အခန်း ၂၅၉

အခန်း ၂၅၉

ကုယွမ်၏ မျက်ဝန်းအစုံက အနည်းငယ် ဖြတ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း

“မင်းကတော့ တကယ့်ကို တစ်ဖက်သားကို မညှာတမ်း ပြောဆိုတာပဲ။”

သူသည်လည်း ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ ရင်ဆိုင်ရန် လွန်စွာခက်ခဲသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဆွန်ဇူနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤဟော့ဖုန်းကျူးရှီသည် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်၊ အသိဉာဏ်ပညာ သို့မဟုတ် တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်မှုအပိုင်းတွင် ဖြစ်စေ သေချာပေါက် ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး အစောပိုင်းက ဆွန်ဇူထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။

ကုယွမ်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်မှာ

“မင်းရဲ့ တပည့်ကို ငါ ဘာကြောင့် သတ်လိုက်ရသလဲဆိုတာကို မင်းက လုံးဝမမေးတော့ဘူးလား။”

ဟော့ဖုန်းကျူးရှီက အေးအေးလူလူပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်တော့သည်။

“ငါ့ရဲ့တပည့်က ဘယ်လိုမကောင်းမှုမျိုးပဲ လုပ်ခဲ့လုပ်ခဲ့... သူက ငါ့ရဲ့တပည့်ပဲလေ။ သူ အသတ်ခံလိုက်ရပြီဆိုမှတော့ ငါ့အနေနဲ့ သူ့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးဖို့က သဘာဝတရားပဲ မဟုတ်လား။”

“သဘာဝကျတာပေါ့... သဘာဝကျတာပေါ့...”

ကုယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့တွေးတောနေသည်ကိုမူ သူကိုယ်တိုင်သာ သိပေလိမ့်မည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူ၏ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ဝဲပျံနေခဲ့သော ငွေရောင်နဂါးရေနတ်ဘုရားဓားမှာမူ ထူထပ်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအာဏာစက်များကို ထုတ်ဖော်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်မှာ ဟော့ဖုန်းကျူးရှီသည် အလွန်တရာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ကုယွမ်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် စိုက်ကြည့်လျက် လေးနက်လှသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မိတ်ဆွေငယ်... မင်းက ငါနဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် တကယ်ပဲ ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီလား။”

“ငါက ဘယ်တုန်းကမှ ငါ့ရဲ့အနာဂတ်အတွက် ပြဿနာဆူးငြောင့်တွေကို ချန်ထားခဲ့လေ့မရှိဘူး။”

ကုယွမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ခပ်ဖွဖွချလိုက်ရင်း သူ၏ ဝတ်ရုံလက်အင်္ကျီအတွင်းမှ ‘နဂါးချုပ်နှောင်တိုင် ကိုးတိုင်’ ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်း၌ ‘နဂါးချုပ်နှောင်မန္တန်အစီအရင်’အဖြစ်သို့ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ဟော့ဖုန်းကျူးရှီအား ၎င်းအတွင်း၌ ပိတ်ဆို့ကာ ချုပ်နှောင်လိုက်တော့သည်။

“စီနီယာ ဟော့ဖုန်း မသိသေးတာတစ်ခုကတော့... ငါက မင်းတို့လို ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် မဟာကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးတိတိကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးပြီးပြီ။ ဒီနေ့ဆိုရင်တော့ သုံးဦးမြောက် ဖြစ်သွားဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်။”

ဟော့ဖုန်းကျူးရှီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ တွန့်ကွေးသွားခဲ့ရပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းကာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

သူသည် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် မဟာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် ဂုဏ်ယူဝါကြွားနေခဲ့သူဖြစ်ပြီး ကုယွမ်၏ စွမ်းရည်နှင့် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများမှာ မည်မျှပင် ထက်မြက်သည်ဆိုစေဦးတော့ သူအနေဖြင့် မယှဉ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဟု တွေးထင်ထားခဲ့ခြင်းပင်။

