အခန်း ၄၈

၉၀ ခုနှစ် လမ်းကြားထဲက အလှပဂေးလေး

အပိုင်း ၄၈

စွင်းမြောင်၏ စိတ်ထဲတွင် မလိုလားသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ မိဘများ ငှားရမ်းထားသော နေရာကို သူမ သွားကြည့်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ၎င်းက အဆင့်အတန်း အနည်းငယ် လျော့ကျသွားရုံမျှမကဘဲ ကြီးမားလှသော ကွာခြားချက်ကြီး ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် ရှေ့ဘက်ခြံဝင်းသို့ လျှောက်လှမ်းလာစဉ်တွင် လူတစ်ဦးက သူမ၏ နာမည်ကို လှမ်း၍ ခေါ်လိုက်သည်။ "စွင်းမြောင်။"

သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူမှာ ဟန်ချန် ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် သူရှိရာဘက်သို့ အသာအယာ ဖျတ်ခနဲ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ဟန်ချန် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ အခုလေးတင် ဦးလေးနဲ့ သွားပြီး စကားပြောခဲ့သေးတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူက အိမ်တွင်းရေး ကိစ္စရပ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ရင် ဒုတိယမရီးကပဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချတာလို့ ပြောတယ်။ ငါပြောတာကို မင်း နားလည်ရဲ့လား။"

သူမအား မကူညီလို၍ မဟုတ်ဘဲ အဘိုးအို ကိုယ်တိုင်ပင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုလိုသည့် ကိစ္စရပ်တွင် မိမိက ဇွတ်အတင်း ကြားဝင်ပါက မိသားစုဝင်များက သူ့အပေါ် ပိုစိတ်ပျက်လာကြရုံသာ ရှိလိမ့်မည်။ သူက စွင်းမြောင်အနေဖြင့် နားလည်ပေးရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်၊ သူသည်လည်း အလွန်ပင် အကျပ်ရိုက်ရသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဟန်ကျိမင်သည် စိတ်အလိုလိုက်၍ ပြုမူနိုင်ကာ လူတိုင်း၏ ခံစားချက်ကို လျစ်လျူရှုနိုင်သော်လည်း ဟန်ချန်ကမူ ထိုသို့ မပြုလုပ်နိုင်ပေ။

ယခုကဲ့သို့ သူ့ကိုယ်သူ အားနည်းကြောင်း ပြသမှုက စွင်းမြောင်အား ပို၍ပင် စိတ်မရှည် ဖြစ်လာစေသည်။ သူမအနေဖြင့် ဤစကားများကို ဘာဖြစ်လို့ နားထောင်နေရမည်နည်း။

ဤအချက်မှာ ဟန်ချန်သည် အမှန်တကယ်တော့ အဘိုးအိုဟန်၏ တိုက်ရိုက်သွေးသား တော်စပ်သူမဟုတ်ဘဲ နောင်တစ်ချိန်တွင် ပုံမှန်လစာတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ ရပ်တည်ရမည့်သူ ဖြစ်ကြောင်းကို ထင်ရှားစေသည်။ သူမသည် တစ်ဘဝလုံး အခြားသူများထက် သာလွန်သော ဘဝကိုသာ တစိုက်မတ်မတ် လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး သူမ၏ အကြီးမားဆုံးသော အိပ်မက်မှာ ဤခြံဝင်းကြီးအတွင်းရှိ အထက်တန်းလွှာ မိသားစုဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဟန်ချန်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမကို သဘောကျခဲ့ကြောင်း သူမ သိရှိသော်လည်း မည်သို့ပင် ကြည့်စေကာမူ ဟန်ချန်သည် အရည်အချင်း သို့မဟုတ် ဆွဲဆောင်မှုအပိုင်းတွင် ဟန်ကျိမင်ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။ သို့သော် ဟန်ကျိမင်ကမူ သူမအပေါ် လုံးဝစိတ်ဝင်စားခြင်းမရှိဘဲ ရွှီမုန့်ဟူသော ထိုမိန်းကလေးကိုသာ အသည်းအသန် သဘောကျနေခဲ့သည်။ သူမ ၎င်းကို လက်မခံနိုင်ပါ။ သူမက ချောမောလှပနေရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ မိသားစုနောက်ခံ အဆင့်အတန်းအရ ကြည့်လျှင် သူမသည် ရွှီမုန့်အောက် မည်သည့်နေရာတွင် နိမ့်ကျနေသနည်း။

