အခန်း ၇၈

အခန်း ၇၈ - ကျန်းသခင်လေး။

ဧည့်ခန်းထဲတွင် ယဲ့ချန် ဆိုဖာပေါ်၌ အေးဆေးစွာ ထိုင်နေပြီး ယွီရှီးမှာ သူ၏ဘေးတွင် နားခိုနေသည်။ ယဲ့ချန် ရှိနေခြင်းကြောင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လုံခြုံမှုအပြည့် ရှိနေသည်။ ယဲ့ချန်၏ တည်ငြိမ်သောအမူအရာကို မြင်ရသောအခါ ဦးလေးနှင့် ဒုတိယဦးလေးတို့ မိသားစုဝင်များမှာမူ အလွန်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေကြသည်။

"လူငယ်လေး မင်းက ဘာတွေကို သရုပ်ဆောင်နေတာလဲ။"

"ကောင်းပြီ ကျွန်တော် ပြောပြီးသားလေ။ အရင်ဆုံး ယဉ်ကျေးမယ် ပြီးရင် ကြမ်းတမ်းမယ်။ အခု ယွီရှီးတို့ မိသားစုရဲ့ အကြွေးကိစ္စကို ပြောကြရအောင်။"

ယဲ့ချန်က စီးကရက်တစ်လိပ်ကို အေးဆေးစွာ မီးညှိလိုက်သည်။

"လူငယ်လေး မင်းက ဘာမို့လို့ ဒီမှာ ထိုင်ပြောနေရတာလဲ။"

ဟု ယွီရှီး၏ ဦးလေးက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် မေးသည်။

"ယဲ့ချန်... ယဲ့ချန်က ကျွန်မတို့ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုနိုင်တယ်။"

ယွီရှီးက ခိုင်မာသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ။ လူငယ်လေး မင်းကို တစ်ခုမေးမယ်။ မင်း ဘာအလုပ်လုပ်လဲ မင်းရဲ့ မိဘတွေက ဘာလုပ်လဲ။"

ဦးလေးက အိမ်ထောင်စုစာရင်း စစ်ဆေးသလိုမျိုး မေးလိုက်သည်။ သူသည် အောင်မြင်ဖို့အတွက် ရန်သူကို အရင်သိထားရမည်ဟု ယူဆထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဟား ပျင်းစရာကောင်းပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ မေးခွန်းပဲ။ ကျွန်တော့်အကြောင်း ပြောရရင်တော့ ကျွန်တော်က အခုထိ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားပဲ ရှိသေးတယ်။ မိဘတွေကတော့ အငြိမ်းစားယူပြီး အိမ်မှာပဲ နေတော့တယ်။"

ယဲ့ချန်က အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီအဖြေအတွက် ခင်ဗျားတို့ ကျေနပ်ပြီလား။"

ယဲ့ချန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဦးလေးနှင့် ဒုတိယဦးလေးတို့ မိသားစုဝင်အားလုံးမှာ ဘိလပ်မြေကြမ်းပြင်မှ ထလာသော ဖုန်မှုန့်များကဲ့သို့ပင် လှောင်ပြောင်မှုနှင့် အထင်သေးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာပေးများ ပေါ်လာကြသည်။

"ဟဲ့ နင့်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောရတော့မယ်။ နင့်ရဲ့ အနာဂတ်က နင့်မိဘတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ နင်က သာမန်မိသားစုက လာတာဆိုတော့ ဒီကိစ္စကိုနင် မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး။"

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့တော့။"

ယဲ့ချန်က မီးခိုးငွေ့ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"၅ နှစ်က ၅ သိန်းချေးခဲ့တာကို အခု ၂ သန်း ပြန်တောင်းနေတာ။ အိမ်ခြံမြေဈေးကွက်တက်လာတာကို အခြေခံပြီး အတိုးတွက်တာက တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့နည်းလမ်းပဲ။ ဒါပေမဲ့... ဒီလိုတွက်ချက်တာကလည်း တရားမျှတတယ်လို့ပဲ ထင်ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ၅ သိန်းသာ မဟုတ်ရင် ဦးလေးက အခုအချိန်အထိ ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီငွေက တကယ်ကို အသက်ကယ်တဲ့ငွေပဲ။"

