အခန်း (၉၃-၉၄)

အခန်း (၉၃) ချင်ကျင်းယွီ အလုပ်ရပြီ

စက်ရုံအတွင်း၌ ချန်ကောဟွား ပစ္စည်းဝယ်ယူသည့် ကိစ္စမှာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေသည်။ ချင်ဟွိုင်ယွီတစ်ယောက် အတွေးများနေရုံသာမက ရီကျုံးဟိုင်သည်လည်း စိတ်ကူးစိတ်သန်းအချို့ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ဒီချန်ကောဟွားက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် တော်နေရတာလဲ၊ သူ ဘယ်လောက်တောင်များ အစွမ်းတွေကို ဖုံးကွယ်ထားတာလဲ"

ထိုသူက ကုန်ထုတ်လုပ်သည့်လုပ်ငန်းပိုင်းတွင် တတ်မြောက်သလို ပစ္စည်းဝယ်ယူရေးပိုင်းတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်နေသည်။ ရီကျုံးဟိုင်၏ အမြင်တွင် ချန်ကောဟွား၌ အခြားသော အရည်အချင်းများလည်း သေချာပေါက် ရှိနေသေးသည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။

"အကဲခတ်တာ မှားသွားခဲ့တာပဲ၊ ချန်ကောဟွားက ဒီလောက်တောင်များတဲ့ ရိက္ခာတွေကို ဝယ်ယူနိုင်တယ်ဆိုတော့ သိသာတာက လူမှုဆက်ဆံရေးကွန်ရက်ပိုင်းမှာလည်း အတော်လေး စုဆောင်းထားနိုင်လို့ပဲ"

ရီကျုံးဟိုင်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချရင်း ညည်းတွားလိုက်သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီက ကျားတုန်းရွှီ၏ ရာထူးနေရာကို အစားထိုးဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ကျားတုန်းရွှီမှာ ရီကျုံးဟိုင်၏ တပည့်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည်လည်း ရီကျုံးဟိုင်၏ လက်အောက်တွင် အလုပ်သင်လုပ်သားတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

ယခုအခါ ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ရီကျုံးဟိုင်ကိုယ်တိုင်ပင် ချန်ကောဟွားကို အလွန်အမင်း ချီးကျူးနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲ၌ မချိတင်ကဲ ဖြစ်လာရသည်။

ရီကျုံးဟိုင်သည် ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမအတွက် နှမြောတသ ဖြစ်မိသွားသည်။ ထိုစဉ်က ချင်ဟွိုင်ယွီသာ အမြင်မှန်ရရှိခဲ့ပြီး လူ‌မှားမရွေးခဲ့ပါက ယခုအချိန်တွင် အိမ်၌ စည်းစိမ်ခံနေရမည့် သူဌေးကတော် ဖြစ်နေမည်ဖြစ်ရာ မည်သို့ အလုပ်သင်လုပ်သား ဖြစ်နေပါမည်နည်း။

ရီကျုံးဟိုင်သည် ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နောင်တရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို သဘာဝကျကျပင် မြင်တွေ့နိုင်၏။ သို့သော် ယခုအခါတွင် ကိစ္စရပ်များက ထိုအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မည်မျှပင် နောင်တရနေပါစေ မည်သည့်အရာများ ထူးခြားလာနိုင်ပါဦးမည်နည်း။ မျက်စိမှားသည်မှာ မျက်စိမှားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ချင်ဟွိုင်ယွီ၊ မင်းလည်း စိတ်မကောင်းမဖြစ်နဲ့တော့၊ ဘဝက ဆက်လျှောက်ရဦးမှာပဲ၊ ဒီလိုမျိုးတွေ လျှောက်မတွေးနဲ့တော့"

ရီကျုံးဟိုင်က သတိပေးလိုက်သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီက ပြီးစလွယ်ပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် မိမိ၏ လုပ်ငန်းခွင်နေရာသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင်လည်း အလွန်နက်ရှိုင်းသော နာကျည်းမှုများ စွဲထင်နေသည်။ ဤကဲ့သို့သော နာကျည်းမှုမျိုးမှာ ချန်ကောဟွားထံမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် လက်ရှိ ကြုံတွေ့နေရသော အဆင်မပြေမှုအားလုံးကို ချန်ကောဟွားထံသို့သာ ပုံချလိုက်ပြီး ချန်ကောဟွားက မိမိ၏အရည်အချင်းကို ထုတ်မပြခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ မိမိအနေဖြင့် ဤမျှကောင်းမွန်သော ယောကျာ်းကို လက်လွတ်ခဲ့ရသည်ဟု တွေးတောနေသည်။ အကယ်၍ သူကသာ မိမိ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အနည်းငယ် ပို၍ပြသခဲ့မည်ဆိုပါက မိမိ၏ နေထိုင်မှုဘဝသည် ဤမျှလောက်အထိ ခက်ခဲပင်ပန်းနေမည် မဟုတ်ပေ။

