အခန်း ၂၅၃

အခန်း ၂၅၃

ကုယွမ် ခုနက ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည့် ‘ဓားအလင်းဆင့်ပွားခြင်း’ နှင့် ‘ဓားချီမျှင်စုစည်းခြင်း’ အတတ်ပညာများက တုန်းချန်၏ မျက်စိထဲမှ လွတ်ထွက်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူကိုယ်တိုင်လည်း ဓားအစီအရင်ကို ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ကုယွမ်၏ ဓားအစီအရင်မှာမူ ဓားအလင်းဆင့်ပွားခြင်း စွမ်းရည်အပေါ်တွင် အခြေခံထားပြီးဓားတစ်စင်းမှ နည်းဗျူဟာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ဖြစ်တည်ခြင်းဟူသော အချုပ်အခြာနိယာမ၏ အနှစ်သာရအရိပ်အယောင်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ၏ ဓားအစီအရင်မှာမူ ဥက္ကာပျံသံမဏိ၊ ကြယ်တာရာနတ်ဘုရားရွှေရည်နှင့် အခြားသော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းမျိုးစုံကို အသုံးပြု၍ သွန်းလုပ်ထားသည့် ‘ဓားအမြုတေလုံး ခုနစ်လုံး’ ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အမြုတေလုံး တစ်လုံးချင်းစီမှာ ပျံသန်းနိုင်သော ဓားတစ်စင်းစီနှင့် ညီမျှသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ဓားအစီအရင်များမှာ ဆင်တူသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း တစ်ဦးမှာမူ ဓားတစ်စင်းတည်းဖြင့်သာ ပုံဖော်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာမူ ဓားခုနစ်စင်းလုံးကို အသုံးပြုရခြင်းပင်။

တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းရည်ကို ထည့်မတွက်ထားလျှင်ပင် မည်သူ့ရလဒ်က ပိုမိုမြင့်မားထက်မြက်သည်မှာ အထင်အရှားပင် ရှိတော့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏ ဓားသိုင်းပညာရပ်မှာ ကုယွမ်၏ အောက် တစ်ဆင့်ခန့် လျော့နည်းနေကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ကောင်းပြီလေ။”

ကျိချန်းဟိုင်နှင့် စုချိုးယွဲ့တို့သည်လည်း သဘာဝကျစွာပင် မည်သည့်ကန့်ကွက်မှုမျှ မရှိကြပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့လေးဦးလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး ဧရာမ ဝံပုလွေမျောက်ဝံကြီးကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ကြတော့သည်။

“ဝူး... ဝူးး...”

မျောက်ဝံကြီးသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများ ပိတ်ဆို့ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ၎င်းသည် မြေပြင်ထက်မှ မြေတုံးကျောက်ခဲများကို ထပ်မံ၍ ဆွဲယူကာ စုစည်းလိုက်ပြန်ရာ ပေပေါင်းရာချီ ရှည်လျားလှသော ဧရာမ ကျောက်တုတ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူတို့လေးဦးရှိရာဘက်သို့ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းတိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

“ဝုန်း... ဝုန်း...”

ကျောက်တုတ်ကြီးသည် ပြင်းထန်လှသော လေပြင်းမုန်တိုင်းလှိုင်းလုံးကြီးများကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ လေထုထဲတွင် သရဲတစ္ဆေများ အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေသည့်အလား ကြောက်မက်ဖွယ်အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံထက်မှ ဥက္ကာပျံကြီးတစ်ခု မြေပြင်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျှောကျလာသည့်အလား မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်သော တုန်လှုပ်ဖွယ် အင်အားစုကြီးဖြင့် သက်ဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

သူတို့လေးဦးအနက် မည်သူမျှ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် စိတ်ကူးမရှိကြချေ။

ကုယွမ်၏ မျက်ခုံးများ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားခဲ့ပြီး ဓားပျံအရှိန်အဟုန်ကို အသုံးပြုလျက် ထိုကျောက်တုတ်ကြီး၏ ရိုက်ချက်အား သီသီလေး ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။

