အခန်း ၃၇၉

အပိုင်း(၄၇၉)

အောင်ပွဲခံပွဲကြီး ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချည်နှောင်ထားသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အများစုသည် ထွက်ပြေးသွားကြသည်၊ သို့မဟုတ်ပါကလည်း ကြောက်ရွံ့စွာ တုန်ယင်နေကြသည်။ တေးဂီတပညာရှင်များသည်လည်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သူတို့၏ တူရိယာများကို ကိုင်တွယ်ရန်ပင် အကြောသေနေကြ၏။ ဧည့်သည်များသည် အစားအစာများကို မေ့လျော့ကာ အချင်းချင်း တီးတိုးရေရွတ်ရုံသာ တတ်နိုင်ကြပြီး ဒါဂျီ ကမူ စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဒေါသတကြီးဖြင့် လက်သီးများကို ဆုပ်ထားသည်။

ဒါကာတာက ကီရို ထံသို့ လျှောက်လာပြီး သူ၏ လက်ထဲမှ သူတော်စင် ၏ စာကို ဆွဲယူလိုက်၏။ သူက တစ်ခေါက် ဖတ်လိုက်၏။ သူ ခါးကို ဆန့်လိုက်ကာ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ဖတ်လိုက်သည်။

သူက စက္ကူကို ကီရို ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်ရိုက်ထည့်လိုက်၏။

"ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်း သူတို့ကို ငါတို့ရဲ့ အင်အား အပြည့်အဝနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ်... ငါတို့မှာ သုံးနိုင်သမျှ အရာအားလုံးပဲ... သူတို့ကို မြေမှုန့်ဖြစ်သွားတဲ့အထိ ချေမှုန်းပစ်လိုက်..."

နောက်ဆုံးတွင် သူက အစေခံများကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တွေကို သွားပြောလိုက်၊ အဲဒီ သံချပ်ကာ အသစ်တွေကို ဒီနေ့အတွင်း အပြီးလုပ်ဖို့ ငါ လိုတယ်လို့... ကုန်ကျစရိတ်ကို ငါတို့ မနှမြောဘူး..."

အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော အစေခံက ကြောက်ရွံ့စွာ မေးလိုက်၏။

"ကျွန်တော်တို့ အစုံဘယ်လောက် ပြင်ဆင်ရမလဲ အရှင်မင်းကြီး..."

"နှစ်စုံ..."

ဘုရင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ငါ့သား တစ်ယောက်အတွက် တစ်စုံစီပဲ... ငါတို့ ဒီကို ရောက်ကတည်းက စုဆောင်းထားခဲ့တဲ့ ရတနာတွေ အကုန်လုံးကို အသုံးခံရမယ် ဆိုရင်တောင် မနက်မိုးလင်းတာနဲ့ အဲဒါတွေ ပြီးနေတာကို ငါ လိုချင်တယ်..."

"နှစ်စုံ မဟုတ်ဘူး..."

ကီရို က ပြင်ပြောလိုက်၏။ သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူကို ပြင်ပြောရန် ခွန်အားများကို ဆွဲယူရင်း မေရာ ၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သုံးစုံ..."

သူမ၏ မီးခိုးရောင် မျက်လုံးများက အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ကျယ်ပြန့်သွား၏။ ဒါကာတာ၏ ဒေါသများက ပေါက်ကွဲလာ၏။ သို့သော်လည်း ကီရိုက မေရာကိုသာ စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မင်း ငါ့နောက်မှာ နေတာကို ငါ ဆက်မလိုချင်တော့ဘူး..."

သူက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"ငါ့ရဲ့ ဘေးမှာ မင်းရှိနေဖို့ ငါ လိုအပ်တယ်..."

"ရှင့်ကို ကျွန်မ နောက်တစ်ခါ စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်တော့ပါဘူး..."

သူမက ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။ သူမက သူ့အတွက် ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်အကျွေး ပြုနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို သူ ပေးနေသည်ဟု ထင်မှတ်နေ၏။ အမှန်တကယ်တော့ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှတော့ သူမကို အလုပ်အကျွေး ပြုရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်၏။

"မင်း ငါ့ကို တစ်ခါမှ စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ခဲ့ပါဘူး..."

သူက ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများ ကြားတွင် သူတော်စင် ၏ စာကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထား၏။ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်၍ မကျရှုံးနိုင်တော့သူမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။

...