သူသည် အစောပိုင်းက ကုယွမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အနည်းငယ် စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့ပြီးနောက် ထိုသူ၏ အစွမ်းမှာ သူထက် မနိမ့်ပါးကြောင်း သိရှိသွားခဲ့သဖြင့် ဆက်လက်၍ မတိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် သူအနေဖြင့် အလွယ်တကူ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သောကြောင့်သာ ကုယွမ်အား စိတ်ထဲရှိ အမှန်တရားကို ပွင့်လင်းစွာ ပြောဆိုခဲ့ခြင်းပင်။

"ဒါပေမဲ့... ကုယွမ်က ဒီလောက်အထိ ရိုင်းစိုင်းပြီး မာန်မာနကြီးလိမ့်မယ်လို့ ငါဘယ်တုန်းကမှ ထင်မထားခဲ့ဘူး..."

"အဲဒီကောင်က ဘာမှမဆိုင်းမတွဘဲ ချက်ချင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တဲ့အပြင် မန္တန်အစီအရင်အတတ်ပညာပိုင်းမှာပါ ကျွမ်းကျင်နှံ့စပ်နေတာပဲ..."

"မန္တန်အစီအရင်တွေဆိုတာ ပြင်ပပစ္စည်းတွေနဲ့ သဘာဝလောကကြီးရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို အသုံးချပြီး တိုက်ခိုက်ရတာဖြစ်လို့... အားနည်းတဲ့သူက အားသာတဲ့သူကို ပြန်အနိုင်ယူဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး လက်နက်ဆန်းတစ်ခုပဲလေ..."

"ကုယွမ် တစ်ယောက်တည်းတင် ရင်ဆိုင်ဖို့ အတော်လေး လက်ပေါက်ကတ်လှပြီဖြစ်တာကို... အခု ဒီ 'နဂါးချုပ်နှောင်မန္တန်အစီအရင်' ပါ ထပ်တိုးလာပြီဆိုတော့... ငါ့ထက် စွမ်းရည် သာလွန်သွားပြီ မဟုတ်လား..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟော့ဖုန်းကျူးရှီမှာ မလိုအပ်ဘဲ စကားများမိသည့်အတွက် နောင်တရလွန်းသဖြင့် အူမကြီးပင် အစိမ်းလိုက်ပြတ်ထွက်မတတ် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

သို့သော် ကုယွမ်က သူ့ကို စကားဆက်ပြောခွင့် မပေးတော့ဘဲ နဂါးချုပ်နှောင်မန္တန်အစီအရင်ကို ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ထူထပ်လှသော ပိတ်ဆို့ခြင်းစွမ်းအင်များ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဟော့ဖုန်းကျူးရှီကို အမိအရ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လိုက်တော့သည်။

ဟော့ဖုန်းကျူးရှီသည် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် မဟာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဤအနီရောင်နဂါး ကမ္ဘာငယ်လေးထဲ ရောက်ကတည်းက လောကစည်းမျဉ်းများကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား ၅၀ မှ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကြိုတင်အဖိနှိပ်ခံထားရပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဤနဂါးချုပ်နှောင်မန္တန်အစီအရင်၏ ထပ်မံဖိနှိပ်မှုအောက်တွင်မူ ဟော့ဖုန်းကျူးရှီ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားမှာ နောက်ထပ် ထက်ဝက်နီးပါး ခန်းခြောက်သွားခဲ့ရပြန်သည်။

ထို့ကြောင့် ဟော့ဖုန်းကျူးရှီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်မျှသော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ကုယွမ်မှာကား ဤနဂါးချုပ်နှောင်မန္တန်အစီအရင်၏ အထောက်အပံ့ကြောင့် အားနည်းသွားခြင်းမရှိသည့်အပြင် အစွမ်းများ ပိုမိုတိုးတက်မြင့်မားလာခဲ့သည်။