ယဲ့ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ရေတစ်စက်အတွက် အရင်းအမြစ်နဲ့ ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ။ ရှေးကတည်းက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြွေးတွေက ပြန်ဆပ်ရတာ အခက်ဆုံးပဲ။ ငွေထုတ်ချေးတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်နောက်ဆုံးမှာ ဦးလေးရဲ့ အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာပဲ။ ၂ သန်း ပြန်ဆပ်တာက အဆင်ပြေပါတယ်။"

ယွီရှီးနှင့် လီဟွီတို့မှာ အံ့ဩသွားကြသည်။ ဦးလေးနှင့် ဒုတိယဦးလေးတို့ မိသားစုဝင်များလည်း မှင်သက်သွားကြသည်။

"ပြီးတော့ အိမ်ထောင်ပြုတာက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ဒုတိယအခွင့်အရေးလို့ ခင်ဗျားတို့ ပြောတယ်။ အဲဒါကို ကျွန်တော် သဘောတူပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က ကျွန်တော်တို့ တက္ကသိုလ်က မိန်းကလေးတော်တော်များများက ယန်မြို့ရဲ့ ပထမဆုံး ချမ်းသာသူတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပေးတဲ့ ပွဲမှာ စာရင်းပေးကြတယ်။ အိမ်ကြီး ဗီလာမှာ မနေချင်တဲ့သူ ဘယ်သူရှိမလဲ ဇိမ်ခံဘဝကို မလိုချင်တဲ့သူ ဘယ်သူရှိမလဲ သူတို့က လူမိုက် မဟုတ်ရင်ပေါ့။"

"ယဲ့ချန်... နင်... ဘာလို့ သူတို့ဘက်ကနေ စကားပြောပေးနေတာလဲ။"

ယွီရှီးက သံသယများဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား။"

ဦးလေး၏ သားကြီးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် အခြေအနေကို နားလည်တဲ့သူက သူရဲကောင်းပဲ။ မင်းက ကိစ္စတွေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲ သိတဲ့သူပဲ အဲဒါမှန်တယ် မင်းက ၂ သန်း အကြွေးကို ဘယ်လိုလုပ် ပခုံးပြောင်းထမ်းနိုင်မလဲ ငါတို့ကို ချော့ပြီး ဆုတ်ခွာချင်တာလား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်တာက ရှက်စရာ မဟုတ်ပါဘူးဝမ်းကွဲညီမလေး ယွီရှီး သေချာကြည့်ထားဒါက မင်းချစ်တဲ့သူပဲ... ဟားဟား... တကယ့်ကို သူရဲဘောကြောင်တဲ့သူပဲ။"

ဒုတိယဦးလေး၏ သားငယ်ကလည်း လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောသည်။

"မိန်းမတွေက ငွေကိုပဲ ချစ်ကြတာအထူးသဖြင့် လှတဲ့ မိန်းကလေးတွေက ပိုချစ်ကြတာ ဒါကြောင့် ချမ်းသာတဲ့သူတွေက အရင်သုံးကြတာပေါ့။ ချမ်းသာတဲ့သူတွေ သုံးပြီးလို့ငြီးငွေ့သွားပြီး စွန့်ပစ်လိုက်မှသာ သာမန်လူတွေ အလှည့်ရောက်လာတာပေါ့။ ဒါက ဆင်းရဲတဲ့သူတွေ ဖုန်းအဟောင်းကွန်ပျူတာအဟောင်း ဝယ်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ ဒါကြောင့် ငါ့ညီမလေးက ချမ်းသာတဲ့သူနဲ့ အိမ်ထောင်ပြုဖို့ ကံပါလာတာ။ မြန်မြန် ထွက်သွားလိုက်တော့ငါ့ညီမလေးကို ထပ်မနှောင့်ယှက်နဲ့တော့။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အသိဉာဏ်ရှိတာကို မြင်လို့ ငါ ၁ သောင်းလောက် ဆုချပေးမယ်။ ပြီးရင် ငါ သုံးပြီးသွားတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကိုလည်း မင်းအတွက် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်မယ်ဟားဟားဟား။"

ဦးလေးနှင့် ဒုတိယဦးလေးတို့ မိသားစုဝင်အားလုံးမှာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

"တော်တော့ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားတော့။"