မဟူရာ မီးတောက် မြို့တော်၏ တံတိုင်းများ အပြင်ဘက်တွင် အင်ပါယာပိုင် တိမ်ပျံသင်္ဘောကြီးက စောင့်ဆိုင်းနေ၏။

၎င်းသည် ခြေလှမ်းတစ်ရာခန့် ရှည်လျားပြီး ခြေလှမ်းလေးဆယ်ခန့် ကျယ်ဝန်းကာ အထပ်သုံးထပ် ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် တောက်ပနေသော ကျောက်စိမ်းရောင် တိမ်တိုက် အခင်းအကျင်းတစ်ခု အပေါ်တွင် ရပ်နားထား၏။ သင်္ဘော၏ အနောက်ဘက်တွင် အနောက်သို့ လှည့်နေသော အမြောက်များနှင့် တူသည့် အစီအရင် များ ရေးဆွဲထားသော ပြွန်ငါးခုကို တပ်ဆင်ထားသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် အဆင့်မြင့် အရှင်သခင် တစ်ယောက်၏ စွမ်းအားများဖြင့် တုန်ခါနေသော လည်ပတ်နေသည့် လေ မှော်ပစ္စည်း များ ပါဝင်၏။ ၎င်းတို့၏ ပတ်လည်ရှိ အစီအရင် များက အစိမ်းရောင် တောက်ပနေသည်။ ထိုအရာများသည် တွန်းကန်အားအတွက် ဖြစ်ကြောင်းကို ဒရော့စ် အား ခဏတာ မေးမြန်းကြည့်ခြင်းဖြင့် လင်းတုန်း သိရှိခဲ့ရ၏။ ဤသင်္ဘောသည် အင်ပါယာ ၌ ပိုင်ဆိုင်သမျှထဲတွင် အမြန်ဆုံး တိမ်ပျံသင်္ဘော ဖြစ်သည်။

သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်တွင် မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် လေးဆယ့်ရှစ်ယောက် စုရုံးနေကြသည်။ ထို့ပြင် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ဆယ့်ခြောက်ယောက်အနက်မှ ဆယ့်သုံးယောက်လည်း ပါဝင်၏။ အီသန်က လက်ရန်းကို မှီကာ ပြုံးနေသည့် နာရူဆေယာ နှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုနေသည်။

နာရူကွေ့ ကမူ လင်းတုန်း မမှတ်မိသော မျက်နှာဖုံးစွပ် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်မ တစ်ယောက်၊ ထို့နောက် တိမ်တိုက် တူ လမ်းစဉ် မှ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ချွန်မာ တို့နှင့် စကားပြောနေ၏။ စုရုံးနေကြသော အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် များထဲမှ လေးငါးယောက်ခန့်က သီးခြားအုပ်စု တစ်စုအနေဖြင့် မာန်တက်စွာ ရပ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ညဘီး တောင်ကြား တွင် အဆင့်တက်ခဲ့ကြသော အဖွဲ့ဝင်သစ်များ ဖြစ်ရပါမည်။ သူတို့ထဲမှ မည်သူကမျှ ဆံပင်များ အပြည့်အဝ ဖြူမနေသူ မရှိပေ။

မာစီ နှင့် ယီရင်တို့က လင်းတုန်းနှင့်အတူ ရပ်နေကြပြီး အားလုံးက သူတို့၏ စကိုင်းဆွန်း သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားကြ၏။ လင်းတုန်းသည် သူ၏ သံချပ်ကာကို အနည်းငယ် ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ ပြုလုပ်ထားသော်လည်း သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်သာသော အရာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ သံချပ်ကာ၏ အဆက်နေရာ အများအပြားတွင် အစီအရင် မျဉ်းကြောင်းများ စီးဆင်းနေ၏။ ထို့ပြင် သူ၏ ညာဘက် လက်မောင်းရှိ လက်ကောက်ဝတ် အကာနှင့် ခြေသလုံး အကာများကို ဖယ်ရှားထားသဖြင့် သူ၏ အဖြူရောင် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လက်မောင်းက အကာအကွယ်မဲ့ ဖြစ်နေသည်။

