အခန်း (၁၉၉-၂၀၀)
Vol. 20 Ch. 199-200
အခန်း ၁၉၉
“အာဝူးးးး”
ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ မီးနတ်ဘုရားခွေးသည် မည်သည့်နည်းဗျူဟာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မီးလုံးများကို အရူးအမူး ဆက်တိုက်ထွေးထုတ်ကာ တစ်ဟုန်ထိုး ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်သည့် ပုံစံထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
“ဟမ့်... ဘာနည်းစနစ်မှမရှိဘဲ ရမ်းပြီးဗုံးကြဲတာလောက်ပဲ တတ်တာလား။ ရောင်စုံငန်းကောင်... အရှိန်မြင့် ရေသေနတ်ကို သုံးလိုက်စမ်း။”
လျူချဲ့က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အေးစက်စက် ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤတိုက်ခိုက်ပုံကို ကြည့်မရဖြစ်မိသော်လည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။
ရောင်စုံငန်းသည် ချက်ချင်းပင် အရှိန်မြင့် ရေသေနတ်များကို ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။ ဤသည်မှာ သာမန်ရေများမဟုတ်ဘဲ ကြီးမားသော ရေစွမ်းအင်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပါဝင်နေ၏။ သို့မဟုတ်ပါက မီးလုံးများနှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် တန်းပြီး အငွေ့ပျံသွားပေလိမ့်မည်။
အရှိန်မြင့်ရေပန်းများသည် အားကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားရာ မီးလုံးအမြောက်အမြားကို ဆက်တိုက် ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့မှာ လေထုထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး မြူခိုးအမြောက်အမြား ပျံတက်သွားခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ရောင်စုံငန်း၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်မှာ ရေဒိုင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တိုက်ခိုက်ခံရသည့်အခါတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် ရေစက်ကွင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး ၎င်းသည် မီးစွမ်းအင်စွမ်းရည်များကို အထူးတန်ပြန်ရာ၌ အလွန်ထိရောက်သည်။
မြူခိုးများ ပျံတက်လာပြီး အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့သွားသည့်အချိန်တွင် ရောင်စုံငန်းသည် ရုတ်တရက် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားခဲ့ပြီး မြူခိုးများထဲမှနေ၍ မီးနတ်ဘုရားခွေးကို အလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်ရန် ရေပန်းတစ်ခု ထပ်မံထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ရေပန်း မြူထုထဲသို့ ဆင်းသက်လာသည့်အချိန်တွင်ပင် ကြီးမားသော မီးတောက်တစ်ခုက ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လာခဲ့သည်။ ယခင်ကနှင့်မတူဘဲ ထိုမီးတောက်သည် အဆမတန် အားကောင်းလာခဲ့ပြီး ရေပန်းကို တိုက်ရိုက်ဖျက်ဆီးကာ ရောင်စုံငန်းဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။
ရောင်စုံငန်းသည် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သော်လည်း ဝင်ရောက်လာသော မီးတောက်မှာ လွန်စွာ မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ ၎င်းသည် အနည်းငယ်မျှသာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့၏။
“ဝုန်း...”
ရောင်စုံငန်းသည် မီးတောက်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားကာ ကွင်းအစွန်းရှိ အကာအကွယ်အတားအဆီးဆီသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။
“ဘုရားရေ... ဒီမီးနတ်ဘုရားခွေးက ရုတ်တရက်ကြီး ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် သန်မာသွားရတာလဲ။”
ပရိသတ်များမှာ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ ၎င်းသည် ပျံသန်းလာသော ဓားတစ်လက်ကြောင့် ဖန်သားပြင်ကြီး ကွဲအက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် 3D ရုပ်ရှင်တစ်ကားကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ပင်။ မီးနတ်ဘုရားခွေး၏ တိုက်ကွက်မှာ တကယ့်ကို ပြင်းထန်လှသည်။
“ဘုရားရေ... ဘုရားရေ... တကယ်ကြီး ဒီလိုဖြစ်သွားတာလား။”
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မီးလုံးအမြောက်အမြား တစ်ဖန်ပြန်လည် ကျရောက်လာပြီး ရောင်စုံငန်းကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားခဲ့ပြန်သဖြင့် ပရိသတ်များမှာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်မိလိုက်ကြသည်။ ၎င်းနောက် ဆက်တိုက်ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကြီးမားသော စွမ်းအားကြောင့် ဘေးပတ်လည်ရှိ အကာအကွယ်အတားအဆီးကြီးမှာ အရည်ပျော်တော့မည့်အလား တစ်ဝုန်းဝုန်းနှင့် အဆက်မပြတ် မြည်ဟီးနေတော့သည်။
