အခန်း ၂၅၄

အခန်း ၂၅၄

တုန်းချန်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ကုယွမ်ထက် အနည်းငယ်မျှ ပိုမိုမြင့်မားနိုင်သော်လည်း ဓားသိုင်းပညာရပ်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ သူသည် ကုယွမ်၏အောက် တစ်ဆင့်လျော့နည်းနေကြောင်း နှလုံးသားထဲမှ ကောင်းစွာ ဝန်ခံလိုက်ရသည်။

၎င်းအပြင် သူ သိရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ ကုယွမ်သည် ဓားသိုင်းပညာရပ်တစ်ခုတည်းကိုသာ ကျင့်ကြံထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အဆမတန် စွမ်းရည်ကြီးမားလှသည့် ထူးဆန်းဆန်းပြားသော ဝိညာဉ်အင်းဆက်ကောင်ကြီး နှစ်ကောင်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသေးသည်။

၎င်းတို့အနက် တစ်ကောင်မှာ ရှေးဟောင်းခေတ်ဦးကာလ၏ ဆန်းပြားလှသော အင်းဆက်မျိုးနွယ်ဖြစ်သည့် ‘ကျောက်စိမ်းပြာဓားလိပ်ပြာ’ ၏ သွေးမျိုးဆက် ‘စိမ်းပြာရောင်ဓားလိပ်ပြာ’ ပင်။

အခြားတစ်ကောင်မှာမူ တစ်ကိုယ်လုံး ငွေရောင်အဆင်းဖြင့် ဝင်းလက်နေသည့် ‘ကျောငွေရောင် ကင်းခြေများ’ ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည်လည်း ရှေးဟောင်းခေတ်ဦးကာလမှ ဆန်းပြားလှသော မျိုးစိတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယခင်က ကုယွမ်သည် အသက်နှင့်သေခြင်းတရားစင်မြင့်ထက်တွင် လျူကွမ်းနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က ထိုဝိညာဉ်အင်းဆက်များကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးပြီး၊ သေချာပေါက်ပင် ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်မှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ထိုထူးဆန်းလှသော ဝိညာဉ်အင်းဆက်နှစ်ကောင်သည် ကုယွမ်အနေဖြင့် လျူကွမ်းကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့် အဓိကသော့ချက် အကြောင်းရင်းများပင် ဖြစ်ကြသည်။

ထို့အပြင် ကုယွမ်၌ အခြားသော အစွမ်းထက်လှသည့် လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် နည်းဗျူဟာမြောက်မြားစွာ ရှိနေဦးမည်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း တုန်းချန် သေချာပေါက် ယုံကြည်ထားမိသည်။ စင်စစ်အားဖြင့် အသိဉာဏ်အနည်းငယ်ရှိသော မည်သည့်ကျင့်ကြံသူမဆို သူတို့၏ လက်ဖျားတွင် လျှို့ဝှက်ဖဲချပ်အချို့ကို ဝှက်ဖဲအနေဖြင့် အမြဲမပြတ် ထိန်းသိမ်းထားတတ်ကြသည်။

စုချိုးယွဲ့မှာမူ ဝံပုလွေမျောက်ဝံကြီး၏ မျက်ခုံးအစုံကြားရှိ ဒဏ်ရာဝဆီသို့ သူမ၏ အကြည့်များကို မခွာတမ်း စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင်မူ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်အချို့ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ယှက်သန်းနေခဲ့သည်။

သူမသည် ကုယွမ်အား ကြည့်သည့် အကြည့်များမှာလည်း သိသိသာသာ ကွဲပြားပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်များနှင့်အတူ အကဲခတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ကုယွမ်သည်လည်း တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိသွားသည့်အလား သူမနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်မိသော်လည်း စုချိုးယွဲ့သည် ဘေးသို့ ရှောင်လွှဲသွားခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏ ကြည်လင်တောက်ပလှသော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် သူ့အား စိတ်နှလုံးထဲအထိ ထိုးဖောက်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးမှသာ အကြည့်ကို ညင်သာစွာ ရုပ်သိမ်းသွားခဲ့တော့သည်။

‘ဒီမိန်းမ... တစ်ခုခုကို သတိထားမိသွားတာများလား...’

