အခန်း ၃၉၆

အခန်း (၃၉၆) ဆေးဝါးထုတ်လုပ်မှု ပြဿနာများ

မွန်းလွဲပိုင်းတွင် သူတို့သည် ကျင်းတူးသို့ ချောမွေ့စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး ဒုတိယအဆင့် ကုသမှုကိုလည်း စတင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ထျန်းရွှမ်သည် စမ်းသပ်လူနာများအပေါ်တွင် ဆေးဝါးကို အောင်မြင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ပေ၏။

ပထမအဆင့် ကုသမှု ပြီးဆုံးပြီးနောက်တွင် လူနာများ၏ အခြေအနေမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာခဲ့လေသည်။

နောက်ဆုံးအဆင့် လူနာအချို့သည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် မကြာခဏ နာကျင်မှုများကို ခံစားရလေ့ရှိသော်လည်း ပထမအဆင့် ကုသမှုအပြီးတွင် သူတို့၏ ရောဂါလက္ခဏာများမှာ အကြီးအကျယ် လျော့ကျသွားခဲ့ချေ၏။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဤကုသမှုတွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး လုံးဝမရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

စမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်နေသော လူနာများမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြပေသည်။

သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ နှစ်အတော်ကြာ ကုသမှု ခံယူနေခဲ့ရသူများ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ထဲမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဤပထမအဆင့် ကုသမှုကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုးကို မရရှိခဲ့ကြဖူးချေ။

များစွာသော လူများသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် စမ်းသပ်ခံလူနာများ ဖြစ်လာရခြင်းမှာ လုံးဝ တန်ဖိုးရှိကြောင်းကိုမပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဤသည်မှာ လက်တွေ့အားဖြင့် အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုပင်။

သူတို့၏ ရောဂါ ပျောက်ကင်းသွားရုံသာမက ထောက်ပံ့ကြေးကိုပါ ရရှိခဲ့ကြသေးသည်။

လူနာဆောင်အတွင်း အားလပ်ချိန်များတွင် သူ ကြားနေရသမျှမှာ စုယွမ်ကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုသည့် စကားသံများသာ ဖြစ်လေ၏။

ထိုစကားများကို ကြားရလေလေ အဘိုးစု၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ကျေနပ်ပီတိများ ပိုမိုပြည့်နှက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ စုယွမ်သည် သူ၏ သွေးသားရင်းချာ မြေးတစ်ယောက်ပင် မဟုတ်ပါလော။

မိမိ၏ သွေးသားများ အောင်မြင်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက အလွန် စိတ်သက်သာရာရစေသော ခံစားချက်တစ်ခုပင်။

တစ်ရက်ကြာပြီးနောက် စောင့်ကြည့်လေ့လာရေး ကာလ ကုန်ဆုံးသွားချိန်တွင် ဝမ်ထျန်းရွှန်းနှင့် အခြားသူများသည် လူနာ၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို ချက်ချင်း စတင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြလေ၏။

သေချာ ပြည့်စုံစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးနောက်တွင် ဤဆေးဝါးကုသမှုက ကင်ဆာဆဲလ်များ ပြန့်ပွားမှုကို အလွန်သေးငယ်သော ဧရိယာတစ်ခုအထိ တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်ပေးနိုင်ကြောင်း သူတို့ တွေ့ရှိခဲ့ကြပေသည်။

ကင်ဆာဆဲလ်များသည် ယခုအခါ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ထပ်မံ ပြန့်ပွားနိုင်စွမ်း နီးပါးမျှ မရှိတော့ချေ။

"ဒါက ဒုတိယအဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်နော်..."

"တတိယအဆင့်တောင် ရှိသေးတယ်... ဒီလို ဆေးဝါးမျိုးကို ဘယ်လို တီထွင်ထုတ်လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရတယ်..."

"ဒီလိုဆေးဝါးမျိုးကို ဘယ်လိုများ တီထွင်ထုတ်လုပ်ခဲ့တာလဲ..."

လူတိုင်းက အံ့သြတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ဤစမ်းသပ်မှု၏ ရလဒ်များကြောင့် အခြား မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြလေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် ပညာရှင်များနှင့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် သဘာဝကျကျ ပိုမို သိရှိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"အစီရင်ခံစာကို အမြန်ဆုံး အဆင်သင့် ပြင်ထားကြ... အချက်အလက်တွေ အားလုံးကို စုဆောင်းပြီး စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ပြီးတော့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုတွေ လုပ်ကြစမ်း..."