သူမသည် ဟန်ချန်နှင့် တွဲဖက်ရုံမျှဖြင့် မတင်းတိမ်နိုင်ပေ။

ဟန်ကျိမင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဟန်ချန်သည် မိသားစုနောက်ခံ၊ ရုပ်ရည်၊ လူမှုရေးအဆင့်အတန်း အစရှိသည့် ကဏ္ဍစုံတွင် နိမ့်ကျလွန်းလှသည်။

ဟန်ကျိမင်နှင့် လက်တွဲရခြင်းက ဟန်မိသားစု ခြံ၀င်း၏ နောင်အနာဂတ် သခင်မတစ်ဦး ဖြစ်လာခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ သို့သော် ဟန်ချန်နှင့် လက်တွဲရခြင်းကမူ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော ဆွေမျိုးတစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်ခွင့်ရရုံမျှသာ ရှိလိမ့်မည်။

ဆွေမျိုးတစ်ဦးက မည်မျှပင် ကောင်းမွန်စေကာမူ မိမိ၏ မိဘအရင်းအချာကဲ့သို့ ဖြစ်မလာနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူမက သူ့အား ပြန်တုံ့ပြန်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ဟန်ချန်သည် ဝမ်းမြောက်သွားပုံရပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် စတင်ပြောဆိုလာတော့သည်။ "ဦးလေးက အဆက်အသွယ်တွေသုံးပြီး ငါ့ကို အကောက်ခွန်ဌာနမှာ အလုပ်တစ်ခု ရှာပေးတယ်။ နောက်ဆို ငါ့ဘာသာရပ်တည်နိုင်တော့မှာပါ။ သူက ငါ့အတွက် တိုက်ခန်းတစ်ခန်းတောင် ဝယ်ပေးထားသေးတယ်။ ငါ သူ့ရဲ့ သဘောထားကို မေးကြည့်တော့ အခုအိမ်မှာ လူတွေအများကြီး ရှိနေတာကြောင့် နောက်ကြရင် ငါ အပြင်ထွက်နေချင်လားဆိုတာက ငါ့သဘောပဲတဲ့။ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နေရာမှာ နေရရင် ပိုပြီး လွတ်လပ်ခွင့်ရတာပေါ့။"

ဟန်မိသားစုသည် နှစ်ပေါင်းရာချီသော အမွေအနှစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဂုဏ်သရေရှိ မျိုးနွယ်စုကြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကွန်မြူနစ်လှုပ်ရှားမှုတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြပြီး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများအတွက် မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးကို လှူဒါန်းခဲ့ကြသည်။ လွတ်မြောက်ရေးကာလသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်မူ သူတို့၌ ဘာမျှမကျန်ရှိတော့လောက်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

လက်ရှိတွင် ဟန်မိသားစုသည် အစိုးရ၏ အကျိုးခံစားခွင့် အမြောက်အမြားကို ရရှိနေပုံရသော်လည်း အမှန်မှာ အတိတ်ကာလက သူတို့၏ ပေးဆပ်ခဲ့ရမှုများသည် ယခုထက်မက ပိုများပြားလှသည်။