ယခင်မီးတောက်များမှာ ပြင်းထန်သော်လည်း ၎င်း၏စွမ်းအားအများစုကို ရောင်စုံငန်း၏ ရေဒိုင်းက ခုခံထားနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း နောက်ဆက်တွဲ ကျရောက်လာသော မီးလုံးများကမူ ၎င်းအား တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားစေခဲ့သည်။
“ရှန်းဟွာမြို့နယ်က လီဇီဝေ အနိုင်ရရှိသွားပါတယ်။”
“ဒါ မင်းရဲ့ စိတ်ရိုင်းဝင်စေခြင်းပါရမီလား။”
လျူချဲ့သည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး အဝေးရှိ လီဇီဝေကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ လီဇီဝေတွင် စိတ်ရိုင်းဝင်စေခြင်းပါရမီ ရှိနေသည်ကို သူသိထားသော်လည်း သူ၏ သားရဲထိန်းချုပ်သူပါရမီသည် သားရဲများအတွက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ပေ။
လီဇီဝေကတော့ ပြုံးရုံသာပြုံးပြလိုက်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောခဲ့ချေ။
ပရိသတ်များမှာ ဆွံ့အသွားကြ၏။ စိတ်ရိုင်းဝင်စေခြင်းပါရမီနှင့် မီးနတ်ဘုရားခွေးတို့၏ ပေါင်းစပ်မှုမှာ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
“ဒါက တကယ့်ကို ရက်စက်လွန်းတယ်။ စိတ်ရိုင်းဝင်စေခြင်း ပါရမီနဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ မီးနတ်ဘုရားခွေးက သန်မာလွန်းလို့ အကာအကွယ်အတားအဆီးကိုတောင် ဖောက်ထွက်သွားတော့မလိုပဲ ⊙∀⊙”
“ငါ့နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ရင်ဘတ်ထဲကနေ ထွက်ကျတော့မတတ်ပဲ။ ဒီအစ်မကြီးက ငါ့ကို လန့်သေအောင် လုပ်မိတော့မလို့။”
ပရိသတ်စင်မြင့်များမှာ ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားကြသည်။ လီဇီဝေသည် နုနယ်သိမ်မွေ့ပုံရသော်လည်း သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာမူ ကြမ်းတမ်းလွန်းလှသည်။
စိတ်ရိုင်းဝင်စေခြင်းပါရမီကို စတင်အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် အကျိုးအကြောင်း ဆင်ခြင်တုံတရား လုံးဝမရှိတော့ဘဲ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။ မီးလုံးတစ်လုံးတည်းနှင့် မလုံလောက်ပါက နှစ်လုံး၊ ဆယ်လုံး သို့မဟုတ် အလုံးတစ်ရာအထိ သုံးနိုင်သည်။
သူမ၏ စွမ်းရည်မှာ လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် သာလွန်နေခဲ့ရာ ဤတစ်ပွဲတည်းနှင့်ပင် နာမည်ကျော်ကြားသွားခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
ဟုန်ယဲ့မြို့နယ်မှ လူများမှာမူ တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။ နည်းပြ ကျန်းကျန့်သည် ခေါင်းဆောင်အဆင့် မီးနတ်ဘုရားခွေးနှင့် စိတ်ရိုင်းဝင်စေခြင်းပါရမီ ပေါင်းစပ်မှုက ဤမျှအထိ ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။
၎င်းသည် ရေစွမ်းအင်သားရဲဖြစ်သော ရောင်စုံငန်းကို တိုက်ရိုက် အလဲထိုးသွားခဲ့လေသည်။
“နည်းပြ...ကျွန်မ သွားလိုက်မယ်။”
ထိုအခိုက်တွင် ဒုတိယအသင်းခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ဝူရွှယ်ချင်းက တိုက်ပွဲဝင်ရန် အလိုအလျောက် အဆိုပြုလိုက်၏။ သူမ၏ သားရဲမှာလည်း ရေစွမ်းအင်အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး ခေါင်းဆောင်အဆင့် အလယ်အလတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း သွားလိုက်ပါ။”
ကျန်းကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဒုတိယအသင်းခေါင်းဆောင် ဝူရွှယ်ချင်းကိုသာ စေလွှတ်ရန် ရှိတော့သည်။
“နင်က တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နင့်ရဲ့ခရီးက ဒီအထိပဲ။”
ဒုတိယအသင်းခေါင်းဆောင် ဝူရွှယ်ချင်းက လီဇီဝေကို ကြည့်ရင်း မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် အရပ်ရှည်ပြီး ဝေ့ဝဲကျနေသော ဆံပင်ရှည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ အမှန်တကယ့် ထက်မြက်လှပသောပုံစံ ရှိသည်။
သူမ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော သားရဲမှာ အဖြူရောင် မှော်သံစဉ်လင်းပိုင်ဖြစ်ပြီး ရေနှင့် အသံစွမ်းအင် နှစ်မျိုးစပ် ဆန်းကြယ်သော သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။
မှော်သံစဉ်လင်းပိုင်၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်မှာ ရေစုစည်းခြင်းဖြစ်ပြီး လေထုထဲမှ ရေငွေ့များနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲယူ၍ ကြီးမားသော ရေလုံးကြီးတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်သည်။
