အခန်း ၃၈၉

အပိုင်း(၄၈၉)

သွေးအရိပ်သည် ယခင် နောက်ဆုံးအကြိမ် သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်ကထက် ပိုမို ပြည့်စုံသော မိတ္တူတစ်ခု ဖြစ်နေ၏။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ယခင်က စားသောက်ခဲ့ရသော အရာကို အကျိုးရှိစွာ အသုံးချခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။ ၎င်းတွင် သူမ၏ ဆံပင်ပုံစံအတိုင်း ရှိနေသော်လည်း တောက်ပသော အနီရောင် ဖြစ်နေပြီး အရေပြားမှာလည်း ပန်းရောင်သန်းနေသည်။ အရိပ် ၏ မျက်လုံးအဖြူသားများသည် တကယ့် အဖြူရောင်နီးပါး ဖြစ်နေပြီး သူငယ်အိမ်များမှာမူ အသေးစိတ်ကျစွာ ပုံပေါ်နေသော်လည်း အနီရောင် ဖြစ်နေ၏။ ၎င်း၏ ကျောဘက်တွင် သတ္တုရောင် တောက်ပနေသည့် အနီရောင် ဓားလက်ရုံး ခြောက်ချောင်း ပါရှိပြီး ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ ဝတ်ရုံကိုပင် ဝတ်ဆင်ထားလေသည်။ ဝတ်ရုံအရောင်မှာ သေချာပေါက် သွေးနီရောင်ပင် ဖြစ်၏။

၎င်း၏ ဓားလက်ရုံး ရွှေအဆင့် အမှတ်အသား များက ထိုခြေကန်ချက် ယီရင် ထံသို့ မရောက်မီ ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး ဘေးသို့ တွန်းဖယ်လိုက်၏။ မေရာသည် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်သွားပြီး သူမ၏ တံစဉ် ကို ပြန်လည် ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

သွေးအရိပ်သည် ၎င်း၏ ခါးပတ်ရှိ ဓားအိမ်ထဲမှ ယီရင်၏ ဓားနှင့်တူသော ပန်းရောင် ဓားသွားပါသည့် မိတ္တူ ဓားတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မေရာ ထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်၏။

ယီရင်သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး အရိပ် ကို သူမကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဆွဲသွင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ၎င်းက အလွယ်တကူပင် ခုခံလိုက်သည်။ ယီရင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။ သူမသည် ထို ဝိညာဉ် အပေါ် မည်မျှအထိ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပါသနည်း။ သူမသည် ၎င်းကို အမှန်တကယ်ရော ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဖူးပါသလား။

အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းက မှန်ကန်သော ပစ်မှတ်ဆီသို့ ဓားကို ချိန်ရွယ်ထားသေး၏။ သို့သော် ထိုအချက်ကို သူမ မည်မျှအထိ ယုံကြည်နိုင်မည်နည်း။ ၎င်းက သူမကို မည်မျှကြာအောင် ကာကွယ်ပေးမည်နည်း။ ထို့ပြင် မည်သည့်အရာက ၎င်း၏ စိတ်ကို ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်မည်နည်း။

လောလောဆယ်တွင်မူ ယီရင်သည် ကပ်ပါးကောင် နှင့် ပတ်သက်သော သူမ၏ အတွေးများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်၏။ လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်အနည်းငယ်က သူမ၏ ဝိညာဉ်မီးတောက် ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထိုအရာက ဘာများလဲ။

သူမ မသေဆုံးခဲ့ရသည့်အတွက် အရိုးထဲထိအောင် သက်သာရာရသွားသည်မှာတော့ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။ သို့သော် တစ်ခဏတာအတွင်း သူမသည် ထိုသေဆုံးခြင်းထက် ပိုမို နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုကို ထိတွေ့မိခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမသာ သူမ၏ အတွေးများကို ခဏလောက် ပြန်လည် ဆန်းစစ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ထိုအရာကို ထပ်မံ ထိတွေ့နိုင်မည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဘုန်း...

