အခန်း ၂၅၆

အခန်း ၂၅၆

“လျှာမရှည်နဲ့... အခုချက်ချင်း ငါ့မျက်စိရှေ့ကနေ လစ်စမ်း။ မဟုတ်ရင် ငါ့လက်က ညှာတာလိမ့်မယ်လို့ မမြော်လင့်နဲ့။”

ကုယွမ်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရင်း မည်သည့်ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုမျှ မရှိဘဲ အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဤအနီရောင်နဂါး ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်း၌ ကျင့်ကြံသူများ အကြောက်ရဆုံးအရာမှာအစွမ်းထက်လှသော မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် နတ်ဆိုးများ မဟုတ်သလို ဘေးအန္တရာယ်များပြည့်နှက်နေသော နယ်မြေဆိုးများလည်း မဟုတ်ပေ။

သူတို့ အကြောက်ရဆုံးအရာမှာ ‘အခြားသော ကျင့်ကြံသူများ’ ပင်။

အနည်းဆုံးတော့ မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် နတ်ဆိုးများကိုမူ ကြိုတင်ရှောင်ရှားနိုင်ပြီး ကံဆိုးလွန်းသည့် အခြေအနေမျိုးနှင့် မကြုံတွေ့ရလျှင် သူတို့၏ အသိဉာဏ်မှာ နိမ့်ပါးလှသဖြင့် ကိုယ့်ဘက်မှ သတိဝီရိယရှိရှိ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပါက ယေဘုယျအားဖြင့် ဘေးကင်းနိုင်သည်။ ဘေးအန္တရာယ်ရှိသော နယ်မြေများကိုလည်း ထို့အတူပင် ကြိုတင်ရှောင်ကွင်းသွားနိုင်၏။

သို့သော်လည်း အခြားသော ကျင့်ကြံသူများမှာမူ လုံးဝဥဿုံ ကွဲပြားခြားနားသည်။ အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် ကျင့်ကြံသူမှန်သမျှသည် ဤကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းသို့ အခွင့်အလမ်းမျိုးစုံနှင့် အကျိုးအမြတ်များကိုသာ ရည်ရွယ်၍ ဝင်ရောက်လာကြခြင်းပင်။

ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့သော ဆန်းကြယ်လှသည့် နေရာမျိုးတွင် နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် သို့မဟုတ် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဟူ၍ ခွဲခြားထားခြင်းမရှိဘဲ၊ ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုဟူသော စည်းဘောင်များလည်း ကင်းမဲ့နေခဲ့ရာ ပြင်ပလောက၏ ထိန်းချုပ်ချုပ်ကိုင်မှုများ လွန်စွာနည်းပါးသည်။

၎င်းအပြင် စိတ်အာရုံကို လှုံ့ဆော်နိုင်စွမ်းရှိသော ရတနာများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ နှလုံးသားအောက်ခြေမှ မကောင်းသော အကြံအစည်များနှင့် မလိုမုန်းထားစိတ်များကို အဆမတန် ပုံကြီးချဲ့လာတတ်ကြစမြဲ ဖြစ်သည်။

ရှင်းရှင်းပြောရလျှင် ဤနေရာတွင် မည်သူ့ကိုမျှ ယုံကြည်၍ မရပေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူထံသို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ချဉ်းကပ်လာခဲ့လျှင် သူတို့ မည်မျှပင် နားဝင်ချိုလှသော စကားလုံးများဖြင့် လှည့်ဖြားပြောဆိုနေပါစေ လုံးဝသတိထားရမည်ပင်။

ကုယွမ်၏ အမြင်တွင်မူ သူသည် အစောပိုင်းကတည်းက အခြားသူများ၏ ကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် စိတ်ဝင်စားမှုမရှိကြောင်း လမ်းကြောင်းပြောင်း၍ ပြတ်သားစွာ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤကောင်မှာမူ ဇွတ်အတင်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့ရာ သေချာပေါက်ပင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခု ရှိနေ၍သာ ဖြစ်ရမည်။