မှော်သံစဉ်လင်းပိုင်သည် သားရဲတစ်ကောင်အနေဖြင့် ရေထဲတွင်သာ အသက်ရှူနိုင်သည့် အားနည်းချက်ကို ကျော်လွှားထားနိုင်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး လေထဲ၌ပင် ပျံဝဲနေနိုင်သည်။ ရေငွေ့များနှင့် ရေဝိညာဉ်စွမ်းအားများက ၎င်းကို ဝန်းရံပိတ်ဆို့ထားသည့် မီတာတစ်ဆယ်ခန့် ကျယ်ဝန်းသော ဧရာမ ရေလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
“ပြိုင်ပွဲ... စတင်ပါပြီ။”
အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ၏ စကားအဆုံးတွင် မှော်သံစဉ်လင်းပိုင်က စတင်လှုပ်ရှား၏။ ၎င်းကို ဝန်းရံထားသော ရေလုံးကြီးသည် လင်းပိုင်ပုံရိပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မီးနတ်ဘုရားခွေးဆီသို့ ပျံသန်းတိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။
“မီးတောက်တိုက်စစ်...။”
ဤအခိုက်တွင် လီဇီဝေသည်လည်း သူမ၏ နည်းဗျူဟာကို ပြောင်းလဲလိုက်၏။ ရေလုံးကြီးဖြင့် အကာအကွယ်ယူထားသော မှော်သံစဉ်လင်းပိုင်အပေါ်တွင် မီးလုံးများ ကြဲချခြင်းမှာ ထိရောက်မှုမရှိသဖြင့် မီးလုံးစွမ်းရည်ကို ထပ်မသုံးတော့ပေ။
ထို့ပြင် နှစ်ပွဲဆက်တိုက် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ပြီးနောက် မီးတောက်ဝိညာဉ်များက ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဖြည့်တင်းပေးနေသည့်တိုင် မီးနတ်ဘုရားခွေး၏ အဆက်မပြတ် ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာလည်း နည်းပါးနေပြီ ဖြစ်သည်။
သူမသည် သူမ၏ စိတ်ရိုင်းဝင်စေခြင်းပါရမီ အာနိသင်မကုန်ဆုံးမီ ပြိုင်ဘက်ကို အလဲထိုးနိုင်မလားဟု စမ်းသပ်ကြည့်ချင်၏။
မီးတောက်တိုက်စစ်၏ စွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်နေဆဲပင်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ စိတ်ရိုင်းဝင်စေခြင်း ပါရမီ၏ အားဖြည့်မှုရှိနေသည်ဖြစ်ရာ မိမိထက် အဆင့်ငယ်တစ်ခု ပိုမိုမြင့်မားသော ပြိုင်ဘက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်တိုင် အသာစီးရနေဆဲ ဖြစ်သည်။
မှုတ်ထုတ်လိုက်သော မီးတောက်များသည် ရေလင်းပိုင်များကို တိုက်ရိုက်ချေမှုန်းပစ်လိုက်ပြီး မြူခိုးအမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်တွင် မီးနတ်ဘုရားခွေးသည် မီးလုံးတစ်လုံးအသွင် ပြောင်းလဲကာ မှော်သံစဉ်လင်းပိုင်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။
“အလကား အားထုတ်မှုပဲ။ စူးရှသောမှော်သံစဉ်...။”
ဒုတိယအသင်းခေါင်းဆောင် ဝူရွှယ်ချင်းက အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးလိုက်၏။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အလွန်မြင့်မားသော ကြိမ်နှုန်းရှိသည့် အသံလှိုင်းတစ်ခုက မီးနတ်ဘုရားခွေးကို ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင် ၎င်း၏အရှိန်မှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားပြီး ခေါင်းများ မူးဝေလာခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ မှော်သံစဉ်လင်းပိုင်၏ အသံစွမ်းရည်ဖြစ်သော မှော်သံစဉ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ခုခံရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှပြီး အကယ်၍ ထိမှန်သွားပါက ဒေါသတကြီးဖြစ်ခြင်း၊ ခေါင်းမူးခြင်းနှင့် အာရုံမစိုက်နိုင်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် အကူအညီစွမ်းရည်သာဖြစ်သော်လည်း အသံလှိုင်းစွမ်းရည်များမှာ ခုခံရန် အလွန်ခက်ခဲလှသဖြင့် လီဇီဝေလည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ စိတ်ရိုင်းဝင်စေခြင်းပါရမီက ခုခံအားကို မြှင့်တင်ပေးထားသည့်တိုင် အသုံးမဝင်ခဲ့ချေ။
မီးနတ်ဘုရားခွေးကို ထိမှန်သွားပြီးနောက် ဝူရွှယ်ချင်းသည် မှော်သံစဉ်လင်းပိုင်ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုဘဲ အကွာအဝေးကို ပိုမိုခြားနားလိုက်ကာ အဝေးမှနေ၍ စွမ်းအင်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ ကုန်ဆုံးစေသည့် ကစားကွက်ကိုသာ အသုံးပြုလိုက်သည်။
လီဇီဝေသည် အကြိမ်အနည်းငယ် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း ပြိုင်ဘက်က အားလုံးကို ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့၏။ မီးနတ်ဘုရားခွေးသည် မှော်သံစဉ်ဖြင့် ထိမှန်ခံထားရသဖြင့် တိုက်ခိုက်မှု တိကျနှုန်းမှာ သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး ပြိုင်ဘက်ကလည်း တိုက်ခိုက်ရန်ထက် ရှောင်တိမ်းရန်သာ အာရုံစိုက်နေသဖြင့် သူမကို လွန်စွာ ဒေါသထွက်စေခဲ့လေသည်။
