အခန်း ၉၈၉

အခန်း (၉၈၉) - ကံကြမ္မာအခွင့်အရေး၊ အင်မော်တယ်လောကမှ ဝူထုံသစ်ပင် (၂)

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်စေကာ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်လိုက်ရာ မည်သည့် ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကိုမျှ ရှာမတွေ့ဘဲ ယခင်ကကဲ့သို့ ဝေဝါးသော ပုံရိပ်ယောင်ခံစားချက်မျိုး လုံးဝ မရှိတော့သောကြောင့်ပင်။

ဤသည်မှာ သူမ တကယ်ပင် ပုံရိပ်ယောင်မှ ရုန်းထွက်ကာ လက်တွေ့လောကသို့ ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

"ဖုန်းရှီးတာအိုရောင်းရင်း... မင်း အခု ပုံရိပ်ယောင်နယ်ပယ်ထဲမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်တော့ပါဘူး..."

"မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဆန္ဒခြောက်ပါး လောကီအာရုံချီတွေကို ကျုပ် အားလုံး ရှင်းလင်းပေးလိုက်ပြီ..."

"ဒါကြောင့် မင်းဟာ ပုံရိပ်ယောင်ထဲကနေ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပါပြီ..."

"ကျုပ် ဘာကြောင့် ဒီနေရာကို ရောက်လာလဲဆိုရင်တော့ မင်းဆီက အကူအညီတောင်းတဲ့ လျှို့ဝှက်သတင်းကို ရရှိခဲ့ပြီးနောက် မင်းကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် ရောက်ရှိလာခဲ့တာပါ..."

ကျိုးစွေ့က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်ပြီး ဖုန်းရှီးတာအိုအရှင်အား ရိုးသားသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

ဝုန်း...

ချက်ချင်းပင် ဖုန်းရှီးတာအိုအရှင်သည် မျက်နှာလေး ရဲရဲနီသွားကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ အဝတ်အစားများကို ထုတ်ယူကာ လျင်မြန်စွာ ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်အလှကို ဖုံးကွယ်လိုက်တော့သည်။

သူမသည် ယခုအချိန်တွင် မိမိ၏ဦးခေါင်းကို မြေကြီးထဲသို့ တိုးဝင်ကာ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်မထွက်လာချင်တော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ တကယ်ပင် ရှက်စရာကောင်းလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်၏။

မိမိသည် အဝတ်ဗလာဖြင့် ထိုအမျိုးသား၏ ရှေ့တွင် ရှိနေခဲ့ရုံမျှမက ရမ္မက်ဆန္ဒများပင် ‌တောက်လောင်လုနီးပါး ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သေးသည်။

ဤသည်မှာ ဖုန်းရှီးမြို့တော်၏ မြို့စားတစ်ဦးအနေဖြင့် အဆုံးစွန်သော သိက္ခာကျဆင်းရခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမသည် စကားများစွာ ပြောကြားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူမသည် သက်သေဖျောက်ရန် ထိုသူကို သတ်ပစ်ချင်သည့် စိတ်ပင် ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။

သို့သော်ငြား သူမ၏ တာအိုနှလုံးသားမှာ လွန်စွာ ခိုင်မာလှပြီး အရှက်အကြောက်လည်း နည်းပါးလှရာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားခဲ့လေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် တာအိုရောင်းရင်းကျိုး... ခုနက ငါ ခေတ္တဝေဝါးသွားပြီး ပုံရိပ်ယောင်ထဲမှာ ရှိနေသေးတယ် ထင်လိုက်လို့ နားလည်မှုလွဲစရာ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်... အရင်က ကိစ္စတွေကိုတော့ မေ့လိုက်ပါတော့..."

"စိတ်ချပါ... ငါတို့အားလုံးက နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှင်သန်လာခဲ့ကြတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေပဲ... ဒီလိုကိစ္စမျိုးက ကိစ္စအသေးအမွှားလေးပါ..."

