အခန်း ၂၉၁

အခန်း (၂၉၁) ဒဏ်ရာမရစေနဲ့နော်

ရှောင်ချူနန်က ဤအကြောင်းကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပေ၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ အဇူရာနန်းတော်မှ လူများသည် ဟွာရှနိုင်ငံ၏ အကျပ်အတည်းကို ကူညီဖြေရှင်းပေးမည် ဖြစ်သည်။

သူက စကားလုံးများဖြင့်သာ ကျေနပ်အောင် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ချန်ဖုန်း၏ရှေ့တွင် ဟန်ရေးပြလိုရုံသာ ဖြစ်ပေ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ်ဖက်လူအား ပြောဆိုလိုသည်မှာ နယ်စပ်ပြင်ပ စစ်မြေပြင်တွင် သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသော သူများသည် ထိပ်တန်းအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများသာ ဖြစ်ကြောင်းကိုပင်။

သို့သော် ချန်ဖုန်းကမူ ဟွာရှနိုင်ငံအတွင်းရှိ ဖန်လုံအိမ်ထဲတွင်သာ အမြဲတမ်း နေထိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်လေသည်။

အမြင်နှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတို့မှာ လုံးလုံးလျားလျား ကွဲပြားခြားနားသော အဆင့်တစ်ခုတွင် ရှိနေပေ၏။

"ဒီလိုကိုး"

ချန်ဖုန်းက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဇူရာနန်းတော်သခင်က မင်းကို တကယ်ပဲ မျက်နှာသာပေးတာနဲ့ တူတယ်… ငါကော သူ့ကို သိကျွမ်းခွင့်ရနိုင်မလား မသိဘူး… အစ်ကိုရှောင်… ငါတို့တွေ့ဆုံဖို့ ကူညီစီစဉ်ပေးရင် ဘယ်လိုလဲ"

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ"

ရှောင်ချူနန်၏ မျက်လုံးများထဲမှ အထိတ်တလန့်ဖြစ်မှုများက လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။ သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဇူရာနန်းတော်သခင်ဆိုတာ သာမန်ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး မဟုတ်ဘူး… မင်း သဘောအတိုင်း အလွယ်တကူ တွေ့လို့ရတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး… အခုဆို နယ်စပ်ပြင်ပက အင်အားစု အများအပြားက သူ့ကို အန္တရာယ်ပြုချင်နေကြတာ… တကယ်လို့ သူ့ကို တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် မင်း တာဝန်ယူနိုင်လို့လား"

"အဲဒီလောက်လည်း မဆိုးရွားပါဘူး"

ချန်ဖုန်းသည် အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

"မင်း အခုလေးတင် ပြောသွားတာတွေကို နားထောင်ကြည့်ရတာ ဒီအဇူရာနန်းတော်သခင်က တကယ်ကို သစ္စာရှိပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်… ပြီးတော့ ရုပ်ချောတဲ့သူလည်း ဖြစ်ရမယ်… ဒီလိုလူမျိုးတွေက ကံကောင်းခြင်းတွေ အများကြီး ပါလာတတ်တယ်… ပြဿနာဖြစ်ဖို့ဆိုတာ အဲဒီလောက် မလွယ်ပါဘူး… အခုတော့ ဒီအဇူရာနန်းတော်သခင်ကို ငါ ပိုပိုပြီး အထင်ကြီးလာပြီ… ရှောင်ယွဲ့ယွဲ့… ပြောပါဦး… မင်းလည်း သူ့ကို အထင်မကြီးဘူးလား"

"ငါ"

ချန်ဖုန်းက သူမကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်ကွမ်ယွဲ့က မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်… ငါလည်း သူ့ကို အထင်ကြီးတယ်… စရိုက်မကောင်းတာကလွဲရင် အဇူရာနန်းတော်သခင်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပါ"

‘ချီးပဲ… ရှောင်ယွဲ့ယွဲ့…ငါကတော့ ချီးကျူးခံချင်လို့ စောင့်နေတာလေ… မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ငါ့ကို သွယ်ဝိုက်ပြီး စော်ကားရတာလဲ’ ဟု တွေးရင် ချန်ဖုန်းက သူမ၏ ပေါင်ကို ခိုး၍ ဆိတ်လိုက်ရာ ရှန်ကွမ်ယွဲ့မှာ လန့်ဖြတ်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘေးဘက်သို့ အလျင်အမြန် ရွှေ့လိုက်ရလေ၏။ သူမသည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သူ့ကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ထုတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့သည်။