ဒုတိယဦးလေးက ရက်စက်စွာ ပြောသည်။

"အခု ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် မင်းကို ငါတို့ ဘာမှ မလုပ်ဘူး။"

"ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်ကို နားလည်မှု လွဲနေတယ်လို့ ထင်တယ်။"

ယဲ့ချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူတို့ မိသားစုကို ဝက်အုပ်စုကို ကြည့်သလို ကြည့်လိုက်သည်။

"၂ သန်း ဒီနေ့ ယွီရှီးကိုယ်စား ကျုပ် ပြန်ဆပ်ပေးမယ်။ တစ်ပြားတောင် လျော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ချမ်းသာတဲ့သူနဲ့ အိမ်ထောင်ပြုတဲ့ကိစ္စမှာယွီရှီး အိမ်ထောင်ပြုမယ့် ချမ်းသာတဲ့သူက ကျွန်တော်ပဲ။"

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ချန်၏ ဖုန်းမြည်လာသည်။ သူ ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထန်ကျီယွမ်ထံမှ ဖုန်းဖြစ်သည်။

ယဲ့ချန်က ဖုန်းကို ဖြေလိုက်သည်။

"ငါ အခု အလုပ်များနေတယ် တိုတိုပဲပြောပါ။ ဘာမှ ပြောစရာ မရှိရင် ချလိုက်တော့။"

"ဟားဟား အစ်ကိုလေးမင်းမှာ ပင်ကိုယ်စရိုက်ရှိတယ် ဒေါသလည်း ရှိတယ်။ ယန်ုမြို့မှာ ငါကို ဒီလို စကားပြောနိုင်တဲ့သူ သိပ်မရှိဘူး။ အစ်ကိုလေးမင်း တော်တယ် ငါ မင်းကို လေးစားတယ်။ ဟုတ်ပြီ အစ်ကိုလေးမင်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ ညီမကြားက ကိစ္စတွေကိုတော့ ငါ မပါဝင်တော့ဘူး။ အဲဒီကိစ္စတွေကို သီးသန့်ထားလိုက်ကြရအောင်။ ငါ့အဖေရဲ့ နာကျင်မှုကို တားဆီးပေးပြီး အသက်ရှည်အောင် ကူညီပေးမယ်လို့ မင်းကို ကတိပေးခဲ့တာကို ငါ ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်။ တခြားမဟုတ်ဘူး ဘဏ်အကောင့် နံပါတ်တစ်ခု ချန်ထားပေးပါ၊ ငါ့အတွင်းရေးမှူးကို ပိုက်ဆံ လွှဲပေးခိုင်းလိုက်မယ်။"

"ငါ့ဆီ ပိုက်ဆံ လွှဲပေးမှာ..."

ယဲ့ချန်မှာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်လဲ။"

"အစ်ကိုလေး သန်း ၂၀ ဆိုရင် လုံလောက်မလား။"

ထန်ကျိယွမ်က ရယ်မောသည်။

"ဒါက ငါနဲ့ ငါ့အစ်ကိုကြီး နောက်ပြီး တခြားညီအစ်ကိုတွေဆီက ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ပေးတာပါ။ အစ်ကိုလေး အားမနာပါနဲ့ ကတ်နံပါတ်ပေးလိုက် မြန်မြန်။"

"ငါက ဘာလို့ အားနာရမှာလဲ။ ပိုက်ဆံကို ဘယ်သူက မလိုချင်ဘဲ နေမလဲ။ ဒါပေမဲ့ ခဏလေး စောင့်ဦး။"

ယဲ့ချန်က ယွီရှီး၏ ဦးလေးနှင့် ဒုတိယဦးလေးတို့ မိသားစုကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး ကတ်တစ်ခုထဲကို ၂ သန်း လွှဲလိုက်ပါကျန်တာကိုတော့ မနက်ဖြန်မှ ကတ်နံပါတ်ပေးမယ်။"

ယဲ့ချန်သည် ဖုန်းမချဘဲ ယွီရှီး၏ ဦးလေးကို ပြောလိုက်သည်။

"ကတ်နံပါတ်တစ်ခုပေးပါ၊ ၂ သန်း လွှဲပေးလိုက်မယ်။ အများဆုံး ၂ နာရီအတွင်း ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ပိုက်ဆံ ရောက်တာနဲ့ ယွီရှီးတို့ မိသားစု ခင်ဗျားတို့ဆီက အကြွေးတွေ အကုန်လုံး ပြေကျေသွားပြီလို့ သတ်မှတ်မယ်။"