"ဒုတိယအဆင့် ကုသမှုရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေက ငါတို့ မျှော်မှန်းထားသလောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို လူတိုင်းကို ပြသလိုက်ကြရအောင်..."

"ဒါက တကယ်ကို ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတဲ့ အခိုက်အတန့်တစ်ခုပဲ..."

ဝမ်ထျန်းရွှန်းက နက်ရှိုင်းသော ခံစားချက်များဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ချေ၏။

အွန်လိုင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အချက်အလက် အစီရင်ခံစာတစ်ခုကို ထုတ်ပြန်လိုက်လေသည်။

တာ့ရှားတစ်ခုလုံး အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသော ပရောဂျက်တစ်ခု ဖြစ်သည့်အလျောက် မရေမတွက်နိုင်သော အင်တာနက် အသုံးပြုသူများသည် ထုတ်ပြန်ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာမှာပင် ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြပေ၏။

သူတို့သည် အထက်ပါ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များနှင့် ရှင်းလင်းချက်များကို နားမလည်နိုင်ကြသော်လည်း ခေါင်းစဉ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြသေးသည်။

[ဘုရားရေ... နှစ်ပေါင်း ထောင်နဲ့ချီပြီး လူသားတွေရဲ့ မျိုးတုံးစေတဲ့ အရာကို ငါတို့ တာ့ရှားမှာ တကယ်ပဲ ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ခဲ့ပြီပေါ့...]

[စမ်းသပ်မှုက ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတာလေ...]

[ဟုတ်တယ်... ဒုတိယအဆင့် ကုသမှုက ဒီလောက် ကြီးကျယ်တဲ့ အောင်မြင်မှုကို ရရှိခဲ့တာ... ကြည့်ရတာ အနာဂတ်မှာ လူသားတွေအတွက် ကင်ဆာဆိုတာ သာမန် အအေးမိဖျားနာတာလိုမျိုး သာမန် ရောဂါတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မယ့်ပုံပဲ...]

[မယုံနိုင်စရာပဲ... ဒါက စစ်မှန်တဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုပဲ... ဒါက လူသားတွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အလင်းရောင်ပဲ... တကယ်လို့ ဒါသာ ရှေးခေတ်ကဆိုရင် တစ်ကမ္ဘာလုံးရဲ့ ပူဇော်ပသမှုတွေကို ခံယူဖို့ ဘိုးဘေးဗိမာန်တွေ တည်ဆောက်တဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်သွားလောက်ပြီ...]

[နိုင်ငံတော်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဥက္ကဋ္ဌစုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... သုတေသီတွေ အားလုံးကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျွန်တော့်အဖေရဲ့ ရောဂါ ပျောက်ကင်းနိုင်ပြီပေါ့... ကျွန်တော်တို့ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို မျှော်လင့်ချက်တွေ ပေးစွမ်းတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...]

[ကင်ဆာရောဂါကို နှစ်နှစ်ကြာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူးလို့ ထင်ပြီး လက်လျှော့ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ အခု ဥက္ကဋ္ဌစု ဦးဆောင်တဲ့ ဒီပရောဂျက်ကို မြင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျွန်တော့်မှာ မျှော်လင့်ချက်တွေ ပြန်ရှိလာပြီ... ဘယ်တော့မှ လက်မလျှော့သင့်ဘူး...]

[ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဆရာဝန် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကင်ဆာရောဂါကို တိုက်ပွဲဝင်နေတဲ့ လူနာပေါင်းစုံကို အလုပ်ထဲမှာ ကျွန်တော် မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးတယ်... သူတို့ရဲ့ ရောဂါက ဘာလဲဆိုတာကို သူတို့ သိနေပေမဲ့ ကူညီပေးနိုင်စွမ်း မရှိဘူးလို့ ခံစားရတာက တကယ်ကို ရင်ကွဲစရာကောင်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုပါပဲ... ဒီနေ့တော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စနစ်က ရရှိခဲ့တဲ့ ထူးခြားပြောင်မြောက်တဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို မြင်တွေ့ရတော့ ကျွန်တော် အလွန်အမင်း ဂုဏ်ယူမိပါတယ်...]