အထူးသဖြင့် သူမ၏ ဝမ်းကွဲညီမဖြစ်သူ ချင်ကျင်းယွီမှာ အိမ်၌ စိတ်အေးချမ်းသာစွာ ကိုယ်ဝန်ကို‌ေစာင့်ရှောက်နေပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း စား၍မကုန်နိုင်သော အရာကောင်းများ ရှိနေသည်ကို တွေးမိသောအခါ ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် မညီမမျှ ဖြစ်လာလေတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော စိတ်ခံစားချက်များအောက်တွင် သူမ၏ စိတ်အစဉ်တစ်ခုလုံး၌ မကျေနပ်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ မိမိကိုယ်တိုင် မျက်စိမှားသည်ကို နာကျည်းမိပြီး ချန်ကောဟွားက အစွမ်းအစများ လျှို့ဝှက်ဖုံးကွယ်ထားသည်ကို ပို၍ပင် နာကျည်းမိနေတော့သည်။

"ချန်ကောဟွား၊ငါ အခုလို အဆင်မပြေဖြစ်နေရတာတွေ အားလုံးက နင့်ကြောင့်ပဲ၊ ငါ အခု နင့်ကို မတိုင်သေးတာက အခွင့်မရသေးလို့ပဲ။နောင်တစ်ချိန်ကျရင် ငါ့ကို အခွင့်အရေး မ‌ပေးမိစေနဲ့၊ ငါ အဆင်မပြေရင် တခြားလူကိုလည်း အဆင်ပြေနေတာမျိုး လုံးဝ အဖြစ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချင်ဟွိုင်ယွီက စိတ်ထဲမှနေ၍ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ချန်ကောဟွား၏ ဘက်ကို ပြန်ပြောရမည်ဆိုလျှင် ပစ္စည်းဝယ်ယူရေး လုပ်ငန်းများကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဝယ်ယူရေးဌာနရှိ ဝန်ထမ်းများအားလုံးက သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် ယုံကြည်အားကိုးလာကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ ဝယ်ယူရေး လုပ်ငန်းစဉ်များ ချမှတ်ခြင်းနှင့် တာဝန်ခွဲဝေခြင်းတို့မှာ အလွန်တရာ ချောမွေ့သွားသည်။

သို့သော် ပစ္စည်းများ ထုတ်ပယ်ရန်နှင့် ပထမဆုံးသော ငွေကြေးအမြတ်အစွန်းများ ရရှိရန်အတွက် ၎င်းတို့အနက် အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ပစ္စည်းများ ကူညီရောင်းချပေးမည့်သူရှိရန် သေချာပေါက် လိုအပ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ချင်ကျင်းယွီတွင်လည်း အလုပ်တစ်ခု ရှိသင့်နေပြီဟု သူ တွေး‌တောလိုက်မိသည်။

လက်ရှိတွင် ချင်ကျင်းယွီ၌ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ယခုချက်ချင်း အလုပ်သွားရန် အတင်းအကျပ် မလုပ်သင့်သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း အလုပ်တစ်ခုခု လုပ်ချင်သည်၊ အလုပ်သွားချင်သည် ဟု မိမိအား ပြောပြဖူးသည်။

အရောင်းဆိုင်တွင် အရောင်းစာရေးအဖြစ် သွားရောက်လုပ်ကိုင်ခြင်းက မိမိ၏ လုပ်ငန်းအတွက် အထောက်အကူပြုနိုင်ရုံသာမက ချင်ကျင်းယွီ၏ စိတ်ထဲမှ ဆန္ဒကိုလည်း ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အရောင်းဆိုင်တွင် အရောင်းစာရေး လုပ်ရသည်မှာ မပင်ပန်းချေ။ မြို့ပေါ်တွင် အလုပ်မရှိပါက လေလွင့်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက အလုပ်တစ်ခုခု ရှိရန် အလွန်တရာ တောင့်တနေကြသည်။

အထူးသဖြင့် လူမှုရေးအဆင့်အတန်း နိမ့်ကျနေသေးသည့် အမျိုးသမီးများအတွက် ပို၍ပင် ဆိုးသေးသည်။ ကိုယ်ဝန်ရှိစဉ် အလုပ်လုပ်ရခြင်းကိုပင် လိုလားတောင့်တကြသည်။

လက်ရှိ ခေတ်ကာလသည် နောင်လာမည့် ခေတ်ကာလ၏ အတွေးအခေါ်များနှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားမှု ရှိနေသော်လည်း ဤနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ချန်ကောဟွားသည်လည်း ဤခေတ်ကာလနှင့် အသားကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက နားလည်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော အတွေးဖြင့် ချန်ကောဟွားသည် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

