အခန်း ၈၉၃

အခန်း (၈၉၃) - မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စု၏ အစွမ်းထက် ပညာရှင်

“"ဘုန်း.." "ဘုန်း.." "ဘုန်း.."”

“ဝီ... ဝီ…”

ဖုန်းဝူချန် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း မပြီးဆုံးမီမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် အနက်ရောင် လက်ဝါးရိပ်ကြီးက ရင်ပြင်ထက်သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့၏။ နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံက အရာအားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခတ်သွားရာ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ် ကျောင်းတော် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

"အစ်ကိုကြီးဖုန်း..."

"နန်းတော်သခင်..."

"မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်ကြီး..."

ဖုန်းဝူချန်က ပြန်လည် မခုခံဘဲ ဆေးဆက်ဖော်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လင်ရှောင်ရှောင်နှင့် အခြားသူများမှာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်သွားကြတော့သည်။ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ကျောင်းသားများ အားလုံးလည်း ထိတ်လန့် ပြာယာခတ်သွားကြ၏။

"ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်..."

သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ် ကျောင်းတော်မှ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ ပညာရှင်များက ရင်ပြင်၏ အစွန်းများဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရွှေ့ပြောင်းသွားကြပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်များကို တားဆီးရန် သူတို့၏ စွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်ကြ၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့ အချိန်မီ ရောက်ရှိလာခဲ့သဖြင့်သာ တော်တော့သည်။ မဟုတ်ပါက စွမ်းအင်များ ရင်ပြင်အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကျဲသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သေဆုံးဒဏ်ရာရမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်သာ။

ရင်ပြင် တစ်ခုလုံး ထူထပ်သော မီးခိုးငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ဖုန်းဝူချန်နှင့် အခြား နှစ်ယောက်၏ အခြေအနေကို မည်သူမျှ မသိရှိနိုင်ကြတော့ချေ။ ထျန်းရှန်းဇီနှင့် အခြားသူများ၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အကြည့်များက ရင်ပြင်ထက်သို့သာ စူးစိုက်နေကြတော့၏။

"ဟွန့်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းတဲ့ ကောင်တွေ... ငါ့ကို အထင်သေးရဲတယ်ပေါ့လေ..."

ထျန်းကုက ရက်စက်စွာ သရော်လိုက်သည်။

ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဖုန်းဝူချန်တို့ ရှိနေခဲ့သော နေရာသို့ လူတိုင်းက စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြ၏။ မီးခိုးငွေ့များ လုံးဝ ကင်းစင်သွားချိန်တွင် ရင်ပြင်ထက်၌ ဘာမှ မရှိတော့ချေ။ ဖုန်းဝူချန်နှင့် အခြား နှစ်ယောက်၏ ပုံရိပ်များ အပါအဝင် ဆေးပေါင်းဖိုများ အားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

"သူတို့ အပေါ်မှာ ရောက်နေတယ်..."

အစွမ်းထက်သော ဆေးလုံး၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိလိုက်သည့်အခါ ထျန်းရှန်းဇီက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ဆေးလုံးတွေ ရှိနေသေးတယ်..."

ဝမ်ကျိုကျုံးလည်း ချက်ချင်းပင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

ဖုန်းဝူချန်နှင့် အခြား နှစ်ယောက်၏ ပုံရိပ်များကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူအုပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်း ပွဲဆူသွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ် အားပေးလိုက်ကြရာ သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

"သူ တကယ် ရှောင်တိမ်းသွားနိုင်တာလား... ဆေးပေါင်းဖိုလည်း မပျက်စီးသွားဘူးပဲ..."

ထျန်းကု၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်ချည်း ဆိုးရွား မှုန်ကုပ်သွားသည်။

"ဆေးလုံး ဖြစ်တည်စေ..."

ရင်ပြင် အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ဖုန်းဝူချန်က ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လက်ကွက်များကို လျင်မြန်စွာ ဖော်လိုက်ရာ ယဲ့ထျန်းဝေနှင့် ယန်ယွင်ချင်းတို့ကလည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို တသဝေမတိမ်း လိုက်လုပ်ကြတော့သည်။

“"ဘုန်း.." "ဘုန်း.." "ဘုန်း.."”