ကုယွမ်၏ ငွေရောင်နဂါးရေနတ်ဘုရားဓားသည် တစ်ဆယ့်ခြောက်စင်းသော ဓားအလင်းတန်းများအဖြစ် ခွဲထွက်သွားပြီး မန္တန်အစီအရင်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ရာ စူးရှထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုချင်းစီတိုင်းက ထိုနေရာလွတ်ကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ နင်းခြေပစ်နိုင်လောက်သည့်အလား ရှိနေခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် ဟော့ဖုန်းကျူးရှီသည် သူ၏ မီးလျှံရဲရဲ အနီရောင်အပ်ပျံမန္တန်လက်နက်နှင့် စစ်မှန်သော မီးလျှံများကို စေခိုင်းနိုင်သည့် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာကို အသုံးချကာ မနည်းတောင့်ခံ ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏စစ်မှန်သော မီးလျှံများသည် ကုယွမ်၏ ပြောင်မြောက်လှသော ဓားသိုင်းပညာရပ်အောက်တွင် အပိုင်းပိုင်းပြတ်ကာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး အပ်ပျံမှာလည်း မန္တန်အစီအရင်၏ စွမ်းအားကြောင့် လမ်းကြောင်းလွှဲကာ သီးခြားခွဲထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

နဂါးချုပ်နှောင်မန္တန်အစီအရင် စဉ်ဆက်မပြတ် လည်ပတ်လှုပ်ရှားလာသည်နှင့်အမျှ ဟော့ဖုန်းကျူးရှီမှာ လုံးဝအခြေအနေမလှတော့ဘဲ အောက်ခြေသို့ သက်ဆင်းသွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်ရှိ ဝိညာဉ်အကာအကွယ်အလင်းတန်းများသည် မန္တန်အစီအရင်၏ တိုက်စားမှုကြောင့် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမိုပါးလျကာ မှေးမှိန်လာခဲ့ရသည်။

လွတ်မြောက်ရန် လမ်းစမရှိတော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟော့ဖုန်းကျူးရှီသည် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် မဟာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပီပီ ပြတ်သားစွာပင် သူ၏ သက်စောင့်မှော်လက်နက်ဖြစ်သော ဤအပ်ပျံကို အဆုံးစွန်အဖြစ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ဤမီးဓာတ်မန္တန်လက်နက်သည် အဆမတန် ကြီးမားလှသော စစ်မှန်သော မီးလျှံကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး သောင်းကျန်းလှသော မီးနဂါးတစ်ကောင်အလား အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ဟုန်းဟုန်းတောက်လျက် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်ကာ တိုက်ခိုက်တော့သည်။

နဂါးချုပ်နှောင်မန္တန်အစီအရင်သည် အစွမ်းထက်လှသော်လည်း ထိုပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ဝုန်းခနဲ ပွင့်ထွက်သွားပြီး မန္တန်အစီအရင်၏ ချုပ်နှောင်ခြင်းစွမ်းအင် မြောက်မြားစွာလည်း စစ်မှန်သောမီးလျှံများအောက်တွင် တစ်ခဏချင်း မှေးမှိန်ကာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

၎င်းအပြင် နဂါးချုပ်နှောင်တိုင် ကိုးတိုင်အနက် နှစ်တိုင်မှာ ကျိုးပြတ်သွားပြီး မျက်နှာပြင်ထက်တွင် မီးအရည်ပျော်သွားသည့် ခြေရာလက်ရာများ ထင်ကျန်ရစ်ကာ မန္တန်အစီအရင်တစ်ခုလုံး၏ စွမ်းရည်ကို အဆမတန် ကျဆင်းသွားစေခဲ့သည်။

ယခင်က ကုယွမ်ကို တိုက်ပွဲအောင်နိုင်မှု မြောက်မြားစွာ ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည့် ဤနဂါးချုပ်နှောင်မန္တန်အစီအရင်မှာ နောက်ဆုံးတွင်မူ ဖျက်ဆီးခြင်းခံလိုက်ရသည်။

ကံကောင်းသည်က မန္တန်တိုင်နှစ်တိုင်သာ ပျက်စီးသွားခြင်းဖြစ်၍ နောင်တွင် အချိန်ပေးကာ လိုအပ်သောပစ္စည်းများကို ပြန်စုဆောင်းနိုင်လျှင် ပြန်ပြင်၍ရနိုင်သည်။