"ကျင်းယွီ၊မင်း ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ငါ့ကို အလုပ်အကြောင်း ပြောခဲ့ဖူးတယ်လေ၊ ငါလည်း စက်ရုံမှူးဆီကနေ မင်းအတွက် ရာထူးတစ်ခု တောင်းပေးထားတယ်၊ အရောင်းဆိုင်က အရောင်းစာရေး ရာထူးပဲ၊ မင်း အဲဒီအလုပ်ကို သဘောကျတယ်ဆိုရင် မနက်ဖြန်ကစပြီး အလုပ်သွားလို့ရပြီ"

ချန်ကောဟွားက ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချင်ကျင်းယွီမှာ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ပြီးနောက် မျက်နှာထက်တွင် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။ သိထားရမည်မှာ အရောင်းဆိုင်တွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်ရခြင်းက အလွန်တရာ မျက်နှာရသည့် ကိစ္စတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် မည်သို့ ဝမ်းမသာဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

ခေတ္တမျှ ဝမ်းသာသွားပြီးနောက်တွင် မိမိ၏ ယောကျာ်းက မည်မျှတောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ရသနည်း၊ အရောင်းဆိုင်က အလုပ်ကိုပင် ရအောင် ရှာဖွေပေးနိုင်သည်ဟု စိတ်ထဲမှနေ၍ အံ့သြမိသွားသည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ဝယ်ယူရေး တာဝန်ကို ကောင်းကောင်း ပြီးမြောက်ခဲ့လို့ စက်ရုံမှူးယန်က ငါ့ကို အရောင်းဆိုင်ရဲ့ အလုပ်နေရာတစ်ခု ပေးထားတာ"

ချန်ကောဟွားက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

တတိယအဒေါ်ကြီးသည် ချင်ကျင်းယွီတစ်ယောက် မနက်စောစောတွင် ချန်ကောဟွားနှင့်အတူ အပြင်ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့စဉ်က ခန္ဓာကိုယ် မအီမသာဖြစ်၍ ဆေးရုံသို့ စစ်ဆေးရန် သွားခြင်းဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့‌ခြင်း ဖြစ်သည်။သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ အရောင်းဆိုင်သို့ အရောင်းစာရေးအဖြစ် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု မတွေးမိခဲ့ချေ။ ဤသည်က သူမအား အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

"တတိယအဒေါ်ကြီး၊ပစ္စည်းလာဝယ်တာလား" ချင်ကျင်းယွီသည် တတိယအဒေါ်ကြီးအား မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"ငါ ဒီကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်နည်းနည်း လာဝယ်တာ၊ ဒါနဲ့ ကျင်းယွီ၊ နင်က ဘာဖြစ်လို့ အရောင်းဆိုင်ကို ရောက်ပြီး အရောင်းစာရေး လာလုပ်နေရတာလဲ"

တတိယအဒေါ်ကြီးက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဪ၊ကောဟွားက ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း တာဝန်တွေကို အရမ်းကောင်းမွန်အောင် ပြီးမြောက်ခဲ့လို့ ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ အလေးထားမှုကို ခံရပြီးတော့ ဒီရာထူးနေရာလေးကို ခွဲတမ်းချပေးတာ၊ ငါကလည်း အိမ်မှာ အလကားနေရင်း ပျင်းနေတာနဲ့ အလုပ်လာလုပ်တာပါ"

ချင်ကျင်းယွီက အလွန်တရာ တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ခင်ပွန်းဖြစ်သူက သူမအတွက် စီစဉ်ပေးထားခြင်းကြောင့်သာမက သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း ဤအလုပ်ကို အလွန်အမင်း သဘောကျနှစ်သက်နေခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

မနက်ကိုးနာရီ အလုပ်တက် ညနေငါးနာရီ အလုပ်ဆင်းပြီး တစ်ပတ်လျှင် ငါးရက် အလုပ်လုပ်ရကာ လစဉ် လစာငွေမှာလည်း နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ကျပ်ခွဲ ရရှိမည့်အပြင် နောင်တစ်ချိန်တွင် ရာထူးတိုးနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းများလည်း ရှိနေသေးသည်။

"ကောဟွားက တကယ့်ကို အရည်အချင်းရှိတာပဲ"

တတိယအဒေါ်ကြီးက စကားများစွာ ပြောဆိုချင်သော်လည်း အဆုံးသတ်တွင်မူ ညည်းတွားရုံမျှသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ချင်ကျင်းယွီသည် တတိယအဒေါ်ကြီး၏ ညည်းတွားသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အတိုင်းထက်အလွန် ကြည်နူးမိသွားသည်။ ထို့နောက် တတိယအဒေါ်ကြီးသည် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ဟင်းသီးဟင်းရွက်အချို့ကို ဝယ်ယူကာ ပြန်သွားသည်။