ယင်းနောက် သူက လက်ချောင်းများကို တစ်ချက်ခါလိုက်ရာ ဦးခေါင်းထက်ရှိ ငွေရောင်ကြာပန်းသည် ချက်ချင်းပင် လူစုခွဲသွားခဲ့ပြီး တစ်ဆယ့်ခြောက်စင်းသော ဓားအလင်းတန်းများက တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ကာ ပေပေါင်းများစွာ ရှည်လျားလှသော ဧရာမ ဓားကြီးတစ်စင်းအသွင် ပြောင်းလဲလျက် ဝံပုလွေမျောက်ဝံကြီးထံသို့ ပြတ်သားစွာ ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။

ကျိချန်းဟိုင်သည်လည်း နက်မှောင်လှသော မိစ္ဆာရွက်ထည်တစ်ခုကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထုတ်ယူလိုက်ရာ နက်မှောင်သော မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်များ ရစ်ပတ်ကာ စီးဆင်းလာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်ဆိုးအရိပ်များက အော်ဟစ်ငိုကြွေးရင်း ဟင်းလင်းပြင်ထက်သို့ တိုးဝင်လာကြကာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ် ညည်းတွားသံများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

ထိုဝိညာဉ်ဆိုးအရိပ်များက ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းလုမတတ် မိစ္ဆာချီများကို သယ်ဆောင်လျက် မျောက်ဝံကြီးထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ အော်ဟစ်သံများမှာ ဝိညာဉ်ကိုပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေနိုင်သည့် စွမ်းရည် ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

တုန်းချန်မှာမူ ယခင်အတိုင်းပင် မြောက်ပြန်ကြယ်စု ဓားစီရင်ကို ဆက်လက်လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ ဓားအမြုတေလုံး ခုနစ်လုံးထဲမှ ထက်မြက်လှသော ဓားချီစွမ်းအင်ပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင်သည် လျှံကျလာခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို လွှမ်းမိုးသွားသည့် ဓားချီရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခုအသွင်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

စုချိုးယွဲ့သည်လည်း လက်ချောင်းကို ခပ်ဖွဖွလေး ခါလိုက်ရာ မြူခိုးဝိညာဉ်ရည်တစ်ဝါး ပျံသန်းထွက်ပေါ်သွားခဲ့ပြီး မျောက်ဝံကြီး၏ မျက်နှာဆီသို့ ဦးတည်ကာ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

သူထံသို့ ဦးတည်လာနေသော တိုက်ခိုက်မှုများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝံပုလွေမျောက်ဝံကြီးသည် ဧရာမ ကျောက်တုတ်ကြီးကို လွှဲယမ်းလိုက်ပြီး ကုယွမ် ထိန်းချုပ်ထားသော ငွေရောင်ဓားကြီးကို ပထမဆုံး အားပြင်းပြင်းဖြင့် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ကုယွမ်သည် ဓားကြီး၏ လမ်းကြောင်းကို အလျင်အမြန်ပင် ဘေးသို့စောင်းလိုက်ပြီး ၎င်း၏ ရိုက်ချက်ကို သူဘက်မှ ပိုင်းချက်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

“ချွမ်း...”

ငွေရောင်ဓားကြီး၏ ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါက ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီး ကျောက်တုတ်ကြီးနှင့် ထိပ်တိုက် ရိုက်ခတ်မိသွားရာ တိမ်တိုက်များကိုပင် တုန်ခါသွားစေနိုင်သည့် သတ္တုချင်းရိုက်ခတ်သံ အကျယ်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုငွေရောင်ဓားကြီးသည် တဝီဝီမြည်ဟီးလျက် နောက်သို့ ချက်ချင်းပင် လည်ပတ်လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး မချိတင်ကဲ ညည်းတွားသံတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ထိုငွေရောင်ဓားအလင်း ဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ရှိ ဒြပ်ရှိ၊ ဒြပ်မဲ့ အရာအားလုံးမှာ ဓားအလင်းကြောင့် နှစ်ခြမ်းကွဲအက်ကုန်ကြရသည်။ အဝေးတစ်နေရာရှိ တောင်ထိပ်တစ်ခုသည် ထိုဓားအလင်းနှင့် မတော်တဆ ထိမှန်သွားခဲ့ရာ “ရှုး” ဟူသော အသံနှင့်အတူ တောင်ထိပ်၏ အပေါ်ဘက်တစ်ဝက်မှာ ညင်သာစွာ လျှောကျပြိုလဲသွားခဲ့ပြီး မြေပြင်ကြီးကို တုန်ခါသွားစေကာ သဲဖုန်မှုန်များ အလိပ်လိုက် ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

