အခန်း ၉၇
Vol. 10 Ch. 97
အခန်း (၉၇) - တစ်ရက်လောက် အချိန်ပေးပါ။
အမှန်တကယ်တော့ မိုချင်းသည် ယဲ့ချန်ကို မြင်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် အမှုတစ်ခုကို ကိုင်တွယ်နေသည့်အတွက် နှုတ်မဆက်ဖြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု ယဲ့ချန်က ဦးစွာ လှမ်းခေါ်လိုက်မှ သူမ ပြုံး၍ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"မင်္ဂလာပါ ယဲ့ချန်။"
"ဘာ ဒီစားဖားကောင်က အရာရှိမိုနဲ့ တကယ် သိနေတာလား။"
ဘေးမှ ကျိုးဟွေရှုံ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မည်းမှောင်သွားသည်။ သို့သော် သူက မည်သို့ပင် သိကျွမ်းနေပါစေ ရှယန်နန် သည် အဓိကတရားခံဖြစ်သည့်အတွက် ယနေ့တွင် လွတ်မြောက်မည် မဟုတ်ဟု စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။
"အစ်မမို ခဏလောက် ဟိုဘက်မှာ စကားပြောကြရအောင်။"
ယဲ့ချန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ မိုချင်းလည်း ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ယဲ့ချန်နှင့်အတူ တစ်ဖက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်ကြသည်။
"အစ်မမို အခု ဖြစ်နေတာတွေက ဘာတွေလဲ။"
ယဲ့ချန်က မေးသည်။
"ယဲ့ချန် ရှယန်နန်ကို မင်း သိလား။"
မိုချင်း၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။
"ငါ မင်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ အကြံပေးချင်တယ်။ ဒီကိစ္စထဲ မပါပါနဲ့။ ကျိုးမိသားစုရဲ့ သား ကျိုးဟွေလီ ပျောက်ဆုံးမှုမှာ သက်သေအထောက်အထားတွေက ရှယန်နန်ကိုပဲ ညွှန်ပြနေတယ်။ ကျိုးဟွေလီ နောက်ဆုံး ဖုန်းဆက်ခဲ့တာ ရှယန်နန်ဆီပဲ။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီနေ့က ကျိုးဟွေလီ ရှယန်နန် ငှားထားတဲ့ တိုက်ခန်းဆီ ရောက်လာတာကိုလည်း စုံစမ်းလို့ ရထားတယ်။ သူက အဲ့ဒီနေ့မှ တိုက်ခန်းအသစ် ငှားတာကလည်း သံသယဖြစ်စရာပဲ။ ပြီးတော့ ရှယန်နန်က ကျိုးဟွေလီကို အသေသတ်မယ်လို့ အများရှေ့မှာ ခြိမ်းခြောက်ဖူးတာတွေလည်း ရှိတယ်။"
မိုချင်းက ဆက်ပြောသည်။
"ယဲ့ချန် ငါ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ ယန်မြို့မှာ လူငယ်လေးတွေ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ဆုံးနေတာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ အလောင်းလည်း မတွေ့ အသက်ရှင်လျက်လည်း မတွေ့ဘူး။ ဒါတွေက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေပဲ။ ကျိုးဟွေလီကိစ္စကလည်း အဲ့ဒီပျောက်ဆုံးမှုတွေနဲ့ ပုံစံတူနေတယ်။ အခု ရှယန်နန်ဆီကနေ အစရှာတွေ့တော့မယ်ဆိုပြီး ရဲတပ်ဖွဲ့က အားလုံး အင်တိုက်အားတိုက် စုံစမ်းနေတာ။"
ယဲ့ချန်မှာ နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ လှပသော စီအီးအိုအမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ဆက်တိုက် လူသတ်သမား ဖြစ်နေသည်ဆိုသည်မှာ ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်လို ဖြစ်နေသည်။
"ယဲ့ချန် အစ်မ ပြောတာ သေချာနားထောင်။ ဒီအမှု မပြီးမချင်း ရှယန်နန်နဲ့ အဝေးမှာနေပါ။ မင်းက သူမရဲ့ နောက်ထပ် ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ လူဆိုတာ ရုပ်ရည်နဲ့ စိတ်သဘောထား မတူတတ်ဘူးလေ။"
မိုချင်းက စနောက်သလိုလို သတိပေးသလိုလို ပြောသည်။