တတိယအဒေါ်ကြီးသည်လည်း သူမ၏ ယောကျာ်းကဲ့သို့ပင် အခြားသူများထံမှ အချောင်နှိုက်ရန် ဝါသနာပါသူ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ချင်ကျင်းယွီတစ်ယောက် အရောင်းဆိုင်တွင် ပစ္စည်းရောင်းနေကြောင်း သိရှိသွားပြီဖြစ်ရာ နောင်တစ်ချိန်တွင် ပစ္စည်းလာဝယ်ပါက သူမထံမှတစ်ဆင့် အမြတ်ထုတ် အချောင်နှိုက်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤတွေးခေါ်မှုအတိုင်း ဆိုရလျှင် မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ခြံဝင်းကြီးတစ်ခုလုံးရှိ လူအားလုံးသည် ချင်ကျင်းယွီ အရောင်းဆိုင်တွင် အရောင်းစာရေး လုပ်နေသည့်အကြောင်းကို သိရှိသွားကြပေလိမ့်မည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ တတိယအဒေါ်ကြီးသည် ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူပြီးနောက် ခြံဝင်းကြီးသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ရေတိုင်ကီနားသို့ လာ၍ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ဆေးကြောရင်း ထိုနေရာတွင် ဟင်းဆေးနေသည့် ဒုတိယအဒေါ်ကြီးနှင့် စကားစမြည် စတင်ပြောဆိုတော့သည်။

"ချင်ကျင်းယွီက အလုပ်ရသွားပြီ၊အရောင်းဆိုင်မှာ ဟုတ်လား၊ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ဒုတိယအဒေါ်ကြီးမှာ ပထမဦးစွာ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သော်လည်း သိပ်မကြာမီမှာပင် ချန်ကောဟွားမှာ ယခုအခါ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ သူမအတွက် အလုပ်တစ်ခု စီစဉ်ပေးခြင်းမှာ မခက်ခဲလှကြောင်းကို ပြန်လည်တွေးမိသွားသဖြင့် ထူးဆန်းသည်ဟု မခံစားရတော့ချေ။

ချင်ကျင်းယွီတစ်ယောက် အိမ်ထောင်ပြုရာတွင် ကောင်းမွန်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

အခန်း ၉၄

"ချင်ကျင်းယွီ အလုပ်ကောင်းကောင်း ရနိုင်တာက သူ့ယောကျာ်း အရည်အချင်းရှိလို့ပဲလို့ ပြောရမှာပေါ့"

ဒုတိယအဒေါ်ကြီးက မနေနိုင်ဘဲ ညည်းတွားပြောဆိုလိုက်သည်။

သူမသည်လည်း ယခင်က အလုပ်တစ်ခုရရှိရန် အိပ်မက်မက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း လျိုဟိုင်ကျုံးက သူမ၏ ဆန္ဒကို ပြည့်ဝစေရန် လုံးဝ မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါတွင် ချန်ကောဟွား၌ ထိုစွမ်းဆောင်ရည်မျိုး ရှိနေသည်။

"ချင်ကျင်းယွီက အခု ကံကောင်းသွားပြီဆို‌ပေမဲ့ ချင်ဟွိုင်ယွီအတွက်ကတော့ တကယ်ကို နှမြောစရာပဲ"

တတိယအဒေါ်ကြီးက အားကျစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ရာကို တွေးတောနေဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နှမြောစရာ ဘာရှိလို့လဲ၊ တောသူမက အကဲခတ်ညံ့လို့ သူကိုယ်တိုင် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခဲ့တာပဲလေ၊မဟုတ်ရင် သူ အခုချိန်မှာ အလုပ်သင်လုပ်သား လုပ်နေစရာ ဘယ်လိုလုပ် လိုတော့မှာလဲ၊သေချာပေါက် အရောင်းဆိုင်မှာ အရောင်းစာရေး သွားလုပ်နေရလောက်ပြီ"

ဒုတိယအဒေါ်ကြီးက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုနှစ်က ချင်ဟွိုင်ယွီတစ်ယောက် ကျားတုန်းရွှီနှင့် စတင်လက်ထပ်ခဲ့စဉ်က သူမသည် ချင်ဟွိုင်ယွီအား ဉာဏ်ကောင်းပြီး ဘုန်းကံရှိသော မိန်းမကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ပထမဆုံး ချီးကျူးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ချင်ကျင်းယွီမှာ အရောင်းဆိုင်၏ အရောင်းစာရေး ဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ နောင်တစ်ချိန်တွင် ချင်ကျင်းယွီ၏ အကူအညီကို လိုအပ်မည့် နေရာများ သေချာပေါက် ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမနှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်အောင် တည်ဆောက်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအဒေါ်ကြီး၏ ညည်းတွားသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အခြားသော အိမ်နီးချင်းများကပါ အလွန်လျင်မြန်စွာပင် သိသွားခဲ့ကြသည်။