ကျောက်တုတ်ကြီးထက်တွင်မူ ၎င်းကို ပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေနိုင်သည့် ဓားရာကြီးတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း မျောက်ဝံကြီးက လက်ကို တစ်ချက်မျှ ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဝါညိုရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ လက်သွားခဲ့ရာ ထိုဓားရာကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

ယင်းနောက် ကျောက်တုတ်ကြီးသည် လေထဲတွင် တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းသွားခဲ့ပြန်ရာ တုန်းချန်၏ ပြင်းထန်လှသော ဓားချီရေစီးကြောင်းကြီးကို ရစရာမရှိအောင် ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး ဓားချီအများစုမှာ မျောက်ဝံကြီး၏ ရှည်လျားလှသောအမွေးအမှင်အချို့ကိုသာ ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

မျောက်ဝံကြီး၏ အရေပြားထက်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်သွားသော ဓားချီများမှာမူ ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မချန်ရစ်နိုင်ခဲ့ဘဲ လွှင့်စင်ထွက်သွားခဲ့ကြရသည်။

သို့သော်ငြားလည်း ကျိချန်းဟိုင် လွှတ်ထုတ်လိုက်သော မရေမတွက်နိုင်သည့် ဝိညာဉ်ဆိုးအရိပ်များမှာမူ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြရာ ထိုအသံမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆွဲနှုတ်နိုင်စွမ်းရှိပြီး အသိစိတ်ကိုပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေနိုင်သည်။

ဘေးထွက်လှိုင်းဂယက်အချို့ကိုသာ ထိမှန်ခဲ့ရသော ကုယွမ်ပင်လျှင် ခဏမျှ ခေါင်းနားပန်းကြီးကာ မူးဝေသွားခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဓားဆန္ဒကို အလျင်အမြန်ပင် လှည့်ပတ်ကာ နှိုးဆွလိုက်ပြီးမှသာ ထိုဝေဒနာကို လုံးဝဥဿုံ ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ခဲ့တော့သည်။

ထိုဝိညာဉ်ဆိုးများ၏ အော်ဟစ်သံများကြောင့် ဗဟိုချက်တွင် ရှိနေသော ဧရာမ မျောက်ဝံကြီးသည် တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အသက်မဲ့စွာ တွင်းနက်ကြီးများအလား ဖြစ်သွားခဲ့လျက် ထိုနေရာတွင်ပင် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် မတ်တတ်ရပ်ကာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် စုချိုးယွဲ့ လွှတ်ထုတ်လိုက်သော မြူခိုးဝိညာဉ်ရည်ဝါးက သက်ရှိတစ်ခုအလား လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး မြွေငယ်နှစ်ကောင်အသွင် ပြောင်းလဲကာ မျောက်ဝံကြီး၏ နှာခေါင်းပေါက်များအတွင်းသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခါ မျောက်ဝံကြီး၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ဟန်ချက်ပျက်ကာ ပြိုလဲလုမတတ် ယိမ်းထိုးသွားခဲ့ရတော့သည်။

အစောပိုင်းက ကုယွမ်နှင့် အခြားသူများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိကြသဖြင့် တွဲဖက်တိုက်ခိုက်ရာတွင် ညီညွတ်မှု အားနည်းနေခဲ့သေးသည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူတို့လေးဦးလုံးမှာ လွန်စွာ ရှားပါးလှသော မျိုးဆက်သစ် ထိပ်သီးပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြကာ တိုက်ပွဲဝင်အခွင့်အလမ်းကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်စွမ်း၌ အလွန်ပင် ထက်မြက်ကြသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အကောင်းဆုံး အခိုက်အတန့်ကို အသုံးချကာ အစွမ်းထက်လှသော တိုက်ကွက်မျိုးစုံကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို မှုတ်ထုတ်လိုက်ကြခြင်းပင်။

ကုယွမ်သည် ဤအခွင့်ကောင်းကို လျင်မြန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ ငွေရောင်နဂါးရေနတ်ဘုရားဓားကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ရာ ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းတန်းများက ကောင်းကင်ထက်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီး တောက်ပဝင်းပလှသော လမင်းကြီးတစ်စင်းအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