လေခွင်းအလင်းတန်းမှာ ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ထိုကျင့်ကြံသူလူငယ်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်သွားခဲ့ရသည်။ သို့သော်ငြားလည်း သူသည် သူ၏ ဒေါသကို အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာထက်၌ အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်ဘက်က တစ်စုံတစ်ရာ အထင်လွဲမှားမှု ဖြစ်သွားစေခဲ့ပုံပဲ မိတ်ဆွေကြီး။ ကျွန်တော့်မျိုးရိုးက ဆွန်ပါ... နာမည်က ဇူလို့ ခေါ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ဘာမကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပါဘူးဗျာ။ မိတ်ဆွေကြီးအတွက် တကယ့်ကို အကျိုးရှိမယ့် ကိစ္စတစ်ခုကို ဆွေးနွေးချင်လို့ပါ။ အကယ်၍ မိတ်ဆွေကြီးဘက်က သဘောမတူဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် အခုချက်ချင်းပဲ လှည့်ပြန်သွားပါ့မယ်။”

ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ်အတွင်းမှာပင် ဆွန်ဇူသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ ခရမ်းနီရောင် သန်းနေသော ဝိညာဉ်မြက်ပင်တစ်ပင်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး

"ဒါကို ကြည့်လိုက်ပါဦး...

ဒီကောင်ကတော့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထူးထူးခြားခြား အားဖြည့်ပေးနိုင်တဲ့ 'ငရဲဘုံမြက်ပင်' အစစ်ပဲ...

ဒီဆေးမြစ်ရဲ့ သက်တမ်းက နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ထောင်နီးပါးအထိ တကယ့်ကို အပြည့်အဝ ရှိနေတာဆိုတော့ ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်က မဟာကျင့်ကြံသူကြီးတွေတောင် မြင်ရင် တုန်လှုပ်သွားကြမှာ လုံးဝသေချာတယ်..."

ဆွန်ဇူသည် ကုယွမ်၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများကို လျှော့ချနိုင်ရန်အတွက် ဤတန်ဖိုးကြီးလှသော ရတနာကို ထုတ်ပြလျက် သူ၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို စတင်၍ လမ်းခင်းလိုက်တော့သည်။

"အစောပိုင်းက ကျွန်တော် ဒီဆေးမြက်ခင်းကို ခူးနေတုန်းမှာ 'သရဲမျက်နှာ ဇီးကွက်' မောင်နှံနှစ်ကောင်ကို မတော်တဆ သွားပြီး နှောင့်ယှက်မိသွားတယ်ဗျာ...

ဒီသားရဲမျိုးက ကလဲ့စားချေလိုစိတ် ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်လဲဆိုတာ မိတ်ဆွေကြီးလည်း သိမှာပါ...

အခုတော့ သူတို့က ကျွန်တော့်နောက်ကို မလျှော့တမ်း တကောက်ကောက် လိုက်တိုက်နေကြတာ... သုံးရက်နဲ့ သုံးညတောင် ရှိနေပြီ..."

"တကယ်လို့ မိတ်ဆွေကြီးဘက်က ကျွန်တော့်ကို ကူညီတဲ့အနေနဲ့ နောက်က လိုက်လာတဲ့ သရဲမျက်နှာ ဇီးကွက်နှစ်ကောင်ထဲက တစ်ကောင်ကို လမ်းကြောင်းလွှဲပြီး ဆွဲခေါ်သွားပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ဒီခုနစ်ထောင်သက်တမ်းရှိတဲ့ ငရဲဘုံမြက်ပင်ကို မိတ်ဆွေကြီးကို လက်ဆောင်အဖြစ် လုံးဝ အပိုင်ပေးပါ့မယ်..."

ဆွန်ဇူသည် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ် အခြေအနေကို အဆမတန် မြန်ဆန်လှသော လေသံဖြင့် အချိန်မဆိုင်းဘဲ ရှင်းပြလိုက်တော့သည်။

‘ငရဲဘုံမြက်ပင် ဟုတ်လား...’

ကုယွမ်သည် မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်မိပြီး သူ၏မျက်နှာထက်၌ အံ့ဩသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ အထင်အရှား ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤငရဲဘုံမြက်ပင်ဟူသည်မှာ လွန်စွာထူးခြားဆန်းပြားလှသော ဝိညာဉ်ဆေးဘက်ဝင်အပင်တစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး၊ များသောအားဖြင့် ‘ယင်’ ဓာတ်အဆမတန် ထူထပ်လှသော အရပ်ဒေသများ သို့မဟုတ် မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများ သေဆုံးကျဆုံးခဲ့ကြသည့် သင်္ချိုင်းကုန်းကြီးများကဲ့သို့သော နေရာမျိုး၌သာ ပေါက်ရောက်တတ်ကြသည်။

၎င်းသည် ကြီးထွားလာနိုင်ရန်အတွက် လုံလောက်လှသော ယင်ချီစွမ်းအင်များနှင့် သက်ရှိများ သေဆုံးချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အမြဲမပြတ် စုပ်ယူရန်လိုအပ်သည်။

ဆွန်ဇူ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဤအရာသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို လွန်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်စွမ်းရှိပြီး ကျင့်ကြံသူများအတွက် အတိုင်းအဆမဲ့အောင် အကျိုးကျေးဇူးများသည်။ အထူးသဖြင့် ယခု ဆွန်ဇူ၏လက်ထဲရှိ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ထောင်သက်တမ်းရှိ ငရဲဘုံမြက်ပင်မှာမူ.