တခဏတာအတွင်းမှာပင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ဆေးကြောကာ ထမင်းဟင်းချက်ပြုတ်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသော အိမ်နီးချင်းများအားလုံးသည် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားခဲ့ကြသည်။

"ဘာ၊ချင်ကျင်းယွီက အရောင်းဆိုင်မှာ အလုပ်သွားလုပ်နေပြီ ဟုတ်လား"

"သူက တကယ်ပဲ အရောင်းစာရေးလား"

"တော်လိုက်တာ၊ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အလုပ်မျိုးကို ရအောင် လုပ်နိုင်တယ်"

"မျက်နှာပွင့်ပြီး တည်ငြိမ်တဲ့အပြင် ရာထူးတိုးနိုင်မယ့် အခွင့်အလမ်းတွေလည်း ရှိသေးတယ်"

"နောက်နောင်ကျရင်တော့ ချင်ကျင်းယွီရဲ့ အဆက်အသွယ်ကို အသုံးချရမယ့် နေရာတွေ သေချာပေါက် ရှိလာတော့မယ်"

"ဒါပေမဲ့လည်း ချန်ကောဟွားက အစွမ်းအစ ရှိလွန်းတယ်၊ ကိုယ့်မိန်းမ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာတောင်မှ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ရာထူးနေရာမျိုးကို စီစဉ်ပေးနိုင်သေးတယ်"

"ဒါမှ တကယ်ကို အလားအလာရှိတဲ့ ယောကျာ်းဆိုတာပဲ"

ယခုအချိန်သည် ထမင်းစားချိန်နှင့် တိုက်ဆိုင်နေသည်။ အိမ်နီးချင်းများ၏ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော စကားပြောသံများမှာ ခြံဝင်းကြီးတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သဘာဝကျကျပင် ကျားမိသားစုအိမ်ထဲသို့လည်း ပျံ့လွင့်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ဟွိုင်ယွီမှာ အလုပ်မဆင်းသေးသဖြင့် အိမ်၌ ကျားကျန်းရှီတို့ သားအမိနှစ်ယောက်ကသာ ကလေးထိန်းနေကြသည်။

ကျားတုန်းရွှီသည် ချန်ကောဟွားက ချင်ကျင်းယွီအတွက် အရောင်းဆိုင်မှ ဝယ်ယူရေးဝန်ထမ်း ရာထူးအား ရှာဖွေပေးသည်ဟူသော သတင်းကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို မည်းမှောင်သွားသည်။

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖောက်ပြန်နေပြီဖြစ်သော ကျားတုန်းရွှီအတွက်မူ ချန်ကောဟွား၏ မိသားစု ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်ရသည်ကို လုံးဝ မကြည့်ရက်နိုင်ချေ။ ယခုအခါ ချင်ကျင်းယွီပင်လျှင် အလွန်တရာ သက်တောင့်သက်သာ ဖြတ်သန်းနေရကြောင်း ကြားသိလိုက်ရသောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် မနာလိုဖြစ်လာ‌တော့သည်။

"ချင်ကျင်းယွီက ဒီလောက်ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေရတယ်ဆိုတာ သေချာပေါက် ယောကျာ်းကို ကြီးပွားစေတဲ့ ကံပါလာလို့ပဲ၊ ငါ အခု ကုတင်ပေါ်မှာ လေဖြတ်ပြီး လှုပ်လို့မရ ဖြစ်နေရတာတွေ အားလုံးက ချင်ဟွိုင်ယွီဆိုတဲ့ မိန်းမရဲ့ နိမိတ်ဆိုးကြောင့်ပဲ၊ အဲဒီနှစ်ကသာ ချန်ကောဟွားက ချင်ဟွိုင်ယွီကို လက်ထပ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ သေချာပေါက် ချင်ဟွိုင်ယွီရဲ့ နိမိတ်ဆိုးကြောင့် သေသွားလောက်ပြီ"

"သားလေး၊ မင်း ပြောတာ မှန်တယ်၊ ငါတို့ ကျားမိသားစု တနေ့တခြား ပိုဆိုးလာရတာက ချင်ဟွိုင်ယွီဆိုတဲ့ ကံဆိုးမကြောင့် ဒုက္ခရောက်ရတာပဲ"