"ဒါက"

ရှောင်ချူနန်သည် ပါးစပ်ဟသွားခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

‘ရှောင်ယွဲ့ယွဲ့ ဟုတ်လား ချန်ဖုန်းက ဘာလို့ ဒီလောက် ရင်းနှီးတဲ့ နာမည်ပြောင်ကို သုံးပြီး ခေါ်နေရတာလဲ ပြီးတော့ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ကလည်း တကယ်ကြီး ထောက်ခံပြောဆိုနေတယ်ပေါ့ ချီးပဲ’

ရှောင်ချူနန်သည် ပိုတွေးလေလေ ဒေါသပိုထွက်လေလေ ဖြစ်လာခဲ့၏။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာခဲ့သည်။

ရှောင်ချူနန်သည် ချန်ဖုန်းအား စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အဇူရာနန်းတော်သခင်ဆိုတာ ဘယ်သူမဆို တွေ့လို့ရတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး… နည်းပြချုပ်ချန်… ခင်ဗျားက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနက နည်းပြတစ်ယောက်ဆိုတော့ ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းရည်တွေက တော်တော်လေး ကောင်းမယ်လို့ ထင်တယ်…ကျွန်တော်တို့ လက်ရည်စမ်းကြည့်ကြမလား… တကယ်လို့ ခင်ဗျား နိုင်ရင် ကျွန်တော် ချက်ချင်းပဲ အဇူရာနန်းတော်သခင်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်… ဘယ်လိုလဲ"

"ရှောင်ချူနန်… ဒီနေ့ ငါက နင်တို့ကို ညစာစားဖို့ ဖိတ်ထားတာ… ရန်ဖြစ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး"

ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ အသံမှာလည်း အေးစက်သွားခဲ့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ဖက်လူက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန အကြီးအကဲ၏ တူဖြစ်ရာ သူ့ကို မျက်နှာသာပေးသင့်ပါက ပေးရမည် ဖြစ်ပေ၏။

ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်နေရုံဖြင့် ထင်ရာစိုင်းနိုင်မည်ဟု သူက တကယ်ပင် ထင်မှတ်နေသည်လော။

ယခင်က ဆီရိုနိုင်ငံ နယ်စပ်တိုက်ပွဲတွင် ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ချန်ဖုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ရာနှင့်ချီ၍လည်း သေဆုံးခဲ့ရလေ၏။

ယခင်က ရှန်ကွမ်ယွဲ့သည် ရှောင်ချူနန်အပေါ် အမြင်ကောင်း ရှိခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယနေ့ သူက ဤမျှရှည်လျားသော လိမ်ညာမှုကြီးကို ပြောဆိုခဲ့ပြီးချိန်မှစ၍ သူ့အပေါ် ထားရှိသော သူမ၏ သဘောကျမှုများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပေ၏။

သူ၏ စွမ်းအားများ လုံလောက်ချင်မှ လုံလောက်ပေမည်။

သို့သော် အာရုံစိုက်ခံရစေရန်အတွက် လိမ်ညာပြောဆို၍တော့ မရနိုင်ချေ။

"ရှောင်ယွဲ့… စိတ်မပူပါနဲ့… ငါ အလျှော့ပေးပါ့မယ်"

ရှောင်ချူနန်သည် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ အမျိုးသားအချင်းချင်း ကြည့်မရဖြစ်နေပါက လက်သီးဖြင့်သာ ဖြေရှင်းရမည် ဖြစ်သည်။

ဤအကြောင်းအရာကို အသုံးပြု၍ ချန်ဖုန်းအား နှုတ်ပိတ်ထားနိုင်ပေ၏။

အဇူရာနန်းတော်သခင်ကို သိချင်နေသည် မဟုတ်လော။

‘ငါ မင်းကို ဂရုမစိုက်ဘူး… ငါကိုယ်တိုင်တောင် သူ့ကို မသိတာ’ဟု တွေးရင်း…

သူသည် ထိုင်ခုံမှ တိုက်ရိုက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဘေးဘက်ရှိ စင်္ကြံလမ်းအတိုင်း လျှောက်သွားလေ၏။

