အခန်း ၂၅၂

အခန်း ၂၅၂

အထူးသဖြင့် ယခုအခါတွင် သူတို့လေးဦးလုံးသည် ဤကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြပြီးနောက် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ နတ်ဘုရားစည်းမျဉ်းများ၏ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်မှုကို ခံထားရသဖြင့် သူတို့၏ စွမ်းရည်များမှာ သုံးပုံတစ်ပုံမျှသာ အသုံးပြုနိုင်တော့ရာ ယခုကဲ့သို့ အရေထူပြီး ခံစစ်အလွန်တောင့်တင်းလှသော ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာသားရဲကြီးကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ ပိုမို၍ ခက်ခဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကုယွမ်သည် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ဘယ်ညာရှောင်တိမ်းနေခဲ့သော်လည်း ထိုဧရာမကျောက်လှံကြီးမှာမူ အရိပ်ပမာ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါနေပြီး အရိုးထဲအထိ တွယ်ကပ်နေသည့် လောက်ကောင်များပမာ သူ လမ်းကြောင်းပြောင်းသည်နှင့် လိုက်လံပြောင်းလဲနေခဲ့ရာ သေချာပေါက်ပင် သူ့အား အသေအချာ သော့ခတ်ကာ အာရုံပြုထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

မည်သို့မျှ ရှောင်တိမ်း၍ မရနိုင်တော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကုယွမ်သည် ဇွတ်တရွတ် ရှောင်ပြေးနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို အလျင်အမြန် လှည့်ပတ်ကာ မန္တန်တံဆိပ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်တော့သည်။

ထိုအခါ သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ ကြာပန်းတစ်ပွင့် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပွင့်လန်းလာသည့်အလား လှပဆန်းကြယ်စွာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ငွေရောင်နဂါးရေနတ်ဘုရားဓားသည် အေးစက်လှသော ကြယ်တာရာတစ်ခုအလား ဝင်းခနဲ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဓားအလင်းများမှာ စူးရှတောက်ပစွာ ဖြာထွက်သွားခဲ့သည်။

ယင်းနောက် ဓားအလင်းသည် ဝေဝါးသွားခဲ့ပြီး တစ်စင်းမှ နှစ်စင်း၊ နှစ်စင်းမှ လေးစင်း၊ လေးစင်းမှ ရှစ်စင်း၊ ရှစ်စင်းမှ တစ်ဆယ့်ခြောက်စင်းအထိ ထပ်ဆင့်ပွားများသွားခဲ့တော့သည်။

ထိုတစ်ဆယ့်ခြောက်စင်းသော ဓားအလင်းများသည် ကောင်းကင်ထက်တွင် နေရာယူလိုက်ကြပြီး ငွေရောင်ကြာပန်းတစ်ပွင့်အသွင် ဖွဲ့စည်းလိုက်ကာ ကြာပွင့်ဖတ်များ လှပစွာ ပွင့်အာသွားသည့် အခိုက်အတန့်၌ ပြတ်သားထက်မြက်လှသော ငွေရောင်ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မှုတ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

ဤငွေရောင်ဓားအလင်းတန်းသည် ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေခြင်းမရှိသော်လည်း ၎င်းဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းကြောင်းရှိ လေထုတစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ကင်းစင်သွားခဲ့ရပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီးပင် လိမ်ဖယ်ကာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

မည်သည့် အသံဗလံမျှ ထွက်ပေါ်မလာဘဲ လေထုထဲတွင် မီးခိုးရောင် မျဉ်းကြောင်းတစ်ကြောင်းကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့လျက် ထိုဧရာမ ကျောက်လှံကြီးဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်သွားခဲ့တော့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ခု၏ အရွယ်အစား ကွာခြားချက်မှာ လွန်စွာ ကြီးမားသည်။ တစ်ခုမှာ ပေပေါင်းရာချီ ရှည်လျားလှပြီး ရထားတွဲတစ်တွဲစာခန့် ထူထဲကာ ကောင်းကင်ကြီးကို ထောက်မထားသည့် ဧရာမ ကျောက်တိုင်ကြီးတစ်ခုအလား တည်ရှိနေသည်။

အခြားတစ်ခုမှာမူ ဆံချည်မျှင်တစ်ခုထက်ပင် ပိုမိုသေးငယ်လှသော သိမ်မွေ့သည့် ငွေရောင်မျဉ်းကြောင်းလေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

“ဖူး...”