ကျိုးစွေ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ကိစ္စရပ်များက ဤသို့ဖြစ်သွားခဲ့ပြီးနောက် ဖုန်းရှီးတာအိုအရှင်က ထိုကိစ္စကို ထပ်မံ မပြောလိုတော့သဖြင့် သူသည်လည်း အလိုက်မသိ ပြန်လည်စေ့ဆော်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ပြောရလျှင် ဖုန်းရှီးတာအိုအရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားမှာ တကယ်ပင် ထောင်ချီလီထက် မနိမ့်ပါးရုံမျှမက ပိုမို မြင့်မြတ်ကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။ လူတို့အား အနိုင်ယူလိုစိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ မြင့်မြတ်သော ဧကရာဇ်မင်းသမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

သူမသည် မိမိ၏ အခြားသော တာအိုလက်တွဲဖော်များနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။

သူ့တွင် တာအိုလက်တွဲဖော် အများအပြား ရှိသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အမျိုးအစားမျိုးကိုမူ တကယ်ပင် မကြုံတွေ့ဖူးသေးချေ။

"တာအိုရောင်းရင်းကျိုး... မင်း ဖီးနစ်အင်မော်တယ်စံအိမ်ကို ဘယ်လို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာလဲ..."

"ဖီးနစ်အင်မော်တယ်စံအိမ်ကို ဝင်ရောက်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို မလွယ်ကူလှတဲ့ ကိစ္စပဲ..."

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် ဖုန်းရှီးတာအိုအရှင်သည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုကို လျှော့ချရန်အတွက် အခြားသော အကြောင်းအရာများကို ရှာဖွေကာ စကားစလိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် သူမသည် ကျိုးစွေ့က ဖီးနစ်အင်မော်တယ်စံအိမ်အတွင်းသို့ မည်သို့ ဝင်ရောက်လာနိုင်သည်ကို တကယ်ပင် စိတ်ဝင်စားမိ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖီးနစ်အင်မော်တယ်စံအိမ်သို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် ဖီးနစ်အမိန့်ပေးတံဆိပ်ကို ရရှိရန် လိုအပ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ပြဿနာမှာ ဖီးနစ်အမိန့်ပေးတံဆိပ်မှာ စုစုပေါင်း ၆၆၆ ခုသာ ရှိပေသည်။ ၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ လက်ဝယ်တွင် တည်ရှိနေကြသည်။

အနည်းငယ်မျှသာလျှင် တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများ၏ လက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။

သူမအနေဖြင့် တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ခြင်းမှာပင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကံကောင်းမှုကြီး ဖြစ်သည်။

ကျိုးစွေ့သည်လည်း တစ်ခုကို ရရှိထားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ရာ တကယ်ပင် ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

"ဒီကိစ္စကတော့ ကျုပ်လည်း တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုကြောင့်ပါပဲ..."

"ဖီးနစ်အမိန့်ပေးတံဆိပ်ရှိတဲ့ တာအိုရောင်းရင်းတစ်ယောက်နဲ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ဆုံခဲ့လို့ပါ..."

"အဲဒီ တာအိုရောင်းရင်းက ကျုပ်ရဲ့ မိတ်ဆွေကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်တာမို့လို့ ကျုပ်ကို ဖီးနစ်အင်မော်တယ်စံအိမ်ထဲအထိ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တာပါ..."

"ပြီးတော့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ ဖုန်းရှီးတာအိုရောင်းရင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာပေါ့..."

ကျိုးစွေ့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

သူသည် ကိစ္စရပ်များ၏ အကြောင်းရင်းကို ရိုးရှင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်ပြီး မိမိသည် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုကြောင့်သာ ဖုန်းရှီးတာအိုအရှင်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး အားလုံးမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အစီအစဉ်သာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားလိုက်၏။

"တိုက်ဆိုင်တာလား..."

"ကြည့်ရတာ ငါ့ရဲ့ကံတရားက တကယ်ကို မဆိုးလှဘူး... တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တာအိုရောင်းရင်းကျိုးရဲ့ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတာကိုး..."