"သေစမ်း တော်တော့။"

ရုတ်တရက် ဦးလေး၏ သားကြီးမှာ မျက်နှာပျက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကောင်လေး ငါတို့ရဲ့ သည်းခံနိုင်မှုမှာ အတိုင်းအတာ ရှိတယ် ဒီအဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ကောင် ငါတို့က လူမိုက်တွေလို့ ထင်နေလားဖုန်းတစ်ချက်ဆက်ရုံနဲ့ ၂ သန်း လွှဲနိုင်တယ်ပေါ့ မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ မင်းက ယန်မြို့က တကယ့်လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်လား မင်းက စိတ်ကူးယဉ်နေတာလား သေစမ်း။"

"ကောင်းပြီ၊ တော်လိုက်တော့။ လူမိုက်တစ်ယောက်နဲ့ အငြင်းမပွားပါနဲ့ သူက မင်းရဲ့ အသိဉာဏ်ကို လျော့ကျသွားအောင် လုပ်လိမ့်မယ် ပြီးရင် သူ့ရဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့ အတွေ့အကြုံနဲ့ မင်းကို အနိုင်ယူသွားလိမ့်မယ်။"

ဒုတိယအဒေါ်၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူမသည် အိတ်ထဲမှ ဘဏ်ကတ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး ယဲ့ချန်ထံ ပေးလိုက်သည်။

"နားထောင် ၂ နာရီအတွင်း ဒီကတ်ထဲကို ၂ သန်း မရောက်လာဘူးဆိုရင် မင်းကို ငါ အလွတ်မပေးဘူး နောက်ပြီး ငါ စနောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး။"

ယဲ့ချန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ဘဏ်ကတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံလိုက်သည်။ သူ ဒေါသ မပေါက်ကွဲခဲ့ပေ။ ဒါသည် သူ့တွင် စွမ်းအားမရှိလို့ မဟုတ်ဘဲ အတွေ့အကြုံများစွာနောက်မှာ သူ၏ ပြတ်သားမှုကို ဝှက်ထားတတ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ မလှုပ်ရှားသေးလျှင် ကောင်းသည်။ သို့သော် သူ လှုပ်ရှားလိုက်လျှင်တော့ ဒါသည် အသက်သေဆုံးခြင်းနှင့်သာ ဆိုင်လိမ့်မည်။

ယုတ္တိရှိရှိ ပြောရလျှင် ငွေကို ပြန်ပေးဆပ်ရမည်။ အကြွေးဆပ်ခြင်းသည် သဘာဝကျသည်။

အရင်ဆုံး ပိုက်ဆံပေးပြီးမှ တခြားကိစ္စတွေကို ရှင်းကြတာပေါ့။ ဒီနေ့ ယွီရှီး အနိုင်ကျင့်ခံရတာကို အလကား မဖြစ်စေရဘူး။ ဒီလူတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ခုန်ပေါက်နေပါစေ အခု သူတို့ ခုန်ပေါက်လေနောက်မှ သူတို့ ပိုပြီး ဆိုးရွားစွာ သေဆုံးရလေ ဖြစ်လိမ့်မယ်။

"အစ်ကိုလေးတစ်စုံတစ်ယောက်က မင်းကို ဆဲဆိုနေသလိုပဲ ဘယ်သူက ဒီလောက်တောင် မျက်စိကန်းနေတာလဲ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ လာခဲ့ရမလား။"

ထန်ကျိယွမ်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောသည်။

"ငါ့ရဲ့ ညီအစ်ကို တစ်ရာလောက်က ဒီနေ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ လက်ယားနေကြတာ။"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး ငါ ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်။"

ယဲ့ချန်က လျစ်လျူရှုစွာ ပြောသည်။

"ဒါကို မှတ်ထားပါ၊ ဒါက China Construction Bank Long Card ပါ ကတ်နံပါတ်က 621700... ၂ သန်း ဒီကတ်ထဲကို လွှဲပေးလိုက်ပါ မြန်လေ ကောင်းလေပဲ။"

