရေချိုးရန်အတွက် ဓာတ်ငွေ့ကို ဘယ်သောအခါမျှ မသုံးဘဲ အနီးအနားရှိ ကျောက်မီးသွေးစက်ရုံသို့သွား၍ ကျောက်မီးသွေးခဲများကို ရှာဖွေရသည်။

ဤအချိန်တွင် လီဟွီ၏မျက်နှာမှာ သွေးရောင်မရှိတော့ဘဲ ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် ရဲတွတ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲနေသည်။

"အစ်ကိုကြီး အစ်ကိုလတ် ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး သူ့ရောဂါကုဖို့ အိမ်မှာ ရောင်းစားလို့ရတာ အကုန်ရောင်းလိုက်ရပြီ။ ကျွန်မတို့ မိသားစု ပြိုလဲသွားပြီလို့ ပြောရင် မမှားပါဘူး။ အစ်ကိုတို့ လုပ်ငန်းတွေကလည်း အခု အရမ်းအောင်မြင်နေတာပဲ ငွေကြေးက အဆင်ပြေနေမှာပါ... နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် အချိန်ပေးနိုင်မလား ကျွန်မတို့ မဆပ်ဘူးလို့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကြွေးဆိုတာ ဆပ်ရမှာပေါ့။ ယွီရှီးနဲ့ ကျွန်မ ဒီသဘောတရားကို နားလည်ပါတယ်။ ငွေတွေကို အသေအချာ ပြန်ဆပ်မှာပါ။ တစ်ပြားမှ လျော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်မတို့မှာ တကယ်ကို မတတ်နိုင်တော့လို့ပါ။ ဒီလလည်း သူ့အတွက် ဆေးဖိုးရှာဖို့တောင် ခက်ခဲနေရတာ... ယွီရှီး ကျောင်းပြီးလို့ အလုပ်လုပ်ရင် သူ လစာကဒ်ကို အစ်ကိုတို့ဆီ ပေးထားပြီး ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်။"

ယွီရှီး၏ ဦးလေးတို့မှာ ပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်းတစ်ခုကို တွဲဖက်လုပ်ကိုင်နေကြပြီး နှစ်စဉ် အမြတ်ငွေ သန်းပေါင်းများစွာ ရရှိနေသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ သားသမီးများမှာလည်း ကြီးမားသော ကုမ္ပဏီများတွင် မန်နေဂျာရာထူးများဖြင့် လုပ်ကိုင်နေကြသည်။ သူတို့တွင် ငွေမလိုပါပေ။

"ဒါက တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ! လီဟွီမင်းတို့ဆီမှာ ပိုက်ဆံမရှိလို့ ငါတို့ကို ပြန်မဆပ်ချင်ဘူးပေါ့၊ ပြီးတော့ ကြွေးတွေကို အကုန် ပြန်ရုပ်သိမ်းဖို့ ကြံစည်နေတာ မဟုတ်လား။"

ဦးလေးကြီး၏ ဇနီးဖြစ်သူက မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့၍ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဒီလို ဆိုးရွားတဲ့ ဆွေမျိုးတွေနဲ့ ဆက်ဆံရတာ တကယ့်ကို ကံအဆိုးဆုံးပဲအမြဲတမ်း သူတို့ရဲ့ ဒုက္ခတွေကိုပဲ ပြောပြပြီး ပိုက်ဆံတောင်းနေတာ ငါတို့ ပိုက်ဆံက လေထဲက ရလာတာ မဟုတ်ဘူး ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာထားရတာ။ ငွေရှိတဲ့ သူဌေးလည်း စပါးမပိုဘူးလေနင်တို့ ပိုက်ဆံ မပေးဘဲ လွတ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေ့ ငါ ပြောလိုက်မယ်။ နင်တို့ကို လိုက်နှိပ်စက်ပြီးတော့တောင် ငါ ပိုက်ဆံပြန်ယူမယ်။"

"မရီး ကျွန်မတို့ မဆပ်ဘူးလို့ တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ပါဘူး။ ပြီးတော့ ယွီရှီးနဲ့ ကျွန်မကလည်း အစ်ကိုတို့ဆီ လာပြီး ငိုယိုတိုင်တောတာမျိုး တစ်ခါမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး..."