ယခင်က အဘိုးအိုသည် စာအုပ်အမြောက်အမြားကို ဘာသာပြန်ဆိုခဲ့ဖူးပြီး ထိုစာအုပ်များ၏ မူပိုင်ခွင့် ဝင်ငွေများသည်ပင် ကြီးမားလှသော စီးပွားရေးအရင်းအမြစ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် မိသားစုအတွင်းရှိ ကလေးတစ်ဦးချင်းစီ အရွယ်ရောက်လာသည့်အခါတိုင်း အဘိုးအိုသည် သူတို့အတွက် နေအိမ်တစ်လုံးစီ ဝယ်ယူပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အစဉ်အလာကြီးမားသော မိသားစုများ၏ အမြင်တွင်မူ ၎င်းက ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်၊ မိသားစုအသစ်တစ်ခု တည်ထောင်ခြင်းသည် သဘာဝအတိုင်းပင် ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုကို ရရှိခြင်းဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ယနေ့ခေတ် ဟန်မိသားစုသည် လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ်တစ်ခုက အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်သည့်တိုင်အောင် ဟန်ပေါ်ယွမ်၊ ဟန်ရှုပင်း၊ ဟန်ကျိမင် သို့မဟုတ် အိမ်ထောင်ရက်သားကျ၍ အခြားသူထံ ရောက်သွားကြသည့် သမီး အဆက်အနွယ်များပါမကျန် လူတိုင်းသည် အရွယ်ရောက်ချိန်တွင် မိသားစုထံမှ လက်ဆောင်တစ်ခုစီ ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဟန်ချန်သည်လည်း မိသားစုဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်နှင့်အညီ သဘာဝအတိုင်းပင် သူ၏ ဝေစုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိသားစုအတွင်း ကလေးများနှင့် လူငယ်အမြောက်အမြား ရှိနေသဖြင့် ဟန်ချန်သည် အလွန်အမင်း မမျှော်လင့်ရဲခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ တိုက်ခန်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုစာချုပ်ကို အမှန်တကယ် ရရှိခဲ့ချိန်တွင်မူ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်ခဲ့ရသည်။

တဲရှန့်လမ်းအနီးတွင် တည်ရှိပြီး ၁၈၀ စတုရန်းမီတာ ကျယ်ဝန်းသော ထိုနေရာသည် ၆၀၊ ၇၀၊ ၈၀ သို့မဟုတ် ၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအတွင်း လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ပျမ်းမျှလူနေမှုနေရာ အလွန်အမင်း ကျဉ်းမြောင်းလှသော ခေတ်အခါအရ ကြည့်လျှင် ရှားပါးလှသော ဇိမ်ခံမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

စွင်းမြောင်သည် သူမ၏ အနားတွင် သူ၏ တတွတ်တွတ် ပြောဆိုနေသံများကို နားထောင်ရင်း ရုတ်တရက် စိတ်တိုလာခဲ့သည်။ သူ တိုက်ခန်းတစ်ခန်း ပိုင်ဆိုင်ထားတော့ရော ဘာဖြစ်သနည်း။ အပြင်ဘက်ရှိ ထိုအဆောက်အဦးများကို ငွေရှိသူ မည်သူမဆို ဝယ်ယူနိုင်သည်။ ဤနေရာထက် ပို၍ ဂုဏ်သရေရှိမည့် နေရာမျိုး ဘယ်မှာရှိနိုင်မည်နည်း။ တစ်ချိန်က မင်းညီမင်းသားတစ်ပါး၏ စံအိမ်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော ရှီကျားလမ်းကြားရှိ ဤခြံဝင်းထက် သူမ၏ အဆင့်အတန်းကို ပိုပေါ်လွင်စေမည့်အရာ ဘာရှိဦးမည်နည်း။

ဟန်ချန်သည် တကယ့်ကို အဆင့်အတန်းမရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး နံရံတစ်ခုအဖြစ် ပုံသွင်း၍မရနိုင်သော ရွှံ့နွံကဲ့သို့ အသုံးမကျသူ ဖြစ်သည်။

စွင်းမြောင်သည် စိတ်မပါသော အမူအရာဖြင့် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "ဟန်ကျိမင်အတွက် မိသားစုက ဝယ်ပေးထားတဲ့ အိမ်က ဘယ်လောက်အထိ ကြီးလဲဆိုတာ နင် သိရဲ့လား။"

၎င်းသည် ရှီကျားလမ်းကြားနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် တည်ရှိပြီး ချင်မင်းဆက်ခေတ်က ကျော်ကြားလှသော အရာရှိကြီးတစ်ဦး၏ စံအိမ်ဟောင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ခြံဝင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း တည်နေရာနှင့် အကျယ်အဝန်း နှစ်ခုလုံးက ဟန်ချန်၏ တိုက်ခန်းထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။ အပြင်ပန်းတွင် မြင်တွေ့ရသည်က အိမ်တစ်လုံးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ကွယ်ရာတွင် မည်မျှအထိ ရှိနေဦးမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

