အခန်း ၃၈၇

အပိုင်း(၄၈၇)

ဆေယာသည် တောက်ပနေသော တောင်ပံများနှင့် လက်လက်ထနေသော သက်တံ့ရောင် ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွား၏။ သူမသည် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ရန်သူတစ်ဦးမှ နောက်တစ်ဦးထံသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပြေးလွှားကာ လေထဲတွင်ပင် တိုက်ခိုက်နေလေသည်။ သူတို့က သူမကို မိမိတို့၏ နည်းစနစ်များဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကြသော်လည်း သူမသည် ထိုနေရာတွင် မရှိတော့ဘဲ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်တစ်ခုဆီသို့ ရွေ့လျားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူမ၏ အမြန်နှုန်းနှင့် အာရုံခံစားမှုများအရ အကယ်၍ သူမသာ ဤအတိုင်း ဆက်တိုက်ခိုက်နေမည်ဆိုပါက ရန်သူ ငါးယောက် သို့မဟုတ် ခြောက်ယောက်ခန့်ကို လွယ်ကူစွာ ချုပ်နှောင်ထားနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် အီသန် သည် ကပ်ဆီးယပ်စ် ၏ နောက်ကျောသို့ ဝင်တိုက်မိတော့မည့် လည်ပတ်နေသော ရွှေရောင် စွမ်းအင်ဘောလုံး တစ်လုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဘေးသို့ ပုတ်ချလိုက်၏။

နှစ်ဖက်စလုံးရှိ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် များသည် သွေးထွက်သံယိုမှုများကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရှားကြမည် ဖြစ်သော်လည်း သင်္ဘောပေါ်တွင် မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာမှ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် များစွာ ရှိနေလေသည်။ မတော်တဆမှုများ ဖြစ်ပွားလာနိုင်ပြီး အာကူရာ ချာရတီ အနေဖြင့်လည်း လူအနည်းငယ် သေဆုံးမှုအတွက် မည်သူ့ကိုမျှ အပြစ်တင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် အီသန် သည် ထိုမတော်တဆမှုများကို တားဆီးထားရမည် ဖြစ်၏။ အနည်းဆုံးတော့ သူတော်စင် ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မလာမီ အချိန်အထိပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် သေချာပေါက် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ တပည့်များ သူတို့၏ ကိစ္စများကို ပြီးမြောက်သွားပြီးနောက်တွင် ဖြစ်လေသည်။

ဖစ်ရှာ ဂီရှာ ပြောပြချက်အရ သူမသည် လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က ရွှေအဆင့် အမြုတေကြိုး များမှ အပိုအထွက်နှုန်း ရရှိစေမည့် နည်းလမ်းများကို သူမ၏ ပန်းပဲဖိုတွင် ရှာဖွေလုပ်ဆောင်နေခဲ့သည် ဟုဆို၏။ ဝိညာဉ်ပန်းပဲ ပညာရပ်တွင် အချို့သော နည်းစနစ်များကို အတူတကွ အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုချင်းစီ၏ ပေါင်းလဒ်ထက် ပိုမိုကြီးမားသော ရလဒ်ကို ထုတ်ပေးနိုင်သည်မှာ လူသိများသော အချက်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အလွန် ရှားပါးသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ရာ အားကိုးရန်မူ ခက်ခဲလှပေသည်။

...

ဖစ်ရှာသည် ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုအပေါ် အခြေခံထားသော ပစ်လွှတ်နိုင်သည့် မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုအတွက် စက္ကူပေါ်တွင် အစီအစဉ်တစ်ခု ရေးဆွဲခဲ့၏။ ၎င်းသည် အတွဲတစ်တွဲတည်း မဟုတ်ဘဲ သုံးတွဲစလုံး အတူတကွ အလုပ်လုပ်နိုင်ရန် ဖြစ်လေသည်။

၎င်းသည် သီအိုရီအရသာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိပြီး လက်တွေ့မကျသော်လည်း ပျော်စရာကောင်းသည့် စိတ်ကူးယဉ် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့၏။ အီသန်က ၎င်းကို တွေ့ရှိသွားပြီး လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ရန် မကူညီမီ အချိန်အထိပင် ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ သွေးကြောဆက်ခံမှု အမွေအနှစ်သည် မှန်ကန်သော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များကို ရှာဖွေရာတွင် အဖိုးမဖြတ်နိုင်အောင် အသုံးဝင်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အဆက်အသွယ်များက သူမအတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို ရရှိစေခဲ့သည်။ ရက်သတ္တပတ်ပေါင်းများစွာ စမ်းသပ်ပြီးနောက်တွင်မူ အလုပ်လုပ်နိုင်သော ပုံစံငယ်တစ်ခုကို ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့လေ၏။

အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် အမြုတေကြိုး ခြောက်ခုဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ဖစ်ရှာ ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တစ်ဦးက ချိတ်ဆက်ကာ ဝိညာဉ်မီးတောက် ဖြင့် ဆေးကြောထားသည်။ အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် တစ်ဦးက အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ လခြမ်းနီ ခန်းမဆောင် မှ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တစ်ဦးကို သေလောက်အောင် ထိမှန်စေခဲ့လေသည်။

ထိုသို့သော နည်းလမ်းကို စဉ်းစားမိသည့် ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ သူမမဟုတ်နိုင်သော်လည်း လက်တွေ့ အသုံးချရန် အခက်အခဲများက အလွန် ကြီးမားနေခဲ့သည်ဟု သူမက သူ့ကို ပြောပြခဲ့၏။ ပထမအချက်အနေဖြင့် အမြုတေကြိုး ခြောက်ခုကို ရှာဖွေပြီး ၎င်းတို့ကို အချင်းချင်းသာမက ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ ၏ မာဒြာ၊ အသုံးပြုသူ၏ မာဒြာ တို့နှင့်ပါ ချိတ်ဆက်ရခြင်းက... သာမန် ပစ်လွှတ်နိုင်သည့် မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုကို ဖန်တီးခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ခက်ခဲလေသည်။ ဒုတိယအချက်မှာ လက်နက်သည် ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အလွန် 'ဆူညံ' နေခြင်း ဖြစ်၏။ ရန်သူသည် ၎င်းလာနေသည်ကို ကြိုတင် အာရုံခံမိနိုင်လေသည်။ တတိယအချက်မှာ အမြုတေကြိုး ခြောက်ခုသည် မှော်ပစ္စည်း ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံစံအပေါ် အလွန် ကြီးမားသော ဖိအားကို သက်ရောက်စေသောကြောင့် အကြိမ်အနည်းငယ်သာ အသုံးပြုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းလျှင် သုံးချက်၊ ကံမကောင်းလျှင် တစ်ချက်သာ ပစ်ခတ်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သော သုံးရက်က လင်းတုန်း သည် ဒရော့စ် အနေဖြင့် ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တစ်ဦးအတွက် မည်မျှ လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သောအခါ ဂီရှာ ၏ ပဲ့တင်သံ အမြောက် သည် သူ ပထမဆုံး အာရုံစိုက်ခဲ့သည့် ပရောဂျက်များထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့လေသည်။

သူသည် ကီရို နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ရမည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့၏။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်လာပါက ထို ဒိုင်းလွှား ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်မည့် အရာတစ်ခုကို သူ လိုချင်ခဲ့သည်။

သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် သော့ ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သော အမြောက်သည် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အစိတ်အပိုင်းများဖြင့်သာ အပြည့်အဝ ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ချောမွေ့နေသော အနက်ရောင် အလင်း အရိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရပြီး လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ကိုင်တွယ်အသုံးပြုရန် အလွန် ကြီးမားလှသည်။ ၎င်းသည် လုံးဝန်းကာ သက်ရှိအသွင်အပြင်ရှိပြီး ချွန်ထက်သော အစွန်းများလည်း ပါရှိလေသည်။ ၎င်း၏ ပြောင်းဝမှာ ဟိန်းဟောက်နေသော နဂါးဦးခေါင်းခွံ တစ်ခု၏ ပါးစပ်ပေါက် ဖြစ်ပြီး၊ အနက်ရောင် မာဒြာ များဖြင့် ပြုလုပ်ထားကာ မှောင်မိုက်သော အနီရောင် လှိုင်းတံပိုးများလည်း ပါရှိလေ၏။

၎င်းတို့မှာ မဟူရာ မီးတောက် အသက်မဲ့ ဒြပ်ဝတ္ထု များ ဖြစ်သည်။ မဟူရာ မီးတောက် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုအတွက် စကိုင်းဆွန်းများ၏ ပန်းပဲဖိုကို သူ ဝင်ရောက်ရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူသာ ထိပ်တန်း အယောက်တစ်ရာ စာရင်းဝင် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ပါက ၎င်းကို ယူဆောင်ခွင့် ရခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤအရာသည် ဂီရှာ ၏ ဒုတိယ ပြဿနာအတွက် သူ၏ ဖြေရှင်းချက် ဖြစ်လေသည်။ လာနေသည်ကို ကြိုတင် အာရုံခံရန် လွယ်ကူနေသလား။ သူက သီးခြား နေရာတစ်ခုတွင် သိမ်းထားမည်ဆိုပါက မလွယ်ကူနိုင်တော့ပေ။

