အခန်း ၄၆

၉၀ ခုနှစ် လမ်းကြားထဲက အလှပဂေးလေး

အပိုင်း ၄၆

ဖုန့်ယန်ဝမ်သည်လည်း မကြာမီပင် အခန်းတွင်းမှ လိုက်၍ထွက်ခွာလာခဲ့ရာ သူမ၏ မျက်နှာထက်၌လည်း စိတ်အေးချမ်းပြီး ကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးများ ရှိနေခဲ့သည်။ "မင်္ဂလာပါ။"

ကျန်းမင်ချင်းက ပြုံးလျက် ပြန်နှုတ်ဆက်ရင်း လေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်္ဂလာပါ ဆရာမဖုန့်။ ထွမ်ထွမ်ကို ကျောင်းက ပေးတဲ့ အိမ်စာတွေကိုပါ ကူညီပြီး ကြည့်ပေးလို့ ရနိုင်မလား။"

သူတို့သည် အင်္ဂလိပ်စာ ကျူရှင်သင်ကြားရေးအကြောင်းသာမက နေ့စဉ် အိမ်စာစစ်ဆေးပေးမည့် ကိစ္စရပ်ကိုလည်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် နေ့စဉ် နှစ်နာရီအချိန်ပေးရန် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။ ညနေပိုင်းအချိန်များတွင် ဖုန့်ယန်ဝမ်သည် ထွမ်ထွမ်ကို ကျောင်းမှ သွားကြိုပြီး ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ နှစ်နာရီကြာ အိမ်စာလုပ်စေမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် အိမ်သို့ ပြန်ပို့ဆောင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ ပိတ်ရက်များတွင်မူ ဖုန့်ယန်ဝမ်အနေဖြင့် အင်္ဂလိပ်စာ ကျူရှင်သင်ကြားခြင်းအပေါ်၌သာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နိုင်စေရန်အတွက် ထွမ်ထွမ်သည် ဤနေရာသို့ နေ့တစ်ဝက် တက်ရောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

အမှန်မှာ ညနေပိုင်း အိမ်စာလုပ်ချိန်များတွင် လုပ်စရာ များများစားစား မရှိလှပေ။ အလယ်တန်းကျောင်း၏ ညနေခင်းစာသင်ချိန်များသည် စောစောစီးစီး ပြီးဆုံးတတ်သဖြင့် ပြီးဆုံးသည့်အချိန်တွင် ကျန်းမင်ချင်းကိုယ်တိုင် ထွမ်ထွမ်ကို လာကြိုမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူမအတွက် များစွာသော သောကများကို သက်သာစေခဲ့သည်။

ဖုန့်ယန်ဝမ်သည် အိတ်ကပ်အတွင်းရှိ သူမ၏လက်များ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော်လည်း အသံကိုမူ တည်ငြိမ်စွာ ထိန်းထားလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ၊ အဆင်ပြေပါတယ်။"

"လခက တစ်လကို ယွမ်နှစ်ရာ့လေးဆယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ" ထိုခေတ်အခါက ကျူရှင်သင်ကြားခနှုန်းထားများသည် အလွန်ပင် ရှင်းလင်းထင်ရှားလှသည်။ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ဦးကို ငှားရမ်း၍ ကျူရှင်သင်ကြားပါက တစ်နာရီလျှင် နှစ်ယွမ် သို့မဟုတ် သုံးယွမ်မျှသာ ကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။ သူမ ကမ်းလှမ်းသော ဈေးနှုန်းမှာ အတော်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိနေပြီး ဖြစ်သည်။

ဖုန့်ယန်ဝမ်၌ ညနေပိုင်းအချိန်များတွင် အလုပ်အကိုင် ကြီးကြီးမားမား မရှိပေ။ ကလေးကို ကြိုပို့ပြုလုပ်ရသည်မှာ ပြဿနာမဟုတ်သည့်အပြင် ညဘက်တွင် အပြင်ထွက်ရခြင်းက လမ်းလျှောက်ထွက်ခြင်းတစ်မျိုးဟုပင် မှတ်ယူနိုင်သည်။