မကြာမီ မီးနတ်ဘုရားခွေးပေါ်ရှိ စိတ်ရိုင်းဝင်စေခြင်းပါရမီ၏ အားဖြည့်မှုမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
“အဆုံးသတ်ရမယ့် အချိန်ပဲ။ ရေဆင်နှာမောင်းကို သုံးလိုက်တော့။”
ဝူရွှယ်ချင်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်၏။ မှော်သံစဉ်လင်းပိုင်သည် ချက်ချင်းပင် ရေဆင်နှာမောင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။
“ငါ အရှုံးပေးတယ်။”
လီဇီဝေသည် ထပ်မံ၍ အတင်း တိုက်ခိုက်မနေတော့ပေ။ စိတ်ရိုင်းဝင်စေခြင်းပါရမီကို သားရဲတစ်ကောင်တည်းအပေါ် တစ်နေ့လျှင် တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ အားလျော့သွားပြီးနောက် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး မရှိသော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားများက ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မီးတောက်ဝိညာဉ်များက ကူညီပေးနေသည့်တိုင် မီးနတ်ဘုရားခွေးအနေဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
“ဟုန်ယဲ့မြို့နယ်အဖွဲ့ အနိုင်ရရှိပါတယ်။ ရှန်းဟွာမြို့နယ်အဖွဲ့အနေနဲ့ စိန်ခေါ်ဖို့အတွက် ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ဦး ထပ်မံစေလွှတ်ပေးပါ။”
အစီအစဉ်တင်ဆက်သူက ရလဒ်ကို ကြေညာလိုက်သည်။
“ဟူး... ဒီမှော်သံစဉ်လင်းပိုင်က အရမ်း ကောက်ကျစ်လွန်းတယ်။ ဒီနည်းဗျူဟာကြောင့် လီဇီဝေလည်း ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘူး။”
“ဟုတ်တယ်။ မီးစွမ်းအင်နဲ့ ရေစွမ်းအင်ကို ယှဉ်တိုက်ရတာကတင် တော်တော်ခက်နေပြီ။ အခုလို ပြိုင်ဘက်က ကစားသွားတော့ အစ်မလီ ရှုံးသွားတာ မဆန်းပါဘူး။”
“ဟုတတယ်။ အစ်မလီ ရှုံးသွားရင်တောင် ငါကတော့ သူမကိုပဲ အားပေးမယ်။ သူက တကယ့်ကို သိက္ခာရှိရှိနဲ့ တရားမျှတစွာ ယှဉ်ပြိုင်သွားတာပဲ။”
လီဇီဝေ အရှုံးပေးလိုက်သည့်အပေါ် ပရိသတ်များက ကန့်ကွက်လိုစိတ် မရှိကြပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမအနေဖြင့် အနိုင်ရရန် မဖြစ်နိုင်တော့ရာ သူမ၏ သားရဲသူငယ်ချင်းကို အနာတရဖြစ်အောင် ဘာကြောင့် ဆက်တိုက်ခိုင်းတော့မည်နည်း။
သို့သော်လည်း ရှန်းဟွာမြို့နယ်အဖွဲ့၏ ရှေ့ဆက်ရမည့် တိုက်ပွဲများအတွက်မူ ၎င်းတို့ စိုးရိမ်ပူပန်မိကြသည်။
“ပြဿနာက ရှန်းဟွာမြို့နယ်က ဒီတစ်ခေါက် တကယ်ကို သွားပြီပဲ။ သူတို့ဆီမှာ လူနှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။”
“ဟုတ်တယ်။ ကျန်းဟန်က ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာပါစေ တစ်ဖက်မှာက သုံးယောက်တောင် ကျန်သေးတယ်။ သူ့ကို ခွန်အားတွေ ကုန်အောင် ဝိုင်းပြီး တိုက်ခိုက်ကြမှာပဲ။”
“ဒီကျန်းဟန်က တကယ်ပဲ ဘယ်လောက်အထိ သန်မာလဲဆိုတာ မသိရသေးဘူး။ ကြားရသလောက်တော့ သူက ကန်မြိုမှာ အဆင့် ၉ ချိတ်ထားတဲ့သူပဲ။”
လူတိုင်းနီးပါးသည် ၎င်းတို့၏ အကြည့်များကို ကျန်းဟန်ဆီသို့ စုစည်းလိုက်ကြ၏။ ရှန်းဟွာမြို့နယ်အဖွဲ့ အနိုင်ရရှိရန်အတွက်မူ ၎င်းတို့ မျှော်လင့်ချက် မထားကြတော့ပေ။ ပြိုင်ဘက်အဖွဲ့တွင် ခေါင်းဆောင်အဆင့် သားရဲများ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ သုံးဦးတောင် ကျန်ရှိနေသေးပြီး ကျန်းဟန်တို့ဘက်တွင်မူ ခေါင်းဆောင်အဆင့် သားရဲရှိသည့်သူမှာ သူတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ထို့ကြောင့် အနိုင်ရရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ချေ။
အဆင့်တူညီချင်း၌ တစ်ယောက်တည်းနှင့် သုံးယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ တိုက်ခိုက်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအား လုံလောက်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
ရှန်းဟွာမြို့နယ်၏ ဝှက်ဖဲအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံထားရပြီး ဆီမီးဖိုင်နယ်ရောက်မှသာ ပွဲထုတ်လာခဲ့သော ဤလူငယ်သည် တကယ်ပဲ မည်မျှအထိ သန်မာသနည်းဟူသည်ကိုသာ ၎င်းတို့ စောင့်ကြည့်ချင်နေကြသည်။
ပရိသတ်များသာမက ယှဉ်ပြိုင်ကြမည့် အခြားမြို့နယ်သုံးခုမှ လူများ၊ လင်းဝေယွဲ့၊ ချင်းယွမ်နှင့် သူ့ကိုကြည့်ရန် သီးသန့်လာရောက်ကြသည့် အခြားသူများ၏ အကြည့်အားလုံးသည်လည်း ဤနေရာသို့သာ စုပြုံကျရောက်နေခဲ့သည်။
“ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ ပြိုင်ဘက်က အရမ်း ကလိမ်ကကျစ်ကျလွန်းတယ်။ ငါ သူ့ကို အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့ဘူး။”