ကုယွမ်၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ထိုအတွေးလှောင်လှိုင်းလေး ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာထက်၌ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကဲ... မိတ်ဆွေတို့ အခုအချိန်က ကျွန်တော့်ကို ချီးကျူးနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီမိစ္ဆာသားရဲကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေကို အမြန်ဆုံး ခွဲဝေကြရအောင်။”

ဤဧရာမ မျောက်ဝံကြီးသည် ထူးခြားဆန်းပြားပြီး ရှားပါးလှသော သွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အဆမတန် ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံရှိကာ ၎င်းကိုယ်တိုင်ကပင် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ ၎င်း၏ အရေခွံ၊ အရိုးအဆစ်၊ အသားစိုင်များ၊ သွေးအနှစ်သာရများနှင့် အတွင်းအမြုတေတို့မှာပင် တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်သော ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤကဲ့သို့ ကောင်းမွန်လှသော အရာများကို သေချာပေါက် လက်လွတ်မခံသင့်ပေ။

ဥပမာအားဖြင့် ဆိုရသော် ၎င်း၏ အတွင်းအမြုတေဖြစ်သည်။

ယခင်က ဇီးကွက်နက်ကြီး၏ အတွင်းအမြုတေကို ဝါးမြိုခဲ့သော ဝါးမြိုခြင်းမြွေနဂါးသည် ယခုအခါတွင် ၎င်း၏ ကြီးထွားမှုအဆင့်မှာ ၉၉% ခန့်အထိ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤကဲ့သို့သော အတွင်းအမြုတေ အနည်းငယ်ကိုသာ ထပ်မံရရှိမည်ဆိုပါက သူ၏ ဝိညာဉ်အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များမှာ သေချာပေါက် ပိုမိုမြန်ဆန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးထွားလာနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အထူးသဖြင့် ဤမျောက်ဝံကြီး၏ သွေးအနှစ်သာရမှာ ၎င်းကို သန့်စင်လိုက်မည်ဆိုပါက ရှေးဟောင်းခေတ်ဦးကာလမှ မျောက်ဝံနတ်ဘုရားသားရဲ၏ သွေးမျိုးဆက် အရိပ်အယောင် အစအနအချို့ကိုပင် ရရှိနိုင်ခြေ ရှိသည်။

ဤအရာက အတွင်းအမြုတေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် ပိုမို၍ တန်ဖိုးကြီးမားသည်။

ကျိချန်းဟိုင်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ရင်း

“အစ်ကိုကြီးကု ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ ဓားသိုင်းပညာရပ်က အရမ်းဆန်းကြယ်ပြီး ထက်မြက်တာမို့... မင်းပဲ ဒီခွဲဝေမှုကို တာဝန်ယူပေးရင် ဘယ်လိုလဲ။”

“ကောင်းပါပြီ... ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်ပဲ လုပ်လိုက်ပါ့မယ်။”

ကုယွမ်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တိုးလိုက်ပြီး သူ၏ ငွေရောင်နဂါးရေနတ်ဘုရားဓားကို တစ်ဆယ့်ခြောက်စင်းသော ဓားအလင်းတန်းများအဖြစ် ခွဲထုတ်လိုက်ကာ မျောက်ဝံကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင်၍ လှီးဖြတ်တော့သည်။

ဤရှေးဟောင်းမိစ္ဆာသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံမှာ အသက်ရှင်စဉ်ကာလက အဆမတန် တောင့်တင်းခိုင်မာလှသဖြင့် ကုယွမ်၏ ငွေရောင်နဂါးရေနတ်ဘုရားဓားဖြင့်ပင် ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်ရန် ခဲယဉ်းသည်။