ယခု သူ ၎င်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အာရုံခံစားမှုထဲတွင် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ပတ်လည်ရှိ အော်ရာ များသည်လည်း ၎င်းနှင့်အတူ လိုက်ပါ အော်ဟစ်နေကြ၏။

၎င်းသည် နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့် တူလေသည်။

ဆေရှန် ကီရို သည် သူ၏ ဒိုင်းလွှားကို လင်းတုန်း ဘက်သို့ ခြင်္သေ့ပုံစံ မျက်နှာမူကာ မြှောက်လိုက်ပြီး မာဒြာ နှင့် ဝိညာဉ်မီးတောက် များကို အပြည့်အဝ စီးဆင်းစေလိုက်၏။ ဒိုင်းလွှားသည် ချက်ချင်းပင် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်ကို ကာကွယ်ပေးမည့် ခိုင်မာသော မီးခိုးရောင် အမိုးခုံး တစ်ခုအဖြစ် ကျယ်ပြန့်သွားတော့သည်။

ခဏတာမျှ ကမ္ဘာကြီးသည် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။ ထို့နောက် အမြောက်ထဲမှ အဖျက်စွမ်းအားများ မိုးကြိုးပစ်ချသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

လင်းတုန်း၏ ပဲ့တင်သံ အမြောက် ထဲတွင် နည်းစနစ် ခြောက်ခု ပေါင်းစပ်ပါဝင်နေ၏။

အလင်းနှင့် မီး လမ်းစဉ် မှ ရွှေရောင်နေမင်း လှံတံ...

သွေးနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း လမ်းစဉ် မှ နှလုံးသားကို ဆုပ်ကိုင်မည့် လက်သည်း...

တွန်းကန်အားနှင့် မီး လမ်းစဉ် မှ ဖီးနစ်ငှက် တောင်ပံ ပေါက်ကွဲမှု...

ဖျက်ဆီးခြင်း လမ်းစဉ် မှ ပြာမှုန်များ ကျဆင်းခြင်း သံစဉ်...

သေမင်း လမ်းစဉ် မှ သင်္ချိုင်းဂူ အထိအတွေ့...

နှင့် မဟူရာ မီးတောက် လမ်းစဉ် မှ အနက်ရောင် နဂါး အသက်ရှူငွေ့...

တို့ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုနည်းစနစ် အားလုံးမှာ တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ် များဖြစ်ပြီး အားလုံးသည် သေစေနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်ကာ အချင်းချင်းလည်း လိုက်ဖက်ညီကြ၏။ ထို့ပြင် မဟူရာ မီးတောက် လမ်းစဉ် နှင့်လည်း ကိုက်ညီမှု ရှိလေသည်။

နည်းစနစ်များ၏ ပေါင်းစပ်မှုသည် တိုက်ရိုက်ကြည့်ရှုရန် အလွန် တောက်ပလွန်းနေသော်လည်း ဒရော့စ် က လင်းတုန်းကို အိပ်မက် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုတွင် ၎င်း၏ အာနိသင်ကို ပြသခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စုတ်ပြဲနေသော အနီရောင် ဆူးချွန်များမှသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပန်းထွက်လာသော မီးတောက်များအထိ အရောင်အသွေး စုံလင်စွာ ရောယှက်နေပြီး အားလုံးသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အားဖြည့်ပေးရန် ဟန်ချက်ညီစွာ ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်လေ၏။

မာဒြာသည် လင်းတုန်း နှင့် ကီရို ၏ ဒိုင်းလွှား ကြားရှိ ကွာဟချက်ကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့သည်။ နဂါးငွေ့တန်း ဖြတ်သန်းသွားမှုကြောင့် အပူချိန် တက်လာရုံသာရှိသေးသော ကြမ်းပြင်သည် အပြင်ဘက်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ကျောက်တုံးအပိုင်းအစများကို တစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့၏။ အကယ်၍ သူတို့သာ မှားယွင်းသော သဘာဝ ရတနာ များကို ကာကွယ်ထားသည့် အကာအရံများကို ဖောက်ထွင်းမိပါက အားလုံး သေဆုံးရမည်ဖြစ်သော်လည်း သတိထားရန် အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ် သည် ကီရို ၏ ဒိုင်းလွှားကို ဝင်တိုက်သွား၏။ ဝိညာဉ်မီးတောက် ဖြင့် အားဖြည့် ဖန်တီးသူ နည်းစနစ် အကာအရံသည် ဆပ်ပြာပူဖောင်းလေး တစ်ခုအလား ပေါက်ကွဲသွားပြီး ခန်းမဆောင် တစ်လျှောက် ဟိန်းဟောက်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားစေကာ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ကို နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေလောက်သည့် အင်အားဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအရာက လင်းတုန်း မြင်လိုက်ရသည့် အရာများသာ ဖြစ်လေ၏။