လီဇီဝေက အပြစ်မကင်းသလို ခံစားရသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ ဒုတိယအသင်းခေါင်းဆောင် ဝူရွှယ်ချင်းကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပါက ကျန်းဟန်အတွက် ဖိအားများစွာ လျော့ပါးသွားမည် ဖြစ်သည်။
“ကျန်းဟန်... ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အခြေအနေကို စမ်းသပ်ဖို့အတွက် ငါ အရင်တက်လိုက်ရမလား။”
ဟွေ့ရှင်းက သူ့ကိုကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ သူလည်း တတ်နိုင်သရွေ့ ပါဝင်ကူညီပေးချင်မိသည်။ ၎င်းသည် အလဟဿ ဖြစ်သွားနိုင်သည်ကို သိသော်လည်းပေါ့။
“မလိုဘူး။ မင်းတို့ တကယ့်ကို ကောင်းကောင်း ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြပြီးပါပြီ။ ကျန်တာကိုတော့ ငါ့ကိုပဲ လွှဲထားလိုက်တော့။”
ကျန်းဟန်သည် လီဇီဝေအတွက် ရေတစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်ကာ ကွင်းထဲသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
ထိုအခိုက်တွင် ကွင်းတစ်ခုလုံးရှိ ပရိသတ်များ၏ အကြည့်များမှာ သူ့ထံသို့သာ စုပြုံရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ တည်ငြိမ်အေးဆေးလှသော ထိုခန့်ညားသည့် လူငယ်လေးသည် နောက်ဆုံး၌ ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အမှန်တကယ် အံ့ဖွယ်နိမိတ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပြနိုင်မည်လား။
အခန်း ၂၀၀
ကျန်းဟန် စင်ပေါ်သို့ တက်လာသောအခါ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ သူ့ကိုမသိကြသော သူများမှာမူ ထူးခြားဆန်းကြယ်သည့် ရုပ်ရည်ရှိသော ဤလူငယ်သည် မည်သို့သော အံ့ဖွယ်နိမိတ်မျိုးကို ဖန်တီးပြနိုင်မလဲဆိုသည်ကို သိချင်နေကြသည်။
သူ၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို သိရှိထားကြသူများကမူ သူ၏ စစ်မှန်သော ခွန်အားမှာ အမှန်တကယ် မည်မျှအထိ ရှိသနည်းဟူသည်ကိုသာ စောင့်ကြည့်ချင်နေကြ၏။
ကျန်းဟန်သည် ကွင်းလယ်ဗဟိုသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားပြီးနောက် သူ၏ သားရဲဖြစ်သော ခေါင်းဆောင်အဆင့် အလယ်အလတ်ရှိ သွေးအရိပ်ညဇီးကွက်ကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။
“သွေးနဲ့ မှောင်မိုက်စွမ်းအင်နှစ်မျိုးစပ် သားရဲပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက ခေါင်းဆောင်အဆင့် အလယ်အလတ်ပဲ ရှိသေးတာလား။”
“ဟုတ်တယ်။ မျှော်လင့်ထားသလောက်လည်း မဟုတ်ဘူး။ ငါက အနည်းဆုံးတော့ ခေါင်းဆောင်အဆင့် နှောင်းပိုင်းလောက် ဖြစ်လိမ့်မယ် ထင်နေတာ။”
ဟုတ်ဟုတ်မှာ ခေါင်းဆောင်အဆင့် အလယ်အလတ်သာ ရှိသေးသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပရိသတ်များမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားကြသည်။ ဤအဆင့်ရှိ သားရဲတစ်ကောင်နှင့်ဆိုလျှင် ရှန်းဟွာမြို့နယ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ကြောင်း ပြသနေသကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းတို့သည် ကျန်းဟန်အနေဖြင့် ဤမှော်သံစဉ်လင်းပိုင်ကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မလားဟု သံသယဝင်လာခဲ့ကြသည်။
လင်းဝေယွဲ့နှင့် အခြားသူများမှာမူ များစွာ စိတ်အေးသွားကြ၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျန်းဟန်သည် တစ်လအတွင်း ဤအဆင့်အထိ တိုးတက်လာခဲ့ခြင်းမှာ အံ့အားသင့်စရာကောင်းသော်လည်း ၎င်းတို့၏ မျှော်မှန်းချက်ဘောင်အတွင်း၌သာ ရှိနေသေးသည်။
ဟုန်ယဲ့မြို့နယ်ဘက်တွင်မူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြသော အသင်းခေါင်းဆောင် ကျန်းလုံနှင့် နည်းပြ ကျန်းကျန့်တို့သည်လည်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြသည်။
“ခေါင်းဆောင်အဆင့် အလယ်အလတ်ပဲ ရှိသေးတာပဲ။ ငါတို့ သေချာပေါက် နိုင်ပြီ။”
အသင်းခေါင်းဆောင် ကျန်းလုံက ပြောလိုက်၏။ နည်းပြ ကျန်းကျန့်ကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကျန်းဟန်တစ်ယောက် ရုတ်တရက် အရှင်သခင်အဆင့် သားရဲတစ်ကောင်ကို ထုတ်ပြလာမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ခေါင်းဆောင်အဆင့် အလယ်အလတ်သာ ရှိသေးသဖြင့် ၎င်းတို့ သေချာပေါက် အနိုင်ရရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။ သူ မည်မျှပင် သန်မာပါစေ တစ်ယောက်တည်းနှင့် သုံးယောက်စလုံးကို တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲတစ်ကောင် မဟုတ်ချေ။