ကျားကျန်းရှီသည် ကျားတုန်းရွှီ၏ ညည်းညူသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲတွင်လည်း အလွန်အမင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် သေချာသည့် အချက်တစ်ချက်မှာ သူမသည် ကျားတုန်းရွှီ ပြောဆိုနေသည်ကို တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေသည်ဟု မထင်မှတ်ဘဲ ချင်ဟွိုင်ယွီက မိမိတို့ ကျားမိသားစုအား ဆိုးရွားစွာ ဒုက္ခပေးသည်ဟုသာ ထင်မြင်နေသည်။

"အမေ..ဒါဆို ငါတို့ ဒီကံဆိုးမကို ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်ရမလား"

ကျားတုန်းရွှီက ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျားကျန်းရှီက သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်မိသည်။ သူမအနေဖြင့် ချင်ဟွိုင်ယွီအား ကွာရှင်းပစ်ကာ ချွေးမသစ်တစ်ယောက် အမြန်ဆုံး ထပ်မံရယူချင်စိတ် မရှိဘဲနေမည်‌ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုအခါတွင် မည်သည့် မိန်းကလေးက သူမတို့ ကျားမိသားစုကို သဘောကျပါမည်နည်း။

ထို့အပြင် ချင်ဟွိုင်ယွီမှာ မည်သို့ပင် ဆိုးရွားနေပါစေ သူမက ကလေးများကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသည့်အပြင် သူတို့ သားအမိနှစ်ယောက်ကိုပါ လုပ်ကျွေးနေမည်ဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူမကို အမှန်တကယ် ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်ပါက သူတို့မှာ အငတ်ဘေးဆိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ကျားကျန်းရှီက စိတ်ထဲမှနေ၍ အနည်းငယ် ချိန်ဆကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အကျိုးအပြစ်များကို ကျားတုန်းရွှီအား အားလုံး ပြောပြလိုက်သည်။

ကျားတုန်းရွှီမှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ယုတ္တိရှိသည်ဟု ထင်မြင်သွားပြီး ချင်ဟွိုင်ယွီအား မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်တော့သဖြင့် ကုတင်ပေါ်တွင် ဟိုဟိုဒီဒီ လှူးလွန့်ရင်း မွန်းကျပ်မှုကြောင့် စိတ်ထဲ၌ ရူးမတတ် ဖြစ်နေတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်ရှိ ဟုန်ရှင်းသံမဏိစက်ရုံတွင် အလုပ်ဆင်းခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အလုပ်သမားများသည် စက်ရုံတံခါးပေါက်မှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာလာကြပြီး မိမိတို့၏ အိမ်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ အသီးသီး အပြေးအလွှား သွားရောက်ကြသည်။

ဟယ်ယွီကျူးသည်လည်း ယနေ့တွင် ရဲစခန်းမှ ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထွက်လာပြီးနောက်တွင် သူသည် ပထမဆုံးအနေဖြင့် အလုပ်ခွင်သို့ လာရောက်သတင်းပို့သည်။

ယခင်က ရဲစခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည့် ကိစ္စကြောင့် သူ့အနေဖြင့် စက်ရုံမှ ကျန်ရစ်သော ဟင်းလျာများကို သယ်ဆောင်လာနိုင်ခြင်း မရှိတော့ရာ ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ယနေ့ အလုပ်ဆင်းချိန်တွင် သူ့ထံသို့ သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ဟယ်ယွီကျူး၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း အလွန်အမင်း ခံစားရခက်နေသည်။

ယခုအခါ သူတွေးတောနေမိသည်မှာ လက်ရှိတွင် ရဲစခန်း၌ ပညာပေးခံခဲ့ရပြီး လစာကိုလည်း ဖြတ်တောက်ခံရသည့်အပြင် စားသောက်ခန်းမမှနေ၍ ကျန်ရစ်သော ထမင်းနှင့် ဟင်းများကိုလည်း ယူဆောင်ခွင့် မရတော့ပေ။ ဤမျှလောက် ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းမှာ အဆုံးစွန်ထိ ပြောရမည်ဆိုလျှင် ချင်ဟွိုင်ယွီအတွက် တန်ရဲ့လားဟူ၍ပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏမျှ တွေးတောနေခဲ့သော်လည်း အဖြေထွက်မလာသဖြင့် ခြံဝင်းကြီးသို့ ပြန်သွားကာ ချင်ဟွိုင်ယွီနှင့် စကားပြောဆိုရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ သို့သော် လမ်းခရီးတွင် သူက ချင်ကျင်းယွီတစ်ယောက် အရောင်းဆိုင်မှ ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူမက စက်ဘီးစီးကာ အိမ်သို့ ပြန်သွားသည်။