ကျန်းမင်ချင်းအတွက်မူ သမီးဖြစ်သူကို စောင့်ရှောက်ပေးမည့်သူတစ်ဦး ရှိနေခြင်းက သူမ၏ ပခုံးပေါ်မှ ကြီးမားလှသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။ ငွေကြေး အနည်းငယ် ပိုသုံးစွဲရသော်လည်း ထိုက်တန်လှသည်။ ကလေးတစ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရသည်မှာ ပင်ပန်းခက်ခဲသောအလုပ်ဖြစ်ရာ ငွေကြေးဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်မည့် ကိစ္စရပ်တိုင်းအတွက် သူမအနေဖြင့် စိတ်ရောကိုယ်ပါ နှစ်ခုစလုံး အပင်ပန်းမခံလိုတော့ပေ။

နေအိမ်ရှိ ယောင်းမများ၏ စောင်းချိတ်ပြောဆိုသံများနှင့် သရော်သော အပြုအမူများကို ရင်ဆိုင်ရသည်ကပင် သူမ၏ စွမ်းအင်များကို လုံလောက်စွာ ကုန်ခမ်းစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သမီးဖြစ်သူနှင့်ပါ ဆန္ဒပြိုင်ဆိုင်မှု တိုက်ပွဲများအကြား ပိတ်မိမနေလိုတော့ပေ။

….

"အမေ... ဒါ တကယ်ပဲလား" ရွှီမုန့်သည် အစပိုင်းတွင် တုန်လှုပ်အံ့ဩသွားခဲ့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ထိုအံ့ဩမှုများသည် ဝမ်းသာမှုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"ငါ ကောင်းကောင်းမလုပ်နိုင်ဘဲ အဲ့ဒီကလေးရဲ့ ပညာရေးကို နောက်ကျကျန်ရစ်အောင် လုပ်မိမလားလို့ စိုးရိမ်နေခဲ့တာ" ဖုန့်ယန်ဝမ် ပြောလိုက်သည်။ "သမီးမသိလို့ပါ၊ အဲ့ဒီကလေးက အရွယ်ငယ်ငယ်လေးပဲ ရှိသေးတာ၊ တကယ်လည်း ချောပြီး အရမ်း ချစ်စရာကောင်းပါတယ်။ အစပိုင်းမှာတော့ သူမ နည်းနည်း စိမ်းနေပေမယ့် နောက်တော့ ပွင့်လင်းလာတယ်။ ငါတို့တွေ တကယ်ကို စိတ်ချင်း တိုက်ဆိုင်သွားကြတယ်။"

ဖုန့်ယန်ဝမ်သည် ကလေးများကို အမှန်တကယ်ပင် ချစ်ခင်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်သည်။ ကလေးများ လိမ္မာယဉ်ကျေးသရွေ့ သူမသည် အားလုံးကို သဘောကျနှစ်သက်တတ်သည်။

ရွှီမုန့်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင်မူ ဖုန့်ယန်ဝမ်၌ ကိုယ်ပိုင်ရင်သွေးတစ်ယောက် ရှိသင့်သည်ဟု သူမ အမှန်တကယ် ခံစားမိနေသည်။

သူမနှင့် အမှန်တကယ် သွေးသားတော်စပ်သော ကလေးတစ်ဦးဖြစ်ပါက ထိုကဲ့သို့သော သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးသည် အမှန်ပင် ထူးခြားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် တစ်ဖက်မှ ပြန်တွေးတောကြည့်လျှင် သူမသည် လတ်တလောတွင်မှ အိမ်ထောင်ကွဲထားသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် အချိန်အခါကောင်းမဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အမျိုးသားတစ်ဦး သို့မဟုတ် ရင်သွေးတစ်ဦး မရှိဘဲလည်း ကောင်းမွန်လှပသော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင် ဖြတ်သန်းနိုင်သည်သာ ဖြစ်သည်။

ရွှီမုန့် ပြုံးရွှင်လျက် ပြောလိုက်သည်။"အမေ၊ သမီးတို့ အောင်ပွဲခံကြရအောင်။"