“စောစောက အရမ်း မောက်မာပြနေတော့ ငါက အရှင်သခင်အဆင့် သားရဲ ရှိနေတယ်လို့ ထင်ထားတာ။ နောက်ဆုံးတော့ လေလုံးထွားတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ပါပဲ။ အခု အခြေအနေကို သူ ဘယ်လိုပြောင်းပြန်လှန်ပြမလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။”
နည်းပြ ကျိုးဟယ်သည်လည်း စတင်၍ လှောင်ပြောင်သရော်လာ၏။ ၎င်းက လီဇီဝေနှင့် အခြားသူများကို လွန်စွာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
သို့သော် ဤလူများမသိကြသည်မှာ ကျန်းဟန်၏ ဟုတ်ဟုတ်သည် ခေါင်းဆောင်အဆင့် အစောပိုင်းတွင် ရှိစဉ်ကတည်းက မှောင်ခိုဈေးကွက်၏ အသေခံတိုက်ပွဲတွင် အဆင့်တူညီ ပြိုင်ဘက်ပေါင်း ဒါဇင်များစွာကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သံမဏိသွေးတံဆိပ်ကို သိမ်းပိုက်ရရှိထားခဲ့သည်ဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ ဤအကြောင်းကို သိရှိသွားကြပါက ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ လွန်စွာ ကြည့်ကောင်းသွားပေလိမ့်မည်။
“ဟားဟားဟား...ငါက နင့်ဆီမှာ ဘယ်လိုဝှက်ဖဲတွေ ရှိနေလဲလို့ တွေးနေတာ။ နောက်ဆုံးတော့ ခေါင်းဆောင်အဆင့် အလယ်အလတ် သားရဲလေးတစ်ကောင်ပဲ။ ရှန်းဟွာမြို့နယ်မှာ တကယ်ပဲ လူမရှိတော့ဘူးလား။ ကန်မြို့ရဲ့ အဆင့် ၉ ဆိုတာလည်း ဒီလောက်လေးပဲလား။”
ကျန်းဟန်၏ သားရဲကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒုတိယအသင်းခေါင်းဆောင် ဝူရွှယ်ချင်းသည်လည်း သက်ပြင်းအရှည်ကြီးကို ချလိုက်မိသည်။
“ဟုတ်တယ်လေ။ ဒါလေးပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းလိုလူလောက်ကိုတော့ သာသာယာယာ နင်းခြေပစ်လို့ရတယ်။”
ကျန်းဟန်သည် သူ၏လက်များကို ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်ကာ အေးအေးလူလူ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့အတွက်မူ ဤကဲ့သို့သော ပြိုင်ပွဲမျိုးကို ယှဉ်ပြိုင်ရခြင်းမှာ လုံးဝ စိန်ခေါ်မှုမရှိပေ။
အကယ်၍ လီဇီဝေနှင့် အခြားသူများ၏ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက်သာ မဟုတ်ပါက သူသည် ပထမဆုံးပွဲကတည်းက စင်ပေါ်တက်ကာ တစ်ဖက်အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် သုတ်သင်ချေမှုန်းပစ်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မည်။
“ပြိုင်ပွဲ... စတင်ပါပြီ။”
ထိုခဏတွင် အစီအစဉ်တင်ဆက်သူက ပြိုင်ပွဲစတင်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်။
“ငါပဲ ဒီပွဲကို အဆုံးသတ်ပေးလိုက်မယ်။ မှော်သံစဉ်လင်းပိုင်... မှော်သံစဉ် အော်သံနဲ့ ရေမြှားများ အဆက်မပြတ်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို သုံးလိုက်။”
ဝူရွှယ်ချင်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ကျန်းဟန်ကို ပြင်းထန်သော သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ကျန်းဟန်ကို ရုပ်ရည်ချောမောရုံသာရှိသည့် ကြောင်သူတော်တစ်ဦးအဖြစ်သာ ထင်မှတ်ထားပြီး ခေါင်းဆောင်အဆင့် အလယ်အလတ်ရှိသော သွေးအရိပ်ညဇီးကွက်ကို အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။
မှော်သံစဉ်လင်းပိုင်သည် ဟုတ်ဟုတ်ဆီသို့ အလွန်စူးရှလှသော မှော်သံစဉ်တစ်ခုကို ဦးစွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။ ပြီးနောက် ၎င်း၏ ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ ရေမြှားများကို ဆက်တိုက် ထွေးထုတ်လိုက်တော့သည်။ ထိုအရှိန်မြင့်ရေမြှားများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ပေါက်ကွဲနိုင်စွမ်းလည်း ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် လေထဲတွင် တန်းစီပျံသန်းသွားပြီး ဟုတ်ဟုတ်၏ ရှေ့ဆက်သွားမည့် လမ်းကြောင်းကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကြသည်။
“ဂူးးးး”
ဟုတ်ဟုတ်သည် ထိုရေမြှားများကို တစ်ချက်ငဲ့ကြည့်ကာ ၎င်း၏ တောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ပြီး အမွှေးအတောင်ပုံသဏ္ဌာန် အရိပ်အလင်းဓား ငါးလက်ကို စုစည်းကာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
လူအများသည် စတင်ကတည်းက ထိုအလင်းဓားငါးလက်ကို အရေးမစိုက်ခဲ့ကြချေ။ ၎င်းတို့မှာ အခြေအနေကို စမ်းသပ်သည့် သာမန်စွမ်းရည်များသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် မကြာမီမှာပင် အရိပ်အလင်းဓားများသည် ရေမြှားများနှင့် ထိပ်တိုက် တိုးမိသွားကြ၏။
တစ်ခုမှာ ကြည်လင်နေပြီး တစ်ခုမှာမူ နက်မှောင်သော အရောင်ရှိသည်။
“ခရက်...”
