အခန်း ၈၉၀
Vol. 60 Ch. 890
အခန်း (၈၉၀) - မာနထောင်လွှားခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်
ဖုန်းဝူချန်က ထျန်းကုကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်၏။
“တစ်ယောက်တည်းနဲ့ သုံးယောက်ကို ရင်ဆိုင်မယ်ပေါ့... ငါ့ဘက်ကတော့ အဆင်ပြေပါတယ်...”
“ဘာ...”
“မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကြီး... ဒါက...”
“နန်းတော်သခင်... ဒီကောင်က နန်းတော်သခင်ကို အထင်သေးနေတာဗျ...”
ဖုန်းဝူချန်၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ယဲ့ထျန်းဝေနှင့် အခြားသူများ ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အမှင်သက်သွားကြ၏။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့ နားကြားမှားသည်ဟုပင် ထင်မှတ်နေကြတော့သည်။
“အစ်ကိုကြီးဖုန်းက တကယ်ပဲ သဘောတူလိုက်တာလား...”
လျိုချင်းယန်၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် တုန်လှုပ်မှုများ အတိုင်းသား ပေါ်လွင်နေတော့၏။
“အစ်ကိုကြီးဖုန်း ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ...”
လင်ရှောင်ရှောင်လည်း များစွာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသည်။
နဂါးနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြပြီး ဖုန်းဝူချန်က ဤကဲ့သို့ သဘောတူလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။
ဝမ်ကျိုကျုံးနှင့် ထျန်းရှန်းဇီတို့ ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက် ဆေးပညာရှင်ကြီးများပင် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြရ၏။ ဖုန်းဝူချန်က မည်သူနည်း။ သူကတော့ ဆေးဧကရာဇ် တစ်ပါးပင် လေ။
အတွေး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဆေးဖော်စပ်နိုင်သော ဆေးဧကရာဇ်က ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေကို လက်ခံလိုက်ခြင်းက သိက္ခာကျစရာ မဟုတ်ပါလား။
“ဟွန့်... မင်း ငြင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါ အစက ထင်ထားတာ... ဒါပေမဲ့ မင်းက တကယ်ပဲ သဘောတူလိုက်တာပဲ... ငါ့ကို တကယ် စိတ်ပျက်အောင် လုပ်တာပဲ...”
ထျန်းကုက ခေါင်းခါယမ်းရင်း အေးစက်စက် လှောင်ပြောင်လိုက်ရာ ဖုန်းဝူချန်ကို ပို၍ပင် အထင်သေးသွားသည့်ဟန် ရှိနေတော့၏။
“ဒါကတော့ ကြည့်ရသေးတာပေါ့...”
ဖုန်းဝူချန်က အလကား စကားများကို အချိန်မဖြုန်းဘဲ အေးဆေးစွာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“ဖုန်းဝူချန်က သဘောတူမှတော့... စီနီယာ နှစ်ယောက်လုံးမှာလည်း ကန့်ကွက်စရာ မရှိတော့ဘူး မဟုတ်လား...”
ထျန်းကုက ဝမ်ကျိုကျုံးနှင့် ထျန်းရှန်းဇီတို့၏ အရှေ့တွင်ပင် သူ၏ မာနထောင်လွှားမှုကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း အေးစက်စက် သရော်လိုက်၏။
ဝမ်ကျိုကျုံးနှင့် ထျန်းရှန်းဇီတို့က ဘာမှ ပြန်မပြောခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ တိတ်ဆိတ်မှုကပင် သဘောတူညီချက် တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့၏။ ဖုန်းဝူချန်သည် နဂါးနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး ဖြစ်ရာ သူ ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်ကို သူတို့က ဝင်ရောက် တားဆီးလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
“စကြစို့...”
ထျန်းကုက သရော်လှောင်ပြောင်သော အပြုံးဖြင့် ကြွေးကြော်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။
ဝမ်ကျိုကျုံးနှင့် ထျန်းရှန်းဇီတို့ အပါအဝင် အစွမ်းထက် ဆေးပညာရှင်များ အားလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြ၏။ ထျန်းကု၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာပင် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှ၏။
“သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ အဆင့်ကိုတောင် နီးကပ်နေပြီပဲ...”
“အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် လူငယ်လေး တစ်ယောက်က ဒီလောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းနေတာလား...”
“ငါ... ငါ မယုံနိုင်ဘူး...”
ထိုနေရာရှိ ဆေးပညာရှင် အားလုံးမှာ ထျန်းကု၏ ကြမ်းတမ်းလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကြောင့် ဖိအားပေးခံလိုက်ရတော့သည်။
“မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ ငါ စမ်းကြည့်ရသေးတာပေါ့...”
ထျန်းကုက ရက်စက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် လှည့်စားသော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ တဟုန်ထိုး တိုက်ခိုက်လိုက်တော့၏။ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ထျန်းကုက သူ၏ လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။
“မင်းတို့ ဘာမှ လုပ်စရာ မလိုဘူး... စိတ်အေးအေးပဲ ထားကြ...”