ဆေးစွမ်းပြင်းထန်မှုအပိုင်းတွင် အထူးပင် ထက်မြက်လှပြီး ဆေးဘက်ဝင်အပင်များအကြား၌ ဘုရင်တစ်ပါးဟုပင် တင်စားနိုင်သည်။

အဓိကသော့ချက်မှာမူ ဤငရဲဘုံမြက်ပင်သည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား မြင့်မားလာစေရန်အတွက် သာမန်အတိုင်း အစိမ်းလိုက် ဝါးမြိုစားသုံးနိုင်ရုံတင်မကဘဲ ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရာတွင် လွန်စွာအရေးပါလှသော ‘ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးလုံးဖော်စပ်ရာ၌ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည့် အဓိက ဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဤဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးလုံးသည် ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် ‘ရွှေအမြုတေ စုစည်းခြင်း’ အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော အထောက်အပံ့ကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ဤဆေးလုံးရှိပါက ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်နိုင်ခြေ အခွင့်အလမ်းကို အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြင့်မားစေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဤခုနစ်ထောင်သက်တမ်းရှိ ငရဲဘုံမြက်ပင်သည် တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်သော အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

သို့သော်ငြားလည်း ကုယွမ်သည် ကောင်းကင်ယံထက်မှ သူ၏ ခြေဖျားဆီသို့ မုန့်ဖတ်ကြီး အလကားသက်သက် ကြွေကျလာလိမ့်မည်ဟူသော အိပ်မက်မျိုးကို လုံးဝယုံကြည်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။

“အကယ်၍ ငါက မင်းရဲ့တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူလိုက်မယ်ဆိုရင် မင်းဘက်က ဘာအကျိုးအမြတ်မှ ရမှာမဟုတ်ဘူးလေ။ မင်းက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ရတနာကို ငါ့လက်ထဲ အလွယ်တကူ ထည့်ပေးဖို့ လိုလိုလားလား ရှိနေတာလား။”

ကုယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထက်၌ လှောင်ပြုံးဆန်ဆန်း အေးစက်လှသော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဆွန်ဇူက ခါးသီးလှသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်ရင်း

“အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်တော့... ကျွန်တော် အဲဒီအချိန်တုန်းက ငရဲဘုံမြက်ပင် နှစ်ပင်တိတိကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာပါ။ အခြားတစ်ပင်ကတော့ အခုလက်ထဲက အပင်ထက်တောင် သက်တမ်း ပိုပြီးတော့ ရင့်ဦးမှာ ဖြစ်ပါတယ်ဗျာ။”

“ဂါး... ဂါး... ဂါး...”

သူသည် နောက်ထပ် စကားအချို့ကို ဆက်လက်ပြောဆိုရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင် ဝေးကွာလှသော အရပ်မျက်နှာဆီမှနေ၍ စူးရှထက်မြက်ပြီး ဆန်းကြယ်လှသော သားရဲအော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို တုန်ခါလျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

ထိုအသံမှာ ကျီးကန်းတစ်ကောင် အော်ဟစ်နေသည်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ပိုမို၍ နားမခံသာအောင် စူးရှလှပြီး စိတ်နှလုံးကို မငြိမ်မသက်ဖြစ်စေကာ ခေါင်းနားပန်းကြီးလျက် ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး အော့အန်ချင်စိတ်များ ပေါက်ဖွားလာစေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဆန်းကြယ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များ ကိန်းအောင်းနေခဲ့ပေတော့သည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ဝေးကွာလှသော အရပ်မျက်နှာဆီမှနေ၍ နက်မှောင်လှသော အရိပ်မည်းကြီးနှစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