ဖုန့်ယန်ဝမ်သည် မရယ်ရမနေနိုင်တော့ပေ။ "ကောင်းပြီ၊ သမီး ဘယ်လိုအောင်ပွဲခံချင်လဲ။ ဟင်းချက်စရာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်တွေ သွားဝယ်ပြီး အရသာရှိတာတစ်ခုခု ချက်ပြုတ်ကြမလား။"

ရွှီမုန့် အလေးအနက် စဉ်းစားလိုက်သည်။ ယခုကဲ့သို့သော အချိန်တွင် ဈေးအတွင်း၌ အသားများ ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ဖက်ထုပ်လုပ်စားလိုပါက ဖက်ထုပ်အစာသွတ်ကို မနက်ဖြန်မှသာ ဝယ်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လတ်တလောတွင် သူမ အလွန်အမင်း စားသုံးလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်နေသောအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

"သမီး ခေါက်ဆွဲအေး စားချင်တယ်။"

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို ငါတို့အတူတူ အပြင်ထွက်ပြီး လမ်းလျှောက်ကြမလား။"

မိခင်ဖြစ်သူအနေဖြင့် အပြင်ထွက်ရန် စိတ်ပါလက်ပါ ရှိခဲလှသည် မဟုတ်ပါလား။

ရွှီမုန့်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချလိုက်မိသည်။ ယနေ့သည် ကောင်းမွန်သော အစပျိုးခြင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ နောင်တွင်လည်း အခြေအနေအရပ်ရပ်တို့သည် ယခုထက်မက ပိုကောင်းမွန်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်မိတော့သည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် ရွှီမုန့်သည် တစ်နည်းတစ်ဖုံဖြင့် ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုကို ရရှိလာခဲ့သည်။ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော စာလုံးကြီးများဖြင့် "ယန်ဝမ် အင်္ဂလိပ်စာကျူရှင်" ဟု ရေးသားထားလေသည်။

၎င်းစာသား၏ အောက်တွင်မူ ဖုန့်ယန်ဝမ်၏ ပညာအရည်အချင်း နောက်ခံနှင့် လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံ မိတ်ဆက်အကျဉ်းချုပ် အစရှိသည့် စာသားအမြောက်အမြားကို ထပ်မံဖော်ပြထားသည်။

ဤနေရာကို ကျူရှင်သင်ကြားရေးဌာနအဖြစ် အသုံးပြုမည်ဖြစ်ရာ လမ်းမဘက်သို့ မျက်နှာမူထားသော နံရံကိုလည်း အသုံးပြုရန် လိုအပ်လာသည်။ ထို့အပြင် လူများသည်လည်း နေအိမ်သို့ မကြာခဏ လာရောက်တတ်ကြသဖြင့် ဖုန့်ယန်ဝမ်သည် လျိုကျင်းနှင့် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကျူရှင်တက်ရောက်သည့် ကျောင်းသားတစ်ဦးချင်းစီအတွက် လစဉ်ဝင်ငွေ၏ ငါးရာခိုင်နှုန်းကို နေရာငှားရမ်းခအဖြစ် လျိုကျင်းအား ပေးဆောင်ရန် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။

လျိုကျင်းသည် သဘောထားကြီးသူ ဖြစ်သည်။ သူက အကယ်၍ လိုအပ်ပါက သူတို့နေထိုင်ရာ အခန်းရှိ ဧည့်ခန်းကိုပါ ဖုန့်ယန်ဝမ်အနေဖြင့် အသုံးပြုနိုင်ကြောင်းပင် ကမ်းလှမ်းခဲ့သေးသည်။

အခြားသူထံမှ အကူအညီတစ်ခုကို ရယူပြီးနောက်တွင် တုံ့ပြန်ကူညီခြင်းကသာ တရားမျှတလိမ့်မည်။ ဖုန့်ယန်ဝမ်သည် ငြင်းပယ်ခြင်းမရှိဘဲ သူ့၏အကြံပြုချက်ကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံခဲ့သည်။ လတ်တလောတွင် အသုံးမလိုသေးသော်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင် အသုံးတည့်မလာနိုင်ဟု မည်သူပြောနိုင်မည်နည်း။