ဖုန်းဝူချန်က တည်ငြိမ်စွာပင် မှာကြားလိုက်ပြီး ထျန်းကု၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း နည်းနည်းလေးမျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိချေ။
ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ယဲ့ထျန်းဝေနှင့် ယန်ယွင်ချင်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ စီးဝင်စေကာ သူတို့ကို ကာကွယ်ရန် အကာအကွယ် အလွှာတစ်ခု တည်ဆောက်ပေးလိုက်တော့သည်။
“ဒါ... သတ္တမအဆင့် ဆေးပညာရှင်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားလား... ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ အဆင့်က ဒီလောက်တောင် မြင့်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး...”
ယန်ယွင်ချင်းမှာ ရင်တွင်း၌ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားရ၏။
“သတ္တမအဆင့် ဆေးပညာရှင်ပါလား...”
“ဖုန်းဝူချန်ကလည်း သတ္တမအဆင့် ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက်ပဲကိုး...”
“မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကလည်း တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ... ဒါက သတ္တမအဆင့်ရဲ့ အင်အားပဲ...”
ဆေးပညာရှင် အများအပြားမှာ နောက်တစ်ကြိမ် အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြပြန်၏။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အေးခဲနေပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပြူးကျယ်နေကြတော့သည်။
ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သတ္တမအဆင့်တွင်သာ ထိန်းသိမ်းထားသဖြင့် အခြားသူများ အနေဖြင့် သူ့ကို သတ္တမအဆင့် ဆေးပညာရှင် အဖြစ်သာ မြင်တွေ့နေရခြင်း ဖြစ်၏။ သူ အဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ မည်သူမျှ မသိရှိနိုင်ကြချေ။
“မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ထျန်းကုထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေတာပဲ...”
ဝမ်ကျိုကျုံး၏ အကြည့်က ဖုန်းဝူချန်ထံတွင်သာ စွဲမြဲနေပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်နေမိတော့သည်။ ဖုန်းဝူချန်၏ အစွမ်းကို သူ နောက်ဆုံးတော့ မြင်တွေ့ရတော့မည် လေ။
သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ် ကျောင်းတော်မှ အကြီးအကဲများနှင့် ရှင်းထျန်းတို့ ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက် ပညာရှင်များ အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကလည်း ဖုန်းဝူချန်ထံသို့သာ ရောက်ရှိနေတော့သည်။ သူတို့ အားလုံးက ဆေးဧကရာဇ်၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အတွေး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဆေးဖော်စပ်နိုင်သော နတ်ဘုရားဆန်သည့် ပညာရပ်များကို သိချင်နေကြလေ၏။
“မင်းကလည်း သတ္တမအဆင့် နယ်ပယ်ကို ရောက်နေတာပဲပေါ့...”
ထျန်းကုက အေးစက်စက် ရယ်မောရင်း သရော်လိုက်သော်လည်း ဖုန်းဝူချန်၏ အဆင့်ကို သိလိုက်ရသည့်တိုင် သူကတော့ နည်းနည်းလေးမျှ ကြောက်ရွံ့ပုံ မပေါ်ချေ။
ထျန်းကု၏ ကြီးစိုးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများက ရှေ့သို့ ပြန့်ကျဲလာသော်လည်း ဖုန်းဝူချန်၏ အနားသို့ မရောက်ရှိမီမှာပင် ရှေ့ဆက် မတိုးနိုင်တော့ဘဲ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရတော့သည်။
“ထျန်းကုရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက တားဆီးခံလိုက်ရပြီ...”
“ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလဲ... မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကြီးက တခြားသူတွေကို ကာကွယ်ပေးရင်းနဲ့တောင် ထျန်းကုကို ယှဉ်နိုင်နေတာပဲ...”
“ကြည့်ရတာ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကြီးက ထျန်းကုထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တာ သေချာတယ်... အခုမှပဲ စိတ်အေးရတော့မယ်...”
နဂါးနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ် အားပေးလိုက်ကြတော့၏။
ထျန်းကု၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ သရော်လှောင်ပြောင်သော အပြုံးများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက် တင်းမာလာတော့သည်။ သူက စိတ်လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ပို၍ အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ ၎င်းတို့က ရှေ့သို့ တစ်လက်မမျှပင် ထပ်မတိုးနိုင်လေ၏။
ထျန်းကု မည်မျှပင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါစေ ဖုန်းဝူချန် အပါအဝင် လူသုံးယောက်ကို လုံးဝ တုန်လှုပ်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ချေ။
“မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ထျန်းကုထက် အများကြီး ပိုစွမ်းတာပဲ...”
ဆေးပညာရှင် တစ်ဦးက အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။
“ဘာ... ထျန်းကုထက် ပိုစွမ်းတယ် ဟုတ်လား... ဒါဆိုရင် သူက အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးပညာရှင် ဖြစ်နေတာများလား...”
ထိုစကားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး နောက်တစ်ကြိမ် ဆူညံသွားပြီး အားလုံး၏ ရင်ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ဝမ်းသာမှုများ ရောယှက်နေတော့သည်။
“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းတဲ့ အကျိုးပဲ...”