ဖုန်းရှီးတာအိုအရှင်သည် သူမ၏လှပသော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ကျိုးစွေ့အား နက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

အကယ်၍ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှသာ တိုက်ဆိုင်မှုဖြစ်ပါက လျစ်လျူရှုနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ဤမျှများပြားလှသော တိုက်ဆိုင်မှုများ ပေါင်းစည်းလာပါက တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက် မဟုတ်တော့ချေ။

မျက်စိရှေ့မှ အမျိုးသားသည် မိမိအား လွယ်ကူစွာ ရှာဖွေနိုင်သည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အတတ်ပညာတစ်ခုခုကို ကျွမ်းကျင်ထားခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟုသာ ဆိုနိုင်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ဤအခြေအနေကို ရှင်းပြရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

သေချာသည်မှာ တစ်ဖက်လူက ထုတ်မပြောလိုသဖြင့် သူမသည်လည်း မသိနားမလည်စွာဖြင့် ဆက်လက် မမေးမြန်းတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူသည် မိမိကို ကယ်တင်ရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မိမိက အသေးစိတ်အထိ လိုက်လံ မေးမြန်းနေပါက ကျေးဇူးကန်းရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူတစ်ယောက်အဖြစ် နေထိုင်ရာတွင် အချို့သော ကိစ္စရပ်များ၌ မသိချင်ယောင်ဆောင်တတ်ရန် လိုအပ်ပြီး အရာရာကို လိုက်လံ စူးစမ်းတတ်သော ကျင့်ကြံသူများသည် အသက်ရှည်ရှည် နေရလေ့မရှိချေ။

အခြားသူများကို အသာထား၊ မိမိကိုယ်တိုင်တွင်ပင် ပြင်ပသို့ မပေါက်ကြားစေရမည့် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ရှိနေဆဲပင် မဟုတ်ပါလော။

ထိုလျှို့ဝှက်ချက်များသည် မိမိ၏ အသက်ကယ်ဝှက်ဖဲများ ဖြစ်ကြပြီး မိမိ၏ တာအိုလက်တွဲဖော်ပင်လျှင် သိခွင့်မရှိချေ။

"ဟားဟား... ဒါကလည်း တာအိုရောင်းရင်းရဲ့ ကံတရားကြောင့်ပါ... မင်းရဲ့ သက်တမ်းက မကုန်ဆုံးသေးလို့ပါပဲ..."

ကျိုးစွေ့သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။ တစ်ဖက်လူက ဆက်လက် မမေးမြန်းသဖြင့် သူသည်လည်း မသိချင်ယောင်ဆောင်နေရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

မှန်ပေသည်၊ ထုတ်ဖော်ပြောပြလိုက်လျှင်လည်း ပြဿနာမရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဖုန်းရှီးတာအိုအရှင်မှာလည်း သူ၏ အရန်တာအိုလက်တွဲဖော် မဟုတ်ပါလော။

သို့ရာတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းက သူ့အပေါ်ထားရှိသော ဖုန်းရှီးတာအိုအရှင်၏ သဘောကျနှစ်သက်မှုကို မြင့်တက်စေနိုင်ပုံရလေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤသို့ဖြစ်လာခြင်းကိုပင် သူက သဘောကျနေခြင်းဖြစ်၏။

"ဒီလိုဆိုတော့ ကျမကိုယ်ပေါ်က ဒဏ်ရာတွေ ပျောက်ကင်းသွားတာကလည်း တာအိုရောင်းရင်းရဲ့ လက်ရာပေါ့..."

ဖုန်းရှီးတာအိုအရှင်က ဆက်၍ မေးလိုက်သည်။

သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိဒဏ်ရာများမှာ ဥပဒေသဒဏ်ရာများဖြစ်ကြောင်း သူမသိထားပေသည်။ အကယ်၍ လောကီစိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည့်တိုင် ကိုယ်ပေါ်ရှိဒဏ်ရာများက အလိုအလျောက် ပျောက်ကင်းသွားမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုကဲ့သို့ ပျောက်ကင်းသွားရခြင်းမှာ ဤအမျိုးသားနှင့် ကြီးမားလှသော ပတ်သက်မှုရှိနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျုပ်က ဒဏ်ရာတွေကို ကုသနိုင်တဲ့ ပညာရပ်တစ်ခုကို ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ တတ်မြောက်ထားလို့ပါ..."

"သေချာတာပေါ့... ဒီကုသခြင်းပညာရပ်ကိုလည်း မကြာသေးခင်ကမှ တတ်မြောက်ထားတာပါ..."

"ဒါကြောင့် အရင် ဖုန်းရှီးတာအိုရောင်းရင်း ဒဏ်ရာရခဲ့တုန်းက ကျုပ်လည်း မသုံးနိုင်ခဲ့ဘူးလေ..."