သို့သော်လည်း မျောက်ဝံကြီး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်း၏ မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်များ ပျံ့လွင့်သွားခဲ့ကာ သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်များမှာလည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တင်းမှုမှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခဲ့ရသည်။

ယခုအခါ ကုယွမ်၏ ငွေရောင်နဂါးရေနတ်ဘုရားဓားအောက်တွင် ၎င်း၏ အရေခွံမှာ ခွာယူခြင်းခံလိုက်ရပြီး အရိုးများမှာ တစ်စစီ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပြတ်တောက်သွားကာ အသားစိုင်များမှာလည်း တစ်ပိုင်းချင်းစီအလိုက် ခွာထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

၎င်း၏ သွေးစက်များပင်လျှင် အနည်းငယ်မျှ လေလွင့်သွားခြင်းမရှိစေဘဲ ကုယွမ်သည် ဆန်းကြယ်လှသော မန္တန်ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို အသုံးပြု၍ သွေးများအားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်ရာ ရေကန်ငယ်တစ်ခုစာခန့် ပမာဏအထိ ရရှိခဲ့သည်။

ဤသွေးများမှာ တောက်ပလှသော သွေးနီရောင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ၎င်းအတွင်း၌ သေးငယ်လှသော ဝါညိုရောင် အလင်းပွင့်လေးများ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေခဲ့ရာ အဆောင်စာရွက်ထက်တွင် ရေးဆွဲရမည့် ဝိညာဉ်မင်ရည်ပြုလုပ်ရန် သို့မဟုတ် ဆေးလုံးဖော်စပ်ရန်အတွက် အလွန် သင့်တော်သည်။

အကယ်၍ ၎င်းကို သေသေချာချာ ထပ်မံသန့်စင်မည်ဆိုပါက ၎င်းအတွင်းမှ ပိုမိုတန်ဖိုးရှိလှသော အရာများကိုပင် ရရှိနိုင်သေးသည်။

မျောက်ဝံကြီး၏ ပျံ့လွင့်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကိုပင် ကုယွမ်သည် လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာတစ်ခုကို အသုံးပြု၍ စုစည်းလိုက်ရာ အဝါရောင်မြေဓာတ်ရှိသော မျောက်ဝံငယ် အရိပ်ယောင်တစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး အသိဉာဏ်မဲ့ကာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေခဲ့သဖြင့် ၎င်း၏ ဝိညာဉ်ဆန်းကြယ်မှုမှာ လုံးဝဥဿုံ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ကုယွမ်သည် လက်ကို တစ်ချက်လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ရရှိလာသော အရာအားလုံးကို အပိုင်းလေးပိုင်းအဖြစ် ညီတူညီမျှ ခွဲဝေလိုက်ရင်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“မိတ်ဆွေတို့... တစ်ယောက်တစ်ပိုင်းစီ စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်နိုင်ပါပြီ။”

“ငါကတော့ အားအနည်းဆုံး စိုက်ထုတ်ခဲ့ရတာဆိုတော့... ဒီတစ်ပိုင်းကိုပဲ ယူပါ့မယ်။”

တုန်းချန်က ပြုံးလိုက်ရင်း မျောက်ဝံကြီး၏ အသားစိုင်များ၊ အရိုးများနှင့် အရေခွံများ ပါဝင်သော အပိုင်းကို ပထမဆုံး လှမ်း၍ ယူလိုက်တော့သည်။

ဤခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများမှာ အရေအတွက်အားဖြင့် များပြားလှကာ တန်ဖိုးအပိုင်းတွင်မူ အနည်းဆုံးပင်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ကောင်းစွာသဘောပေါက်ထားသည်မှာ အစောပိုင်းက သူဘက်မှ အားစိုက်ထုတ်ခဲ့သည်ဆိုသော်ငြားလည်း ကုယွမ်နှင့် အခြားနှစ်ဦး၏ ကျေးဇူးကြောင့်သာ ဤဧရာမမျောက်ဝံကြီးကို အပြတ်ရှင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

