အခန်း ၁၄၅၀

အခန်း (၁၄၅၀) နေရာတိုင်းရှိ အကျပ်အတည်း

သို့သော် ယနေ့တွင် လော့ကျန့ နှင့် ရန်ထျန်းချီ တို့က ကိစ္စရပ်အချို့ကို အတူတကွ ဆွေးနွေးရန် သူမကို ဖိတ်ကြားခဲ့သေးသည်။ လော့ကျင်းထင်ကို ရွှယ်အန်း က သူတို့ထံ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အပ်နှံခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း လော့ကျန့် နှင့် ရန်ထျန်းချီ တို့က ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားကြသည်။

၎င်းက လော့ကျင်းထင်၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန် အရေးပါကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လော့ကျင်းထင် က ဤကိစ္စများကို စိတ်မဝင်စားကြောင်း ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုခဲ့သော်ငြား ကြီးမားသော ပြဿနာ သို့မဟုတ် အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေမှုများ ဆွေးနွေးရန် ရှိလာသည့်အခါတိုင်း သူတို့က သူမကို ဖိတ်ကြားလေ့ရှိသည်။

ယနေ့လည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူတို့ သုံးယောက် အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးနေကြစဉ်မှာပင်၊ သူတို့၏ရှေ့ရှိ ဗလာနယ်မှနေ၍ အနက်ရောင် စာတစ်စောင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လော့ကျန့် မှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤစာမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရှိ အရေးပေါ် သတင်းလွှာ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော စာမျိုးကို ပေးပို့ရလောက်အောင် မည်သည့်အရာများ အတိအကျ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သနည်း။

သို့သော် လော့ကျန့်က ၎င်းကို ယူကာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ရန်ထျန်းချီက ဘေးမှနေ၍ အလျင်စလို မေးသည်။ လော့ကျန့်က မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာဖြင့် စာကို ရန်ထျန်းချီ ထံ ကမ်းပေးလိုက်ရာ ၎င်းကို ယူကြည့်လိုက်သောအခါ ရန်ထျန်းချီ မှာ အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း မတ်တတ်ထရပ်မိသည်။

"ဘာ... အလယ်ပိုင်း တစ္ဆေလောကနယ်ပယ် မှာ တိုက်ပွဲကြီးဖြစ်နေပြီး အရှင်သခင်က ကျဆုံးသွားနိုင်တယ် ဟုတ်လား"

လော့ကျင်းထင်မှာလည်း ဤစကားများကြောင့် ဆွံ့အ မှင်တက်သွားပြီး အလျင်စလို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမလည်း အေးခဲသွားတော့သည်။

"ငါတို့ ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ၊ အရှင်သခင်ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်က အခု မသေချာတော့ဘူး၊ ပြီးတော့ အရှင်သခင်ရဲ့ မိသားစုကို ဝေ့မိသားစုက ဦးဆောင်ပြီး မျိုးနွယ်စုကြီးတွေ အားလုံးက လုံးဝ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားတယ်လို့လည်း ငါ ကြားတယ်"

ရန်ထျန်းချီက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် မေးသည်။ လော့ကျန့် က တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် စားပွဲကို အားကုန် ရိုက်ချသည်။ ကျယ်လောင်သော ဒိုင်းခနဲ အသံနှင့်အတူ စားပွဲမှာ အမှုန့်အဖြစ် တိုက်ရိုက် ကြေမွသွားတော့သည်။ ထို့နောက် လော့ကျန့်က ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် ခိုင်မာပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ပြောသည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စမှာ ငါတို့ ဝင်မပါဘဲ နေလို့ မရဘူး၊ ပြိုင်ဘက်က ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ... သူတို့ကို အဆုံးထိ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ရမယ်"

ရန်ထျန်းချီ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း အန္တရာယ်ရှိသော အလင်းရောင် တစ်ချက် လင်းလက်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါ နားလည်ပြီ၊ အခုပဲ တပ်ဖွဲ့တွေကို စေလွှတ်ပြီး သွားကြမယ်"