လီဟွီ နောက်ဆုံးတော့ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုချလိုက်သည်။

"ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ် နည်းနည်းလောက်တော့ သနားပေးပါဦး ယွီရှီးနဲ့ ကျွန်မ အသက်ရှင်နေသရွေ့တော့ ဒီကြွေးတွေကို ကျိန်းသေ ဆပ်မှာပါ။ ဆွေမျိုးတွေ ဖြစ်တဲ့အချက်ကို ကြည့်ပြီး နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် အချိန်ပေးလို့ မရဘူးလား ဦးလေးကြီး မရီး၊ အစ်ကိုလတ်၊ မရီးလတ်၊ လူဆိုတာ ကိုယ်ချင်းစာတရား ရှိသင့်ပါတယ်။ အရင်တုန်းက သူဖျားတဲ့အခါ မိဘတွေ ထားခဲ့တဲ့ အိမ်ဟောင်းကြီးကို သုံးယောက်ခွဲဝေရမှာ ဖြစ်ပေမယ့် ကျွန်မတို့က ကုသစရိတ်အတွက် အဲဒီဝေစုကို အစ်ကိုတို့ဆီ ပေးလိုက်ရပြီးမှ အစ်ကိုတို့က ချေးငွေပေးဖို့ သဘောတူခဲ့တာပါ။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က အိမ်ဟောင်းကို ဖြိုချပြီး အိမ်ခြံမြေ ကုမ္ပဏီက လျော်ကြေးငွေ သိန်းပေါင်းများစွာ ပေးခဲ့ပေမယ့် သူတို့ဆီက တစ်ပြားမှ မရခဲ့ဘူးအဘိုးအဘွားတွေ ဆုံးသွားတုန်းက အိမ်ဟောင်းကို သုံးယောက်ညီတူ ဝေရမယ်လို့ အထူးမှာထားခဲ့တာအခု ကျွန်မတို့ ဝေစုမရတာကိုတောင် အော်ဟစ်မနေဘူး၊ အပြစ်တင်မနေဘူး။ တကယ်ပါ ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်၊ နှစ်အနည်းငယ်လောက် အချိန်ပေးပါ..."

လီဟွီသည် ငိုယိုနေရင်း ဒူးထောက်၍ ဦးတိုက်ရန်ပင် ပြင်ဆင်နေသည်။

"လီဟွီ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့အလကားစကားတွေ ရပ်လိုက်။"

ယွီရှီး၏ ဒုတိယဦးလေးက ရှက်ရွံ့ဒေါသထွက်လျက် ပြောသည်။

"အဲဒီတုန်းက ငွေချေးချင်ရင် အိမ်မြေရဲ့ အမွေဆက်ခံခွင့်ကို စွန့်လွှတ်ရမယ်လို့ သဘောတူထားပြီးသား။ ၅ သိန်း ဘယ်သူကများ အဲဒီလို အပေးအယူမရှိဘဲ ငွေချေးပေးမလဲ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလကားရတဲ့ နေ့လည်စာဆိုတာ မရှိဘူးလို့ ငါ ပြောထားတယ်လေ မင်းတို့က အသက်ကြီးပေမယ့် ဘာမှ နားမလည်ဘူးမိုက်မဲလိုက်တာ။"

ဒုတိယဦးလေးသည် အိတ်ထဲမှ အကြွေးစာချုပ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါက မင်းတို့ သုံးယောက်လုံး လက်မှတ်ထိုးပြီး လက်ဗွေနှိပ်ထားတဲ့ အကြွေးစာချုပ်ပဲ။ မင်းတို့ ငြင်းမလို့လား။ တရားရုံးသွားရင် မင်းတို့ပဲ ရှုံးမှာဒီနေ့ ပိုက်ဆံမပေးရင်တော့ ငါတို့ကို ရိုင်းစိုင်းတယ်လို့ မပြောနဲ့။"

ဦးလေးကြီး၏ သားဖြစ်သူက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောသည်။

"မင်းတို့ ဘဝဆိုးတာက မင်းတို့ရဲ့ အပြစ်ပဲနားလည်လား ဒါ မင်းတို့ ခံထိုက်တာ တတိယဦးလေးရဲ့ ရောဂါက ဆရာဝန်တွေတောင် မနိုင်တော့ဘူးလို့ ပြောထားပြီးသား ငါတို့က အဲဒီတုန်းကတည်းက စွန့်လွှတ်ဖို့ ပြောတာ မင်းတို့ကပဲ အတင်း ကုခိုင်းတာလေ။ ဒါက ပိုက်ဆံတွေကို ရေထဲ ပစ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်လား မေ့လိုက်ပါ ဒီနေ့ ပိုက်ဆံပေးရမယ်။ အခုထိတော့ မင်းတို့မှာ အိမ်ရှိသေးတယ်ဒီနေ့ မပေးရင် အိမ်ကို ရောင်းပြီး ကုရမှာပဲနောက်ဆိုရင်တော့ ပိုက်ဆံ ပြန်ဆပ်ဖို့ ပိုခက်သွားလိမ့်မယ် ပိုက်ဆံပေး မပေးရင်တော့ ဥပဒေလမ်းကြောင်းကပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကြွေးတောင်းတဲ့ ကုမ္ပဏီကပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရှင်းမယ်။ မင်းတို့ လွတ်မြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဒုတိယဦးလေး၏ သမီးဖြစ်သူကလည်း လှောင်ပြောင်သည်။