“ဒါဆိုရင် ကျွန်မကတော့ ဒီမိစ္ဆာဝိညာဉ်ကိုပဲ ယူပါ့မယ်ရှင်”

စုချိုးယွဲ့က သူမ၏ ကျောက်စိမ်းပမာ ဖြူစင်လှသော လက်ကလေးကို မြှောက်လိုက်ရာ အဝါရောင်မျောက်ဝံငယ်မှာ သူမ၏လက်ဝယ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး သစ်သားသေတ္တာငယ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းကာ ဝိညာဉ်မန္တန်ပြားဖြင့် အသေအချာ ပိတ်နှောင်ကာ တံဆိပ်ခတ်လိုက်တော့သည်။

ကျိချန်းဟိုင်သည် ကုယွမ်၏အကြည့်များက လူဦးခေါင်းခန့် ကြီးမားလှပြီး ရွှေဝါရောင်တောက်နေသော အတွင်းအမြုတေထံသို့ ကျရောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီးကု... မင်းက ဒီအတွင်းအမြုတေကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား။ ဒါက ကောင်းမွန်တဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်တယ်ဆိုပေမဲ့ တန်ဖိုးအပိုင်းမှာတော့ သွေးအနှစ်သာရကို မမီပါဘူးဗျာ”

ကုယွမ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ရင်း

“မိတ်ဆွေကြီးကျီ မသိလို့ပါ... ကျွန်တော့်အတွက်တော့ အရာဝတ္ထုတွေက အသုံးဝင်သလား၊ မဝင်ဘူးလားဆိုတာပဲ အဓိကပါပဲ။ တန်ဖိုးကြီးခြင်း၊ မကြီးခြင်းဆိုတာထက် ကိုယ့်အတွက် အသုံးဝင်နေဖို့က ပိုပြီးအရေးကြီးပါတယ်”

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် လက်ကိုဆန့်ကာ ထိုအတွင်းအမြုတေကို သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။

ဤဘေးအန္တရာယ်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူတို့တစ်စုသည် လမ်းခရီးကို ဆက်လက်ချီတက်ခဲ့ကြသည်။

ဤအနီရောင်နဂါး ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုလုံးသည် သေချာပေါက်ပင် လွန်စွာကျယ်ပြောသည်။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း၌ သူတို့လေးဦးသည် ဘေးအန္တရာယ်မျိုးစုံနှင့် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြရသည်။

အချို့မှာ ရှေးဟောင်းခေတ်ဦးကာလမှ မိစ္ဆာသားရဲများဖြစ်ကြပြီး ယခင်မျောက်ဝံကြီးနှင့် စွမ်းရည်တူညီကြသလို အချို့မှာမူ ယခုထက်ပင် ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

အချို့မှာမူ ဘေးအန္တရာယ်များပြည့်နှက်နေသော အရပ်ဒေသများဖြစ်ကြပြီး မိစ္ဆာညစ်ညမ်းချီများ စုစည်းနေကာ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် လွန်စွာရှားပါးလှသဖြင့် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်မှ မဟာကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ထိုနေရာ၌ ကြာရှည်စွာ မနေရဲကြပေ။

မဟုတ်ပါက ထိုနေရာရှိ အဆိပ်အတောက်များကြောင့် နေရာတင်ပင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း ကုယွမ်နှင့် အခြားသူများ၌ မြေပုံရှိနေခဲ့ပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများလည်း အပြည့်အဝရှိနေခဲ့ကာ ဘေးအန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကို ကြိုတင်ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ကြသဖြင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ဆိုစေဦးတော့ အသက်ဘေးအန္တရာယ်အထိမူ မရောက်ရှိခဲ့ကြပေ။

သို့သော်လည်း “မြစ်ကမ်းဘေးမှာ အမြဲလမ်းလျှောက်နေသူအဖို့ ခြေညှပ်ဖိနပ် မစိုဘဲ ဘယ်နေပါ့မလဲ” ဟူသော ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင်။