ဟန်ချန်မှာမူ သူ၏ ပျော်ရွှင်မှု၌သာ နစ်မြုပ်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် စွင်းမြောင်၏ စကားများတွင် စောင်းချိတ်ဆွပေးမှုများ ပါဝင်နေသည်ကို လုံးဝသတိမပြုမိပေ။ "ငါက ဟန်ကျိမင်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်လို့ရမှာလဲ။ သူက သားအရင်းဖြစ်တဲ့အပြင် အသက်ကြီးမှ ရတဲ့ သားထွေးလေးလည်း ဖြစ်တာကိုး။ နောက်ဆို ငါ့ဦးလေးရဲ့ အမွေအားလုံးက သူပဲ ရမှာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ဦးလေးက ငါ့အပေါ်လည်း ကောင်းပါတယ်။ သူက ငါ့ကို ချက်ချင်း ပြောင်းနေချင်လားလို့တောင် မေးသေးတယ်။ ပြောင်းနေမယ်ဆိုရင် ပြုပြင်မွမ်းမံစရိတ်ကို သူ စိုက်ထုတ်ပေးမယ်တဲ့။ ဒါပေမယ့် အခု ငါ အလုပ်ရနေပြီဆိုတော့ ငါ့ဘာသာပဲ စီမံချင်တယ်လို့ သူ့ကို ပြောရမယ်။ စွင်းမြောင်၊ မင်း ငါပြောတာကို နားထောင်နေရဲ့လား။"

သူမ၏ စိတ်အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို သူ သတိပြုမိသော်လည်း သူမ အဘယ်ကြောင့် စိတ်ဆိုးနေရသည်ကိုမူ အကြောင်းရင်း ရှာမရ ဖြစ်နေသည်။

သူ ကြွားဝါနေမိသောကြောင့်လား။

သူသည် ထိုသို့ လုံးဝ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

မိမိ၌ ယခုအခါ ကိုယ်ပိုင်နေရာတစ်ခု ရှိလာပြီဖြစ်၍ သူမအား လိုက်လံပိုးပန်းရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ စွင်းမြောင်၏ အမြင်တွင်မူ သူ၏ စကားများသည် ကြွားဝါခြင်းအသွင် ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ဒုက္ခရောက်နေသူကို ပို၍ နှိမ်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရစေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဟန်ချန်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားခဲ့ရသည်။ စွင်းမြောင် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေရခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ။ "တကယ်တော့ မင်းမိဘတွေရဲ့ ကိစ္စက... မင်းနဲ့ တိုက်ရိုက် ဘာမှမပတ်သက်ပါဘူး။"

"အင်း။"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ စိတ်ဆိုးသွားတာလား။"

"မဆိုးပါဘူး။"

"စွင်းမြောင်၊ မင်း ငါ့ကို ကြွားနေတယ်လို့ ထင်သွားတာလား။ ငါ အဲ့ဒီလိုမျိုး လုံးဝမရည်ရွယ်ပါဘူး။ ငါ တကယ်ပဲ ဝမ်းသာလို့ စကားပြောဖော် ရှာလိုက်မိတာပါ။"

"အင်း... ရှင် ပျော်ရင် ပြီးတာပါပဲ။"

စွင်းမြောင်သည် သူ့အား ထပ်၍ တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်လိုတော့ပေ။ သူမသည် စကားတစ်ခွန်းကိုသာ ပြောသွားခဲ့ပြီး တံခါးဝရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။ "ကျွန်မ ပစ္စည်းသွားသိမ်းရဦးမယ်။ နောက်မှပဲ အဆက်အသွယ် လုပ်တော့မယ်။"

ဤမျှအထိ သေးသိမ်လှသော ရည်မှန်းချက်မျိုးပါလား။ တိုက်ခန်းတစ်ခန်းကြောင့်နှင့် ယခုမျှအထိ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားနေရသည်။

သူသည် အဘိုးဟန်၏ သားအရင်းတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် ဟန်မိသားစု၏ သွေးသားများပင် ဖြစ်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

သူ့အနေဖြင့် ဟန်ကျိမင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မတွေးတောခဲ့ဖူးတာလား။ အနည်းငယ်မျှပင် မရှိခဲ့သည်လား။

....