[ဒီအစီရင်ခံစာအရဆိုရင် ဒီစမ်းသပ်လူနာတွေဆီက ကင်ဆာဆဲလ်တွေဟာ အခြေခံအားဖြင့် ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကို ရောက်ရှိသွားပြီ... မျက်နှာပြင်ပေါ်က ပင်စည်တွေကို ဖယ်ရှားလိုက်တဲ့ ပေါင်းသင်တာမျိုးနဲ့ တူတယ်... တတိယအဆင့်က ပြဿနာကို အမြစ်ပြတ် ဖယ်ရှားပစ်မယ့် အဆင့်ဖြစ်သင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားရတယ်...]

[တတိယအဆင့် ကုသမှု စမ်းသပ်မှုတွေ ပြီးဆုံးသွားတာနဲ့ အပြည့်အဝ ကောက်ချက်ချမှုတစ်ခု ရရှိသွားပြီး ဆေးဝါးကုသမှု လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေနဲ့ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတွေကို အပြီးသတ် သတ်မှတ်ပြီးသွားရင် ကင်ဆာရောဂါကို အောင်နိုင်ခဲ့ပြီလို့ ကျွန်တော်တို့ ကြေညာပါမယ်...]

[အခုလောလောဆယ်မှာတော့ ဆေးဝါးအာနိသင်ကို သေချာစေရင်း ဆေးဝါးထုတ်လုပ်မှုကို အရှိန်မြှင့်နိုင်ဖို့နဲ့ လူတိုင်း အမြန်ဆုံး အသုံးပြုနိုင်ဖို့ကိုပဲ ကျွန်တော်တို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...]

ထိုပို့စ်သည် အွန်လိုင်းတွင် ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး အက်ပလီကေးရှင်းများနှင့် စာရင်းအမျိုးမျိုးတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေ၏။

စုယွမ်ဆိုသော နာမည်ကို လူတိုင်းက အမှတ်ရနေကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျင်းတူးရှိ အစည်းအဝေးခန်း တစ်ခန်းတွင် ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြပေ၏။

၎င်းမှာ ကင်ဆာရောဂါ ဆေးဝါးများ ထုတ်လုပ်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ ဖြစ်လေသည်။

တတိယအဆင့် ဆေးဝါးကုသမှု အောင်မြင်ခြင်းသည် ယခုအခါ ကြိုတင် သတ်မှတ်ထားသော ကောက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်နေချေပြီ။

ယခု ဆွေးနွေးရမည့် အဓိက ပြဿနာ သုံးခု ရှိနေပေ၏။

ပထမတစ်ခုမှာ ဆေးဝါး၏ ထုတ်လုပ်မှု ပမာဏ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယတစ်ခုမှာ မည်သည့်နေရာတွင် ထုတ်လုပ်မည်နည်း။

တတိယတစ်ခုမှာ ဆေးဝါး ဈေးနှုန်း သတ်မှတ်ခြင်းပင်။

စုယွမ်နှင့် ခေါင်းဆောင်တစ်စုသည် အစည်းအဝေးခန်းထဲတွင် ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြ၏။

အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ကြီးမြတ်သော ခေါင်းဆောင်ကြီး ကိုယ်တိုင် ယနေ့ လာရောက်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ရှောင်စူး... မင်းက ပညာရှင် တစ်ယောက်လေ... အခုလောလောဆယ် ငါတို့ရဲ့ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်မှု စွမ်းရည်က ဘယ်လိုရှိလဲ... ပြီးတော့ ကုန်ကျစရိတ်က ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာ လူတိုင်းကို ပြောပြပေးပါဦး... အဲဒီအကြောင်းကိုလည်း မင်း ပြောလို့ ရပါတယ်..."

ကြီးမြတ်သော ခေါင်းဆောင်ကြီးက ပြောဆိုလိုက်၏။

စုယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤအစည်းအဝေးမှာ သူ တက်ရောက်ဖူးသမျှထဲတွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့် အစည်းအဝေးတစ်ခုဖြစ်မည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိချေ။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ရှိ ကုသမှု ချဉ်းကပ်ပုံကို အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲခြားထားပါတယ်..."