"နင်တို့ နှစ်ယောက်က ငါတို့ကို မိသားစု အပေါ် စိတ်မကောင်းဘူးလို့ မပြောနဲ့။ ဒီလူ့အဖွဲ့အစည်းက အပြန်အလှန် ပေးဆပ်မှုကို တန်ဖိုးထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချမ်းသာသူနဲ့ ဆင်းရဲသူကြားက ခြားနားချက်က ရှိနေတယ်။ ချမ်းသာသူတွေက အရင်းအမြစ် ပိုပိုင်ဆိုင်လို့ ချမ်းသာတာဆင်းရဲသူတွေက အရင်းအမြစ် နည်းလို့ ဆင်းရဲတာ။ ဆင်းရဲသူနဲ့ ချမ်းသာသူ ဆက်ဆံရင် ချမ်းသာသူကပဲ နစ်နာရတတ်တယ် ဒါကြောင့်မို့လို့ ချမ်းသာတဲ့သူတွေက ဆင်းရဲတဲ့ ဆွေမျိုးတွေနဲ့ မပေါင်းချင်ကြတာ..."

"တော်တော့ တော်တော့ အဲဒီစကားတွေ ရပ်လိုက်ကြတော့။"

ယွီရှီးသည် နှလုံးကြေကွဲစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ ကံကြမ္မာကို အော်ဟစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ကမ္ဘာကြီးမှာ ထိုအချိန်တွင် မီးခိုးရောင်နှင့် အေးစက်စက် ဖြစ်သွားသည်။

ပြတင်းပေါက်မှ ဝင်လာသော နေရောင်ခြည်သည်ပင် မှိုတက်နေသလို ဖြစ်သွားသည်။ သူမ၏ အရင်းနှီးဆုံး ဆွေမျိုးများက သူမ၏ ဒဏ်ရာပေါ်ကို ဆားပွတ်သလို လုပ်နေသည်ကို သူမ မယုံကြည်နိုင်ပေ။

"ငွေကို ကျွန်မတို့ ဒီနေ့ ပေးမယ် ကျွန်မတို့ ဆပ်မယ်။"

ယွီရှီး၏ ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ နာကျင်နေသည်။

"ဦးလေးကြီး ဒုတိယဦးလေး ကျွန်မတို့အိမ်ကို အပေါင်ထားလိုက်ပါ။"

"မင်းတို့နေတဲ့ ဒီအိမ်ဟောင်းက ၅ သိန်း တန်လို့လား။ ဒီလိုမျိုး အမြတ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားရဲသေးတယ်ပေါ့။"

ဦးလေးကြီး၏ သားက လှောင်သည်။

"ဒါက ဆင်းရဲသူတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ပဲ အမြတ်ထုတ်ရတာ ကြိုက်တယ်။ လူမိုက်တွေလိုပဲ ပိုက်ဆံနည်းလေလေတစ်နေ့လုံး သူတစ်ပါးပိုက်ဆံကို ဘယ်လို ယူရမလဲဘယ်လို အမြတ်ထုတ်ရမလဲဆိုတာပဲ တွေးနေကြတာ။"

"ဒါက ၅ သိန်း တန်ပါတယ် ဒီရပ်ကွက်ကို မကြာခင် ဖြိုချတော့မှာ အကဲဖြတ်တဲ့ ကုမ္ပဏီကလည်း အတိုင်းအတာတွေကို လာတိုင်းသွားတာ အကြိမ်ကြိမ်ပဲ။"

ယွီရှီးသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ တုန်ယင်စွာ ပြောသည်။

"ကျွန်မတို့မိသားစု ကြွေးတင်တာကို ဆပ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။"

"အဟမ်း..."