ထို့နောက်တွင် ဧရာမ ကျောက်လှံကြီးနှင့် သိမ်မွေ့သော ငွေရောင်ဓားအလင်းတို့သည် လေထုထဲတွင် ထိပ်တိုက် တိုးတိုက်မိကြတော့သည်။

ထိုငွေရောင်ဓားအလင်းသည် ပူပြင်းလှသော ဓားတစ်ချောင်းက ထောပတ်တုံးကို ဖြတ်သန်းသွားသည့်အလား ဧရာမ ကျောက်လှံကြီး၏ အတွင်းသို့ အလွယ်တကူပင် တိုးဝင်စိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် လှံဖျားပိုင်းမှ စတင်၍ လှံအမြီးပိုင်းအထိ တစ်ဆုံး ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရသဖြင့် ဓားအလင်းမှာလည်း ညင်သာစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ဧရာမ ကျောက်လှံကြီး၏ မျက်နှာပြင်ထက်မှ လင်းလက်နေသော အလင်းတန်းများမှာ မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီး တစ်လက်မချင်းစီအလိုက် စတင်၍ အက်ကွဲအက်ရာထင်လာကာနောက်ဆုံးတွင် ကျောက်ခဲကျိုး ကျောက်ခဲပဲ့များနှင့် သဲမှုန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပျက်စီးလျက် မြေပြင်ထက်သို့ ပြန့်ကျဲစွာ ကြွေကျသွားခဲ့တော့သည်။

“ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ပီပီ တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ... သူ့ရဲ့ သာမန်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကိုတောင် ငါ့ဘက်က အစွမ်းကုန် တုံ့ပြန်လိုက်ရတယ်”

ကုယွမ်သည် စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် မချိတင်ကဲ ဖြစ်သွားမိပြီး စိတ်အာရုံကို တစ်ချက်လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ငွေရောင်ဓားကြာပန်းသည် သူ၏ ဦးခေါင်းထက်ဆီသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာကာ ညင်သာစွာ လည်ပတ်နေခဲ့ပြီး သူ့အား ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ ဝန်းရံကာကွယ်လျက် ထက်မြက်လှသော ဓားအရှိန်အဝါများကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ ထုတ်ဖော်နေခဲ့တော့သည်။

ဤကမ္ဘာငယ်လေးသည် ပြင်ပလောက၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် စည်းမျဉ်းများနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားနေပြီး ရှေးဟောင်းခေတ်ဦးကာလ၏ ဟန်ပန်များနှင့် အမှတ်အသားအချို့ကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ကုယွမ်တို့၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ဧရာမ မျောက်ဝံကြီးမှာလည်း ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ခုပင်။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာသားရဲဟူသည်မှာ ရှေးဟောင်းခေတ်ကာလက တည်ရှိခဲ့သော မိစ္ဆာသားရဲများကို ရည်ညွှန်းခြင်းပင်။ သေချာသည်မှာ ဤစကားရပ်သည် ထပ်နေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း ယုတ္တိရှိသည့် အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုတော့ ရှိနေခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်းခေတ်ဦးကာလတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များမှာ လွန်စွာ သိပ်သည်းလှပြီ စည်းမျဉ်းများမှာလည်း နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်များနှင့် ကွဲပြားခြားနားခဲ့သဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မိစ္ဆာသားရဲမျိုးစုံကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

ဤမိစ္ဆာသားရဲများ၏ အထင်ရှားဆုံးသော လက္ခဏာရပ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထည် အဆမတန် ကြီးမားခြင်း၊ မွေးရာပါ ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံ လွန်စွာ တောင့်တင်းခိုင်မာခြင်းနှင့် ဆန်းကြယ်လှသော မွေးရာပါ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာမျိုးစုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြခြင်းပင်။