ဆိုင်းဘုတ်ကို ချိတ်ဆွဲပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ငန်းတစ်ခုအသွင် အတည်အလင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အစောပိုင်းက ထိုမိခင်နှင့် သမီးဖြစ်သူကို အိမ်ငှားများအဖြစ်သာ သိရှိထားကြသော အိမ်နီးနားချင်းများသည် သူတို့အပေါ် အထူးတလည် သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။

သို့သော် ယခုအခါ သူတို့၏ တံခါးဝရှေ့တည့်တည့်တွင် ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ထောင်ထားသည်ဖြစ်ရာ လူများက သဘာဝအတိုင်းပင် စတင်စူးစမ်း မေးမြန်းလာကြတော့သည်။ မေးမြန်းကြည့်ရာမှတစ်ဆင့် ထိုအိမ်ထောင်စုသည် အင်္ဂလိပ်စာကျူရှင်အတန်း ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြလေသည်။

၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအတွင်း မြို့တော်၌ ကျူရှင်အတန်းများ ဖွင့်လှစ်ခြင်းသည် အလွန်အမင်း ဆန်းသစ်သော အရာတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဖုန့်ယန်ဝမ်သည် အမှန်တကယ်ပင် အင်္ဂလိပ်စာဆရာမတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ဟူသောအချက်က လူအများအတွက် အံ့ဩစရာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ လူအတော်များများ လာရောက်စုံစမ်းခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ ကျူရှင်ခပေး၍ သင်ကြားသည့် အလေ့အထ မရှိကြပေ။ အချို့ဆိုလျှင် ကြက်ဥနှစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူတို့၏ ကလေးများကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး ဖုန့်ယန်ဝမ်အား "ကလေးကို နည်းနည်းပါးပါး သင်ပေးပါဦး" ဟုပင် လာရောက်တောင်းဆိုကြသည်။

ဖုန့်ယန်ဝမ်မှာ ရယ်ရခက်၊ ငိုရခက် ဖြစ်ရုံမျှသာ ရှိတော့သည်။ သို့သော်ငြားလည်း ထွမ်ထွမ်နှင့် ကောင်းမွန်သောအစပြုမှုကို ရရှိခဲ့ခြင်းကြောင့် သူမသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဟိုတစ်စဒီတစ်စ ကိုယ်ပိုင်ကျူရှင်ပြသခွင့်အချို့ကို ရရှိခဲ့ပြီး မိမိ၏ ဝင်ငွေကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

ကျောင်းမှရရှိသော အခြေခံလူမှုဖူလုံရေး ထောက်ပံ့ကြေးနှင့် ဤကျူရှင်အတန်းများမှ ရရှိသော ဝင်ငွေများကို ပေါင်းလိုက်လျှင် သူမ၏ လစဉ်ဝင်ငွေသည် ယခုအခါ ယွမ်သုံးရာကျော်အထိ ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းက မြေပုံများ လှည့်လည်ရောင်းချရခြင်းထက် ပိုလွယ်ကူပြီး ဝင်ငွေလည်း ပိုရရှိစေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းက ဖုန့်ယန်ဝမ်အတွက် လမ်းစအသစ်တစ်ခုကို လမ်းပွင့်စေခဲ့ရာ သူမအနေဖြင့် ကိုယ်ပိုင်ကျူရှင်ဆရာမတစ်ဦးအဖြစ်သာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်လုပ်ကိုင်သွားလျှင် ပို၍ပင် သင့်တော်လိမ့်မည်။

သူမအနေဖြင့် ကျောင်းသားများ၏ နေအိမ်များသို့ သွားရောက်၍ ကျူရှင်သင်ကြားပေးနိုင်သကဲ့သို့ ကလေးများကို မိမိ၏ နေရာသို့ လာရောက်စေ၍လည်း သင်ကြားနိုင်သည်။