လူအုပ်ကြီး၏ ခေါင်းများအပေါ်မှ ကျော်ကြည့်လိုက်ရာ ကပ်ဆီးယပ်စ် နှင့် သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူတို့ သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ရန် လျှောက်လာနေသည်ကို လင်းတုန်း မြင်လိုက်ရသည်။ အီသန်သည် မိသားစု ခေါင်းဆောင်ပိုင်းနှင့် ပြန်လည် အဆင်ပြေသွားသည့်အပေါ် ကပ်ဆီးယပ်စ် က စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဘာက တွန်းအားပေးခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကို သူ သိချင်နေ၏။

သူတို့ အားလုံးသည် သူတို့၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို အတူတကွ ဆွေးနွေးလိုက်ကြသည်။ အင်ပါယာ အရှင် ၏ စွမ်းအားများကို တွန်းအားပေး၍ သူတို့သည် တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ပြေးဝင်သွားပြီး ဘဏ္ဍာတိုက်ဆီသို့ တည့်တည့်သွားကာ အထဲရှိအရာများကို အကုန်ရှင်းလင်းယူဆောင်ပြီး ပြန်လာကြရမည် ဖြစ်၏။ ဆေရှန် တိုင်းပြည် က တစ်ဖက်တွင် အကာအကွယ်တချို့ တည်ဆောက်ထားသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ဟန်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကင်းထောက်များက ၎င်းတို့အားလုံးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာနေ၏။

၎င်းသည် ကြားရသလောက် အန္တရာယ် မများကြောင်း ကပ်ဆီးယပ်စ် က သူတို့ကို အာမခံ ပြောကြားခဲ့သည်။ ဆေရှန် တိုင်းပြည် အနေဖြင့် သူတို့ကဲ့သို့ အင်အားစု တစ်ခုကို လှုပ်ရှားရန် အချိန်ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် သူတို့ဘက်ရှိ အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သော ဘုရင် ကိုယ်တိုင်ကပင် သူတို့၏ များပြားလှသော အရေအတွက်ကြောင့် အရေးနိမ့်သွားမည် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူတို့၌ အဆင့်မြင့် အရှင်သခင် တစ်ယောက်သာ ရှိနေပါက ၎င်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ယခုအခြေအနေအရမူ သူတို့ ဆုံးရှုံးစရာ သိပ်မရှိလှပေ။

လင်းတုန်းက ထိုအရာအားလုံးကို နားလည်ထားသော်လည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ ယီရင် ၏ အသက်က ဤအရာအပေါ်တွင် မူတည်နေ၏။

သူ့အနေဖြင့် တစ်ဖက်သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဆင့်တက်ရန် ကြိုးစားမည်ဟု ရည်ရွယ်ထားသည်။ ယီရင်၏ နားလည်သဘောပေါက်မှု အတွက်မူ တစ်ဖက်တွင် အော်ရာ ၏ ပေါင်းစည်းမှုကို အာရုံခံရန် ပို၍ လွယ်ကူမည်ကို သူ သိထား၏။ သူမ လိုအပ်သော အသိအမြင်ကို ရရှိကောင်း ရရှိနိုင်ပါသည်။ ထို့ပြင် တစ်ဖက်ရှိ အော်ရာ ပေါများသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပုံစံတူ ဖန်တီးနိုင်လောက်အောင် လုံလောက်သော သဘာဝ ရတနာ များကို သူတို့ လုယူနိုင်ကောင်း လုယူနိုင်ပါလိမ့်မည်။

သဲနာရီက လျှောကျကာ ကုန်ဆုံးလာနေ၏။ လင်းတုန်း အနေဖြင့် အခြား လုပ်စရာ ဘာမှ စဉ်းစား၍ မရခဲ့ပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နားလည်သဘောပေါက်မှုဆီသို့ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တွန်းပို့ပေးနိုင်မည်နည်း။

မာစီ က နှုတ်ဆက်လက်ပြကာ အင်ပါယာ အရှင် ဆီသို့ ထွက်သွား၏။ ဤခရီးစဉ်တွင် သူမက လမ်းပြအဖြစ် တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အီသန် နှင့် နာရူဆေယာ တို့က လမ်းပြ လိုက်ပါသူများ အဖြစ် ဆောင်ရွက်နေကြောင်း ကပ်ဆီးယပ်စ် က သူတို့ကို ပြောပြခဲ့၏။