အထုပ်အပိုးတွေ အကုန်လုံးနီးပါး သိမ်းဆည်းပြီးခါမှပဲ စွင်းမြောင်တစ်ယောက် သူမအမေ ပြန်လာတာကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

သူမက ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို အမုန်းဆုံး ဖြစ်သည်။ လုပ်စရာကိုင်စရာ ရှိချိန်ဆို ဘယ်သူ့ကိုမှ ရှာမတွေ့ဘဲ အလုပ်တွေ ပြီးသွားတဲ့အခါမှသာ လူတိုင်းက တန်းစီပြီး ရောက်လာတတ်ကြသည်။

အစ်မလီက ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် အခန်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာစဉ် ပထမဆုံး ကြားလိုက်ရသည်က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ မေးနေသည့် စွင်းတဖူ၏ အသံပင် ဖြစ်သည်။ "ဘာဖြစ်တာလဲ။ သူတို့က မင်းနောက်ကို ဘာလို့ ထပ်လိုက်နေကြပြန်တာလဲ။"

"သွားပြီ၊ အကုန်သွားပြီ။" အစ်မလီက ကုတင်စောင်းတွင် ပုံလျက်သား ဝင်ထိုင်ရင်း ညည်းတွားလိုက်သည်။ "ကျန်းဟွေ့ချီက ငါ့ကို လျော်ကြေးပေးဖို့ တောင်းဆိုနေတယ်။"

"အသားနည်းနည်းလေးပဲဟာကို မဟုတ်ဘူးလား။ အေးလေ၊ ဒီကိစ္စမှာ ငါတို့ဘက်က မှားတာ မှန်ပေမယ့် မင်းက အယောင်ပြရုံလောက်ပဲ လျော်ကြေး နည်းနည်းပေးလိုက်လို့ ရတာပဲ။ သူမ တကယ်လိုချင်တာက မင်းဘက်က အလျှော့ပေးတဲ့ အမူအရာပြဖို့ပဲလေ။"

အစ်မလီက အမှန်အတိုင်းပြောဖို့ ဘယ်လိုလုပ် ရဲပါ့မည်နည်း။

သူမက ဖဲကစားရတာကို ဝါသနာပါသည်။ အစပိုင်းတွင် အပျော်သဘော ငွေအနည်းငယ်ဖြင့်သာ ကစားခဲ့သော်လည်း စွဲလမ်းသွားသည့်အခါတွင်မူ တစ်ခါတစ်ရံ မာဂျောင်ကို တစ်ညလုံး ထိုင်ကစားတတ်လာသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ရှုံးကြေးများက ပုံလာခဲ့တော့သည်။ သူမမိသားစု၏ ငွေကြေးက ထိုအပေါက်ကို မဖာနိုင်တော့သည့်အခါ ဖဲကစားဖော်များထံမှာပါ အကြွေးများ တင်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူမက အိမ်တွင်းပစ္စည်း ဝယ်ယူရေးကိစ္စအပေါ် မျက်စိကျလာခဲ့တော့သည်။

ကျန်းဟွေ့ချီက စာရင်းများကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ အစ်မလီက အိမ်ထဲမှ ဟင်းချက်စရာများနှင့် မုန့်များကို ခိုးယူနေရုံတင်မကဘဲ ရိက္ခာဝယ်ယူရေးတစ်ခုတည်းမှတင် ငွေအမြောက်အမြားကို ခိုးထုတ်ထားကြောင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပို၍ဆိုးဝါးလာခဲ့သည်။

ဟန်မိသားစုက ငတုံးငအများ မဟုတ်ကြပေ။ ရိက္ခာများ ပြန်ဖြည့်ရန် မည်မျှကုန်ကျသင့်သည်ကို သူတို့ အကြမ်းဖျင်း သိကြသည်။ သို့သော် လကုန်သည့်အခါ အစ်မလီ တင်ပြလာသည့် ပြန်အမ်းငွေတောင်းခံလွှာမှာ သာမန်လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဝယ်ယူသည်ထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆခန့် ပိုများနေခဲ့သည်။ သူမက သူမကိုယ်သူမ လိမ္မာပါးနပ်လှသဖြင့် အမိဖမ်းခံရမည်မဟုတ်ဟုပင် ထင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းဟွေ့ချီက ဝယ်ယူရေးမှတ်တမ်းအားလုံးကို ထုတ်စစ်လိုက်သည်။ ပမာဏများက သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းနေရုံတင်မကဘဲ တစ်ခုချင်းစီ၏ ဈေးနှုန်းများကလည်း ပြဿနာရှိနေသည်။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးက ဈေးထဲတွင် လိုက်မေးကြည့်ရုံ သို့မဟုတ် ကျွမ်းကျင်သည့် အဝယ်တော်တစ်ဦးကို တိုင်ပင်ကြည့်ရုံဖြင့် အလွယ်တကူ စိစစ်နိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။