၎င်းတို့သည် နတ်ဘုရားသားရဲများ၏ လမ်းစဉ်ကို လိုက်လှမ်းကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ အမြဲမပြတ် သွေးရင်ကျောင်းကာ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများကို ကျင့်ကြံကြသော်လည်း လူသားအသွင်သို့ မပြောင်းလဲနိုင်ကြပေ။

ယခုခေတ်ကာလတွင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူအချို့ ကျင့်ကြံကြသော မိစ္ဆာလမ်းစဉ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၎င်းတို့၏ နည်းလမ်းမှာ ပိုမို၍ ရိုးရှင်းကြမ်းတမ်းလှသော်လည်း စွမ်းရည်အပိုင်းတွင်မူ ပိုမို၍ ပြင်းထန်ထက်မြက်သည်။

ကုယွမ် ယခင်က သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဇီးကွက်နက်ကြီးသာ ဤမျောက်ဝံကြီးနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့လျှင် သုံးချီမှ ငါးချီအတွင်းမှာပင် ဤမျောက်ဝံကြီး၏ လက်သီးချက်များအောက်၌ ရစရာမရှိအောင် အသေထုခြေခြင်း ခံရမည်မှာ သေချာသလောက်ပင် ရှိသည်။

ကုယွမ်သည် စိတ်ထဲမှ ခပ်ရွဲ့ရွဲ့ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် အခြားသော လူသုံးဦးရှိရာ အရပ်ဆီသို့ အလျင်အမြန် လှမ်းမျှော်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သူသည် ကျိချန်းဟိုင်၊ စုချိုးယွဲ့နှင့် အခြားသူများ၏ နည်းဗျူဟာများနှင့် ပတ်သက်၍ လွန်စွာ စိတ်ဝင်စားနေခဲ့မိသည်။

ဤသုံးဦးစလုံးသည် တောင်ပိုင်းနယ်စပ် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များကြားတွင် အထူးချွန်ဆုံးသော ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြရာ သူတို့၌ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် အစွမ်းထက်လက်နက်များ မရှိဘူးဟု ဆိုပါက မည်သူမျှ ယုံကြည်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

တုန်းချန်မှာမူ ယခင်အတိုင်းပင် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ နည်းလမ်းများမှာ ကုယွမ်နှင့် များစွာ ဆင်တူသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံလျက် စူးရှတောက်ပသော ခရမ်းငွေရောင် ကြယ်တာရာအလင်းတန်း ခုနစ်တန်းသည် ‘မြောက်ပြန်ကြယ်စုအစီအရင်’ အသွင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ကြယ်တာရာအလင်းများ ယိမ်းနွဲ့လှုပ်ရှားနေကာ ပြတ်သားပြီး အာဏာစက်ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များကို ထုတ်ဖော်နေခဲ့သည်။

ထိုကြယ်တာရာအလင်းတန်းတစ်ခုချင်းစီမှာ လုံးဝန်းပြီး ဆေးလုံးကဲ့သို့သော ‘ဓားအမြုတေလုံး’ များ ဖြစ်ကြပြီး၊ တစ်လုံးချင်းစီတိုင်းမှာ နှိုင်းယှဉ်ဖွယ်ရာမရှိသည့် မသေမျိုးဓားကြီးများအလား တောက်ပလှပလျက် အတုမရှိသော ထက်မြက်မှုကို မှုတ်ထုတ်နေကြသည်။

ဤမြောက်ပြန်ကြယ်စု ဓားအစီအရင်သည် ကြယ်တာရာအလင်းတန်းများကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး ဧရာမ ကျောက်လှံကြီးကို အလွယ်တကူပင် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ကျိချန်းဟိုင်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာမူ ရိုးရှင်းသည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် နက်မှောင် စုတ်ပြတ်နေသော မိစ္ဆာဂူကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ၎င်းအတွင်းမှ မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်များ ပျံ့လွင့်နေခဲ့ကာ မရေမတွက်နိုင်သော ငိုကြွေးသံများ၊ ညည်းတွားသံများနှင့် ဟိန်းဟောက်သံများမှာ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်နေလျက် ထူးဆန်းလှသော ဝိညာဉ်အရိပ်ဆိုးများမှာလည်း ရုန်းကန်ကာ လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ကျိချန်းဟိုင်က လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုမိစ္ဆာဂူကြီးသည် သူတို့၏ အရှေ့မှောက်တွင် ပိတ်ဆို့ကာကွယ်ထားသော ဧရာမ မုခ်ဦးတံခါးကြီးတစ်ခုအသွင်သို့ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