ထိုအရိပ်မည်းနှစ်ခုမှာ ဆန်းကြယ်လှသော ငှက်ဆိုးကြီးနှစ်ကောင် ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ လင်းတများနှင့် အနည်းငယ်ဆင်တူကာ အတောင်ပံဖြန့်လိုက်ပါက ပေ ၂၀ ခန့်မျှသာ ရှိသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ပိုမိုရှည်လျားလှပြီး မီးခိုးနက်ရောင် အမွေးအတောင်များမှာ မှေးမှိန်ဖျော့တော့လျက် နေရာကွက်ကျား ကျွတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ရာ လွန်စွာ ရုပ်ဆိုးကာ အကျည်းတန်သည်။

၎င်းတို့၏ ခြေသည်းများနှင့် နှုတ်သီးများမှာ ချိတ်ကောက်များအလား ကွေးညွတ်နေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ ဇီးကွက်မျက်နှာပြင်ကြီးများမှာ သရဲမျက်နှာကဲ့သို့ မီးခိုးရောင်သန်းနေကာ အေးစက်လှသော အလင်းတန်းများနှင့်အတူ အဆမတန် ထက်မြက်လှသည့် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်နေကြသည်။

အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့၏ မြကတ္တရာရောင် မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင်မူ... ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းလှသော ဆန်းကြယ်သည့် ခြောက်လှန့်မှု အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ကြသည်။

ထိုသရဲမျက်နှာ ဇီးကွက်နှစ်ကောင်သည် ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားအားဖြင့် သေးငယ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါများမှာမူ လွန်စွာဆန်းပြားပြီး အစွမ်းထက်သည်။

၎င်းတို့သည် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်သို့ အပြည့်အဝ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ဖိအားမျိုးကိုမူ မရေမရာ ထုတ်ဖော်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသရဲမျက်နှာ ဇီးကွက်နှစ်ကောင် ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆွန်ဇူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ရပြီး ကုယွမ်မှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိလျက် လက်ကို ခါယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီကိစ္စက ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး... ပြီးတော့ ငါက ငရဲဘုံမြက်ပင်ကိုလည်း စိတ်မဝင်စားဘူး။ မင်းဘာသာမင်းပဲ ရှင်းလိုက်တော့။”

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် လေခွင်းအလင်းတန်းကို ချက်ချင်းပင် လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး ထိုနေရာမှ တည့်တည့်မတ်မတ် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

ကွက်လပ်၌ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဆွန်ဇူ၏ မျက်နှာမှာမူ အလွန်တရာ အကျည်းတန်ဆိုးဝါးသွားခဲ့ရပြီး မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲ၌ ပြင်းထန်လှသော ကလဲ့စားချေလိုစိတ်များနှင့် မလိုမုန်းထားစိတ်များ ပြည့်နှက်လာခဲ့ကာ မျက်လုံးကို တစ်ချက်ကစားလျက် အေးစက်စွာ ပြုံးပြီးနောက် ကုယွမ်၏ နောက်သို့ ဇွတ်အတင်း လိုက်ပါလာခဲ့တော့သည်။

‘ဟင်...’

ကုယွမ်သည် ပျံသန်းနေစဉ်အတွင်း ဆွန်ဇူသည် သူ၏ နောက်ကွယ်မှနေ၍ အတင်းအကျပ် လိုက်လံကပ်ပါလာနေကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် သူ၏ မျက်နှာထက်၌ ချက်ချင်းပင် အေးစက်ညှိုးမှိန်လှသော အမူအရာတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရကာ သူ၏ လေခွင်းအလင်းတန်းကို ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ချဉ်းကပ်လာနေသော ဆွန်ဇူကို စိုက်ကြည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

“မင်းလို ခွေးကောင်က... ငါ့ကို တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် လာပြီး စိန်ခေါ်နေရအောင် ငါက မင်းကို မသတ်ရဲဘူးလို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။”

သူ၏ လေသံမှာ တိုးညင်းလှသော်လည်း ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အာဏာစက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ဝတ်ရုံလက်အင်္ကျီအတွင်းမှ ငွေရောင်ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ ၎င်းမှာ လက်သည်းခြေသည်းများကို ဖြန့်ကျက်ထားသည့် ငွေရောင်နဂါးရေနတ်တစ်ကောင်အလား ဆွန်ဇူရှိရာဘက်သို့ ပြတ်သားစွာ ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

သူထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာနေသော ဓားအလင်းတန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိလိုက်သောအခါ ဆွန်ဇူ၏ မျက်နှာမှာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ရပြီး သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ ဓားပျံတစ်စင်းကို အလျင်အမြန်ပင် ထုတ်ယူလိုက်ရသည်။