ချင်ကျင်းယွီ၏ လက်နှစ်ဖက်လုံး အလွတ်ဖြစ်နေပြီး အရောင်းဆိုင်မှ ပစ္စည်းဝယ်လာသည့်ပုံ လုံးဝ မပေါက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှားကျူး၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သံသယဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် သူ၏ သံသယမှာ အချိန်အကြာကြီး မခံခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ခြံဝင်းကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် အခြားသူများက ဤကိစ္စကို ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြသည်ကို ကြားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချန်ကောဟွားက ချင်ကျင်းယွီအား အရောင်းဆိုင်သို့ အလုပ်သွားလုပ်ခိုင်းကြောင်း သိရှိလိုက်ရသောအခါ မနေနိုင်ဘဲ လှောင်ပြောင်သရော်စကား အနည်းငယ် ပြောလိုက်မိသည်။

"ဟက်၊ချန်ကောဟွားက အရမ်းအရည်အချင်းရှိတယ်လို့ ပြောနေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ အခုကျတော့ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ကိုယ့်မိန်းမကိုတောင် အလုပ်သွားလုပ်ခိုင်းဖို့ အလောတကြီး ဖြစ်နေရတာလဲ"

ထိုအချိန်တွင် ယန်မိသားစု၏ ချွေးမဖြစ်သူ ယွီလီသည်လည်း အပြင်သို့ ကွက်တိရောက်လာခဲ့ပြီး ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ရှားကျူးနှင့် ချန်ကောဟွားတို့ အဆင်မပြေကြောင်းကို သိရှိသွားသဖြင့် တရားမျှတသော စကားတစ်ခွန်းကို ထွက်၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ရှားကျူး၊နင် ဘာတွေပြောနေတာလဲ၊ ဘာကို သူများက ကိုယ့်မိန်းမကို အလုပ်သွားလုပ်ခိုင်းဖို့ အလောတကြီး ဖြစ်နေရမှာလဲ၊သူများယောကျာ်းက စက်ရုံမှာ အလုပ်လုပ်တာ ကောင်းလွန်းလို့ စက်ရုံခေါင်းဆောင်က တကူးတကကို အရောင်းဆိုင်မှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ပေးတာဟဲ့၊ တည်ငြိမ်ပြီးတော့ အနာဂတ်လည်း ရှိတယ်၊ အကယ်၍ နင်သာ အရောင်းဆိုင်မှာ အလုပ်လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် အခုထိ မိန်းမ မရဘဲ နေပါ့မလား"

"ဘာ"

ရှားကျူးမှာ တိုက်ရိုက်ပင် အံ့သြမင်တက်သွားသည်။

ချန်ကောဟွားတွင် ဤကဲ့သို့သော အရည်အချင်းမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

သူ့မိန်းမအတွက် ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အလုပ်မျိုးကို စီစဉ်ပေးနိုင်တယ် ဟုတ်လား

အထူးသဖြင့် သူ၏ လုပ်ငန်းခွင်မှ လစာ ဖြတ်တောက်ခံရပြီး အပိုဝင်ငွေများလည်း အနည်းငယ်မျှပင် မရှိတော့သည်ကို တွေးမိလိုက်သောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အနေရခက်သွားသည်။

"နင်ကတော့ သူများ ကောင်းစားတာကို မကြည့်ရက်နိုင်တာပဲ"

ယွီလီက စကားတစ်ခွန်း ချန်ရစ်ခဲ့ပြီးနောက် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

"ဟွန့် ငါက သူ ကောင်းစားတာ မကြည့်ရက်နိုင်ဘူး ဟုတ်လား၊ ဒါက ဘယ်လိုစကားမျိုးလဲ"

ရှားကျူးက ညည်းညူလိုက်သည်။

တစ်ခွန်းမျှ ညည်းညူပြီးနောက် သူသည် ချင်ဟွိုင်ယွီအား ရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကျားကျန်းရှီတစ်ယောက် မျက်နှာပျက်လျက် တံခါးဝ၌ ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရရာ သူလည်း ချင်ဟွိုင်ယွီ ရှိမရှိ သွားရောက်မေးမြန်းရန် ပျင်းရိသွားသဖြင့် မိမိ၏ အိမ်သို့သာ အရင်ပြန်သွားသည်။

သိပ်မကြာမီတွင်ပင် ချင်ဟွိုင်ယွီသည် အလုပ်ဆင်း၍ ပြန်ရောက်လာသည်။

ပြန်ရောက်လာသည့် အချိန်တွင် သူမသည် ထမင်းချိုင့်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သေးသည်။သို့သော် ရှားကျူးတစ်ယောက် မရှိနေခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ထမင်းချိုင့်မှာ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း အလွတ်ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