အမြောက်သည် ကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အနှစ်သာရများ ကုန်ခမ်းပြီး မပျက်စီးမီ အချိန်အထိ နောက်ထပ် တစ်ချက် သို့မဟုတ် နှစ်ချက်ခန့် ပစ်ခတ်နိုင်သေး၏။

ကီရို ၏ ဒိုင်းလွှားသည် ထိုရိုက်ခတ်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့သလား။ ကီရို ကိုယ်တိုင်ရော ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့သလား။

အကယ်၍ သူသာ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို စောင့်ကြည့်နေပါက အချိန်နှောင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ သူ လျှော့ပေး၍ မရပေ။ မင်းသား အသက်ရှင်နေသေးသည်ဟု သူ ယူဆထားရမည် ဖြစ်၏။

လက်နက်၏ အခြားသော အားနည်းချက်တစ်ခုမှာ ၎င်းကို ပြန်လည်လန်းဆန်းစေရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူရခြင်း ဖြစ်သည်။ အမြုတေကြိုး များသည် လက်နက်အတွင်းရှိ သိုလှောင်ထားသော စွမ်းအင်များထဲမှ စွမ်းအားအသစ်များကို ဆွဲယူရလေသည်။ အခြား တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင်သာဆိုလျှင် သူသည် ထိုစက္ကန့်အနည်းငယ်ကို စောင့်ဆိုင်းနိုင်ကောင်း စောင့်ဆိုင်းနိုင်မည် ဖြစ်၏။

လင်းတုန်းသည် သူ၏ အမြောက်ကို ချထားလိုက်ပြီး ဒုတိယမြောက် တစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ပထမဆုံး ပစ်ခတ်မှုမှ ဖုန်တေများ မကွဲမီမှာပင် သူ၏ ဒုတိယ ပစ်ခတ်မှုသည် လေထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ဤအရာကိုမူ မဟူရာ မီးတောက် အသက်မဲ့ ဒြပ်ဝတ္ထု ဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ ပထမ အမြောက်တွင် သူ အသုံးပြုခဲ့သော ပစ္စည်းများသည် အလွန် ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးလွန်းသဖြင့် မကြာခဏ အသုံးပြုရန် မသင့်လျော်ပေ။ ဤအရာသည် ဂီရှာ ၏ မူလ ပုံစံငယ်ကဲ့သို့ပင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခွံတစ်ခုအတွင်း ဖန်တီးထားသော ကျင့်ကြံခြင်း လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ ရွှေ သံမဏိ ပြားများက အမြုတေကြိုး များ၏ ပိုလျှံနေသော စွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး မှော်သင်္ကေတ များက ၎င်းတို့ကို စုစည်းပေးထား၏။ ဤနည်းစနစ်များသည် ပထမ အစုအဖွဲ့လောက် လိုက်ဖက်ညီမှု မရှိသလို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းလည်း မကြီးမားလှပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ကီရို ကို ပစ်ခတ်လိုက်၏။ ထိုစွမ်းအင်သည် စင်္ကြံလမ်းကို နောက်ထပ် အလင်းရောင် တစ်ချက်နှင့် ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခုဖြင့် လင်းထိန်သွားစေပြီး ကြမ်းပြင်တွင် မြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်ကို သူ ပြန်လည် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲတွင် လည်ထွက်နေပြီး သူ၏ သံချပ်ကာမှာ ပဲ့ထွက်ကာ မီးခိုးများ ထွက်နေလေသည်။ သူ၏ ဒိုင်းလွှားကို မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ရတော့သော်လည်း သူ၏ ဓားကိုမူ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်၏။

လင်းတုန်းသည် ဒုတိယ အမြောက်ကို ချထားပြီး ပထမ အမြောက်ကို ပြန်လည် ကောက်ယူလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ စင်္ကြံလမ်း တစ်လျှောက် ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

သို့တိုင်အောင် သူ လျှော့ပေး၍ မရသေးပေ။ ဤတိုက်ပွဲသည် လိုအပ်သည်ထက် တစ်စက္ကန့်မျှ ပို၍ အချိန်ကြာခံ၍ မဖြစ်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ယီရင် ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်လေသည်။

"ဒရော့စ်..."

သူက ပြောလိုက်၏။

"တိုက်ပွဲ အစီအစဉ်..."

***