သို့သော် ကုယွမ်က ပျက်စီးသွားသော မန္တန်တိုင်များကို အာရုံမစိုက်အားဘဲ ငွေရောင်နဂါးရေနတ်ဘုရားဓားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားမန္တန်အစီအရင်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဟော့ဖုန်းကျူးရှီကို အမိအရ ပိတ်ဆို့ကာ ချုပ်နှောင်လိုက်တော့သည်။

ဓားမန္တန်အစီအရင်သည် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ လည်ပတ်လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် မကြာမီပင် ၎င်းအတွင်းရှိ လှုပ်ရှားရုန်းကန်သံအားလုံး လုံးဝဥဿုံ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရသည်။

ကုယွမ်က လက်ကို လှမ်းမြှောက်လိုက်ရာ နက်မှောင်လှသော အနီရောင်သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံး သူ၏လက်ဖဝါးထဲသို့ ဖြတ်ခနဲ ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။

သူသည် ထိုနေရာတွင် ဆက်မနေဘဲ နဂါးချုပ်နှောင်မန္တန်အစီအရင်ကို လျင်မြန်စွာရုပ်သိမ်းကာ ခြေရာလက်ရာများကို အကြမ်းဖျင်းရှင်းလင်းပြီးနောက် ဓားအလင်းတန်းကို နှိုးဆွကာ ထိုနေရာမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဟော့ဖုန်းကျူးရှီနှင့် သူ၏တပည့်မိုက်တို့ကဲ့သို့သော ဆရာတပည့်နှစ်ဦးကို သူ ထည့်တွက်မနေတော့သော်လည်း သူတို့အပြင် ဤအနီးအနားတွင် သစ်ရွက်နီတောင်ကြားမှ အခြားတပည့်များ ရှိနေဦးမည်လားဟူသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာမှ အမြန်ဆုံးထွက်ခွာသွားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

ကုယွမ် ထွက်ခွာသွားပြီးမကြာမီပင် ဝေးကွာလှသော အရပ်ဆီမှ လေခွင်းအလင်းတန်း မြောက်မြားစွာ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းရောက်ရှိလာကြပြီး ခုနက တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ရာ ကွက်လပ်ထက်သို့ သက်ဆင်းလိုက်ကြသည်။ တိုက်ပွဲက ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင် တိုက်ခိုက်မှုခြေရာလက်ရာ မြောက်မြားစွာ ထင်ကျန်ရစ်နေဆဲပင်။

ထိုကျင့်ကြံသူတစ်စုသည် စိတ်အာရုံများကို အသုံးပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အနုစိတ်စစ်ဆေးလိုက်ကြရာ နောက်ဆုံး၌ မြေအောက်အနက်ပိုင်းတွင် နစ်မြုပ်နေသော အနီရောင်အပ်ပျံ၏ အပိုင်းအစလေးတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြသည်။ ၎င်းမှာ အပ်ပျံတစ်ခုလုံး၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့်မျှသာရှိသော အပိုင်းအစလေး ဖြစ်သည်။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့အားလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြတော့သည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ... ဒါက မီးလျှံဇနပုဒ်အပ်ပဲဥစ္စာ... ဒါက...”

“ဘာလဲ... ဒါက ဦးရီးတော် ဟော့ဖုန်းရဲ့ သက်စောင့်မှော်လက်နက် မဟုတ်ဘူးလား”

ကျင့်ကြံသူလူငယ်တစ်ဦးမှာ မျက်ဝန်းများနီရဲကာ သွေးကြောများထောင်ထွက်လာပြီး အံတင်းတင်းကြိတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်သူကများ... ငါတို့ သစ်ရွက်နီတောင်ကြားကို ဒီလောက်အထိ ရဲရဲတင်းတင်း စိန်ခေါ်ရက်ရတာလဲ”

ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဆိုပါက သူ၏တစ်သက်တာလုံးအတွက် အစွမ်းထက်လှသော သက်စောင့်မှော်လက်နက်တစ်ခုကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွန်းလုပ်လေ့ရှိကြသည်မှာ လူတိုင်းသိထားကြသည့် အမှန်တရား ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ သွေးအနှစ်သာရ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့်အတူ တစ်ဘဝလုံး ရေရှည်ပြုစုပျိုးထောင်လာခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ လက်နက်၏အစွမ်းကလည်း လိုက်ပါ၍ တိုးတက်လာတတ်စမြဲ ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်မူ တရားဖက်ကျင့်ကြံဖော် သို့မဟုတ် သားသမီးများပင်လျှင် သူ၏သက်စောင့်မှော်လက်နက်လောက် အရေးမပါလှပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် သူ၏အသက်ရှင်သန်မှုနှင့် လမ်းစဉ်အောင်မြင်မှုတို့အတွက် တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်နေသောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဤကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးကို အခြားသူတစ်ဦးမှ အတုအယောင်ပြုလုပ်၍ မရနိုင်သလို၊ မှားယွင်းစွာ မှတ်မိနိုင်စရာအကြောင်းလည်း လုံးဝမရှိချေ။

ဤမီးလျှံဇနပုဒ်အပ်မှာ ဟော့ဖုန်းကျူးရှီသည် နှစ်ပေါင်းရာချီအောင် အချိန်ပေးကာ ရှားပါးလှသော ဝိညာဉ်ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း ဆယ်မျိုးထက်မနည်းကို အသုံးပြု၍ စေ့စပ်သေချာစွာ သွန်းလုပ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အဆမတန် စွမ်းရည်ကြီးမားလှသဖြင့် သူ အလွန်တရာ မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားရသော ရတနာဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဟော့ဖုန်းကျူးရှီ၏ သက်စောင့်မှော်လက်နက် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်မှာ သူ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဟူသည်ကို သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ညွှန်းဆိုနေခြင်းပင်။

“တော်စမ်း... တိတ်ကြစမ်း”

ခေါ်ဆောင်သူဖြစ်သူ အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် သတ်လတ်ပိုင်းအမျိုးသား၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေခဲ့ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းထဲ၌ ဒေါသနှင့် ထိတ်လန့်မှုအရိပ်အယောင်များ မရေမရာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူသည် ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ ဆူညံထိတ်လန့်နေကြသော တပည့်များကို ကြည့်ကာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အလျင်အမြန် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ညီငယ် ဟော့ဖုန်းမှာ ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာတွေ ရှိနေတာတောင်... အခုတော့ အသတ်ခံလိုက်ရပြီ...။

ဒါတင်မကဘူး... ဒီနေရာက ခြေရာလက်ရာတွေကို ကြည့်ရသလောက်တော့ 'အပ်ပျံက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်တဲ့အသွင်နဲ့ ကြေမွသွားခဲ့တာဖြစ်ပြီး... မန္တန်အစီအရင်တွေရဲ့ အကြွင်းအကျန် အငွေ့အသက်တွေလည်း ကျန်နေသေးတယ်...။

တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ ရန်သူက အတော်လေး လက်ပေါက်ကတ်တာ မှန်ပေမဲ့... သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ငါတို့ထက် နိမ့်နေနိုင်ပြီး... ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်က မဟာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး..."

ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် သူသည် ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ လူများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ညီငယ် ဟော့ဖုန်းအတွက် ကလဲ့စားချေပေးဖို့ကတော့... သေချာပေါက် မှန်ကန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာ အရေးအကြီးဆုံးက ကလဲ့စားချေဖို့ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ 'မီးနီပုလဲ' ကို အမြန်ဆုံး ပြန်ရအောင် ယူဖို့ပဲ..."

"ဒီမီးနီပုလဲက... 'အနီရောင်နဂါး တာအိုပညာရှင်' ရဲ့ ဂူဗိမာန်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖွင့်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော သော့ချက် ဖြစ်ပြီးတော့... ငါတို့ သစ်ရွက်နီတောင်ကြား ပြန်လည်ဦးမော့လာဖို့နဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့ဂုဏ်ဒြပ်ကို ပြင်ပလောကမှာ ကျယ်ပြန့်လာစေဖို့အတွက် အဓိက အကျဆုံးအရာပဲ။ ဒီကောင်ကို အခြားသူတွေလက်ထဲ လုံးဝ အကျဆုံး အပါမခံနိုင်ဘူး..."