"ကောင်းပြီ, ငါလည်း လူအင်အား သွားစုလိုက်မယ်"

လော့ကျန့် နှင့် ရန်ထျန်းချီတို့က သီးခြားစီ ထွက်သွားကြရာ အခန်းထဲတွင် လော့ကျင်းထင် တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ သူမက ကြက်သေသေဖြင့် ခဏတာ ရပ်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ပြီး ရင်ခွင်ထဲမှ ဖန် ရှေးဟောင်းမှန် တစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူကာ တုန်ယင်နေသော လက်များဖြင့် ယနေ့ ဖြစ်ရပ်များကို မှန်မှတစ်ဆင့် ပေးပို့လိုက်သည်။

သတင်းစကားက လျောင်းကျိုက် လောကနယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဇန်ရွှယ်လင်က ပထမဆုံး လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး သူမ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

"ဘာ... ဝေ့မိသားစု ဘိုးဘေး ဟုတ်လား၊ ဒါကတော့ ဒုက္ခပဲ၊ ဒီအဖိုးကြီးက အဲဒီတုန်းက အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ခဲ့တာ၊ အခုဆိုရင် အင်မော်တယ် ဘုရင် အဆင့်ရှိတဲ့ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်နေလောက်ပြီ၊ အရှင်သခင်က သူနဲ့ ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပြီး သူ့ထောင်ချောက်ထဲ ကျသွားတယ်ဆိုတော့... ဒါကတော့ တကယ်ကို ဒုက္ခပဲ"

ဇန်ရွှယ်လင်မှာ အမှန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး ဤစကားများကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပြောချလာသည်။ အနီးတွင်ရှိသော ချွဲဝမ်ယွမ်က ဖန် ရှေးဟောင်းမှန် ကို လှမ်းကြည့်ရန် လျှောက်လာခဲ့ရာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး မျက်လုံးများ နီရဲလာကာ မျက်ရည်များပင် ကျဆင်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"အစ်မရွှယ်လင် အခု ငါတို့ ဘာ... ဘာလုပ်ကြမလဲ"

ချွဲဝမ်ယွမ်မှာ မတည်ငြိမ်နိုင်တော့ချေ။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမက ယခင် စိတ်ကူးယဉ်မှုများ အားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းက ရွှယ်အန်း အပေါ် သူမ ကျေးဇူးတင်နေခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယခုလက်ရှိ သတင်းက ရွှယ်အန်း သည် ကြီးမားသော အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

ချွဲဝမ်ယွမ် အနေဖြင့် သူ့အတွက် မည်သို့လျှင် ထိတ်လန့် စိုးရိမ်ခြင်း မရှိဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။ ဇန်ရွှယ်လင်က တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလသည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းရမယ်၊ အထူးသဖြင့် ဝေ့မိသားစုက ငါ့ကို အကျဉ်းချခဲ့တဲ့ တရားခံတွေ ဖြစ်နေတဲ့အတွက် ဒါက ငါနဲ့လည်း သက်ဆိုင်တယ်၊ ငါ သွားရမယ်"

ချွဲဝမ်ယွမ်က ချက်ချင်း ပြောသည်။

"အစ်မ ရွှယ်လင်... ကျွန်မကိုလည်း ခေါ်သွားပါ"

ဇန်ရွှယ်လင်က ချွဲဝမ်ယွမ် ကို နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ကြည့်သည်။

"နင် မကြောက်ဘူးလား၊ ပြိုင်ဘက်က တစ္ဆေလောကနယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်နိုင်တယ် ဆိုတာ နင် သိထားသင့်တယ်၊ ငါတောင် ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်လာနိုင်မယ်လို့ မပြောရဲဘူး"

ချွဲဝမ်ယွမ်က တုံ့ဆိုင်းမှု မရှိဘဲ ခေါင်းခါရမ်းသည်။

"ကျွန်မ မကြောက်ဘူ၊ ဘယ်လို အစွမ်းထက်တဲ့ ပြိုင်ဘက်မျိုးပဲ ဖြစ်နေပါစေ... ကျွန်မ မကြောက်ဘူး"