"နည်းပြချုပ်ချန်… ဒီနေရာက နည်းနည်း ကျဉ်းပေမဲ့ လုံလောက်ပါတယ်… စိတ်မပူပါနဲ့… ကျွန်တော် လက်တစ်ဖက်တည်းပဲ သုံးမယ်… တကယ်လို့ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို နိုင်ရင် အဇူရာနန်းတော်သခင်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်လို့ အာမခံတယ်"

ရှောင်ချူနန်၏ ဇွဲကောင်းမှုကို မြင်သောအခါ အနီးတွင် ရပ်နေသော ရှန်ကွမ်ယွဲ့သည် သူ့ကို ဆက်လက်ဖျောင်းဖျမနေတော့ဘဲ ချန်ဖုန်းအား ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန အကြီးအကဲရဲ့ တူဖြစ်ပြီး ငါ့အဖေရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်လည်း ဖြစ်နေတာဆိုတော့… သူ့ကို ဒဏ်ရာမရစေနဲ့နော်"

ရှောင်ချူနန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။

‘ငါက ဒဏ်ရာရမယ် ဟုတ်လား… ရှန်ကွမ်ယွဲ့… မင်းက အရမ်း ရက်စက်လွန်းနေပြီ… မင်းက တကယ်ကြီး ငါ့ကို အထင်သေးနေတာလား… ငါက အနည်းဆုံးတော့ ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ပဲ… မင်းရဲ့ အဲဒီလူချောလေးကိုသာ ပိုပြီး စိတ်ပူပေးလိုက်ပါ’

ဤအချိန်၌ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခု ရှိနေကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အားလုံး စုရုံးရောက်ရှိလာကြပေ၏။

၎င်းတို့သည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာများကို ကြည့်ရှုလိုကြသည်။

အခြားသူများမှာမူ ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှတရားကို အနီးကပ် ကြည့်ရှုခံစားလိုကြခြင်း ဖြစ်လေ၏။

"မြန်မြန်… သွားကြည့်ရအောင်… ဟိုဘက်မှာ မိန်းမတစ်ယောက်အတွက် ယောက်ျားနှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်နေကြတယ်လို့ ကြားတယ်… သူတို့ ချတော့မယ်"

"မဖြစ်နိုင်တာ… မိန်းမတစ်ယောက်တည်းအတွက်နဲ့ ဒီလောက်တောင် ကြီးကျယ်ခန်းနားအောင် လုပ်ဖို့ လိုလို့လား"

"ဟဲဟဲ… သူက အရမ်း ကျက်သရေရှိတဲ့ ရှားပါးအလှလေးပဲ… တကယ်လို့ ငါသာဆိုရင်လည်း တက်ချဖို့ ဝန်လေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကြည့်ရှုသူ လူပိုများလာသည်နှင့်အမျှ ရှောင်ချူနန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

အကယ်၍ ချန်ဖုန်းသာ လူအများရှေ့တွင် အရှက်ကွဲသွားမည်ဆိုပါက ရှန်ကွမ်ယွဲ့အပေါ် သေချာပေါက် ဆိုးရွားသော အထင်အမြင်ကို ချန်ရစ်ခဲ့မည် ဖြစ်ပေ၏။

ထိုအချိန်ရောက်လာပါက သူသာ အခွင့်အရေးကို ထပ်မံဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့လျှင် သူမကို အပိုင်ရနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

ဤအချိန်၌ စားပွဲထိုးကလည်း အလျင်အမြန် ပြေးလာခဲ့သည်။

သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"လူကြီးမင်းတို့… ဒီမှာ ရန်ဖြစ်လို့ မရပါဘူး… တကယ်လို့ ရန်ငြိုးတွေရှိရင် အပြင်ထွက်ပြီး ဖြေရှင်းပေးလို့ ရမလား"

"စိတ်မပူပါနဲ့… ငါတို့က အကဲစမ်းကြည့်ရုံပါ"

ရှောင်ချူနန်က ဘဏ်ကတ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီနားမှာ ဧည့်သည် သိပ်မရှိပါဘူး… မင်းတို့ရဲ့ စီးပွားရေးကိုလည်း မထိခိုက်စေရဘူး… တကယ်လို့ တစ်ခုခု ပျက်စီးသွားရင် ငါ့ဘဏ်ကတ်ထဲကနေ ဖြတ်လိုက်… ငါ နှစ်ဆ ပြန်လျော်ပေးမယ်"