ဦးလေးကြီးက ချောင်းဟန့်ကာ မျက်လုံးကို အနည်းငယ်မှိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ညီအစ်ကိုချင်းတောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်ရမယ်။ လီဟွီ၊ ယွီရှီးမင်းတို့က အိမ်ကို ပေါင်ချင်တယ်ဆိုတော့ ငါ တွက်ပေးမယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၅ နှစ်က ၅ သိန်း ချေးခဲ့တယ်။ အကြွေးစာချုပ်မှာ အတိုးပေးရမယ်လို့ အတိအလင်း ရေးထားတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၅ နှစ်က ယန်မြို့မှာ အိမ်ဈေးက တစ်စတုရန်းမီတာ ၅ ထောင်ပဲ ရှိတယ်။ ၅ သိန်းဆိုရင် အဲဒီတုန်းက နေရာကောင်းမှာ စတုရန်းမီတာ ၁၀၀ ရှိတဲ့ အဆောက်အအုံ တစ်ခု ဝယ်လို့ရတယ်။ အခုကော ဒီရပ်ကွက်မှာ အိမ်ဈေးက စတုရန်းမီတာ ၂ သောင်း ဖြစ်သွားပြီ။ အဲဒီတုန်းက အိမ်ခြံမြေ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ရင် အခုဆို ၂ သန်း တန်နေပြီ။"

"ဒီအိမ်ကို တကယ် ဖြိုချလိုက်ရင်တောင် ယန်မြို့ရဲ့ ၂၀၁၈ ခုနှစ် လျော်ကြေး ဥပဒေအရ တွက်မယ်ဆိုရင် ကွမ်ဒါလမ်းမှာ တစ်စတုရန်းမီတာကို အများဆုံး ၁ သောင်းပဲ လျော်ပေးတယ်။ ဒီအိမ်က စတုရန်းမီတာ ၉၀ လောက်ပဲ ရှိတော့ အများဆုံး ၁ သန်းပဲ လျော်မှာ။ ဒါကြောင့် မင်းတို့က ဒီအိမ်နဲ့ ကြွေးဆပ်မယ်ဆိုရင်တောင် နောက်ထပ် ၁ သန်း ထပ်ပေးရဦးမယ်။"

ယွီရှီးနှင့် လီဟွီတို့မှာ လုံးဝ ကြောင်သွားကြသည်။

၅ နှစ်က ၅ သိန်း ချေးတာအခု ၂ သန်း ပြန်ဆပ်ရမယ်။

ဒါ ဆွေမျိုးတွေလား ဒါမှမဟုတ် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေလား။

"ဦးလေးကြီးဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုမျိုး တွက်လို့ရမှာလဲ။"

ယွီရှီးက တတ်နိုင်သမျှ ပြန်ငြင်းသည်။

"ဘာလို့ မရရမှာလဲ။"

ဒုတိယဦးလေး၏ မျက်နှာမှာ ရက်စက်သွားသည်။

"ဘဏ်မှာ ချေးရင်လည်း အတိုးပေးရတာပဲ မဟုတ်လား။ အချိန်မှီ မဆပ်ရင်လည်း ဒဏ်ငွေ ပေးရမှာပေါ့ ဒီ ၅ သိန်းက အိမ်ခြံမြေ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ဖြစ်တာ။"

"အစ်ကိုတို့ လူတွေကို သေအောင် ဖိအားပေးနေတာပဲ။"

လီဟွီက အော်ဟစ်ငိုယိုသည်။

"အစ်ကိုတို့ ငါတို့ကို သေအောင် တွန်းပို့နေတာ။"

ထိုအချိန်တွင် အိပ်ခန်းအတွင်းမှ အားနည်းလှသော ဖခင်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ခင်ဗျားတို့... ခင်ဗျားတို့... ညီအစ်ကို မေတ္တာဆိုတာ နည်းနည်းလေးမှ မစဉ်းစားတော့ဘူးလား။ ကျွန်တော်လည်း သေခါနီးပါပြီ ကျွန်တော့်ကို ငြိမ်းချမ်းစွာ မသေခိုင်းတော့ဘူးလား မိန်းမ သမီးလေး ငါ နင်တို့ကို ဒုက္ခပေးမိပြီ။"

"ဖေဖေ..."

ယွီရှီး၏ နှလုံးသားမှာ တကယ်ကို ကွဲအက်သွားသည်။

ရုတ်တရက် လီဟွီသည် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ထိုဆွေမျိုးတွေကို ဦးတိုက်ပါတော့သည်။

"ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ် သနားပေးပါ ကျွန်မတို့ကို လွှတ်ပေးပါ။ အိမ်ကို ယူသွားလိုက်ပါကျွန်မတို့ သုံးယောက် လမ်းဘေးမှာ နေပါ့မယ် တံတားအောက်မှာပဲ နေပါ့မယ်နောက်ဆိုရင် ကျွန်မတို့ကို ထပ်ပြီး မနှိပ်စက်ကြပါနဲ့တော့ ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်။"