ထိုဝင်းပလှသော လမင်းကြီး ထွက်ပြူလာသည်နှင့်အမျှ ဤကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်ချည်းပင် မှေးမှိန်သွားခဲ့ရပြီး ကောင်းကင်ယံထက်မှ နေမင်းကြီးပင်လျှင် ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းရည်တစ်ခုခု၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အလား အမြင်အာရုံထဲမှ လုံးဝဥဿုံ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။

ကြည်လင်သန့်စင်လှသော လရောင်အလင်းတန်းများက ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်မျက်နှာအားလုံးဆီသို့ တသွင်သွင် စီးဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

ကျိချန်းဟိုင်၊ တုန်းချန်နှင့် စုချိုးယွဲ့တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် ဤလရောင်အောက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ဘဲ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများပင် အပိတ်ခံလိုက်ရသလိုပင်။

ဤချုပ်နှောင်မှု ခံစားချက်က ထွက်သက်ဝင်သက် တစ်ချက်စာမျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ ထိုသူသုံးဦးလုံးကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် စုချိုးယွဲ့၏ လှပလှသော မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင်မူ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများနှင့်အတူ မယုံကြည်နိုင်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းသွားခဲ့ရပြီး သူမသည် ကုယွမ်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များမှာ ယခင်ကထက် သိသိသာသာ ကွဲပြားကာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံထက်မှ လမင်းကြီးက ဆက်လက်၍ ပြောင်းလဲနေခဲ့ပြီး လရောင်ဝိညာဉ်ရည်တစ်ဝါးသည် အောက်ခြေသို့ တသွင်သွင် စီးဆင်းသက်ဆင်းလာခဲ့ပြန်သည်။

ဤလရောင်သည် မီးခိုးများနှင့် မြူခိုးများအလား လွင့်မျောနေခဲ့သော်လည်း ၎င်းအတွင်း၌ ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းရည်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအသွင်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံထက်မှ သက်ဆင်းလာခဲ့ခြင်းပင်။

ဝံပုလွေမျောက်ဝံကြီးမှာမူ ကျိချန်းဟိုင်၏ ဝိညာဉ်ဆိုးအော်သံနှင့် စုချိုးယွဲ့၏ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများကြောင့် အသိစိတ်များ ဝေဝါးနေဆဲ ဖြစ်ရကား မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြုလုပ်နိုင်သေးမီမှာပင် ထိုလရောင်ဓားအလင်းသည် သူ၏ မျက်ခုံးအစုံကြားသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးဖောက်ကာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

မျောက်ဝံကြီး၏ အိမ်တစ်လုံးစာခန့် ကြီးမားလှသော ဦးခေါင်းကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤလရောင်ဓားအလင်းမှာ လွန်စွာ သေးငယ်လွန်းလှပြီး အမှုန်အမွှားတစ်ခုမျှသာ ရှိသည်။

သို့သော်ငြားလည်း မီးခိုးငွေ့အလား သိမ်မွေ့လှသော ဤဓားအလင်းက မျောက်ဝံကြီး၏ လွန်စွာ မာကျောလှသော ဦးခေါင်းခွံကြီးကို မည်သည့်အသံဗလံမျှ မရှိစေဘဲ အလွယ်တကူပင် တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးသွားခဲ့တော့သည်။

ဒဏ်ရာဝမှာ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းစာခန့်သာ ကျဉ်းမြောင်းလာသော်လည်း ၎င်း၏ ဖျက်ဆီးမှုစွမ်းအားမှာမူ အတိုင်းအဆမဲ့အောင် ကြီးမားသည်။

“ဝူး... ဝူးးး...”