ဇန်ရွှယ်လင်က အားရပါးရ ရယ်မောသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို အခုပဲ သွားကြစို့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး ချွဲဝမ်ယွမ် နှင့်အတူ အာကာသကို ဖြတ်သန်းကာ အလယ်ပိုင်း တစ္ဆေလောကနယ်ပယ် ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ္ဆေလောကနယ်ပယ် တစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်နေခဲ့သည်။

လူတိုင်းက ပေါက်ကွဲအားပြင်းသော သတင်းများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာမှုကြောင့် ဆွံ့အ မှင်တက်နေခဲ့ကြသည်။

"ဘာ... ဝေ့မိသားစု ဘိုးဘေး ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူက စစ်မှန်တဲ့ အင်မော်တယ် ဘုရင် အဆင့်ဖြစ်ပြီး မရဏအရှင်သခင်အဆင့် တည်ရှိမှု တစ်ခု ဟုတ်လား"

တစ်စုံတစ်ယောက်က အသက်ရှူမှားလုမတတ် ပြောလာသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါတင် မကသေးဘူး၊ ပျောက်ကွယ်နေတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ နတ်မီးတောက် တစ္ဆေ ဧကရာဇ် ပြန်ပေါ်လာပေမယ့် ဒီအရှင်သခင်က ကြီးမားတဲ့ အခက်အခဲတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး သူ့စွမ်းအားတွေ အကြီးအကျယ် ကျဆင်းနေခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ဝေ့မိသားစု ဘိုးဘေး ရဲ့ လှုပ်ရှားမှု တစ်ချက်တည်းနဲ့ ချိတ်ပိတ်ခံလိုက်ရတာပဲ"

"ဟက်... ချိတ်ပိတ်ခံလိုက်ရတယ်လို့ ပြောပေမယ့် ငါ ထင်တာတော့ ဒီနတ်မီးတောက် တစ္ဆေ ဧကရာဇ် က သေချာပေါက် သေသွားပြီ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အင်မော်တယ်ဘုရင် အဆင့်ရှိတဲ့ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ဘယ်လိုလုပ် ရလဒ်ကောင်းတွေ ရနိုင်မှာလဲ"

တစ်ယောက်က လှောင်ပြောင်လာသည်။

"ဒါပေမယ့် ဝေ့မိသားစု ဘိုးဘေး လည်း အလွယ်တကူတော့ ပြီးသွားတာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီနောက်ပိုင်း သူ ထပ်မလှုပ်ရှားတော့ဘဲ လျှို့ဝှက် ရတနာကို တင်းကျပ်စွာ ဝိုင်းရံထားဖို့ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေကိုပဲ အမိန့်ပေးထားတယ်လို့ ကြားတယ်"

"မင်းတို့ ဘာမှ မသိပါဘူး၊ နတ်မီးတောက် တစ္ဆ ဧကရာဇ် က သေသွားပြီ ဆိုပေမယ့် သူ့မှာ မိသားစု ရှိသေးတယ်၊ ပြီးတော့ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာမှာ ရှိနေတဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ဆီက ကြားတာတော့... နတ်မီးတောက် တစ္ဆေဧကရာဇ် ရဲ့ မိသားစုက အရမ်း လှတယ်တဲ့ ဖြစ်နိုင်တာက ဝေ့မိသားစု ဘိုးဘေး မလှုပ်ရှားတာက သူ့မှာ အစီအစဉ် တစ်ခုခု ရှိနေလို့ နေမှာပေါ့"