"အစ်မမို အဲ့ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မလဲ။ အဲ့ဒီနေ့က ကျွန်တော် ရှယန်နန်နဲ့ အတူတူရှိနေတာပါ။ တစ်ညလုံးပါပဲ။ သူ ဘယ်လိုလုပ် ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်ချိန် ရမှာလဲ။"
ယဲ့ချန်က တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။
မိုချင်းမှာ ယဲ့ချန်ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘာ အဲ့ဒီညက မင်းတို့နှစ်ယောက် အတူတူရှိနေတာ ဟုတ်လား ယဲ့ချန် ဒီလိုကိစ္စတွေကို စနောက်လို့မရဘူးနော်။ မဟုတ်မမှန် သက်သေထွက်ဆိုရင် ထောင်ဒဏ် ကျနိုင်တယ်ဆိုတာ သိရဲ့လား။"
"ကျွန်တော် လိမ်မပြောပါဘူး။ မယုံရင် တိုက်ခန်းနားက CCTVတွေကို စစ်ကြည့်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ အတူပြန်သွားတာ မနက်လင်းမှပဲ ထွက်လာတာပါ။"
ယဲ့ချန်က ခိုင်ခိုင်မာမာ ပြောလိုက်သည်။ မိုချင်းမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ အမှုက ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလာပြီ။
"ယဲ့ချန် မင်း တကယ်တော်တာပဲ။ ရှယန်နန်လို နာမည်ကြီး စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကို မင်း ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။"
"အစ်မမို အဲ့ဒါတွေထားပါ။ ကျွန်တော့်ကို တစ်ခုလောက် ကူညီပေးနိုင်မလား။"
ယဲ့ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ယဲ့ချန် အစ်မ မကူညီနိုင်တာကို သိတယ်မဟုတ်လား။ အထက်ကလူတွေက စောင့်ကြည့်နေတာ။"
မိုချင်းက အားနာစွာ ပြောသည်။
"မဟုတ်ဘူး အစ်မမို။ ကျွန်တော့်ကို တစ်ရက်လောက်ပဲ အချိန်ပေးပါ။"
ယဲ့ချန်က တည်ကြည်စွာ ပြောသည်။
"တစ်ရက် ဘာလုပ်ဖို့လဲ။"
ယဲ့ချန်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"အစ်မမို ရှယန်နန်နဲ့ ကျွန်တော့်ကို တစ်ရက်လောက် အချိန်ပေးပါ။ ကျိုးဟွေလီကို ကျွန်တော် ရှာပေးမယ်။ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ လူငယ်လေးတွေကိုလည်း ကျွန်တော် အသက်ရှင်လျက် ဖြစ်ဖြစ် သေဆုံးလျက် ဖြစ်ဖြစ် ရှာပေးမယ်။"
မိုချင်းက ယဲ့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ မနေ့ညက ယဲ့ချန်၏ ဝိညာဉ်ခေါ်သည့် နည်းလမ်းကို သူမ မြင်တွေ့ထားပြီးဖြစ်သည်။ ယဲ့ချန်တွင် မည်သူမှ မသိနိုင်သော ထူးခြားသည့် စွမ်းရည်ရှိသည်ကို သူမ ယုံကြည်သည်။ အကယ်၍ ယဲ့ချန်သာ အစအနတစ်ခုခု ရှာပေးနိုင်လျှင်ပင် စုံစမ်းရေးအဖွဲ့အတွက် အကြီးမားဆုံး အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မည်။
"အစ်မမို တစ်ရက်ဌဲပါ။ တစ်ရက်အတွင်း ကျွန်တော် မလုပ်နိုင်ရင် နောက်နေ့ကျမှ ရှယန်နန်ကို ဖမ်းပါ။"
ယဲ့ချန်က စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် တောင်းဆိုလိုက်သည်။
"မင်း တကယ်သေချာရဲ့လား ဘယ်လောက်လောက် ယုံကြည်မှုရှိလဲ။"
မိုချင်းက အမြန်မေးသည်။
"၅၀-၅၀ ပေါ့။"
ယဲ့ချန်က အလွန်အကျွံ မပြောချင်ပေ။
"ကောင်းပြီ ယဲ့ချန် အစ်မ မင်းကို တစ်ရက် အချိန်ပေးမယ်။ မနက်ဖြန် ဒီအချိန်မှာ မင်း ဘာမှ မလုပ်နိုင်ရင်တော့ ရှယန်နန်ကို အစ်မ ဖမ်းရလိမ့်မယ်။ မင်း အကူအညီ လိုသေးလား။"
မိုချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"မလိုပါဘူး အစ်မမို လူများရင် ရှုပ်လိမ့်မယ်။"
ယဲ့ချန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း တကယ်ပဲ အကူအညီ မလိုဘူးလား အန္တရာယ်ရှိမှာ စိုးလို့ပါ။"
မိုချင်းက စိုးရိမ်စွာဖြင့် ထပ်မေးလိုက်သည်။