ကျိချန်းဟိုင် ပေးအပ်ထားသော မြေပုံမှာ အလွန်တရာ တိကျကာ မှန်ကန်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသော ဇုန်များကို သေသေချာချာ မှတ်သားထားသည်ဆိုသော်လည်း မြေပုံဟူသည်မှာ သက်မဲ့အရာတစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် မိစ္ဆာကောင်များမှာမူ သက်ရှိထင်ရှား လှုပ်ရှားနေကြသူများပင်။

လွန်ခဲ့သော ခဏကပင် သူတို့လေးဦးသည် ကောင်းကင်ယံထက်၌ ခရမ်းတောင်ပံ ကောင်းကင်ကင်းမြီးကောက် အုပ်စုကြီးတစ်ခုနှင့် ထိပ်တိုက်တိုးမိခဲ့ကြပြီး အကျပ်အတည်းကာလအတွင်း၌ သူတို့အားလုံး အလျင်အမြန်ပင် လူစုခွဲ၍ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ကြရသည်။

ထိုခရမ်းတောင်ပံ ကောင်းကင်ကင်းမြီးကောက်များသည်လည်း ရှေးဟောင်းခေတ်ဦးကာလမှ ထူးဆန်းဆန်းပြားလှသော ဝိညာဉ်အင်းဆက်မျိုးစိတ်တစ်ခုပင်။

သူတို့သည် ရှေးဟောင်းအင်းဆက်များအကြား၌ ကျောက်စိမ်းပြာဓားလိပ်ပြာ၏ အဆင့်အတန်းကို မမီနိုင်သော်လည်း ကုယွမ်ပိုင်ဆိုင်ထားသော စိမ်းပြာရောင်ဓားလိပ်ပြာ၊ ကျောငွေရောင်ကင်းခြေများ သို့မဟုတ် ခရမ်းလျှပ်စီးပင့်ကူတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ လုံးဝနိမ့်ပါးခြင်းမရှိဘဲ ပိုမို၍ပင် ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်တတ်ကြသေးသည်။

ကုယွမ်နှင့် အခြားသူများ ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ရသော ထိုခရမ်းတောင်ပံ ကောင်းကင်ကင်းမြီးကောက် အုပ်စုကြီးတွင် အကောင်ရေတစ်ဆယ့်ခြောက်ကောင်အထိ ပါဝင်နေခဲ့သည်။

ဤခရမ်းတောင်ပံ ကောင်းကင်ကင်းမြီးကောက်များ၏ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော ဝိသေသလက္ခဏာရပ်များမှာ အဓိကအားဖြင့် အချက်သုံးချက် ရှိသည်။

ပထမအချက်မှာ ၎င်းတို့၏ အရှိန်အဟုန်မှာ အဆမတန် လျင်မြန်လွန်းလှခြင်းပင်။ ၎င်းတို့၏ ကျောဘက်ချပ်ဝတ်ထက်ရှိ အတောင်ပံများကြောင့် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် မဟာကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် လေခွင်းအတတ်ပညာကို အစွမ်းကုန်အသုံးပြုသည့်တိုင်အောင် ၎င်းတို့၏ အရှိန်ကို မမီနိုင်ကြပေ။

ဒုတိယအချက်မှာ ၎င်းတို့၏ သက်တမ်းမှာ လွန်စွာရှည်လျားလှပြီး လိပ်မျိုးနွယ်ဝင် မိစ္ဆာသားရဲများနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ အသက်ရှင်နေထိုင်ရန်မှာ ၎င်းတို့အတွက် အလွန်တရာ လွယ်ကူသည်။

တတိယအချက်မှာမူ ထိုကင်းမြီးကောက်များ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော အဆိပ်အတောက်များ ကိန်းအောင်းနေခြင်းပင်။