ယဲ့ထျန်းဝေက ထျန်းကု၏ ဒုက္ခရောက်နေသော အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း အေးစက်စက် သရော်လိုက်၏။
“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”
ထျန်းကုမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။
“မင်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအားချင်း ယှဉ်ချင်တာ မဟုတ်လား... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဒီလောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားလေးကတော့ ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူး ထင်တယ်...”
ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စက် ရယ်မောရင်း မေးလိုက်ရာ သူ၏ ရေခဲတမျှ အေးစက်သော အကြည့်များက ထျန်းကုထံသို့ စူးစိုက်သွားသည်။ ဖုန်းဝူချန် အနေဖြင့် အခြား နှစ်ယောက်နှင့် ပူးပေါင်းရန် သဘောတူခဲ့ခြင်းမှာ အခြားသော ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခု ရှိနေဟန် ပေါ်နေတော့သည်။
'ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ငါ့ထက် အများကြီး သာနေတာပဲ... သူက ဆေးပညာ အဋ္ဌမအဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားတာလား... ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ငါ အာရုံမခံမိတာလဲ...'
ထျန်းကုက ရင်တွင်း၌ တိတ်တဆိတ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း ပို၍ပို၍ မှောင်မိုက်လာတော့၏။
“မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ဒီလောက်ပဲလား...”
ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စက် ရယ်မောရင်း မေးလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြီး တစ်ခု လည်ပတ်လာတော့သည်။
"ဘုန်း.."
ဖူး...
ဝိညာဉ်စွမ်းအား နှစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားရာ ပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထျန်းကု၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်ချည်း ဆိုးရွားစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက သွေးစိမ်းများ အန်ထုတ်လိုက်ရတော့၏။
“အ... အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးပညာရှင် ပါလား...”
ထျန်းကုက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဖုန်းဝူချန်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေတော့သည်။
“ဟူး…”
ထျန်းကု သွေးစိမ်းများ အန်ထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် လေအေးများကို ရှူသွင်းလိုက်မိကြ၏။ အထူးသဖြင့် ဆေးပညာရှင်များမှာ ဝိညာဉ်ပင် လွင့်ထွက်မတတ် ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။
“အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးပညာရှင် တဲ့လား... သူက ခုနတင် သတ္တမအဆင့် မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်တုန်းက အဋ္ဌမအဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားတာလဲ...”
ဝမ်ကျိုကျုံးက အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ အိုမင်းသော မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရ၏။
“မယုံနိုင်စရာပဲ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”
သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ် ကျောင်းတော်မှ အကြီးအကဲများ အားလုံး လုံးဝ ဆွံ့အမှင်သက်သွားကြ၏။
ဖုန်းဝူချန် တစ်ယောက် အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးပညာရှင် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြရသည်။ အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် လူငယ်လေး တစ်ယောက်က အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကို ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ။
“ဟီးဟီး... အခုတော့ သူ ဒုက္ခရောက်ပြီပေါ့...”
လျိုချင်းယန်နှင့် ကျန်းကျွင့်လန်တို့က အားရကျေနပ်စွာဖြင့် သရော်လိုက်ကြပြီး ထျန်းကုကို ကြည့်ကာ ပြုံးစိစိ လုပ်နေကြတော့၏။
“အစ်ကိုဖုန်းရဲ့ အရှေ့မှာ မာနထောင်လွှားခဲ့တဲ့ အကျိုးပဲ... သတ္တမအဆင့် ဆေးပညာရှင်လေး တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီးတော့... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်လို့ ထင်နေတာလား...”
ဟု လင်းယိုကလည်း လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
ဖုန်းဝူချန်၏ ဆေးပညာ မည်မျှ အစွမ်းထက်သနည်း ဆိုသည်ကို လျိုချင်းယန်နှင့် အခြားသူများ အသိဆုံး ဖြစ်၏။
“မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်လို့ ထင်နေတာ မဟုတ်လား... မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်တောင် အားနည်းနေတာလား...”
ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စက် ရယ်မောရင်း မေးလိုက်၏။
“...”
ထျန်းကု၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် တွန့်လိမ်နေသော်လည်း ပြန်လည် ချေပရန် မည်သည့် စွမ်းအားမျှ မရှိတော့ချေ။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ရူးသွပ်စွာ အသက်သွင်းပြီး ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ တစ်ကြိမ်ပြီး တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်လိုက်သော်လည်း ဖုန်းဝူချန်ကတော့ နည်းနည်းလေးမျှ မထိခိုက်ချေ။
ပို၍ ဆိုးသည်မှာ ထျန်းကု၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများက ဖုန်းဝူချန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ထိတွေ့သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်းပင် ကြေမွ ပျက်စီးသွားလေ၏။
ထျန်းကုမှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား ရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။
“ငါ့..ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ..... အကုန် ပျံ့လွင့်ကုန်ပြီ…”