လင်းတုန်းသည် အီသန် ကို နောက်ဆုံး မြင်ခဲ့ရသော နေရာသို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။ ထိုအခါ အာရီလီယပ် မိသားစု မှ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်က သုံးပေခန့် အကွာတွင် ရပ်လျက် သူ့ကို ပြုံးဖြီးဖြီး ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လန့်သွားသဖြင့် လင်းတုန်းက အလိုအလျောက် နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိ၏။

အီသန်က သူ၏ ဝတ်ရုံထဲသို့ နှိုက်ကာ လူတစ်ယောက်၏ ခေါင်းထက် အနည်းငယ် သေးငယ်သော အခိုးအငွေ့များ ထွက်နေသည့် စက်လုံး တစ်ခုကို ဟန်ပါပါဖြင့် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်း၏ မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော အတွင်းပိုင်းတွင် ပုံသဏ္ဌာန်များက လည်ပတ် ပြောင်းလဲနေပုံရ၏။

အာ့ချ်ကျောက်တုံး...

ပြန်လည် ပေါင်းစည်းချင်နေသည့်အလား သူ၏ လက်မောင်းရှိ ဆာလောင်ခြင်း မာဒြာ နှင့် ပဲ့တင်ထပ် တုံ့ပြန်မှုကို လင်းတုန်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် များက အံ့သြတကြီး အာမေဋိတ်သံများ ပြုလုပ်လိုက်ကြပြီး အီသန်၏ ပတ်လည်တွင် လွတ်လပ်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သွားစေရန် ဖယ်ပေးလိုက်ကြ၏။ အမြုတေကြိုး ကို အသက်သွင်းထားခြင်းပင် မရှိသေးပေ။

"ချစ်လှစွာသော ငါ့တပည့်... မင်းအတွက် ဒါကို ရဖို့ ငါ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့ရတယ်ဆိုတာ မင်း သိမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

လူအုပ်ကြီး တစ်ခုလုံး ကြားနိုင်ရန် အီသန် က ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ကြေညာလိုက်၏။

"ငါ ဘယ်လောက်တောင် ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့ ခံခဲ့ရသလဲ... ငါ ဘယ်လောက်ထိ ယုတ်မာတဲ့ အဆင့်ထိ ဆင်းသက်ခဲ့ရသလဲ ဆိုတာတွေကိုပေါ့..."

လင်းတုန်းက ၎င်းကို ယူရန် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း အီသန် က နောက်သို့ ဆွဲလိုက်သည်။

"တကယ်ပါပဲ..."

သူက အော်ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းကင်ဘုံက မင်းဆရာလိုမျိုး ဒီလောက် ရက်ရောပြီး ကိုယ်ကျိုးမဖက်တဲ့ စိတ်ဓာတ် ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့နေ့မှာ ငိုကြွေးခဲ့ရမှာ သေချာတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး မငိုပါနဲ့ ကလေး... အဲဒီအစား ဒီလက်ဆောင်ကို ယူလိုက်ပါ... မင်းသာ တောင်းဆိုမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ခုန်ပေါက်နေတဲ့ နှလုံးသားကိုတောင် မင်းကို လက်ဆောင်ပေးမှာပါဆိုတာ သိထားပေးပါ..."

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူက ခေါင်းကို နိမ့်ချကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး လင်းတုန်းထံသို့ အာခ်ကျောက်တုံး ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

သင်္ဘော၏ အရှေ့ဘက်ရှိ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် များသည် အီသန်၏ လုပ်ရပ်များနှင့် အကျွမ်းတဝင် ရှိနေသည်မှာ သေချာလှသည်။ သူတို့က ခေါင်းယမ်းကာ သူတို့၏ စကားဝိုင်းများဆီသို့ ပြန်သွားကြ၏။ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် များကမူ မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို လုံးဝ မသိကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူတို့ထဲမှ အချို့က လက်ခုပ်တီးကြ၏။ အနည်းငယ်ကမူ လင်းတုန်းကို စပ်စုချင်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ကောက်ရိုးဦးထုပ်အောက်မှ အဝါရောင် မျက်လုံးများ လောင်ကျွမ်းလျက် လက်ရန်းကို မှီနေသော ပိုင်ရိုကကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။ အတိအကျ ပြောရန် ခက်ခဲသော်လည်း ထိုလူက သူ့ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေပုံရသည်။

***