ဖုန်းဝူချန်၏ အော်ဟစ်သံ အဆုံးမှာပင် တုံးတိတိ ပေါက်ကွဲသံ သုံးသံ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆေးပေါင်းဖို သုံးခုစလုံး၏ အဖုံးများ ပွင့်ထွက်သွားသည်။ လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း အပြည့်ရှိသော ဆေးလုံး၏ အရှိန်အဝါများ ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တောက်ပသော အပြာရောင် အလင်းတန်းများ လျှပ်တစ်ပြက် ဖြာထွက်လာရာ တန်ဖိုးဖြတ်မရသော ရတနာ တစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပလွန်းလှ၏။

"အခုတော့ နောက်ကျသွားပြီ..."

ထျန်းကု၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်ချည်း ဆိုးရွားစွာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ဆေးပေါင်းဖို အဖုံးများ ပွင့်ထွက်သွားခြင်းက ဖုန်းဝူချန် တစ်ယောက် ဆေးလုံးများကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေပြီး ယခုအခါ ဆေးပေါင်းဖိုများကို ဖျက်ဆီးရန် လုံးဝ နောက်ကျသွားခဲ့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းက အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေကြပြီး အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသော ဆေးလုံး၏ အရှိန်အဝါ သုံးခုကို အာရုံခံနေကြတော့၏။ ထိုအရှိန်အဝါများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားက ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းကို လုံးဝ ဆွံ့အ မှင်သက်သွားစေတော့သည်။

"ထျန်းရွှမ် ချင်းရွှီ ဆေးလုံး သုံးလုံးပါလား... ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါလဲ..."

ဝမ်ကျိုကျုံး၏ မျက်နှာမှာ အေးခဲ တောင့်တင်းသွားပြီး ရင်တွင်း၌ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်နေတော့၏။

"ဒါ တကယ်ပဲ သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးလား... သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေသေးတယ်..."

ဟန်ခွန်းနှင့် ရှာယွင်ရွှမ်တို့ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်နေကြပြီး ဖုန်းဝူချန် ဖော်စပ်လိုက်သော ဤမျှ အရည်အသွေး မြင့်မားသည့် သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးကို ပထမဆုံး အကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဆေးလုံးရဲ့ အရှိန်အဝါက ထျန်းကုရဲ့ သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးထက်တောင် ပိုစွမ်းနေပါလား... နှစ်ခုလုံးက ထျန်းရွှမ် ချင်းရွှီ ဆေးလုံးတွေ ဖြစ်နေတာတောင် ကွာခြားချက်က ဒီလောက် ကြီးမားနေတာလား..."

ထျန်းရှန်းဇီမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ လုံးဝ ဖြူရော်သွားသည်။

ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးက ကောင်းကင်ယံမှ ပြန့်ကျဲလာသော ဆေးလုံး၏ အားကောင်းလှသည့် အရှိန်အဝါကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေကြရပြီး ထျန်းကု ဖော်စပ်ထားသော ထျန်းရွှမ် ချင်းရွှီ ဆေးလုံးထက် အများကြီး ပိုမို အစွမ်းထက်ကြောင်း သေချာလှ၏။

သို့သော် သူတို့ကို ပို၍ တုန်လှုပ်သွားစေသည့် အချက်မှာ ဖုန်းဝူချန်က ကိုယ်တိုင် ဆေးဖော်စပ်နေစဉ်မှာပင် ယဲ့ထျန်းဝေနှင့် ယန်ယွင်ချင်းတို့ကိုပါ ထိန်းချုပ်ကာ ဆေးဖော်စပ်စေခဲ့ပြီး တသဝေမတိမ်း တူညီသော အရှိန်အဝါများ ပါရှိသည့် ထျန်းရွှမ် ချင်းရွှီ ဆေးလုံး သုံးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့လေ၏။

ယဲ့ထျန်းဝေနှင့် ယန်ယွင်ချင်းတို့မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် လုံးဝ ကျောက်ရုပ်များပမာ အေးခဲနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ကိုယ့်ဆေးပေါင်းဖို ရှေ့ရှိ ဆေးလုံးများကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စူးစိုက်ကြည့်နေကြတော့၏။

ဤမျှ ကြီးစိုးသော ဆေးပညာ စွမ်းရည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မတွေ့ရပါက မည်သူက ယုံကြည်နိုင်ပါမည်နည်း။

"ထျန်းကု... ကြည့်ရတာ ငါ နိုင်သွားပြီ ထင်တယ်..."