ရုတ်တရက်... အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားကာ ခန်းမဆောင် တစ်လျှောက် ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

ယီရင်သည် ထိုအရာကို သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ထဲတွင် ခံစားလိုက်ရ၏။ ၎င်းသည် မတူညီသော နည်းစနစ် များစွာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲသွားခြင်း ဖြစ်ပြီး နဂါး အရှင်သခင် တစ်ပါး၏ ဟိန်းဟောက်သံကဲ့သို့ စွမ်းအင်များဖြင့် အော်ဟစ်နေလေသည်။ ဤနေရာရှိ လွှမ်းမိုးနေသော အော်ရာ များ ကြားထဲမှပင် ၎င်းကို လွယ်ကူစွာ အာရုံခံနိုင်လေ၏။

မေရာသည် ယီရင် ကို လျစ်လျူရှုကာ စင်္ကြံလမ်းဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထောင့်ချိုးအကွေ့တွင် လွင့်စင်နေသော မီးခိုးတိမ်တိုက်များနှင့် အပျက်အစီးများကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ထို့နောက် လင်းတုန်းသည် ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအင်များ တောက်ပနေသည့် ပစ်လွှတ်နိုင်သည့် မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်လျက် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်မသည် ဒေါသနှင့် ထိတ်လန့်မှု ရောယှက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ သံချပ်ကာ ဟနေသည့် နေရာများမှ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ တောက်လောင်လာခဲ့၏။ သူမသည် သူမကိုယ်သူမ ကာကွယ်သူ နည်းစနစ်ဖြင့် အားဖြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူမသည် ယီရင် ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကီရို အပေါ်သို့သာ အပြည့်အဝ အာရုံရောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူ့ကို ဆုံးရှုံးရမည်ကို သူမ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။

ယီရင်၏ အတွေးများသည် နေရာတကျ ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့၏။ သူမသည် အစောပိုင်းက လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ရောက်နေခဲ့သော်လည်း အဆုံးတိုင်အောင် မတွေးတောနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ ဂရုစိုက်ရသော လူများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အားကောင်းလာရန် ကြိုးစားနေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယခင်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ခံစားခဲ့ရဖူးသော နာကျင်မှုကို ရှောင်ရှားလိုသောကြောင့်သာ သူမကိုယ်သူမ တွန်းအားပေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဆုံးရှုံးရခြင်း၏ နာကျင်မှုပင် ဖြစ်လေသည်။

‘ငါ ကျင့်ကြံသူ လမ်းစဉ်ကို လိုက်စားတာက... ငါ ထပ်ပြီး မနာကျင်ချင်တော့လို့ပဲ...’

သူမ တွေးလိုက်သည်။တစ်ခဏတာမျှ သူမ၏ အတွင်းမှ ဝိညာဉ်မီးတောက် သည် တုန်ခါသွားပြီး သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အော်ရာ များသည်လည်း ထပ်တူ တုန်ခါနေသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရ၏။ ဤအောက်ဘက်ရှိ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူမသည် အာရုံခံစားမှုကို တမင်တကာ ဖြန့်ကြက်ထားခြင်း မရှိဘဲနှင့်ပင် အော်ရာ များ၏ စုစည်းညီညွတ်မှုကို ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံနိုင်နေခဲ့သည်။ အရာအားလုံးသည် အလွန် ရှင်းလင်းလွန်းနေသဖြင့် အစပိုင်းတွင် ဤအရာကို သူမ မည်သို့များ လွတ်သွားခဲ့သနည်းဟုပင် တွေးမိသွားခဲ့၏။

သူမ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု က အလွန် ရှက်စရာကောင်းလွန်းသဖြင့် သူမ သေချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားခဲ့သည်။

‘ကောင်းကင် သစ္စာစူးရပါစေ... တခြားလူတွေကို ကာကွယ်ဖို့ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်သာ ဖြစ်ခဲ့ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ...’

မေရာသည် နောက်တွင် အစိမ်းရောင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ချန်ရစ်ကာ လင်းတုန်း ထံသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့၏။ ပထမ သူမသည် ယီရင် ကို သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ယခုမူ သူမက လူတစ်ယောက်ကို လုယူသွားရန် ကြိုးစားနေပြန်ပြီ ဖြစ်၏။

ယီရင်သည် အဆုံးမဲ့ ဓား ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယီရင် ၏ သွေးအရိပ် ကလည်း ထိုနည်းတူ အသုံးပြုလိုက်၏။