ပေပေါင်းရာချီ မြင့်မားလှသော ရှေးဟောင်းမျောက်ဝံကြီးသည် အသိစိတ်မဲ့စွာဖြင့် နောက်ဆုံးအကြိမ် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်၍ ညည်းတွားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ယိမ်းထိုးသွားခဲ့ရပြီး မိုးခြိမ်းသံကြီးတစ်ခုအလား မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေလျက် ဝုန်းခနဲ လဲပြိုကာ ကျဆုံးသွားခဲ့ရရှာတော့သည်။

“ဟန်ချက်ညီညီ ဓားကွက်ဆင်နိုင်ခဲ့လို့သာပဲ... ‘ဟင်းလင်းပြင်လရိပ် ဓားကျမ်း’ ရဲ့ စွမ်းရည်က တကယ်ကို အားရစရာကောင်းတယ်”

ကုယွမ်သည် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။

ဤအထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိ နတ်ဘုရားဓားပညာရပ်ကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ထုတ်ဖော်အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ဖျက်ဆီးမှုစွမ်းအားမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမို၍ သာလွန်ကာ ထက်မြက်နေခဲ့သည်။

“အစ်ကိုကြီးကုကတော့ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲဗျာ... လေးစားမိပါတယ်... တကယ်ကို လေးစားမိပါတယ်...”

ကျိချန်းဟိုင်သည်ပင် မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ကုယွမ်က နှိမ့်ချစွာဖြင့် ခေါင်းယမ်းပြလိုက်ရင်း

“အစ်ကိုကြီးကျီကလည်း ကျွန်တော့်ကို မြှောက်လွန်းနေပါပြီ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားကွက်က စွမ်းအားကြီးတယ်ဆိုပေမဲ့ စွမ်းရည်တွေကို စုစည်းဖို့အတွက် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်ပါသေးတယ်။ အကယ်၍ မိတ်ဆွေတို့ရဲ့ ကူညီပံ့ပိုးမှုတွေသာမရှိရင် ကျွန်တော် ဒီမိစ္ဆာသားရဲကြီးကို အလွယ်တကူ သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

တုန်းချန်၏ မျက်နှာထက်တွင်မူ ရှုပ်ထွေးလှသော အမူအရာအချို့မှာ ယှက်သန်းသွားခဲ့ရပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်သည်။

“မိတ်ဆွေကြီးကုက အရမ်း နှိမ့်ချလွန်းနေပါပြီ။ မင်းရဲ့ ဓားသိုင်းပညာရပ် စွမ်းရည်မျိုးနဲ့ဆိုရင်... ဒီနေ့ခေတ် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တွေထဲမှာ မင်းကို ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ လက်ချိုးရေလို့ရပါတယ်။”

လွန်ခဲ့သော ခဏက ကုယွမ် ထုတ်ဖော်လိုက်သည့် ဓားကွက်ကို အကယ်၍ သူသာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သဘောပေါက်ထားသည်။

ထိုဓားကွက်သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ချိန် လိုအပ်သော်လည်း ဆန်းကြယ်လှသော ရှေးဟောင်းလရောင်က ရန်သူကို လုံးဝလှုပ်ရှား၍မရအောင် ချုပ်နှောင်ထားနိုင်သည့် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာတစ်ခုအလား စွမ်းဆောင်နိုင်ပြီး ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းနှင့် လုံးဝဥဿုံ လိုက်ဖက်ညီသည်။

တုန်းချန်သည် ယခင်ကတည်းကပင် ကုယွမ်နှင့်ပတ်သက်သော ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန်း သတင်းစကားမျိုးစုံကို ကြားဖူးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ကောလာဟလဟူသည်မှာ များသောအားဖြင့် ချဲ့ကားပြောဆိုတတ်ကြစမြဲ ဖြစ်ရကား သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရာနှုန်းပြည့် ယုံကြည်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ရှေးလူကြီးများ ပြောလေ့ရှိသည့်အတိုင်း ကျော်ကြားလှသော နာမည်တစ်ခုနောက်ကွယ်တွင် အစစ်အမှန် စွမ်းရည်များ ရှိနေတတ်သည်ဖြစ်ရာ သူသည် ကုယွမ်ကို အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု တွေးထင်ထားခဲ့သော်လည်း သူနှင့် အဆင့်အတန်း အတူတူလောက်သာ ရှိလိမ့်မည်ဟု ယူဆခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် ယခုမျက်မှောက်တွင်မူ စွမ်းရည်ကွာခြားချက်ကို အထင်အရှား မြင်တွေ့လိုက်ရပြီဖြစ်ရာ သူနှင့် ကုယွမ်ကြားတွင် သိသာလှသော ကွာဟချက်တစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း တုန်းချန်တစ်ယောက် ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိသွားခဲ့ရတော့သည်။