အထက် ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ဖုန်းဝူချန်၏ ပုံရိပ်က ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် ခပ်ရေးရေး အပြုံးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားတော့သည်။

ထျန်းကုက ထိုဆေးလုံး သုံးလုံးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ဖုန်းဝူချန် ဖော်စပ်လိုက်သော ထျန်းရွှမ် ချင်းရွှီ ဆေးလုံးများက

မိမိ၏ ဆေးလုံးထက် အရည်အသွေး ပိုမြင့်နေမည်ကို လုံးဝ လက်မခံနိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့၏။

မိမိ၏ နှောင့်ယှက်မှုများက နည်းနည်းလေးမျှ အရာမထင်ခဲ့ချေ။ ဖုန်းဝူချန်ကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့သည့်အပြင် ဆေးလုံးများကိုပါ အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်သွားစေရန် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွား၏။

သိပ်မကြာမီမှာပင် အံ့အားသင့် မှင်သက်နေကြသော လူအုပ်ကြီးမှာ အသိစိတ် ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး ရုတ်ချည်း ပွဲဆူသွားသည်။ အားလုံးက ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ အသံများက ကောင်းကင်ယံသို့ပင် ထိုးတက်သွားတော့သည်။

"ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်..."

ဖုန်းဝူချန်က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဆေးလုံး သုံးလုံးက လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်း ပျံသန်းသွားပြီး ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင် သုံးဦး၏ လက်ထဲသို့ အတိအကျ ကျဆင်းသွားသည်။

"မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ ရက်ရောတဲ့ လက်ဆောင်အတွက် ကျေးဇူး အများကြီး တင်ပါတယ်..."

ထိုသုံးယောက်မှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဒူးထောက်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ကြတော့သည်။

"နဂါးနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ အစွမ်းထက် ဆေးလုံးတွေ ဘယ်တော့မှ မပြတ်လပ်စေရဘူး... မဟာမိတ်အဖွဲ့က လူတိုင်း အကုန်လုံး ရစေရမယ်..."

ဖုန်းဝူချန်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ကြေညာလိုက်ရာ သူ၏ စကားများတွင် လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ဩဇာအာဏာများ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေတော့၏။

ဖုန်းဝူချန်က ပြိုကျပျက်စီးနေသော ရင်ပြင်ထက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး သူ၏ အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အကြည့်များက ထျန်းကုထံသို့ ဝေ့ကြည့်သွားကာ အေးစက်စက် ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"မင်း အရှုံးပေးပြီလား..."

ထျန်းကု၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် တွန့်လိမ်နေပြီး မျက်နှာ ကြွက်သားများလည်း တုန်ယင်နေသော်လည်း ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်ခဲ့ချေ။

အမှန်တရားက မျက်စိရှေ့တွင် ရှင်းလင်းစွာ ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ သူ အမှန်တကယ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ။

"ဒီဆေးပညာရှင် ပြိုင်ပွဲကြီးမှာ ဖုန်းဝူချန် အနိုင်ရရှိပါတယ်..."

ဝမ်ကျိုကျုံးက ဩဇာရှိစွာ ကြေညာလိုက်ရာ အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုမှ အစွမ်းထက် ပညာရှင်များကိုပါ ကြားစေရန် ရည်ရွယ်ထားသည့်အလား ရှိ၏။

"မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်ကြီး... မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်ကြီး..."

လူအုပ်ကြီးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ရူးသွပ်စွာ ဆူညံသွားပြီး အားပေးသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်ကြီး ဆိုသော အော်ဟစ်သံများက သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ် ကျောင်းတော် တစ်ခုလုံးကို ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ဆေးပညာ စွမ်းရည်က လူတိုင်းကို လုံးဝ ဆွံ့အ မှင်သက်သွားစေပြီး ထိုနေရာရှိ ဆေးပညာရှင်များကို မည်သူမျှ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့သော နတ်ဘုရားဆန်သည့် ဆေးဖော်စပ်နည်း ပညာရပ် တစ်ရပ်ကို ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက ဖုန်းဝူချန်အတွက် အော်ဟစ် အားပေးနေကြသော်လည်း ထျန်းကု၏ မျက်နှာမှာမူ ပို၍ပို၍ သုန်မှုန်လာတော့၏။ သူ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားပြီး ဖုန်းဝူချန်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အကြည့်များဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေကာ နေရာတွင်းမှာပင် တစ်စစီ ဆုတ်ဖြဲပစ်ချင်နေတော့သည်။

"မင်းတို့ အကုန်လုံး ရောက်နေမှတော့... ဘာလို့ ဆက်ပုန်းနေကြဦးမှာလဲ... ထွက်ခဲ့ကြစမ်းပါ..."