ဖန်ခွက်တစ်လုံး ကွဲအက်သွားသည့်အလား အလွန်စူးရှသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ အရိပ်အလင်းဓားများသည် ရေမြှားများကို အလွယ်တကူပင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို ရေစက်ရေမှုန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တော့သည်။
၎င်းသည် ကျည်ဆန်များက အသားစိုင်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည့်အလား၊ ရေစက်ကလေးများက လူသားများ၏ ရေတပ်သင်္ဘောအုပ်စုကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည့်အလားပင်။ အရိပ်အလင်းဓားများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရေမြှားများသည် မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိဘဲ အားလုံး အလွယ်တကူပင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း အရိပ်အလင်းဓားများမှာမူ မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှမရှိဘဲ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် မှော်သံစဉ်လင်းပိုင်ဆီသို့ ဆက်လက်ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
“ဒါ....မဖြစ်နိုင်ဘူး။”
ဒုတိယအသင်းခေါင်းဆောင် ဝူရွှယ်ချင်း၏ သူငယ်အိမ်များမှာ သိသိသာသာ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်ရှိ ဤမြင်ကွင်းသည် ခေါင်းဆောင်အဆင့် အလယ်အလတ် သားရဲနှစ်ကောင်ကြားက တိုက်ပွဲတွင် ဘယ်လိုမှ ပေါ်မလာသင့်သည့် မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်ပေသည်။
သူမတင်မကဘဲ ပရိသတ်များသည်လည်း မသိစိတ်က မတ်တတ်ရပ်မိလျက်သား ဖြစ်သွားကြပြီး ဤမယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်နေမိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤပွဲစဉ်မှာလည်း သာမန်အတိုင်း ပျင်းစရာကောင်းနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဒါကို သူ ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ။
မှော်သံစဉ်လင်းပိုင်သည် အသည်းအသန် ပြန်လည်ခုခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်ရှိ ရေလုံးကြီးကို လျင်မြန်စွာ ဖိသိပ်ကာ ငါးမီတာရှိသော အထူးရေခဲမြှားကြီးတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ အရိပ်အလင်းဓားများဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။
ထိုရေခဲမြှားနည်းဗျူဟာမှာ မှော်သံစဉ်လင်းပိုင်၏ အားအကောင်းဆုံးစွမ်းရည် ဖြစ်သော်လည်း အရိပ်အလင်းဓားများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်မူ တို့ဟူးတုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ပင် အလွယ်တကူ အပိုင်းပိုင်းပြတ်တောက်သွားကာ ထိုးဖောက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရေခဲမှုန်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားကာ ရေငွေ့များအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ရေငွေ့များ လွင့်ပြယ်သွားသည့်အချိန်တွင်မူ မှော်သံစဉ်လင်းပိုင်သည် ကွင်းပြင်ပေါ်၌ လဲကျနေပြီဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထိုအရိပ်အလင်းဓားငါးလက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သွေးထွက်သံယို အပေါက်ကြီးငါးပေါက်ပင် ရှိနေခဲ့သည်။
“ဒါက ဘယ်လိုစွမ်းရည်မျိုးလဲ။”
ဝူရွှယ်ချင်းက တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်ကြီး ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။”
“ဒီအစ်ကိုကြီးက ကြမ်းချက်ပဲ။ အလင်းဓားငါးလက်ကို လွှတ်လိုက်ရုံနဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို တိုက်ရိုက် အလဲထိုးပစ်လိုက်တာလား။”
“ဘုရားရေ... ဒါက တကယ့်ကို ရှန်းဟွာမြို့နယ်ရဲ့ မြင်းနက်ပဲ။”
ပရိသတ်များမှာ ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားကြပြီး ဟုန်ယဲ့မြို့နယ်မှ လူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာလည်း အေးခဲသွားခဲ့ကြလေသည်။ နည်းပြ ကျိုးဟယ်၏ လက်ထဲရှိ သစ်သီးမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။