သူ ဖုန်းချလိုက်သည်။ ယဲ့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။

"တီ...တာဝန်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ တာဝန်ပါဝင်သည့်အရာ - ယွီရှီးအတွက် ၂ သန်း ပြန်ဆပ်ပေးရန်။ ဆုလာဘ် - စနစ်မှ တာဝန်၏ ခက်ခဲမှုကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေသည်ဆုများကို နောက်မှ ရှင်းလင်းပေးမည်။

ထိုအချိန်တွင် တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

"ကျန်းသခင်လေး ဒီတစ်ခါတော့ ကျန်းသခင်လေး ဖြစ်ရမယ်။"

ယွီရှီး၏ ဦးလေးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မျက်နှာ နီရဲလာသည် သူ့အဖေ ရောက်လာသကဲ့သို့ပင်။

"ငါ တံခါး သွားဖွင့်မယ်ငါ တံခါး သွားဖွင့်မယ်။"

"ကောင်လေး ကျန်းသခင်လေးကို မြင်ရင် အပြုအမူကို ဆင်ခြင် မဟုတ်ရင် ကျန်းသခင်လေးရဲ့ ဒေါသကို မင်း မခံနိုင်ဘူး။"

ဒုတိယဦးလေး၏ သားငယ်က ယဲ့ချန်ကို ဒေါသတကြီး ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။

ယွီရှီးမှာ ယဲ့ချန်၏ ဘေးသို့ တိုးကပ်လိုက်မိသည်။

"ယဲ့ချန် အဲဒီ ကျန်းသခင်လေးဆိုတာ သူတို့ ယငါ့ကို မိတ်ဆက်ပေးမယ့်သူ... ငါ သူ့ကို လုံးဝ မသိဘူး။"

"ယွီရှီး ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဒီနေ့ ဘယ်လို သခင်လေးမျိုးပဲ လာလာ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။"

ယဲ့ချန်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။ သူသည် တန့်မိသားစုထဲ ဝင်ထွက်သွားလာသည့်တိုင် ရိုသေမှု အပြည့်ဖြင့် ဆက်ဆံခံရသူ ဖြစ်သည်။ ကျန်းသခင်လေး တစ်ယောက်လောက်ကို သူ ဘာလို့ ဂရုစိုက်ရမှာလဲ။

တံခါးပွင့်သွားသည်။ အပြင်ဘက်မှ အရပ်အသင့်အတင့်ရှိပြီး ဆန်းပြားစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဝင်လာသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ဆေးမြစ်များ ငှက်သိုက်များကဲ့သို့ အလွန်တန်ဖိုးကြီးပြီး အဆင့်မြင့်သော အာဟာရဖြည့်စွက်စာများကို ကိုင်ထားသည်။

ရွှေရောင်ဘောင်ခတ်ထားသော စိန်စီထားသည့် မျက်မှန်ကို တပ်ဆင်ထားပြီး Patek Philippe နာရီကို ဝတ်ဆင်ထားကာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး ဂုဏ်ရှိကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

"ကျန်းသခင်လေး နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ ကြိုဆိုပါတယ် ကြိုဆိုပါတယ်။"

ယွီရှီး၏ ဦးလေးသည် ကျွန်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကိုးဆယ်ဒီဂရီ ခေါင်းငုံ့ကာ ကြိုဆိုလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ ကျန်းသခင်လေး။"

"မင်္ဂလာပါ ကျန်းသခင်လေး ကြိုဆိုပါတယ် ကျန်းသခင်လေး။"

ဦးလေးနှင့် ဒုတိယဦးလေးတို့ မိသားစုဝင်များမှာ ကျန်းသခင်လေး ကို ဝိုင်းရံကာ ကြိုဆိုလိုက်ကြသည်။

ထို ကျန်းသခင်လေးမှာ သူတို့ကို အလွန် ယဉ်ကျေးစွာ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာတိုင်းတွင် တကယ့် ဂုဏ်သရေရှိသူတို့၏ ပုံစံမျိုး ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် ဦးလေးနှင့် ဒုတိယဦးလေးတို့ မိသားစုမှာ သူ့ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ချင်လောက်အောင်ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းသခင်လေး၏ အကြည့်တို့သည် ယွီရှီးရှိရာဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် အရောင်တောက်သွားတော့သည်။