ဧရာမ ကျောက်လှံကြီးသည် ထိုမုခ်ဦးတံခါးကြီးဆီသို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်သွားခဲ့သော်လည်း မည်သည့် လှိုင်းဂယက်မျှ ထွက်ပေါ်မလာဘဲ တစ်စုံတစ်ရာက ဝါးမြိုလိုက်သည့်အလား လုံးဝဥဿုံ နစ်မြုပ်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

နက်မှောင်စုတ်ပြတ်နေသော ထိုမုခ်ဦးတံခါးကြီးသည် ငရဲဘုံ၏ ဝင်ပေါက်တစ်ခုအလား တည်ရှိနေပြီး ဤပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူပင် အရည်ဖျော်ကာ ဝါးမြိုပစ်လိုက်ခြင်းပင်။

စုချိုးယွဲ့မှာမူ သူမသည် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ခပ်ဖွဖွလေး ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ဆန်းကြယ်လှသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် လှည့်စားခြင်း မြူခိုးဝိညာဉ်ရည်တစ်ဝါး ပျံ့လွင့်သွားခဲ့ပြီးနောက် သူမနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီလှသော အရိပ်ယောင်ခန္ဓာတစ်ခုအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် ဧရာမ ကျောက်လှံကြီးသည် ထိုအရိပ်ယောင်ခန္ဓာကို ထိမှန်ကာ ကြေမွပျက်စီးသွားစေခဲ့ပြီး ကြွင်းကျန်ရစ်သော အရှိန်အဟုန်ပြင်းလှသည့် စွမ်းအားများမှာမူ အဝေးတစ်နေရာရှိ တောင်ကုန်းကြီးတစ်ခုထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

“ဝုန်း...”

ထိုတောင်ကုန်းကြီးသည် ချက်ချင်းပင် တစ်စစီ ကြေမွကာ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

သို့သော်ငြားလည်း ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ကုယွမ်သည် ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ရပြီး၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝေဝါးလှသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုတစ်ခုကို မရေမရာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤဧရာမ ကျောက်လှံကြီးသည် ထိုမျောက်ဝံကြီးက မြေပြင်နှင့် ကျောက်တုံးများကို အသုံးပြု၍ စုစည်းထားသော အရာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပါက ၎င်းသည် ရန်သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းနှင့် အရှိန်အဝါကို အသေအချာ ပိတ်လှောင်ထားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သူတို့လေးဦး၏ အရှိန်အဝါကို ပိတ်ထားခံရပြီးဖြစ်ကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက်သာ ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ရှောင်တိမ်းရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း စုချိုးယွဲ့၏ နည်းလမ်းမှာမူ အရိပ်ယောင်ခန္ဓာအတုတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ သူမ၏ အရှိန်အဝါကို ထိုခန္ဓာကိုယ်ထက်၌ ရစ်ပတ်ထားစေပြီး သူမ၏ စစ်မှန်သော အရှိန်အဝါကိုမူ လုံးဝဥဿုံ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းပင်။

ဤနည်းဖြင့် ဧရာမ ကျောက်လှံကြီးကို အောင်မြင်စွာ လှည့်စားသွားခဲ့ခြင်းပင်။

ဤနည်းဗျူဟာမှာ ကုယွမ်၊ တုန်းချန်နှင့် အခြားသူများ၏ နည်းလမ်းများထက် သေချာပေါက်ပင် ပိုမိုဆန်းကြယ်ပြီး သိသိသာသာ သိမ်မွေ့သည်။