ဤဓားပျံမှာ စိမ်းပြာရောင် သန်းနေပြီး စူးရှထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်နေခဲ့ရာ အတော်အတန် အရည်အသွေး ကောင်းမွန်လှသော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုစိမ်းပြာရောင် ဓားအလင်းတန်းသည် ငွေရောင်ဓားအလင်းတန်းကို တားဆီးရန်အတွက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်သော်လည်း... “ဂွမ်း” ဟူသော ကျိုးပြတ်သံနှင့်အတူ စိမ်းပြာရောင် ဓားအလင်းတန်းမှာ ငွေရောင်ဓားအလင်းတန်း၏ ဖိအားအောက်တွင် ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပြိုကွဲကာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဆွန်ဇူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားခဲ့ရပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းမှ သွေးတစ်လုပ်မှာ အထက်သို့ ကန်တက်လာခဲ့ကာ ပါးစပ်မှနေ၍ တိုက်ရိုက် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

ဤဓားပျံမှာ သူ၏ သက်စောင့်ဓား မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် သွေးအနှစ်သာရများဖြင့် ရေရှည် ပြုစုပျိုးထောင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ ယခုကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တန်ပြန်သက်ရောက်မှု ဒဏ်ရာများကို သဘာဝကျစွာပင် ပြင်းထန်စွာ ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။

‘တောက်... သောက်ကျိုးနည်းပဲ။’

ငွေရောင်ဓားအလင်းတန်းသည် အရှိန်လျော့သွားခြင်းမရှိဘဲ သူရှိရာဘက်သို့ ဆက်လက်၍ တိုးဝင်လာနေဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး အေးစက်စူးရှလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များက သူ၏ အရေပြားထက်အထိ တိုက်ရိုက်ကျရောက်လာသောအခါ ဆွန်ဇူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အေးစက်သွားခဲ့ရပြီး ကျောဘက်ရှိ အမွေးအမှင်များပင် ထောင်ထွက်သွားခဲ့ရကာ နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းထန်လှသော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

သူသည် ကုယွမ်၌ ဤမျှလောက်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ တွေးထင်မထားခဲ့ပေ။

သူ၏ ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် ယခုကဲ့သို့ စူးရှထက်မြက်လှသော ဓားသိုင်းပညာရပ်မျိုးကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှပင် ကြုံတွေ့ဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူ မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားရသော ဓားပျံပင်လျှင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားခဲ့ရသည်။

ဆွန်ဇူသည် အံတင်းတင်းကြိတ်လျက် လူဦးခေါင်းခန့် ကြီးမားသော မီးခိုးရောင် ငှက်ဥတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် ၎င်းကို ဓားအလင်းတန်းရှိရာဆီသို့ အားကုန်လွှဲ၍ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူ၏ အခြားတစ်ဖက်သောလက်ဖြင့် ကျောက်စိမ်းမန္တန်ပြားတစ်ခုကို ဖိခြေပစ်လိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းမန္တန်ပြားသည် "ဖြောက်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ကြေမွသွားပြီး သူ့ကို ဝန်းရံသွားသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ယခင်လေခွင်းအလင်းတန်းထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုမိုမြန်ဆန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အဝေးသို့ သယ်ဆောင်ကာ မောင်းနှင်သွားခဲ့တော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ဝေးကွာလှသော အရပ်ဆီသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

ဆွန်ဇူ ပစ်ပေါက်လိုက်သော ငှက်ဥမှာမူ ငွေရောင်နဂါးရေနတ်ဘုရားဓားမှ ဖြာထွက်လာသော ဓားအလင်းတန်းအောက်တွင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ အလှီးဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

"ဂါး... ဂါး..."

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သရဲမျက်နှာ ဇီးကွက်နှစ်ကောင်သည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ဒေါသနှင့် နာကျည်းမှုများ အပြည့်ဖြင့် ကုယွမ်ရှိရာဘက်သို့ စိုက်ကြည့်လာကြတော့သည်။

'ငှက်ဥပါလား...'

ကုယွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး အဝေးမှနေ၍ ရူးသွပ်စွာ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာနေကြသော သရဲမျက်နှာ ဇီးကွက်များကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် သူသည် ဆွန်ဇူ၏ အကွက်ဆိုးကို ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့တော့သည်။