ကြီးကောင်ဝင်ပြီးသား ခရမ်းတောင်ပံ ကောင်းကင်ကင်းမြီးကောက်တစ်ကောင်၏ အဆိပ်ဆူးတစ်ချက်သည် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် မဟာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုသာမက ‘ယင်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်’ မှ အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးကိုပင် ချက်ချင်း အသက်ပျောက်သွားစေနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ခရမ်းတောင်ပံ ကောင်းကင်ကင်းမြီးကောက်တစ်ကောင်သည် အသက်ရှည်ရှည် နေထိုင်ရလေလေ ၎င်း၏ အဆိပ်စွမ်းအားမှာ ပိုမို၍ ပြင်းထန်ထက်မြက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

ကုယွမ်နှင့် အခြားသူများ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ထိုကင်းမြီးကောက်အုပ်စုကြီးထဲတွင်အကောင်ငယ် တစ်ဆယ့်တစ်ကောင်၊ ကြီးကောင်ဝင်ပြီးသား လေးကောင်နှင့် အထူးသဖြင့် ကမ္ဘာဦးအဆင့်ဟု ဆိုနိုင်သော ဧရာမ ကင်းမြီးကောက်ဘုရင်ကြီး တစ်ကောင် ပါဝင်နေခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ သာမန်ကြီးကောင်ဝင်ပြီးသား အကောင်များထက် နှစ်ဆခန့် ပိုမိုကြီးမားလှပြီး ၎င်း၏ ကျောဘက်ချပ်ဝတ်မှာလည်း ခရမ်းရင့်ရောင်မှသည် နက်မှောင်သော အရောင်အသွင်သို့ ပြောင်းလဲနေခဲ့ရာ နှစ်ပေါင်း မည်မျှအထိ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ကြပေ။

၎င်းတို့ကို အဝေးတစ်နေရာမှ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ကုယွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး တဒုန်းဒုန်း တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး သူတို့၏ အသက်အန္တရာယ်ကို မွေးရာပါ အသိစိတ်အရ အပြင်းအထန် အာရုံခံမိလိုက်ကြသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အသက်လုလျက် ချက်ချင်းပင် လူစုခွဲကာ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေတော့သည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူတို့ လမ်းခွဲပြီး မပြေးမီမှာပင် ‘မီးတောက်ထောင်သောင်းတောင်’ ၌ ပြန်လည်ဆုံစည်းကြရန် အသေအချာ သဘောတူညီချက် ရယူထားခဲ့ကြသည်။

ယနေ့တွင်မူ ကုယွမ်သည် ရေဓာတ်လေခွင်းအတတ်ပညာကို အသုံးပြုလျက် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် အပြင်းအထန် ပျံသန်းမောင်းနှင်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံထားသော မှေးမှိန်လှသော ရေဓာတ်အလင်းတန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်အလင်းကို တန်ပြန်ရောင်ပြန်ဟပ်စေပြီး သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အရှိန်အဝါကို လုံးဝဥဿုံ ဖုံးကွယ်ပေးထားသဖြင့် အထူးသဖြင့် မြင့်မားလှသော ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပျံသန်းသည့်အခါ မည်သူ့မျက်စိကိုမျှ ဆွဲဆောင်ခြင်း မရှိပေ။

ထူးခြားဆန်းပြားလှသော ‘နတ်မျက်စိအတတ်ပညာ’ ကျင့်ကြံထားသူ သို့မဟုတ် မွေးရာပါ အာရုံခံနိုင်စွမ်း လွန်စွာထက်မြက်လှသော ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာသားရဲများမှလွဲ၍ သာမန်အားဖြင့် မည်သူမျှ သူ၏ တည်ရှိမှုကို သတိပြုမိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကုယွမ်သည် ဤအရာကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းပင်။

ပြင်ပလောကတွင်မူ မည်သို့ပင်ဖြစ်ပါစေ ယခု အနီရောင်နဂါး ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်း၌မူ နေရာအနှံ့တွင် ဘေးအန္တရာယ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး မိနစ်တိုင်း၊ စက္ကန့်တိုင်းမှာပင် အသက်

ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်းပင်။ သူ

ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုလှိုင်းဂယက် ကြီးမားလေလေ သေမင်းထံသို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ လျှောက်လှမ်းနေမိလေလေပင်။