ဤအချက်ကပင် ပန့်ကန့်တို့ လူစုအား ထိုရက်ပိုင်းအတွင်း ထမင်းဝလင်စွာ မစားရစေရန် တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိနေခဲ့ရာ ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ဟုန်ထိုး ခံစားရခက်သွားသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရှားကျူးမှာ သူမတို့ အိမ်၏ ထောက်တိုင်ကြီး ဖြစ်နေသည်။ ယခုအခါ အားကိုး၍မရတော့ရာ နောင်လာမည့် နေ့ရက်များကို မည်သို့ ဆက်လက် ဖြတ်သန်းရမည်နည်း။ ချင်ဟွိုင်ယွီက သက်ပြင်းချ ညည်းတွားလျက် ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

သူမအတွက်မူ ကလေးများမှာ သေချာပေါက် အရေးအကြီးဆုံးပင် ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်တိုင် ကြမ်းတမ်းသော ဆန်ကြမ်းများကို စားရမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ကလေးများကိုမူ ဆန်ချောများ စားရစေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဆန်ကြမ်းကိုပင် ရနိုင်မည်မှာ မသေချာတော့ပေ။ သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ မည်သို့ ပူပန်သောက မရောက်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

ဤကဲ့သို့သော မတတ်နိုင်သည့် စိတ်အခြေအနေအောက်တွင် ချင်ဟွိုင်ယွီသည် အရှေ့ဘက်ခြံဝင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း သိပ်မကြာမီတွင်ပင် အိမ်နီးချင်း အချို့က ချင်ကျင်းယွီ၏ အလုပ်ကိစ္စကို ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဘာ၊ချင်ကျင်းယွီက အရောင်းဆိုင်မှာ အရောင်းစာရေး လုပ်နေတယ် ဟုတ်လား"

ချင်ဟွိုင်ယွီမှာ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် မူလနေရာ၌ပင် ရပ်နေမိပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် မည်သို့ လုပ်ကိုင်ရမည်ကို မသိသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ မနာလိုမှုများနှင့် နာကျည်းမှုများက အပြည့်အဝ နေရာယူသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ လုံးဝ မတွေးမိသည်မှာ ချင်ကျင်းယွီ၌ ဤမျှလောက်အထိ ကံကောင်းမှုမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟုပင် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ချင်ကျင်းယွီ ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည့် အချိန်ကာလမှစ၍ ဖြစ်သည်။

ချန်ကောဟွားသည် သူမအပေါ် အထူးကောင်းမွန်နေခဲ့ပြီး ယခုအခါ သူမအတွက် တည်ငြိမ်ပြီး အနာဂတ်ရှိသော အလုပ်တစ်ခုကိုပါ ရှာဖွေပေးသည်။ တစ်ခဏအတွင်းတွင်ပင် ချင်ဟွိုင်ယွီအား ခံစားရခက်သွားစေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျားတုန်းရွှီက သူမအပေါ် မည်သို့ ဆက်ဆံသည်ကို သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသည်။ အစပိုင်းက ကျားမိသားစုထံသို့ ချွေးမအဖြစ် ဝင်ရောက်လာခဲ့စဉ်က ပြောဆိုခဲ့မှုများမှာ သီချင်းဆိုသည်ထက်ပင် နားထောင်၍ ကောင်းနေသေးသည်။

ကောင်းမွန်သော နေ့ရက်များကို ဖြတ်သန်းရမည်၊နေ့တိုင်းအသားစားရမည်ဟုပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

သို့သော် လက်ထပ်ပြီးသွားသောအခါ မည်သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သနည်း။ တောသူမက သူတို့ ကျားမိသားစုကို အဆင့်အတန်းမြင့်အောင် တွယ်တက်သည်ဟု ပြောဆိုခဲ့ကြ၏။ ယခုအခါ သူမတစ်ယောက်တည်း အလုပ်လုပ်ကာ အိမ်တစ်ခုလုံးကို ကျွေးမွေးနေရသည် ဆိုလျှင်တောင်မှ ကျားကျန်းရှီတို့ သားအမိနှစ်ယောက်က ထိုစဉ်က မြို့သူကို မယူခဲ့ရကောင်းလားဟု အခါအားလျော်စွာ ပြောဆိုနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ချင်ကျင်းယွီ နေထိုင်ရသည်မှာ ဤမျှ ကောင်းမွန်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ချန်ကောဟွားနှင့် ကျားတုန်းရွှီ နှစ်ဦးအား ရိုးရှင်းစွာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်မိသည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ စိတ်ထဲမှ ကွာဟချက်မှာ ပို၍ပင်ကြီးမားလာခဲ့တော့သည်။ ထိုစဉ်က သူမ မျက်စိကန်းခဲ့မိသည့်အတွက် နောင်တရရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။