အစ်မလီကိုယ်တိုင်ပင် ငွေပမာဏ မည်မျှအထိ ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်ကို အတိအကျ မပြောနိုင်တော့ပေ။

ဟန်မိသားစုက သူမကို ရွေးချယ်ခွင့်ပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍ ငွေပြန်မပေးလျှင် ရဲတိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ပင်စင်ခံစားခွင့် ဆုံးရှုံးရခြင်းက အသေးအဖွဲအကျိုးဆက်သာ ရှိသေးပြီး အခြေအနေ ဆိုးရွားသွားပါက သူမ ထောင်ထဲပင် ရောက်သွားနိုင်သည်။

အစ်မလီက ပြန်ရောက်ရောက်လာချင်းမှာပင် စွင်းတဖူကို ဖက်ထားပြီး ထိုကိစ္စကို ပျာပျာသလဲ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးနေခဲ့သည်။

အားလုံးကို ကြားသိပြီးနောက် စွင်းတဖူမှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။ အလုပ်ပြုတ်သွားခြင်းကပင် သူ့အတွက် လက်ခံရခက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူက အကောင်းဘက်ကနေ တွေးကြည့်ရန် ကြိုးစားခဲ့သေးသည်။ စောစောပင်စင်ယူရတာလည်း မဆိုးပါဘူးပေါ့။ စောစောပင်စင်ယူခြင်းက ငွေကို ပိုစောစောရရှိပြီး ဘဝကို နောက်ထပ်နှစ်အနည်းငယ်လောက် ပိုပြီး ပျော်ပျော်ပါးပါး ဖြတ်သန်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူ့ဇနီးက ငွေများကို အလွဲသုံးစားလုပ်ထားပြီး ပမာဏကလည်း တော်တော်များကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ မျက်စိလည်သွားခဲ့ရသည်။ အတူအိပ်အတူစားနေသည့် လင်မယားချင်း ဖြစ်ပါလျက်နှင့် သူ ဘာတစ်ခုမှ မသိခဲ့ရပေ။

ယခု အခြေအနေက ဒီအထိ ရောက်သွားပြီဖြစ်ရာ အဘိုးအိုက သူ့အပေါ် မည်သို့ထင်မြင်တော့မည်နည်း။ ကျန်ရှိနေသေးသမျှ စေတနာများအကုန်လုံး လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားတော့မည်။

အလုပ်ပြုတ်တာက ဘာမှမဟုတ်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလို အသေးအဖွဲ့ကိစ္စလေးနှင့် သူ့ကို စောစောပင်စင်ပေးလိုက်တာက ဟန်မိသားစုက သူ့အပေါ် ကျေးဇူးကြွေးတင်သွားသလို ဖြစ်နေ၍ဖြစ်သည်။

"မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို လုပ်ရဲတာလဲ။ ငွေဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာတောင် မင်း စိတ်ထဲမှာ အကြမ်းဖျင်း မသိဘူးလား။"

"ကျွန်မမှ စာရင်းမတွက်တတ်တာ။" တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူမ တကယ်ကို မပြောနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒါဆို ငွေတွေက ဘယ်မှာလဲ။" စွင်းတဖူ၏ လက်များက အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။ ကျန်းဟွေ့ချီ ဒီလောက်အထိ ဒေါသထွက်နေသည်ဆိုလျှင် ပမာဏက နည်းမည်မဟုတ်ပေ။