"ကျုပ် အသုံးပြုနိုင်လာတဲ့အချိန်မှာပဲ ဖုန်းရှီးတာအိုရောင်းရင်းက ဖုန်းရှီးကျွန်းကနေ ထွက်သွားခဲ့ပြီလေ..."

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဖီးနစ်အင်မော်တယ်စံအိမ်တော်မှာ ဖုန်းရှီးတာအိုရောင်းရင်းနဲ့ ပြန်ဆုံတာမို့လို့ လမ်းကြုံကုသပေးလိုက်တာပါ..."

"တာအိုရောင်းရင်းက ကျုပ်ကို ဝင်ပါတယ်လို့ အပြစ်မတင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ကျိုးစွေ့က ရှင်းပြလိုက်၏။

"ရှင်က ကျမကို ကယ်ပေးခဲ့တာပဲ... ဘယ်လိုလုပ် ဝင်ပါတာဖြစ်ရမှာလဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ကျမက အခွင့်အရေးတွေအများကြီးကို ပင်ပင်ပန်းပန်း လိုက်ရှာနေခဲ့ရပေမဲ့ ကိုယ့်အိမ်ကလူရဲ့ ကယ်တင်တာကို ခံလိုက်ရမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

"ဒီလိုကိစ္စမျိုးကိုသာ စောစောသိခဲ့ရင် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်ပြေးနေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့..."

ဖုန်းရှီးတာအိုအရှင်က အလွန်အမင်း ခံစားချက်ပြင်းပြစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

သူမလည်း မည်သို့ပြောရမည်ကို မသိတော့ချေ။ မူလကမူ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်၍ အခွင့်အရေးရှာဖွေမှသာ ကိုယ်ပေါ်ရှိဒဏ်ရာများကို ကုသနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့မိသည်။

မျက်မှောက်ရှိ ဤအမျိုးသားက သူမကို ကုသပေးနိုင်သည့် နည်းလမ်းကို တတ်မြောက်ထားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက တွေးတောမိပါမည်နည်း။

လှည့်ပတ်သွားလာနေခဲ့ပြီးနောက် မူလနေရာသို့သာ ပြန်ရောက်လာခဲ့ချေပြီ။ ဤသည်က သူမကိုယ်တိုင် အားအင်များကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရစေသည်။

သို့ရာတွင် မျက်မှောက်ရှိ ဤအမျိုးသား၏ နက်နဲလှသော စွမ်းရည်ကိုလည်း သူမ ထပ်မံခံစားလိုက်ရပြန်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ ဥပဒေသဒဏ်ရာဖြစ်ပြီး သာမန်ကုသခြင်းပညာရပ်များဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူ ကုသနိုင်ခြင်းမျိုး မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ ထိုမျှ ရိုးရှင်းနေပါက သူမကိုယ်ပေါ်ရှိဒဏ်ရာများမှာ စောစောစီးစီးပင် ပျောက်ကင်းသွားခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေရမည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီလိုပြောလို့လည်း မရဘူးလေ... ဖုန်းရှီးတာအိုရောင်းရင်း‌ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ကျုပ်လည်း ဖီးနစ်အင်မော်တယ်စံအိမ်တော်ကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဒါ့အပြင် ဖီးနစ်အင်မော်တယ်စံအိမ်တော်မှာ အခွင့်အရေးတွေ ရှိနေပါသေးတယ်... တာအိုရောင်းရင်းရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်..."

ကျိုးစွေ့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စူးရှသော အလင်းရောင်တစ်ခု လက်သွားလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ‘ကံကြမ္မာကူ’က စတင်တုန်ခါလာပြီး သူ့ခေါင်းပေါ်ရှိ ရွှေရောင်ကံကြမ္မာနဂါးမှာလည်း လူးလွန့်နေကြောင်းကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

ထင်ရှားလှသည်မှာ သူ အခွင့်အရေးရရှိမည့် အချိန်ကျရောက်လာခြင်းပင် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ လွဲချော်သွားပါက အမှန်တကယ်ပင် လက်လွတ်ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်၍ ယခုချက်ချင်း ထွက်ခွာရပေမည်။