သို့ရာတွင် ကုယွမ်ကို အံ့ဩသွားစေသည့်အရာမှာ စုချိုးယွဲ့၏ ထူးခြားလှသော တိုက်ပွဲဝင်စွမ်းရည် မဟုတ်ဘဲ သူမ အသုံးပြုလိုက်သော နည်းလမ်း၏ ထူးဆန်းလှသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကသာ သူ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားခဲ့ခြင်းပင်။

စင်စစ်အားဖြင့် ကုယွမ်၌လည်း ဤကဲ့သို့သော ဆင်တူလှသည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို အစားထိုးရန်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်အတုတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သည့် ‘မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ’ ဟူသော ဆန်းကြယ်လှသည့် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာကို ကောင်းစွာ တတ်မြောက်ထားသူ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ခဏကသာ သူ ဤအတတ်ပညာကို အသုံးပြုခဲ့မည်ဆိုပါက ဤတိုက်ခိုက်မှုကို မည်သည့်အသံဗလံမျှ မရှိစေဘဲ တိတ်တဆိတ်ပင် ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော်လည်း ကုယွမ်သည် သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် အတတ်ပညာမြောက်မြားစွာကို အလွယ်တကူ ထုတ်ဖော်ပြသရန် ဝန်လေးနေခဲ့မိသည်။

၎င်းတို့သည် ‘နှလုံးသားမိစ္ဆာ သွေးသစ္စာဆိုခြင်း’ စည်းနှောင်မှုအောက်တွင် ရပ်တည်နေကြသော ခရီးသွားဖော်များ ဖြစ်ကြကာ အရာရာကို ကြိုတင်ကာကွယ်ထားခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။

ယခု ကုယွမ်ကို စဉ်းစားမရအောင် ဖြစ်နေစေသည့် အချက်မှာ စုချိုးယွဲ့ အသုံးပြုလိုက်သော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာသည် သူ၏ ‘မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ’ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာနှင့် လွန်စွာ သဏ္ဌာန်တူနေခြင်းပင်။

"တကယ်လို့ ဒီလောက်လေးတင်ဆိုရင်တော့ ထားလိုက်ပါဦး။ ဒါပေမဲ့ တကယ့်သော့ချက်က ဒီအမျိုးသမီးက 'ထိုက်ရွှမ်နန်းတော်က လာတဲ့သူ ဖြစ်နေတာပဲ...။

ဒီအချက်က ငါကျင့်ကြံထားတဲ့ အခြားနတ်ဘုရားအတတ်ပညာတစ်ခုဖြစ်တဲ့ 'ဟင်းလင်းပြင်လရိပ် ဓားကျမ်း' ကို ပြန်သတိရသွားစေတယ်။ အဲဒီဓားကျမ်းထဲမှာလည်း 'ထိုက်ရွှမ်' ဆိုတဲ့ စကားလုံး ပါနေတာဆိုတော့... ဒါတွေအားလုံးက တိုက်ဆိုင်လွန်းနေတယ် မဟုတ်ဘူးလား...။

တစ်ခုတည်းဆိုရင်တော့ တိုက်ဆိုင်မှုလို့ ပြောလို့ရပေမဲ့... နှစ်ခုစလုံး တူညီနေတာကျတော့... ဒီအရာနှစ်ခုကြားမှာ မလွဲမသွေ တစ်စုံတစ်ရာ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေပြီဆိုတာကို ပြနေတာပဲ...

ဒါဆို... ငါ့ကို 'မူလရေစင်နတ်ဘုရားကျမ်း' အမွေပေးခဲ့တဲ့ ရေစင်ကျောင်းတော်ရဲ့ ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နောက်ကွယ်က အင်အားစုက တကယ်ပဲ ထိုက်ရွှမ်နန်းတော်နဲ့ ပတ်သက်နေတာလား..."