လင်းဝေယွဲ့၊ ချင်းယွမ်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း မတ်တတ်ထရပ်မိလိုက်ကြကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး အားလုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်နေသည့် အရိပ်အယောင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျန်းဟန်၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ ၎င်းတို့၏ မျှော်မှန်းချက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကန်မြို့၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များပီပီ ၎င်းတို့သည် ထိုစွမ်းရည်အကြောင်းကို နားလည်ထားကြ၏။ ထိုအထဲတွင် မည်သည့် လှည့်စားမှုမျှမပါချေ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်မှုချင်း ကွာခြားလွန်း၍ ဖိနှိပ်ခြေမှုန်းလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ နှစ်ဖက်စလုံး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ တစ်ဆင့်တည်းပင် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအချက်ကပင် ၎င်းတို့ကို ထိတ်လန့်သွားစေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်မှုကို မြှင့်တင်ရန်မှာ လွန်စွာ ခက်ခဲလှပေသည်။ သာမန်အခြေအနေတွင် အဆင့်တက်ခြင်းဖြင့်သာ မြှင့်တင်နိုင်ပြီး ကျန်ရှိသော နည်းလမ်းများမှာမူ လွန်စွာအန္တရာယ်များသည့် လမ်းဟောင်းများဖြစ်ရာ အနည်းငယ် ပေါ့ဆလိုက်သည်နှင့် ပါရမီပျက်စီးခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းတို့ကို ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။
၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကိုယ် ကျန်းဟန်ထက် သာလွန်နေသေးသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသော်လည်း ယခုကြည့်ရသည်မှာ ကျန်းဟန်သည် ၎င်းတို့ကို လျင်မြန်စွာ ကျော်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကြောင့် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများ လေးလံသွားခဲ့ရသည်။ ကန်မြို့၏ အဆင့် ၉ ဆိုသော ဂုဏ်ပုဒ်မှာ တကယ့်ကို အလဟဿရထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည်လည်း စိတ်ထဲတွင် ဖိအားများ ပိုမိုခံစားလိုက်ကြရပြီး ကျန်းဟန်ကို ကျော်တက်နိုင်ရန် ပိုမိုကြိုးစားအားထုတ်ကြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတော့သည်။
“ရှန်းဟွာမြို့နယ်က ကျန်းဟန် အနိုင်ရရှိပါတယ်။ ဟုန်ယဲ့မြို့နယ်အဖွဲ့အနေနဲ့ ကွင်းကို စိန်ခေါ်ဖို့ ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ဦး ဆက်လက်စေလွှတ်ပေးပါ။”
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အစီအစဉ်တင်ဆက်သူမှာ အချိန်အတော်ကြာ မှင်တက်သွားပြီးမှ ရလဒ်ကို ကြေညာနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဟုန်ယဲ့မြို့နယ်က အနိုင်ရရှိတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့၏။ သို့သော်လည်း ရှန်းဟွာမြို့နယ်မှ ဤဝှက်ဖဲမှာ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည်။
ကုသရေး သားရဲထိန်းချုပ်သူသည် မှော်သံစဉ်လင်းပိုင်ကို ကုသပေးရန် ကွင်းထဲသို့ ဆင်းသွားခဲ့၏။ ဟုန်ယဲ့မြို့နယ်ဘက်တွင်မူ နည်းပြ ကျန်းကျန့်သည် ကျန်ရှိနေသည့် လူနှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် အားနည်းသူများမဟုတ်သော်လည်း ရှန်းဟွာမြို့နယ်မှ ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည့်အတွက် ယခုအချိန်တွင် အနိုင်ရရှိရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။
“နည်းပြ ကျွန်တော် သွားလိုက်ပါ့မယ်။”
လျူရှီက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူသည် မနေ့က ကျန်းဟန်ကို လှောင်ပြောင်သရော်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်သတိရမိသွား၏။
တစ်ဖက်လူက ဘာကြောင့် မိမိကို အဖက်မလုပ်ခဲ့သည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ ၎င်းမှာ ကြောက်ရွံ့၍မဟုတ်ဘဲ ဆင်တစ်ကောင်သည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်၏ ဆူညံအော်ဟစ်မှုကို ဂရုစိုက်နေလိမ့်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“သွားလိုက်တော့။ ဘယ်သူသွားသွား အတူတူပါပဲ။”
နည်းပြ ကျန်းကျန့်က အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။
လျူရှီသည် ကွင်းထဲသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ၏ သားရဲ ငွေရောင်လက်သည်းရှိခိုးကောင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
သူ၏သားရဲမှာ ခေါင်းဆောင်အဆင့် အစောပိုင်းမျှသာရှိပြီး ပျံသန်းနိုင်စွမ်းပင် မရှိသေးချေ။ မူလကတည်းက မည်သည့်အသာစီးရမှုမျှ မရှိခဲ့သလို ပြိုင်ဘက်မှာလည်း မိမိတို့ထက် အဆမတန် သန်မာလွန်းသူ ဖြစ်နေသဖြင့် အနိုင်ရရန် လုံးဝ အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။