သို့သော် ဤမျှသော ဝင်ငွေဖြင့်မူ ကိုယ်ပိုင်နေအိမ်တစ်လုံး ဝယ်ယူနိုင်ရန် အလှမ်းဝေးကွာနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မိခင်နှင့် သမီးဖြစ်သူတို့အတွက် တည်ငြိမ်သော လူနေမှုဘဝတစ်ခုကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ရန် မျှတရုံသာ ရှိသေးသည်။

ဖုန့်ယန်ဝမ်သည် မိမိကိုယ်ပိုင် နေအိမ်တစ်လုံးရှိရန် ပြင်းပြစွာ တောင့်တမိသည်။ မိမိပိုင်ဆိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော အိမ်တစ်လုံး ရှိမှသာလျှင် အမှန်တကယ် အိမ်တစ်ခု ရရှိသကဲ့သို့ ခံစားရမည် မဟုတ်ပါလား။

စာရင်းစာအုပ်ကို ကြည့်ရှုရင်း နေအိမ်တစ်လုံး ဝယ်ယူနိုင်ရန် လုံလောက်သော ငွေကြေးပမာဏကို ရှာဖွေရမည့် ပန်းတိုင်သည် ဝေးကွာလွန်းနေသေးသည်ဟု သူမ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်ရသည်။

ထို့နောက်တွင် သူမသည် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ဖုန့်ယန်ဝမ်သည် မိမိကိုယ်မိမိပင် ကောင်းစွာ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့် မိမိ၌ ယခုကဲ့သို့ မြင့်မားလှသော ရည်မှန်းချက်ကြီးများ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာရသနည်း။

စာသင်နှစ်အသစ် စတင်ရန် နီးကပ်လာချိန်တွင်မူ ထိုမိခင်နှင့် သမီးဖြစ်သူတို့သည် "ငွေကြေးအတန်အသင့် ရှိခြင်း" နှင့် "အားလပ်ချိန်အတန်အသင့် ရှိခြင်း" ဟူသော အခြေအနေနှစ်ရပ်လုံးကို အဆုံးစွန်၌ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ကျောင်းဖွင့်ချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကျောင်းလခ ပေးဆောင်ပြီးနောက်တွင် ဖုန့်ယန်ဝမ်သည် ရွှီမုန့်အား အပိုဆောင်းအဖြစ် ယွမ်တစ်ရာကို ထုတ်ပေးခဲ့သည်။ "ဒီငွေကို ယူသွားပါ၊ သမီး လိုအပ်တာမှန်သမျှ အားလုံး ဝယ်လိုက်လေ။"

ရွှီမုန့်သည် ငွေစက္ကူအထပ်ကို ကြည့်ရှုလျက် စိတ်မသက်မသာဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ဒါက များလွန်းပါတယ်။"

ဖုန့်ယန်ဝမ်က ၎င်းငွေများကို သူမထံသို့ တွန်းပို့ပေးလိုက်သည်။ "မများပါဘူး။ သမီးအနေနဲ့ အဆင့် (၃) ရှိတဲ့ အစားအစာ အညံ့စားတွေကိုချည်းပဲ အမြဲတမ်း စားနေတာမျိုးကို ရပ်တန့်သင့်ပြီ။"

ကျောင်းတွင် စနစ်တကျ သတ်မှတ်ထားသော ထမင်းစားလက်မှတ်စနစ် ရှိသည်။ အစားအစာများကို အလေးချိန်ဖြင့် ရောင်းချပြီး ဈေးနှုန်းမှာလည်း သက်သာလှသည်။ ရွှီမုန့်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဈေးအသက်သာဆုံးဖြစ်သော အဆင့် (၃) အစားအစာများကိုသာ စားသုံးတတ်ပြီး အဝါရောင် ထမင်းစားလက်မှတ်တစ်ခုလျှင် နှစ်မောက် (၀.၂ ယွမ်) မျှသာ ကျသင့်သည်။ ၎င်းဖြင့် ဆီနှင့် အရသာ လုံးဝမပါသလောက်ဖြစ်သော ရာသီပေါ် ဟင်းသီးဟင်းရွက် တစ်ယောက်စာမျှသာ ရရှိနိုင်သည်။ ၎င်းက အထူးတလည် အရသာရှိလှသည်မဟုတ်သော်လည်း ရွှီမုန့်အတွက်မူ ဝမ်းဗိုက်ပြည့်ရုံမျှဖြင့် လုံလောက်လှသည်။