ကုယွမ်၏ နှလုံးသားအောက်ခြေ၌ နက်ရှိုင်းလှသော သံသယရိပ်တစ်ခုက မြူနှင်းပမာ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းနင်းဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီးထံမှ ‘မူလရေစင်နတ်ဘုရားကျမ်း’ ကို စတင်ရရှိခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ၎င်းနှင့် သက်ဆိုင်သမျှသော သတင်းအချက်အလက် မှန်သမျှကို အစဉ်မပြတ် ဂရုတစိုက်ဖြင့် စောင့်ကြည့်လေ့လာခဲ့သည်။

ထိုအရှိန်အဝါကြီးမားလှသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ စစ်မှန်သော မူလလက္ခဏာအစစ်အမှန်နှင့် ပတ်သက်၍လည်း စဉ်းစား၍မရနိုင်အောင်ပင် စိတ်ဝင်စားကာ တောင့်တနေခဲ့မိ၏။

စင်စစ်အားဖြင့် မြေကမ္ဘာအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်၌ တည်ရှိနေသော မူလရေစင်နတ်ဘုရားကျမ်းကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းကျင့်ကြံခြင်းကျမ်းစာမျိုးသည် လောကရှိ သာမန်အင်အားစုများအနေဖြင့် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် အရာမျိုး လုံးဝမဟုတ်ပေ။

သို့သော်ငြားလည်း ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသည် သူ့အား ဤကဲ့သို့သော မဟာရတနာကျမ်းစာကို သာမန်ကာလျှံကာပင် ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူ၏ နောက်ခံ အင်အားမှာ သေချာပေါက်ပင် မရိုးရှင်းနိုင်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

သို့ရာတွင် ကုယွမ်သည် ကာလရှည်ကြာအောင် လမ်းစတစ်ခုမျှပင် ရှာမတွေ့ခဲ့ဖူးဘဲ လမ်းပျောက်နေခဲ့ရာမှ ယခုအခါတွင်မူ မမျှော်လင့်ဘဲ ကံကြမ္မာအလှည့်အပြောင်းအရ လျှို့ဝှက်ချက်၏ အရိပ်အယောင် အစအနအချို့ကို စတင်တွေ့ရှိလိုက်ရခြင်းပင်။

သေချာသည်မှာ ယခုအချိန်သည် ဤနက်နဲလှသော ကိစ္စကြီးကို အသေးစိတ် လိုက်လံခြေရာခံစုံစမ်းနေရမည့် အချိန်အခါ မဟုတ်သေးသဖြင့် ကုယွမ်သည် စိတ်ထဲမှ သံသယအဝဝကို နှလုံးသား၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအောက်ခြေ၌သာ ခေတ္တမြှုပ်နှံထားလိုက်ပြီး နောင်မှသာ အေးအေးဆေးဆေး ပြန်လည်တွေးတော အကွက်ချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

“မိတ်ဆွေတို့... အကယ်၍ ငါတို့တွေ ရှေ့က ရူးသွပ်နေတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲကြီးကို အပြတ်မရှင်းနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့... ဒီနေရာကနေ လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ သက်သက်သာသာ ထွက်သွားနိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူး။”

ကုယွမ်က သွေးဆာစွာဖြင့် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာနေသော ဧရာမ မျောက်ဝံကြီးကို စူးစိုက်

ကြည့်ကာ လေးနက်တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် အသိပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း... ဒါကို ဒီနေရာမှာတင် သတ်ပစ်ကြတာပေါ့”

တုန်းချန်သည် ဟင်းလင်းပြင် ထက်၌ တည်ငြိမ်ခန့်ညားစွာ ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံပတ်ဆိုင်းလျက်ရှိသော စူးရှတောက်ပလှသည့် ကြယ်တာရာအလင်းတန်း ခုနစ်တန်းမှာ ထက်မြက်သော အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်တောက်ပနေလျက် သူ့အား အကာအကွယ်အတားအဆီးအဖြစ် ခိုင်မာစွာ ကာကွယ်ပေးထားသည်။

ထိုသို့ ပြတ်သားစွာ ပြောဆိုနေစဉ်အတွင်းမှာပင် တုန်းချန်သည် ကုယွမ်ရှိရာဘက်သို့ နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် မျက်လုံးချင်းဆုံကာ တစ်ချက်မျှ လှမ်း၍ စောင်းငဲ့ကာ ကြည့်လိုက်တော့သည်။