"ဆေးဝါးကိုယ်တိုင်က ပြုလုပ်ဖို့ မခက်ခဲပါဘူး... မဟုတ်ရင် တစ်ပတ်အတွင်း ထုတ်လုပ်မှုနဲ့ ကုသမှုကို ပေါင်းစပ်ဖို့ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ကျွန်တော်တို့ တာ့ရှားက ကုမ္ပဏီ အများအပြားဟာ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ဖို့အတွက် ကုန်ကြမ်းတွေကို ထုတ်လုပ်နိုင်ပါတယ်... ထုတ်လုပ်မှု စတင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ လစဉ် ထုတ်လုပ်မယ့် ပမာဏက လူပေါင်း ၅၀,၀၀၀ လောက်ကို ကုသဖို့ လုံလောက်မှာပါ... ထုတ်လုပ်မှုကို တိုးချဲ့ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဆေးဝါး အထွက်နှုန်းက ပိုပြီး မြင့်မားလာပါလိမ့်မယ်..."

"လူတစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲခြားထားတဲ့ ကုသရေး ဆေးဝါးတွေဟာ လုပ်အားခ ကုန်ကျစရိတ် မပါဝင်ဘဲ ထုတ်လုပ်ဖို့ ယွမ် ၃၀,၀၀၀ ခန့် ကုန်ကျပါတယ်..."

"ထုတ်လုပ်မှုကို တိုးချဲ့ပြီးတဲ့နောက် ကုန်ကျစရိတ်ကို ယွမ် တစ်ထောင်ကနေ နှစ်ထောင်အထိ လျှော့ချနိုင်ဖို့ မျှော်မှန်းထားပါတယ်..."

စုယွမ်က ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

တက်ရောက်လာသူများက သဘောတူသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။ ဤထုတ်လုပ်မှု စွမ်းရည်မှာ အတော်လေး ထည့်တွက်လောက်ပေသည်။

"ကောင်းပြီ... ယွမ် ၃၀,၀၀၀ ဆိုတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က မမြင့်ပါဘူး..."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ကင်ဆာလေ... အရင်က ငါတို့ နိုင်ငံခြားက တင်သွင်းတဲ့ ဆေးတွေကိုပဲ အားထားခဲ့ရပြီး ကုသမှု တစ်နှစ်ခွဲလောက် ကြာတဲ့အခါ ကုန်ကျစရိတ်က ဒီထက် အများကြီး ပိုများခဲ့တယ်... ဒါ့အပြင် ရောဂါကိုလည်း မပျောက်ကင်းစေနိုင်ခဲ့ဘူး..."

"ဈေးနှုန်း သတ်မှတ်ခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါတို့ အရမ်း မမြင့်လွန်းအောင် သတ်မှတ်သင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်... လူနာအများစုက ချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့ သူတွေ မဟုတ်ကြပါဘူး... တကယ်လို့ ဈေးနှုန်းသာ အရမ်း မြင့်နေရင် သူတို့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

"ကုသမှု တစ်ခုလုံးအတွက် ဈေးနှုန်းကို ယွမ် ၃၂,၀၀၀ လို့ သတ်မှတ်ဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုချင်ပါတယ်... နိုင်ငံတော်နဲ့ ဒေသဆိုင်ရာ ထောက်ပံ့ကြေးတွေနဲ့ဆိုရင် လူတိုင်း တတ်နိုင်မှာပါ..."

ကြီးမြတ်သော ခေါင်းဆောင်ကြီးက ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"နောက်ထပ် ရှုထောင့်တစ်ခုကတော့ ထုတ်လုပ်မှုပါပဲ... ယွမ်ဟိုင်လုပ်ငန်းစုက ထုတ်လုပ်မှုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ဖို့ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ရေး နေရာ ပရောဂျက်ကို ယွမ်ဟိုင်လုပ်ငန်းစုထဲ ပေါင်းထည့်ချင်ပါတယ်..."

"အားလုံးပဲ ဘယ်လိုထင်ကြလဲ..."

ကြီးမြတ်သော ခေါင်းဆောင်ကြီးက မေးမြန်းလိုက်၏။

"သဘောတူပါတယ်..."

လူတိုင်းက ဤအချက်နှစ်ချက်ကို သဘောတူလိုက်ကြသည်။

"အားလုံးပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောကြပါ... ဒါက ကြီးမားတဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ... ငါတို့ တာ့ရှားရဲ့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စောင့်ရှောက်မှုက ခေတ်သစ်တစ်ခုဆီ ဝင်ရောက်လာပြီး ကမ္ဘာ့အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိသွားပြီဆိုတာကို ကိုယ်စားပြုနေပါတယ်..."

ကြီးမြတ်သော ခေါင်းဆောင်ကြီး ပြောဆိုပြီးနောက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စကားပြောလာခဲ့လေသည်။

"ကျွန်တော့်မှာ စိုးရိမ်စရာ တစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်…”