ထိုစဉ်အခါက မိသားစုသည် သူမအား တစ်လလျှင် ယွမ်နှစ်ဆယ်မျှသာ ပေးခဲ့ပြီး အဘွားအိုကမူ သူမ အစားအသောက် အလွန်ကြီးသည်ဟု ငြီးငြူပြောဆိုနေဆဲပင်။

"ကျောင်းသားအတော်များများ နို့မှာယူပြီး သောက်ကြတာကို အမေတွေ့လို့၊ အမေလည်း နည်းနည်းပါးပါး မှာထားလိုက်တယ်။ လျိုကျင်းက အဲ့ဒီအကြောင်း ကြားတော့ ငါတို့နဲ့အတူတူ စရိတ်မျှပြီး မှာမယ်လို့ ပြောတယ်။ ဈေးမကြီးပါဘူး။ သမီး မနက်ခင်းတွေမှာ နို့ ပိုသောက်ပေးသင့်တယ်။ ပြီးတော့ သမီးတို့ ကျောင်းသားတွေအနေနဲ့ စိတ်ကြည်လင်လန်းဆန်းနေဖို့ တစ်ခုခု လိုအပ်တယ်မဟုတ်လား။ ကော်ဖီဖြစ်ဖြစ်၊ သမီး အမေ့ထက် ပိုသိမယ့် တခြားအရာတစ်ခုခု ဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် အမေ့ကို ဖုံးကွယ်မထားပါနဲ့။ အခုဆို အမေ့မှာ တည်ငြိမ်တဲ့ ဝင်ငွေရှိနေပါပြီ။"

နို့မှာယူသည့် ကိစ္စရပ်မှာ အမှန်ပင် ကလေးငယ်အချို့အကြား ဆွေးနွေးဖြစ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ နို့သည် အထားမခံသဖြင့် လူအများစုမှာ တစ်ပုလင်းကို မျှဝေ၍ သောက်ကြရသည်။ ယခုအခါ လျိုကျင်း၌လည်း ငွေကြေးအတန်အသင့် ရှိလာပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ချွေတာနေရန် မလိုအပ်တော့သဖြင့် သူက ဖုန့်ယန်ဝမ်နှင့် ပူးပေါင်း၍ နို့အတူတူ မှာယူရန် အကြံပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တွက်ချက်ကြည့်ပြီးနောက်တွင် ဖုန့်ယန်ဝမ်သည် နေ့စဉ် နို့တစ်ပုလင်းအပြည့်အတွက် အကုန်အကျခံရန် ဝန်လေးမိသော်လည်း ပုလင်းဝက်ခန့်၏ ကုန်ကျစရိတ်မှာမူ တတ်နိုင်သောအခြေအနေတွင် ရှိသဖြင့် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ချက်ချင်း သဘောတူခဲ့သည်။

ကျန်းမင်ချင်းသည် သူမအတွက် စာရင်းကို တရားဝင် ဖွင့်ပေးခဲ့ပြီး တစ်လစာလုံးအတွက် ကျသင့်ငွေကိုလည်း လျင်မြန်စွာပင် ရှင်းလင်းပေးခဲ့သည်။

ထွမ်ထွမ်၏ အခြေအနေမှာ အတော်ပင် ရှုပ်ထွေးလှပြီး အလွန်ကောင်းမွန်သော လေ့လာမှုပုံစံတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ တစ်နေ့လျှင် နှစ်နာရီမျှသာ သင်ကြားရသော်လည်း သင်ခန်းစာ စီမံချက်များ ရေးဆွဲရန်နှင့် ဉာဏ်စမ်းပဟေဠိများ ပြင်ဆင်ရန်ပင် လိုအပ်သည်။ ဖုန့်ယန်ဝမ်အနေဖြင့် ပြင်ဆင်မှုအပိုင်းသက်သက်အတွက်တင် နေ့စဉ် အနည်းဆုံး အပိုဆောင်း တစ်နာရီခန့် အချိန်ပေးခဲ့ရသည်။

ဤရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ကိုယ်ပိုင်ကျူရှင်သင်ကြားခြင်းကို ကောင်းမွန်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်ရန်မှာ လုံးဝမလွယ်ကူလှပေ။

သူမ ရှာဖွေရရှိသော ငွေကြေးမှာ ပိုမြင့်မားသော ဝင်ငွေရရှိသည့် အလုပ်အကိုင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များပြားလှသည်မဟုတ်သော်လည်း မိခင်နှင့် သမီးဖြစ်သူတို့ကို အခက်အခဲမရှိ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ရန် လုံလောက်မှုရှိသည်။ ထို့အပြင် သူမ၌ ယခင်က စုဆောင်းထားသော ငွေကြေးပမာဏလည်း ရှိနေသေးသည်။

ယခုနှစ်တွင် ဖုန့်ယန်ဝမ်သည် အလွန်အမင်း ကပ်စေးနည်းရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။ သူမ၏ ဝင်ငွေနှင့် အသုံးစရိတ်ကို မျှတအောင် ထိန်းထားနိုင်သရွေ့ မိမိ၏ စုဆောင်းငွေများကို လက်ဖျားနှင့်ပင် မတို့လိုတော့ဘဲ အပြည့်အဝ စိတ်ကျေနပ်မှု ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

အခြား ကလေးငယ်များ စုံလင်လှသော ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက သူမ၏ ရင်ကို နာကျင်စေသည်။ ရွှီမုန့်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အမြဲတမ်း ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ခဲ့ရပြီး မိမိစားသုံးလိုသောအရာကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် ဘယ်သောအခါမျှ သက်တောင့်သက်သာ မရှိခဲ့ပေ။ ရွှီမိသားစုနေအိမ်တွင် တစ်ခုခုကို စားသုံးခြင်းသည်ပင် ပြစ်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ သူမသည် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသည့် တိုင်အောင်ပင် အောင့်အည်းသည်းခံနေတတ်သူ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤကိုယ်ပိုင်ကျူရှင်သင်ကြားခွင့် အခွင့်အလမ်းမှာလည်း ရွှီမုန့်၏ ကြားခံချိတ်ဆက်ပေးမှုကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီမုန့်သည် ၎င်းငွေများကို လက်ထဲတွင် ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ရောလျက် ပြောလိုက်သည်။ "အမေ၊ သမီး သေချာပေါက် စာကို ကြိုးကြိုးစားစား သင်ယူပါ့မယ်။"

ထို့နောက် ဖုန့်ယန်ဝမ်သည် မှတ်စုစာအုပ်အသေးလေးတစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ "ဒါကို ဟန်လင်လင်ကို ပေးလိုက်ပါ။ အမေကိုယ်တိုင် လက်ရေးနဲ့ အကုန်ကူးပေးထားတာ၊ ဒါက သူမအတွက် အထောက်အကူဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။ သမီး သူတို့ဆီကို အမြဲတမ်း သွားပြီး စာပြန်နွှေးနေတာက သူတို့အတွက် နည်းနည်း အနှောင့်အယှက်တောင် ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ ဒါနဲ့ သမီးရဲ့ စာပြန်နွှေးတဲ့ အခြေအနေရော ဘယ်လိုလဲ။"