နေရာပြောင်းရွှေ့ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ ရှေ့မှောက်နှင့် လူအများရှေ့တွင် ချန်ဖုန်းကို အနိုင်ယူရန် သူက ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

"ဒါကတော့"

စားပွဲထိုးမှာလည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့၏။

သူသည် အလျင်အမြန် ပြေးသွားကာ မန်နေဂျာကို ဤကိစ္စအကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

မန်နေဂျာ၏ သဘောတူညီချက်ကို ရရှိပြီးနောက် သူ ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဧည့်သည်များအားလုံးမှာ စိတ်ဝင်စားနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် စားသောက်ဆိုင်၏ ဆုံးရှုံးမှုများ အားလုံးကို နှစ်ဆလျော်ကြေး ပေးမည်ဖြစ်ရာ ယှဉ်ပြိုင်မှုမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်တော့ပေ။

"ကောင်းပြီလေ… မင်းက ငါ့ကို လက်တစ်ဖက် အလျှော့ပေးမှတော့ ငါလည်း မင်းဆီကနေ အခွင့်အရေး မယူချင်ပါဘူး"

ချန်ဖုန်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်ကာ ရှောင်ချူနန်အား ပြုံးလျက် ရင်ဆိုင်လိုက်၏။

"ငါ ဒီမှာပဲ ထိုင်နေမယ်… တကယ်လို့ မင်းက ငါ့အင်္ကျီကို ထိနိုင်ရင် မင်း နိုင်ပြီပဲ"

"မင်း… မောက်မာလိုက်တာ"

ရှောင်ချူနန် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့က သူ့ကို အထင်သေးသည်မှာ ထားလိုက်ပါတော့။

သူ၏ရှေ့ရှိ ဤကောင်ကပါ သူ့ကို အထင်သေးနေသည်တဲ့လား။

ထိုင်နေမယ်တဲ့လား။

အင်္ကျီကို ထိရုံနဲ့ နိုင်ပြီတဲ့လား။

"ချန်ဖုန်း… အရင်တုန်းက ငါ နယ်စပ်ပြင်ပ စစ်မြေပြင်မှာ ရှိနေတုန်းက ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေတောင် သတိထားပြီး ဆက်ဆံခဲ့ရတာ… မင်းက တကယ်ကို ငါ့ကို အရေးမစိုက်တာပဲ"

"ချန်ဖုန်း… မင်းက တကယ်ကို ကိုယ့်နေရာ ကိုယ်မသိတာပဲ"

ရှောင်ချူနန်မှာ ဒေါသထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောတော့ဘဲ ချန်ဖုန်းဆီသို့ လက်သီးတစ်ချက် တိုက်ရိုက် ပစ်သွင်းလိုက်လေ၏။

"ချီးပဲ… တကယ်လို့ အဲဒီလက်သီးသာ ထိသွားရင် အနည်းဆုံး လအတော်ကြာ ဆေးရုံတင်ထားရမှာ သေချာတယ်"

"နောက်နေတာလို့ ထင်ခဲ့တာ… တကယ်ကြီး ဖြစ်လာတာပဲ… ဒီလူငယ်က အချိန်အတန်ကြာ လေ့ကျင့်ထားတာ ရှင်းနေတာပဲ"

"ပြီးပြီ ပြီးပြီ… ဒီစားသောက်ဆိုင်တော့ သွေးထွက်သံယို ဖြစ်တော့မယ်"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ ထိုလက်သီးကြောင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြပေ၏။ ၎င်းတို့အနေဖြင့်

ရှုပ်ထွေးမှုများထဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

စားပွဲထိုးမှာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေ၏။

စားသောက်ဆိုင်ထဲတွင် ပစ္စည်းများ ပျက်စီးသွားခြင်းက ကိစ္စကြီး မဟုတ်ချေ။

သို့သော် လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားပါက တကယ့်ပြဿနာကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ထိုနေရာတစ်ခုလုံးတွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ တစ်ဦးတည်းသာ ချန်ဖုန်း၏ဘေး၌ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လျက် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေခဲ့ပေသည်။