ဓားမုန်တိုင်း တစ်ခုက မေရာ ကို ဝိုင်းရံသွားခဲ့ပြီး သူမ၏ သံချပ်ကာမှ လွင့်စင်လာသော မီးပွားများနှင့် အပိုင်းအစများကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်တော့၏။ ယခုအခါ သံချပ်ကာ ဟနေသည့် နေရာများမှတစ်ဆင့် သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်ကို ယီရင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

မေရာသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုကိုလည်း အတင်းတိုးထွက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သွေးအရိပ် ၏ အကူအညီ ပါဝင်လာသောကြောင့် ပြင်းထန်လွန်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် စုတ်ပြတ်နေသော သံချပ်ကာနှင့်အတူ လှည့်ကြည့်လာရာ ကျိုးပဲ့နေသော သံခမောက်အတွင်းမှ မျက်လုံးတစ်လုံးကို မြင်နေရ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရင်းနှီးနေသော ကြောက်ရွံ့မှု တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

ယီရင် သည် သူမ၏ ဓားကို မြှောက်လိုက်၏။

"နင် သွားလို့ရပြီလို့ ငါ ပြောမိလို့လား..."

အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့်က အရှင်သခင်မ ကို မေးလိုက်သည်။

နားကွဲမတတ် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် မေရာ သည် ယီရင် ထံမှ လှည့်ထွက်ကာ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် နောက်တစ်ကြိမ် အပြေးအလွှား ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ယီရင် နှင့် သူမ၏ မိတ္တူ အရိပ် တို့သည်လည်း နောက်မှ လိုက်သွားကြလေ၏။

...

ဒါဂျီ...

လူတိုင်းသည် ဆေရှန် ဒါဂျီ ကို အထင်သေးခဲ့ကြသည်။

ကီရို သည် သားအကြီးဆုံး ဖြစ်သည့်အပြင် လူများနှင့်လည်း ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်သောကြောင့် သူ၏ ဖခင်သည် ကီရို အတွက် အလွန် ဂုဏ်ယူနေခဲ့၏။

ဒါဂျီ က ကီရို ရောက်ရှိခဲ့သည့် အသက်အရွယ်ထက်စော၍ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်တော့ မှန်ပါသည်။ သူ၏ ဓားပညာ ဆရာများက သူ့ကို ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသည်ဟု ပြောဆိုကြသော်လည်း ၎င်းသည် ချီးကျူးစကားတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ သိနေခဲ့၏။ သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တူ ကျောင်းသား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သူ၏ ကျင့်စဉ် နည်းစနစ်များ အသုံးပြုကာ မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားသည်အထိ ရိုက်နှက်ခဲ့ဖူးလေသည်။

သို့သော်... သူတော်စင်က သူ့ကို အထင်သေးနေပြီး သူမ၏ ပြိုင်ပွဲတွင် ဝင်ပြိုင်ရန် အဆင်သင့် မဖြစ်သေးဟု ပြောဆိုခဲ့၏။ အခြား လူတိုင်းကတော့ သူသည် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်သည်ဟု ပြောကြသည်။ ထိုအချက်ကို ကမ္ဘာကြီးအား သူ ပြသပေမည်။ သူ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ဖြစ်လာသည်မှာ တစ်ပတ်ပင် မပြည့်သေးသော်လည်း သူ၏ ခေတ်ပြိုင် မည်သူနှင့်မဆို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း သူ သိနေခဲ့သည်။

‘မေရာ ကတော့... ထည့်မတွက်ဘူးလေ...’

သူမ၏ လမ်းစဉ် သည် တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သူမ တိုက်ခိုက်နိုင်နေခြင်းမှာမူ လူကြမ်းတစ်ယောက်အဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့သောကြောင့်သာ ဖြစ်၏။ သူမသည် သူ့ အစ်ကိုအပေါ် အလွန်အမင်း စွဲလမ်းလွန်းနေသဖြင့် သူ့ကိုပင် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားစေခဲ့သည်။ အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်လေ၏။

ယခုအခါ ဤ အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် မိန်းကလေးကပင် သူ့ကို အထင်သေးနေပြန်သည်။

နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့်ပင် ဖြစ်၏။

သူမသည် သူမ၏ အနက်ရောင် ကြိုးများပေါ်တွင် တွဲလွဲခိုလျက် မျက်နှာကြက်ပေါ်မှနေ၍ ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို ငုံ့ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်နေခဲ့သည်။ သူမသည် ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ၏ လက်ထဲမှ လွတ်ထွက်သွားတတ်သည်။ ပို၍ ရှက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ သူမသည် တစ်ခါတစ်ရံ သူ့ထံသို့ မြှားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်ရန်ပင် အချိန်ရနေသေးခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုမြှားများသည် သူ့ကို မနာကျင်စေသော်လည်း ခြေလှမ်းတုံ့ဆိုင်းသွားစေရန် သို့မဟုတ် တစ်စက္ကန့်ခန့် မျက်စိကန်းသွားစေရန် လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး ထိုအချိန်အတွင်း သူမက ပို၍ အဝေးသို့ လွတ်မြောက်သွားလေတော့သည်။

ကြောင်ကို ဦးဆောင်နေသော ကြွက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူမက သူ့ကို စင်္ကြံလမ်းအတွင်း ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဆွဲခေါ်သွားသောအခါ ဤအချိန်တွင်မူ သူ၏ ဒေါသများကြောင့် သူ အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲလာခဲ့၏။

"ပြေးနေတာကို ရပ်လိုက်စမ်း..."

သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် မြှားတစ်စင်းက သူ၏ မျက်နှာကို လာမှန်လေ၏။

"ဟင့်အင်း..."

အာကူရာ မာစီ က ပြောလိုက်၏။ သူမ ထပ်ပြေးနေသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါဂျီ သည် နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ခဲ့သည်ကို မသေချာသော်လည်း တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဖခင်ပေးထားသော သံချပ်ကာကို သူ အသက်သွင်းလိုက်မိ၏။ ၎င်း၏ စွမ်းအင်သည် သူ၏ မာဒြာ များကို မကုန်ခန်းစေဘဲ သူ့ကို ကာကွယ်သူ နည်းစနစ်ဖြင့် အားဖြည့်ပေးလိုက်ရာ သူသည် စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက် အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးလွှားသွားတော့သည်။

သူ၏ အုပ်ချုပ်သူ နည်းစနစ် တစ်ခုက ပြန့်ကျဲနေသော ကျောက်တုံးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များကို စုစည်းကာ သေစေနိုင်သော ပစ်လွှတ်လက်နက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ထိုအခါ သူ၏ အောက်ရှိ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အဝါရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပလာပြီး ၎င်းတို့သည် အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်သွားကြ၏။

ဒါရှန်၏ သံခမောက်အတွင်းမှ ဒေါသတကြီး ပြုံးလိုက်သော အပြုံးကို မာစီ မမြင်နိုင်ချေ။ သူသည် သူ၏ ဓားများကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မြှားများထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ သူမထံသို့ ပြေးဝင်လာသော ကျောက်စရစ်ခဲများအား သူမ ရှောင်ရှားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ သူမကို မိတော့မည် ဖြစ်၏။

ဘုန်း...

ရုတ်တရက်... ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် အလင်းရောင်နှင့် စွမ်းအင်များ တောက်ပသွားခဲ့သည်။

သူသည် ကျောက်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဖိနပ်ဖြင့် ပွတ်တိုက်ကာ အရှိန်သတ်ရပ်လိုက်၏။ ထိုအရာက သူ၏ အစ်ကိုရှိရာ အရပ်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ နေရာမှ များစွာ မမြင်ရသော်လည်း ဖုန်မှုန့်များနှင့် လွင့်စင်နေသော ကျောက်တုံးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် ကီရို လုပ်ဆောင်ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိနေခဲ့သည်။ ကီရို သည် သူ့ထံတွင် ရှိသမျှအရာအားလုံးကို ကာကွယ်ရေးအတွက်သာ အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်၏။

‘ငါက ကြွက်ဖမ်းတမ်း ကစားနေရချိန်မှာ ကီရို က ဘာလို့ အစစ်အမှန် တိုက်ပွဲ တစ်ခုကို တိုက်နေရတာလဲ...’

သူသည် သူ၏ သားကောင်ကို လွတ်ပေးလိုက်ရခြင်းကို မနှစ်မြို့သောကြောင့် နောက်ကျောဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"အဲဒီမှာပဲ နေခဲ့..."

သူက ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကီရို ထံသို့ ပြေးသွားတော့သည်။

***