ထင်မြင်ချက်များ အမျိုးမျိုး ကွဲလွဲနေသော်လည်း ချွင်းချက်မရှိ အားလုံးနီးပါးက ရွှယ်အန်း လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဟု ယုံကြည်နေကြပြီး သူ သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပြီဟုပင် ထင်နေကြသည်။ ထို့အပြင် ဝေ့မိသားစုတွင် မရဏအရှင်သခင် အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခြင်းနှင့်အတူ သူတို့က ကောင်းကင်ယံသို့ တက်လှမ်းကာ အနာဂတ်တွင် တစ္ဆေလောကနယ်ပယ် ကို စည်းလုံးသွားနိုင်ခြေ ရှိသောကြောင့် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးက အလယ်ပိုင်း တစ္ဆေလောကနယ်ပယ်သို့ ဆွဲဆောင်ခံရသည်။

ရတနာ၏ အရှေ့တွင် ရေမှန်နည်းစနစ်ကို အစပြုကာ ဤနည်းစနစ်မှတစ်ဆင့် သတင်းစကား အမျိုးမျိုးကို အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ထုတ်လွှင့်နေကြသည့် ပါးနပ်သူများပင် ရှိနေခဲ့သည်။

ဘန်း

နောက်ထပ် မြည်သံတစ်သံနှင့်အတူ အန်းယန် က သူမ၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်လာသော တစ္ဆေမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ထုတ်လသည်။ ဒယ်အိုးပြားတွင် လွေ့ဇင်း၏ မိုးကြိုး စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသဖြင့် ချောင်းမြောင်းလာသော တစ္ဆေမျိုးနွယ်စုဝင်မှာ လေထဲတွင်ပင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သော တစ်ရက်တာ ကာလအတွင်း အန်းယန် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက် တစ္ဆေမျိုးနွယ်စုဝင်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ တစ္ဆေမျိုးနွယ်စုဝင် အများအပြားက အန်းယန် ကို နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လွန်ခဲ့သော တစ်ရက်တာ ကာလအတွင်း သူတို့က နည်းလမ်း အမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုခဲ့ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မည်သည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုစေကာမူ အန်းယန် ၏ ဆံပင်တစ်ပင်ကိုမျှပင် အနာတရ ဖြစ်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

အချို့သော တစ္ဆေမျိုးနွယ်စုဝင်များက လက်မခံနိုင်ဘဲ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များဖြင့် အန်းယန်ကို ကျိန်စာတိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ အန်းယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အစောင့်အရှောက် စွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်မိသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဓားအလင်းတန်းများက ကျိန်စာတိုက်နေသော တစ္ဆေမျိုးနွယ်စုဝင်ကို အသားစဉ်းအဖြစ် တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းသွားတော့သည်။ ယခုအခါ လူအများအပြား၏ မျက်လုံးများတွင် အန်းယန် မှာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲသော စကားလုံး တစ်လုံးနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အစစ်အမှန်အင်မော်တယ် အဆင့် တစ်ဝက်သာရှိသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် အန်းယန်က လျှို့ဝှက် ရတနာရှေ့တွင် ထောင်ချီသော ရန်သူများကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း စစ်သည်တော် တစ်ဦး၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဟန်ပန်ဖြင့် စောင့်ကြပ်နေပြီး မည်သူ့ကိုမျှ ရှေ့သို့ မတက်နိုင်အောင် တားဆီးထားနိုင်ခြင်းကို လူအများအပြားက တိတ်တဆိတ် အထင်ကြီးနေခဲ့ကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းက လူအများအပြားကို တိတ်တဆိတ် အားကျလေးစားသွားစေသည်။

သို့သော် ဝေ့လီက မည်သည့် အလျင်လိုမှု အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မပြသဘဲ တစ္ဆေ ရထားလုံးပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေဆဲဖြစ်ကာ အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အပြုံးက ပို၍ ပို၍ သိသာထင်ရှားလာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ အန်းယန်၏ မျက်နှာမှာ ပိုမို ဖြူဖျော့လာပြီး သူမ အရှိန်အဝါများမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်စွာဖြင့် စတင်ကျဆင်းလာကြောင်းကို သူ တစ်ယောက်တည်းသာ မြင်တွေ့နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

--