ကောင်းကင်ယံဆီသို့ အကြည့်များ ရွှေ့လိုက်ပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။ သူက တစ်စုံတစ်ခု ထူးခြားနေသည်ကို အစောကတည်းက ကြိုတင် အာရုံခံမိထားသည့်ဟန် ပေါ်နေတော့သည်။

"တကယ်ကို ပါရမီရှင် ဆေးပညာရှင်ပဲ... ဒီလောက် အရည်အသွေး မြင့်တဲ့ သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးတွေကိုတောင် ဖော်စပ်နိုင်တယ် ဆိုတော့... ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာ ကောင်းတာက ဒါတွေက သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးတွေ သက်သက်ပဲလေ..."

အထက် ကောင်းကင်ယံမှ အိုမင်းပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော ရယ်မောသံ တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာတော့၏။

သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ် ကျောင်းတော် အထက်တွင် ပုံရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီထံမှ ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသော အနက်ရောင် အရှိန်အဝါများ ပြန့်ကျဲနေရာ ကျောရိုးထဲ စိမ့်ခနဲ ဖြစ်သွားစေတော့သည်။ ထိုပုံရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက အလွန်တရာ ကြီးစိုးသော အရှိန်အဝါများကို အသီးသီး ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး အားလုံးက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ ပညာရှင်များချည်းသာ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသူများမှာ မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စု၏ ပထမ အကြီးအကဲ မိုကျုံး၊ ဒုတိယအကြီးအကဲ မိုဖုန်း (မိစ္ဆာ လေရူး အရှင်သခင်) နှင့် တတိယ အကြီးအကဲ မိုချန်ဟွာ တို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။

မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲ သုံးဦးက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ ပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်ကာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ဆေးပညာရှင် ပြိုင်ပွဲကြီးကို လာရောက် စောင့်ကြည့်ရုံ သက်သက် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှ၏။

"အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးပညာရှင်... အဋ္ဌမအဆင့် အင်းကွက်ပညာရှင်ပါလား..."

ဝမ်ကျိုကျုံးက နောက်တစ်ကြိမ် မျက်မှောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ကြုတ်လိုက်ပြန်၏။

"ဒီလူရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ... ငါ့ထက်တောင် နည်းနည်းလေးမှ မလျော့ဘူး..."

ထျန်းရှန်းဇီက လေးနက်သော လေသံဖြင့် မှတ်ချက်ချလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုမှ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ ပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို စေ့စေ့စပ်စပ် အကဲခတ်နေတော့သည်။

စောစောက စကားပြောလိုက်သူမှာ အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သော မိုဖုန်း (မိစ္ဆာ လေရူး အရှင်သခင်) ပင် ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာလည်း နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ သတ္တမအလွှာ အထွတ်အထိပ်ပင်။

မိုဖုန်း (မိစ္ဆာ လေရူး အရှင်သခင်) အပြင် အဋ္ဌမအဆင့် အင်းကွက်ပညာရှင် တစ်ဦးလည်း ပါဝင်လာသေးပြီး သူသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် အလွန်တရာ မြင့်မားသည်။

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ သတ္တမအလွှာ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေ၏။

မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုက ဤမျှ များပြားလှသော နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ ပညာရှင်များကို စေလွှတ်လိုက်ခြင်းမှာ နဂါးနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာနေ၏။

"အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ မင်းက အဲဒီလောက် အစွမ်းထက်နေတယ်လို့လည်း မပြောနိုင်ပါဘူး... မင်း ဖော်စပ်တဲ့ ဆေးလုံးတွေကလည်း အဲဒီလောက် စွမ်းမယ်လို့ မသေချာဘူးလေ..."

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စက် သရော်လိုက်ပြီး မိုဖုန်း (မိစ္ဆာ လေရူး အရှင်သခင်)ကို ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု အနေဖြင့် လုံးဝ သတ်မှတ်မထားချေ။

"ဖုန်းဝူချန်... အရမ်း မာနမထောင်လွှားစမ်းနဲ့..."

မိုဖုန်း (မိစ္ဆာ လေရူး အရှင်သခင်)က ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ စကားအဆုံး၌ သူ၏ ဧရာမ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြီးက ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ နည်းနည်းလေးမျှ မဖုံးကွယ်ဘဲ တဟုန်ထိုး တိုက်ခတ်လာတော့သည်။