ရွှီမုန့်သည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူမသည် ပိုအာရုံစိုက်နိုင်လာပြီဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏ စာပြန်နွှေးမှု အရှိန်အဟုန်မှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူမ၏ တစ်ကျော့ပြန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာမှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ သူမ၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းမှာလည်း သိသာစွာ တိုးတက်လာပုံရသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် သူမ၏ ဦးနှောက်သည် အသက်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်အရွယ်၏ ထက်မြက်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုကမူ ဘဝတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသူတစ်ဦး၏ အသိဉာဏ်မှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ အချို့သော ပုစ္ဆာများကို သူမအနေဖြင့် လွယ်ကူစွာပင် ဖြေရှင်းနိုင်သည်။ သူမသည် တစ်ညတာအတွင်း ဉာဏ်ကြီးရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာသည်ဟု မဆိုလိုသော်လည်း ယခင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူမ၏ အမှတ်များသည် အမှန်ပင် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီမုန့်သည် ရှီကျားလမ်းကြားရှိ ဟန်မိသားစု နေအိမ်သို့ နောက်ထပ်တစ်ခေါက် သွားရောက်ခဲ့ပြန်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟန်လင်လင်သည်လည်း ကျောင်းအပ်ပြီးနောက် နေအိမ်သို့ လတ်တလောတွင်မှ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီမုန့်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် သူမသည် အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့ပြီး စွင်းမြောင်၏ နေအိမ်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ချက်ချင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် စတင်ပြောဆိုလာတော့သည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူတို့နှစ်ဦးသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြသော်လည်း စာမေးပွဲအတွက် စာကျက်ခြင်း၌သာ အာရုံနစ်မြုပ်နေခဲ့ကြသဖြင့် စွင်းမြောင်၏ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ ရွှီမုန့်အား အတင်းအဖျင်း ပြောရန် လုံးဝမေ့လျော့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူမ အမေရဲ့ မျက်နှာပျက်သွားတဲ့ အမူအရာက ဘယ်လောက်တောင် ဆိုးလဲဆိုတာ နင် သိမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ့ဦးလေးက သူမကို အဲ့ဒီလိုမျိုး အရှက်ခွဲလိုက်တော့ အခုဆို သူတို့က သူမကို မီးဖိုချောင်မှာ ဆက်ပြီး အလုပ်လုပ်ခိုင်းဖို့တောင် မခိုင်းရဲကြတော့ဘူး။ တကယ်လို့ သူမက အစားအစာတွေထဲမှာ အဆိပ်ခတ်ပြီး ငါတို့ကို ကလဲ့စားချေဖို့ ကြိုးစားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

ထိုနေ့က အစ်မလီသည် အသားများကို ယူဆောင်ခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံရန် ခေါင်းမာစွာ ငြင်းဆန်ခဲ့သဖြင့် အဆုံးစွန်၌ ဟန်ချန်ကသာ ကြားဝင်ဖျန်ဖြေ၍ အခြေအနေကို ပြေလည်အောင် ဖြေရှင်းပေးခဲ့ရသည်။

စွင်းမြောင်သည် ဟန်ချန်နှင့် ယခုကဲ့သို့ မရေမရာသော နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေရန် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မလိုလားသော်လည်း ဟန်မိသားစုအတွင်း၌ သူမအား ကူညီနိုင်မည့်သူမှာ သူတစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။

••••

အဆင့် (၃) အစားအစာများ ဆိုသည်မှာ တရုတ်နိုင်ငံ၏ စီမံကိန်းစီးပွားရေးခေတ်နှင့် ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအတွင်း ကျောင်းများ သို့မဟုတ် လုပ်ငန်းခွင် မီးဖိုချောင်များတွင် ထောက်ပံ့ပေးသော အနိမ့်ဆုံးအဆင့် အစားအသောက် ရွေးချယ်ခွင့်ကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်သည်။ အစားအစာများကို ပုံမှန်အားဖြင့် အဆင့် (၁)၊ အဆင့် (၂) နှင့် အဆင့် (၃) ဟူ၍ ခွဲခြားထားပြီး အဆင့် (၁) မှာ ဈေးအကြီးဆုံးနှင့် အာဟာရအမျှတဆုံး ဖြစ်ကာ အဆင့် (၃) မှာမူ ဆီ သို့မဟုတ် ပရိုတင်းဓာတ် လုံးဝမပါသလောက်ဖြစ်သော ရာသီပေါ် ဟင်းသီးဟင်းရွက် သက်သက်မျှသာ ပါဝင်သည့် ဈေးအသက်သာဆုံးနှင့် အခြေခံအကျဆုံး အစားအစာ ဖြစ်သည်။