အစ်မလီသည် နောင်တများ အပြည့်ဖြင့် ကုတင်ဘောင်ပေါ်တွင် မှိုင်တိုင်စွာ ထိုင်နေခဲ့သည်။

စွင်းတဖူက သူ့ဇနီးကို ကြည့်ပြီး ဆွံ့အလွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ "မင်း ငွေတွေကို အဲ့ဒီလောက်တောင် သုံးပစ်လိုက်တာလား၊ အခုကြတော့ ပြန်တောင် မလျော်နိုင်တော့ဘူးပေါ့။"

သူ့၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် အောင့်တောင့်တောင့် ဝေဒနာတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး လင်မယားနှစ်ယောက်က ဝန်ထမ်း ထမင်းစားဆောင်တွင် စားသောက်ပြီး ဝန်ထမ်းအိမ်ရာတွင် နေထိုင်ကာ ရေခ၊ မီးခ၊ ဂတ်စ်ခ တစ်ပြားမှ ပေးစရာမလိုခဲ့ပေ။ အလွန်ဆုံးရှိမှ အလိုလိုက်ထားရသည့် သမီးဖြစ်သူကသာ ငွေနည်းနည်း ပိုသုံးတတ်ခြင်းဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် စွင်းမြောင်ကလည်း ဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ လိုက်စားလာခဲ့သော်လည်း သူမကို နုနုနယ်နယ် မွေးမြူထားခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့ဇနီးကလည်း အလိုလိုက်ထားသည်။ သူမက ငယ်ငယ်ကတည်းက မီးဖိုချောင်နောက်ဖေးမှ အစားအစာများကို ခိုးစားတတ်သည်၊ အစပိုင်းတွင် ကြက်ဥပေါင်း တစ်ခွက်မျှသာဖြစ်သော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုများလာခဲ့သည်။

စွင်းမြောင်ကိုယ်တိုင်ပင် သူမကိုယ်သူမ လူစိမ်းတစ်ယောက်လို သဘောမထားတော့ဘဲ မီးဖိုချောင်နောက်ဖေးသို့ ပို၍ခဏခဏ သွားလာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ကတည်းကပင် သူက မကောင်းသည့်ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်တော့မည်ကို ရိပ်မိခဲ့သင့်သည်။

သို့သော် သူ့ဇနီးက မည်သည့်အခါမျှ အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်မည့်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူမက အမြဲတမ်း ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးဟုသာ ထင်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ အစားအသောက်ကြောင့်ပင် အားလုံးက ပေါ်သွားခဲ့ရသည်။ အစပြုခဲ့တာက မုန့်တစ်ပွဲမှ ဖြစ်သည်။ ဟန်လင်လင်က ထိုမုန့်များကို စားပြီးနောက် တကယ်ပဲ နေမကောင်းဖြစ်ကာ ဆေးရုံတက်ခဲ့ရသည်။ ကျန်းဟွေ့ချီကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တောင်းပန်လိုက်ရုံဖြင့် ပြေလည်သွားနိုင်သည့် ကိစ္စက ယခုအခါတွင်မူ ဒီအခြေအနေအထိ ဆွဲဆန့်သွားခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။

"ငါတို့လစာက အစကတည်းက မြင့်တာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ဆီမှာ ငွေဘယ်လောက်များ စုမိထားနိုင်မှာလဲ။"

••••

ကွန်မြူနစ်လှုပ်ရှားမှုမှာ တရုတ်ဘာသာစကား "ကုန်းချန်" ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံကို ၁၉၄၉ ခုနှစ်တွင် မထူထောင်မီနှင့် ထူထောင်ပြီးစ ကာလများအတွင်း အထူးသဖြင့် မျိုးရိုးမြင့် မိသားစုကြီးများနှင့် အထက်တန်းလွှာများမှ ပုဂ္ဂိုလ်များသည် တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီနှင့် ပူးပေါင်းလျက် စစ်ရေးအင်အား အစရှိသည့် တော်လှန်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်များကို ပံ့ပိုးရန်အတွက် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်မြေယာနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို လှူဒါန်းခဲ့ကြသော ကာလကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုလုပ်ရပ်များသည် ခေတ်သစ်ဝါဒအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် ပေးဆပ်မှုကို ပြသခြင်းဟု မှတ်ယူကြသည်။